Μοιραστείτε

 

Δευτερονόμιο 32

Αυτό το κεφάλαιο σε άλλες μεταφράσεις / κείμενα
Εβδομήκοντα,  Φίλος,  King James(Αγγλικά),  

ή πολύ απλά πατήστε "Κείμενα" για να δείτε και να συγκρίνετε τις διάφορες μεταφράσεις / κείμενα .
ΣτίχοςΒάμβας
1Πρόσεχε, οὐρανέ, καὶ θέλω λαλήσει· καὶ ἄς ἀκούῃ ἡ γῆ τοὺς λόγους τοῦ στόματός μου.
2Ἡ διδασκαλία μου θέλει σταλάξει ὡς ἡ βροχή, ὁ λόγος μου θέλει καταβῆ ὡς ἡ δρόσος, ὡς ἡ ψεκὰς ἐπὶ τὴν χλόην καὶ ὡς ὁ ὄμβρος ἐπὶ τὸν χόρτον·
3διότι θέλω ἐξυμνήσει τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου· ἀπόδοτε μεγαλωσύνην εἰς τὸν Θεὸν ἡμῶν.
4Αὐτὸς εἶναι ὁ Βράχος, τὰ ἔργα αὐτοῦ εἶναι τέλεια· διότι πᾶσαι αἱ ὁδοὶ αὐτοῦ εἶναι κρίσις· Θεὸς πιστός, καὶ δὲν ὑπάρχει ἀδικία ἐν αὐτῷ· δίκαιος καὶ εὐθὺς εἶναι αὐτός.
5Οὗτοι διεφθάρησαν· ἡ κηλὶς αὐτῶν δὲν εἶναι κηλὶς τῶν υἱῶν αὐτοῦ· εἶναι γενεὰ σκολιὰ καὶ διεστραμμένη.
6Ταῦτα ἀνταποδίδετε εἰς τὸν Κύριον, λαὲ μωρὲ καὶ ἀσύνετε; δὲν εἶναι αὐτὸς ὁ πατήρ σου, ὅστις σὲ ἐξηγόρασεν; αὐτὸς ὅστις σὲ ἔπλασε καὶ σὲ ἐμόρφωσεν;
7Ἐνθυμήθητι τὰς ἀρχαίας ἡμέρας, συλλογίσθητι τὰ ἔτη πολλῶν γενεῶν· ἐρώτησον τὸν πατέρα σου, καὶ αὐτὸς θέλει σοὶ ἀναγγείλει, τοὺς πρεσβυτέρους σου, καὶ αὐτοὶ θέλουσι σοὶ εἰπεῖ·
8ὅτε διεμέριζεν ὁ Ὕψιστος τὰ ἔθνη, ὅτε διέσπειρε τοὺς υἱοὺς τοῦ Ἀδάμ, ἔστησε τὰ ὅρια τῶν λαῶν κατὰ τὸν ἀριθμὸν τῶν υἱῶν Ἰσραήλ.
9Διότι ἡ μερὶς τοῦ Κυρίου εἶναι ὁ λαὸς αὐτοῦ, ὁ Ἰακὼβ εἶναι τὸ μέρος τῆς κληρονομίας αὐτοῦ.
10Ἐν γῇ ἐρήμῳ εὕρηκεν αὐτόν, καὶ ἐν ἐρημίᾳ φρίκης καὶ ὀλολυγμοῦ· περιωδήγησεν αὐτόν, ἐπαιδαγώγησεν αὐτόν, ἐφύλαξεν αὐτὸν ὡς κόρην ὀφθαλμοῦ αὑτοῦ.
11Καθὼς ὁ ἀετὸς σκεπάζει τὴν φωλεὰν αὑτοῦ, περιθάλπει τοὺς νεοσσοὺς αὑτοῦ, ἐξαπλόνων τὰς πτέρυγας αὑτοῦ ἀναλαμβάνει αὐτούς, καὶ σηκόνει αὐτοὺς ἐπὶ τῶν πτερύγων αὑτοῦ,
12οὕτως ὁ Κύριος μόνος ὡδήγησεν αὐτόν, καὶ δὲν ἦτο μετ᾿ αὐτοῦ ξένος Θεός.
13Ἀνεβίβασεν αὐτοὺς ἐπὶ τὰ ἔξοχα μέρη τῆς γῆς, καὶ ἔφαγον τὰ γεννήματα τῶν ἀγρῶν· καὶ ἐθήλασεν αὐτοὺς μέλι ἐκ τῆς πέτρας, καὶ ἔλαιον ἐκ τῆς σκληρᾶς πέτρας,
14Βούτυρον βοῶν καὶ γάλα προβάτων, μὲ πάχος ἀρνίων, καὶ κριῶν θρεμμάτων τῆς Βασάν, καὶ τράγων, μετὰ τοῦ ἐξαιρέτου ἄνθους τοῦ σίτου· καὶ ἔπιες οἶνον, αἷμα σταφυλῆς.
15Ὁ δὲ Ἰεσουροὺν ἐπαχύνθη καὶ ἀπελάκτισεν· ἐπαχύνθης, ἐπλατύνθης, ὑπερελιπάνθης· τότε ἐλησμόνησε τὸν Θεὸν τὸν πλάσαντα αὐτόν, καὶ κατεφρόνησε τὸν Βράχον τῆς σωτηρίας αὑτοῦ.
16Παρώξυναν αὐτὸν εἰς ζηλοτυπίαν μὲ ξένους θεούς, μὲ βδελύγματα παρώξυναν αὐτὸν εἰς θυμόν·
17ἐθυσίασαν εἰς δαιμόνια, οὐχὶ εἰς τὸν Θεόν· εἰς θεούς, τοὺς ὁποίους δὲν ἐγνώριζον, εἰς νέους θεοὺς νεωστὶ εἰσαχθέντας, τοὺς ὁποίους δὲν ἐλάτρευον οἱ πατέρες σας·
18τὸν δὲ Βράχον τὸν γεννήσαντά σε ἐγκατέλιπες, καὶ ἐλησμόνησας τὸν Θεὸν τὸν πλάσαντά σε.
19Καὶ εἶδεν ὁ Κύριος καὶ ἀπεστράφη αὐτούς, διότι παρώργισαν αὐτὸν οἱ υἱοὶ αὐτοῦ καὶ αἱ θυγατέρες αὐτοῦ·
20καὶ εἶπε, Θέλω ἀποστρέψει τὸ πρόσωπόν μου ἀπ᾿ αὐτῶν, θέλω ἰδεῖ ὁποῖον θέλει εἶσθαι τὸ τέλος αὐτῶν· διότι αὐτοὶ εἶναι γενεὰ διεστραμμένη, υἱοὶ εἰς τοὺς ὁποίους δὲν ὑπάρχει πίστις.
21Αὐτοὶ μὲ παρώξυναν εἰς ζηλοτυπίαν μὲ τὰ μή ὄντα θεόν· μὲ τὰ εἴδωλα αὑτῶν μὲ παρώργισαν· καὶ ἐγὼ θέλω παροξύνει αὐτοὺς εἰς ζηλοτυπίαν μὲ τοὺς μή ὄντας λαόν, μὲ ἔθνος ἀσύνετον θέλω παροργίσει αὐτούς.
22Διότι πῦρ ἐξήφθη ἐν τῷ θυμῷ μου, καὶ θέλει ἐκκαυθῆ ἕως εἰς τὰ κατώτατα τοῦ Άδου, καὶ θέλει καταφάγει τὴν γῆν μετὰ τῶν γεννημάτων αὐτῆς, καὶ θέλει καταφλογίσει τὰ θεμέλια τῶν ὀρέων.
23Θέλω ἐπισωρεύσει ἐπ᾿ αὐτοὺς κακά, πάντα τὰ βέλη μου θέλω ἐκκενώσει ἐπ᾿ αὐτούς.
24Θέλουσιν ἀναλωθῆ ἐκ τῆς πείνης καὶ καταφαγωθῆ μὲ φλογώδεις νόσους, καὶ μὲ πικρὸν ὄλεθρον· καὶ ὀδόντας θηρίων θέλω ἐξαποστείλει ἐπ᾿ αὐτούς, καὶ φαρμάκιον τῶν ἑρπόντων ἐπὶ τῆς γῆς.
25Ἔξωθεν μάχαιρα, καὶ ἔσωθεν τρόμος, θέλει καταναλώσει τὸν τε νέον καὶ τὴν παρθένον, τὸ θηλάζον νήπιον καὶ τὸν πολιὸν γέροντα.
26Εἶπα, Ἤθελον διασκορπίσει αὐτούς, ἤθελον ἐξαλείψει τὸ μνημόσυνον αὐτῶν ἐκ μέσου τῶν ἀνθρώπων,
27ἐὰν δὲν ἐφοβούμην τὴν ὀργήν τοῦ ἐχθροῦ, μή πως ὑψηλοφρονήσωσιν οἱ ἐναντίοι αὐτῶν, καὶ εἴπωσιν, Ἡ χεὶρ ἡμῶν ἡ ὑψηλή, καὶ οὐχὶ ὁ Κύριος, ἔκαμε πάντα ταῦτα.
28Διότι εἶναι ἔθνος ἀσύνετον, καὶ δὲν ὑπάρχει ἐν αὐτοῖς φρόνησις.
29Εἴθε νὰ ἦσαν σοφοί, νὰ ἐνόουν τοῦτο, νὰ ἐσυλλογίζοντο τὸ τέλος αὑτῶν!
30Πῶς ἤθελε δυνηθῆ εἷς νὰ διώξῃ χιλίους, καὶ δύο νὰ τρέψωσιν εἰς φυγήν μυριάδας, ἐὰν ὁ Βράχος αὐτῶν δέν ἤθελε πωλήσει αὐτούς, καὶ δὲν ἤθελε παραδώσει αὐτοὺς ὁ Κύριος;
31Διότι ὁ βράχος αὐτῶν δὲν εἶναι ὡς ὁ Βράχος ἡμῶν· καὶ αὐτοὶ οἱ ἐχθροὶ ἡμῶν ἄς κρίνωσιν.
32Ἐπειδή ἐκ τῆς ἀμπέλου τῶν Σοδόμων εἶναι ἡ ἄμπελος αὐτῶν, καὶ ἐκ τῶν ἀγρῶν τῆς Γομόρρας· ἡ σταφυλή αὐτῶν εἶναι σταφυλή χολῆς, οἱ βότρεις αὐτῶν πικροί·
33ὁ οἶνος αὐτῶν φαρμάκιον δρακόντων, καὶ ἀνίατος ἰὸς ἀσπίδος.
34Δέν εἶναι τοῦτο ἀποτεταμιευμένον εἰς ἐμέ, ἐσφραγισμένον εἰς τοὺς θησαυροὺς μου;
35Εἰς ἐμὲ ἀνήκει ἡ ἐκδίκησις καὶ ἡ ἀνταπόδοσις· ὁ ποῦς αὐτῶν ἐν καιρῷ θέλει ὀλισθήσει διότι πλησίον εἶναι ἡ ἡμέρα τῆς ἀπωλείας αὐτῶν, καὶ τὰ μέλλοντα νὰ ἔλθωσιν ἐπ᾿ αὐτοὺς σπεύδουσι.
36Διότι ὁ Κύριος θέλει κρίνει τὸν λαὸν αὑτοῦ, καὶ θέλει μεταμεληθῆ διὰ τοὺς δούλους αὑτοῦ, ὅταν ἴδῃ ὅτι ἀπωλέσθη ἡ δύναμις αὐτῶν, καὶ δὲν ἔμεινεν οὐδὲν πεφυλαγμένον οὐδὲ ἀφειμένον.
37Καὶ θέλει εἰπεῖ, Ποῦ εἶναι οἱ θεοὶ αὐτῶν, ὁ βράχος εἰς τὸν ὁποῖον εἶχον τὸ θάρρος αὑτῶν;
38οἵτινες ἔτρωγον τὸ πάχος τῶν θυσιῶν αὐτῶν, καὶ ἔπινον τὸν οἶνον τῶν σπονδῶν αὐτῶν; ἄς σηκωθῶσι καὶ ἄς σᾶς βοηθήσωσιν, ἄς γείνωσιν εἰς ἐσᾶς σκέπη.
39Ἴδετε τώρα ὅτι ἐγώ, ἐγὼ εἶμαι, καὶ δὲν εἶναι Θεὸς πλήν ἐμοῦ· ἐγὼ θανατόνω καὶ ζωοποιῶ· ἐγὼ πληγόνω καὶ ἰατρεύω· καὶ δὲν ὑπάρχει ὁ ἐλευθερῶν ἐκ τῆς χειρὸς μου.
40Διότι ἐγὼ ὑψόνω εἰς τὸν οὐρανὸν τὴν χεῖρά μου, Καὶ λέγω, Ζῶ ἐγὼ εἰς τὸν αἰῶνα·
41ἐὰν ἀκονίσω τὴν ἀστραπηφόρον μάχαιράν μου, καὶ ἐπιβάλω τὴν χεῖρά μου εἰς κρίσιν, θέλω κάμει ἐκδίκησιν εἰς τοὺς ἐχθροὺς μου, καὶ θέλω ἀνταποδώσει εἰς τοὺς μισοῦντάς με·
42θέλω μεθύσει τὰ βέλη μου ἀπὸ αἵματος, καὶ ἡ μάχαιρά μου θέλει καταφάγει κρέατα, ἀπὸ τοῦ αἵματος τῶν πεφονευμένων καὶ τῶν αἰχμαλώτων, ἀπὸ τῆς κεφαλῆς τῶν ἀρχόντων τῶν ἐχθρῶν.
43Εὐφράνθητε, ἔθνη, μετὰ τοῦ λαοῦ αὐτοῦ· διότι θέλει ἐκδικήσει τὸ αἷμα τῶν δούλων αὑτοῦ, καὶ ἀποδώσει ἐκδίκησιν εἰς τοὺς ἐναντίους αὑτοῦ, καὶ καθαρίσει τὴν γῆν αὑτοῦ καὶ τὸν λαὸν αὑτοῦ.
44Καὶ ἦλθεν ὁ Μωϋσῆς, καὶ ἐλάλησε πάντας τοὺς λόγους τῆς ᾠδῆς ταύτης εἰς ἐπήκοον τοῦ λαοῦ, αὐτὸς καὶ Ἰησοῦς ὁ υἱὸς τοῦ Ναυή.
45Καὶ ἐτελείωσεν ὁ Μωϋσῆς λαλῶν πάντας τοὺς λόγους τούτους πρὸς πάντα τὸν Ἰσραήλ.
46Καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς, Θέσατε τὰς καρδίας σας εἰς πάντας τοὺς λόγους, τοὺς ὁποίους ἐγὼ σήμερον διαμαρτύρομαι πρὸς ἐσᾶς· τοὺς ὁποίους θέλετε παραγγείλει εἰς τὰ τέκνα σας νὰ προσέχωσιν εἰς τὸ νὰ ἐκτελῶσι, πάντας τοὺς λόγους τοῦ νόμου τούτου.
47Διότι οὗτος δὲν εἶναι εἰς ἐσᾶς λόγος μάταιος· ἐπειδή αὕτη εἶναι ἡ ζωή σας· καὶ διὰ τοῦ λόγου τούτου θέλετε μακροημερεύσει ἐπὶ τῆς γῆς, πρὸς τὴν ὁποίαν διαβαίνετε τὸν Ἰορδάνην διὰ νὰ κληρονομήσητε αὐτήν.
48Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν τὴν αὐτήν ἐκείνην ἡμέραν, λέγων,
49Ἀνάβα εἰς τὸ ὄρος τοῦτο Ἀβαρίμ, εἰς τὸ ὄρος Νεβώ, τὸ ἐν τῇ γῇ Μωὰβ κατέναντι τῆς Ἱεριχώ· καὶ θεώρησον τὴν γῆν Χαναάν, τὴν ὁποίαν ἐγὼ δίδω εἰς τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ εἰς ἰδιοκτησίαν·
50καὶ τελεύτησον ἐν τῷ ὄρει ὅπου ἀναβαίνεις, καὶ προστέθητι εἰς τὸν λαὸν σου, καθὼς ὁ ἀδελφὸς σου Ἀαρὼν ἐτελεύτησεν ἐν τῷ ὄρει Ὤρ καὶ προσετέθη εἰς τὸν λαὸν αὑτοῦ·
51διότι ἠπειθήσατε εἰς ἐμὲ μεταξὺ τῶν υἱῶν Ἰσραήλ εἰς τὰ ὕδατα τῆς Μεριβὰ-κάδης, ἐν τῇ ἐρήμῳ Σίν· ἐπειδή δὲν μὲ ἡγιάσατε ἐν μέσῳ τῶν υἱῶν Ἰσραήλ·
52ὅθεν ἀπέναντι θέλεις ἰδεῖ τὴν γῆν, ἐκεῖ ὅμως δὲν θέλεις εἰσέλθει, εἰς τὴν γῆν τὴν ὁποίαν ἐγὼ δίδω εἰς τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ.







Σχετικά με το Copyright: