Μοιραστείτε

 

Ψαλμοί 102

Αυτό το κεφάλαιο σε άλλες μεταφράσεις / κείμενα
Εβδομήκοντα,  Φίλος,  King James(Αγγλικά),  

ή πολύ απλά πατήστε "Κείμενα" για να δείτε και να συγκρίνετε τις διάφορες μεταφράσεις / κείμενα .
ΣτίχοςΒάμβας
1[Προσευχή τοῦ τεθλιμμένου, ὅταν ἀδημονῇ, καὶ ἐκχέῃ τὸ παράπονον αὑτοῦ ἐνώπιον τοῦ Κυρίου.] Κύριε, εἰσάκουσον τῆς προσευχῆς μου, καὶ ἡ κραυγή μου ἄς ἔλθῃ πρὸς σέ.
2Μή κρύψῃς τὸ πρόσωπόν σου ἀπ᾿ ἐμοῦ· καθ᾿ ἥν ἡμέραν θλίβομαι, κλῖνον πρὸς ἐμὲ τὸ τίον σου· καθ᾿ ἥν ἡμέραν σὲ ἐπικαλοῦμαι, ταχέως ἐπάκουέ μου.
3Διότι ἐξέλιπον ὡς καπνὸς αἱ ἡμέραι μου, καὶ τὰ ὀστᾶ μου ὡς φρύγανον κατεξηράνθησαν.
4Ἐπληγώθη ἡ καρδία μου καὶ ἐξηράνθη ὡς χόρτος, ὥστε ἐλησμόνησα νὰ τρώγω τὸν ἄρτον μου.
5Ἀπὸ φωνῆς τοῦ στεναγμοῦ μου ἐκολλήθησαν τὰ ὀστᾶ μου εἰς τὸ δέρμα μου.
6Κατεστάθην ὅμοιος τοῦ ἐρημικοῦ πελεκάνος· ἔγεινα ὡς νυκτοκόραξ ἐν ταῖς ἐρήμοις.
7Ἀγρυπνῶ καὶ εἶμαι ὡς στρουθίον μονάζον ἐπὶ δώματος.
8Ὅλην τὴν ἡμέραν μὲ ὀνειδίζουσιν οἱ ἐχθροὶ μου· οἱ μαινόμενοι ὁμνύουσι κατ᾿ ἐμοῦ.
9Διότι ἔφαγον στάκτην ὡς ἄρτον καὶ συνεκέρασα μὲ δάκρυα τὸ ποτὸν μου,
10ἐξ αἰτίας τῆς ὀργῆς σου καὶ τῆς ἀγανακτήσεώς σου· διότι σηκώσας μὲ ἔρριψας κάτω.
11Αἱ ἡμέραι μου παρέρχονται ὡς σκιά, καὶ ἐγὼ ἐξηράνθην ὡς χόρτος.
12Σὺ δέ, Κύριε, εἰς τὸν αἰῶνα διαμένεις, καὶ τὸ μνημόσυνον σου εἰς γενεάν καὶ γενεάν.
13Σὺ θέλεις σηκωθῆ, θέλεις σπλαγχνισθῆ τὴν Σιών· διότι εἶναι καιρὸς νὰ ἐλεήσῃς αὐτήν, διότι ὁ διωρισμένος καιρὸς ἔφθασεν.
14Ἐπειδή οἱ δοῦλοι σου ἀρέσκονται εἰς τοὺς λίθους αὐτῆς καὶ σπλαγχνίζονται τὸ χῶμα αὐτῆς.
15Τότε τὰ ἔθνη θέλουσι φοβηθῆ τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου, καὶ πάντες οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς τὴν δόξαν σου.
16Ὅταν ὁ Κύριος οἰκοδομήσῃ τὴν Σιὼν θέλει φανῆ ἐν τῇ δόξα αὑτοῦ.
17Θέλει ἐπιβλέψει ἐπὶ τὴν προσευχήν τῶν ἐγκαταλελειμμένων καὶ δὲν θέλει καταφρονήσει τὴν δέησιν αὐτῶν.
18Τοῦτο θέλει γραφθῆ διὰ τὴν γενεάν τὴν ἐπερχομένην· καὶ ὁ λαός, ὅστις θέλει δημιουργηθῆ, θέλει αἰνεῖ τὸν Κύριον.
19Διότι ἔκυψεν ἐκ τοῦ ὕψους τοῦ ἁγιαστηρίου αὑτοῦ, ἐξ οὐρανοῦ ἐπέβλεψεν ὁ Κύριος ἐπὶ τὴν γῆν,
20διὰ νὰ ἀκούσῃ τὸν στεναγμὸν τῶν δεσμίων, διὰ νὰ λύσῃ τοὺς καταδεδικασμένους εἰς θάνατον·
21διὰ νὰ κηρύττωσιν ἐν Σιὼν τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου καὶ τὴν αἴνεσιν αὐτοῦ ἐν Ἱερουσαλήμ,
22ὅταν συναχθῶσιν ὁμοῦ οἱ λαοὶ καὶ αἱ βασιλεῖαι, διὰ νὰ δουλεύσωσι τὸν Κύριον.
23Ἠδυνάτισεν ἐν τῇ ὁδῷ τὴν ἰσχὺν μου· συνέτεμε τὰς ἡμέρας μου.
24Ἐγὼ εἶπα, Μή μὲ ἁρπάσῃς, Θεὲ μου, ἐν τῷ ἡμίσει τῶν ἡμερῶν μου· τὰ ἔτη σου εἶναι εἰς γενεὰς γενεῶν.
25Κατ᾿ ἀρχὰς σύ, Κύριε, τὴν γῆν ἐθεμελίωσας, καὶ ἔργα τῶν χειρῶν σου εἶναι οἱ οὐρανοί.
26Αὐτοὶ θέλουσιν ἀπολεσθῆ, σὺ δὲ διαμένεις· καὶ πάντες ὡς ἱμάτιον θέλουσι παλαιωθῆ· ὡς περιένδυμα θέλεις τυλίξει αὐτούς, καὶ θέλουσιν ἀλλαχθῆ·
27σὺ ὅμως εἶσαι ὁ αὐτός, καὶ τὰ ἔτη σου δὲν θέλουσιν ἐκλείψει.
28Οἱ υἱοὶ τῶν δούλων σου θέλουσι κατοικεῖ, καὶ τὸ σπέρμα αὐτῶν θέλει διαμένει ἐνώπιόν σου.







Σχετικά με το Copyright: