Μοιραστείτε

 

Μάρκος 12

Αυτό το κεφάλαιο σε άλλες μεταφράσεις / κείμενα
Φίλος,  King James(Αγγλικά),  Westcott-Hort (κριτικό κείμενο),  Βυζαντινό Κείμενο  

ή πολύ απλά πατήστε "Κείμενα" για να δείτε και να συγκρίνετε τις διάφορες μεταφράσεις / κείμενα .
ΣτίχοςΒάμβας
1Καὶ ἤρχισε νὰ λέγῃ πρὸς αὐτοὺς διὰ παραβολῶν· Ἄνθρωπός τις ἐφύτευσεν ἀμπελῶνα καὶ περιέβαλεν εἰς αὐτὸν φραγμὸν καὶ ἔσκαψεν ὑπολήνιον καὶ ᾠκοδόμησε πύργον, καὶ ἐμίσθωσεν αὐτὸν εἰς γεωργοὺς καὶ ἀπεδήμησε.
2Καὶ ἐν τῷ καιρῷ τῶν καρπῶν ἀπέστειλε πρὸς τοὺς γεωργοὺς δοῦλον, διὰ νὰ λάβῃ παρὰ τῶν γεωργῶν ἀπὸ τοῦ καρποῦ τοῦ ἀμπελῶνος.
3Ἐκεῖνοι δὲ πιάσαντες αὐτὸν ἔδειραν καὶ ἀπέπεμψαν κενόν.
4Καὶ πάλιν ἀπέστειλε πρὸς αὐτοὺς ἄλλον δοῦλον· καὶ ἐκεῖνον λιθοβολήσαντες, ἐπλήγωσαν τὴν κεφαλήν αὐτοῦ καὶ ἀπέπεμψαν ἠτιμωμένον.
5Καὶ πάλιν ἀπέστειλεν ἄλλον· καὶ ἐκεῖνον ἐφόνευσαν, καὶ πολλοὺς ἄλλους, τοὺς μὲν ἔδειραν, τοὺς δὲ ἐφόνευσαν.
6Ἔτι λοιπὸν ἔχων ἕνα υἱόν, ἀγαπητὸν αὑτοῦ, ἀπέστειλε καὶ αὐτὸν πρὸς αὐτοὺς ἔσχατον, λέγων ὅτι θέλουσιν ἐντραπῆ τὸν υἱὸν μου.
7Ἐκεῖνοι δὲ οἱ γεωργοὶ εἶπον πρὸς ἀλλήλους ὅτι οὗτος εἶναι ὁ κληρονόμος· ἔλθετε, ἄς φονεύσωμεν αὐτόν, καὶ θέλει εἶσθαι ἡμῶν ἡ κληρονομία.
8Καὶ πιάσαντες αὐτὸν ἐφόνευσαν καὶ ἔρριψαν ἔξω τοῦ ἀμπελῶνος.
9Τί λοιπὸν θέλει κάμει ὁ κύριος τοῦ ἀμπελῶνος; Θέλει ἐλθεῖ καὶ ἀπολέσει τοὺς γεωργοὺς καὶ θέλει δώσει τὸν ἀμπελῶνα εἰς ἄλλους.
10Οὐδὲ τὴν γραφήν ταύτην δὲν ἀνεγνώσατε, Ὁ λίθος, τὸν ὁποῖον ἀπεδοκίμασαν οἱ οἰκοδομοῦντες, οὗτος ἔγεινε κεφαλή γωνίας·
11παρὰ Κυρίου ἔγεινεν αὕτη καὶ εἶναι θαυμαστή ἐν ὀφθαλμοῖς ἡμῶν.
12Καὶ ἐζήτουν νὰ πιάσωσιν αὐτὸν καὶ ἐφοβήθησαν τὸν ὄχλον· ἐπειδή ἐνόησαν ὅτι πρὸς αὐτοὺς εἶπε τὴν παραβολήν· καὶ ἀφήσαντες αὐτὸν ἀνεχώρησαν.
13Καὶ ἀποστέλλουσι πρὸς αὐτὸν τινὰς τῶν Φαρισαίων καὶ τῶν Ἡρωδιανῶν, διὰ νὰ παγιδεύσωσιν αὐτὸν εἰς λόγον.
14Καὶ ἐκεῖνοι ἐλθόντες, λέγουσι πρὸς αὐτόν· Διδάσκαλε, ἐξεύρομεν ὅτι εἶσαι ἀληθής καὶ δὲν σὲ μέλει περὶ οὐδενός· διότι δὲν βλέπεις εἰς πρόσωπον ἀνθρώπων, ἀλλ᾿ ἐπ᾿ ἀληθείας τὴν ὁδὸν τοῦ Θεοῦ διδάσκεις. Εἶναι συγκεχωρημένον νὰ δώσωμεν δασμὸν εἰς τὸν Καίσαρα, ἤ οὐχί; νὰ δώσωμεν ἤ νὰ μή δώσωμεν;
15Ὁ δὲ γνωρίσας τὴν ὑπόκρισιν αὐτῶν, εἶπε πρὸς αὐτούς· Τί μὲ πειράζετε; φέρετέ μοι δηνάριον διὰ νὰ ἴδω.
16Καὶ ἐκεῖνοι ἔφεραν. Καὶ λέγει πρὸς αὐτούς· Τίνος εἶναι ἡ εἰκὼν αὕτη καὶ ἡ ἐπιγραφή; οἱ δὲ εἶπον πρὸς αὐτόν· Τοῦ Καίσαρος.
17Καὶ ἀποκριθεὶς ὁ Ἰησοῦς εἶπε πρὸς αὐτούς· Ἀπόδοτε τὰ τοῦ Καίσαρος εἰς τὸν Καίσαρα καὶ τὰ τοῦ Θεοῦ εἰς τὸν Θεόν. Καὶ ἐθαύμασαν δι᾿ αὐτόν.
18Καὶ ἔρχονται πρὸς αὐτὸν Σαδδουκαῖοι, οἵτινες λέγουσιν ὅτι δὲν εἶναι ἀνάστασις, καὶ ἠρώτησαν αὐτόν, λέγοντες·
19Διδάσκαλε, ὁ Μωϋσῆς μᾶς ἔγραψεν ὅτι ἐὰν ἀποθάνῃ τινὸς ὁ ἀδελφὸς καὶ ἀφήσῃ γυναῖκα καὶ τέκνα δὲν ἀφήσῃ, νὰ λάβῃ ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ τὴν γυναῖκα αὐτοῦ καὶ νὰ ἐξαναστήσῃ σπέρμα εἰς τὸν ἀδελφὸν αὑτοῦ.
20Ἦσαν λοιπὸν ἑπτὰ ἀδελφοί. Καὶ ὁ πρῶτος ἔλαβε γυναῖκα, καὶ ἀποθνήσκων δὲν ἀφῆκε σπέρμα·
21καὶ ἔλαβεν αὐτήν ὁ δεύτερος καὶ ἀπέθανε, καὶ οὐδὲ αὐτὸς ἀφῆκε σπέρμα· καὶ ὁ τρίτος ὡσαύτως.
22Καὶ ἔλαβον αὐτήν οἱ ἑπτά, καὶ δὲν ἀφῆκαν σπέρμα. Τελευταία πάντων ἀπέθανε καὶ ἡ γυνή.
23Ἐν τῇ ἀναστάσει λοιπόν, ὅταν ἀναστηθῶσι, τίνος αὐτῶν θέλει εἶσθαι γυνή; διότι καὶ οἱ ἑπτὰ ἔλαβον αὐτήν γυναῖκα.
24Καὶ ἀποκριθεὶς ὁ Ἰησοῦς, εἶπε πρὸς αὐτούς· Δὲν πλανᾶσθε διὰ τοῦτο, μή γνωρίζοντες τὰς γραφὰς μηδὲ τὴν δύναμιν τοῦ Θεοῦ;
25Διότι ὅταν ἀναστηθῶσιν ἐκ νεκρῶν οὔτε νυμφεύουσιν οὔτε νυμφεύονται, ἀλλ᾿ εἶναι ὡς ἄγγελοι οἱ ἐν τοῖς οὐρανοῖς.
26Περὶ δὲ τῶν νεκρῶν ὅτι ἀνίστανται, δὲν ἀνεγνώσατε ἐν τῇ βίβλῳ τοῦ Μωϋσέως, πῶς εἶπε πρὸς αὐτὸν ὁ Θεὸς ἐπὶ τῆς βάτου, λέγων, Ἐγὼ εἶμαι ὁ Θεὸς τοῦ Ἀβραὰμ καὶ ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσαὰκ καὶ ὁ Θεὸς τοῦ Ἰακώβ;
27Δὲν εἶναι ὁ Θεὸς νεκρῶν, ἀλλὰ Θεὸς ζώντων· σεῖς λοιπὸν πλανᾶσθε πολύ.
28Καὶ προσελθὼν εἷς τῶν γραμματέων, ὅστις ἤκουσεν αὐτοὺς συζητοῦντας, γνωρίζων ὅτι καλῶς ἀπεκρίθη πρὸς αὐτούς, ἠρώτησεν αὐτόν· Ποία ἐντολή εἶναι πρώτη πασῶν;
29Ὁ δὲ Ἰησοῦς ἀπεκρίθη πρὸς αὐτὸν ὅτι πρώτη πασῶν τῶν ἐντολῶν εἶναι· Ἄκουε Ἰσραήλ, Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν εἶναι εἷς Κύριος·
30καὶ θέλεις ἀγαπᾷ Κύριον τὸν Θεὸν σου ἐξ ὅλης τῆς καρδίας σου, καὶ ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς σου, καὶ ἐξ ὅλης τῆς διανοίας σου, καὶ ἐξ ὅλης τῆς δυνάμεώς σου· αὕτη εἶναι ἡ πρώτη ἐντολή.
31Καὶ δευτέρα ὁμοία, αὕτη· Θέλεις ἀγαπᾷ τὸν πλησίον σου ὡς σεαυτόν. Μεγαλητέρα τούτων ἄλλη ἐντολή δὲν εἶναι.
32Καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν ὁ γραμματεύς· Καλῶς, Διδάσκαλε, ἀληθῶς εἶπας ὅτι εἶναι εἷς Θεός, καὶ δὲν εἶναι ἄλλος ἐκτὸς αὐτοῦ·
33καὶ τὸ νὰ ἀγαπᾷ τις αὐτὸν ἐξ ὅλης τῆς καρδίας καὶ ἐξ ὅλης τῆς συνέσεως καὶ ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς καὶ ἐξ ὅλης τῆς δυνάμεως, καὶ τὸ νὰ ἀγαπᾷ τὸν πλησίον ὡς ἑαυτόν, εἶναι πλειότερον πάντων τῶν ὁλοκαυτωμάτων καὶ τῶν θυσιῶν.
34Καὶ ὁ Ἰησοῦς, ἰδὼν αὐτὸν ὅτι φρονίμως ἀπεκρίθη, εἶπε πρὸς αὐτόν· Δὲν εἶσαι μακρὰν ἀπὸ τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ. Καὶ οὐδεὶς πλέον ἐτόλμα νὰ ἐρωτήσῃ αὐτόν.
35Καὶ ἀποκριθεὶς ὁ Ἰησοῦς, ἔλεγε διδάσκων ἐν τῷ ἱερῷ· Πῶς λέγουσιν οἱ γραμματεῖς ὅτι ὁ Χριστὸς εἶναι υἱὸς τοῦ Δαβίδ;
36Διότι αὐτὸς ὁ Δαβὶδ εἶπε διὰ τοῦ Πνεύματος τοῦ Ἁγίου· Εἶπεν ὁ Κύριος πρὸς τὸν Κύριόν μου, Κάθου ἐκ δεξιῶν μου, ἑωσοῦ θέσω τοὺς ἐχθροὺς σου ὑποπόδιον τῶν ποδῶν σου.
37Αὐτὸς λοιπὸν ὁ Δαβὶδ λέγει αὐτὸν Κύριον· καὶ πόθεν εἶναι υἱὸς αὐτοῦ; Καὶ ὁ πολὺς ὄχλος ἤκουεν αὐτὸν εὐχαρίστως.
38Καὶ ἔλεγε πρὸς αὐτοὺς ἐν τῇ διδαχῇ αὑτοῦ· Προσέχετε ἀπὸ τῶν γραμματέων, οἵτινες θέλουσι νὰ περιπατῶσιν ἐστολισμένοι καὶ ἀγαπῶσι τοὺς ἀσπασμοὺς ἐν ταῖς ἀγοραῖς
39καὶ πρωτοκαθεδρίας ἐν ταῖς συναγωγαῖς καὶ τοὺς πρώτους τόπους ἐν τοῖς δείπνοις.
40Οἵτινες κατατρώγουσι τὰς οἰκίας τῶν χηρῶν, καὶ τοῦτο ἐπὶ προφάσει ὅτι κάμνουσι μακρὰς προσευχάς· οὗτοι θέλουσι λάβει μεγαλητέραν καταδίκην.
41Καὶ καθήσας ὁ Ἰησοῦς ἀπέναντι τοῦ γαζοφυλακίου, ἐθεώρει πῶς ὁ ὄχλος ἔβαλλε χαλκὸν εἰς τὸ γαζοφυλάκιον. Καὶ πολλοὶ πλούσιοι ἔβαλλον πολλά·
42καὶ ἐλθοῦσα μία χήρα πτωχή ἔβαλε δύο λεπτά, τουτέστιν, ἕνα κοδράντην.
43Καὶ προσκαλέσας τοὺς μαθητὰς αὑτοῦ, λέγει πρὸς αὐτούς· Ἀληθῶς σᾶς λέγω ὅτι ἡ χήρα αὕτη ἡ πτωχή ἔβαλε περισσότερον πάντων, ὅσοι ἔβαλον εἰς τὸ γαζοφυλάκιον·
44διότι πάντες ἐκ τοῦ περισσεύοντος εἰς αὐτοὺς ἔβαλον· αὕτη ὅμως ἐκ τοῦ ὑστερήματος αὑτῆς ἔβαλε πάντα ὅσα εἶχεν, ὅλην τὴν περιουσίαν αὑτῆς.







Σχετικά με το Copyright: