Μοιραστείτε

 

Ιώβ 15

Αυτό το κεφάλαιο σε άλλες μεταφράσεις / κείμενα
Εβδομήκοντα,  Φίλος,  King James(Αγγλικά),  

ή πολύ απλά πατήστε "Κείμενα" για να δείτε και να συγκρίνετε τις διάφορες μεταφράσεις / κείμενα .
ΣτίχοςΒάμβας
1Τότε ἀπεκρίθη Ἐλιφὰς ὁ Θαιμανίτης καὶ εἶπεν·
2Ἔπρεπε σοφὸς νὰ προφέρῃ στοχασμοὺς μάταιους καὶ νὰ γεμίζῃ τὴν κοιλίαν αὑτοῦ ἀπὸ ἀνατολικοῦ ἀνέμου;
3Ἔπρεπε νὰ φιλονεικῇ διὰ λόγων ματαίων καὶ ὁμιλιῶν ἀνωφελῶν;
4Βεβαίως σὺ ἀπορρίπτεις τὸν φόβον καὶ ἀποκλείεις τὴν δέησιν ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ.
5Διότι τὸ στόμα σου ἀποδεικνύει τὴν ἀνομίαν σου, καὶ ἐξέλεξας τὴν γλῶσσαν τῶν πανούργων.
6Τὸ στόμα σου σὲ καταδικάζει, καὶ οὐχὶ ἐγώ· καὶ τὰ χείλη σου καταμαρτυροῦσιν ἐναντίον σου.
7Μή πρῶτος ἄνθρωπος ἐγεννήθης; ἤ πρὸ τῶν βουνῶν ἐπλάσθης;
8Μήπως ἤκουσας τὰς βουλὰς τοῦ Θεοῦ; καὶ ἐξήντλησας εἰς σεαυτόν τὴν σοφίαν;
9Τί ἐξεύρεις, καὶ δὲν ἐξεύρομεν; τί ἐννοεῖς, καὶ δὲν ἐννοοῦμεν;
10Ὑπάρχουσι καὶ μεταξὺ ἡμῶν πολιοὶ καὶ γέροντες, γεροντότεροι τοῦ πατρὸς σου.
11Αἱ παρηγορίαι τοῦ Θεοῦ φαίνονται μικρὸν πρᾶγμα εἰς σέ; ἤ ἔχεις τι ἀπόκρυφον ἐν σεαυτῷ;
12Διὰ τί σὲ ἀποπλανᾷ ἡ καρδία σου; καὶ διὰ τί παραφέρονται οἱ ὀφθαλμοὶ σου,
13ὥστε στρέφεις τὸ πνεῦμά σου κατὰ τοῦ Θεοῦ καὶ ἀφίνεις νὰ ἐξέρχωνται τοιοῦτοι λόγοι ἐκ τοῦ στόματός σου;
14Τί εἶναι ὁ ἄνθρωπος, ὥστε νὰ ἦναι καθαρὸς; καὶ ὁ γεγεννημένος ἐκ γυναικός, ὥστε νὰ ἦναι δίκαιος;
15Ἰδού, εἰς τοὺς ἁγίους αὑτοῦ δὲν ἐμπιστεύεται· καὶ οἱ οὐρανοὶ δὲν εἶναι καθαροὶ εἰς τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ·
16πόσῳ μᾶλλον βδελυρὸς καὶ ἀκάθαρτος εἶναι ὁ ἄνθρωπος, ὁ πίνων ἀνομίαν ὡς ὕδωρ;
17Ἐγὼ θέλω σὲ διδάξει· ἄκουσόν μου· τοῦτο βεβαίως εἶδον καὶ θέλω φανερώσει,
18τὸ ὁποῖον οἱ σοφοὶ ἀνήγγειλαν παρὰ τῶν πατέρων αὑτῶν, καὶ δὲν ἔκρυψαν·
19εἰς τοὺς ὁποίους μόνους ἐδόθη ἡ γῆ, καὶ ξένος δὲν ἐπέρασε διὰ μέσου αὐτῶν.
20Ὁ ἀσεβής βασανίζεται πάσας τὰς ἡμέρας, καὶ ἀριθμητὰ ἔτη εἶναι πεφυλαγμένα διὰ τὸν τύραννον.
21Ἦχος φόβου εἶναι εἰς τὰ ὦτα αὐτοῦ· ἐν μέσῳ εἰρήνης θέλει ἐπέλθει ἐπ᾿ αὐτὸν ὁ ἐξολοθρευτής.
22Δὲν πιστεύει ὅτι θέλει ἐπιστρέψει ἐκ τοῦ σκότους, καὶ περιμένει τὴν μάχαιραν.
23Περιπλανᾶται διὰ ἄρτον, καὶ ποῦ; ἐξεύρει ὅτι ἡ ἡμέρα τοῦ σκότους εἶναι ἑτοίμη πλησίον αὐτοῦ.
24Θλῖψις καὶ στενοχωρία θέλουσι καταπλήττει αὐτόν· θέλουσιν ὑπερισχύσει κατ᾿ αὐτοῦ, ὡς βασιλεὺς εἰς μάχην παρεσκευασμένος·
25διότι ἐξήπλωσε τὴν χεῖρα αὑτοῦ κατὰ τοῦ Θεοῦ καὶ ἠλαζονεύθη κατὰ τοῦ Παντοδυνάμου·
26ὥρμησε κατ᾿ αὐτοῦ μὲ τράχηλον ἐπηρμένον, μὲ τὴν πεπυκνωμένην ῥάχιν τῶν ἀσπίδων αὑτοῦ·
27διότι ἐσκέπασε τὸ πρόσωπον αὑτοῦ μὲ τὸ πάχος αὑτοῦ καὶ ὑπερεπάχυνε τὰ πλευρὰ αὑτοῦ·
28καὶ κατῴκησεν εἰς πόλεις ἐρήμους, εἰς οἴκους ἀκατοικήτους, ἑτοίμους διὰ σωρούς.
29δὲν θέλει πλουτισθῆ, οὐδὲ θέλουσι διαμένει τὰ ὑπάρχοντα αὐτοῦ, οὐδὲ θέλει ἐκτανθῆ ἡ ἀφθονία αὐτῶν ἐπὶ τὴν γῆν.
30Δὲν θέλει χωρισθῆ ἐκ τοῦ σκότους· φλὸξ θέλει ξηράνει τους βλαστοὺς αὐτοῦ, καὶ μὲ τὴν πνοήν τοῦ στόματος αὐτοῦ θέλει ἀπέλθει.
31Ἄς μή πιστεύσῃ εἰς τὴν ματαιότητα ὁ ἠπατημένος, διότι ματαιότης θέλει εἶσθαι ἡ ἀμοιβή αὐτοῦ.
32Πρὸ τοῦ καιροῦ αὐτοῦ θέλει φθαρῆ, καὶ ὁ κλάδος αὐτοῦ δὲν θέλει πρασινίσει.
33Θέλει ἀποβάλει τὴν ἄωρον σταφυλήν αὑτοῦ ὡς ἡ ἄμπελος, καὶ θέλει ῥίψει τὸ ἄνθος αὑτοῦ ὡς ἡ ἐλαία.
34Διότι ἡ σύναξις τῶν ὑποκριτῶν θέλει ἐρημωθῆ, καὶ πῦρ θέλει καταφάγει τὰς σκηνὰς τῆς δωροληψίας.
35Συλλαμβάνουσι πονηρίαν καὶ γεννῶσι ματαιότητα, καὶ ἡ καρδία αὐτῶν μηχανᾶται δόλον.







Σχετικά με το Copyright: