Μοιραστείτε

 

Ιώβ 36

Αυτό το κεφάλαιο σε άλλες μεταφράσεις / κείμενα
Εβδομήκοντα,  Φίλος,  King James(Αγγλικά),  

ή πολύ απλά πατήστε "Κείμενα" για να δείτε και να συγκρίνετε τις διάφορες μεταφράσεις / κείμενα .
ΣτίχοςΒάμβας
1Καὶ ὁ Ἐλιοὺ ἐξηκολούθησε καὶ εἶπεν·
2Ὑπόμεινόν με ὀλίγον, καὶ θέλω σὲ διδάξει· διότι ἔχω ἔτι λόγους ὑπὲρ τοῦ Θεοῦ.
3Θέλω λάβει τὰ ἐπιχειρήματά μου μακρόθεν, καὶ θέλω ἀποδώσει δικαιοσύνην εἰς τὸν Ποιητήν μου·
4διότι οἱ λόγοι μου ἐπ᾿ ἀληθείας δὲν θέλουσιν εἶσθαι ψευδεῖς· πλησίον σου εἶναι ὁ τέλειος κατὰ τὴν γνῶσιν.
5Ἰδού, ὁ Θεὸς εἶναι ἰσχυρός, ὅμως δὲν καταφρονεῖ οὐδένα· ἰσχυρὸς εἰς δύναμιν σοφίας.
6Δὲν θέλει ζωοποιήσει τὸν ἀσεβῆ· εἰς δὲ τοὺς πτωχοὺς δίδει τὸ δίκαιον.
7Δὲν ἀποσύρει τοὺς ὀφθαλμοὺς αὑτοῦ ἀπὸ τῶν δικαίων, ἀλλὰ καὶ μετὰ βασιλέων βάλλει αὐτοὺς ἐπὶ θρόνου· μάλιστα καθίζει αὐτοὺς διαπαντός, καὶ εἶναι ὑψωμένοι.
8Καὶ ἐὰν ἤθελον εἶσθαι δεδεμένοι μὲ δεσμὰ καὶ πιασθῆ μὲ σχοινία θλίψεως,
9τότε φανερόνει εἰς αὐτοὺς τὰ ἔργα αὐτῶν καὶ τὰς παραβάσεις αὐτῶν, ὅτι ὑπερηύξησαν,
10καὶ ἀνοίγει τὸ τίον αὐτῶν εἰς διδασκαλίαν, καὶ ἀπὸ τῆς ἀνομίας προστάζει νὰ ἐπιστρέψωσιν.
11Ἐὰν ὑπακούσωσι καὶ δουλεύσωσι, θέλουσι τελειώσει τὰς ἡμέρας αὑτῶν ἐν ἀγαθοῖς καὶ τὰ ἔτη αὑτῶν ἐν εὐφροσύναις.
12Ἀλλ᾿ ἐὰν δὲν ὑπακούσωσι, θέλουσι διαπερασθῆ ὑπὸ ῥομφαίας καὶ θέλουσι τελευτήσει ἐν ἀγνωσίᾳ.
13Οἱ δὲ ὑποκριταὶ τὴν καρδίαν ἐπισωρεύουσιν ὀργήν· δὲν θέλουσι βοήσει ὅταν δέσῃ αὐτούς·
14αὐτοὶ ἀποθνήσκουσιν ἐν τῇ νεότητι, καὶ ἡ ζωή αὐτῶν τελειόνει μεταξὺ τῶν ἀσελγῶν.
15Λυτρόνει τὸν τεθλιμμένον ἐν τῇ θλίψει αὐτοῦ καὶ ἀνοίγει τὰ ὦτα αὐτῶν ἐν συμφορᾷ·
16καὶ οὕτως ἤθελε σὲ ἐκβάλει ἀπὸ τῆς στενοχωρίας εἰς εὐρυχωρίαν, ὅπου δὲν ὑπάρχει στενοχωρία· καὶ τὸ παρατιθέμενον ἐπὶ τῆς τραπέζης σου θέλει εἶσθαι πλήρες πάχους.
17Ἀλλὰ σὺ ἐξεπλήρωσας δίκην ἀσεβοῦς· δίκη καὶ κρίσις θέλουσι σὲ καταλάβει.
18Ἐπειδή ὑπάρχει θυμός, πρόσεχε μή σὲ ἐξαφανίσῃ διὰ τῆς προσβολῆς αὑτοῦ· τότε οὐδὲ μέγα λύτρον ἤθελε σὲ λυτρώσει.
19Θέλει ἀποβλέψει εἰς τὰ πλούτη σου, οὔτε εἰς χρυσίον οὔτε εἰς πᾶσαν τὴν ἰσχὺν τῆς δυνάμεως;
20Μή ἐπιπόθει τὴν νύκτα, καθ᾿ ἥν οἱ λαοὶ ἐκκόπτονται ἐν τῷ τόπῳ αὑτῶν.
21Πρόσεχε, μή στραφῇς πρὸς τὴν ἀνομίαν· διότι σὺ προέκρινας τοῦτο μᾶλλον παρὰ τὴν θλῖψιν.
22Ἰδού, ὁ Θεὸς εἶναι ὑψωμένος διὰ τῆς δυνάμεως αὑτοῦ· τίς διδάσκει ὡς αὐτὸς;
23Τίς διώρισεν εἰς αὐτὸν τὴν ὁδὸν αὐτοῦ; ἤ τίς δύναται νὰ εἴπῃ, Ἔπραξας ἀνομίαν;
24Ἐνθυμοῦ νὰ μεγαλύνῃς τὸ ἔργον αὐτοῦ, τὸ ὁποῖον θεωροῦσιν οἱ ἄνθρωποι.
25Πᾶς ἄνθρωπος βλέπει αὐτό· ὁ ἄνθρωπος θεωρεῖ αὐτὸ μακρόθεν.
26Ἰδού, ὁ Θεὸς εἶναι μέγας καὶ ἀκατανόητος εἰς ἡμᾶς, καὶ ὁ ἀριθμὸς τῶν ἐτῶν αὐτοῦ ἀνεξερεύνητος.
27Ὅταν ἀνασύρῃ τὰς ῥανίδας τοῦ ὕδατος, αὐταὶ καταχέουσιν ἐκ τῶν ἀτμῶν αὐτοῦ βροχήν,
28τὴν ὁποίαν τὰ νέφη ῥαίνουσιν· ἀφθόνως σταλάζουσιν ἐπὶ τὸν ἄνθρωπον.
29Δύναταί τις ἔτι νὰ ἐννοήσῃ τὰς ἐφαπλώσεις τῶν νεφελῶν, τὸν κρότον τῆς σκηνῆς αὐτοῦ;
30Ἰδού, ἐφαπλόνει τὸ φῶς αὑτοῦ ἐπ᾿ αὐτήν καὶ σκεπάζει τοὺς πυθμένας τῆς θαλάσσης·
31ἐπειδή δι᾿ αὐτῶν δικάζει τοὺς λαοὺς καὶ δίδει τροφήν ἀφθόνως.
32Ἐν ταῖς παλάμαις αὑτοῦ κρύπτει τὴν ἀστραπήν· καὶ προστάζει αὐτήν εἰς ὅ, τι ἔχει νὰ ἀπαντήσῃ.
33Παραγγέλλει εἰς αὐτήν ὑπὲρ τοῦ φίλου αὑτοῦ, κατὰ δὲ τοῦ ἀσεβοῦς ἑτοιμάζει ὀργήν.







Σχετικά με το Copyright: