Μοιραστείτε

 

Α Βασιλέων 1

Αυτό το κεφάλαιο σε άλλες μεταφράσεις / κείμενα
Εβδομήκοντα,  Φίλος,  King James(Αγγλικά),  

ή πολύ απλά πατήστε "Κείμενα" για να δείτε και να συγκρίνετε τις διάφορες μεταφράσεις / κείμενα .
ΣτίχοςΒάμβας
1Καὶ ὁ βασιλεὺς Δαβὶδ ἦτο γέρων, προβεβηκὼς τὴν ἡλικίαν· καὶ ἐσκέπαζον αὐτὸν μὲ ἱμάτια, πλήν δὲν ἐθερμαίνετο.
2Καὶ εἶπον οἱ δοῦλοι αὐτοῦ πρὸς αὐτόν, Ἄς ζητήσωσι διὰ τὸν κύριόν μου τὸν βασιλέα νεάνιδα παρθένον, διὰ νὰ ἵσταται ἔμπροσθεν τοῦ βασιλέως καὶ νὰ περιθάλπῃ αὐτόν, καὶ νὰ κοιμᾶται εἰς τὸν κόλπον σου, διὰ νὰ θερμαίνηται ὁ κύριός μου ὁ βασιλεύς.
3Καὶ ἐζήτησαν ἐν πᾶσι τοῖς ὁρίοις τοῦ Ἰσραήλ νεάνιδα ὡραίαν· καὶ εὕρηκαν τὴν Ἀβισὰγ τὴν Σουναμίτιν, καὶ ἔφεραν αὐτήν πρὸς τὸν βασιλέα.
4Ἦτο δὲ ἡ νεάνις ὡραία σφόδρα, καὶ περιέθαλπε τὸν βασιλέα, καὶ ὑπηρέτει αὐτόν· πλήν ὁ βασιλεὺς δὲν ἐγνώρισεν αὐτήν.
5Τότε Ἀδωνίας ὁ υἱὸς τῆς Ἀγγεὶθ ἐπήρθη εἰς ἑαυτόν, λέγων, Ἐγώ θέλω βασιλεύσει καὶ ἡτοίμασεν εἰς ἑαυτὸν ἁμάξας καὶ ἱππεῖς καὶ πεντήκοντα ἄνδρας προτρέχοντας ἔμπροσθεν αὐτοῦ.
6Ὁ δὲ πατήρ αὐτοῦ δὲν ἐπίκραινέ ποτε αὐτόν, λέγων, Διὰ τί σὺ πράττεις οὕτω; ἦτο δὲ καὶ ὡραῖος τὴν ὄψιν σφόδρα· καὶ ἡ μήτηρ αὐτοῦ ἐγέννησεν αὐτὸν μετὰ τὸν Ἀβεσσαλώμ.
7Καὶ συνελάλησε μετὰ τοῦ Ἰωὰβ υἱοῦ τῆς Σερουΐας, καὶ μετὰ Ἀβιάθαρ τοῦ ἱερέως· καὶ οὗτοι, ἀκολουθήσαντες τὸν Ἀδωνίαν, ἐβοήθουν αὐτόν.
8Σαδὼκ ὅμως ὁ ἱερεὺς καὶ Βεναΐας ὁ υἱὸς τοῦ Ἰωδαὲ καὶ Νάθαν ὁ προφήτης καὶ Σιμεΐ καὶ Ῥεΐ καὶ οἱ δυνατοὶ τοῦ Δαβὶδ δὲν ἦσαν μετὰ τοῦ Ἀδωνία.
9Καὶ ἔσφαξεν ὁ Ἀδωνίας πρόβατα καὶ βόας καὶ σιτευτὰ πλησίον τῆς πέτρας τοῦ Ζωελέθ, ἥτις εἶναι πλησίον τῆς Ἔν-ρωγήλ, καὶ ἐκάλεσε πάντας τοὺς ἀδελφοὺς αὑτοῦ τοὺς υἱοὺς τοῦ βασιλέως καὶ πάντας τοὺς ἄνδρας τοῦ Ἰούδα τοὺς δούλους τοῦ βασιλέως.
10Τὸν Νάθαν ὅμως τὸν προφήτην καὶ τὸν Βεναΐαν καὶ τοὺς δυνατοὺς καὶ Σολομῶντα τὸν ἀδελφὸν αὑτοῦ δὲν ἐκάλεσε.
11Καὶ εἶπεν ὁ Νάθαν πρὸς τὴν Βήθ-σαβεὲ τὴν μητέρα τοῦ Σολομῶντος, λέγων, Δὲν ἤκουσας ὅτι ἐβασίλευσεν Ἀδωνίας ὁ υἱὸς τῆς Ἀγγείθ, καὶ ὁ κύριος ἡμῶν Δαβὶδ δὲν ἐξεύρει τοῦτο;
12τώρα λοιπὸν ἐλθὲ νὰ σοὶ δώσω, παρακαλῶ, συμβουλήν, διὰ νὰ σώσῃς τὴν ζωήν σου καὶ τὴν ζωήν τοῦ υἱοῦ σου Σολομῶντος·
13ὕπαγε καὶ εἴσελθε πρὸς τὸν βασιλέα Δαβὶδ καὶ εἰπὲ πρὸς αὐτόν, Κύριέ μου βασιλεῦ, σὺ δὲν ὥμοσας εἰς τὴν δούλην σου, λέγων, Βεβαίως Σολομὼν ὁ υἱὸς σου θέλει βασιλεύσει μετ᾿ ἐμέ, καὶ αὐτὸς θέλει καθίσει ἐπὶ τοῦ θρόνου μου; διὰ τί λοιπὸν ἐβασίλευσεν ὁ Ἀδωνίας;
14ἰδού, ἐνῷ ἔτι σὺ λαλεῖς ἐκεῖ μετὰ τοῦ βασιλέως, θέλω ἐλθεῖ καὶ ἐγὼ κατόπιν σου καὶ θέλω ἀναπληρώσει τοὺς λόγους σου.
15Καὶ εἰσῆλθεν ἡ Βήθ-σαβεὲ πρὸς τὸν βασιλέα εἰς τὸν κοιτῶνα· ἦτο δὲ ὁ βασιλεὺς γέρων σφόδρα καὶ Ἀβισὰγ ἡ Σουναμίτις ὑπηρέτει τὸν βασιλέα.
16Καὶ κύψασα ἡ Βήθ-σαβεέ, προσεκύνησε τὸν βασιλέα. Καὶ ὁ βασιλεὺς εἶπε, Τί ἔχεις;
17Ἡ δὲ εἶπε πρὸς αὐτόν, Κύριέ μου, σὺ ὥμοσας εἰς Κύριον τὸν Θεὸν σου πρὸς τὴν δούλην σου, λέγων, Βεβαίως ὁ Σολομών, ὁ υἱὸς σου, θέλει βασιλεύσει μετ᾿ ἐμέ, καὶ αὐτὸς θέλει καθίσει ἐπὶ τοῦ θρόνου μου·
18ἀλλὰ τώρα, ἰδού, ὁ Ἀδωνίας ἐβασίλευσε· καὶ σὺ τώρα, κύριέ μου βασιλεῦ, δὲν ἐξεύρεις τοῦτο·
19καὶ ἔσφαξε βόας καὶ σιτευτὰ καὶ πρόβατα ἐν ἀφθονίᾳ, καὶ ἐκάλεσε πάντας τοὺς υἱοὺς τοῦ βασιλέως καὶ Ἀβιάθαρ τὸν ἱερέα καὶ Ἰωὰβ τὸν ἀρχιστράτηγον· τὸν δοῦλόν σου ὅμως Σολομῶντα δὲν ἐκάλεσεν·
20ἀλλ᾿ εἰς σέ, κύριέ μου βασιλεῦ, εἰς σὲ ἀποβλέπουσιν οἱ ὀφθαλμοὶ παντὸς τοῦ Ἰσραήλ, διὰ νὰ ἀπαγγείλῃς πρὸς αὐτοὺς τίς θέλει καθίσει ἐπὶ τοῦ θρόνου τοῦ κυρίου μου τοῦ βασιλέως μετ᾿ αὐτόν·
21εἰδεμή, ἀφοῦ ὁ κύριός μου ὁ βασιλεὺς κοιμηθῇ μετὰ τῶν πατέρων αὑτοῦ, ἐγὼ καὶ ὁ υἱὸς μου ὁ Σολομὼν θέλομεν θεωρεῖσθαι πταῖσται.
22Καὶ ἰδού, ἐνῷ αὐτή ἐλάλει ἔτι μετὰ τοῦ βασιλέως, ἦλθε καὶ Νάθαν ὁ προφήτης.
23Καὶ ἀνήγγειλαν πρὸς τὸν βασιλέα, λέγοντες, Ἰδού, Νάθαν ὁ προφήτης. Καὶ εἰσελθὼν ἐνώπιον τοῦ βασιλέως, προσεκύνησε τὸν βασιλέα κατὰ πρόσωπον αὑτοῦ ἕως ἐδάφους.
24Καὶ εἶπεν ὁ Νάθαν, Κύριέ μου βασιλεῦ, σὺ εἶπας, Ὁ Ἀδωνίας θέλει βασιλεύσει μετ᾿ ἐμὲ καὶ αὐτὸς θέλει καθίσει ἐπὶ τοῦ θρόνου μου;
25διότι κατέβη σήμερον καὶ ἔσφαξε βόας καὶ σιτευτὰ καὶ πρόβατα ἐν ἀφθονίᾳ, καὶ ἐκάλεσε πάντας τοὺς υἱοὺς τοῦ βασιλέως καὶ τοὺς στρατηγοὺς καὶ Ἀβιάθαρ τὸν ἱερέα· καὶ ἰδού, τρώγουσι καὶ πίνουσιν ἐνώπιον αὐτοῦ καὶ λέγουσι, Ζήτω ὁ βασιλεὺς Ἀδωνίας·
26ἐμὲ δέ, ἐμὲ τὸν δοῦλόν σου, καὶ Σαδὼκ τὸν ἱερέα καὶ Βεναΐαν τὸν υἱὸν τοῦ Ἰωδαὲ καὶ Σολομῶντα τὸν δοῦλόν σου δὲν ἐκάλεσε·
27παρὰ τοῦ κυρίου μου τοῦ βασιλέως ἔγεινε τὸ πρᾶγμα τοῦτο, καὶ δὲν ἐφανέρωσας εἰς τὸν δοῦλόν σου τίς θέλει καθίσει ἐπὶ τοῦ θρόνου τοῦ κυρίου μου τοῦ βασιλέως μετ᾿ αὐτόν;
28Καὶ ἀπεκρίθη ὁ βασιλεὺς Δαβὶδ καὶ εἶπε, Καλέσατέ μοι τὴν Βήθ-σαβεέ. Καὶ εἰσῆλθεν ἐνώπιον τοῦ βασιλέως καὶ ἐστάθη ἔμπροσθεν τοῦ βασιλέως.
29Καὶ ὥμοσεν ὁ βασιλεὺς καὶ εἶπε, Ζῇ Κύριος, ὅστις ἐλύτρωσε τὴν ψυχήν μου ἐκ πάσης στενοχωρίας,
30βεβαίως, καθὼς ὥμοσα πρὸς σὲ εἰς Κύριον τὸν Θεὸν τοῦ Ἰσραήλ, λέγων, ὅτι Σολομὼν ὁ υἱὸς σου θέλει βασιλεύσει μετ᾿ ἐμέ, καὶ αὐτὸς θέλει καθίσει ἀντ᾿ ἐμοῦ ἐπὶ τοῦ θρόνου μου, οὕτω θέλω κάμει τὴν ἡμέραν ταύτην.
31Τότε ἡ Βήθ-σαβεέ, κύψασα κατὰ πρόσωπον ἕως ἐδάφους, προσεκύνησε τὸν βασιλέα καὶ εἶπε, Ζήτω ὁ κύριός μου ὁ βασιλεὺς Δαβὶδ εἰς τὸν αἰῶνα.
32Καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς Δαβίδ, Καλέσατέ μοι Σαδὼκ τὸν ἱερέα καὶ Νάθαν τὸν προφήτην καὶ Βεναΐαν τὸν υἱὸν τοῦ Ἰωδαέ. Καὶ ἦλθον ἐνώπιον τοῦ βασιλέως.
33Καὶ εἶπε πρὸς αὐτοὺς ὁ βασιλεύς, Λάβετε μεθ᾿ ἑαυτῶν τοὺς δούλους τοῦ κυρίου σας καὶ καθίσατε Σολομῶντα τὸν υἱὸν μου ἐπὶ τὴν ἡμίονόν μου καὶ καταβιβάσατε αὐτὸν εἰς Γιών·
34καὶ ἄς χρίσωσιν αὐτὸν ἐκεῖ Σαδὼκ ὁ ἱερεὺς καὶ Νάθαν ὁ προφήτης βασιλέα ἐπὶ τὸν Ἰσραήλ· καὶ σαλπίσατε διὰ τῆς σάλπιγγος καὶ εἴπατε, Ζήτω ὁ βασιλεὺς Σολομών·
35τότε θέλετε ἀναβῆ κατόπιν αὐτοῦ, διὰ νὰ ἔλθῃ καὶ νὰ καθίσῃ ἐπὶ τὸν θρόνον μου· καὶ αὐτὸς θέλει βασιλεύσει ἀντ᾿ ἐμοῦ· καὶ αὐτὸν προσέταξα νὰ ἦναι ἡγεμὼν ἐπὶ τὸν Ἰσραήλ καὶ ἐπὶ τὸν Ἰούδαν.
36Καὶ ἀπεκρίθη Βεναΐας ὁ υἱὸς τοῦ Ἰωδαὲ πρὸς τὸν βασιλέα, καὶ εἶπεν, Ἀμήν· οὕτως ἄς ἐπικυρώσῃ Κύριος ὁ Θεὸς τοῦ κυρίου μου τοῦ βασιλέως·
37καθὼς ἐστάθη ὁ Κύριος μετὰ τοῦ κυρίου μου τοῦ βασιλέως, οὕτω νὰ ἦναι καὶ μετὰ τοῦ Σολομῶντος, καὶ νὰ μεγαλύνῃ τὸν θρόνον αὐτοῦ ὑπὲρ τὸν θρόνον τοῦ κυρίου μου τοῦ βασιλέως Δαβίδ.
38Τότε κατέβη Σαδὼκ ὁ ἱερεὺς καὶ Νάθαν ὁ προφήτης καὶ Βεναΐας ὁ υἱὸς τοῦ Ἰωδαὲ καὶ οἱ Χερεθαῖοι καὶ οἱ Φελεθαῖοι, καὶ ἐκάθισαν τὸν Σολομῶντα ἐπὶ τὴν ἡμίονον τοῦ βασιλέως Δαβὶδ καὶ ἔφεραν αὐτὸν εἰς Γιών.
39Καὶ ἔλαβε Σαδὼκ ὁ ἱερεὺς τὸ κέρας τοῦ ἐλαίου ἐκ τῆς σκηνῆς καὶ ἔχρισε τὸν Σολομῶντα. Καὶ ἐσάλπισαν διὰ τῆς σάλπιγγος· καὶ εἶπε πᾶς ὁ λαός, Ζήτω ὁ βασιλεὺς Σολομών.
40Καὶ ἀνέβη πᾶς ὁ λαὸς κατόπιν αὐτοῦ· καὶ ἔπαιζεν ὁ λαὸς αὐλοὺς καὶ εὐφραίνετο εὐφροσύνην μεγάλην, καὶ ἡ γῆ ἐσχίζετο ἐκ τῶν φωνῶν αὐτῶν.
41Καὶ ἤκουσεν Ἀδωνίας καὶ πάντες οἱ κεκλημένοι αὐτοῦ, καθὼς ἐτελείωσαν νὰ τρώγωσι. Καὶ ὅτε ἤκουσεν ὁ Ἰωὰβ τὴν φωνήν τῆς σάλπιγγος, εἶπε, Τίς ἡ φωνή αὕτη τῆς πόλεως θορυβούσης;
42Ἐνῷ ἔτι ἐλάλει, ἰδού, Ἰωνάθαν, ὁ υἱὸς Ἀβιάθαρ τοῦ ἱερέως, ἦλθε· καὶ εἶπεν ὁ Ἀδωνίας πρὸς αὐτόν, Εἴσελθε· διότι σὺ εἶσαι ἀνήρ γενναῖος καὶ φέρεις ἀγαθὰς ἀγγελίας.
431:43 Καὶ ἀποκριθεὶς ὁ Ἰωνάθαν εἶπε πρὸς τὸν Ἀδωνίαν, Βεβαίως ὁ κύριος ἡμῶν ὁ βασιλεὺς Δαβὶδ ἔκαμε βασιλέα τὸν Σολομῶντα·
44καὶ ἀπέστειλε μετ᾿ αὐτοῦ ὁ βασιλεὺς Σαδὼκ τὸν ἱερέα καὶ Νάθαν τὸν προφήτη καὶ Βεναΐαν τὸν υἱὸν τοῦ Ἰωδαὲ καὶ τοὺς Χερεθαίους καὶ τοὺς Φελεθαίους, καὶ ἐκάθισαν αὐτὸν ἐπὶ τὴν ἡμίονον τοῦ βασιλέως·
45καὶ ἔχρισαν αὐτὸν Σαδὼκ ὁ ἱερεὺς καὶ Νάθαν ὁ προφήτης βασιλέα ἐν Γιών· καὶ ἀνέβησαν ἐκεῖθεν εὐφραινόμενοι, καὶ ἡ πόλις ἀντήχησεν· αὕτη εἶναι ἡ φωνή, τὴν ὁποίαν ἠκούσατε·
46καὶ μάλιστα ἐκάθησεν ὁ Σολομὼν ἐπὶ τοῦ θρόνου τῆς βασιλείας·
47καὶ εἰσῆλθον ἔτι οἱ δοῦλοι τοῦ βασιλέως νὰ εὐχηθῶσι τὸν κύριον ἡμῶν τὸν βασιλέα Δαβίδ, λέγοντες, Ὁ Θεὸς νὰ λαμπρύνῃ τὸ ὄνομα τοῦ Σολομῶντος ὑπὲρ τὸ ὄνομά σου, καὶ νὰ μεγαλύνῃ τὸν θρόνον σου καί νὰ μεγαλύνῃ τὸν θρόνον αὐτοῦ ὑπὲρ τὸν θρόνον σου· καὶ προσεκύνησεν ὁ βασιλεὺς ἐπὶ τῆς κλίνης·
48καὶ εἶπε προσέτι ὁ βασιλεὺς οὕτως· Εὐλογητὸς Κύριος ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραήλ, ὅστις ἔδωκεν εἰς ἐμὲ σήμερον διάδοχον καθήμενον ἐπὶ τοῦ θρόνου μου, καὶ οἱ ὀφθαλμοὶ μου βλέπουσι τοῦτο.
49Τότε πάντες οἱ κεκλημένοι, οἱ μετὰ τοῦ Ἀδωνία, ἐξεπλάγησαν καὶ σηκωθέντες, ὑπῆγαν ἕκαστος τὴν ὁδὸν αὑτοῦ.
50Ὁ δὲ Ἀδωνίας ἐφοβήθη ἀπὸ προσώπου τοῦ Σολομῶντος καὶ σηκωθεὶς ὑπῆγε καὶ ἐπιάσθη ἀπὸ τῶν κεράτων τοῦ θυσιαστηρίου.
51Καὶ ἀνήγγειλαν πρὸς τὸν Σολομῶντα, λέγοντες, Ἰδού, ὁ Ἀδωνίας φοβεῖται τὸν βασιλέα Σολομῶντα· καὶ ἰδού, ἐπιάσθη ἀπὸ τῶν κεράτων τοῦ θυσιαστηρίου, λέγων, Ἄς ὁμόσῃ πρὸς ἐμὲ σήμερον ὁ βασιλεὺς Σολομών, ὅτι δὲν θέλει θανατώσει τὸν δοῦλον αὑτοῦ διὰ ῥομφαίας.
52Καὶ εἶπεν ὁ Σολομών, Ἐὰν σταθῇ ἀνήρ ἀγαθός, οὐδὲ μία ἐκ τῶν τριχῶν αὐτοῦ θέλει πέσει ἐπὶ τὴν γῆν· ἐὰν ὅμως εὑρεθῇ κακία ἐν αὐτῷ θέλει θανατωθῆ.
53Καὶ ἀπέστειλεν ὁ βασιλεὺς Σολομών, καὶ κατεβίβασαν αὐτὸν ἀπὸ τοῦ θυσιαστηρίου· καὶ ἦλθε καὶ προσεκύνησε τὸν βασιλέα Σολομῶντα· καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν ὁ Σολομών, Ὕπαγε εἰς τὸν οἶκόν σου.







Σχετικά με το Copyright: