Μοιραστείτε

 

Ματθαίος 26

Αυτό το κεφάλαιο σε άλλες μεταφράσεις / κείμενα
Φίλος,  King James(Αγγλικά),  Westcott-Hort (κριτικό κείμενο),  Βυζαντινό Κείμενο  

ή πολύ απλά πατήστε "Κείμενα" για να δείτε και να συγκρίνετε τις διάφορες μεταφράσεις / κείμενα .
ΣτίχοςΒάμβας
1Καὶ ὅτε ἐτελείωσεν ὁ Ἰησοῦς πάντας τοὺς λόγους τούτους, εἶπε πρὸς τοὺς μαθητὰς αὑτοῦ·
2Ἐξεύρετε ὅτι μετὰ δύο ἡμέρας γίνεται τὸ πάσχα, καὶ ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου παραδίδεται διὰ νὰ σταυρωθῇ.
3Τότε συνήχθησαν οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ γραμματεῖς καὶ οἱ πρεσβύτεροι τοῦ λαοῦ εἰς τὴν αὐλήν τοῦ ἀρχιερέως τοῦ λεγομένου Καϊάφα,
4καὶ συνεβουλεύθησαν νὰ συλλάβωσι τὸν Ἰησοῦν μὲ δόλον καὶ νὰ θανατώσωσιν.
5Ἔλεγον δέ· Μή ἐν τῇ ἑορτῇ, διὰ νὰ μή γείνῃ θόρυβος ἐν τῷ λαῷ.
6Ὅτε δὲ ὁ Ἰησοῦς ἦτο ἐν Βηθανίᾳ ἐν τῇ οἰκίᾳ Σίμωνος τοῦ λεπροῦ,
7προσῆλθε πρὸς αὐτὸν γυνή ἔχουσα ἀλάβαστρον μύρου βαρυτίμου, καὶ κατέχεεν αὐτὸ ἐπὶ τὴν κεφαλήν αὐτοῦ, ἐνῷ ἐκάθητο εἰς τὴν τράπεζαν.
8Ἰδόντες δὲ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ, ἠγανάκτησαν λέγοντες· Εἰς τί ἡ ἀπώλεια αὕτη;
9διότι ἠδύνατο τοῦτο τὸ μύρον νὰ πωληθῆ μὲ πολλήν τιμήν καὶ νὰ δοθῇ εἰς τοὺς πτωχούς.
10Νοήσας δὲ ὁ Ἰησοῦς, εἶπε πρὸς αὐτούς· Διὰ τί ἐνοχλεῖτε τὴν γυναῖκα; διότι ἔργον καλὸν ἔπραξεν εἰς ἐμέ.
11Διότι τοὺς πτωχοὺς πάντοτε ἔχετε μεθ᾿ ἑαυτῶν, ἐμὲ ὅμως πάντοτε δὲν ἔχετε.
12Ἐπειδή χύσασα αὕτη τὸ μύρον τοῦτο ἐπὶ τοῦ σώματός μου, ἔκαμε τοῦτο διὰ τὸν ἐνταφιασμὸν μου.
13Ἀληθῶς σᾶς λέγω, ὅπου ἐὰν κηρυχθῇ τὸ εὐαγγέλιον τοῦτο ἐν ὅλῳ τῷ κόσμῳ, θέλει λαληθῆ καὶ τοῦτο, τὸ ὁποῖον ἔπραξεν αὕτη, εἰς μνημόσυνον αὐτῆς.
14Τότε ὑπῆγεν εἷς τῶν δώδεκα, ὁ λεγόμενος Ἰούδας Ἰσκαριώτης, πρὸς τοὺς ἀρχιερεῖς
15καὶ εἶπε· Τί θέλετε νὰ μοὶ δώσητε, καὶ ἐγὼ θέλω σᾶς παραδώσει αὐτόν; Καὶ ἐκεῖνοι ἔδωκαν εἰς αὐτὸν τριάκοντα ἀργύρια.
16Καὶ ἀπὸ τότε ἐζήτει εὐκαιρίαν διὰ νὰ παραδώσῃ αὐτόν.
17τὴν δὲ πρώτην τῶν ἀζύμων προσῆλθον οἱ μαθηταὶ πρὸς τὸν Ἰησοῦν, λέγοντες πρὸς αὐτόν· Ποῦ θέλεις νὰ σοὶ ἑτοιμάσωμεν διὰ νὰ φάγῃς τὸ πάσχα;
18Καὶ ἐκεῖνος εἶπεν· Ὑπάγετε εἰς τὴν πόλιν πρὸς τὸν δεῖνα καὶ εἴπατε πρὸς αὐτόν· Ὁ Διδάσκαλος λέγει, Ὁ καιρὸς μου ἐπλησίασεν· ἐν τῇ οἰκίᾳ σου θέλω κάμει τὸ πάσχα μετὰ τῶν μαθητῶν μου.
19Καὶ ἔκαμον οἱ μαθηταὶ καθὼς παρήγγειλεν εἰς αὐτοὺς ὁ Ἰησοῦς, καὶ ἡτοίμασαν τὸ πάσχα.
20Ὅτε δὲ ἔγεινεν ἑσπέρα, ἐκάθητο εἰς τὴν τράπεζαν μετὰ τῶν δώδεκα.
21Καὶ ἐνῷ ἔτρωγον, εἶπεν· Ἀληθῶς σᾶς λέγω ὅτι εἷς ἐξ ὑμῶν θέλει μὲ παραδώσει.
22Καὶ λυπούμενοι σφόδρα, ἤρχισαν νὰ λέγωσι πρὸς αὐτὸν ἕκαστος αὐτῶν· Μήπως ἐγὼ εἶμαι, Κύριε;
23Ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν· Ὁ ἐμβάψας μετ᾿ ἐμοῦ ἐν τῷ πινακίῳ τὴν χεῖρα, οὗτος θέλει μὲ παραδώσει.
24Ὁ μὲν Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ὑπάγει, καθὼς εἶναι γεγραμμένον περὶ αὐτοῦ· οὐαὶ δὲ εἰς τὸν ἄνθρωπον ἐκεῖνον, διὰ τοῦ ὁποίου ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου παραδίδεται· καλὸν ἦτο εἰς τὸν ἄνθρωπον ἐκεῖνον, ἄν δὲν ἤθελε γεννηθῆ.
25Ἀποκριθεὶς δὲ ὁ Ἰούδας, ὅστις παρέδιδεν αὐτόν, εἶπε· Μήπως ἐγὼ εἶμαι, Ῥαββί; Λέγει πρὸς αὐτόν· Σὺ εἶπας.
26Καὶ ἐνῷ ἔτρωγον, λαβὼν ὁ Ἰησοῦς τὸν ἄρτον καὶ εὐλογήσας ἔκοψε καὶ ἔδιδεν εἰς τοὺς μαθητὰς καὶ εἶπε· Λάβετε, φάγετε· τοῦτο εἶναι τὸ σῶμά μου·
27καὶ λαβὼν τὸ ποτήριον καὶ εὐχαριστήσας, ἔδωκεν εἰς αὐτούς, λέγων· Πίετε ἐξ αὐτοῦ πάντες·
28διότι τοῦτο εἶναι τὸ αἷμά μου τὸ τῆς καινῆς διαθήκης, τὸ ὑπὲρ πολλῶν ἐκχυνόμενον εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν.
29Σᾶς λέγω δὲ ὅτι δὲν θέλω πίει εἰς τὸ ἑξῆς ἐκ τούτου τοῦ γεννήματος τῆς ἀμπέλου ἕως τῆς ἡμέρας ἐκείνης, ὅταν πίνω αὐτὸ νέον μεθ᾿ ὑμῶν ἐν τῇ βασιλείᾳ τοῦ Πατρὸς μου.
30Καὶ ἀφοῦ ὕμνησαν, ἐξῆλθον εἰς τὸ ὄρος τῶν ἐλαιῶν.
31Τότε λέγει πρὸς αὐτοὺς ὁ Ἰησοῦς· Πάντες ὑμεῖς θέλετε σκανδαλισθῆ ἐν ἐμοὶ τὴν νύκτα ταύτην· διότι εἶναι γεγραμμένον, Θέλω πατάξει τὸν ποιμένα, καὶ θέλουσι διασκορπισθῆ τὰ πρόβατα τῆς ποίμνης·
32ἀφοῦ δὲ ἀναστηθῶ, θέλω ὑπάγει πρότερον ὑμῶν εἰς τὴν Γαλιλαίαν.
33Ἀποκριθεὶς δὲ ὁ Πέτρος, εἶπε πρὸς αὐτόν· Καὶ ἄν πάντες σκανδαλισθῶσιν ἐν σοί, ἐγὼ ποτὲ δὲν θέλω σκανδαλισθῆ.
34Εἶπε πρὸς αὐτὸν ὁ Ἰησοῦς· Ἀληθῶς σοὶ λέγω ὅτι ταύτην τὴν νύκτα, πρὶν φωνάξῃ ὁ ἀλέκτωρ, τρὶς θέλεις μὲ ἀπαρνηθῆ.
35Λέγει πρὸς αὐτὸν ὁ Πέτρος· Καὶ ἄν γείνῃ χρεία νὰ ἀποθάνω μετὰ σοῦ, δὲν θέλω σὲ ἀπαρνηθῆ. Ὁμοίως εἶπον καὶ πάντες οἱ μαθηταί.
36Τότε ἔρχεται μετ᾿ αὐτῶν ὁ Ἰησοῦς εἰς χωρίον λεγόμενον Γεθσημανῆ καὶ λέγει πρὸς τοὺς μαθητάς· Καθήσατε αὐτοῦ, ἑωσοῦ ὑπάγω καὶ προσευχηθῶ ἐκεῖ.
37Καὶ παραλαβὼν τὸν Πέτρον καὶ τοὺς δύο υἱοὺς τοῦ Ζεβεδαίου, ἤρχισε νὰ λυπῆται καὶ νὰ ἀδημονῇ.
38Τότε λέγει πρὸς αὐτούς· Περίλυπος εἶναι ἡ ψυχή μου ἕως θανάτου· μείνατε ἐδὼ καὶ ἀγρυπνεῖτε μετ᾿ ἐμοῦ.
39Καὶ προχωρήσας ὀλίγον ἔπεσεν ἐπὶ πρόσωπον αὑτοῦ, προσευχόμενος καὶ λέγων· Πάτερ μου, ἐὰν ἦναι δυνατόν, ἄς παρέλθῃ ἀπ᾿ ἐμοῦ τὸ ποτήριον τοῦτο· πλήν οὐχὶ ὡς ἐγὼ θέλω, ἀλλ᾿ ὡς σύ.
40Καὶ ἔρχεται πρὸς τοὺς μαθητὰς καὶ εὑρίσκει αὐτοὺς κοιμωμένους, καὶ λέγει πρὸς τὸν Πέτρον· Οὕτω δὲν ἠδυνήθητε μίαν ὥραν νὰ ἀγρυπνήσητε μετ᾿ ἐμοῦ;
41ἀγρυπνεῖτε καὶ προσεύχεσθε, διὰ νὰ μή εἰσέλθητε εἰς πειρασμόν. Τὸ μὲν πνεῦμα πρόθυμον, ἡ δὲ σὰρξ ἀσθενής.
42Πάλιν ἐκ δευτέρου ὑπῆγε καὶ προσευχήθη, λέγων· Πάτερ μου, ἐὰν δὲν ἦναι δυνατὸν τοῦτο τὸ ποτήριον νὰ παρέλθῃ ἀπ᾿ ἐμοῦ χωρὶς νὰ πίω αὐτό, γενηθήτω τὸ θέλημά σου.
43Καὶ ἐλθὼν εὑρίσκει αὐτοὺς πάλιν κοιμωμένους· διότι οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτῶν ἦσαν βεβαρημένοι.
44Καὶ ἀφήσας αὐτοὺς ὑπῆγε πάλιν καὶ προσευχήθη ἐκ τρίτου, εἰπὼν τὸν αὐτὸν λόγον.
45Τότε ἔρχεται πρὸς τοὺς μαθητὰς αὑτοῦ καὶ λέγει πρὸς αὐτούς· Κοιμᾶσθε τὸ λοιπὸν καὶ ἀναπαύεσθε· ἰδού, ἐπλησίασεν ἡ ὥρα καὶ ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου παραδίδεται εἰς χεῖρας ἁμαρτωλῶν.
46Ἐγέρθητε, ἄς ὑπάγωμεν· Ἰδού, ἐπλησίασεν ὁ παραδίδων με.
47Καὶ ἐνῷ αὐτὸς ἐλάλει ἔτι, ἰδού, ὁ Ἰούδας εἷς τῶν δώδεκα ἦλθε, καὶ μετ᾿ αὐτοῦ ὄχλος πολὺς μετὰ μαχαιρῶν καὶ ξύλων παρὰ τῶν ἀρχιερέων καὶ πρεσβυτέρων τοῦ λαοῦ.
48Ὁ δὲ παραδίδων αὐτὸν ἔδωκεν εἰς αὐτοὺς σημεῖον, λέγων· Ὅντινα φιλήσω, αὐτὸς εἶναι· πιάσατε αὐτόν.
49Καὶ εὐθὺς πλησιάσας πρὸς τὸν Ἰησοῦν, εἶπε· Χαῖρε, Ῥαββί, καὶ κατεφίλησεν αὐτόν.
50Ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπε πρὸς αὐτόν· Φίλε, διὰ τί ἦλθες; Τότε προσελθόντες ἐπέβαλον τὰς χεῖρας ἐπὶ τὸν Ἰησοῦν καὶ ἐπίασαν αὐτόν.
51Καὶ ἰδού, εἷς τῶν μετὰ τοῦ Ἰησοῦ ἐκτείνας τὴν χεῖρα ἔσυρε τὴν μάχαιραν αὑτοῦ, καὶ κτυπήσας τὸν δοῦλον τοῦ ἀρχιερέως ἀπέκοψε τὸ τίον αὐτοῦ.
52Τότε λέγει πρὸς αὐτὸν ὁ Ἰησοῦς· Ἐπίστρεψον τὴν μάχαιράν σου εἰς τὸν τόπον αὐτῆς· διότι πάντες ὅσοι πιάσωσι μάχαιραν διὰ μαχαίρας θέλουσιν ἀπολεσθῆ.
53Ἤ νομίζεις ὅτι δὲν δύναμαι ἤδη νὰ παρακαλέσω τὸν Πατέρα μου, καὶ θέλει στήσει πλησίον μου περισσοτέρους παρὰ δώδεκα λεγεῶνας ἀγγέλων;
54πῶς λοιπὸν θέλουσι πληρωθῆ αἱ γραφαὶ ὅτι οὕτω πρέπει νὰ γείνῃ;
55Ἐν ἐκείνῃ τῇ ὥρᾳ εἶπεν ὁ Ἰησοῦς πρὸς τοὺς ὄχλους· Ὡς ἐπὶ ληστήν ἐξήλθετε μετὰ μαχαιρῶν καὶ ξύλων νὰ μὲ συλλάβητε; καθ᾿ ἡμέραν ἐκαθήμην πλησίον ὑμῶν διδάσκων ἐν τῷ ἱερῷ, καὶ δὲν μὲ ἐπιάσατε.
56Τοῦτο δὲ ὅλον ἔγεινε διὰ νὰ πληρωθῶσιν αἱ γραφαὶ τῶν προφητῶν. Τότε οἱ μαθηταὶ πάντες ἀφήσαντες αὐτὸν ἔφυγον.
57Οἱ δὲ πιάσαντες τὸν Ἰησοῦν ἔφεραν πρὸς Καϊάφαν τὸν ἀρχιερέα, ὅπου συνήχθησαν οἱ γραμματεῖς καὶ οἱ πρεσβύτεροι.
58Ὁ δὲ Πέτρος ἠκολούθει αὐτὸν ἀπὸ μακρόθεν ἕως τῆς αὐλῆς τοῦ ἀρχιερέως, καὶ εἰσελθὼν ἔσω ἐκάθητο μετὰ τῶν ὑπηρετῶν διὰ νὰ ἴδῃ τὸ τέλος.
59Οἱ δὲ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ πρεσβύτεροι καὶ τὸ συνέδριον ὅλον ἐζήτουν ψευδομαρτυρίαν κατὰ τοῦ Ἰησοῦ, διὰ νὰ θανατώσωσιν αὐτόν,
60καὶ δὲν εὗρον· καὶ πολλῶν ψευδομαρτύρων προσελθόντων, δὲν εὗρον. Ὕστερον δὲ προσελθόντες δύο ψευδομάρτυρες,
61εἶπον· Οὗτος εἶπε, Δύναμαι νὰ χαλάσω τὸν ναὸν τοῦ Θεοῦ καὶ διὰ τριῶν ἡμερῶν νὰ οἰκοδομήσω αὐτόν.
62Καὶ σηκωθεὶς ὁ ἀρχιερεὺς εἶπε πρὸς αὐτόν· Δὲν ἀποκρίνεσαι; τί μαρτυροῦσιν οὗτοι κατὰ σοῦ;
63Ὁ δὲ Ἰησοῦς ἐσιώπα. Καὶ ἀποκριθεὶς ὁ ἀρχιερεὺς εἶπε πρὸς αὐτόν· Σὲ ὁρκίζω εἰς τὸν Θεὸν τὸν ζῶντα νὰ εἴπῃς πρὸς ἡμᾶς ἄν σὺ ἦσαι ὁ Χριστὸς ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ.
64Λέγει πρὸς αὐτὸν ὁ Ἰησοῦς· Σὺ εἶπας· πλήν σᾶς λέγω, Εἰς τὸ ἑξῆς θέλετε ἰδεῖ τὸν Υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου καθήμενον ἐκ δεξιῶν τῆς δυνάμεως καὶ ἐρχόμενον ἐπὶ τῶν νεφελῶν τοῦ οὐρανοῦ.
65Τότε ὁ ἀρχιερεὺς διέσχισε τὰ ἱμάτια αὑτοῦ, λέγων ὅτι ἐβλασφήμησε· τί χρείαν ἔχομεν πλέον μαρτύρων; ἰδού, τώρα ἠκούσατε τὴν βλασφημίαν αὐτοῦ·
66τί σᾶς φαίνεται; Καὶ ἐκεῖνοι ἀποκριθέντες εἶπον· Ἔνοχος θανάτου εἶναι.
67Τότε ἐνέπτυσαν εἰς τὸ πρόσωπον αὐτοῦ καὶ ἐγρόνθισαν αὐτόν, ἄλλοι δὲ ἐρράπισαν,
68λέγοντες· Προφήτευσον εἰς ἡμᾶς, Χριστέ, τίς εἶναι ὅστις σὲ ἐκτύπησεν;
69Ὁ δὲ Πέτρος ἐκάθητο ἔξω ἐν τῇ αὐλῇ καὶ προσῆλθε πρὸς αὐτὸν μία δούλη, λέγουσα· Καὶ σὺ ἦσο μετὰ Ἰησοῦ τοῦ Γαλιλαίου.
70Ὁ δὲ ἠρνήθη ἔμπροσθεν πάντων, λέγων· Δὲν ἐξεύρω τί λέγεις.
71Καὶ ὅτε ἐξῆλθεν εἰς τὸν πυλῶνα, εἶδεν αὐτὸν ἄλλη καὶ λέγει πρὸς τοὺς ἐκεῖ, Καὶ οὗτος ἦτο μετὰ Ἰησοῦ τοῦ Ναζωραίου.
72Καὶ πάλιν ἠρνήθη μεθ᾿ ὅρκου ὅτι δὲν γνωρίζω τὸν ἄνθρωπον.
73Μετ᾿ ὀλίγον δὲ προσελθόντες οἱ ἐστῶτες, εἶπον πρὸς τὸν Πέτρον· Ἀληθῶς καὶ σὺ ἐξ αὐτῶν εἶσαι· διότι ἡ λαλιὰ σου σὲ κάμνει φανερόν.
74Τότε ἤρχισε νὰ καταναθεματίζῃ καὶ νὰ ὁμνύῃ ὅτι δὲν γνωρίζω τὸν ἄνθρωπον. Καὶ εὐθὺς ἐφώναξεν ὁ ἀλέκτωρ.
75Καὶ ἐνεθυμήθη ὁ Πέτρος τὸν λόγον τοῦ Ἰησοῦ, ὅστις εἶχεν εἰπεῖ πρὸς αὐτὸν ὅτι πρὶν φωνάξῃ ὁ ἀλέκτωρ, τρὶς θέλεις με ἀπαρνηθῆ· καὶ ἐξελθὼν ἔξω ἔκλαυσε πικρῶς.







Σχετικά με το Copyright: