Μοιραστείτε

 

Α Βασιλέων 18

Αυτό το κεφάλαιο σε άλλες μεταφράσεις / κείμενα
Εβδομήκοντα,  Φίλος,  King James(Αγγλικά),  

ή πολύ απλά πατήστε "Κείμενα" για να δείτε και να συγκρίνετε τις διάφορες μεταφράσεις / κείμενα .
ΣτίχοςΒάμβας
1Καὶ μετὰ πολλὰς ἡμέρας ἦλθεν ὁ λόγος τοῦ Κυρίου πρὸς τὸν Ἠλίαν κατὰ τὸ τρίτον ἔτος, λέγων, Ὕπαγε, φανερώθητι εἰς τὸν Ἀχαάβ· καὶ θέλω δώσει βροχήν ἐπὶ τὸ πρόσωπον τῆς γῆς.
2Καὶ ὑπῆγεν ὁ Ἠλίας νὰ φανερωθῇ εἰς τὸν Ἀχαάβ. Ἡ δὲ πεῖνα ἐπεβάρυνεν εἰς τὴν Σαμάρειαν.
3Καὶ ἐκάλεσεν ὁ Ἀχαὰβ τὸν Ὀβαδία τὸν οἰκονόμον. Ὁ δὲ Ὀβαδία ἐφοβεῖτο τὸν Κύριον σφόδρα·
4διότι, ὅτε ἡ Ἰεζάβελ ἐξωλόθρευε τοὺς προφήτας τοῦ Κυρίου, ὁ Ὀβαδία ἔλαβεν ἑκατὸν προφήτας καὶ ἔκρυψεν αὐτοὺς ἀνὰ πεντήκοντα εἰς σπήλαιον, καὶ διέτρεφεν αὐτοὺς ἐν ἄρτῳ καὶ ὕδατι.
5Καὶ εἶπεν ὁ Ἀχαὰβ πρὸς τὸν Ὀβαδία, Περίελθε εἰς τὴν γῆν, εἰς πάσας τὰς πηγὰς τῶν ὑδάτων καὶ εἰς πάντας τοὺς χειμάρρους· ἴσως εὕρωμεν χόρτον, διὰ νὰ σώσωμεν τὴν ζωήν τῶν ἵππων καὶ τῶν ἡμιόνων καὶ νὰ μή στερηθῶμεν τὰ κτήνη.
6Ἐμέρισαν λοιπὸν τὴν γῆν εἰς ἑαυτούς, διὰ νὰ διέλθωσιν αὐτήν· ὁ μὲν Ἀχαὰβ ἀπῆλθε διὰ μιᾶς ὁδοῦ κατὰ μόνας, ὁ δὲ Ὀβαδία ἀπῆλθε δι᾿ ἄλλης ὁδοῦ κατὰ μόνας.
7Καὶ ἐνῷ ἦτο ὁ Ὀβαδία καθ᾿ ὁδὸν ἰδού, ὁ Ἠλίας συνήντησεν αὐτόν· καὶ ἐκεῖνος ἐγνώρισεν αὐτὸν καὶ ἔπεσε κατὰ πρόσωπον αὑτοῦ καὶ εἶπε, Σὺ εἶσαι, κύριέ μου Ἠλία;
8Ὁ δὲ εἶπε πρὸς αὐτόν, Ἐγώ· ὕπαγε, εἰπὲ πρὸς τὸν κύριόν σου, Ἰδού, ὁ Ἠλίας.
9Καὶ ἐκεῖνος εἶπε, Τί ἡμάρτησα, ὥστε θέλεις νὰ παραδώσῃς τὸν δοῦλόν σου εἰς τὴν χεῖρα τοῦ Ἀχαάβ, διὰ νὰ μὲ θανατώσῃ;
10Ζῇ Κύριος ὁ Θεὸς σου, δὲν εἶναι ἔθνος ἤ βασίλειον, ὅπου δὲν ἔστειλεν ὁ κύριός μου νὰ σὲ ζητῶσι καὶ ὅτε ἔλεγον, Δὲν εἶναι, αὐτὸς ὥρκιζε τὸ βασίλειον καὶ τὸ ἔθνος, ὅτι δὲν σὲ εὕρηκαν.
11Καὶ τώρα σὺ λέγεις, Ὕπαγε, εἰπὲ πρὸς τὸν κύριόν σου, Ἰδού, ὁ Ἠλίας.
12Καὶ καθὼς ἐγὼ ἀναχωρήσω ἀπὸ σοῦ, τὸ πνεῦμα τοῦ Κυρίου θέλει σὲ φέρει ὅπου δὲν ἐξεύρω· καὶ ὅταν ὑπάγω καὶ ἀναγγείλω τοῦτο πρὸς τὸν Ἀχαάβ, καὶ δὲν σὲ εὕρῃ, θέλει μὲ θανατώσει. Ἀλλ᾿ ὁ δοῦλός σου φοβοῦμαι τὸν Κύριον ἐκ νεότητός μου.
13Δὲν ἀπηγγέλθη πρὸς τὸν κύριόν μου τί ἔκαμα, ὅτε ἡ Ἰεζάβελ ἐθανάτονε τοὺς προφήτας τοῦ Κυρίου, τίνι τρόπῳ ἔκρυψα ἑκατὸν ἄνδρας ἐκ τῶν προφητῶν τοῦ Κυρίου ἀνὰ πεντήκοντα εἰς σπήλαιον, καὶ διέθρεψα αὐτοὺς ἐν ἄρτῳ καὶ ὕδατι;
14Καὶ τώρα σὺ λέγεις, Ὕπαγε, εἰπὲ πρὸς τὸν κύριόν σου, Ἰδού, ὁ Ἠλίας· ἀλλ᾿ αὐτὸς θέλει μὲ θανατώσει.
15Καὶ εἶπεν Ἠλίας, Ζῇ ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων, ἔμπροσθεν τοῦ ὁποίου παρίσταμαι, ὅτι σήμερον θέλω ἐμφανισθῆ εἰς αὐτόν.
16Ὑπῆγε λοιπὸν ὁ Ὀβαδία εἰς συνάντησιν τοῦ Ἀχαὰβ καὶ ἀπήγγειλε πρὸς αὐτόν. Καὶ ὁ Ἀχαὰβ ὑπῆγεν εἰς συνάντησιν τοῦ Ἠλία.
17Καὶ ὡς εἶδεν ὁ Ἀχαὰβ τὸν Ἠλίαν, εἶπε πρὸς αὐτὸν ὁ Ἀχαάβ, Σὺ εἶσαι ὁ διαταράττων τὸν Ἰσραήλ;
18Ὁ δὲ εἶπε, Δὲν διαταράττω ἐγὼ τὸν Ἰσραήλ, ἀλλὰ σὺ καὶ ὁ οἶκος τοῦ πατρὸς σου· διότι σεῖς ἐγκατελίπετε τὰς ἐντολὰς τοῦ Κυρίου καὶ ὑπῆγες κατόπιν τῶν Βααλείμ·
19τώρα λοιπὸν ἀπόστειλον, συνάθροισον πρὸς ἐμὲ πάντα τὸν Ἰσραήλ εἰς τὸ ὄρος τὸν Κάρμηλον, καὶ τοὺς προφήτας τοῦ Βάαλ τοὺς τετρακοσίους πεντήκοντα, καὶ τοὺς τετρακοσίους προφήτας τῶν ἀλσῶν, οἵτινες τρώγουσιν εἰς τὴν τράπεζαν τῆς Ἰεζάβελ.
20Καὶ ἀπέστειλεν ὁ Ἀχαὰβ πρὸς πάντας τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ καὶ συνήθροισε τοὺς προφήτας εἰς τὸ ὄρος τὸν Κάρμηλον.
21Καὶ προσῆλθεν ὁ Ἠλίας πρὸς πάντα τὸν λαὸν καὶ εἶπεν, Ἕως πότε χωλαίνετε μεταξὺ δύο φρονημάτων; ἐὰν ὁ Κύριος ἦναι Θεός, ἀκολουθεῖτε αὐτόν· ἀλλ᾿ ἐὰν ὁ Βάαλ, ἀκολουθεῖτε τοῦτον. Καὶ ὁ λαὸς δὲν ἀπεκρίθη πρὸς αὐτὸν λόγον.
22Τότε εἶπεν ὁ Ἠλίας πρὸς τὸν λαόν, Ἐγὼ μόνος ἔμεινα προφήτης τοῦ Κυρίου· οἱ δὲ προφῆται τοῦ Βάαλ εἶναι τετρακόσιοι πεντήκοντα ἄνδρες·
23ἄς δώσωσι λοιπὸν εἰς ἡμᾶς δύο μόσχους· καὶ ἄς ἐκλέξωσι τὸν ἕνα μόσχον δι᾿ ἑαυτούς, καὶ ἄς διαμελίσωσιν αὐτὸν καὶ ἄς ἐπιθέσωσιν αὐτὸν ἐπὶ τῶν ξύλων καὶ πῦρ ἄς μή βάλωσι καὶ ἐγὼ θέλω ἑτοιμάσει τὸν ἄλλον μόσχον καὶ ἐπιθέσει ἐπὶ τῶν ξύλων καὶ πῦρ δὲν θέλω βάλει,
24καὶ ἐπικαλέσθητε τὸ ὄνομα τῶν θεῶν σας, καὶ ἐγὼ θέλω ἐπικαλεσθῆ τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου· καὶ ὁ Θεός, ὅστις εἰσακούσῃ διὰ πυρός, οὗτος ἄς ἦναι ὁ Θεός. Καὶ ἀποκριθεὶς πᾶς ὁ λαός, εἶπε, Καλὸς ὁ λόγος.
25Καὶ εἶπεν ὁ Ἠλίας πρὸς τοὺς προφήτας τοῦ Βάαλ, Ἐκλέξατε εἰς ἑαυτοὺς τὸν ἕνα μόσχον καὶ ἑτοιμάσατε αὐτὸν πρῶτοι διότι εἶσθε πολλοί· καὶ ἐπικαλέσθητε τὸ ὄνομα τῶν θεῶν σας, πῦρ ὅμως μή βάλητε.
26Καὶ ἔλαβον τὸν μόσχον τὸν δοθέντα εἰς αὐτοὺς καὶ ἡτοίμασαν αὐτόν, καὶ ἐπεκαλοῦντο τὸ ὄνομα τοῦ Βάαλ ἀπὸ πρωΐας μέχρι μεσημβρίας, λέγοντες, Ἐπάκουσον ἡμῶν, Βάαλ· καὶ οὐκ ἦν φωνή καὶ οὐκ ἦν ἀκρόασις· καὶ ἐπήδων περὶ τὸ θυσιαστήριον, τὸ ὁποῖον ᾠκοδόμησαν.
27Καὶ περὶ τὴν μεσημβρίαν ὁ Ἠλίας μυκτηρίζων αὐτοὺς ἔλεγεν, Ἐπικαλεῖσθε μετὰ φωνῆς μεγάλης· διότι θεὸς εἶναι ἤ συνομιλεῖ ἤ ἀσχολεῖται ἤ εἶναι εἰς ὁδοιπορίαν ἤ ἴσως κοιμᾶται καὶ θέλει ἐξυπνήσει.
28Καὶ ἐπεκαλοῦντο μετὰ φωνῆς μεγάλης καὶ κατετέμνοντο κατὰ τὴν συνήθειαν αὑτῶν μὲ μαχαίρας καὶ μὲ λόγχας, ἑωσοῦ αἷμα ἐξεχύθη ἐπ᾿ αὐτούς.
29Καὶ ἀφοῦ παρῆλθεν ἡ μεσημβρία, καὶ αὐτοὶ προεφήτευον μέχρι τῆς ὥρας τῆς προσφορᾶς, καὶ οὐκ ἦν φωνή καὶ οὐκ ἦν ἀκρόασις καὶ οὐκ ἦν προσοχή,
30τότε εἶπεν ὁ Ἠλίας πρὸς πάντα τὸν λαόν, Πλησιάσατε πρὸς ἐμέ. Καὶ πᾶς ὁ λαὸς ἐπλησίασε πρὸς αὐτόν. Καὶ ἐπιδιώρθωσε τὸ θυσιαστήριον τοῦ Κυρίου, τὸ κεκρημνισμένον.
31Καὶ ἔλαβεν ὁ Ἠλίας δώδεκα λίθους, κατὰ τὸν ἀριθμὸν τῶν φυλῶν τῶν υἱῶν Ἰακώβ, πρὸς τὸν ὁποῖον ἦλθεν ὁ λόγος τοῦ Κυρίου, λέγων, Ἰσραήλ θέλει εἶσθαι τὸ ὄνομά σου·
32καὶ ᾠκοδόμησε τοὺς λίθους θυσιαστήριον εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου· καὶ ἔκαμεν αὔλακα περὶ τὸ θυσιαστήριον, χωροῦσαν δύο μέτρα σπόρου.
33Καὶ ἐστοίβασε τὰ ξύλα καὶ διεμέλισε τὸν μόσχον καὶ ἐπέθεσεν αὐτὸν ἐπὶ τῶν ξύλων.
34Καὶ εἶπε, Γεμίσατε ὕδατος τέσσαρας ὑδρίας καὶ χύσατε ἐπὶ τὸ ὁλοκαύτωμα καὶ ἐπὶ τὰ ξύλα. Καὶ εἶπε, Δευτερώσατε· καὶ ἐδευτέρωσαν. Καὶ εἶπε, Τριττώσατε· καὶ ἐτρίττωσαν.
35Καὶ περιέτρεχε τὸ ὕδωρ πέριξ τοῦ θυσιαστηρίου· καὶ ἡ αὔλαξ ἔτι ἐγέμισεν ὕδατος.
36Καὶ τὴν ὥραν τῆς προσφορᾶς ἐπλησίασεν Ἠλίας ὁ προφήτης καὶ εἶπε, Κύριε, Θεὲ τοῦ Ἀβραάμ, τοῦ Ἰσαὰκ καὶ τοῦ Ἰσραήλ, ἄς γείνῃ γνωστὸν σήμερον, ὅτι σὺ εἶσαι Θεὸς ἐν τῷ Ἰσραήλ καὶ ἐγὼ δοῦλός σου, καὶ κατὰ τὸν λόγον σου ἔκαμα πάντα ταῦτα τὰ πράγματα·
37ἐπάκουσόν μου, Κύριε, ἐπάκουσόν μου, διὰ νὰ γνωρίσῃ ὁ λαὸς οὗτος ὅτι σὺ Κύριος εἶσαι ὁ Θεός, καὶ σὺ ἐπέστρεψας τὴν καρδίαν αὐτῶν ὀπίσω.
38Τότε ἔπεσε πῦρ παρὰ Κυρίου καὶ κατέφαγε τὸ ὁλοκαύτωμα καὶ τὰ ξύλα καὶ τοὺς λίθους καὶ τὸ χῶμα, καὶ ἔγλειψε τὸ ὕδωρ τὸ ἐν τῇ αὔλακι.
39Καὶ ὅτε εἶδε πᾶς ὁ λαός, ἔπεσον κατὰ πρόσωπον αὑτῶν καὶ εἶπον, Ὁ Κύριος, αὐτὸς εἶναι ὁ Θεός· ὁ Κύριος, αὐτὸς εἶναι ὁ Θεός.
40Καὶ εἶπε πρὸς αὐτοὺς ὁ Ἠλίας, Πιάσατε τοὺς προφήτας τοῦ Βάαλ· μηδεὶς ἐξ αὐτῶν ἄς μή διασωθῇ. Καὶ ἐπίασαν αὐτούς· καὶ κατεβίβασεν αὐτοὺς ὁ Ἠλίας εἰς τὸν χείμαρρον Κεισὼν καὶ ἔσφαξεν αὐτοὺς ἐκεῖ.
41Καὶ εἶπεν ὁ Ἠλίας πρὸς τὸν Ἀχαάβ, Ἀνάβα, φάγε καὶ πίε. διότι εἶναι φωνή πλήθους βροχῆς.
42Καὶ ἀνέβη ὁ Ἀχαὰβ διὰ νὰ φάγῃ καὶ νὰ πίῃ. Ὁ δὲ Ἠλίας ἀνέβη εἰς τὴν κορυφήν τοῦ Καρμήλου καὶ ἔκυψεν εἰς τὴν γῆν καὶ ἔβαλε τὸ πρόσωπον αὑτοῦ ἀναμέσον τῶν γονάτων αὑτοῦ,
43καὶ εἶπε πρὸς τὸν ὑπηρέτην αὑτοῦ, Ἀνάβα τώρα, βλέψον πρὸς τὴν θάλασσαν. Καὶ ἀνέβη καὶ ἔβλεψε καὶ εἶπε, Δὲν εἶναι οὐδὲν. Ὁ δὲ εἶπεν, Ὕπαγε πάλιν, ἕως ἑπτάκις.
44Καὶ τὴν ἑβδόμην φορὰν εἶπεν, Ἰδού, νέφος μικρόν, ὡς παλάμη ἀνθρώπου, ἀναβαίνει ἐκ τῆς θαλάσσης. Καὶ εἶπεν, Ἀνάβα, εἰπὲ πρὸς τὸν Ἀχαάβ, Ζεῦξον τὴν ἅμαξάν σου, καὶ κατάβα, διὰ νὰ μή σὲ ἐμποδίσῃ ἡ βροχή.
45Καὶ ἐν τῷ μεταξὺ ὁ οὐρανὸς συνεσκότασεν ἐκ νεφῶν καὶ ἀνέμου, καὶ ἔγεινε βροχή μεγάλη. Καὶ ἀνέβη ὁ Ἀχαὰβ εἰς τὴν ἅμαξαν αὑτοῦ καὶ ὑπῆγεν εἰς Ἰεζραέλ.
46Καὶ χεὶρ Κυρίου ἐστάθη ἐπὶ τὸν Ἠλίαν· καὶ συνέσφιγξε τὴν ὀσφὺν αὑτοῦ καὶ ἔτρεχεν ἔμπροσθεν τοῦ Ἀχαὰβ ἕως τῆς εἰσόδου τῆς Ἰεζραέλ.







Σχετικά με το Copyright: