Μοιραστείτε

 

Παροιμίες 26

Αυτό το κεφάλαιο σε άλλες μεταφράσεις / κείμενα
Εβδομήκοντα,  Φίλος,  King James(Αγγλικά),  

ή πολύ απλά πατήστε "Κείμενα" για να δείτε και να συγκρίνετε τις διάφορες μεταφράσεις / κείμενα .
ΣτίχοςΒάμβας
1Καθὼς ἡ χιὼν ἐν τῷ θέρει καὶ καθὼς ἡ βροχή ἐν τῷ θερισμῷ, οὕτως εἰς τὸν ἄφρονα ἡ τιμή δὲν ἁρμόζει.
2Ὡς περιφέρεται τὸ στρουθίον, ὡς περιπετᾷ ἡ χελιδών, οὕτως ἡ ἄδικος κατάρα δὲν θέλει ἐπιφθάσει.
3Μάστιξ διὰ τὸν ἵππον, κημὸς διὰ τὸν ὄνον, καὶ ῥάβδος διὰ τὴν ῥάχιν τῶν ἀφρόνων.
4Μή ἀποκρίνου εἰς τὸν ἄφρονα κατὰ τὴν ἀφροσύνην αὐτοῦ, διὰ νὰ μή γείνῃς καὶ σὺ ὅμοιος αὐτοῦ.
5Ἀποκρίνου εἰς τὸν ἄφρονα κατὰ τὴν ἀφροσύνην αὐτοῦ, διὰ νὰ μή ἦναι σοφὸς εἰς τοὺς ὀφθαλμοὺς αὑτοῦ.
6Ὅστις ἀποστέλλει μήνυμα διὰ χειρὸς τοῦ ἄφρονος, ἀποκόπτει τοὺς πόδας αὑτοῦ καὶ πίνει ζημίαν.
7Ὡς τὰ σκέλη τοῦ χωλοῦ κρέμονται ἀνωφελῆ, οὕτως εἶναι καὶ παροιμία ἐν τῷ στόματι τῶν ἀφρόνων.
8Ὡς ὁ δεσμεύων λίθον εἰς σφενδόνην, οὕτως εἶναι ὅστις δίδει τιμήν εἰς τὸν ἄφρονα.
9Ὡς ἡ ἄκανθα θουμένη εἰς τὴν χεῖρα τοῦ μεθύσου, οὕτως εἶναι ἡ παροιμία ἐν τῷ στόματι τῶν ἀφρόνων.
10Ὁ δυνάστης μιαίνει τὰ πάντα καὶ μισθόνει τοὺς ἄφρονας, μισθόνει καὶ τοὺς παραβάτας.
11Ὡς ὁ κύων ἐπιστρέφει εἰς τὸν ἐμετὸν αὑτοῦ, οὕτως ὁ ἄφρων ἐπαναλαμβάνει τὴν ἀφροσύνην αὑτοῦ.
12Εἶδες ἄνθρωπον νομίζοντα ἑαυτὸν σοφόν; μᾶλλον ἐλπὶς εἶναι ἐκ τοῦ ἄφρονος παρὰ ἐξ αὐτοῦ.
13Ὁ ὀκνηρὸς λέγει, Λέων εἶναι ἐν τῇ ὁδῷ, λέων ἐν ταῖς πλατείαις.
14Ὡς ἡ θύρα περιστρέφεται ἐπὶ τὰς στρόφιγγας αὑτῆς, οὕτως ὁ ὀκνηρὸς ἐπὶ τὴν κλίνην αὑτοῦ.
15Ὁ ὀκνηρὸς ἐμβάπτει τὴν χεῖρα αὑτοῦ εἰς τὸ τρυβλίον καὶ βαρύνεται νὰ ἐπιστρέψῃ αὐτήν εἰς τὸ στόμα αὑτοῦ.
16Ὁ ὀκνηρὸς νομίζει ἑαυτὸν σοφώτερον παρὰ ἑπτὰ σοφοὺς γνωμοδότας.
17Ὅστις διαβαίνων ἀνακατόνεται εἰς ἔριδα μή ἀνήκουσαν εἰς αὐτόν, ὁμοιάζει τὸν πιάνοντα κύνα ἀπὸ τῶν τίων.
18Ὡς ὁ μανιακὸς ὅστις ῥίπτει φλόγας, βέλη καὶ θάνατον,
19οὕτως εἶναι ὁ ἄνθρωπος, ὅστις ἀπατᾷ τὸν πλησίον αὑτοῦ καὶ λέγει, δὲν ἔκαμον ἐγὼ παίζων;
20Ὅπου δὲν εἶναι ξύλα, τὸ πῦρ σβύνεται· καὶ ὅπου δὲν εἶναι ψιθυριστής, ἡ ἔρις ἡσυχάζει.
21Οἱ ἄνθρακες διὰ τὴν ἀνθρακιὰν καὶ τὰ ξύλα διὰ τὸ πῦρ, καὶ ὁ φίλερις ἄνθρωπος διὰ νὰ ἐξάπτῃ ἔριδας.
22Οἱ λόγοι τοῦ ψιθυριστοῦ καταπίνονται ἠδέως, καὶ καταβαίνουσιν εἰς τὰ ἐνδόμυχα τῆς κοιλίας.
23Τὰ ἔνθερμα χείλη μετὰ πονηρᾶς καρδίας εἶναι ὡς σκωρία ἀργύρου ἐπικεχρισμένη ἐπὶ πήλινον ἀγγεῖον.
24Ὅστις μισεῖ, ὑποκρίνεται μὲ τὰ χείλη αὑτοῦ, καὶ μηχανεύεται δόλον ἐν τῇ καρδίᾳ αὑτοῦ.
25Ὅταν ὁμιλῇ χαριέντως, μή πίστευε αὐτόν· διότι ἔχει ἑπτὰ βδελύγματα ἐν τῇ καρδίᾳ αὑτοῦ.
26Ὅστις σκεπάζει τὸ μῖσος διὰ δόλου, ἡ πονηρία αὐτοῦ θέλει φανερωθῆ ἐν μέσῳ τῆς συνάξεως.
27Ὅστις σκάπτει λάκκον, θέλει πέσει εἰς αὐτόν· καὶ ὁ λίθος θέλει ἐπιστρέψει ἐπὶ τὸν κυλίοντα αὐτόν.
28Ἡ ψευδής γλῶσσα μισεῖ τοὺς ὑπ᾿ αὐτῆς καταθλιβομένους· καὶ τὸ ἀπατηλὸν στόμα ἐργάζεται καταστροφήν.







Σχετικά με το Copyright: