Μοιραστείτε

 

Παροιμίες 21

Αυτό το κεφάλαιο σε άλλες μεταφράσεις / κείμενα
Εβδομήκοντα,  Φίλος,  King James(Αγγλικά),  

ή πολύ απλά πατήστε "Κείμενα" για να δείτε και να συγκρίνετε τις διάφορες μεταφράσεις / κείμενα .
ΣτίχοςΒάμβας
1Ἡ καρδία τοῦ βασιλέως εἶναι ἐν τῇ χειρὶ τοῦ Κυρίου ὡς ῥεύματα ὑδάτων· ὅπου θέλει στρέφει αὐτήν.
2Πᾶσαι αἱ ὁδοὶ τοῦ ἀνθρώπου φαίνονται ὀρθαὶ εἰς τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ· πλήν ὁ Κύριος σταθμίζει τὰς καρδίας.
3Νὰ κάμνῃ τις δικαιοσύνην καὶ κρίσιν εἶναι ἀρεστότερον εἰς τὸν Κύριον παρὰ θυσίαν.
4Τὸ ἐπηρμένον ὄμμα καὶ ἡ ἀλαζὼν καρδία, ὁ λύχνος τῶν ἀσεβῶν, εἶναι ἁμαρτία.
5Οἱ λογισμοὶ τοῦ ἐπιμελοῦς φέρουσι βεβαίως εἰς ἀφθονίαν· παντὸς δὲ προπετοῦς βεβαίως εἰς ἔνδειαν.
6Τὸ ἀποκτᾶν θησαυροὺς διὰ ψευδοῦς γλώσσης εἶναι ματαιότης ἄστατος τῶν ζητούντων θάνατον.
7Αἱ ἁρπαγαὶ τῶν ἀσεβῶν θέλουσιν ἐξολοθρεύσει αὐτούς· διότι ἀρνοῦνται νὰ πράττωσι τὸ δίκαιον.
8Ἡ ὁδὸς τοῦ διεφθαρμένου ἀνθρώπου εἶναι σκολιά· τοῦ δὲ καθαροῦ τὸ ἔργον εἶναι εὐθές.
9Καλήτερον νὰ κατοικῇ τις ἐν γωνίᾳ δώματος, παρὰ ἐν οἴκῳ εὐρυχώρῳ μετὰ γυναικὸς φιλέριδος.
10Ἡ ψυχή τοῦ ἀσεβοῦς ἐπιθυμεῖ κακόν· ὁ πλησίον αὐτοῦ δὲν εὑρίσκει χάριν εἰς τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ.
11Ὅταν ὁ χλευαστής τιμωρῆται, ὁ ἁπλοῦς γίνεται σοφώτερος· καὶ ὁ σοφὸς διδασκόμενος λαμβάνει γνῶσιν.
12Ὁ δίκαιος συλλογίζεται τὴν οἰκίαν τοῦ ἀσεβοῦς, ὅταν οἱ ἀσεβεῖς κατακρημνίζωνται εἰς τὴν κακίαν αὑτῶν.
13Ὅστις ἐμφράττει τὰ ὦτα αὑτοῦ εἰς τὴν κραυγήν τοῦ πτωχοῦ, θέλει φωνάξει καὶ αὐτὸς καὶ δὲν θέλει εἰσακουσθῆ.
14Δῶρον κρύφιον καταπραϋνει θυμόν· καὶ χάρισμα εἰς τὸν κόλπον βαλλόμενον, ὀργήν ἰσχυράν.
15Χαρὰ εἶναι εἰς τὸν δίκαιον νὰ κάμνῃ κρίσιν· ὄλεθρος δὲ εἰς τοὺς ἐργάτας τῆς ἀνομίας.
16Ἄνθρωπος ἀποπλανώμενος ἀπὸ τῆς ὁδοῦ τῆς συνέσεως θέλει κατασκηνώσει ἐν τῇ συνάξει τῶν τεθανατωμένων.
17Ὁ ἀγαπῶν εὐθυμίαν θέλει κατασταθῆ πένης· ὁ ἀγαπῶν οἶνον καὶ μύρα δὲν θέλει πλουτήσει.
18Ὁ ἀσεβής θέλει εἶσθαι ἀντίλυτρον τοῦ δικαίου, καὶ τῶν εὐθέων ὁ παραβάτης.
19Καλήτερον νὰ κατοικῇ τις ἐν γῇ ἐρήμῳ παρὰ μετὰ γυναικὸς φιλέριδος καὶ θυμώδους.
20Θησαυρὸς πολύτιμος καὶ μύρα εὑρίσκονται ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ σοφοῦ· ὁ δὲ ἄφρων ἄνθρωπος καταδαπανᾷ αὐτά.
21Ὁ θηρεύων δικαιοσύνην καὶ ἔλεος θέλει εὑρεῖ ζωήν, δικαιοσύνην καὶ δόξαν.
22Ὁ σοφὸς ἐκπορθεῖ τὴν πόλιν τῶν δυνατῶν καὶ καταβάλλει τὸ ὀχύρωμα τοῦ θάρρους αὐτῆς.
23Ὅστις φυλάττει τὸ στόμα αὑτοῦ καὶ τὴν γλῶσσαν αὑτοῦ, φυλάττει τὴν ψυχήν αὑτοῦ ἀπὸ στενοχωριῶν.
24Ὑπερήφανος καὶ ἀλαζὼν χλευαστής καλεῖται, ὅστις πράττει μετὰ θυμοῦ ἀλαζονείας.
25Αἱ ἐπιθυμίαι τοῦ ὀκνηροῦ θανατόνουσιν αὐτόν· διότι αἱ χεῖρες αὐτοῦ δὲν θέλουσι νὰ ἐργάζωνται·
26ἐπιθυμεῖ ὅλην τὴν ἡμέραν ἐπιθυμίας· ὁ δὲ δίκαιος δίδει καὶ δὲν φείδεται.
27Ἡ θυσία τῶν ἀσεβῶν εἶναι βδέλυγμα· πολλῷ μᾶλλον ὅταν προσφέρωσιν αὐτήν μετὰ πονηρίας.
28Ὁ ψευδής μάρτυς θέλει ἀπολεσθῆ· ὁ δὲ ἄνθρωπος ὅστις ὑπακούει θέλει λαλεῖ πάντοτε.
29Ὁ ἀσεβής ἄνθρωπος σκληρύνει τὸ πρόσωπον αὑτοῦ· ἀλλ᾿ ὁ εὐθὺς κατευθύνει τὰς ὁδοὺς αὑτοῦ.
30Δὲν εἶναι σοφία οὔτε σύνεσις οὔτε βουλή ἐναντίον τοῦ Κυρίου.
31Ὁ ἵππος ἑτοιμάζεται διὰ τὴν ἡμέραν τῆς μάχης· ἡ σωτηρία ὅμως εἶναι παρὰ Κυρίου.







Σχετικά με το Copyright: