Μοιραστείτε

 

Β Βασιλέων 6

Αυτό το κεφάλαιο σε άλλες μεταφράσεις / κείμενα
Εβδομήκοντα,  Φίλος,  King James(Αγγλικά),  

ή πολύ απλά πατήστε "Κείμενα" για να δείτε και να συγκρίνετε τις διάφορες μεταφράσεις / κείμενα .
ΣτίχοςΒάμβας
1Καὶ εἶπον οἱ υἱοὶ τῶν προφητῶν πρὸς τὸν Ἐλισσαιέ, Ἰδοὺ τώρα, ὁ τόπος, εἰς τὸν ὁποῖον ἡμεῖς κατοικοῦμεν ἐνώπιόν σου, εἶναι στενὸς δι᾿ ἡμᾶς·
2ἄς ὑπάγωμεν, παρακαλοῦμεν, ἕως τοῦ Ἰορδάνου, καὶ ἐκεῖθεν ἄς λάβωμεν ἕκαστος μίαν δοκόν, καὶ ἄς κάμωμεν εἰς ἑαυτοὺς ἐκεῖ τόπον, διὰ νὰ κατοικῶμεν ἐκεῖ. Ὁ δὲ εἶπεν, Ὑπάγετε.
3Καὶ εἶπεν ὁ εἷς, Εὐαρεστήθητι, παρακαλῶ, νὰ ἔλθῃς μετὰ τῶν δούλων σου. Καὶ εἶπε, Θέλω ἐλθεῖ.
4Καὶ ὑπῆγε μετ᾿ αὐτῶν. Καὶ ἐλθόντες εἰς τὸν Ἰορδάνην, ἔκοπτον τὰ ξύλα.
5Ἐνῷ δὲ ὁ εἷς κατέβαλλε τὴν δοκόν, ἔπεσε τὸ σιδήριον εἰς τὸ ὕδωρ· καὶ ἐβόησε καὶ εἶπεν, Ὤ, κύριε· καὶ τοῦτο ἦτο δάνειον·
6εἶπε δὲ ὁ ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ, Ποῦ ἔπεσε; Καὶ ἔδειξε τὸν τόπον εἰς αὐτόν. Τότε ἔκοψε σχίζαν ξύλου, καὶ ἔρριψεν ἐκεῖ· καὶ τὸ σιδήριον ἐπέπλευσε.
7Καὶ εἶπεν, Ἀνάλαβε πρὸς σεαυτόν. Καὶ ἐκτείνας τὴν χεῖρα αὑτοῦ, ἔλαβεν αὐτό.
8Ὁ δὲ βασιλεὺς τῆς Συρίας ἐπολέμει ἐναντίον τοῦ Ἰσραήλ, καὶ συνεβουλεύθη μετὰ τῶν δούλων αὑτοῦ, λέγων, Εἰς τὸν δεῖνα καὶ δεῖνα τόπον θέλω στρατοπεδεύσει.
9Καὶ ἀπέστειλεν ὁ ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ πρὸς τὸν βασιλέα τοῦ Ἰσραήλ, λέγων, Φυλάχθητι νὰ μή περάσῃς τὸν τόπον ἐκεῖνον, διότι οἱ Σύριοι στρατοπεδεύουσιν ἐκεῖ.
10Καὶ ἀπέστειλεν ὁ βασιλεὺς τοῦ Ἰσραήλ εἰς τὸν τόπον, τὸν ὁποῖον εἶπε πρὸς αὐτὸν ὁ ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ καὶ παρήγγειλε περὶ αὐτοῦ· καὶ προεφυλάχθη ἐκεῖθεν οὐχὶ ἅπαξ οὐδὲ δίς.
11Καὶ ἐταράχθη ἡ καρδία τοῦ βασιλέως τῆς Συρίας διὰ τὸ πρᾶγμα τοῦτο· καὶ συγκαλέσας τοὺς δούλους αὑτοῦ, εἶπε πρὸς αὐτούς, Δὲν θέλετε μὲ ἀναγγείλει, τίς ἐξ ἡμῶν εἶναι ὑπὲρ τοῦ βασιλέως τοῦ Ἰσραήλ;
12Καὶ εἶπεν εἷς ἐκ τῶν δούλων αὐτοῦ, Οὐδεὶς, κύριέ μου βασιλεῦ· ἀλλ᾿ ὁ Ἐλισσαιὲ ὁ προφήτης, ὁ ἐν τῷ Ἰσραήλ, ἀναγγέλλει πρὸς τὸν βασιλέα τοῦ Ἰσραήλ τοὺς λόγους, τοὺς ὁποίους λαλεῖς ἐν τῷ ταμείῳ τοῦ κοιτῶνός σου.
13Καὶ εἶπεν, Ὑπάγετε καὶ ἰδέτε ποῦ εἶναι, διὰ νὰ στείλω νὰ συλλάβω αὐτόν. Καὶ ἀνήγγειλαν πρὸς αὐτόν, λέγοντες, Ἰδού, εἶναι ἐν Δωθάν.
14Καὶ ἀπέστειλεν ἐκεῖ ἵππους καὶ ἁμάξας καὶ στράτευμα μέγα, οἵτινες, ἐλθόντες διὰ νυκτός, περιεκύκλωσαν τὴν πόλιν.
15Καὶ ὅτε ἐξηγέρθη τὸ πρωΐ ὁ ὑπηρέτης τοῦ ἀνθρώπου τοῦ Θεοῦ καὶ ἐξῆλθεν, ἰδού, στράτευμα εἶχε περικυκλωμένην τὴν πόλιν μὲ ἵππους καὶ ἁμάξας. Καὶ εἶπεν ὁ ὑπηρέτης αὐτοῦ πρὸς αὐτόν, Ὤ, κύριε, τί θέλομεν κάμει;
16Ὁ δὲ εἶπε, Μή φοβοῦ· διότι πλειότεροι εἶναι οἱ μεθ᾿ ἡμῶν παρὰ τοὺς μετ᾿ αὐτῶν.
17Καὶ προσηυχήθη ὁ Ἐλισσαιὲ καὶ εἶπε, Κύριε, Ἄνοιξον, δέομαι, τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ, διὰ νὰ ἴδῃ. Καὶ ἤνοιξεν ὁ Κύριος τοὺς ὀφθαλμοὺς τοῦ ὑπηρέτου, καὶ εἶδε· καὶ ἰδού, τὸ ὄρος ἦτο πλῆρες ἵππων καὶ ἁμαξῶν πυρὸς περὶ τὸν Ἐλισσαιέ.
18Καὶ ὅτε κατέβησαν πρὸς αὐτὸν οἱ Σύριοι, προσηυχήθη ὁ Ἐλισσαιὲ πρὸς τὸν Κύριον καὶ εἶπε, Πάταξον, δέομαι, τὸν λαὸν τοῦτον μὲ ἀορασίαν. Καὶ ἐπάταξεν αὐτοὺς μὲ ἀορασίαν, κατὰ τὸν λόγον τοῦ Ἐλισσαιέ.
19Καὶ εἶπε πρὸς αὐτοὺς ὁ Ἐλισσαιέ, Δὲν εἶναι αὕτη ἡ ὁδὸς οὐδὲ αὕτη ἡ πόλις· ἔλθετε κατόπιν μου, καὶ θέλω σᾶς φέρει πρὸς τὸν ἄνθρωπον, τὸν ὁποῖον ζητεῖτε. Καὶ ἔφερεν αὐτοὺς εἰς τὴν Σαμάρειαν.
20Καὶ ὅτε ἦλθον εἰς τὴν Σαμάρειαν, εἶπεν ὁ Ἐλισσαιέ, Ἄνοιξον, Κύριε, τοὺς ὀφθαλμοὺς τούτων, διὰ νὰ βλέπωσι. Καὶ ἤνοιξεν ὁ Κύριος τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτῶν, καὶ εἶδον· καὶ ἰδού, ἦσαν ἐν τῷ μέσῳ τῆς Σαμαρείας.
21Καὶ ὡς εἶδεν αὐτοὺς ὁ βασιλεὺς τοῦ Ἰσραήλ, εἶπε πρὸς τὸν Ἐλισσαιέ, Νὰ πατάξω, νὰ πατάξω, πάτερ μου;
22Ὁ δὲ εἶπε, Μή πατάξῃς· ἤθελες πατάξει ἐκείνους, τοὺς ὁποίους ἠχμαλώτευσας διὰ τῆς ῥομφαίας σου καὶ διὰ τοῦ τόξου σου; θὲς ἄρτον καὶ ὕδωρ ἔμπροσθεν αὐτῶν, καὶ ἄς φάγωσι καὶ ἄς πίωσι καὶ ἄς ἀπέλθωσι πρὸς τὸν κύριον αὑτῶν.
23Καὶ ἔθεσεν ἔμπροσθεν αὐτῶν ἄφθονον τροφήν· καὶ ἀφοῦ ἔφαγον καὶ ἔπιον, ἀπέστειλεν αὐτούς, καὶ ἀνεχώρησαν πρὸς τὸν κύριον αὑτῶν. Καὶ δὲν ἦλθον πλέον τὰ τάγματα τῆς Συρίας εἰς τὴν γῆν τοῦ Ἰσραήλ.
24Μετὰ δὲ ταῦτα ὁ Βὲν-ἀδὰδ βασιλεὺς τῆς Συρίας συνήθροισεν ἅπαν τὸ στράτευμα αὑτοῦ, καὶ ἀνέβη καὶ ἐπολιόρκησε τὴν Σαμάρειαν.
25Ἔγεινε δὲ πεῖνα μεγάλη ἐν Σαμαρείᾳ· καὶ ἰδού, ἐπολιόρκουν αὐτήν, ἑωσοῦ κεφαλή ὄνου ἐπωλήθη δι᾿ ὀγδοήκοντα ἀργύρια καὶ τὸ τέταρτον ἑνὸς κάβου κόπρου περιστερῶν διὰ πέντε ἀργύρια.
26Καὶ ἐνῷ διέβαινεν ὁ βασιλεὺς τοῦ Ἰσραήλ ἐπὶ τοῦ τείχους, γυνή τις ἐβόησε πρὸς αὐτόν, λέγουσα, Σῶσον, κύριέ μου βασιλεῦ.
27Ὁ δὲ εἶπεν, Ἐὰν ὁ Κύριος δὲν σὲ σώσῃ, πόθεν θέλω σὲ σώσει ἐγώ; μή ἐκ τοῦ ἁλωνίου ἤ ἐκ τοῦ ληνοῦ;
28Καὶ εἶπε πρὸς αὐτήν ὁ βασιλεύς, Τί ἔχεις; Ἡ δὲ εἶπε, Ἡ γυνή αὕτη μοὶ εἶπε, Δὸς τὸν υἱὸν σου, διὰ νὰ φάγωμεν αὐτὸν σήμερον, καὶ αὔριον θέλομεν φάγει τὸν υἱὸν μου·
29καὶ ἐβράσαμεν τὸν υἱὸν μου καὶ ἐφάγομεν αὐτόν· εἶπον δὲ πρὸς αὐτήν τὴν ἀκόλουθον ἡμέραν, Δὸς τὸν υἱὸν σου, διὰ νὰ φάγωμεν αὐτόν· ἡ δὲ ἔκρυψε τὸν υἱὸν αὑτῆς.
30Καὶ ὡς ἤκουσεν ὁ βασιλεὺς τοὺς λόγους τῆς γυναικός, διέρρηξε τὰ ἱμάτια αὑτοῦ· καὶ ἐνῷ διέβαινεν ἐπὶ τοῦ τείχους, ὁ λαὸς εἶδε, καὶ ἰδού, σάκκος ἔσωθεν ἐπὶ τῆς σαρκὸς αὐτοῦ.
31Καὶ εἶπεν, Οὕτω νὰ κάμῃ εἰς ἐμὲ ὁ Θεὸς καὶ οὕτω νὰ προσθέσῃ, ἐὰν ἡ κεφαλή τοῦ Ἐλισσαιὲ υἱοῦ τοῦ Σαφὰτ σταθῇ ἐπάνω αὐτοῦ σήμερον.
32Ὁ δὲ Ἐλισσαιὲ ἐκάθητο ἐν τῷ οἴκῳ αὑτοῦ, καὶ οἱ πρεσβύτεροι ἐκάθηντο μετ᾿ αὐτοῦ· καὶ ἀπέστειλεν ὁ βασιλεὺς ἄνδρα ἀπ᾿ ἔμπροσθεν αὑτοῦ· πρὶν δὲ ἔλθῃ πρὸς αὐτὸν ὁ μηνυτής, αὐτὸς εἶπε πρὸς τοὺς πρεσβυτέρους, Δὲν βλέπετε ὅτι οὗτος ὁ υἱὸς τοῦ φονευτοῦ ἔστειλε νὰ ἀφαιρέσῃ τὴν κεφαλήν μου; βλέπετε, καθὼς ἔλθῃ ὁ μηνυτής, κλείσατε τὴν θύραν καὶ ἐμποδίσατε αὐτὸν πρὸς τὴν θύραν· ἡ φωνή τῶν ποδῶν τοῦ κυρίου αὐτοῦ δὲν εἶναι ἐξόπισθεν αὐτοῦ;
33Καὶ ἐνῷ ἔτι ἐλάλει μετ᾿ αὐτῶν, ἰδού, κατέβη πρὸς αὐτὸν ὁ μηνυτής· καὶ εἶπεν, Ἰδού, παρὰ Κυρίου εἶναι τὸ κακὸν τοῦτο· τί πλέον νὰ ἐλπίσω εἰς τὸν Κύριον;







Σχετικά με το Copyright: