Μοιραστείτε

 

Ψαλμοί 119

Αυτό το κεφάλαιο σε άλλες μεταφράσεις / κείμενα
Εβδομήκοντα,  Φίλος,  King James(Αγγλικά),  

ή πολύ απλά πατήστε "Κείμενα" για να δείτε και να συγκρίνετε τις διάφορες μεταφράσεις / κείμενα .
ΣτίχοςΒάμβας
1[Ἄλεφ.] Μακάριοι οἱ ἄμωμοι ἐν ὁδῷ· οἱ περιπατοῦντες ἐν τῷ νόμῳ τοῦ Κυρίου·
2Μακάριοι οἱ φυλάττοντες τὰ μαρτύρια αὐτοῦ, οἱ ἐκζητοῦντες αὐτὸν ἐξ ὅλης καρδίας·
3αὐτοὶ βεβαίως δὲν πράττουσιν ἀνομίαν· ἐν ταῖς ὁδοῖς αὐτοῦ περιπατοῦσι.
4Σὺ προσέταξας νὰ φυλάττωνται ἀκριβῶς αἱ ἐντολαὶ σου.
5Εἴθε νὰ κατευθύνωνται αἱ ὁδοὶ μου, διὰ νὰ φυλάττω τὰ διατάγματά σου!
6Τότε δὲν θέλω αἰσχυνθῆ, ὅταν ἐπιβλέπω εἰς πάντα τὰ προστάγματά σου.
7Θέλω σὲ δοξολογεῖ ἐν εὐθύτητι καρδίας, ὅταν μάθω τὰς κρίσεις τῆς δικαιοσύνης σου.
8Τὰ διατάγματά σου θέλω φυλάττει· μή μὲ ἐγκαταλίπῃς ὁλοκλήρως.
9[Βέθ.] Τίνι τρόπῳ θέλει καθαρίζει ὁ νέος τὴν ὁδὸν αὑτοῦ; φυλάττων τοὺς λόγους σου.
10Ἐξ ὅλης τῆς καρδίας μου σὲ ἐξεζήτησα· μὲ μή ἀφήσῃς νὰ ἀποπλανηθῶ ἀπὸ τῶν προσταγμάτων σου.
11Ἐν τῇ καρδίᾳ μου ἐφύλαξα τὰ λόγιά σου, διὰ νὰ μή ἁμαρτάνω εἰς σέ.
12Εὐλογητὸς εἶσαι, Κύριε· δίδαξόν με τὰ διατάγματά σου.
13Διὰ τῶν χειλέων μου διηγήθην πάσας τὰς κρίσεις τοῦ στόματός σου.
14Ἐν τῇ ὁδῷ τῶν μαρτυρίων σου εὐφράνθην, ὡς διὰ πάντα τὰ πλούτη.
15Εἰς τὰς ἐντολὰς σου θέλω μελετᾷ, καὶ εἰς τὰς ὁδοὺς σου θέλω ἐνατενίζει.
16Εἰς τὰ διατάγματά σου θέλω ἐντρυφᾷ· δὲν θέλω λησμονήσει τοὺς λόγους σου.
17[Γίμελ.] Ἀντάμειψον τὸν δοῦλόν σου· οὕτω θέλω ζήσει, καὶ θέλω φυλάξει τὸν λόγον σου.
18Ἄνοιξον τοὺς ὀφθαλμοὺς μου, καὶ θέλω βλέπει τὰ θαυμάσια τὰ ἐκ τοῦ νόμου σου.
19Πάροικος εἶμαι ἐγὼ ἐν τῇ γῇ· μή κρύψῃς ἀπ᾿ ἐμοῦ τὰ προστάγματά σου.
20Ἡ ψυχή μου λιποθυμεῖ ἐκ τοῦ πόθου τὸν ὁποῖον ἔχω εἰς τὰς κρίσεις σου πάντοτε.
21Σὺ ἐπετίμησας τοὺς ἐπικαταράτους ὑπερηφάνους, τοὺς ἐκκλίνοντας ἀπὸ τῶν προσταγμάτων σου.
22Σήκωσον ἀπ᾿ ἐμοῦ τὸ ὄνειδος καὶ τὴν καταφρόνησιν· διότι ἐφύλαξα τὰ μαρτύριά σου.
23Ἄρχοντες τῳόντι ἐκάθισαν καὶ ἐλάλουν ἐναντίον μου· ἀλλ᾿ ὁ δοῦλός σου ἐμελέτα εἰς τὰ διατάγματά σου.
24Τὰ μαρτυριά σου βεβαίως εἶναι ἡ τρυφή μου καὶ οἱ σύμβουλοί μου.
25[Δάλεθ.] Ἡ ψυχή μου ἐκολλήθη εἰς τὸ χῶμα· ζωοποίησόν με κατὰ τὸν λόγον σου.
26Ἐφανέρωσα τὰς ὁδοὺς μου, καὶ μοῦ εἰσήκουσας· δίδαξόν με τὰ διατάγματά σου.
27Κάμε με νὰ ἐννοῶ τὴν ὁδὸν τῶν ἐντολῶν σου, καὶ θέλω μελετᾷ εἰς τὰ θαυμάσιά σου.
28Ἡ ψυχή μου τήκεται ὑπὸ θλίψεως· στερέωσόν με κατὰ τὸν λόγον σου.
29Ἀπομάκρυνον ἀπ᾿ ἐμοῦ τὴν ὁδὸν τοῦ ψεύδους, καὶ χάρισόν μοι τὸν νόμον σου.
30τὴν ὁδὸν τῆς ἀληθείας ἐξέλεξα· πρὸ ὀφθαλμῶν μου ἔθεσα τὰς κρίσεις σου.
31Προσεκολλήθην εἰς τὰ μαρτύριά σου· Κύριε, μή μὲ καταισχύνῃς.
32τὴν ὁδὸν τῶν προσταγμάτων σου θέλω τρέχει, ὅταν πλατύνῃς τὴν καρδίαν μου.
33[Ἑ.] Δίδαξόν με, Κύριε, τὴν ὁδὸν τῶν διαταγμάτων σου, καὶ θέλω φυλάττει αὐτήν μέχρι τέλους.
34Συνέτισόν με, καὶ θέλω φυλάττει τὸν νόμον σου· ναί, θέλω φυλάττει αὐτὸν ἐν ὅλῃ καρδίᾳ.
35Ὁδήγησόν με εἰς τὴν ὁδὸν τῶν προσταγμάτων σου· διότι εὐφραίνομαι εἰς αὐτήν.
36Κλῖνον τὴν καρδίαν μου εἰς τὰ μαρτύριά σου καὶ μή εἰς πλεονεξίαν.
37Ἀπόστρεψον τοὺς ὀφθαλμοὺς μου ἀπὸ τοῦ νὰ βλέπωσι ματαιότητα· ζωοποίησόν με ἐν τῇ ὁδῷ σου.
38Ἐκτέλεσον τὸν λόγον σου πρὸς τὸν δοῦλον σου, ὅστις εἶναι δεδομένος εἰς τὸν φόβον σου.
39Ἀφαίρεσον τὸ ὄνειδός μου, τὸ ὁποῖον φοβοῦμαι· διότι αἱ κρίσεις σου εἶναι ἀγαθαί.
40Ἰδού, ἐπεθύμησα τὰς ἐντολὰς σου· ζωοποίησόν με διὰ τῆς δικαιοσύνης σου.
41[Βάου.] Καὶ ἄς ἔλθῃ ἐπ᾿ ἐμὲ τὸ ἔλεός σου, Κύριε, καὶ ἡ σωτηρία σου κατὰ τὸν λόγον σου.
42Τότε θέλω ἀποκριθῆ πρὸς τὸν ὀνειδίζοντά με· διότι ἐλπίζω ἐπὶ τὸν λόγον σου.
43Καὶ μή ἀφαιρέσῃς ὁλοτελῶς ἀπὸ τοῦ στόματός μου τὸν λόγον τῆς ἀληθείας· διότι ἤλπισα ἐπὶ τὰς κρίσεις σου.
44Καὶ θέλω φυλάττει τὸν νόμον σου διαπαντός, εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος.
45Καὶ θέλω περιπατεῖ ἐν εὐρυχωρίᾳ· διότι ἐξεζήτησα τὰς ἐντολὰς σου.
46Καὶ θέλω ὁμιλεῖ περὶ τῶν μαρτυρίων σου ἔμπροσθεν βασιλέων, καὶ δὲν θέλω αἰσχυνθῆ.
47Καὶ θέλω ἐντρυφᾷ εἰς τὰ προστάγματά σου, τὰ ὁποῖα ἠγάπησα.
48Καὶ θέλω ὑψόνει τὰς χεῖράς μου πρὸς τὰ προστάγματά σου, τὰ ὁποῖα ἤγάπησα· καὶ θέλω μελετᾶ εἰς τὰ διατάγματά σου.
49[Ζάϊν.] Ἐνθυμήθητι τὸν λόγον τὸν πρὸς τὸν δοῦλον σου, εἰς τὸν ὁποῖον μὲ ἐπήλπισας.
50Αὕτη εἶναι ἡ παρηγορία μου ἐν τῇ θλίψει μου, ὅτι ὁ λόγος σου μὲ ἐζωοποίησεν.
51Οἱ ὑπερήφανοι μὲ ἐχλεύαζον σφόδρα· ἀλλ᾿ ἐγὼ ἀπὸ τοῦ νόμου σου δὲν ἐξέκλινα.
52Ἐνεθυμήθην τὰς ἀπ᾿ αἰῶνος κρίσεις σου, Κύριε, καὶ παρηγορήθην.
53Φρίκη μὲ κατέλαβεν ἐξ αἰτίας τῶν ἀσεβῶν, τῶν ἐγκαταλειπόντων τὸν νόμον σου.
54Τὰ διατάγματά σου ὑπῆρξαν εἰς ἐμὲ ψαλμῳδίαι ἐν τῷ οἴκῳ τῆς παροικίας μου.
55Ἐνεθυμήθην ἐν νυκτὶ τὸ ὄνομά σου, Κύριε· καὶ ἐφύλαξα τὸν νόμον σου.
56Τοῦτο ἔγεινεν εἰς ἐμέ, διότι ἐφύλαξα τὰς ἐντολὰς σου.
57[Χέθ.] Σύ, Κύριε, μερὶς μου εἶσαι· εἶπα νὰ φυλάξω τοὺς λόγους σου.
58Παρεκάλεσα τὸ πρόσωπόν σου ἐν ὅλῃ καρδίᾳ· ἐλέησόν με κατὰ τὸν λόγον σου.
59Διελογίσθην τὰς ὁδοὺς μου καὶ ἔστρεψα τοὺς πόδας μου εἰς τὰ μαρτύριά σου.
60Ἔσπευσα καὶ δὲν ἐβράδυνα νὰ φυλάξω τὰ προστάγματά σου.
61Στίφη ἀσεβῶν μὲ περιεκύκλωσαν· ἀλλ᾿ ἐγὼ δὲν ἐλησμόνησα τὸν νόμον σου.
62Τὸ μεσονύκτιον ἐγείρομαι διὰ νὰ σὲ δοξολογῶ διὰ τὰς κρίσεις τῆς δικαιοσύνης σου.
63Ἐγὼ εἶμαι μέτοχος πάντων τῶν φοβουμένων σε καὶ φυλαττόντων τὰς ἐντολὰς σου.
64Ἡ γῆ, Κύριε, εἶναι πλήρης τοῦ ἐλέους σου· δίδαξόν με τὰ διατάγματά σου.
65[Tέθ.] Σύ, Κύριε, εὐηργέτησας τὸν δοῦλον σου κατὰ τὸν λόγον σου.
66Δίδαξόν με φρόνησιν καὶ γνῶσιν· διότι ἐπίστευσα εἰς τὰ προστάγματά σου.
67Πρὶν ταλαιπωρηθῶ, ἐγὼ ἐπλανώμην· ἀλλὰ τώρα ἐφύλαξα τὸν λόγον σου.
68Σὺ εἶσαι ἀγαθὸς καὶ ἀγαθοποιός· δίδαξόν με τὰ διατάγματά σου.
69Οἱ ὑπερήφανοι ἔπλεξαν κατ᾿ ἐμοῦ ψεῦδος· ἀλλ᾿ ἐγὼ ἐν ὅλῃ καρδίᾳ θέλω φυλάττει τὰς ἐντολὰς σου.
70Ἡ καρδία αὐτῶν ἔπηξεν ὡς πάχος· ἀλλ᾿ ἐγὼ ἐντρυφῶ εἰς τὸν νόμον σου.
71Καλὸν ἔγεινεν εἰς ἐμὲ ὅτι ἐταλαιπωρήθην, διὰ νὰ μάθω τὰ διατάγματά σου.
72Ὁ νόμος τοῦ στόματός σου εἶναι καλήτερος εἰς ἐμέ, ὑπὲρ χιλιάδας χρυσίου καὶ ἀργυρίου.
73[Ἰώδ.] Αἱ χεῖρές σου μὲ ἔκαμαν καὶ μὲ ἔπλασαν· συνέτισόν με, καὶ θέλω μάθει τὰ προστάγματά σου.
74Οἱ φοβούμενοί σε θέλουσι μὲ ἰδεῖ καὶ εὐφρανθῆ, διότι ἤλπισα ἐπὶ τὸν λόγον σου.
75Γνωρίζω, Κύριε, ὅτι αἱ κρίσεις σου εἶναι δικαιοσύνη, καὶ ὅτι πιστῶς μὲ ἐταλαιπώρησας.
76Ἄς μὲ παρηγορήσῃ, δέομαι, τὸ ἔλεός σου, κατὰ τὸν λόγον σου τὸν πρὸς τὸν δοῦλον σου.
77Ἄς ἔλθωσιν ἐπ᾿ ἐμὲ οἱ οἰκτιρμοὶ σου, διὰ νὰ ζῶ· διότι ὁ νόμος σου εἶναι ἡ τρυφή μου.
78Ἄς αἰσχυνθῶσιν οἱ ὑπερήφανοι, διότι ζητοῦσιν ἀδίκως νὰ μὲ ἀνατρέψωσιν· ἀλλ᾿ ἐγὼ θέλω μελετᾷ εἰς τὰς ἐντολὰς σου.
79Ἄς ἐπιστρέψωσιν εἰς ἐμὲ οἱ φοβούμενοί σε, καὶ οἱ γνωρίζοντες τὰ μαρτύριά σου·
80Ἄς ἦναι ἡ καρδία μου ἄμωμος εἰς τὰ διατάγματά σου, διὰ νὰ μή αἰσχυνθῶ.
81[Κάφ.] Λιποθυμεῖ ἡ ψυχή μου διὰ τὴν σωτηρίαν σου· ἐπὶ τὸν λόγον σου ἐλπίζω.
82Οἱ ὀφθαλμοὶ μου ἀπέκαμον διὰ τὸν λόγον σου, λέγοντες, Πότε θέλεις μὲ παρηγορήσει;
83Διότι ἔγεινα ὡς ἀσκὸς ἐν τῷ καπνῷ· ἀλλὰ τὰ διατάγματά σου δὲν ἐλησμόνησα.
84Πόσαι εἶναι αἱ ἡμέραι τοῦ δούλου σου; πότε θέλεις κάμει κρίσιν ἐναντίον τῶν καταδιωκόντων με;
85Οἱ ὑπερήφανοι, οἱ ἐναντίοι τοῦ νόμου σου, ἔσκαψαν εἰς ἐμὲ λάκκους.
86Πάντα τὰ προστάγματά σου εἶναι ἀλήθεια· ἀδίκως μὲ κατατρέχουσι· βοήθησόν μοι.
87Παρ᾿ ὀλίγον μὲ κατέστρεψαν εἰς τὴν γῆν· ἀλλ᾿ ἐγὼ δὲν ἐγκατέλιπον τὰς ἐντολὰς σου.
88Ζωοποίησόν με κατὰ τὸ ἔλεός σου· καὶ θέλω φυλάξει τὰ μαρτύρια τοῦ στόματός σου.
89[Λάμεδ.] Εἰς τὸν αἰῶνα, Κύριε, διαμένει ὁ λόγος σου ἐν τῷ οὐρανῷ·
90ἡ ἀλήθειά σου εἰς γενεὰν καὶ γενεάν· ἐθεμελίωσας τὴν γῆν, καὶ διαμένει.
91Κατὰ τὰς διατάξεις σου διαμένουσιν ἕως τῆς σήμερον, διότι τὰ σύμπαντα εἶναι δοῦλοι σου.
92Ἐὰν ὁ νόμος σου δὲν ἦτο ἡ τρυφή μου, τότε ἤθελον χαθῆ ἐν τῇ θλίψει μου.
93Εἰς τὸν αἰῶνα δὲν θέλω λησμονήσει τὰς ἐντολὰς σου, διότι ἐν αὐταῖς μὲ ἐζωοποίησας.
94Σὸς εἶμαι ἐγὼ· σῶσόν με· διότι τὰς ἐντολὰς σου ἐξεζήτησα.
95Οἱ ἀσεβεῖς μὲ περιέμενον διὰ νὰ μὲ ἀφανίσωσιν· ἀλλ᾿ ἐγὼ θέλω προσέχει εἰς τὰ μαρτύριά σου.
96Εἰς πᾶσαν τελειότητα εἶδον ὅριον· ἀλλ᾿ ὁ νόμος σου εἶναι πλατὺς σφόδρα.
97[Μέμ.] Πόσον ἀγαπῶ τὸν νόμον σου· ὅλην τὴν ἡμέραν εἶναι μελέτη μου.
98Διὰ τῶν προσταγμάτων σου μὲ ἔκαμες σοφώτερον τῶν ἐχθρῶν μου· διότι εἶναι πάντοτε μετ᾿ ἐμοῦ.
99Εἶμαι συνετώτερος πάντων τῶν διδασκόντων με· διότι τὰ μαρτύριά σου εἶναι μελέτη μου.
100Εἶμαι συνετώτερος τῶν γερόντων· διότι ἐφύλαξα τὰς ἐντολὰς σου.
101Ἀπὸ πάσης ὁδοῦ πονηρᾶς ἐκώλυσα τοὺς πόδας μου, διὰ νὰ φυλάξω τὸν λόγον σου.
102Ἀπὸ τῶν κρίσεών σου δὲν ἐξέκλινα· διότι σὺ μὲ ἐδίδαξας.
103Πόσον γλυκεῖς εἶναι οἱ λόγοι σου εἰς τὸν οὐρανίσκον μου· εἶναι ὑπὲρ μέλι εἰς τὸ στόμα μου.
104Ἐκ τῶν ἐντολῶν σου ἔγεινα συνετός· διὰ τοῦτο ἐμίσησα πᾶσαν ὁδὸν ψεύδους.
105[Νούν.] Λύχνος εἰς τοὺς πόδας μου εἶναι ὁ λόγος σου καὶ φῶς εἰς τὰς τρίβους μου.
106Ὥμοσα καὶ θέλω ἐμμένει νὰ φυλάττω τὰς κρίσεις τῆς δικαιοσύνης σου.
107Ἐταλαιπωρήθην σφόδρα· Κύριε, ζωοποίησόν με κατὰ τὸν λόγον σου.
108Πρόσδεξαι, δέομαι, τὰς προαιρετικὰς προσφορὰς τοῦ στόματός μου, Κύριε· καὶ δίδαξόν με τὰς κρίσεις σου.
109Ἡ ψυχή μου εἶναι πάντοτε ἐν κινδύνῳ· τὸν νόμον σου ὅμως δὲν ἐλησμόνησα.
110Οἱ ἀσεβεῖς ἔστησαν εἰς ἐμὲ παγίδα· ἀλλ᾿ ἐγὼ ἀπὸ τῶν ἐντολῶν σου δὲν ἐξέκλινα.
111Τὰ μαρτύριά σου ἐκληρονόμησα εἰς τὸν αἰῶνα· διότι ταῦτα εἶναι ἡ ἀγαλλίασις τῆς καρδίας μου.
112Ἔκλινα τὴν καρδίαν μου εἰς τὸ νὰ κάμνω τὰ διατάγματά σου πάντοτε μέχρι τέλους.
113[Σάμεχ.] Ἐμίσησα τοὺς διεστραμμένους στοχασμούς· τὸν δὲ νόμον σου ἠγάπησα.
114Σὺ εἶσαι ἡ σκέπη μου καὶ ἡ ἀσπὶς μου· ἐπὶ τὸν λόγον σου ἐλπίζω.
115Ἀπομακρύνθητε ἀπ᾿ ἐμοῦ οἱ πονηρευόμενοι· διότι θέλω φυλάττει τὰ προστάγματα τοῦ Θεοῦ μου.
116Ὑποστήριζέ με κατὰ τὸν λόγον σου καὶ θέλω ζῇ· καὶ μή μὲ καταισχύνῃς εἰς τὴν ἐλπίδα μου.
117Ὑποστήριζέ με καὶ θέλω σωθῆ· καὶ θέλω προσέχει διαπαντὸς εἰς τὰ διατάγματά σου.
118Σὺ κατεπάτησας πάντας τους ἐκκλίνοντας ἀπὸ τῶν διαταγμάτων σου· διότι ματαία εἶναι ἡ δολιότης αὐτῶν.
119Ἀποσκυβαλίζεις πάντας τοὺς πονηροὺς τῆς γῆς· διὰ τοῦτο ἠγάπησα τὰ μαρτύριά σου.
120Ἔφριξεν ἡ σὰρξ μου ἀπὸ τοῦ φόβου σου, καὶ ἀπὸ τῶν κρίσεών σου ἐφοβήθην.
121[Νγάϊν.] Ἔκαμα κρίσιν καὶ δικαιοσύνην· μή μὲ παραδώσῃς εἰς τοὺς ἀδικοῦντάς με.
122Γενοῦ ἐγγυητής τοῦ δούλου σου εἰς καλόν· ἄς μή μὲ καταθλίψωσιν οἱ ὑπερήφανοι.
123Οἱ ὀφθαλμοὶ μου ἀπέκαμον διὰ τὴν σωτηρίαν σου καὶ διὰ τὸν λόγον τῆς δικαιοσύνης σου.
124Κάμε μετὰ τοῦ δούλου σου κατὰ τὸ ἔλεός σου καὶ δίδαξόν με τὰ διατάγματά σου.
125Δοῦλός σου εἶμαι ἐγὼ· συνέτισόν με, καὶ θέλω γνωρίσει τὰ μαρτύριά σου.
126Καιρὸς εἶναι διὰ νὰ ἐνεργήσῃ ὁ Κύριος· ἠκύρωσαν τὸν νόμον σου.
127Διὰ τοῦτο ἠγάπησα τὰ προστάγματά σου ὑπὲρ χρυσίον, καὶ ὑπὲρ χρυσίον καθαρόν.
128Διὰ τοῦτο ἐγνώρισα ὀρθὰς πάσας τὰς ἐντολὰς σου περὶ παντὸς πράγματος· καὶ ἐμίσησα πᾶσαν ὁδὸν ψεύδους.
129[Πέ.] Θαυμαστὰ εἶναι τὰ μαρτύριά σου· διὰ τοῦτο ἐφύλαξεν αὐτὰ ἡ ψυχή μου.
130Ἡ φανέρωσις τῶν λόγων σου φωτίζει· συνετίζει τοὺς ἁπλοῦς.
131Ἤνοιξα τὸ στόμα μου καὶ ἀνεστέναξα· διότι ἐπεθύμησα τὰ προστάγματά σου.
132Ἐπίβλεψον ἐπ᾿ ἐμὲ καὶ ἐλέησόν με, καθὼς συνειθίζεις πρὸς τοὺς ἀγαπῶντας τὸ ὄνομά σου.
133Στερέωσον τὰ βήματά μου εἰς τὸν λόγον σου· καὶ ἄς μή μὲ κατακυριεύσῃ μηδεμία ἀνομία.
134Λύτρωσόν με ἀπὸ καταδυναστείας ἀνθρώπων, καὶ θέλω φυλάττει τὰς ἐντολὰς σου.
135Ἐπίφανον τὸ πρόσωπόν σου ἐπὶ τὸν δοῦλόν σου, καὶ δίδαξόν με τὰ διατάγματά σου.
136Ῥύακας ὑδάτων κατεβίβασαν οἱ ὀφθαλμοὶ μου, ἐπειδή δὲν φυλάττουσι τὸν νόμον σου.
137[Τσάδε.] Δίκαιος εἶσαι, Κύριε, καὶ εὐθεῖαι αἱ κρίσεις σου.
138Τὰ μαρτύριά σου, τὰ ὁποῖα διέταξας, εἶναι δικαιοσύνη καὶ ὑπερτάτη ἀλήθεια.
139Ὁ ζῆλος μου μὲ κατέφαγε, διότι ἐλησμόνησαν τοὺς λόγους σου οἱ ἐχθροὶ μου.
140Ὁ λόγος σου εἶναι κεκαθαρισμένος σφόδρα· διὰ τοῦτο ὁ δοῦλός σου ἀγαπᾷ αὐτόν.
141Μικρὸς εἶμαι καὶ ἐξουδενωμένος· δὲν ἐλησμόνησα ὅμως τὰς ἐντολὰς σου.
142Ἡ δικαιοσύνη σου εἶναι δικαιοσύνη εἰς τὸν αἰῶνα, καὶ ὁ νόμος σου ἀλήθεια.
143Θλίψεις καὶ στενοχωρίαι μὲ εὕρηκαν· τὰ προστάγματά σου ὅμως εἶναι ἡ χαρὰ μου.
144Τὰ μαρτύριά σου εἶναι δικαιοσύνη εἰς τὸν αἰῶνα· Συνέτισόν με καὶ θέλω ζήσει.
145[Κόφ.] Ἔκραξα ἐν ὅλῃ καρδίᾳ· ἄκουσόν μου, Κύριε, καὶ θέλω φυλάξει τὰ διατάγματά σου.
146Ἔκραξα πρὸς σέ· σῶσον με, καὶ θέλω φυλάξει τὰ μαρτύριά σου.
147Προέλαβον τὴν αὐγήν καὶ ἔκραξα· ἤλπισα ἐπὶ τὸν λόγον σου.
148Οἱ ὀφθαλμοὶ μου προλαμβάνουσι τὰς νυκτοφυλακάς, διὰ νὰ μελετῶ εἰς τὸν λόγον σου.
149Ἄκουσον τῆς φωνῆς μου κατὰ τὸ ἔλεός σου· ζωοποίησόν με, Κύριε, κατὰ τὴν κρίσιν σου.
150Ἐπλησίασαν οἱ ἀκολουθοῦντες τὴν πονηρίαν· ἐξέκλιναν ἀπὸ τοῦ νόμου σου.
151Σύ, Κύριε, εἶσαι πλησίον, καὶ πάντα τὰ προστάγματά σου εἶναι ἀλήθεια.
152Πρὸ πολλοῦ ἐγνώρισα ἐκ τῶν μαρτυρίων σου, ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα ἐθεμελίωσας αὐτά.
153[Ῥές.] Ἰδὲ τὴν θλῖψιν μου καὶ ἐλευθέρωσόν με· διότι δὲν ἐλησμόνησα τὸν νόμον σου.
154Δίκασον τὴν δίκην μου καὶ λύτρωσόν με· ζωοποίησόν με κατὰ τὸν λόγον σου.
155Μακρὰν ἀπὸ ἀσεβῶν ἡ σωτηρία· διότι δὲν ἐκζητοῦσι τὰ διατάγματά σου.
156Μεγάλοι οἱ οἰκτιρμοὶ σου, Κύριε· ζωοποίησόν με κατὰ τὰς κρίσεις σου.
157Πολλοὶ εἶναι οἱ καταδιώκοντές με καὶ οἱ θλίβοντές με· ἀλλ᾿ ἀπὸ τῶν μαρτυρίων σου δὲν ἐξέκλινα.
158Εἶδον τοὺς παραβάτας καὶ ἐταράχθην· διότι δὲν ἐφύλαξαν τὸν λόγον σου.
159Ἰδὲ πόσον ἀγαπῶ τὰς ἐντολὰς σου· Κύριε, ζωοποίησόν με κατὰ τὸ ἔλεός σου.
160Τὸ κεφάλαιον τοῦ λόγου σου εἶναι ἡ ἀλήθεια· καὶ εἰς τὸν αἰῶνα μένουσι πᾶσαι αἱ κρίσεις τῆς δικαιοσύνης σου.
161[Σχίν.] Ἄρχοντες μὲ κατεδίωξαν ἀναιτίως· ἀλλ᾿ ἡ καρδία μου τρέμει ἀπὸ τοῦ λόγου σου.
162Ἀγάλλομαι εἰς τὸν λόγον σου, ὡς ὁ εὑρίσκων λάφυρα πολλά.
163Μισῶ καὶ βδελύττομαι τὸ ψεῦδος· τὸν νόμον σου ἀγαπῶ.
164Ἑπτάκις τῆς ἡμέρας σὲ αἰνῶ, διὰ τὰς κρίσεις τῆς δικαιοσύνης σου.
165Εἰρήνην πολλήν ἔχουσιν οἱ ἀγαπῶντες τὸν νόμον σου· καὶ εἰς αὐτοὺς δὲν ὑπάρχει πρόσκομμα.
166Ἤλπισα ἐπὶ τὴν σωτηρίαν σου, Κύριε· καὶ ἔπραξα τὰ προστάγματά σου.
167Ἐφύλαξεν ἡ ψυχή μου τὰ μαρτύριά σου· καὶ ἠγάπησα αὐτὰ σφόδρα.
168Ἐφύλαξα τὰς ἐντολὰς σου καὶ τὰ μαρτύριά σου· διότι πᾶσαι αἱ ὁδοὶ μου εἶναι ἐνώπιόν σου.
169[Ταῦ.] Ἄς πλησιάσῃ ἡ κραυγή μου ἐνώπιόν σου, Κύριε· συνέτισόν με κατὰ τὸν λόγον σου.
170Ἄς ἔλθῃ ἡ δέησίς μου ἐνώπιόν σου· λύτρωσόν με κατὰ τὸν λόγον σου.
171Τὰ χείλη μου θέλουσι προφέρει ὕμνον, ὅταν μὲ διδάξῃς τὰ διατάγματά σου.
172Ἡ γλῶσσά μου θέλει λαλεῖ τὸν λόγον σου· διότι πάντα τὰ προστάγματά σου εἶναι δικαιοσύνη.
173Ἄς ἦναι ἡ χεὶρ σου εἰς βοήθειάν μου· διότι ἐξέλεξα τὰς ἐντολὰς σου.
174Ἐπεθύμησα τὴν σωτηρίαν σου, Κύριε· καὶ ὁ νόμος σου εἶναι τρυφή μου.
175Ἄς ζήσῃ ἡ ψυχή μου καὶ θέλει σὲ αἰνεῖ· καὶ αἱ κρίσεις σου ἄς μὲ βοηθῶσι.
176Περιεπλανήθην ὡς πρόβατον ἀπολωλός· ζήτησον τὸν δοῦλον σου· διότι δὲν ἐλησμόνησα τὰ προστάγματά σου.







Σχετικά με το Copyright: