Μοιραστείτε

 

Ιωάννης 10

Αυτό το κεφάλαιο σε άλλες μεταφράσεις / κείμενα
Φίλος,  King James(Αγγλικά),  Westcott-Hort (κριτικό κείμενο),  Βυζαντινό Κείμενο  

ή πολύ απλά πατήστε "Κείμενα" για να δείτε και να συγκρίνετε τις διάφορες μεταφράσεις / κείμενα .
ΣτίχοςΒάμβας
1Ἀληθῶς, ἀληθῶς σᾶς λέγω, ὅστις δὲν εἰσέρχεται διὰ τῆς θύρας εἰς τὴν αὐλήν τῶν προβάτων, ἀλλὰ ἀναβαίνει ἀλλαχόθεν, ἐκεῖνος εἶναι κλέπτης καὶ ληστής·
2ὅστις ὅμως εἰσέρχεται διὰ τῆς θύρας, εἶναι ποιμήν τῶν προβάτων.
3Εἰς τοῦτον ὁ θυρωρὸς ἀνοίγει, καὶ τὰ πρόβατα τὴν φωνήν αὐτοῦ ἀκούουσι, καὶ τὰ ἑαυτοῦ πρόβατα κράζει κατ᾿ ὄνομα καὶ ἐξάγει αὐτά.
4Καὶ ὅταν ἐκβάλῃ τὰ ἑαυτοῦ πρόβατα, ὑπάγει ἔμπροσθεν αὐτῶν, καὶ τὰ πρόβατα ἀκολουθοῦσιν αὐτόν, διότι γνωρίζουσι τὴν φωνήν αὐτοῦ.
5Ξένον ὅμως δὲν θέλουσιν ἀκολουθήσει, ἀλλὰ θέλουσι φύγει ἀπ᾿ αὐτοῦ, διότι δὲν γνωρίζουσι τὴν φωνήν τῶν ξένων.
6Ταύτην τὴν παραβολήν εἶπε πρὸς αὐτοὺς ὁ Ἰησοῦς· ἐκεῖνοι ὅμως δὲν ἐνόησαν τί ἦσαν ταῦτα, τὰ ὁποῖα ἐλάλει πρὸς αὐτούς.
7Εἶπε λοιπὸν πάλιν πρὸς αὐτοὺς ὁ Ἰησοῦς· Ἀληθῶς, ἀληθῶς σᾶς λέγω ὅτι ἐγὼ εἶμαι ἡ θύρα τῶν προβάτων.
8Πάντες ὅσοι ἦλθον πρὸ ἐμοῦ κλέπται εἶναι καὶ λησταί· ἀλλὰ δὲν ἤκουσαν αὐτοὺς τὰ πρόβατα.
9Ἐγὼ εἶμαι ἡ θύρα· δι᾿ ἐμοῦ ἐὰν τις εἰσέλθῃ, θέλει σωθῆ καὶ θέλει εἰσέλθει καὶ ἐξέλθει καὶ θέλει εὑρεῖ βοσκήν.
10Ὁ κλέπτης δὲν ἔρχεται, εἰμή διὰ νὰ κλέψῃ καὶ θύσῃ καὶ ἀπολέσῃ· ἐγὼ ἦλθον διὰ νὰ ἔχωσι ζωήν καὶ νὰ ἔχωσιν αὐτήν ἐν ἀφθονίᾳ.
11Ἐγὼ εἶμαι ὁ ποιμήν ὁ καλός. Ὁ ποιμήν ὁ καλὸς τὴν ψυχήν αὑτοῦ βάλλει ὑπὲρ τῶν προβάτων·
12ὁ δὲ μισθωτὸς καὶ μή ὤν ποιμήν, τοῦ ὁποίου δὲν εἶναι τὰ πρόβατα ἰδικὰ του, θεωρεῖ τὸν λύκον ἐρχόμενον καὶ ἀφίνει τὰ πρόβατα καὶ φεύγει· καὶ ὁ λύκος ἁρπάζει αὐτὰ καὶ σκορπίζει τὰ πρόβατα.
13Ὁ δὲ μισθωτὸς φεύγει, διότι εἶναι μισθωτὸς καὶ δὲν μέλει αὐτὸν περὶ τῶν προβάτων.
14Ἐγὼ εἶμαι ὁ ποιμήν ὁ καλός, καὶ γνωρίζω τὰ ἐμὰ καὶ γνωρίζομαι ὑπὸ τῶν ἐμῶν,
15καθὼς μὲ γνωρίζει ὁ Πατήρ καὶ ἐγὼ γνωρίζω τὸν Πατέρα, καὶ τὴν ψυχήν μου βάλλω ὑπὲρ τῶν προβάτων.
16Καὶ ἄλλα πρόβατα ἔχω, τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι ἐκ τῆς αὐλῆς ταύτης· καὶ ἐκεῖνα πρέπει νὰ συνάξω, καὶ θέλουσιν ἀκούσει τὴν φωνήν μου, καὶ θέλει γείνει μία ποίμνη, εἷς ποιμήν.
17Διὰ τοῦτο ὁ Πατήρ μὲ ἀγαπᾷ, διότι ἐγὼ βάλλω τὴν ψυχήν μου, διὰ νὰ λάβω αὐτήν πάλιν.
18Οὐδεὶς ἀφαιρεῖ αὐτήν ἀπ᾿ ἐμοῦ, ἀλλ᾿ ἐγὼ βάλλω αὐτήν ἀπ᾿ ἐμαυτοῦ· ἐξουσίαν ἔχω νὰ βάλω αὐτήν, καὶ ἐξουσίαν ἔχω πάλιν νὰ λάβω αὐτήν· ταύτην τὴν ἐντολήν ἔλαβον παρὰ τοῦ Πατρὸς μου.
19Σχίσμα λοιπὸν ἔγεινε πάλιν μεταξὺ τῶν Ἰουδαίων διὰ τοὺς λόγους τούτους.
20Καὶ ἔλεγον πολλοὶ ἐξ αὐτῶν· Δαιμόνιον ἔχει καὶ εἶναι μαινόμενος· τί ἀκούετε αὐτόν;
21Ἄλλοι ἔλεγον· Οὗτοι οἱ λόγοι δὲν εἶναι δαιμονιζομένου· μήπως δύναται δαιμόνιον νὰ ἀνοίγῃ ὀφθαλμοὺς τυφλῶν;
22Ἔγειναν δὲ τὰ ἐγκαίνια ἐν Ἱεροσολύμοις, καὶ ἦτο χειμών·
23καὶ ὁ Ἰησοῦς περιεπάτει ἐν τῷ ἱερῷ ἐν τῇ στοᾷ τοῦ Σολομῶντος.
24Περιεκύκλωσαν λοιπὸν αὐτὸν οἱ Ἰουδαῖοι καὶ ἔλεγον πρὸς αὐτόν· Ἕως πότε κρατεῖς ἐν ἀμφιβολίᾳ τὴν ψυχήν ἡμῶν; ἐὰν σὺ ἦσαι ὁ Χριστός, εἰπὲ πρὸς ἡμᾶς παρρησίᾳ.
25Ἀπεκρίθη πρὸς αὐτοὺς ὁ Ἰησοῦς· Σᾶς εἶπον, καὶ δὲν πιστεύετε. Τὰ ἔργα, τὰ ὁποῖα ἐγὼ κάμνω ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ Πατρὸς μου, ταῦτα μαρτυροῦσι περὶ ἐμοῦ·
26ἀλλὰ σεῖς δὲν πιστεύετε· διότι δὲν εἶσθε ἐκ τῶν προβάτων τῶν ἐμῶν, καθὼς σᾶς εἶπον.
27Τὰ πρόβατα τὰ ἐμὰ ἀκούουσι τὴν φωνήν μου, καὶ ἐγὼ γνωρίζω αὐτά, καὶ μὲ ἀκολουθοῦσι.
28Καὶ ἐγὼ δίδω εἰς αὐτὰ ζωήν αἰώνιον, καὶ δὲν θέλουσιν ἀπολεσθῆ εἰς τὸν αἰῶνα, καὶ οὐδεὶς θέλει ἁρπάσει αὐτὰ ἐκ τῆς χειρὸς μου.
29Ὁ Πατήρ μου, ὅστις μοὶ ἔδωκεν αὐτά, εἶναι μεγαλήτερος πάντων, καὶ οὐδεὶς δύναται νὰ ἁρπάσῃ ἐκ τῆς χειρὸς τοῦ Πατρὸς μου.
30Ἐγὼ καὶ ὁ Πατήρ ἕν εἴμεθα.
31Ἐπίασαν λοιπὸν πάλιν οἱ Ἰουδαῖοι λίθους, διὰ νὰ λιθοβολήσωσιν αὐτόν.
32Ἀπεκρίθη πρὸς αὐτοὺς ὁ Ἰησοῦς· Πολλὰ καλὰ ἔργα ἔδειξα εἰς ἐσᾶς ἐκ τοῦ Πατρὸς μου· διὰ ποῖον ἔργον ἐξ αὐτῶν μὲ λιθοβολεῖτε;
33Ἀπεκρίθησαν πρὸς αὐτὸν οἱ Ἰουδαῖοι, λέγοντες· Περὶ καλοῦ ἔργου δὲν σὲ λιθοβολοῦμεν, ἀλλὰ περὶ βλασφημίας, καὶ διότι σὺ ἄνθρωπος ὤν κάμνεις σεαυτὸν Θεόν.
34Ἀπεκρίθη πρὸς αὐτοὺς ὁ Ἰησοῦς· Δὲν εἶναι γεγραμμένον ἐν τῷ νόμῳ ὑμῶν, Ἐγὼ εἶπα, θεοὶ εἶσθε;
35Ἐὰν ἐκείνους εἶπε θεούς, πρὸς τοὺς ὁποίους ἔγεινεν ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ, καὶ δὲν δύναται νὰ ἀναιρεθῇ ἡ γραφή,
36ἐκεῖνον, τὸν ὁποῖον ὁ Πατήρ ἡγίασε καὶ ἀπέστειλεν εἰς τὸν κόσμον, σεῖς λέγετε ὅτι βλασφημεῖς, διότι εἶπον, Υἱὸς τοῦ Θεοῦ εἶμαι;
37Ἐὰν δὲν κάμνω τὰ ἔργα τοῦ Πατρὸς μου, μή πιστεύετε εἰς ἐμέ·
38ἀλλ᾿ ἐὰν κάμνω, ἄν καὶ εἰς ἐμὲ δὲν πιστεύητε, πιστεύσατε εἰς τὰ ἔργα, διὰ νὰ γνωρίσητε καὶ πιστεύσητε ὅτι ὁ Πατήρ εἶναι ἐν ἐμοὶ καὶ ἐγὼ ἐν αὐτῷ.
39Ἐζήτουν λοιπὸν πάλιν νὰ πιάσωσιν αὐτόν· καὶ ἐξέφυγεν ἐκ τῆς χειρὸς αὐτῶν.
40Καὶ ὑπῆγε πάλιν πέραν τοῦ Ἰορδάνου, εἰς τὸν τόπον ὅπου ἐβάπτιζε κατ᾿ ἀρχὰς ὁ Ἰωάννης, καὶ ἔμεινεν ἐκεῖ.
41Καὶ πολλοὶ ἦλθον πρὸς αὐτὸν καὶ ἔλεγον ὅτι ὁ Ἰωάννης μὲν οὐδὲν θαῦμα ἔκαμε, πάντα ὅμως ὅσα εἶπεν ὁ Ἰωάννης περὶ τούτου, ἦσαν ἀληθινά.
42Καὶ ἐκεῖ ἐπίστευσαν πολλοὶ εἰς αὐτόν.







Σχετικά με το Copyright: