Μοιραστείτε

 

Εκκλησιαστής 9

Αυτό το κεφάλαιο σε άλλες μεταφράσεις / κείμενα
Εβδομήκοντα,  Φίλος,  King James(Αγγλικά),  

ή πολύ απλά πατήστε "Κείμενα" για να δείτε και να συγκρίνετε τις διάφορες μεταφράσεις / κείμενα .
ΣτίχοςΒάμβας
1Διότι ἅπαν τοῦτο ἐσκέφθην ἐν τῇ καρδίᾳ μου, διὰ νὰ ἐξιχνιάσω ἅπαν τοῦτο, ὅτι οἱ δίκαιοι καὶ οἱ σοφοί, καὶ τὰ ἔργα αὐτῶν, εἶναι ἐν χειρὶ Θεοῦ· δὲν ὑπάρχει ἄνθρωπος γνωρίζων, εἴτε ἀγάπη θέλει εἶσθαι εἴτε μῖσος· τὰ πάντα εἶναι ἔμπροσθεν αὐτῶν.
2Πάντα συμβαίνουσιν ἐπίσης εἰς πάντας· ἕν συνάντημα εἶναι εἰς τὸν δίκαιον καὶ εἰς τὸν ἀσεβῆ, εἰς τὸν ἀγαθὸν καὶ εἰς τὸν καθαρὸν καὶ εἰς τὸν ἀκάθαρτον, καὶ εἰς τὸν θυσιάζοντα καὶ εἰς τὸν μή θυσιάζοντα· ὡς ὁ ἀγαθός, οὕτω καὶ ὁ ἁμαρτωλός· ὁ ὁμνύων ὡς ὁ φοβούμενος τὸν ὅρκον.
3Τοῦτο εἶναι τὸ κακὸν μεταξὺ πάντων τῶν γινομένων ὑπὸ τὸν ἥλιον, ὅτι ἕν συνάντημα εἶναι εἰς πάντας· καὶ μάλιστα ἡ καρδία τῶν υἱῶν τῶν ἀνθρώπων εἶναι πλήρης κακίας, καὶ ἀφροσύνη εἶναι ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτῶν ἐνόσῳ ζῶσι, καὶ μετὰ ταῦτα ὑπάγουσι πρὸς τοὺς νεκρούς.
4Διότι εἰς τὸν ἔχοντα κοινωνίαν μεταξὺ πάντων τῶν ζώντων εἶναι ἐλπίς· ἐπειδή κύων ζῶν εἶναι καλήτερος παρὰ λέοντα νεκρόν.
5Διότι οἱ ζῶντες γνωρίζουσιν ὅτι θέλουσιν ἀποθάνει· ἀλλ᾿ οἱ νεκροὶ δὲν γνωρίζουσιν οὐδὲν οὐδὲ ἔχουσι πλέον ἀπόλαυσιν· ἐπειδή τὸ μνημόσυνον αὐτῶν ἐλησμονήθη.
6Ἔτι καὶ ἡ ἀγάπη αὐτῶν καὶ τὸ μῖσος αὐτῶν καὶ ὁ φθόνος αὐτῶν ἤδη ἐχάθη· καὶ δὲν θέλουσιν ἔχει πλέον εἰς τὸν αἰῶνα μερίδα εἰς πάντα ὅσα γίνονται ὑπὸ τὸν ἥλιον.
7Ὕπαγε, φάγε τὸν ἄρτον σου ἐν εὐφροσύνῃ καὶ πίε τὸν οἶνον σου ἐν εὐθύμῳ καρδίᾳ· διότι ἤδη ὁ Θεὸς εὐαρεστεῖται εἰς τὰ ἔργα σου.
8Ἐν παντὶ καιρῷ ἄς ἦναι λευκὰ τὰ ἱμάτιά σου· καὶ ἔλαιον ἄς μή ἐκλείψῃ ἀπὸ τῆς κεφαλῆς σου.
9Χαίρου ζωήν μετὰ τῆς γυναικός, τὴν ὁποίαν ἠγάπησας, πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς τῆς ματαιότητός σου, αἵτινες σοὶ ἐδόθησαν ὑπὸ τὸν ἥλιον, πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ματαιότητός σου· διότι τοῦτο εἶναι ἡ μερὶς σου ἐν τῇ ζωῇ καὶ ἐν τῷ μόχθῳ σου, τὸν ὁποῖον μοχθεῖς ὑπὸ τὸν ἥλιον.
10Πάντα ὅσα εὕρῃ ἡ χεὶρ σου νὰ κάμῃ, κάμε κατὰ τὴν δύναμίν σου· διότι δὲν εἶναι πρᾶξις οὔτε λογισμὸς οὔτε γνῶσις οὔτε σοφία ἐν τῷ Άδη ὅπου ὑπάγεις.
11Ἐπέστρεψα καὶ εἶδον ὑπὸ τὸν ἥλιον, ὅτι ὁ δρόμος δὲν εἶναι εἰς τοὺς ταχύποδας, οὐδὲ ὁ πόλεμος εἰς τοὺς δυνατούς, ἀλλ᾿ οὐδὲ ὁ ἄρτος εἰς τοὺς σοφούς, ἀλλ᾿ οὐδὲ τὰ πλούτη εἰς τοὺς νοήμονας, ἀλλ᾿ οὐδὲ ἡ χάρις εἰς τοὺς ἀξίους· διότι καιρὸς καὶ περίστασις συναντᾷ εἰς πάντας αὐτούς.
12Διότι οὐδὲ ὁ ἄνθρωπος γνωρίζει τὸν καιρὸν αὑτοῦ· καθὼς οἱ ἰχθύες οἵτινες πιάνονται ἐν κακῷ δικτύῳ, καὶ καθὼς τὰ πτηνά, τὰ ὁποῖα πιάνονται ἐν παγίδι, οὕτω παγιδεύονται οἱ υἱοὶ τῶν ἀνθρώπων ἐν καιρῷ κακῷ ὅταν ἐξαίφνης ἐπέλθῃ ἐπ᾿ αὐτούς.
13Καὶ ταύτην τὴν σοφίαν εἶδον ὑπὸ τὸν ἥλιον, καὶ ἐφάνη εἰς ἐμὲ μεγάλη·
14Ἦτο μικρὰ πόλις καὶ ἄνδρες ἐν αὐτῇ ὀλίγοι· καὶ ἦλθε κατ᾿ αὐτῆς βασιλεὺς μέγας καὶ ἐπολιόρκησεν αὐτήν καὶ ᾠκοδόμησεν ἐναντίον αὐτῆς προχώματα μεγάλα·
15ἀλλ᾿ εὑρέθη ἐν αὐτῇ ἄνθρωπος πτωχὸς καὶ σοφός, καὶ αὐτὸς διὰ τῆς σοφίας αὑτοῦ ἠλευθέρωσε τὴν πόλιν· πλήν οὐδεὶς ἐνεθυμήθη τὸν πτωχὸν ἐκεῖνον ἄνθρωπον.
16Τότε ἐγὼ εἶπα, Ἡ σοφία εἶναι καλητέρα παρὰ τὴν δύναμιν, ἄν καὶ ἡ σοφία τοῦ πτωχοῦ καταφρονῆται καὶ οἱ λόγοι αὐτοῦ δὲν εἰσακούωνται.
17Οἱ λόγοι τῶν σοφῶν ἐν ἡσυχίᾳ ἀκούονται μᾶλλον παρὰ τὴν κραυγήν τοῦ ἐξουσιάζοντος μετὰ ἀφρόνων.
18Ἡ σοφία εἶναι καλητέρα παρὰ τὰ ὅπλα τοῦ πολέμου· εἷς δὲ ἁμαρτωλὸς ἀφανίζει μεγάλα καλά.







Σχετικά με το Copyright: