Μοιραστείτε

 

Θρήνοι 3

Αυτό το κεφάλαιο σε άλλες μεταφράσεις / κείμενα
Εβδομήκοντα,  Φίλος,  King James(Αγγλικά),  

ή πολύ απλά πατήστε "Κείμενα" για να δείτε και να συγκρίνετε τις διάφορες μεταφράσεις / κείμενα .
ΣτίχοςΒάμβας
1Ἐγὼ εἶμαι ὁ ἄνθρωπος, ὅστις εἶδον θλῖψιν ἀπὸ τῆς ῥάβδου τοῦ θυμοῦ αὐτοῦ.
2Μὲ ὡδήγησε καὶ ἔφερεν εἰς σκότος καὶ οὐχὶ εἰς φῶς.
3Ναί, κατ᾿ ἐμοῦ ἐστράφη· κατ᾿ ἐμοῦ ἔστρεψε τὴν χεῖρα αὑτοῦ ὅλην τὴν ἡμέραν.
4Ἐπαλαίωσε τὴν σάρκα μου καὶ τὸ δέρμα μου· συνέτριψε τὰ ὀστᾶ μου.
5Ὠικοδόμησε κατ᾿ ἐμοῦ καὶ μὲ περιεκύκλωσε χολήν καὶ μόχθον.
6Μὲ ἐκάθισεν ἐν σκοτεινοῖς ὡς νεκροὺς αἰωνίους.
7Μὲ περιέφραξε, διὰ νὰ μή ἐξέλθω· ἐβάρυνε τὰς ἁλύσεις μου.
8Ἔτι καὶ ὅταν κράζω καὶ ἀναβοῶ, ἀποκλείει τὴν προσευχήν μου.
9Περιέφραξε μὲ πελεκητοὺς λίθους τὰς ὁδοὺς μου, ἐστρέβλωσε τὰς τρίβους μου.
10Ἔγεινεν εἰς ἐμὲ ἄρκτος ἐνεδρεύουσα, λέων ἐν ἀποκρύφοις.
11Παρέτρεψε τὰς ὁδοὺς μου καὶ μὲ κατεσπάραξε, μὲ κατέστησεν ἠφανισμένην.
12Ἐνέτεινε τὸ τόξον αὑτοῦ καὶ μὲ ἔστησεν ὡς σκοπὸν εἰς βέλος.
13Ἐνέπηξεν εἰς τὰ νεφρὰ μου τὰ βέλη τῆς φαρέτρας αὑτοῦ.
14Ἔγεινα γέλως εἰς πάντα τὸν λαὸν μου, άσμα αὐτῶν ὅλην τὴν ἡμέραν.
15Μὲ ἐχόρτασε πικρίαν· μὲ ἐμέθυσεν ἀψίνθιον.
16Καὶ συνέτριψε τοὺς ὀδόντας μου μὲ χάλικας· μὲ ἐκάλυψε μὲ σποδόν.
17Καὶ ἀπέσπρωξας ἀπὸ εἰρήνης τὴν ψυχήν μου· ἐλησμόνησα τὸ ἀγαθόν.
18Καὶ εἶπα, Ἀπωλέσθη ἡ δύναμίς μου καὶ ἡ ἐλπὶς μου ὑπὸ τοῦ Κυρίου.
19Ἐνθυμήθητι τὴν θλῖψιν μου καὶ τὴν ἔξωσίν μου, τὸ ἀψίνθιον καὶ τὴν χολήν.
20Ἡ ψυχή μου ἐνθυμεῖται ταῦτα ἀκαταπαύστως καὶ εἶναι τεταπεινωμένη ἐν ἐμοί.
21Τοῦτο ἀνακαλῶ εἰς τὴν καρδίαν μου, ὅθεν ἔχω ἐλπίδα·
22Ἔλεος τοῦ Κυρίου εἶναι, ὅτι δὲν συνετελέσθημεν, ἐπειδή δὲν ἐξέλιπον οἱ οἰκτιρμοὶ αὐτοῦ.
23Ἀνανεόνονται ἐν ταῖς πρωΐαις· μεγάλη εἶναι ἡ πιστότης σου.
24Ὁ Κύριος εἶναι ἡ μερὶς μου, εἶπεν ἡ ψυχή μου· διὰ τοῦτο θέλω ἐλπίζει ἐπ᾿ αὐτόν.
25Ἀγαθὸς ὁ Κύριος εἰς τοὺς προσμένοντας αὐτόν, εἰς τὴν ψυχήν τὴν ἐκζητοῦσαν αὐτόν.
26Καλὸν εἶναι καὶ νὰ ἐλπίζῃ τις καὶ νὰ ἐφησυχάζῃ εἰς τὴν σωτηρίαν τοῦ Κυρίου.
27Καλὸν εἰς τὸν ἄνθρωπον νὰ βαστάζῃ ζυγὸν ἐν τῇ νεότητι αὑτοῦ.
28Θέλει κάθησθαι κατὰ μόνας καὶ σιωπᾷ, ἐπειδή ὁ Θεὸς ἐπέβαλε φορτίον ἐπ᾿ αὐτόν.
29Θέλει βάλει τὸ στόμα αὑτοῦ εἰς τὸ χῶμα, ἴσως ἦναι ἐλπίς.
30Θέλει δώσει τὴν σιαγόνα εἰς τὸν ῥαπίζοντα αὐτόν· θέλει χορτασθῆ ἀπὸ ὀνειδισμοῦ.
31Διότι ὁ Κύριος δὲν ἀπορρίπτει εἰς τὸν αἰῶνα·
32Ἀλλ᾿ ἐὰν καὶ θλίψῃ, θέλει ὅμως καὶ οἰκτειρήσει κατὰ τὸ πλῆθος τοῦ ἐλέους αὑτοῦ.
33Διότι δὲν θλίβει ἐκ καρδίας αὑτοῦ οὐδὲ καταθλίβει τοὺς υἱοὺς τῶν ἀνθρώπων.
34Τὸ νὰ καταπατῇ τις ὑπὸ τοὺς πόδας αὑτοῦ πάντας τοὺς δεσμίους τῆς γῆς.
35Τὸ νὰ διαστρέφῃ κρίσιν ἀνθρώπου κατέναντι τοῦ προσώπου τοῦ Ὑψίστου·
36Τὸ νὰ ἀδικῇ ἄνθρωπον ἐν τῇ δίκῃ αὐτοῦ· ὁ Κύριος δὲν βλέπει ταῦτα.
37Τίς λέγει τι καὶ γίνεται, χωρὶς νὰ προστάξῃ αὐτὸ ὁ Κύριος;
38Ἐκ τοῦ στόματος τοῦ Ὑψίστου δὲν ἐξέρχονται τὰ κακὰ καὶ τὰ ἀγαθά;
39Διὰ τί ἤθελε γογγύσει ἄνθρωπος ζῶν, ἄνθρωπος, διὰ τὴν ποινήν τῆς ἁμαρτίας αὑτοῦ;
40Ἄς ἐρευνήσωμεν τὰς ὁδοὺς ἡμῶν καὶ ἄς ἐξετάσωμεν καὶ ἄς ἐπιστρέψωμεν εἰς τὸν Κύριον.
41Ἄς ὑψώσωμεν τὰς καρδίας ἡμῶν καὶ τὰς χεῖρας πρὸς τὸν Θεὸν τὸν ἐν τοῖς οὐρανοῖς, λέγοντες,
42Ἡμαρτήσαμεν καὶ ἀπεστατήσαμεν· σὺ δὲν μᾶς συνεχώρησας.
43Περιεκάλυψας μὲ θυμὸν καὶ κατεδίωξας ἡμᾶς· ἐφόνευσας, δὲν ἐφείσθης.
44Ἐκάλυψας σεαυτὸν μὲ νέφος, διὰ νὰ μή διαβαίνῃ ἡ προσευχή ἡμῶν.
45Μᾶς ἔκαμες σκύβαλον καὶ βδέλυγμα ἐν μέσῳ τῶν λαῶν.
46Πάντες οἱ ἐχθροὶ ἡμῶν ἤνοιξαν τὸ στόμα αὑτῶν ἐφ᾿ ἡμᾶς.
47Φόβος καὶ λάκκος ἦλθον ἐφ᾿ ἡμᾶς, ἐρήμωσις καὶ συντριμμός.
48Ῥύακας ὑδάτων καταβιβάζει ὁ ὀφθαλμὸς μου διὰ τὸν συντριμμὸν τῆς θυγατρὸς τοῦ λαοῦ μου.
49Ὁ ὀφθαλμὸς μου σταλάζει καὶ δὲν σιωπᾷ, διότι δὲν ἔχει ἄνεσιν,
50Ἑωσοῦ ὁ Κύριος διακύψῃ καὶ ἴδῃ ἐξ οὐρανοῦ.
51Ὁ ὀφθαλμὸς μου καταθλίβει τὴν ψυχήν μου, ἐκ πασῶν τῶν θυγατέρων τῆς πόλεώς μου.
52Οἱ ἐχθρευόμενοί με ἀναιτίως μὲ ἐκυνήγησαν ἀκαταπαύστως ὡς στρουθίον.
53Ἔκοψαν τὴν ζωήν μου ἐν τῷ λάκκῳ καὶ ἔρριψαν λίθον ἐπ᾿ ἐμέ.
54Τὰ ὕδατα ἐπλημμύρησαν ὑπεράνω τῆς κεφαλῆς μου· εἶπα, Ἀπερρίφθην.
55Ἐπεκαλέσθην τὸ ὄνομά σου, Κύριε, ἐκ λάκκου κατωτάτου.
56Ἤκουσας τὴν φωνήν μου· μή κλείσῃς τὸ τίον σου εἰς τὸν στεναγμὸν μου, εἰς τὴν κραυγήν μου.
57Ἐπλησίασας καθ᾿ ἥν ἡμέραν σὲ ἐπεκαλέσθην· εἶπας, Μή φοβοῦ.
58Ἐδίκασας, Κύριε, τὴν δίκην τῆς ψυχῆς μου· ἐλύτρωσας τὴν ζωήν μου.
59Εἶδες, Κύριε, τὸ πρὸς ἐμὲ ἄδικον· κρῖνον τὴν κρίσιν μου.
60Εἶδες πάσας τὰς ἐκδικήσεις αὐτῶν, πάντας τοὺς διαλογισμοὺς αὐτῶν κατ᾿ ἐμοῦ.
61Ἤκουσας, Κύριε, τὸν ὀνειδισμὸν αὐτῶν, πάντας τοὺς διαλογισμοὺς αὐτῶν κατ᾿ ἐμοῦ·
62Τοὺς λόγους τῶν ἐπανισταμένων ἐπ᾿ ἐμὲ καὶ τὰς μελέτας αὐτῶν κατ᾿ ἐμοῦ ὅλην τὴν ἡμέραν.
63Ἰδέ, ὅταν κάθηνται καὶ ὅταν σηκόνωνται· ἐγὼ εἶμαι τὸ άσμα αὐτῶν.
64Κάμε, Κύριε, εἰς αὐτοὺς ἀνταπόδοσιν κατὰ τὰ ἔργα τῶν χειρῶν αὐτῶν.
65Δὸς εἰς αὐτοὺς πώρωσιν καρδίας, τὴν κατάραν σου ἐπ᾿ αὐτούς.
66Καταδίωξον ἐν ὀργῇ καὶ ἀφάνισον αὐτοὺς ὑποκάτωθεν τῶν οὐρανῶν τοῦ Κυρίου.







Σχετικά με το Copyright: