Μοιραστείτε

 

Ησαΐας 5

Αυτό το κεφάλαιο σε άλλες μεταφράσεις / κείμενα
Εβδομήκοντα,  Φίλος,  King James(Αγγλικά),  

ή πολύ απλά πατήστε "Κείμενα" για να δείτε και να συγκρίνετε τις διάφορες μεταφράσεις / κείμενα .
ΣτίχοςΒάμβας
1Τώρα θέλω ψάλλει εἰς τὸν ἠγαπημένον μου άσμα τοῦ ἀγαπητοῦ μου περὶ τοῦ ἀμπελῶνος αὐτοῦ. Ὁ ἠγαπημένος μου εἶχεν ἀμπελῶνα ἐπὶ λόφου παχυτάτου.
2Καὶ περιέφραξεν αὐτόν, καὶ συνήθροισεν ἐξ αὐτοῦ τοὺς λίθους καὶ ἐφύτευσεν αὐτὸν μὲ τὰ πλέον ἐκλεκτὰ κλήματα καὶ ἔκτισε πύργον ἐν τῷ μέσῳ αὐτοῦ καὶ κατεσκεύασεν ἔτι ληνὸν ἐν αὐτῷ· καὶ περιέμενε νὰ κάμῃ σταφύλια, ἀλλ᾿ ἔκαμεν ἀγριοστάφυλα.
3Καὶ τώρα, κάτοικοι Ἱερουσαλήμ καὶ ἄνδρες Ἰούδα, κρίνατε, παρακαλῶ, ἀναμέσον ἐμοῦ καὶ τοῦ ἀμπελῶνός μου.
4Τί ἦτο δυνατὸν νὰ κάμω ἔτι εἰς τὸν ἀμπελῶνά μου καὶ δὲν ἔκαμον εἰς αὐτόν; διὰ τί λοιπόν, ἐνῷ περιέμενον νὰ κάμῃ σταφύλια, ἔκαμεν ἀγριοστάφυλα;
5Τώρα λοιπὸν θέλω σᾶς ἀναγγείλει τί θέλω κάμει ἐγὼ εἰς τὸν ἀμπελῶνά μου· θέλω ἀφαιρέσει τὸν φραγμὸν αὐτοῦ καὶ θέλει καταφαγωθῆ· θέλω χαλάσει τὸν τοῖχον αὐτοῦ καὶ θέλει καταπατηθῆ·
6καὶ θέλω καταστήσει αὐτὸν ἔρημον· δὲν θέλει κλαδευθῆ οὐδὲ σκαφθῆ, ἀλλὰ θέλουσι βλαστήσει ἐκεῖ τρίβολοι καὶ ἄκανθαι· θέλω προστάξει ἔτι τὰ νέφη νὰ μή βρέξωσι βροχήν ἐπ᾿ αὐτόν.
7Ἀλλ᾿ ὁ ἀμπελὼν τοῦ Κυρίου τῶν δυνάμεων εἶναι ὁ οἶκος τοῦ Ἰσραήλ καὶ οἱ ἄνδρες Ἰούδα τὸ ἀγαπητὸν αὐτοῦ φυτόν· καὶ περιέμενε κρίσιν, πλήν ἰδού, καταδυνάστευσις· δικαιοσύνην, πλήν ἰδού, κραυγή.
8Οὐαὶ εἰς ἐκείνους, οἵτινες ἑνόνουσιν οἰκίαν μὲ οἰκίαν καὶ συνάπτουσιν ἀγρὸν μὲ ἀγρόν, ἑωσοῦ μή μείνῃ τόπος, διὰ νὰ κατοικῶσι μόνοι ἐν τῷ μέσῳ τῆς γῆς.
9Εἰς τὰ ὦτά μου εἶπεν ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων, Βεβαίως πολλαὶ οἰκίαι θέλουσι μείνει ἠρημωμέναι, μεγάλαι καὶ καλαί, χωρὶς κατοίκων·
10ναί, δέκα στρέμματα ἀμπελῶνος θέλουσι δώσει ἐν βάθ, καὶ ὁ σπόρος ἑνὸς χομὸρ θέλει δώσει ἕν ἐφά.
11Οὐαὶ εἰς ἐκείνους, οἵτινες ἐξεγειρόμενοι τὸ πρωΐ ζητοῦσι σίκερα· οἵτινες ἐξακολουθοῦσι μέχρι τῆς ἑσπέρας, ἑωσοῦ ἐξάψῃ ὁ οἶνος αὐτούς.
12Καὶ ἡ κιθάρα καὶ ἡ λύρα, τὸ τύμπανον καὶ ὁ αὐλὸς καὶ ὁ οἶνος εἶναι ἐν τοῖς συμποσίοις αὐτῶν· ἀλλὰ δὲν παρατηροῦσι τὸ ἔργον τοῦ Κυρίου καὶ δὲν θεωροῦσι τὴν ἐνέργειαν τῶν χειρῶν αὐτοῦ.
13Διὰ τοῦτο ὁ λαὸς μου ἐφέρθη εἰς αἰχμαλωσίαν, διότι δὲν ἔχει ἐπίγνωσιν· καὶ οἱ ἔντιμοι αὐτῶν λιμοκτονοῦσι, καὶ τὸ πλῆθος αὐτῶν κατεξηράνθη ὑπὸ δίψης.
14Διὰ ταῦτα ἐπλάτυνεν ὁ Άδης ἑαυτὸν καὶ διήνοιξεν ὑπέρμετρα τὸ στόμα αὑτοῦ· καὶ ἡ δόξα αὐτῶν καὶ τὸ πλῆθος αὐτῶν καὶ ὁ θόρυβος αὐτῶν καὶ οἱ ἐντρυφῶντες θέλουσι καταβῆ εἰς αὐτόν.
15Καὶ ὁ κοινὸς ἄνθρωπος θέλει ὑποκύψει, καὶ ὁ δυνατὸς θέλει ταπεινωθῆ, καὶ οἱ ὀφθαλμοὶ τῶν ὑψηλῶν θέλουσι χαμηλωθῆ.
16Ὁ δὲ Κύριος τῶν δυνάμεων θέλει ὑψωθῆ εἰς κρίσιν, καὶ ὁ Θεὸς ὁ Ἃγιος θέλει ἁγιασθῆ εἰς δικαιοσύνην.
17Τότε τὰ ἀρνία θέλουσι βοσκηθῆ κατὰ τὴν συνήθειαν αὑτῶν, καὶ ξένοι θέλουσι φάγει τοὺς ἐρήμους τόπους τῶν παχέων.
18Οὐαὶ εἰς ἐκείνους, οἵτινες ἐπισύρουσι τὴν ἀνομίαν διὰ σχοινίων ματαιότητος καὶ τὴν ἁμαρτίαν ὡς διὰ λωρίων ἁμάξης·
19οἵτινες λέγουσιν, Ἄς σπεύσῃ, ἄς ἐπιταχύνῃ τὸ ἔργον αὑτοῦ διὰ νὰ ἴδωμεν· καὶ ἡ βουλή τοῦ Ἁγίου τοῦ Ἰσραήλ ἄς πλησιάσῃ καὶ ἄς ἔλθῃ, διὰ νὰ μάθωμεν.
20Οὐαὶ εἰς ἐκείνους, οἵτινες λέγουσι τὸ κακὸν καλὸν καὶ τὸ καλὸν κακόν· οἵτινες θέτουσι τὸ σκότος διὰ φῶς καὶ τὸ φῶς διὰ σκότος· οἵτινες θέτουσι τὸ πικρὸν διὰ γλυκὺ καὶ τὸ γλυκὺ διὰ πικρόν.
21Οὐαὶ εἰς τοὺς ὅσοι εἶναι σοφοὶ εἰς τοὺς ὀφθαλμοὺς αὑτῶν καὶ φρόνιμοι ἐνώπιον ἑαυτῶν.
22Οὐαὶ εἰς τοὺς ὅσοι εἶναι δυνατοὶ εἰς τὸ νὰ πίνωσιν οἶνον καὶ ἰσχυροὶ εἰς τὸ νὰ σμίγωσι σίκερα·
23οἵτινες δικαιόνουσι τὸν παράνομον διὰ δῶρα, καὶ τὸ δίκαιον τοῦ δικαίου ἀφαιροῦσιν ἀπ᾿ αὐτοῦ.
24Διὰ τοῦτο, ὡς ἡ γλῶσσα τοῦ πυρὸς κατατρώγει τὴν καλάμην καὶ τὸ ἄχυρον ἀφανίζεται ἐν τῇ φλογί, οὕτως ἡ ῥίζα αὐτῶν θέλει κατασταθῆ ὡς σηπεδών, καὶ τὸ ἄνθος αὐτῶν θέλει ἀναβῆ ὡς κονιορτός· διότι ἀπέρριψαν τὸν νόμον τοῦ Κυρίου τῶν δυνάμεων καὶ κατεφρόνησαν τὸν λόγον τοῦ Ἁγίου τοῦ Ἰσραήλ.
25Διὰ τοῦτο ὁ θυμὸς τοῦ Κυρίου ἐξήφθη ἐναντίον τοῦ λαοῦ αὐτοῦ, καὶ ἐκτείνας τὴν χεῖρα αὑτοῦ ἐναντίον αὐτῶν ἐπάταξεν αὐτούς· τὰ δὲ ὄρη ἔτρεμον, καὶ τὰ πτώματα αὐτῶν ἔγειναν ὡς κοπρία ἐν μέσῳ τῶν ὁδῶν. Ἐν πᾶσι τούτοις ὁ θυμὸς αὐτοῦ δὲν ἀπεστράφη, ἀλλ᾿ ἡ χεὶρ αὐτοῦ εἶναι ἔτι ἐξηπλωμένη.
26Καὶ θέλει ὑψώσει εἰς τὰ ἔθνη σημεῖον ἀπὸ μακράν, καὶ θέλει συρίξει εἰς αὐτὰ ἀπ᾿ ἄκρου τῆς γῆς· καὶ ἰδού, ταχέως θέλουσιν ἐλθεῖ μετὰ σπουδῆς·
27οὐδεὶς θέλει ἀποκάμει οὐδὲ προσκρούσει μεταξὺ αὐτῶν· οὐδεὶς θέλει νυστάξει οὐδὲ κοιμηθῆ· οὐδὲ ἡ ζώνη τῆς ὀσφύος αὐτῶν θέλει λυθῆ, οὐδὲ τὸ λωρίον τῶν ὑποδημάτων αὐτῶν θέλει κοπῆ·
28τῶν ὁποίων τὰ βέλη εἶναι ὀξέα καὶ πάντα τὰ τόξα αὐτῶν ἐντεταμένα· οἱ ὄνυχες τῶν ἵππων αὐτῶν θέλουσι νομισθῆ ὡς πυροβόλος πέτρα, καὶ οἱ τροχοὶ τῶν ἁμαξῶν αὐτῶν ὡς ἀνεμοστρόβιλος·
29τὰ βρυχήματα αὐτῶν θέλουσιν εἶσθαι ὡς λέοντος· θέλουσι βρυχᾶσθαι ὡς σκύμνοι λέοντος· ναί, θέλουσι βρυχᾶσθαι καὶ θέλουσι συναρπάσει τὸ θήραμα καὶ φύγει· καὶ οὐδεὶς ὁ ἐλευθερῶν.
30Καὶ ὅταν κατ᾿ ἐκείνην τὴν ἡμέραν βοήσωσιν ἐναντίον αὐτῶν ὡς βοή τῆς θαλάσσης, θέλουσιν ἐμβλέψει εἰς τὴν γῆν καὶ ἰδού, σκότος, λύπη, καὶ τὸ φῶς ἐσκοτίσθη ἐν τῷ οὐρανῷ αὐτῆς.







Σχετικά με το Copyright: