Μοιραστείτε

 

Παροιμίες 17

Αυτό το κεφάλαιο σε άλλες μεταφράσεις / κείμενα
Εβδομήκοντα,  Φίλος,  King James(Αγγλικά),  

ή πολύ απλά πατήστε "Κείμενα" για να δείτε και να συγκρίνετε τις διάφορες μεταφράσεις / κείμενα .
ΣτίχοςΒάμβας
1Καλήτερον ξηρὸν ψωμίον καὶ εἰρήνη μετ᾿ αὐτοῦ, παρὰ οἶκον πλήρη θυμάτων μετὰ ἔριδος.
2Ὁ φρόνιμος ὑπηρέτης θέλει ἐξουσιάζει ἐπὶ υἱοῦ αἰσχύνης καὶ θέλει συμμοιρασθῆ τὴν κληρονομίαν μεταξὺ ἀδελφῶν.
3Τὸ χωνευτήριον δοκιμάζει τὸν ἄργυρον καὶ ἡ κάμινος τὸν χρυσόν, ὁ δὲ Κύριος τὰς καρδίας.
4Ὁ κακοποιὸς ὑπακούει εἰς τὰ ἄνομα χείλη· ὁ ψεύστης δίδει ἀκρόασιν εἰς τὴν κακήν γλῶσσαν.
5Ὅστις περιγελᾷ τὸν πτωχόν, ὀνειδίζει τὸν Ποιητήν αὐτοῦ· ὅστις χαίρει εἰς συμφοράς, δὲν θέλει μείνει ἀτιμώρητος.
6Τέκνα τέκνων εἶναι ὁ στέφανος τῶν γερόντων· καὶ ἡ δόξα τῶν τέκνων οἱ πατέρες αὐτῶν.
7Χείλη ὑπεροχῆς δὲν ἁρμόζουσιν εἰς τὸν ἄφρονα· πολὺ ὀλιγώτερον χείλη ψεύδους εἰς τὸν ἄρχοντα.
8Τὸ δῶρον εἶναι ὡς λίθος πολύτιμος εἰς τοὺς ὀφθαλμοὺς τοῦ δωροδοκουμένου· ὅπου τοῦτο ἐμφανισθῇ, κατορθόνει.
9Ὅστις κρύπτει παράβασιν, ζητεῖ φιλίαν· ἀλλ᾿ ὅστις ἐπαναλέγει τὸ πρᾶγμα, χωρίζει τοὺς στενωτέρους φίλους.
10Περισσότερον τύπτει ὁ ἔλεγχος τὸν φρόνιμον, παρὰ ἑκατὸν μαστιγώσεις τὸν ἄφρονα.
11Ὁ κακὸς ζητεῖ μόνον στάσεις· διὰ τοῦτο ἄγγελος σκληρὸς θέλει πεμφθῆ κατ᾿ αὐτοῦ.
12Ἄς ἀπαντήσῃ τὸν ἄνθρωπον ἄρκτος στερηθεῖσα τῶν τέκνων αὑτῆς καὶ οὐχὶ ἄφρων ἐν τῇ μωρίᾳ αὑτοῦ.
13Ὅστις ἀποδίδει κακὸν ἀντὶ καλοῦ, κακὸν δὲν θέλει ἀναχωρήσει ἀπὸ τοῦ οἴκου αὐτοῦ.
14Ὅστις ἀρχίζει φιλονεικίαν, εἶναι ὡς ὁ ἐκφράττων ὕδατα· ὅθεν παῦσον ἀπὸ τῆς φιλονεικίας πρὶν ἐξαφθῇ.
15Ὁ δικαιόνων τὸν ἀσεβῆ καὶ ὁ καταδικάζων τὸν δίκαιον, ἀμφότεροι εἶναι βδέλυγμα εἰς τὸν Κύριον.
16Τί χρησιμεύουσι τὰ χρήματα εἰς τὴν χεῖρα τοῦ ἄφρονος, διὰ νὰ ἀγοράσῃ σοφίαν, ἀφοῦ δὲν ἔχει γνῶσιν;
17Ἐν παντὶ καιρῷ ἀγαπᾷ ὁ φίλος, καὶ ὁ ἀδελφὸς γεννᾶται διὰ καιρὸν ἀνάγκης.
18Ἄνθρωπος ἐνδεής φρενῶν δίδει χεῖρα καὶ ἐγγυᾶται διὰ τὸν φίλον αὑτοῦ.
19Ὁ ἀγαπῶν ἔριδας ἀγαπᾷ ἁμαρτήματα· ὁ ὑπερυψόνων τὴν πύλην αὑτοῦ ζητεῖ ὄλεθρον.
20Ὁ σκολιὸς τὴν καρδίαν δὲν εὑρίσκει καλόν· καὶ ὁ διεστραμμένος τὴν γλῶσσαν αὑτοῦ πίπτει εἰς συμφοράν.
21Ὅστις γεννᾷ ἄφρονα, γεννᾷ αὐτὸν διὰ λύπην αὑτοῦ· καὶ ὁ πατήρ τοῦ ἀνοήτου δὲν ἀπολαμβάνει χαράν.
22Ἡ εὐφραινομένη καρδία δίδει εὐεξίαν ὡς ἰατρικόν· τὸ δὲ κατατεθλιμμένον πνεῦμα ξηραίνει τὰ ὀστᾶ.
23Ὁ ἀσεβής δέχεται δῶρον ἀπὸ τοῦ κόλπου, διὰ νὰ διαστρέψῃ τὰς ὁδοὺς τῆς κρίσεως.
24Ἐπὶ τοῦ προσώπου τοῦ συνετοῦ εἶναι σοφία· ἀλλ᾿ οἱ ὀφθαλμοὶ τοῦ ἄφρονος βλέπουσιν εἰς τὰ ἄκρα τῆς γῆς.
25Ὁ ἄφρων υἱὸς εἶναι βαρυθυμία εἰς τὸν πατέρα αὑτοῦ καὶ πικρία εἰς τὴν γεννήσασαν αὐτόν.
26Δὲν εἶναι ποτὲ καλὸν νὰ ἐπιβάλληται ποινή εἰς τὸν δίκαιον, νὰ ἐπιβουλεύηταί τις τοὺς ἄρχοντας διὰ τὴν εὐθύτητα αὐτῶν.
27Ὁ κρατῶν τοὺς λόγους αὑτοῦ εἶναι γνωστικός· ὁ μακρόθυμος ἄνθρωπος εἶναι φρόνιμος.
28Καὶ αὐτὸς ὁ ἄφρων, ὅταν σιωπᾷ λογίζεται σοφός· καὶ ὁ κλείων τὰ χείλη αὑτοῦ, συνετός.







Σχετικά με το Copyright: