Μοιραστείτε

 

Μάρκος 7

Αυτό το κεφάλαιο σε άλλες μεταφράσεις / κείμενα
Φίλος,  King James(Αγγλικά),  Westcott-Hort (κριτικό κείμενο),  Βυζαντινό Κείμενο  

ή πολύ απλά πατήστε "Κείμενα" για να δείτε και να συγκρίνετε τις διάφορες μεταφράσεις / κείμενα .
ΣτίχοςΒάμβας
1Καὶ συνάγονται πρὸς αὐτὸν οἱ Φαρισαῖοι καὶ τινες τῶν γραμματέων, ἐλθόντες ἀπὸ Ἱεροσολύμων·
2καὶ ἰδόντες τινὰς τῶν μαθητῶν αὐτοῦ τρώγοντας ἄρτους μὲ χεῖρας μεμολυσμένας, τουτέστιν ἀνίπτους, ἐμέμφθησαν αὐτούς·
3διότι οἱ Φαρισαῖοι καὶ πάντες οἱ Ἰουδαῖοι, ἐὰν δὲν νίψωσι μέχρι τοῦ ἀγκῶνος τὰς χεῖρας, δὲν τρώγουσι, κρατοῦντες τὴν παράδοσιν τῶν πρεσβυτέρων·
4καὶ ἐπιστρέψαντες ἀπὸ τῆς ἀγορᾶς, ἐὰν δὲν νιφθῶσι, δὲν τρώγουσιν· εἶναι καὶ ἄλλα πολλά, τὰ ὁποῖα παρέλαβον νὰ φυλάττωσι, πλύματα ποτηρίων καὶ ξεστῶν καὶ σκευῶν χαλκίνων καὶ κλινῶν·
5ἔπειτα ἐρωτῶσιν αὐτὸν οἱ Φαρισαῖοι καὶ οἱ γραμματεῖς· Διατί οἱ μαθηταὶ σου δὲν περιπατοῦσι κατὰ τὴν παράδοσιν τῶν πρεσβυτέρων, ἀλλὰ μὲ χεῖρας ἀνίπτους τρώγουσι τὸν ἄρτον;
6Ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπε πρὸς αὐτούς· ὅτι καλῶς προεφήτευσεν ὁ Ἡσαΐας περὶ ὑμῶν τῶν ὑποκριτῶν, ὡς εἶναι γεγραμμένον· Οὗτος ὁ λαὸς διὰ τῶν χειλέων μὲ τιμᾷ, ἡ δὲ καρδία αὐτῶν μακρὰν ἀπέχει ἀπ᾿ ἐμοῦ.
7Εἰς μάτην δὲ μὲ σέβονται, διδάσκοντες διδασκαλίας ἐντάλματα ἀνθρώπων.
8Διότι ἀφήσαντες τὴν ἐντολήν τοῦ Θεοῦ, κρατεῖτε τὴν παράδοσιν τῶν ἀνθρώπων, πλύματα ξεστῶν καὶ ποτηρίων, καὶ ἄλλα παρόμοια τοιαῦτα πολλὰ κάμνετε.
9Καὶ ἔλεγε πρὸς αὐτούς· Καλῶς ἀθετεῖτε τὴν ἐντολήν τοῦ Θεοῦ, διὰ νὰ φυλάττητε τὴν παράδοσίν σας.
10Διότι ὁ Μωϋσῆς εἶπε· Τίμα τὸν πατέρα σου καὶ τὴν μητέρα σου. καί· Ὁ κακολογῶν πατέρα ἤ μητέρα ἐξάπαντος νὰ θανατόνηται·
11σεῖς ὅμως λέγετε· Ἐὰν ἄνθρωπος εἴπῃ πρὸς τὸν πατέρα ἤ πρὸς τὴν μητέρα, Κορβᾶν, τουτέστι δῶρον, εἶναι ὅ, τι ἤθελες φεληθῆ ἐξ ἐμοῦ, ἀρκεῖ,
12καὶ δὲν ἀφίνετε πλέον αὐτὸν νὰ κάμῃ οὐδὲν εἰς τὸν πατέρα αὑτοῦ ἤ εἰς τὴν μητέρα αὑτοῦ,
13ἀκυροῦντες τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ χάριν τῆς παραδόσεώς σας, τὴν ὁποίαν παρεδώκατε· καὶ κάμνετε παρόμοια τοιαῦτα πολλά.
14Καὶ προσκαλέσας πάντα τὸν ὄχλον, ἔλεγε πρὸς αὐτούς· Ἀκούετέ μου πάντες καὶ νοεῖτε.
15Δὲν εἶναι οὐδὲν εἰσερχόμενον ἔξωθεν τοῦ ἀνθρώπου εἰς αὐτόν, τὸ ὁποῖον δύναται νὰ μολύνῃ αὐτόν, ἀλλὰ τὰ ἐξερχόμενα ἀπ᾿ αὐτοῦ, ἐκεῖνα εἶναι τὰ μολύνοντα τὸν ἄνθρωπον.
16Ὁ ἔχων ὦτα διὰ νὰ ἀκούῃ, ἄς ἀκούῃ.
17Καὶ ὅτε εἰσῆλθεν εἰς οἶκον ἀπὸ τοῦ ὄχλου, ἠρώτων αὐτὸν οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ περὶ τῆς παραβολῆς.
18Καὶ λέγει πρὸς αὐτούς· Οὕτω καὶ σεῖς ἀσύνετοι εἶσθε; δὲν καταλαμβάνετε ὅτι πᾶν τὸ ἔξωθεν εἰσερχόμενον εἰς τὸν ἄνθρωπον δὲν δύναται νὰ μολύνῃ αὐτόν;
19διότι δὲν εἰσέρχεται εἰς τὴν καρδίαν αὐτοῦ, ἀλλ᾿ εἰς τὴν κοιλίαν, καὶ ἐξέρχεται εἰς τὸν ἀφεδρῶνα, καθαρίζον πάντα τὰ φαγητά.
20Ἔλεγε δὲ ὅτι τὸ ἐξερχόμενον ἐκ τοῦ ἀνθρώπου, ἐκεῖνο μολύνει τὸν ἄνθρωπον.
21Διότι ἔσωθεν ἐκ τῆς καρδίας τῶν ἀνθρώπων ἐξέρχονται οἱ διαλογισμοὶ οἱ κακοί, μοιχεῖαι, πορνεῖαι, φόνοι,
22κλοπαί, πλεονεξίαι, πονηρίαι, δόλος, ἀσέλγεια, βλέμμα πονηρόν· βλασφημία, ὑπερηφανία, ἀφροσύνη·
23πάντα ταῦτα τὰ πονηρὰ ἔσωθεν ἐξέρχονται καὶ μολύνουσι τὸν ἄνθρωπον.
24Καὶ σηκωθεὶς ἐκεῖθεν ὑπῆγεν εἰς τὰ μεθόρια Τύρου καὶ Σιδῶνος. Καὶ εἰσελθὼν εἰς τὴν οἰκίαν, δὲν ἤθελε νὰ μάθῃ τοῦτο μηδείς, δὲν ἠδυνήθη ὅμως νὰ κρυφθῇ.
25Διότι ἀκούσασα περὶ αὐτοῦ γυνή τις, τῆς ὁποίας τὸ θυγάτριον εἶχε πνεῦμα ἀκάθαρτον, ἦλθε καὶ προσέπεσεν εἰς τοὺς πόδας αὐτοῦ·
26ἦτο δὲ ἡ γυνή Ἑλληνίς, Συροφοίνισσα τὸ γένος· καὶ παρεκάλει αὐτὸν νὰ ἐκβάλῃ τὸ δαιμόνιον ἐκ τῆς θυγατρὸς αὐτῆς.
27Ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπε πρὸς αὐτήν· Ἄφες πρῶτον νὰ χορτασθῶσι τὰ τέκνα· διότι δὲν εἶναι καλὸν νὰ λάβῃ τις τὸν ἄρτον τῶν τέκνων καὶ νὰ ῥίψῃ εἰς τὰ κυνάρια.
28Ἡ δὲ ἀπεκρίθη καὶ λέγει πρὸς αὐτόν· Ναί, Κύριε· ἀλλὰ καὶ τὰ κυνάρια ὑποκάτω τῆς τραπέζης τρώγουσιν ἀπὸ τῶν ψιχίων τῶν παιδίων.
29Καὶ εἶπε πρὸς αὐτήν· Διὰ τοῦτον τὸν λόγον ὕπαγε· ἐξῆλθε τὸ δαιμόνιον ἀπὸ τῆς θυγατρὸς σου.
30Καὶ ὅτε ὑπῆγεν εἰς τὸν οἶκον αὑτῆς, εὗρεν ὅτι τὸ δαιμόνιον ἐξῆλθε καὶ τὴν θυγατέρα κειμένην ἐπὶ τῆς κλίνης.
31Καὶ πάλιν ἐξελθὼν ἐκ τῶν ὁρίων Τύρου καὶ Σιδῶνος ἦλθε πρὸς τὴν θάλασσαν τῆς Γαλιλαίας ἀνὰ μέσον τῶν ὁρίων τῆς Δεκαπόλεως.
32Καὶ φέρουσι πρὸς αὐτὸν κωφὸν μογιλάλον καὶ παρακαλοῦσιν αὐτὸν νὰ ἐπιθέσῃ τὴν χεῖρα ἐπ᾿ αὐτόν.
33Καὶ παραλαβὼν αὐτὸν κατ᾿ ἰδίαν ἀπὸ τοῦ ὄχλου ἔβαλε τοὺς δακτύλους αὑτοῦ εἰς τὰ ὦτα αὐτοῦ, καὶ πτύσας ἤγγισε τὴν γλῶσσαν αὐτοῦ,
34καὶ ἀναβλέψας εἰς τὸν οὐρανόν, ἐστέναξε καὶ λέγει πρὸς αὐτόν· Ἐφφαθά, τουτέστιν Ἀνοίχθητι.
35Καὶ εὐθὺς ἠνοίχθησαν τὰ ὦτα αὐτοῦ καὶ ἐλύθη ὁ δεσμὸς τῆς γλώσσης αὐτοῦ, καὶ ἐλάλει ὀρθῶς.
36Καὶ παρήγγειλεν εἰς αὐτοὺς νὰ μή εἴπωσι τοῦτο εἰς μηδένα· πλήν ὅσον αὐτὸς παρήγγελλεν εἰς αὐτούς, τόσον περισσότερον ἐκεῖνοι ἐκήρυττον.
37Καὶ ἐξεπλήττοντο καθ᾿ ὑπερβολήν, λέγοντες· Καλῶς ἔπραξε τὰ πάντα· καὶ τοὺς κωφοὺς κάμνει νὰ ἀκούωσι καὶ τοὺς ἀλάλους νὰ λαλῶσι.







Σχετικά με το Copyright: