Μοιραστείτε

 

Παροιμίες 13

Αυτό το κεφάλαιο σε άλλες μεταφράσεις / κείμενα
Εβδομήκοντα,  Φίλος,  King James(Αγγλικά),  

ή πολύ απλά πατήστε "Κείμενα" για να δείτε και να συγκρίνετε τις διάφορες μεταφράσεις / κείμενα .
ΣτίχοςΒάμβας
1Ὁ σοφὸς υἱὸς δέχεται τὴν διδασκαλίαν τοῦ πατρός· ὁ δὲ χλευαστής δὲν ἀκούει ἔλεγχον.
2Ἐκ τῶν καρπῶν τοῦ στόματος αὑτοῦ ὁ ἄνθρωπος θέλει φάγει ἀγαθά· ἡ δὲ ψυχή τῶν ἀνόμων ἀδικίαν.
3Ὁ φυλάττων τὸ στόμα αὑτοῦ διαφυλάττει τὴν ζωήν αὑτοῦ· ὁ δὲ ἀνοίγων προπετῶς τὰ χείλη αὑτοῦ θέλει ἀπολεσθῆ.
4Ἡ ψυχή τοῦ ὀκνηροῦ ἐπιθυμεῖ καὶ δὲν ἔχει· ἡ δὲ ψυχή τῶν ἐπιμελῶν θέλει χορτασθῆ.
5Ὁ δίκαιος μισεῖ λόγον ψευδῆ· ὁ δὲ ἀσεβής καθίσταται δυσώδης καὶ ἄτιμος.
6Ἡ δικαιοσύνη φυλάττει τὸν τέλειον τὴν ὁδόν· ἡ δὲ ἀσέβεια καταστρέφει τὸν ἁμαρτωλόν.
7Ὑπάρχει ἄνθρωπος ὅστις κάμνει τὸν πλούσιον, καὶ δὲν ἔχει οὐδέν· καὶ ἄλλος ὅστις κάμνει τὸν πτωχόν, καὶ ἔχει πλοῦτον πολύν.
8Τὸ λύτρον τῆς ψυχῆς τοῦ ἀνθρώπου εἶναι ὁ πλοῦτος αὐτοῦ· ὁ δὲ πτωχὸς δὲν ἀκούει ἐπίπληξιν.
9Τὸ φῶς τῶν δικαίων εἶναι φαιδρόν· ὁ δὲ λύχνος τῶν ἀσεβῶν θέλει σβεσθῆ.
10Μόνον ἀπὸ τῆς ὑπερηφανίας προέρχεται ἡ ἔρις· ἡ δὲ σοφία εἶναι μετὰ τῶν δεχομένων συμβουλάς.
11Τὰ ἐκ ματαιότητος πλούτη θέλουσιν ἐλαττωθῆ· ὁ δὲ συνάγων μὲ τὴν χεῖρα αὑτοῦ θέλει αὐξηνθῆ.
12Ἡ ἐλπὶς ἀναβαλλομένη ἀτονίζει τὴν καρδίαν· τὸ δὲ ποθούμενον, ὅταν ἔρχηται, εἶναι δένδρον ζωῆς.
13Ὁ καταφρονῶν τὸν λόγον θέλει ἀφανισθῆ· ὁ δὲ φοβούμενος τὴν ἐντολήν, οὗτος θέλει ἀνταμειφθῆ.
14Ὁ νόμος τοῦ σοφοῦ εἶναι πηγή ζωῆς, ἀπομακρύνων ἀπὸ παγίδων θανάτου.
15Σύνεσις ἀγαθή δίδει χάριν· ἡ δὲ ὁδὸς τῶν παρανόμων φέρει εἰς ὄλεθρον.
16Πᾶς φρόνιμος πράττει μετὰ γνώσεως· ὁ δὲ ἄφρων ἀνακαλύπτει μωρίαν.
17Ὁ κακὸς μηνυτής πίπτει εἰς δυστυχίαν· ὁ δὲ πιστὸς πρέσβυς εἶναι ἴασις.
18Πτωχεία καὶ αἰσχύνη θέλουσιν εἶσθαι εἰς τὸν ἀποβάλλοντα τὴν διδασκαλίαν· ὁ δὲ φυλάττων τὸν ἔλεγχον θέλει τιμηθῆ.
19Ἐπιθυμία ἐκπληρωθεῖσα εὐφραίνει τὴν ψυχήν· εἰς δὲ τοὺς ἄφρονας εἶναι βδελυρὸν νὰ ἐκκλίνωσιν ἀπὸ τοῦ κακοῦ.
20Ὁ περιπατῶν μετὰ σοφῶν θέλει εἶσθαι σοφός· ὁ δὲ σύντροφος τῶν ἀφρόνων θέλει ἀπολεσθῆ.
21Κακὸν παρακολουθεῖ τοὺς ἁμαρτωλούς· εἰς δὲ τοὺς δικαίους θέλει ἀνταποδοθῆ καλόν.
22Ὁ ἀγαθὸς ἀφίνει κληρονομίαν εἰς υἱοὺς υἱῶν· ὁ πλοῦτος δὲ τοῦ ἁμαρτωλοῦ θησαυρίζεται διὰ τὸν δίκαιον.
23Πολλήν τροφήν δίδει ὁ ἀγρὸς τῶν πτωχῶν· τινὲς δὲ δι᾿ ἔλλειψιν κρίσεως ἀφανίζονται.
24Ὁ φειδόμενος τῆς ῥάβδου αὑτοῦ μισεῖ τὸν υἱὸν αὑτοῦ· ἀλλ᾿ ὁ ἀγαπῶν αὐτὸν παιδεύει αὐτὸν ἐν καιρῷ.
25Ὁ δίκαιος τρώγει μέχρι χορτασμοῦ τῆς ψυχῆς αὑτοῦ· ἡ δὲ κοιλία τῶν ἀσεβῶν θέλει στερεῖσθαι.







Σχετικά με το Copyright: