Μοιραστείτε

 

Παροιμίες 24

Αυτό το κεφάλαιο σε άλλες μεταφράσεις / κείμενα
Εβδομήκοντα,  Φίλος,  King James(Αγγλικά),  

ή πολύ απλά πατήστε "Κείμενα" για να δείτε και να συγκρίνετε τις διάφορες μεταφράσεις / κείμενα .
ΣτίχοςΒάμβας
1Μή ζήλευε τοὺς κακοὺς ἀνθρώπους, μηδὲ ἐπιθύμει νὰ ἦσαι μετ᾿ αὐτῶν·
2διότι ἡ καρδία αὐτῶν μελετᾷ καταδυνάστευσιν, καὶ τὰ χείλη αὐτῶν λαλοῦσι κακουργίας.
3Διὰ τῆς σοφίας οἰκοδομεῖται οἶκος καὶ διὰ τῆς συνέσεως στερεόνεται.
4Καὶ διὰ τῆς γνώσεως τὰ ταμεῖα θέλουσι γεμισθῆ ἀπὸ παντὸς πολυτίμου καὶ εὐφροσύνου πλούτου.
5Ὁ σοφὸς ἄνθρωπος ἰσχύει, καὶ ὁ ἄνθρωπος ὁ φρόνιμος αὐξάνει δύναμιν.
6Διότι διὰ σοφῶν βουλῶν θέλεις κάμει τὸν πόλεμόν σου· ἐκ τοῦ πλήθους δὲ τῶν συμβούλων προέρχεται σωτηρία.
7Ἡ σοφία εἶναι παραπολὺ ὑψηλή διὰ τὸν ἄφρονα· δὲν θέλει ἀνοίξει τὸ στόμα αὑτοῦ ἐν τῇ πύλῃ.
8Ὅστις μελετᾷ νὰ πράξῃ κακόν, θέλει ὀνομασθῆ ἀνήρ κακεντρεχής.
9Ἡ μελέτη τῆς ἀφροσύνης εἶναι ἁμαρτία· καὶ ὁ χλευαστής βδέλυγμα εἰς τοὺς ἀνθρώπους.
10Ἐὰν μικροψυχήσῃς ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῆς συμφορᾶς, μικρὰ εἶναι ἡ δύναμίς σου.
11Ἐλευθέρονε τοὺς συρομένους εἰς θάνατον, καὶ μή ἀποσύρου ἀπὸ τῶν ὄντων εἰς ἀκμήν σφαγῆς.
12Ἐὰν εἴπῃς, Ἰδού, ἡμεῖς δὲν ἐξεύρομεν τοῦτο· δὲν γνωρίζει ὁ σταθμίζων τὰς καρδίας; καὶ ὁ φυλάττων τὴν ψυχήν σου καὶ ἀποδίδων εἰς ἕκαστον κατὰ τὰ ἔργα αὐτοῦ, δὲν ἐξεύρει;
13Υἱὲ μου, φάγε μέλι, διότι εἶναι καλόν· καὶ κηρήθραν, διότι εἶναι γλυκεῖα ἐπὶ τοῦ οὐρανίσκον σου·
14Τοιαύτη θέλει εἶσθαι εἰς τὴν ψυχήν σου ἡ γνῶσις τῆς σοφίας· ὅταν εὕρῃς αὐτήν, τότε θέλεις λάβει ἀμοιβήν, καὶ ἡ ἐλπὶς σου δὲν θέλει ἐκκοπῆ.
15Μή στῆνε παγίδα, ὦ ἄνομε, κατὰ τῆς κατοικίας τοῦ δικαίου· μή ταράξῃς τὸν τόπον τῆς ἀναπαύσεως αὐτοῦ·
16διότι ὁ δίκαιος πίπτει ἑπτάκις καὶ σηκόνεται· ἀλλ᾿ οἱ ἀσεβεῖς θέλουσι πέσει εἰς ὄλεθρον.
17Εἰς τὴν πτῶσιν τοῦ ἐχθροῦ σου μή χαρῇς· καὶ εἰς τὸ ὀλίσθημα αὐτοῦ ἄς μή εὐφραίνεται ἡ καρδία σου·
18μήποτε ὁ Κύριος ἴδῃ καὶ φανῇ τοῦτο κακὸν εἰς τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ καὶ μεταστρέψῃ τὸν θυμὸν αὑτοῦ ἀπ᾿ αὐτοῦ.
19Μή ἀγανάκτει περὶ τῶν πονηρευομένων· μή ζήλευε τοὺς ἀσεβεῖς·
20διότι δὲν θέλει ἔχει τέλος ἀγαθὸν ὁ κακός· ὁ λύχνος τῶν ἀσεβῶν θέλει σβεσθῆ.
21Υἱὲ μου, φοβοῦ τὸν Κύριον καὶ τὸν βασιλέα· καὶ μή ἔχε συγκοινωνίαν μετὰ στασιαστῶν·
22διότι ἡ συμφορὰ αὐτῶν θέλει ἐπέλθει ἐξαίφνης· καὶ τίς γνωρίζει ἀμφοτέρων τὰς τιμωρίας;
23Ταῦτα προσέτι εἶναι διὰ τοὺς σοφούς. Ἡ προσωποληψία ἐν τῇ κρίσει δὲν εἶναι καλόν.
24Τὸν λέγοντα πρὸς τὸν ἀσεβῆ, Εἶσαι δίκαιος, τοῦτον οἱ λαοὶ θέλουσι καταρασθῆ καὶ τὰ ἔθνη θέλουσι βδελύττεσθαι·
25ἀλλ᾿ εἰς τοὺς ἐλέγχοντας αὐτὸν θέλει εἶσθαι χάρις, καὶ εὐλογία ἀγαθῶν θέλει ἐλθεῖ ἐπ᾿ αὐτούς.
26Ὅστις ἀποκρίνεται λόγους ὀρθούς, εἶναι ὡς ὁ φιλῶν τὰ χείλη.
27Διάταττε τὸ ἔργον σου ἔξω καὶ προετοίμαζε αὐτὸ εἰς σεαυτὸν ἐν τῷ ἀγρῷ· καὶ ἔπειτα οἰκοδόμησον τὸν οἶκόν σου.
28Μή ἦσο μάρτυς ἄδικος κατὰ τοῦ πλησίον σου, μηδὲ ἀπάτα διὰ τῶν χειλέων σου.
29Μή εἴπῃς, Καθὼς ἔκαμεν εἰς ἐμέ, οὕτω θέλω κάμει εἰς αὐτόν· θέλω ἀποδώσει εἰς τὸν ἄνθρωπον κατὰ τὸ ἔργον αὐτοῦ.
30Διέβαινον διὰ τοῦ ἀγροῦ τοῦ ὀκνηροῦ καὶ διὰ τοῦ ἀμπελῶνος τοῦ ἀνθρώπου τοῦ ἐνδεοῦς φρενῶν·
31καὶ ἰδού, πανταχοῦ εἶχον βλαστήσει ἄκανθαι· κνίδαι εἶχον σκεπάσει τὸ πρόσωπον αὐτοῦ, καὶ τὸ λιθόφραγμα αὐτοῦ ἦτο κατακεκρημνισμένον.
32Τότε ἐγὼ θεωρήσας ἐσυλλογίσθην ἐν τῇ καρδίᾳ μου· εἶδον, καὶ ἔλαβον διδασκαλίαν.
33Ὀλίγος ὕπνος, ὀλίγος νυσταγμός, ὀλίγη συμπλοκή τῶν χειρῶν εἰς τὸν ὕπνον·
34ἔπειτα ἡ πτωχεία σου ἔρχεται ὡς ταχυδρόμος, καὶ ἡ ἔνδειά σου ὡς ἀνήρ ἔνοπλος.







Σχετικά με το Copyright: