Μοιραστείτε

 

Πράξεις 13

Αυτό το κεφάλαιο σε άλλες μεταφράσεις / κείμενα
Φίλος,  King James(Αγγλικά),  Westcott-Hort (κριτικό κείμενο),  Βυζαντινό Κείμενο  

ή πολύ απλά πατήστε "Κείμενα" για να δείτε και να συγκρίνετε τις διάφορες μεταφράσεις / κείμενα .
ΣτίχοςΒάμβας
1Ἦσαν δὲ ἐν Ἀντιοχείᾳ ἐν τῇ ὑπαρχούσῃ ἐκκλησίᾳ προφῆταί τινες καὶ διδάσκαλοι, ὁ Βαρνάβας καὶ Συμεὼν ὁ καλούμενος Νίγερ, καὶ Λούκιος ὁ Κυρηναῖος, καὶ Μαναήν ὁ συνανατραφεὶς μετὰ τοῦ Ἡρώδου τοῦ τετράρχου, καὶ ὁ Σαῦλος.
2Καὶ ἐνῷ ὑπηρέτουν εἰς τὸν Κύριον καὶ ἐνήστευον, εἶπε τὸ Πνεῦμα τὸ Ἃγιον· Χωρίσατε εἰς ἐμὲ τὸν Βαρνάβαν καὶ τὸν Σαῦλον διὰ τὸ ἔργον, εἰς τὸ ὁποῖον προσεκάλεσα αὐτούς.
3Τότε ἀφοῦ ἐνήστευσαν καὶ προσευχήθησαν καὶ ἐπέθεσαν τὰς χεῖρας ἐπ᾿ αὐτούς, ἀπέστειλαν.
4Οὗτοι λοιπὸν πεμφθέντες ὑπὸ τοῦ Πνεύματος τοῦ Ἁγίου, κατέβησαν εἰς τὴν Σελεύκειαν καὶ ἐκεῖθεν ἀπέπλευσαν εἰς τὴν Κύπρον,
5καὶ ὅτε ἦλθον εἰς τὴν Σαλαμῖνα, ἐκήρυττον τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ ἐν ταῖς συναγωγαῖς τῶν Ἰουδαίων· εἶχον δὲ καὶ τὸν Ἰωάννην ὑπηρέτην.
6Καὶ ἀφοῦ διῆλθον τὴν νῆσον μέχρι τῆς Πάφου, εὗρον τινὰ μάγον ψευδοπροφήτην Ἰουδαῖον ὀνομαζόμενον Βαριησοῦν,
7ὅστις ἦτο μετὰ τοῦ ἀνθυπάτου Σεργίου Παύλου, ἀνδρὸς συνετοῦ. Οὗτος προσκαλέσας τὸν Βαρνάβαν καὶ Σαῦλον, ἐζήτησε νὰ ἀκούσῃ τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ·
8ἀνθίστατο δὲ εἰς αὐτοὺς Ἐλύμας ὁ μάγος, διότι οὕτω μεθερμηνεύεται τὸ ὄνομα αὐτοῦ, ζητῶν νὰ ἀποτρέψῃ τὸν ἀνθύπατον ἀπὸ τῆς πίστεως.
9Πλήν ὁ Σαῦλος, ὁ καὶ Παῦλος, πλησθεὶς Πνεύματος Ἁγίου καὶ ἀτενίσας εἰς αὐτόν,
10εἶπεν· Ὦ πλήρης παντὸς δόλου καὶ πάσης ῥαδιουργίας, υἱὲ τοῦ διαβόλου, ἐχθρὲ πάσης δικαιοσύνης, δὲν θέλεις παύσει διαστρέφων τὰς εὐθείας ὁδοὺς τοῦ Κυρίου;
11Καὶ τώρα ἰδού, χεὶρ τοῦ Κυρίου εἶναι κατὰ σοῦ, καὶ θέλεις εἶσθαι τυφλός, μή βλέπων τὸν ἥλιον μέχρι καιροῦ. Καὶ παρευθὺς ἐπέπεσεν ἐπ᾿ αὐτὸν ἀμαύρωσις καὶ σκότος, καὶ περιστρεφόμενος ἐζήτει χειραγωγούς.
12Τότε ἰδὼν ὁ ἀνθύπατος τὸ γεγονὸς ἐπίστευσεν, ἐκπληττόμενος εἰς τὴν διδαχήν τοῦ Κυρίου.
13Ἀποπλεύσαντες δὲ ἀπὸ τῆς Πάφου ὁ Παῦλος καὶ οἱ περὶ αὐτὸν ἦλθον εἰς τὴν Πέργην τῆς Παμφυλίας· ὁ δὲ Ἰωάννης, χωρισθεὶς ἀπ᾿ αὐτῶν, ὑπέστρεψεν εἰς τὰ Ἱεροσόλυμα.
14Αὐτοὶ δὲ περάσαντες ἀπὸ τῆς Πέργης, ἔφθασαν εἰς Ἀντιόχειαν τῆς Πισιδίας, καὶ εἰσελθόντες εἰς τὴν συναγωγήν τῇ ἡμέρᾳ τοῦ σαββάτου ἐκάθησαν.
15Καὶ μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τοῦ νόμου καὶ τῶν προφητῶν ἀπέστειλαν εἰς αὐτοὺς οἱ ἀρχισυνάγωγοι, λέγοντες· Ἄνδρες ἀδελφοί, ἐὰν ἔχητε λόγον τινὰ προτροπῆς εἰς τὸν λαόν, λέγετε.
16Σηκωθεὶς δὲ ὁ Παῦλος καὶ σείσας τὴν χεῖρα, εἶπεν· Ἄνδρες Ἰσραηλῖται καὶ οἱ φοβούμενοι τὸν Θεόν, ἀκούσατε.
17Ὁ Θεὸς τοῦ λαοῦ τούτου Ἰσραήλ ἐξέλεξε τοὺς πατέρας ἡμῶν καὶ ὕψωσε τὸν λαὸν παροικοῦντα ἐν γῇ Αἰγύπτου, καὶ μετὰ βραχίονος ὑψηλοῦ ἐξήγαγεν αὐτοὺς ἐξ αὐτῆς,
18καὶ ἕως τεσσαράκοντα ἔτη ὑπέφερε τοὺς τρόπους αὐτῶν ἐν τῇ ἐρήμῳ,
19καὶ ἀφοῦ κατέστρεψεν ἑπτὰ ἔθνη ἐν γῇ Χαναάν, διεμέρισεν εἰς αὐτοὺς κατὰ κλῆρον τὴν γῆν αὐτῶν.
20Καὶ μετὰ ταῦτα ὡς τετρακόσια καὶ πεντήκοντα περίπου ἔτη ἔδωκεν εἰς αὐτοὺς κριτὰς ἕως Σαμουήλ τοῦ προφήτου.
21Καὶ ἔπειτα ἐζήτησαν βασιλέα, καὶ ἔδωκεν εἰς αὐτοὺς ὁ Θεὸς τὸν Σαούλ, υἱὸν τοῦ Κίς, ἄνδρα ἐκ τῆς φυλῆς Βενιαμίν, τεσσαράκοντα ἔτη·
22καὶ μεταστήσας αὐτόν, ἀνέστησεν εἰς αὐτοὺς βασιλέα τὸν Δαβίδ, περὶ τοῦ ὁποίου καὶ εἶπε μαρτυρήσας· Εὗρον Δαβὶδ τὸν τοῦ Ἰεσσαί, ἄνδρα κατὰ τὴν καρδίαν μου, ὅστις θέλει κάμει πάντα τὰ θελήματά μου.
23Ἀπὸ τοῦ σπέρματος τούτου ὁ Θεὸς κατὰ τὴν ἐπαγγελίαν αὑτοῦ ἀνέστησεν εἰς τὸν Ἰσραήλ σωτῆρα τὸν Ἰησοῦν,
24ἀφοῦ ὁ Ἰωάννης πρὸ τῆς ἐλεύσεως αὐτοῦ προεκήρυξε βάπτισμα μετανοίας εἰς πάντα τὸν λαὸν τοῦ Ἰσραήλ.
25Καὶ ἐνῷ ὁ Ἰωάννης ἐτελείονε τὸν δρόμον αὑτοῦ, ἔλεγε· Τίνα μὲ στοχάζεσθε ὅτι εἶμαι; δὲν εἶμαι ἐγώ, ἀλλ᾿ ἰδού, ἔρχεται μετ᾿ ἐμὲ ἐκεῖνος, τοῦ ὁποίου δὲν εἶμαι ἄξιος νὰ λύσω τὸ ὑπόδημα τῶν ποδῶν.
26Ἄνδρες ἀδελφοί, υἱοὶ τοῦ γένους τοῦ Ἀβραὰμ καὶ οἱ ἐν ὑμῖν φοβούμενοι τὸν Θεόν, πρὸς ἐσᾶς ἀπεστάλη ὁ λόγος τῆς σωτηρίας ταύτης.
27Διότι οἱ κατοικοῦντες ἐν Ἱερουσαλήμ καὶ οἱ ἄρχοντες αὐτῶν, μή γνωρίσαντες τοῦτον μηδὲ τὰς ῥήσεις τῶν προφητῶν, τὰς ἀναγινωσκομένας κατὰ πᾶν σάββατον, ἐπλήρωσαν αὐτὰς κρίναντες τοῦτον,
28καὶ μή εὐρόντες μηδεμίαν αἰτίαν θανάτου, ἐζήτησαν παρὰ τοῦ Πιλάτου νὰ θανατωθῇ.
29Ἀφοῦ δὲ ἐτελείωσαν πάντα τὰ περὶ αὐτοῦ γεγραμμένα, καταβιβάσαντες αὐτὸν ἀπὸ τοῦ ξύλου ἔθεσαν εἰς μνημεῖον.
30Ὁ Θεὸς ὅμως ἀνέστησεν αὐτὸν ἐκ νεκρῶν·
31ὅστις ἐφάνη ἐπὶ πολλὰς ἡμέρας εἰς τοὺς μετ᾿ αὐτοῦ ἀναβάντας ἀπὸ τῆς Γαλιλαίας εἰς Ἱερουσαλήμ, οἵτινες εἶναι μάρτυρες αὐτοῦ πρὸς τὸν λαόν.
32Καὶ ἡμεῖς εὐαγγελιζόμεθα πρὸς ἐσᾶς τὴν γενομένην εἰς τοὺς πατέρας ἐπαγγελίαν,
33ὅτι ταύτην ὁ Θεὸς ἐξεπλήρωσεν εἰς ἡμᾶς τὰ τέκνα αὐτῶν, ἀναστήσας τὸν Ἰησοῦν, ὡς εἶναι γεγραμμένον καὶ ἐν τῷ ψαλμῷ τῷ δευτέρῳ· Υἱὸς μου εἶσαι σύ, ἐγὼ σήμερον σὲ ἐγέννησα.
34Ὅτι δὲ ἀνέστησεν αὐτὸν ἐκ νεκρῶν, μή μέλλοντα πλέον νὰ ὑποστρέψῃ εἰς τὴν διαφθοράν, λέγει οὕτως, Ὅτι θέλω σᾶς δώσει τὰ ἐλέη τοῦ Δαβὶδ τὰ πιστά.
35Διὰ τοῦτο καὶ ἐν ἄλλῳ ψαλμῷ λέγει· Δὲν θέλεις ἀφήσει τὸν ὅσιόν σου νὰ ἴδῃ διαφθοράν.
36Διότι ὁ μὲν Δαβίδ, ἀφοῦ ὑπηρέτησε τὴν βουλήν τοῦ Θεοῦ ἐν τῇ γενεᾷ αὑτοῦ, ἐκοιμήθη καὶ προσετέθη εἰς τοὺς πατέρας αὑτοῦ καὶ εἶδε διαφθοράν·
37ἐκεῖνος ὅμως, τὸν ὁποῖον ὁ Θεὸς ἀνέστησε, δὲν εἶδε διαφθοράν.
38Ἕστω λοιπὸν γνωστὸν εἰς ἐσᾶς, ἄνδρες ἀδελφοί, ὅτι διὰ τούτου κηρύττεται πρὸς ἐσᾶς ἄφεσις ἁμαρτιῶν.
39Καὶ ἀπὸ πάντων, ἀφ᾿ ὅσων δὲν ἠδυνήθητε διὰ τοῦ νόμου τοῦ Μωϋσέως νὰ δικαιωθῆτε, διὰ τούτου πᾶς ὁ πιστεύων δικαιοῦται.
40Βλέπετε λοιπὸν μή ἐπέλθῃ ἐφ᾿ ὑμᾶς τὸ λαληθὲν ὑπὸ τῶν προφητῶν·
41Ἴδετε, οἱ καταφρονηταί, καὶ θαυμάσατε καὶ ἀφανίσθητε, διότι ἔργον ἐγὼ ἐργάζομαι ἐν ταῖς ἡμέραις ὑμῶν, ἔργον, εἰς τὸ ὁποῖον δὲν θέλετε πιστεύσει, ἐὰν τὶς διηγηθῇ εἰς ἐσᾶς.
42Ἐνῷ δὲ ἐξήρχοντο ἐκ τῆς συναγωγῆς τῶν Ἰουδαίων, παρεκάλουν τὰ ἔθνη νὰ κηρυχθῶσιν εἰς αὐτοὺς οἱ λόγοι οὗτοι τὸ ἀκόλουθον σάββατον.
43Καὶ ἀφοῦ ἐλύθη ἡ συναγωγή, πολλοὶ ἐκ τῶν Ἰουδαίων καὶ τῶν εὐσεβῶν προσηλύτων ἠκολούθησαν τὸν Παῦλον καὶ τὸν Βαρνάβαν, οἵτινες λαλοῦντες πρὸς αὐτούς, ἔπειθον αὐτοὺς νὰ ἐμμένωσιν εἰς τὴν χάριν τοῦ Θεοῦ.
44Τὸ δὲ ἐρχόμενον σάββατον σχεδὸν ὅλη ἡ πόλις συνήχθη διὰ νὰ ἀκούσωσι τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ.
45Ἰδόντες δὲ οἱ Ἰουδαῖοι τὰ πλήθη, ἐπλήσθησαν φθόνου καὶ ἠναντιοῦντο εἰς τὰ ὑπὸ τοῦ Παύλου λεγόμενα, ἀντιλέγοντες καὶ βλασφημοῦντες.
46Ὁ Παῦλος δὲ καὶ ὁ Βαρνάβας, λαλοῦντες μετὰ παρρησίας, εἶπον· Εἰς ἐσᾶς πρῶτον ἦτο ἀναγκαῖον νὰ λαληθῇ ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ· ἀλλ᾿ ἐπειδή ἀπορρίπτετε αὐτὸν καὶ δὲν κρίνετε ἑαυτοὺς ἀξίους τῆς αἰωνίου ζωῆς, ἰδού, στρεφόμεθα εἰς τὰ ἔθνη·
47διότι οὕτω προσέταξεν ἡμᾶς ὁ Κύριος, λέγων· Σὲ ἔθεσα φῶς τῶν ἐθνῶν, διὰ νὰ ἦσαι πρὸς σωτηρίαν ἕως ἐσχάτου τῆς γῆς.
48Καὶ οἱ ἐθνικοὶ ἀκούσαντες ἔχαιρον καὶ ἐδόξαζον τὸν λόγον τοῦ Κυρίου, καὶ ἐπίστευσαν ὅσοι ἦσαν ὡρισμένοι διὰ τὴν αἰώνιον ζωήν·
49καὶ ὁ λόγος τοῦ Κυρίου διεδίδετο δι᾿ ὅλου τοῦ τόπου.
50Οἱ δὲ Ἰουδαῖοι παρεκίνησαν τὰς εὐλαβεῖς καὶ ἐπισήμους γυναῖκας καὶ τοὺς πρώτους τῆς πόλεως καὶ διήγειραν διωγμὸν κατὰ τοῦ Παύλου καὶ τοῦ Βαρνάβα, καὶ ἐξέβαλον αὐτοὺς ἀπὸ τῶν ὁρίων αὑτῶν.
51Ἐκεῖνοι δὲ ἐκτινάξαντες τὸν κονιορτὸν τῶν ποδῶν αὑτῶν ἐπ᾿ αὐτούς, ἦλθον εἰς τὸ Ἰκόνιον.
52Καὶ οἱ μαθηταὶ ἐπληροῦντο χαρᾶς καὶ Πνεύματος Ἁγίου.







Σχετικά με το Copyright: