Μοιραστείτε

 

Δανιήλ 4

Αυτό το κεφάλαιο σε άλλες μεταφράσεις / κείμενα
Εβδομήκοντα,  Φίλος,  King James(Αγγλικά),  

ή πολύ απλά πατήστε "Κείμενα" για να δείτε και να συγκρίνετε τις διάφορες μεταφράσεις / κείμενα .
ΣτίχοςΒάμβας
1Ναβουχοδονόσορ ὁ βασιλεύς, πρὸς πάντας τοὺς λαούς, ἔθνη καὶ γλώσσας τοὺς κατοικοῦντας ἐπὶ πάσης τῆς γῆς· Εἰρήνη ἄς πληθυνθῇ εἰς ἐσᾶς.
2Τὰ σημεῖα καὶ τὰ θαυμάσια, τὰ ὁποῖα ἔκαμεν εἰς ἐμὲ ὁ Θεὸς ὁ Ὕψιστος, ἤρεσεν ἐνώπιόν μου νὰ ἀναγγείλω.
3Πόσον εἶναι μεγάλα τὰ σημεῖα αὐτοῦ· καὶ πόσον ἰσχυρὰ τὰ θαυμάσια αὐτοῦ· ἡ βασιλεία αὐτοῦ εἶναι βασιλεία αἰώνιος καὶ ἡ ἐξουσία αὐτοῦ εἰς γενεὰν καὶ γενεάν.
4Ἐγὼ ὁ Ναβουχοδονόσορ ἤμην ἀναπαυόμενος ἐν τῷ οἴκῳ μου καὶ ἀκμάζων ἐν τῷ παλατίῳ μου.
5Εἶδον ἐνύπνιον, τὸ ὁποῖον μὲ κατέπληξε, καὶ οἱ διαλογισμοὶ μου ἐπὶ τῆς κλίνης μου καὶ αἱ ὀράσεις τῆς κεφαλῆς μου μὲ ἐτάραξαν.
6Διὰ τοῦτο ἐξέδωκα πρόσταγμα νὰ εἰσαχθῶσιν ἐνώπιόν μου πάντες οἱ σοφοὶ τῆς Βαβυλῶνος, διὰ νὰ φανερώσωσιν εἰς ἐμὲ τὴν ἑρμηνείαν τοῦ ἐνυπνίου.
7Τότε εἰσῆλθον οἱ μάγοι, οἱ ἐπαοιδοί, οἱ Χαλδαῖοι καὶ οἱ μάντεις· καὶ ἐγὼ εἶπα τὸ ἐνύπνιον ἔμπροσθεν αὐτῶν, ἀλλὰ δὲν μοὶ ἐφανέρωσαν τὴν ἑρμηνείαν αὐτοῦ.
8Ὕστερον δὲ ἦλθεν ὁ Δανιήλ ἐνώπιόν μου, τοῦ ὁποίου τὸ ὄνομα ἦτο Βαλτασάσαρ κατὰ τὸ ὄνομα τοῦ Θεοῦ μου, καὶ εἰς τὸν ὁποῖον εἶναι τὸ πνεῦμα τῶν ἁγίων θεῶν· καὶ ἔμπροσθεν τούτου εἶπα τὸ ἐνύπνιον, λέγων,
9Βαλτασάσαρ, ἄρχων τῶν μάγων, ἐπειδή ἐγνώρισα ὅτι τὸ πνεῦμα τῶν ἁγίων θεῶν εἶναι ἐν σοί, καὶ οὐδὲν κρυπτὸν εἶναι δύσκολον εἰς σέ, εἰπὲ τὰς ὀράσεις τοῦ ἐνυπνίου μου, τὸ ὁποῖον εἶδον, καὶ τὴν ἑρμηνείαν αὐτοῦ.
10Ἰδοὺ αἱ ὀράσεις τῆς κεφαλῆς μου ἐπὶ τῆς κλίνης μου· Ἔβλεπον καὶ ἰδού, δένδρον ἐν μέσῳ τῆς γῆς καὶ τὸ ὕψος αὐτοῦ μέγα.
11Τὸ δένδρον ἐμεγαλύνθη καὶ ἐνεδυναμώθη καὶ τὸ ὕψος αὐτοῦ ἔφθανεν ἕως τοῦ οὐρανοῦ, καὶ ἡ θέα αὐτοῦ ἕως τῶν περάτων πάσης τῆς γῆς.
12Τὰ φύλλα αὐτοῦ ἦσαν ὡραῖα καὶ ὁ καρπὸς αὐτοῦ πολὺς καὶ ἐν αὐτῷ ἦτο τροφή πάντων· ὑπὸ τὴν σκιὰν αὐτοῦ ἀνεπαύοντο τὰ θηρία τοῦ ἀγροῦ, καὶ ἐν τοῖς κλάδοις αὐτοῦ κατεσκήνουν τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ, καὶ ἐξ αὐτοῦ ἐτρέφετο πᾶσα σάρξ.
13Εἶδον ἐν ταῖς ὀράσεσι τῆς κεφαλῆς μου ἐπὶ τῆς κλίνης μου καὶ ἰδού, φύλαξ καὶ ἅγιος κατέβη ἐκ τοῦ οὐρανοῦ,
14καὶ ἐφώνησε μεγαλοφώνως καὶ εἶπεν οὕτω· Κόψατε τὸ δένδρον καὶ ἀποκόψατε τοὺς κλάδους αὐτοῦ· ἐκτινάξατε τὰ φύλλα αὐτοῦ καὶ διασκορπίσατε τὸν καρπὸν αὐτοῦ· ἄς φύγωσι τὰ θηρία ὑποκάτωθεν αὐτοῦ καὶ τὰ πετεινὰ ἀπὸ τῶν κλάδων αὐτοῦ·
15τὸ στέλεχος ὅμως τῶν ῥιζῶν αὐτοῦ ἀφήσατε ἐν τῇ γῇ, καὶ τοῦτο μὲ δεσμὸν σιδηροῦν καὶ χαλκοῦν, ἐν τῷ τρυφερῷ χόρτῳ τοῦ ἀγροῦ· καὶ θέλει βρέχεσθαι μὲ τὴν δρόσον τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἡ μερὶς αὐτοῦ θέλει εἶσθαι μετὰ τῶν θηρίων ἐν τῷ χόρτῳ τῆς γῆς·
16ἡ καρδία αὐτοῦ θέλει μεταβληθῆ ἐκ τῆς ἀνθρωπίνης καὶ θέλει δοθῆ εἰς αὐτὸν καρδία θηρίου· καὶ ἑπτὰ καιροὶ θέλουσι παρέλθει ἐπ᾿ αὐτόν.
17Τὸ πρᾶγμα τοῦτο εἶναι διὰ προστάγματος τῶν φυλάκων καὶ ἡ ὑπόθεσις διὰ τοῦ λόγου τῶν ἁγίων· ὥστε νὰ γνωρίσωσιν οἱ ζῶντες, ὅτι ὁ Ὕψιστος εἶναι Κύριος τῆς βασιλείας τῶν ἀνθρώπων, καὶ εἰς ὅντινα θέλει δίδει αὐτήν, καὶ τὸ ἐξουθένημα τῶν ἀνθρώπων καθιστᾷ ἐπ᾿ αὐτήν.
18Τοῦτο τὸ ἐνύπνιον εἶδον ἐγὼ ὁ Ναβουχοδονόσορ ὁ βασιλεύς· καὶ σύ, Βαλτασάσαρ, εἰπὲ τὴν ἑρμηνείαν αὐτοῦ· διότι πάντες οἱ σοφοὶ τοῦ βασιλείου μου δὲν εἶναι ἱκανοὶ νὰ φανερώσωσι πρὸς ἐμὲ τὴν ἑρμηνείαν· σὺ δὲ εἶσαι ἱκανός· διότι τὸ πνεῦμα τῶν ἁγίων θεῶν εἶναι ἐν σοί.
19Τότε ὁ Δανιήλ, τοῦ ὁποίου τὸ ὄνομα ἦτο Βαλτασάσαρ, ἔμεινεν ἐκστατικὸς ἕως μιᾶς ὥρας, καὶ οἱ διαλογισμοὶ αὐτοῦ ἐτάραττον αὐτόν. Ὁ βασιλεὺς ἐλάλησε καὶ εἶπε, Βαλτασάσαρ, ἄς μή σὲ ταράττῃ τὸ ἐνύπνιον ἤ ἡ ἑρμηνεία αὐτοῦ. Ὁ Βαλτασάσαρ ἀπεκρίθη καὶ εἶπε, Κύριέ μου, τὸ ἐνύπνιον ἄς ἐπέλθῃ ἐπὶ τοὺς μισοῦντάς σε καὶ ἡ ἑρμηνεία αὐτοῦ ἐπὶ τοὺς ἐχθροὺς σου.
20Τὸ δένδρον, τὸ ὁποῖον εἶδες, τὸ αὐξηθὲν καὶ ἐνδυναμωθέν, τοῦ ὁποίου τὸ ὕψος ἔφθανεν ἕως τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἡ θέα αὐτοῦ ἐπὶ πᾶσαν τὴν γῆν,
21καὶ τὰ φύλλα αὐτοῦ ἦσαν ὡραῖα καὶ ὁ καρπὸς αὐτοῦ πολύς, καὶ τροφή πάντων ἦτο ἐν αὐτῷ, καὶ ὑποκάτω αὐτοῦ κατῴκουν τὰ θηρία τοῦ ἀγροῦ, ἐν δὲ τοῖς κλάδοις αὐτοῦ κατεσκήνουν τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ,
22σὺ εἶσαι τὸ δένδρον τοῦτο, βασιλεῦ, ὅστις ἐμεγαλύνθης καὶ ἐνεδυναμώθης· καὶ ἡ μεγαλωσύνη σου ὑψώθη καὶ ἔφθασεν ἕως τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἡ ἐξουσία σου ἕως τῶν περάτων τῆς γῆς.
23Περὶ δὲ τοῦ ὅτι εἶδεν ὁ βασιλεὺς φύλακα καὶ ἅγιον καταβαίνοντα ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καὶ λέγοντα, Κόψατε τὸ δένδρον καὶ καταστρέψατε αὐτὸ· μόνον τὸ στέλεχος τῶν ῥιζῶν αὐτοῦ ἀφήσατε ἐν τῇ γῇ, καὶ τοῦτο μὲ δεσμὸν σιδηροῦν καὶ χαλκοῦν, ἐν τῷ τρυφερῷ χόρτῳ τοῦ ἀγροῦ· καὶ ἄς βρέχηται ὑπὸ τῆς δρόσου τοῦ οὐρανοῦ καὶ μετὰ τῶν θηρίων τοῦ ἀγροῦ ἄς ἦναι ἡ μερὶς αὐτοῦ, ἑωσοῦ παρέλθωσιν ἑπτὰ καιροὶ ἐπ᾿ αὐτό·
24αὕτη εἶναι ἡ ἑρμηνεία, βασιλεῦ, καὶ αὕτη ἡ ἀπόφασις τοῦ Ὑψίστου, ἥτις ἔφθασεν ἐπὶ τὸν κύριόν μου τὸν βασιλέα·
25καὶ θέλεις διωχθῆ ἐκ τῶν ἀνθρώπων καὶ μετὰ τῶν θηρίων τοῦ ἀγροῦ θέλει εἶσθαι ἡ κατοικία σου, καὶ θέλεις τρώγει χόρτον ὡς οἱ βόες καὶ ὑπὸ τῆς δρόσου τοῦ οὐρανοῦ θέλεις βρέχεσθαι· καὶ ἑπτὰ καιροὶ θέλουσι παρέλθει ἐπὶ σέ, ἑωσοῦ γνωρίσῃς ὅτι ὁ Ὕψιστος εἶναι Κύριος τῆς βασιλείας τῶν ἀνθρώπων καὶ εἰς ὅντινα θέλει, δίδει αὐτήν.
26Περὶ δὲ τοῦ ὅτι προσετάχθη νὰ ἀφήσωσι τὸ στέλεχος τῶν ῥιζῶν τοῦ δένδρου· τὸ βασίλειόν σου θέλει στερεωθῆ ἐν σοί, ἀφοῦ γνωρίσῃς τὴν οὐράνιον ἐξουσίαν.
27Διὰ τοῦτο, βασιλεῦ, ἄς γείνῃ δεκτή ἡ συμβουλή μου πρὸς σέ, καὶ ἔκκοψον τὰς ἁμαρτίας σου διὰ δικαιοσύνης καὶ τὰς ἀνομίας σου διὰ οἰκτιρμῶν πενήτων· ἴσως καὶ διαρκέσῃ ἡ εὐημερία σου.
28Πάντα ταῦτα ἦλθον ἐπὶ τὸν Ναβουχοδονόσορ τὸν βασιλέα.
29Ἐν τῷ τέλει δώδεκα μηνῶν, ἐνῷ περιεπάτει ἐπὶ τοῦ βασιλικοῦ παλατίου τῆς Βαβυλῶνος,
30ἐλάλησεν ὁ βασιλεὺς καὶ εἶπε, Δὲν εἶναι αὕτη ἡ Βαβυλὼν ἡ μεγάλη, τὴν ὁποίαν ἐγὼ ᾠκοδόμησα διὰ καθέδραν τοῦ βασιλείου μὲ τὴν ἰσχὺν τῆς δυνάμεώς μου καὶ εἰς τιμήν τῆς δόξης μου;
31Ὁ λόγος ἦτο ἔτι ἐν τῷ στόματι τοῦ βασιλέως καὶ ἔγεινε φωνή ἐξ οὐρανοῦ λέγουσα, Πρὸς σὲ ἀναγγέλλεται, Ναβουχοδονόσορ βασιλεῦ· ἡ βασιλεία παρῆλθεν ἀπὸ σοῦ·
32καὶ θέλεις ἐκδιωχθῆ ἐκ τῶν ἀνθρώπων καὶ μετὰ τῶν θηρίων τοῦ ἀγροῦ θέλει εἶσθαι ἡ κατοικία σου· χόρτον ὡς οἱ βόες θέλεις τρώγει, καὶ ἑπτὰ καιροὶ θέλουσι παρέλθει ἐπὶ σέ, ἑωσοῦ γνωρίσῃς ὅτι ὁ Ὕψιστος εἶναι Κύριος τῆς βασιλείας τῶν ἀνθρώπων, καὶ εἰς ὅντινα θέλει, δίδει αὐτήν.
33Ἐν αὐτῇ τῇ ὥρᾳ ὁ λόγος ἐξετελέσθη ἐπὶ τὸν Ναβουχοδονόσορ· καὶ ἐξεδιώχθη ἐκ τῶν ἀνθρώπων καὶ χόρτον ὡς οἱ βόες ἔτρωγε καὶ ὑπὸ τῆς δρόσου τοῦ οὐρανοῦ τὸ σῶμα αὐτοῦ ἐβρέχετο, ἑωσοῦ αἱ τρίχες αὐτοῦ ηὐξήνθησαν ὡς ἀετῶν πτερὰ καὶ οἱ ὄνυχες αὐτοῦ ὡς ὀρνέων.
34Καὶ ἐν τέλει τῶν ἡμερῶν, ἐγὼ ὁ Ναβουχοδονόσορ ἐσήκωσα τοὺς ὀφθαλμοὺς μου πρὸς τὸν οὐρανὸν καὶ αἱ φρένες μου ἐπέστρεψαν εἰς ἐμὲ καὶ εὐλόγησα τὸν Ὕψιστον καὶ •νεσα καὶ ἐδόξασα τὸν ζῶντα εἰς τὸν αἰῶνα, τοῦ ὁποίου ἡ ἐξουσία εἶναι ἐξουσία αἰώνιος καὶ ἡ βασιλεία αὐτοῦ εἰς γενεὰν καὶ γενεάν,
35καὶ πάντες οἱ κάτοικοι τῆς γῆς λογίζονται ἐνώπιον αὐτοῦ ὡς οὐδέν, καὶ κατὰ τὴν θέλησιν αὑτοῦ πράττει εἰς τὸ στράτευμα τοῦ οὐρανοῦ καὶ εἰς τοὺς κατοίκους τῆς γῆς, καὶ δὲν ὑπάρχει ὁ ἐμποδίζων τὴν χεῖρα αὐτοῦ ἤ ὁ λέγων πρὸς αὐτόν, Τί ἔκαμες;
36Ἐν τῷ αὐτῷ καιρῷ αἱ φρένες μου ἐπέστρεψαν εἰς ἐμέ· καὶ πρὸς δόξαν τῆς βασιλείας μου ἐπανῆλθεν εἰς ἐμὲ ἡ λαμπρότης μου καὶ ἡ μορφή μου καὶ οἱ αὐλικοὶ μου καὶ οἱ μεγιστᾶνές μου μὲ ἐζήτουν, καὶ ἐστερεώθην ἐν τῇ βασιλείᾳ μου καὶ μεγαλειότης περισσοτέρα προσετέθη εἰς ἐμέ.
37Τώρα ἐγὼ ὁ Ναβουχοδονόσορ αἰνῶ καὶ ὑπερυψῶ καὶ δοξάζω τὸν βασιλέα τοῦ οὐρανοῦ, διότι πάντα τὰ ἔργα αὐτοῦ εἶναι ἀλήθεια καὶ αἱ ὁδοὶ αὐτοῦ κρίσις, καὶ τοὺς περιπατοῦντας ἐν τῇ ὑπερηφανίᾳ δύναται νὰ ταπεινώσῃ.







Σχετικά με το Copyright: