Μοιραστείτε

 

Γένεση 27

Αυτό το κεφάλαιο σε άλλες μεταφράσεις / κείμενα
Εβδομήκοντα,  Φίλος,  King James(Αγγλικά),  

ή πολύ απλά πατήστε "Κείμενα" για να δείτε και να συγκρίνετε τις διάφορες μεταφράσεις / κείμενα .
ΣτίχοςΒάμβας
1Καὶ ἀφοῦ ἐγήρασεν ὁ Ἰσαάκ, καὶ οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ ἠμβλύνθησαν, ὥστε δὲν ἔβλεπεν, ἐκάλεσεν Ἡσαῦ τὸν υἱὸν αὑτοῦ τὸν μεγαλήτερον, καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν, Υἱὲ μου. Ὁ δὲ εἶπε πρὸς αὐτόν, Ἰδού, ἐγώ.
2Καὶ ἐκεῖνος εἶπεν, Ἰδού, τώρα, ἐγὼ ἐγήρασα· δὲν γνωρίζω τὴν ἡμέραν τοῦ θανάτου μου·
3λάβε λοιπόν, παρακαλῶ, τὰ ὅπλα σου, τὴν φαρέτραν σου καὶ τὸ τόξον σου, καὶ ἔξελθε εἰς τὴν πεδιάδα καὶ κυνήγησόν μοι κυνήγιον·
4καὶ κάμε μοι ἐδέσματα καθὼς ἀγαπῶ, καὶ φέρε μοι νὰ φάγω, διὰ νὰ σε εὐλογήσῃ ἡ ψυχή μου πρὶν ἀποθάνω.
5Ἡ δὲ Ῥεβέκκα ἤκουσεν ἐνῷ ἐλάλει ὁ Ἰσαὰκ πρὸς Ἡσαῦ τὸν υἱὸν αὑτοῦ. Καὶ ὑπῆγεν ὁ Ἡσαῦ εἰς τὴν πεδιάδα διὰ νὰ κυνηγήσῃ κυνήγιον καὶ νὰ φέρῃ αὐτὸ.
6Καὶ ἡ Ῥεβέκκα ἐλάλησε πρὸς Ἰακὼβ τὸν υἱὸν αὑτῆς, λέγουσα, Ἰδού, ἐγὼ ἤκουσα τὸν πατέρα σου λαλοῦντα πρὸς Ἡσαῦ τὸν ἀδελφὸν καὶ λέγοντα,
7Φέρε μοι κυνήγιον καὶ κάμε μοι ἐδέσματα, διὰ νὰ φάγω, καὶ νὰ σε εὐλογήσω ἐνώπιον τοῦ Κυρίου πρὶν ἀποθάνω.
8Τώρα λοιπόν, υἱὲ μου, ἄκουσον τὴν φωνήν μου εἰς ὅσα ἐγὼ σοὶ παραγγέλλω·
9ὕπαγε τώρα εἰς τὸ ποίμνιον, καὶ λάβε μοι ἐκεῖθεν δύο καλὰ ἐρίφια ἐξ αἰγῶν· διὰ νὰ κάμω αὐτὰ ἐδέσματα διὰ τὸν πατέρα σου, καθὼς ἀγαπᾷ·
10καὶ θέλεις φέρει αὐτὰ πρὸς τὸν πατέρα σου νὰ φάγῃ, διὰ σὲ εὐλογήσῃ πρὶν ἀποθάνῃ.
11Καὶ εἶπεν ὁ Ἰακὼβ πρὸς Ῥεβέκκαν τὴν μητέρα αὑτοῦ, Ἰδού, ὁ Ἡσαῦ ὁ ἀδελφὸς μου εἶναι ἀνήρ δασύτριχος, ἐγὼ δὲ ἀνήρ ἄτριχος·
12ἴσως μὲ ψηλαφήσῃ ὁ πατήρ μου, καὶ θέλω φανῇ εἰς αὐτὸν ὡς ἀπατεών, καὶ θέλω σύρει ἐπ᾿ ἐμαυτὸν κατάραν καὶ οὐχὶ εὐλογίαν.
13Εἶπε δὲ πρὸς αὐτὸν ἡ μήτηρ αὐτοῦ, Ἐπ᾿ ἐμὲ ἡ κατάρα σου, τέκνον μου· μόνον ὑπάκουσον εἰς τὴν φωνήν μου καὶ ὕπαγε, φέρε μοι αὐτά.
14Καὶ ὑπῆγε, καὶ ἔλαβε, καὶ ἔφερεν αὐτὰ πρὸς τὴν μητέρα αὑτοῦ· καὶ ἔκαμεν ἡ μήτηρ αὑτοῦ ἐδέσματα καθὼς ἠγάπα ὁ πατήρ αὐτοῦ.
15Καὶ λαβοῦσα ἡ Ῥεβέκκα τὰ καλήτερα φορέματα Ἡσαῦ τοῦ μεγαλητέρου υἱοῦ αὑτῆς, τὰ ὁποῖα εἶχεν ἐν τῇ οἰκίᾳ, ἐνέδυσε μὲ αὐτὰ Ἰακώβ, τὸν υἱὸν αὐτῆς τὸν νεώτερον·
16καὶ μὲ τὰ δέρματα τῶν ἐριφίων ἐσκέπασε τὰς χεῖρας αὐτοῦ, καὶ τὰ γυμνὰ τοῦ τραχήλου αὐτοῦ·
17καὶ ἔδωκεν εἰς τὰς χεῖρας Ἰακὼβ τοῦ υἱοῦ αὑτῆς τὰ ἐδέσματα καὶ τὸν ἄρτον, τὰ ὁποῖα ἡτοίμασε.
18Καὶ ἦλθε πρὸς τὸν πατέρα αὑτοῦ· καὶ εἶπε, Πάτερ μου. Ὁ δὲ εἶπεν, Ἰδού, ἐγώ· τίς εἶσαι, τέκνον μου;
19Καὶ εἶπεν ὁ Ἰακὼβ πρὸς τὸν πατέρα αὑτοῦ, Ἐγὼ εἶμαι Ἡσαῦ ὁ πρωτότοκός σου· ἔκαμα καθὼς μοὶ εἶπας, σηκώθητι λοιπόν, κάθισον καὶ φάγε ἐκ τοῦ κυνηγίου μου, διὰ νὰ μὲ εὐλογήσῃ ἡ ψυχή σου.
20Καὶ εἶπεν ὁ Ἰσαὰκ πρὸς τὸν υἱὸν αὑτοῦ, Πόθεν τοῦτο, τέκνον μου, ὅτι εὕρηκας τόσον ταχέως; Ὁ δὲ εἶπε, Διότι Κύριος ὁ Θεὸς σου ἔφερεν αὐτὸ ἔμπροσθέν μου.
21Καὶ εἶπεν ὁ Ἰσαὰκ πρὸς τὸν Ἰακώβ, Πλησίασον, τέκνον μου, διὰ νὰ σὲ ψηλαφήσω, ἄν σὺ ἦσαι αὐτὸς ὁ υἱὸς Ἡσαῦ, ἤ οὐχί.
22Καὶ ἐπλησίασεν ὁ Ἰακὼβ εἰς τὸν Ἰσαὰκ τὸν πατέρα αὐτοῦ· ὁ δὲ ἐψηλάφησεν αὐτόν, καὶ εἶπεν, Ἡ μὲν φωνή εἶναι φωνή Ἰακώβ, αἱ δὲ χεῖρες, χεῖρες Ἡσαῦ.
23Καὶ δὲν ἐγνώρισεν αὐτόν, διότι αἱ χεῖρες αὐτοῦ ἦσαν ὡς αἱ χεῖρες Ἡσαῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ, δασύτριχοι· καὶ εὐλόγησεν αὐτόν.
24Καὶ εἶπε, Σὺ εἶσαι αὐτὸς ὁ υἱὸς μου Ἡσαῦ; Ὁ δὲ εἶπεν, Ἐγώ.
25Καὶ εἶπε, Φέρε πλησίον μου, καὶ θέλω φάγει ἐκ τοῦ κυνηγίου τοῦ υἱοῦ μου, διὰ νὰ σὲ εὐλογήσῃ ἡ ψυχή μου. Καὶ ἔφερε πλησίον αὐτοῦ, καὶ ἔφαγεν· ἔφερε δὲ πρὸς αὐτὸν οἶνον καὶ ἔπιε.
26Καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν Ἰσαὰκ ὁ πατήρ αὐτοῦ, Πλησίασον τώρα, καὶ φίλησόν με, τέκνον μου.
27Καὶ ἐπλησίασε, καὶ ἐφίλησεν αὐτόν· καὶ σφράνθη τὴν ὀσμήν τῶν ἐνδυμάτων αὐτοῦ, καὶ εὐλόγησεν αὐτὸν καὶ εἶπεν, Ἰδού, ἡ ὀσμή τοῦ υἱοῦ μου εἶναι ὡς ὀσμή πεδιάδος, τὴν ὁποίαν εὐλόγησεν ὁ Κύριος·
28Λοιπὸν ὁ Θεὸς νὰ σοὶ δώσῃ ἀπὸ τῆς δρόσου τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἀπὸ τοῦ πάχους τῆς γῆς καὶ ἀφθονίαν σίτου καὶ οἴνου·
29Λαοὶ νὰ σὲ δουλεύσωσι καὶ ἔθνη νὰ σὲ προσκυνήσωσι· νὰ ἦσαι κύριος τῶν ἀδελφῶν σου, καὶ οἱ υἱοὶ τῆς μητρὸς σου νὰ σὲ προσκυνήσωσι· κατηραμένος ὅστις σὲ καταρᾶται, καὶ εὐλογημένος ὅστις σὲ εὐλογεῖ!
30Καὶ καθὼς ἔπαυσεν ὁ Ἰσαὰκ εὐλογῶν τὸν Ἰακώβ, μόλις ὁ Ἰακὼβ εἶχεν ἐξέλθει ἀπ᾿ ἔμπροσθεν τοῦ πατρὸς αὑτοῦ Ἰσαάκ· καὶ ἦλθεν Ἡσαῦ ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ ἐκ τοῦ κυνηγίου αὑτοῦ.
31Καὶ ἔκαμε καὶ αὐτὸς ἐδέσματα καὶ ἔφερε πρὸς τὸν πατέρα αὑτοῦ· καὶ εἶπε πρὸς τὸν πατέρα αὑτοῦ, Ἄς σηκωθῇ ὁ πατήρ μου, καὶ ἄς φάγῃ ἐκ τοῦ κυνηγίου τοῦ υἱοῦ αὑτοῦ, διὰ νὰ μὲ εὐλογήσῃ ἡ ψυχή σου.
32Καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν Ἰσαὰκ ὁ πατήρ αὐτοῦ, Τίς εἶσαι; Ὁ δὲ εἶπεν, Εἶμαι ὁ υἱὸς σου, ὁ πρωτότοκός σου Ἡσαῦ.
33Καὶ ἐξεπλάγη ὁ Ἰσαὰκ ἔκπληξιν μεγάλην σφόδρα, καὶ εἶπε, Ποῖος εἶναι λοιπὸν ἐκεῖνος, ὅστις ἐκυνήγησε κυνήγιον, καὶ μοὶ ἔφερε καὶ ἔφαγον ἀπὸ πάντων πρὶν εἰσέλθῃς, καὶ εὐλόγησα αὐτὸν; καὶ εὐλογημένος θέλει εἶσθαι.
34Ὅτε ἤκουσεν ὁ Ἡσαῦ τοὺς λόγους τοῦ πατρὸς αὑτοῦ, ἀνέκραξε κραυγήν μεγάλην καὶ πικρὰν σφόδρα· καὶ εἶπε πρὸς τὸν πατέρα αὑτοῦ, Εὐλόγησόν με, καὶ ἐμέ, πάτερ μου.
35Ὁ δὲ εἶπεν, Ἦλθεν ὁ ἀδελφὸς σου μετὰ δόλου, καὶ ἔλαβε τὴν εὐλογίαν σου.
36Καὶ εἶπεν ὁ Ἡσαῦ, Δικαίως ἐκαλέσθη τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἰακώβ, διότι τώρα δευτέραν ταύτην φορὰν μὲ ὑπεσκέλισεν· ἔλαβε τὰ πρωτοτόκιά μου, καὶ ἰδού, τώρα ἔλαβε καὶ τὴν εὐλογίαν μου. Καὶ εἶπε, Δὲν ἐφύλαξας δι᾿ ἐμὲ εὐλογίαν;
37Καί, ἀπεκρίθη ὁ Ἰσαάκ, καὶ εἶπε πρὸς τὸν Ἡσαῦ, Ἰδού, κύριόν σου ἔκαμα αὐτόν, καὶ πάντας τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ ἔκαμα δούλους αὐτοῦ, καὶ ἐστήριξα αὐτὸν μὲ σῖτον καὶ οἶνον· καὶ τί λοιπὸν νὰ κάμω εἰς σέ, τέκνον μου;
38Καὶ εἶπεν ὁ Ἡσαῦ πρὸς τὸν πατέρα αὑτοῦ, Μήπως ταύτην μόνην τὴν εὐλογίαν ἔχεις, πάτερ μου; εὐλόγησόν με, καὶ ἐμέ, πάτερ μου. καὶ ὕψωσεν ὁ Ἡσαῦ τὴν φωνήν αὑτοῦ, καὶ ἔκλαυσε.
39Καὶ ἀπεκρίθη Ἰσαὰκ ὁ πατήρ αὐτοῦ, καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν, Ἰδού, ἡ κατοίκησίς σου θέλει εἶσθαι εἰς τὸ πάχος τῆς γῆς, καὶ εἰς τὴν δρόσον τοῦ οὐρανοῦ ἄνωθεν·
40καὶ μὲ τὴν μάχαιράν σου θέλεις ζῇ, καὶ εἰς τὸν ἀδελφὸν σου θέλεις δουλεύσει, ὅταν δὲ ὑπερισχύσῃς, θέλεις συντρίψει τὸν ζυγὸν αὐτοῦ ἀπὸ τοῦ τραχήλου σου.
41Καὶ ἐμίσει ὁ Ἡσαῦ τὸν Ἰακώβ, διὰ τὴν εὐλογίαν μὲ τὴν ὁποίαν εὐλόγησεν αὐτὸν ὁ πατήρ αὑτοῦ· καὶ εἶπεν ὁ Ἡσαῦ ἐν τῇ καρδίᾳ αὑτοῦ, Πλησιάζουσιν αἱ ἡμέραι τοῦ πένθους τοῦ πατρὸς μου· τότε θέλω φονεύσει Ἰακὼβ τὸν ἀδελφὸν μου.
42Ἀνηγγέλθησαν, δὲ πρὸς τὴν Ῥεβέκκαν οἱ λόγοι Ἡσαῦ τοῦ υἱοῦ αὐτῆς τοῦ μεγαλητέρου· καὶ πέμψασα ἐκάλεσεν Ἰακὼβ τὸν υἱὸν αὑτῆς τὸν νεώτερον, καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν, Ἰδού, Ἡσαῦ ὁ ἀδελφὸς σου παρηγορεῖ ἑαυτὸν κατὰ σοῦ, ὅτι θέλει σὲ φονεύσει.
43Τώρα λοιπόν, τέκνον μου, ἄκουσον τὴν φωνήν μου· καὶ σηκωθείς, φύγε πρὸς Λάβαν τὸν ἀδελφὸν μου εἰς Χαρράν·
44καὶ κατοίκησον μετ᾿ αὐτοῦ ἡμέρας τινάς, ἑωσοῦ παρέλθῃ ὁ θυμὸς τοῦ ἀδελφοῦ σου·
45ἑωσοῦ παύσῃ ἡ κατὰ σοῦ ὀργή τοῦ ἀδελφοῦ σου, καὶ λησμονήσῃ τὰ ὅσα ἔπραξας εἰς αὐτόν· τότε θέλω στείλει, καὶ θέλω σὲ φέρει ἐκεῖθεν· διὰ τί νὰ σᾶς στερηθῶ καὶ τοὺς δύο ἐν μιᾷ ἡμέρᾳ;
46Καὶ εἶπεν ἡ Ῥεβέκκα πρὸς τὸν Ἰσαάκ, Ἀηδίασα τὴν ζωήν μου ἐξ αἰτίας τῶν θυγατέρων τοῦ Χέτ· ἐὰν ὁ Ἰακὼβ λάβῃ γυναῖκα ἐκ τῶν θυγατέρων τοῦ Χέτ, καθὼς εἶναι αὗται ἐκ τῶν θυγατέρων τῆς γῆς ταύτης, τί μὲ φελεῖ νὰ ζῶ;







Σχετικά με το Copyright: