Μοιραστείτε

 

Αββακούμ 1

Αυτό το κεφάλαιο σε άλλες μεταφράσεις / κείμενα
Εβδομήκοντα,  Φίλος,  King James(Αγγλικά),  

ή πολύ απλά πατήστε "Κείμενα" για να δείτε και να συγκρίνετε τις διάφορες μεταφράσεις / κείμενα .
ΣτίχοςΒάμβας
1Ἡ ὄρασις, τὴν ὁποίαν εἶδεν Ἀββακοὺμ ὁ προφήτης.
2Ἕως πότε, Κύριε, θέλω κράζει, καὶ δὲν θέλεις εἰσακούει; θέλω βοᾶ πρὸς σέ, Ἀδικία· καὶ δὲν θέλεις σώζει;
3Διὰ τί μὲ κάμνεις νὰ βλέπω ἀνομίαν καὶ νὰ θεωρῶ ταλαιπωρίαν καὶ ἁρπαγήν καὶ ἀδικίαν ἔμπροσθέν μου; καὶ ὑπάρχουσι διεγείροντες ἔριδα καὶ φιλονεικίαν.
4Διὰ τοῦτο ὁ νόμος εἶναι ἀργός, καὶ δὲν ἐξέρχεται κρίσις τελεία· ἐπειδή ὁ ἀσεβής καταδυναστεύει τὸν δίκαιον, διὰ τοῦτο ἐξέρχεται κρίσις διεστραμμένη.
5Ἰδέτε μεταξὺ τῶν ἐθνῶν καὶ ἐπιβλέψατε καὶ θαυμάσατε μεγάλως, διότι ἐγὼ θέλω πράξει ἔργον ἐν ταῖς ἡμέραις σας, τὸ ὁποῖον δὲν θέλετε πιστεύσει, ἐὰν τις διηγηθῇ αὐτό.
6Διότι, ἰδού, ἐγὼ ἐξεγείρω τοὺς Χαλδαίους, τὸ ἔθνος τὸ πικρὸν καὶ ὁρμητικόν, τὸ ὁποῖον θέλει διέλθει τὸ πλάτος τοῦ τόπου, διὰ νὰ κληρονομήσῃ κατοικίας οὐχὶ ἑαυτοῦ.
7Εἶναι φοβεροὶ καὶ τρομεροί· ἡ κρίσις αὐτῶν καὶ ἡ ἐξουσία αὐτῶν θέλει προέρχεσθαι ἐξ αὐτῶν.
8Καὶ οἱ ἵπποι αὐτῶν εἶναι ταχύτεροι παρδάλεων καὶ ὀξύτεροι λύκων τῆς ἑσπέρας· καὶ οἱ ἱππεῖς αὐτῶν θέλουσι διαχυθῆ καὶ οἱ ἱππεῖς αὐτῶν θέλουσιν ἐλθεῖ ἀπὸ μακρόθεν· θέλουσι πετάξει ὡς ἀετὸς σπεύδων εἰς βρῶσιν,
9πάντες θέλουσιν ἐλθεῖ ἐπὶ ἁρπαγῇ· ἡ ὄψις τῶν προσώπων αὐτῶν εἶναι ὡς ὁ ἀνατολικὸς ἄνεμος, καὶ θέλουσι συνάξει τοὺς αἰχμαλώτους ὡς ἄμμον.
10Καὶ θέλουσι περιπαίζει τοὺς βασιλεῖς, καὶ οἱ ἄρχοντες θέλουσιν εἶσθαι παίγνιον εἰς αὐτούς· θέλουσιν ἐμπαίζει πᾶν ὀχύρωμα· διότι θέλουσιν ἐπισωρεύσει χῶμα καὶ θέλουσι κυριεύσει αὐτό.
11Τότε τὸ πνεῦμα αὐτοῦ θέλει ἀλλοιωθῆ, καὶ θέλει ὑπερβῆ πᾶν ὅριον καὶ θέλει ἀσεβεῖ, ἀποδίδων τὴν ἰσχὺν αὑτοῦ ταύτην εἰς τὸν θεὸν αὑτοῦ.
12Δὲν εἶσαι σὺ ἀπ᾿ αἰῶνος, Κύριε Θεὲ μου, ὁ Ἃγιός μου; δὲν θέλομεν ἀποθάνει. Σύ, Κύριε, διέταξας αὐτοὺς διὰ κρίσιν· καὶ σύ, Ἰσχυρέ, κατέστησας αὐτοὺς εἰς παιδείαν ἡμῶν.
13Οἱ ὀφθαλμοὶ σου εἶναι καθαρώτεροι παρὰ ὥστε νὰ βλέπῃς τὰ πονηρά, καὶ δὲν δύνασαι νὰ ἐπιβλέπῃς εἰς τὴν ἀνομίαν· διὰ τί ἐπιβλέπεις εἰς τοὺς παρανόμους καὶ σιωπᾷς, ὅταν ὁ ἀσεβής καταπίνῃ τὸν δικαιότερον ἑαυτοῦ,
14καὶ κάμνεις τοὺς ἀνθρώπους ὡς τοὺς ἰχθύας τῆς θαλάσσης, ὡς τὰ ἑρπετά, τὰ μή ἔχοντα ἄρχοντα ἐφ᾿ ἑαυτῶν;
15Ἀνασύρουσι πάντας διὰ τοῦ ἀγκίστρου, ἕλκουσιν αὐτοὺς εἰς τὸ δίκτυον αὑτῶν καὶ συνάγουσιν αὐτοὺς εἰς τὴν σαγήνην αὑτῶν· διὰ τοῦτο εὐφραίνονται καὶ χαίρουσι.
16Διὰ τοῦτο θυσιάζουσιν εἰς τὸ δίκτυον αὑτῶν καὶ καίουσι θυμίαμα εἰς τὴν σαγήνην αὑτῶν· διότι δι᾿ αὐτῶν ἡ μερὶς αὐτῶν εἶναι παχεῖα καὶ τὸ φαγητὸν αὐτῶν ἐκλεκτόν.
17Μή διὰ τοῦτο θέλουσι πάντοτε ἐκκενόνει τὸ δίκτυον αὑτῶν; καὶ δὲν θέλουσι φείδεσθαι φονεύοντες πάντοτε τὰ ἔθνη;







Σχετικά με το Copyright: