Μοιραστείτε

 

Παροιμίες 30

Αυτό το κεφάλαιο σε άλλες μεταφράσεις / κείμενα
Εβδομήκοντα,  Φίλος,  King James(Αγγλικά),  

ή πολύ απλά πατήστε "Κείμενα" για να δείτε και να συγκρίνετε τις διάφορες μεταφράσεις / κείμενα .
ΣτίχοςΒάμβας
1Οἱ λόγοι τοῦ Ἀγούρ, υἱοῦ τοῦ Ἰακαί· τοὐτέστιν ὁ χρησμός, τὸν ὁποῖον ὁ ἄνθρωπος ἐλάλησε πρὸς τὸν Ἰθιήλ, πρὸς τὸν Ἰθιήλ καὶ τὸν Ουκαλ.
2Βεβαίως ἐγὼ εἶμαι ὁ ἀφρονέστερος τῶν ἀνθρώπων, καὶ φρόνησις ἀνθρώπου δὲν ὑπάρχει ἐν ἐμοί·
3καὶ δὲν ἔμαθον τὴν σοφίαν, οὔτε ἐξεύρω τὴν γνῶσιν τῶν ἁγίων.
4Τίς ἀνέβη εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ κατέβη; τίς συνήγαγε τὸν ἄνεμον ἐν ταῖς χερσὶν αὑτοῦ; τίς ἐδέσμευσε τὰ ὕδατα ἐν ἱματίῳ; τίς ἐστερέωσε πάντα τὰ ἄκρα τῆς γῆς; τί τὸ ὄνομα αὐτοῦ; καὶ τί τὸ ὄνομα τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ, ἐὰν ἐξεύρῃς;
5Πᾶς λόγος Θεοῦ εἶναι δεδοκιμασμένος· εἶναι ἀσπὶς εἰς τοὺς πεποιθότας ἐπ᾿ αὐτόν.
6Μή προσθέσῃς εἰς τοὺς λόγους αὐτοῦ· μήποτε σὲ ἐξελέγξῃ, καὶ εὑρεθῇς ψεύστης.
7Δύο ζητῶ παρὰ σοῦ· μή ἀρνηθῇς ταῦτα εἰς ἐμὲ πρὶν ἀποθάνω.
8Ματαιότητα καὶ λόγον ψευδῆ ἀπομάκρυνε ἀπ᾿ ἐμοῦ· πτωχείαν καὶ πλοῦτον μή δώσῃς εἰς ἐμέ· τρέφε με μὲ αὐτάρκη τροφήν.
9Μήποτε χορτασθῶ καὶ σὲ ἀρνηθῶ καὶ εἴπω, Τίς εἶναι ὁ Κύριος; ἤ μήποτε εὑρεθεὶς πτωχὸς κλέψω καὶ λάβω τὸ ὄνομα τοῦ Θεοῦ μου ἐπὶ ματαίῳ.
10Μή καταλάλει ὑπηρέτην πρὸς τὸν κύριον αὐτοῦ· μήποτε σὲ καταρασθῇ καὶ εὑρεθῇς ἔνοχος.
11Ὑπάρχει γενεά, ἥτις καταρᾶται τὸν πατέρα αὑτῆς καὶ δὲν εὐλογεῖ τὴν μητέρα αὑτῆς·
12Ὑπάρχει γενεὰ καθαρὰ εἰς τοὺς ὀφθαλμοὺς αὑτῆς, ἀλλὰ δὲν εἶναι πεπλυμένη ἀπὸ τῆς ἀκαθαρσίας αὑτῆς.
13Ὑπάρχει γενεά, τῆς ὁποίας πόσον ὑψηλοὶ εἶναι οἱ ὀφθαλμοὶ καὶ τὰ βλέφαρα αὐτῆς ἐπηρμένα.
14Ὑπάρχει γενεά, τῆς ὁποίας οἱ ὀδόντες εἶναι ῥομφαῖαι καὶ οἱ μυλόδοντες μάχαιραι, διὰ νὰ κατατρώγωσι τοὺς πτωχοὺς τῆς γῆς καὶ τοὺς ἐνδεεῖς ἐκ μέσου τῶν ἀνθρώπων.
15Ἡ βδέλλα ἔχει δύο θυγατέρας, αἵτινες φωνάζουσι, Φέρε, φέρε. Τὰ τρία ταῦτα δὲν χορταίνουσι ποτέ, μάλιστα τέσσαρα δὲν λέγουσι ποτέ, Ἀρκεῖ.
16Ὁ Άδης, καὶ ἡ στεῖρα μήτρα· ἡ γῆ, ἥτις δὲν χορταίνει ἀπὸ ὕδατος, καὶ τὸ πῦρ, τὸ ὁποῖον δὲν λέγει, Ἀρκεῖ.
17Τὸν ὀφθαλμόν, ὅστις ἐμπαίζει τὸν πατέρα αὑτοῦ καὶ καταφρονεῖ νὰ ὑπακούσῃ εἰς τὴν μητέρα αὑτοῦ, οἱ κόρακες τῆς φάραγγος θέλουσιν ἐκβάλει καὶ οἱ νεοσσοὶ τῶν ἀετῶν θέλουσι φάγει.
18Τὰ τρία ταῦτα εἶναι θαυμαστὰ εἰς ἐμέ, μάλιστα τέσσαρα δὲν ἐννοῶ·
19Τὰ ἴχνη τοῦ ἀετοῦ εἰς τὸν οὐρανόν· τὰ ἴχνη τοῦ ὄφεως ἐπὶ τοῦ βράχου· τὰ ἴχνη τοῦ πλοίου ἐν μέσῳ τῆς θαλάσσης· καὶ τὰ ἴχνη τοῦ ἀνθρώπου ἐν τῇ νεότητι.
20Τοιαύτη εἶναι ἡ ὁδὸς τῆς μοιχαλίδος γυναικός· τρώγει καὶ σπογγίζει τὸ στόμα αὑτῆς, καὶ λέγει, Δὲν ἔπραξα ἀνομίαν.
21Διὰ τρία ἡ γῆ ταράττεται, μάλιστα διὰ τέσσαρα, τὰ ὁποῖα δὲν δύναται νὰ ὑποφέρῃ·
22Διὰ τὸν δοῦλον, ὅταν βασιλεύσῃ· καὶ τὸν ἄφρονα, ὅταν χορτασθῇ ἄρτον·
23διὰ τὴν μισητήν γυναῖκα, ὅταν ὑπανδρευθῇ· καὶ τὴν δούλην, ὅταν ἐκδιώξῃ τὴν κυρίαν αὑτῆς.
24Τὰ τέσσαρα ταῦτα εἶναι ἐλάχιστα ἐπὶ τῆς γῆς, εἶναι ὅμως σοφώτατα·
25οἱ μύρμηκες, οἵτινες εἶναι λαὸς ἀδύνατος ἀλλ᾿ ἐν τῷ θέρει ἑτοιμάζουσι τὴν τροφήν αὑτῶν·
26οἱ χοιρογρύλλιοι, οἵτινες εἶναι λαὸς ἀνίσχυρος ἀλλὰ κάμνουσι τοὺς οἴκους αὑτῶν ἐπὶ βράχου·
27αἱ ἀκρίδες, αἵτινες δὲν ἔχουσι βασιλέα ἀλλ᾿ ἐκβαίνουσι πᾶσαι ὁμοῦ κατὰ τάγματα·
28ὁ ἀσκάλαβος, ὅστις βαστάζεται ἐν ταῖς χερσὶν αὑτοῦ, καὶ διατρίβει ἐν τοῖς παλατίοις τῶν βασιλέων.
29Τὰ τρία ταῦτα βαδίζουσι καλῶς, μάλιστα τέσσαρα περιπατοῦσιν εὐπρεπῶς·
30Ὁ λέων, ὅστις εἶναι ὁ ἰσχυρότερος τῶν ζώων, καὶ δὲν στρέφει ἀπὸ προσώπου τινός·
31Ὁ ἀλέκτωρ, ὁ τράγος ἔτι· καὶ ὁ βασιλεύς, περικεκυκλωμένος ὑπὸ τοῦ λαοῦ αὑτοῦ.
32Ἐὰν ἔπραξας ἀφρόνως ὑψόνων σεαυτόν, καὶ ἐὰν ἐβουλεύθῃς κακόν, βάλε χεῖρα ἐπὶ στόματος.
33Διότι ὅστις κτυπᾷ τὸ γάλα, ἐκβάλλει βούτυρον· καὶ ὅστις ἐκθλίβει τὴν ῥίνα, ἐκβάλλει αἷμα· καὶ ὅστις ἐρεθίζει ὀργήν, ἐξάγει μάχας.







Σχετικά με το Copyright: