Μοιραστείτε

 

Ιεζεκιήλ 36

Αυτό το κεφάλαιο σε άλλες μεταφράσεις / κείμενα
Εβδομήκοντα,  Φίλος,  King James(Αγγλικά),  

ή πολύ απλά πατήστε "Κείμενα" για να δείτε και να συγκρίνετε τις διάφορες μεταφράσεις / κείμενα .
ΣτίχοςΒάμβας
1Καὶ σύ, υἱὲ ἀνθρώπου, προφήτευσον ἐπὶ τὰ ὄρη Ἰσραήλ καὶ εἰπέ, Ορη τοῦ Ἰσραήλ, ἀκούσατε τὸν λόγον τοῦ Κυρίου·
2Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Ἐπειδή ὁ ἐχθρὸς εἶπεν ἐναντίον σας, Εύγε, οἱ αἰώνιοι ὑψηλοὶ τόποι ἔγειναν κληρονομία ἡμῶν,
3διὰ τοῦτο προφήτευσον καὶ εἰπέ, Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Ἐπειδή ἠρήμωσαν καὶ κατέπιον ἐσᾶς κυκλόθεν, διὰ νὰ γείνητε κληρονομία εἰς τὸ ὑπόλοιπον τῶν ἐθνῶν, καὶ κατεστάθητε λάλημα τῆς γλώσσης καὶ ὄνειδος τῶν λαῶν·
4διὰ τοῦτο, ὄρη τοῦ Ἰσραήλ, ἀκούσατε τὸν λόγον Κυρίου τοῦ Θεοῦ· Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεὸς πρὸς τὰ ὄρη καὶ πρὸς τὰ βουνά, πρὸς τοὺς χειμάρρους καὶ πρὸς τὰς φάραγγας καὶ πρὸς τοὺς ἠρημωμένους καὶ ἠφανισμένους τόπους καὶ πρὸς τὰς ἐγκαταλελειμμένας πόλεις, αἵτινες ἔγειναν λάφυρον καὶ ἐμπαιγμὸς εἰς τὸ ὑπόλοιπον τῶν πέριξ ἐθνῶν·
5διὰ τοῦτο οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Ἐξάπαντος ἐν τῷ πυρὶ τοῦ ζήλου μου ἐλάλησα κατὰ τοῦ ὑπολοίπου τῶν ἐθνῶν καὶ κατὰ παντὸς τοῦ Ἐδώμ, οἵτινες ἔκαμον τὴν γῆν μου κληρονομίαν ἑαυτῶν ἐν χαρᾷ ὅλης τῆς καρδίας αὑτῶν καὶ ἐν περιφρονήσει ψυχῆς, διὰ νὰ ἐκθέσωσιν αὐτήν εἰς λάφυρον.
6Διὰ τοῦτο προφήτευσον ἐπὶ τὴν γῆν Ἰσραήλ, καὶ εἰπὲ πρὸς τὰ ὄρη καὶ πρὸς τὰ βουνά, πρὸς τοὺς χειμάρρους καὶ πρὸς τὰς φάραγγας, Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Ἰδού, ἐγὼ ἐλάλησα ἐν τῷ ζήλῳ μου καὶ ἐν τῷ θυμῷ μου, διότι ἐβαστάσατε τὴν ὕβριν τῶν ἐθνῶν·
7διὰ τοῦτο οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Ἐγὼ ὕψωσα τὴν χεῖρά μου· ἐξάπαντος τὰ ἔθνη τὰ πέριξ ὑμῶν, αὐτὰ θέλουσι βαστάσει τὴν αἰσχύνην αὑτῶν.
8Σεῖς δέ, ὄρη τοῦ Ἰσραήλ, θέλετε ἐκβλαστήσει τοὺς κλάδους σας καὶ θέλετε δώσει τὸν καρπὸν σας εἰς τὸν λαὸν μου Ἰσραήλ, διότι πλησιάζουσι νὰ ἔλθωσι.
9Διότι ἰδού, ἐγὼ ἐπιβλέπω ἐφ᾿ ὑμᾶς καὶ θέλω στραφῆ πρὸς ὑμᾶς, καὶ θέλετε ἀροτριασθῆ καὶ σπαρθῆ.
10Καὶ θέλω πληθύνει ἐφ᾿ ὑμῶν ἀνθρώπους, ἅπαντα τὸν οἶκον Ἰσραήλ, ἅπαντα αὐτόν· καὶ αἱ πόλεις θέλουσι κατοικηθῆ καὶ αἱ ἐρημώσεις θέλουσιν οἰκοδομηθῆ.
11Καὶ θέλω πληθύνει ἐφ᾿ ὑμῶν ἀνθρώπους καὶ κτήνη καὶ θέλουσιν αὐξηθῆ καὶ καρποφορήσει· καὶ θέλω σᾶς κατοικίσει ὡς ἦσθε πρότερον καὶ ἀγαθοποιήσει μᾶλλον παρὰ τὰς ἀρχὰς σας· καὶ θέλετε γνωρίσει ὅτι ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος.
12Καὶ θέλω κάμει νὰ περιπατῶσιν ἐφ᾿ ὑμῶν ἄνθρωποι, ὁ λαὸς μου Ἰσραήλ· καὶ θέλουσι σᾶς κληρονομήσει, καὶ θέλετε εἶσθαι κληρονομία αὐτῶν, καὶ τοῦ λοιποῦ δὲν θέλετε πλέον ἀτεκνώσει αὐτούς.
13Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Ἐπειδή εἶπον πρὸς ἐσᾶς, Σὺ εἶσαι γῆ κατατρώγουσα ἀνθρώπους καὶ ἀτεκνόνουσα τοὺς λαοὺς σου,
14διὰ τοῦτο δὲν θέλεις πλέον κατατρώγει ἀνθρώπους οὐδὲ ἀτεκνώσει πλέον τοὺς λαοὺς σου, λέγει Κύριος ὁ Θεός.
15Καὶ δὲν θέλω πλέον κάμει νὰ ἀκουσθῇ ἐν σοὶ ἡ ὕβρις τῶν ἐθνῶν, καὶ δὲν θέλεις φέρει πλέον τὸν ὀνειδισμὸν τῶν λαῶν, καὶ δὲν θέλεις κάμει πλέον τοὺς λαοὺς σου νὰ ἀτεκνωθῶσι, λέγει Κύριος ὁ Θεός.
16Καὶ ἔγεινε λόγος Κυρίου πρὸς ἐμέ, λέγων,
17Υἱὲ ἀνθρώπου, ὅτε ὁ οἶκος Ἰσραήλ κατῴκησαν ἐν τῇ γῇ αὑτῶν, ἐμίαναν αὐτήν διὰ τῆς ὁδοῦ αὑτῶν καὶ διὰ τῶν πράξεων αὑτῶν· ἡ ὁδὸς αὐτῶν ἦτο ἔμπροσθέν μου ὡς ἀκαθαρσία ἀποκεχωρισμένης.
18Διὰ τοῦτο ἐξέχεα τὸν θυμὸν μου ἐπ᾿ αὐτούς, διὰ τὸ αἷμα, τὸ ὁποῖον ἔχυσαν ἐπὶ τὴν γῆν, καὶ διὰ τὰ εἴδωλα αὐτῶν, μὲ τὰ ὁποῖα ἐμόλυναν αὐτήν·
19καὶ διέσπειρα αὐτοὺς μεταξὺ τῶν ἐθνῶν καὶ ἦσαν διεσκορπισμένοι ἐν τοῖς τόποις· κατὰ τὴν ὁδὸν αὐτῶν καὶ κατὰ τὰ ἔργα αὐτῶν ἔκρινα αὐτούς.
20Καὶ ὅτε εἰσῆλθον εἰς τὰ ἔθνη, ὅπου ἦλθον, ἐβεβήλωσαν τὸ ὄνομά μου τὸ ἅγιον, ἐνῷ ἐλέγετο περὶ αὐτῶν, Οὗτοι εἶναι ὁ λαὸς τοῦ Κυρίου καὶ ἐκ τῆς γῆς αὐτοῦ ἐξῆλθον.
21Ἐσπλαγχνίσθην ὅμως ἕνεκεν τοῦ ἁγίου ὀνόματός μου, τὸ ὁποῖον ὁ οἶκος Ἰσραήλ ἐβεβήλωσε μεταξὺ τῶν ἐθνῶν εἰς τὰ ὁποῖα ἦλθον.
22Διὰ τοῦτο εἰπὲ πρὸς τὸν οἶκον Ἰσραήλ, Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Ἐγὼ δὲν κάμνω τοῦτο ἕνεκεν ὑμῶν, οἶκος Ἰσραήλ, ἀλλ᾿ ἕνεκεν τοῦ ἁγίου ὀνόματός μου, τὸ ὁποῖον ἐβεβηλώσατε μεταξὺ τῶν ἐθνῶν, εἰς τὰ ὁποῖα ἤλθετε.
23Καὶ θέλω ἁγιάσει τὸ ὄνομά μου τὸ μέγα, τὸ βεβηλωθὲν μεταξὺ τῶν ἐθνῶν, τὸ ὁποῖον ἐβεβηλώσατε ἐν μέσῳ αὐτῶν· καὶ θέλουσι γνωρίσει τὰ ἔθνη ὅτι ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος, λέγει Κύριος ὁ Θεός, ὅταν ἁγιασθῶ ἐν ὑμῖν ἔμπροσθεν τῶν ὀφθαλμῶν αὐτῶν.
24Διότι θέλω σᾶς λάβει ἐκ μέσου τῶν ἐθνῶν καὶ θέλω σᾶς συνάξει ἐκ πάντων τῶν τόπων καὶ σᾶς φέρει εἰς τὴν γῆν ὑμῶν.
25Καὶ θέλω ῥάνει ἐφ᾿ ὑμῶν καθαρὸν ὕδωρ καὶ θέλετε καθαρισθῆ· ἀπὸ πασῶν τῶν ἀκαθαρσιῶν σας καὶ ἀπὸ πάντων τῶν εἰδώλων σας θέλω σᾶς καθαρίσει.
26Καὶ θέλω δώσει εἰς ἐσᾶς καρδίαν νέαν, καὶ πνεῦμα νέον θέλω ἐμβάλει ἐν ὑμῖν, καὶ ἀποσπάσας τὴν λιθίνην καρδίαν ἀπὸ τῆς σαρκὸς σας θέλω δώσει εἰς ἐσᾶς καρδίαν σαρκίνην.
27Καὶ θέλω ἐμβάλει ἐν ὑμῖν τὸ Πνεῦμά μου καὶ σᾶς κάμει νὰ περιπατῆτε ἐν τοῖς διατάγμασί μου καὶ νὰ φυλάττητε τὰς κρίσεις μου καὶ νὰ ἐκτελῆτε αὐτάς.
28Καὶ θέλετε κατοικήσει ἐν τῇ γῇ, τὴν ὁποίαν ἔδωκα εἰς τοὺς πατέρας σας· καὶ θέλετε εἶσθαι λαὸς μου καὶ ἐγὼ θέλω εἶσθαι Θεὸς σας.
29Καὶ θέλω σᾶς σώσει ἀπὸ πασῶν τῶν ἀκαθαρσιῶν σας· καὶ θέλω ἀνακαλέσει τὸν σῖτον καὶ πληθύνει αὐτόν, καὶ δὲν θέλω πλέον ἐπιφέρει εἰς ἐσᾶς πεῖναν.
30Καὶ θέλω πληθύνει τὸν καρπὸν τῶν δένδρων καὶ τὰ γεννήματα τοῦ ἀγροῦ, διὰ νὰ μή λάβητε πλέον ὀνειδισμὸν πείνης μεταξὺ τῶν ἐθνῶν.
31Καὶ θέλετε ἐνθυμηθῆ τὰς ὁδοὺς ὑμῶν τὰς πονηρὰς καὶ τὰ ἔργα ὑμῶν τὰ μή ἀγαθά, καὶ θέλετε ἀποστραφῆ αὐτοὶ ἑαυτοὺς ἔμπροσθεν τῶν ὀφθαλμῶν σας διὰ τὰς ἀνομίας σας καὶ διὰ τὰ βδελύγματά σας.
32Ἐγὼ δὲν κάμνω ταῦτα ἕνεκεν ὑμῶν, λέγει Κύριος ὁ Θεός, ἄς ἦναι γνωστὸν εἰς ἐσᾶς· αἰσχύνθητε καὶ ἐντράπητε διὰ τὰς ὁδοὺς σας, οἶκος Ἰσραήλ.
33Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Καθ᾿ ἥν ἡμέραν σᾶς καθαρίσω ἀπὸ πασῶν τῶν ἀνομιῶν σας, θέλω κάμει ἔτι νὰ κατοικηθῶσιν αἱ πόλεις, καὶ θέλουσιν οἰκοδομηθῆ αἱ ἐρημώσεις.
34Καὶ ἡ γῆ ἡ ἠφανισμένη θέλει γεωργηθῆ, ἀντὶ νὰ κῆται ἠφανισμένη ἐνώπιον παντὸς διαβαίνοντος.
35Καὶ θέλουσι λέγει, Ἡ γῆ αὕτη, ἥτις ἦτο ἠφανισμένη, κατεστάθη ὡς ὁ παράδεισος τῆς Ἐδέμ, καὶ αἱ πόλεις αἱ ἠρημωμέναι καὶ ἠφανισμέναι καὶ κατηδαφισμέναι χυρώθησαν, κατῳκίσθησαν.
36Καὶ τὰ ἔθνη τὰ ἐναπολειφθέντα κύκλῳ ὑμῶν θέλουσι γνωρίσει ὅτι ἐγὼ ὁ Κύριος ᾠκοδόμησα τὰ κατηδαφισμένα καὶ ἐφύτευσα τὰ ἠφανισμένα· ἐγὼ ὁ Κύριος ἐλάλησα, καὶ θέλω ἐκτελέσει.
37Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Καὶ τοῦτο θέλει ζητηθῆ παρ᾿ ἐμοῦ ἐκ τοῦ οἴκου Ἰσραήλ νὰ κάμω εἰς αὐτούς, νὰ πληθύνω αὐτοὺς μὲ ἀνθρώπους ὡς ποίμνιον προβάτων.
38Ὡς τὸ ἅγιον ποίμνιον, ὡς τὸ ποίμνιον τῆς Ἱερουσαλήμ ἐν ταῖς ἐπισήμοις ἑορταῖς αὐτῆς, οὕτως αἱ πόλεις αἱ ἠρημωμέναι θέλουσι γείνει πλήρεις ποιμνίων ἀνθρώπων· καὶ θέλουσι γνωρίσει ὅτι ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος.







Σχετικά με το Copyright: