Ἀποκάλυψις Ἰωάννου 17

Ἦλθε δὲ ἕνας ἀπὸ τοὺς ἑπτὰ ἀγγέλους, ποὺ κρατοῦσαν τὶς ἑπτὰ φιάλες, καὶ μίλησε μαζί μου λέγοντας· «Ἔλα νὰ σοῦ δείξω τὴν τιμωρία τῆς πόρνης τῆς μεγάλης, ποὺ κάθεται σὲ τόπο μὲ πολλὰ νερά.

Καὶ ἦλθεν ἕνας ἀπὸ τοὺς ἑπτὰ ἀγγέλους, ποὺ εἶχαν τίς ἑπτὰ φιάλες καὶ ὡμίλησε μαζί μου καὶ εἶπεν· Ἔλα νὰ σοῦ δείξω τὴν καταδίκην καὶ κατάκρισιν τῆς πόλεως, ποὺ λόγῳ τῆς ἀποστασίας της ἀπὸ τὸν οὐράνιον Νυμφίον καὶ τῆς ἑξαχρειώσεώς της εἶναι πόρνη. Ἡ πόρνη αὐτὴ εἶναι μεγάλη καὶ κάθηται ἐπάνω εἰς νερὰ πολλά, ποὺ συμβολίζουν λαοὺς καὶ ἔθνη καὶ γλώσσας μὲ γήϊνα καὶ σαρκικὰ φρονήματα.

Καὶ ἦλθεν ἀπὸ τὸν οὐρανὸν ἕνας ἐκ τῶν ἑπτὰ ἀγγέλων, ποὺ εἴχαν τὰς ἑπτὰ φιάλας, καὶ συνωμίλησε μαζῆ μου, λέγων· «ἔλα νὰ σοῦ δείξω τὴν κατάκρισιν καὶ καταδίκην τῆς πόρνης τῆς μεγάλης (τῆς διεφθαρμένης, δηλαδή, καὶ ἐξηχρειωμένης πολυαρίθμου πόλεως), ἡ ὁποία κάθεται ἐπάνω εἰς ὕδατα πολλὰ (τὰ ὁποῖα συμβολίζουν λαοὺς καὶ ἔθνη μὲ ἁμαρτωλὰ καὶ γήϊνα φρονήματα, ὡσὰν τὴν μεγάλην πόλιν).

Μαζί της πόρνευσαν οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς, καὶ μέθυσαν οἱ κάτοικοι τῆς γῆς ἀπὸ τὸ κρασὶ τῆς πορνείας της».

Μὲ αὐτὴν ἐπόρνευσαν οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς καὶ ἐμέθυσαν οἱ κάτοικοι τῆς γῆς ἀπὸ τὸν οἶνον τῆς πορνείας της, δηλαδὴ τὸ εἰδωλολατρικὸν πνεῦμα καὶ ἡ ἠθικὴ ἑξαχρείωσις τῆς ἐκπροσωπούσης τότε τὴν ἠθικὴν Βαβυλῶνα Ρώμης μετεδόθη καὶ εἰς τοὺς ἐξ αὐτῆς ἑξαρτωμένους βασιλεῖς καὶ εἰς τοὺς εἰς αὐτὴν ὑποτελεῖς λαούς.

Μὲ αὐτὴν διεφθάρησαν καὶ ἐξεφαυλίσθησαν οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς καὶ ἐμέθυσαν οἱ κάτοικοι τῆς γῆς ἀπὸ τὸν οἶνον τῆς πορνείας της» (ἀπὸ τὴν μεθυστικὴν ζάλην καὶ παραφορὰν τῆς ἠθικῆς ἐξαθλιώσεώς της).

Καὶ μὲ μετέφερε πνευματικῶς (ὄχι σωματικῶς) σὲ μιὰ ἔρημο. Καὶ εἶδα μιὰ γυναῖκα πάνω στὸ κόκκινο θηρίο, ποὺ ἦταν γεμᾶτο βλάσφημα ὀνόματα, καὶ εἶχε ἑπτὰ κεφάλια καὶ δέκα κέρατα.

Καὶ μὲ μετέφερε πνευματικῶς καὶ ἐν ἐκστάσει εἰς τόπον, ἀπὸ τὸν ὁποῖον εἶχε φύγει ὁ Θεὸς καὶ ἦτο, λόγῳ τῆς κακίας τῶν κατοίκων του, ἔρημος ἀπὸ τὴν παρουσίαν του. Καὶ εἶδα μίαν γυναῖκα, τὴν πόλιν τῆς Ρώμης, ποὺ ἐξεικόνιζε τότε τὴν ἠθικὴν Βαβυλῶνα· εἶδα τὴν γυναῖκα αὐτὴν νὰ κάθηται ἐπάνω εἰς τὸ θηρίον τὸ κόκκινον καὶ αἱμοβόρον καὶ αἱματοβαμμένον, ποὺ ἦτο γεμᾶτον ἀπὸ κάθε εἶδος καὶ ὀνομασίαν βλασφημίας, καὶ εἶχε κεφαλὰς ἑπτὰ καὶ κέρατα δέκα. Τὸ κράτος δηλαδὴ καὶ ἡ ἐξουσία τῆς πόρνης αὐτῆς ἐστηρίζετο ἐπὶ τοῦ ἀντιχρίστου καὶ ἐνεπνέετο ἀπὸ αὐτόν, οἱ βασιλεῖς της δὲ ἔφερον ἀσεβεῖς τίτλους, ποὺ ἐσήμαιναν τὴν θεοποίησιν καὶ αὐτῶν τῶν ἰδίων καὶ τῆς πόλεως των.

Καὶ μὲ μετέφερε ἐν ἐκστάσει κατὰ ἕνα τρόπον πνευματικὸν εἰς ἕνα τόπον ἔρημον ἀπὸ τὴν χάριν τοῦ Θεοῦ καὶ τοὺς ἀνθρώπους τοῦ Θεοῦ. Καὶ εἶδα μίαν γυναῖκα (ποὺ ἐξεικόνιζε τὴν διεφθαρμένην Ρώμην) νὰ κάθεται ἐπάνω εἰς τὸ θηρίον τὸ κόκκινον (τὸ αἱμοχαρὲς καὶ αἱματοβαμμένον ἀπὸ τὰ ἐγκλήματά του), τὸ ὁποῖον ἦτο γεμᾶτον ἀπὸ βλασφημίας καὶ εἶχε ἑπτὰ κεφαλὰς καὶ δέκα κέρατα (τὰ ὁποῖα συμβολίζουν ἀσεβεῖς αὐτοκράτορας, ποὺ εἶχαν θεοποιήσει τὸν ἑαυτόν τους).

Ἡ δὲ γυναῖκα ἦταν ντυμένη στὴν πορφύρα καὶ στὸ κόκκινο, καὶ στολισμένη μὲ χρυσάφι καὶ πολυτίμους λίθους καὶ μαργαριτάρια. Καὶ στὸ χέρι της κρατοῦσε χρυσὸ ποτήρι γεμᾶτο μὲ βδελύγματα καὶ τὶς ἀκαθαρσίες τῆς πορνείας τῆς γῆς.

Καὶ ἡ γυνὴ αὐτὴ εἶχε περιβολὴν ἡγεμονικὴν καὶ βασιλικήν. Ἐφόρει ἔνδυμα πορφυροῦν, ποὺ ἦτο καὶ αἱματοβαμμένον κόκκινον καὶ ἦτο χρυσωμένη καὶ στολισμένη μὲ χρυσᾶ κοσμήματα καὶ πολυτίμους λίθους καὶ μὲ μαργαριτάρια. Καὶ εἶχε εἰς τὸ χέρι της ποτήριον χρυσὸν γεμᾶτον ἀπὸ τὰ βδελύγματα τῆς εἰδωλολατρίας της καὶ ἀκόμη ἐκράτει τὰ ἀκάθαρτα ἔργα τῆς διαφθορᾶς, μὲ τὰ ὁποῖα ἐμόλυνε τὴν γῆν διὰ τῆς ἀποστασίας ἀπὸ τὸν οὐράνιον Νυμφίον.

Καὶ ἡ γυναῖκα αὐτὴ ἐφοροῦσε πολύτιμον πορφυροῦν ἔνδυμα, κατακόκκινον ὅμως ἀπὸ τὰ αἵματα, καὶ ἦτο χρυσωμένη καὶ κοσμημένη μὲ χρυσᾶ στολίδια καὶ πολυτίμους λίθους καὶ μαργαριτάρια. Καὶ εἶχε εἰς τὸ χέρι της ποτήρι χρυσό, ποὺ ἦτο γεμᾶτο ἀπὸ τὰ ἀηδιαστικὰ βδελύγματα τῆς ἀποχαλινωμένης εἰδωλολατρίας· ἐκρατοῦσε δὲ ἀκόμη καὶ τὰ ἀκάθαρτα ἔργα τῆς φαυλότητός της, ποὺ ἐμόλυναν τὴν γῆν.

Καὶ στὸ μέτωπό της ἦταν γραμμένο μυστηριῶδες (ἀλληγορικὸ) ὄνομα· «Βαβυλὼν ἡ μεγάλη, ἡ μητέρα τῶν πορνῶν καὶ τῶν βδελυγμάτων τῆς γῆς».

Καὶ εἰς τὸ μέτωπόν της εἶχε γραφῆ ὄνομα, ποὺ διὰ τοὺς πολλοὺς εἶναι μυστηριῶδες καὶ ἀκατανόητον: Βαβυλὼν ἡ μεγάλη, ἡ μητρόπολις καὶ πρωτεύουσα τῶν πόλεων, ποὺ ἐμακρύνθησαν ἀπὸ τὸν Θεὸν καὶ εἶναι πόρναι, τὸ κέντρον τῆς ἀκολασίας καὶ εἰδωλολατρίας, ποὺ ἀποτελοῦν τὰ βδελύγματα τῆς γῆς.

Καὶ ἐπάνω εἰς τὸ μέτωπον αὐτῆς ἦτο γραμμένον ὄνομα, ποὺ ἐφαίνετο μυστηριῶδες καὶ ἀκατάληπτο· «Βαβυλὼν ἡ μεγάλη, ἡ πρωτεύουσα καὶ ἡ μητέρα πολυαρίθμων διεφθαρμένων πόλεων, τόπος φαυλότητος καὶ εἰδωλολατρίας, ποὺ εἶναι βδελύγματα τῆς γῆς».

Καὶ εἶδα τὴ γυναῖκα νὰ μεθάῃ ἀπὸ τὸ αἷμα τῶν ἁγίων (τῶν πιστῶν) καὶ ἀπὸ τὸ αἷμα τῶν μαρτύρων (τῶν κηρύκων) τοῦ Ἰησοῦ. Καὶ ὅταν τὴν εἶδα, φοβήθηκα μὲ φόβο μεγάλο.

Καὶ εἶδα τὴν γυναῖκα νὰ μεθᾶ ἀπὸ τὸ αἷμα τῶν Χριστιανῶν, τοὺς ὁποίους κατεδίωκε, καὶ ἀπὸ τὸ αἷμα τῶν μαρτύρων τοῦ Ἰησοῦ. Καὶ ὅταν τὴν εἶδα, ἐθαύμασα μεγάλον θαυμασμὸν διὰ τὴν τόσον ἡγεμονικὴν ἐμφάνισίν της καὶ διὰ τὸν θρίαμβόν της κατὰ τῶν ἁγίων καὶ πιστῶν.

Καὶ εἶδα αὐτὴν τὴν γυναῖκα νὰ μεθᾷ ἀπὸ τὸ αἷμα τῶν Χριστιανῶν καὶ ἀπὸ τὸ αἷμα τῶν μαρτύρων τοῦ Ἰησοῦ, τοὺς ὁποίους ἐμισοῦσε καὶ κατεδίωκε, διὰ νὰ τοὺς ἐξοντώσῃ. Καὶ ὅταν τὴν εἶδα, ἐθαύμασα μεγάλον θαυμασμὸν καὶ διὰ τὴν μεγαλοπρεπῆ ἐμφάνισίν της καὶ διὰ τὴν ἐξοντωτικήν της δύναμιν ἐναντίον τῶν πιστῶν.

Ὁ δὲ ἄγγελος μοῦ εἶπε· «Γιατί φοβήθηκες; Ἐγὼ θὰ σοῦ ἐξηγήσω τὸ μυστήριο τῆς γυναίκας καὶ τοῦ θηρίου ποὺ τὴν βαστάζει καὶ ἔχει τὰ ἑπτὰ κεφάλια καὶ τὰ δέκα κέρατα.

Καὶ μοῦ εἶπεν ὁ ἄγγελος· Διατί ἐθαύμασες; Ἐγὼ θὰ σοῦ ἐξηγήσω τὸ ἀκατανόητον καὶ ἄγνωστον μυστικὸν τῆς γυναικὸς καὶ τοῦ θηρίου ποὺ τὴν βαστάζει, καὶ τὸ ὁποῖον ἔχει τὰς ἑπτὰ κεφαλὰς καὶ τὰ δέκα κέρατα.

Καὶ μοῦ εἶπεν ὁ ἄγγελος· «διατί ἐθαύμασες; Ἐγὼ θά σοῦ εἴπω καὶ θὰ σοῦ ἐξηγήσω τὸ ἀκατάληπτον διὰ τοὺς πολλοὺς μυστικόν, σχετικῶς μὲ τὴν γυναῖκα καὶ μὲ τὸ θηρίον, ποὺ τὴν βαστάζει, καὶ τὸ ὁποῖον ἔχει τὰς ἑπτὰ κεφαλὰς καὶ τὰ δέκα κέρατα.

Τὸ θηρίο, ποὺ εἶδες, ὑπῆρχε καὶ δὲν ὑπάρχει, ἀλλὰ πρόκειται ν’ ἀνεβῇ ἀπὸ τὴν ἄβυσσο (νὰ ἐπανέλθῃ δηλαδὴ) καὶ νὰ καταλήξῃ σὲ ἀπώλεια (νὰ ἐξολοθρευθῇ). Θὰ φοβηθοῦν δὲ ἐκεῖνοι οἱ κάτοικοι τῆς γῆς, τῶν ὁποίων τὸ ὄνομα δὲν εἶναι γραμμένο στὸ βιβλίο τῆς ζωῆς ἀπὸ τὴν ἀρχὴ τοῦ κόσμου, βλέποντας τὸ θηρίο, διότι ὑπῆρχε καὶ δὲν ὑπάρχει, ἀλλὰ θὰ παρουσιασθῇ πάλι.

Τὸ θηρίον, τὸ ὁποῖον εἶδες, εἶναι αἱ ἐμπνεόμεναι ὑπὸ τοῦ σατανᾶ ἄθεοι κοσμοκρατορίαι, αἱ ὁποίαι ἦσαν καὶ ἔπεσαν καὶ ἀνέζησαν εἰς τὴν κοσμοκρατορίαν τῆς Ρώμης, ἡ ὁποία θὰ πέσῃ καὶ εἶναι σὰν νὰ μὴ ὑπάρχῃ. Καὶ μέλλει νὰ ἐπανέλθῃ τὸ θηρίον αὐτὸ ἀπὸ τὴν ἄβυσσον διὰ τῶν ἀθέων καὶ ἀντιχρίστων κοσμοκρατοριῶν, ποὺ θὰ διαδεχθοῦν τὴν κοσμοκρατορίαν τῆς Ρώμης, καὶ διὰ τῆς νίκης τοῦ Χριστοῦ πηγαίνει εἰς ὄλεθρον καὶ ἑξαφανισμόν. Καὶ θὰ θαυμάσουν ἐκεῖνοι ποὺ κατοικοῦν ἐπὶ τῆς γῆς, τῶν ὁποίων τὸ ὄνομα δὲν ἔχει γραφῆ, ἀφ’ ὅτου ἤρχισε νὰ κτίζεται ὁ κόσμος, εἰς τὸ βιβλίον τῆς αἰωνίου ζωῆς. Καὶ θὰ θαυμάσουν, ὅταν βλέπουν τὸ θηρίον, ὅτι ὑπῆρχε καὶ δὲν ὑπάρχει καὶ ὅμως θὰ ἀναζήσῃ καὶ θὰ εἶναι παρόν.

Τὸ θηρίον, τὸ ὁποῖον εἶδες (καὶ τὸ ὁποῖον συμβολίζει τοὺς ἀσεβεῖς καὶ τὸν ἑαυτόν τους θεοποιοῦντας αὐτοκράτορας, ὅπως καὶ τὰς διεφθαρμένας βασιλείας των) ἦτο κάποτε καὶ δὲν ὑπάρχει πλέον, διότι ἔχει συντριβῆ. Καὶ μέλλει πάλιν νὰ ἀνεβῇ ἀπὸ τὴν ἄβυσσον καὶ νὰ ἐνσαρκωθῇ εἰς τὸ πρόσωπον τῶν ἀθέων ἠγετῶν καὶ αὐτοκρατοριῶν, ἀλλὰ καὶ πάλιν μέλλει νὰ ὑπάγῃ εἰς τὸν ὄλεθρον καὶ τὸν ἀφανισμὸν κατανικημένον ἀπὸ τὴν δύναμιν τοῦ Χριστοῦ. Καὶ οἱ κάτοικοι τῆς γῆς, τῶν ὁποίων τὸ ὄνομα δὲν εἶναι γραμμένον εἰς τὸ βιβλίον τῆς ζωῆς ἀπὸ τότε ποὺ ἐκτίζετο ὁ κόσμος, θὰ θαυμάσουν, ὅταν ἴδουν ὅτι τὸ θηρίον ὑπῆρχε μὲν κάποτε καὶ δὲν ὑπάρχει, καὶ ὅμως πάλιν θὰ παρουσιασθῇ.

Ἐδῶ φαίνεται ὁ νοῦς ποὺ ἔχει σοφία. Τὰ ἑπτὰ κεφάλια εἶναι ἑπτὰ λόφοι, ποὺ πάνω τους κάθεται ἡ γυναῖκα.

Ἐδῶ φαίνεται ὁ νοῦς ὁ φωτισμένος ἀπὸ τὸν Θεόν, ποὺ ἔχει ἀληθινὴν καὶ πνευματικὴν σοφίαν. Αἱ ἑπτὰ κεφαλαὶ τοῦ θηρίου σημαίνουν τὰ ἑπτὰ βουνὰ καὶ τοὺς λόφους, ἐπάνω εἰς τοὺς ὁποίους εἶναι κτισμένη καὶ κάθεται ἡ γυνή, ἡ πόλις Ρώμη, ποὺ ἐξεικονίζει τὴν ἠθικὴν Βαβυλῶνα τὴν σημερινήν, ἀλλὰ καὶ ὅλας ποὺ μέχρι τῆς ὁριστικῆς ἐπικρατήσεως τοῦ Εὐαγγελίου θὰ ἀναφανοῦν.

Ἐδῶ δείχνεται ὁ νοῦς, ὁ ὁποῖος ἔχει τὴν σοφίαν τοῦ Θεοῦ. Αἱ ἑπτὰ κεφαλαί, ἐπὶ τῶν ὁποίων κάθεται ἡ γυναίκα, συμβολίζουν ἑπτὰ ὄρη, ἐπάνω εἰς τὰ ὁποῖα ἡ διεφθαρμένη Ρώμη εἶναι κτισμένη.

Ἐπίσης εἶναι ἑπτὰ βασιλεῖς. Οἱ πέντε ἔπεσαν, ὁ ἕνας ὑπάρχει, ὁ ἄλλος δὲν ἦλθεν ἀκόμη. Καὶ ὅταν ἔλθῃ, λίγο χρόνο πρόκειται νὰ παραμείνῃ.

Σημαίνουν ἀκόμη αἱ ἑπτὰ κεφαλαὶ καὶ ἑπτὰ βασιλείας καὶ ἀντιθέους κοσμοκρατορίας. Αἱ πέντε ἦσαν προχριστιανικαὶ καὶ ἔπεσαν. Ἡ μία, ἡ ρωμαϊκή, ὑπάρχει ἀκόμη. Καὶ ἡ ἄλλη δὲν ἦλθεν ἀκόμη. Καὶ ὅταν ἔλθῃ, πρέπει σύμφωνα μὲ τὸ σχέδιον τοῦ Θεοῦ νὰ μείνῃ ὀλίγον χρόνον.

Συμβολίζουν ἀκόμη καὶ ἑπτὰ βασιλεῖς, ποὺ ἐκπροσωποῦν ἑπτὰ βασιλείας ἀσεβεῖς καὶ διεφθαρμένας. Αἱ πέντε, αἱ προχριστιανικαί, ἔπεσαν, ἡ μία ὑπάρχει ἀκόμη. Ἡ ἄλλη, ἡ τοῦ ἀντιχρίστου, δὲν ἦλθεν ἀκόμη. Καὶ ὅταν ἔλθῃ θὰ εἶναι προσωρινὴ καὶ παροδική. Ὀλίγον χρόνον θὰ μείνῃ σύμφωνα μὲ τὸ σχέδιον τοῦ Θεοῦ.

Καὶ τὸ θηρίο, ποὺ ὑπῆρχε καὶ δὲν ὑπάρχει, καὶ αὐτὸς εἶναι βασιλεὺς ὄγδοος, καὶ εἶναι ἀπὸ τοὺς ἑπτά (ὁμόφρων καὶ ὁμότροπος τῶν ἑπτά), καὶ πηγαίνει σὲ ἀπώλεια (νὰ ἐξολοθρευθῇ).

Καὶ τὸ θηρίον, ποὺ ἦτο καὶ δὲν εἶναι πλέον, καὶ αὐτὸς εἶναι ὄγδοος βασιλεὺς καὶ εἶναι ἀπὸ τοὺς ἑπτά. Διότι καὶ τὰς ἑπτὰ κοσμοκρατορίας τὸ αὐτὸ θηρίον ἐμπνέει καὶ εἰς αὐτάς, σὰν ξεχωριστὴ ὕπαρξις, πάντοτε αὐτὸ ἀναζῇ καὶ ἡ ζωή του ἐξαρτᾶται καὶ ἐνσωματοῦται εἰς τὰς ἑπτὰ αὐτὰς κοσμοκρατορίας. Ἀλλὰ καὶ αὐτὸ πηγαίνει πρὸς τὸν ὄλεθρον καὶ τὸν ἑξαφανισμόν.

Καὶ τὸ θηρίον, τὸ ὁποῖον ἦτο καὶ δὲν ὑπάρχει πλέον, εἶναι καὶ αὐτὸ ὁ ὄγδοος βασιλεύς, ποὺ κατὰ τὰ φρονήματα καὶ τὴν κακίαν εἶναι ἀπὸ τοὺς ἑπτὰ προηγουμένους βασιλεῖς, (διότι αὐτὸ ἐνέπνεε καὶ ἐκείνους). Καὶ αὐτὸ θὰ εἶναι παροδικόν, διότι βαδίζει πρὸς τὴν καταστροφὴν καὶ τὸν ἐξαφανισμόν.

Καὶ τὰ δέκα κέρατα, ποὺ εἶδες, εἶναι δέκα βασιλεῖς, οἱ ὁποῖοι βασιλεία δὲν ἔλαβαν, ἀλλὰ λαμβάνουν ἐξουσία σὰν βασιλεῖς μὶα ὥρα μαζὶ μὲ τὸ θηρίο.

Καὶ τὰ δέκα κέρατα, ποὺ εἶδες, σημαίνουν δέκα βασιλεῖς, οἱ ὁποῖοι δὲν ἐβασίλευσαν ἀκόμη ἕως τώρα, ἀλλ’ ὡς βασιλεῖς λαμβάνουν ἐξουσίαν μίαν ὥραν καὶ θὰ βασιλεύσουν πολὺ ὀλίγον χρόνον ὡς σύμμαχοι τοῦ θηρίου.

Καὶ τὰ δέκα κέρατα, τὰ ὁποῖα εἶδες, συμβολίζουν δέκα βασιλεῖς, οἱ ὁποῖοι δὲν ἐβασίλευσαν ἀκόμη, ἀλλὰ σὰν βασιλεῖς παίρνουν βασιλικὴν ἐξουσίαν ἐπὶ μίαν ὥραν (ἐπὶ μικρὸν δηλαδὴ χρονικὸν διάστημα) καὶ θὰ βασιλεύσουν μαζῆ μὲ τὸ θηρίον ὀλίγον χρόνον.

Αὐτοὶ συμφωνοῦν, καὶ τὴ δύναμι καὶ τὴν ἐξουσία τους δίνουν στὸ θηρίο.

Αὐτοὶ ἔχουν τὰ αὐτὰ φρονήματα καὶ τὴν δύναμιν καὶ τὴν ἐξουσίαν τους τὴν δίδουν εἰς τὸ θηρίον.

Καὶ αὐτοὶ ἔχουν τὰ ἴδια φρονήματα καὶ τὰς ἰδίας διαθέσεις, καὶ δίδουν εἰς τὸ θηρίον τὴν δύναμιν καὶ τὴν ἐξουσίαν των.

Αὐτοὶ θὰ πολεμήσουν ἐναντίον τοῦ Ἀρνίου, ἀλλὰ τὸ Ἀρνίον θὰ τοὺς νικήσῃ, διότι εἶναι Κύριος κυρίων καὶ Βασιλεύς βασιλέων, ὅσοι δὲ εἶναι μαζί του εἶναι ἐπίλεκτοι καὶ ἐκλεκτοὶ καὶ ἀφωσιωμένοι».

Αὐτοὶ θὰ πολεμήσουν μὲ τὸ Ἀρνίον καὶ τὸ Ἀρνίον θὰ τοὺς νικήσῃ, διότι εἶναι Κύριος τῶν κυρίων καὶ Βασιλεὺς τῶν βασιλέων καὶ αὐτοί, ποὺ εἶναι μαζί του, εἶναι προσκαλεσμένοι καὶ ἐκλεγμένοι ἀπὸ τὸν Θεὸν καὶ πιστοί.

Αὐτοί, (μοχθηρὰ καὶ αἱμοβόρα ὄργανα τοῦ θηρίου καθὼς εἶναι) θὰ πολεμήσουν ἐναντίον τοῦ Ἀρνίου, ἀλλά θὰ τοὺς νικήσῃ τὸ Ἀρνίον, διότι εἶναι κύριος τῶν κυρίων καὶ βασιλεὺς τῶν βασιλέων, καὶ αὐτοὶ ποὺ εἶναι μαζῆ του καὶ ἀποτελοῦν τὴν βασιλικὴν του παράταξιν, εἶναι οἱ προσκεκλημένοι καὶ διαλεγμένοι ἀπὸ τὸν Θεὸν πιστοί».

Ἐπίσης μοῦ λέγει· «Τὰ νερά, ποὺ εἶδες, ὅπου κάθεται ἡ πόρνη, εἶναι λαοὶ καὶ ὄχλοι καὶ ἔθνη καὶ γλῶσσες.

Καὶ μοῦ εἶπεν ὁ ἄγγελος· Τὰ νερὰ ποὺ εἶδες, ἐπάνω εἰς τὰ ὁποῖα ἐκάθητο ἡ πόρνη, εἶναι λαοὶ καὶ ὄχλοι καὶ ἔθνη, ἐπὶ τῶν ὁποίων κυριαρχεῖ ἡ πόρνη.

Καὶ μοῦ εἶπεν ὁ ἄγγελος· «τὰ νερά, τὰ ὁποῖα εἶδες, ἐπάνω εἰς τὰ ὁποῖα ἐκάθητο ἡ διεφθαρμένη πόλις, ἡ Ρώμη, εἶναι λαοὶ καὶ ὄχλοι καὶ ἔθνη καὶ γλῶσσαι διάφοροι, ἐπάνω εἰς τὰ ὁποῖα κυριαρχεῖ ἡ πόρνη, δηλαδὴ ἡ ἐνσάρκωσις τῆς διαφθορᾶς.

Τὰ δέκα δὲ κέρατα, ποὺ εἶδες, καὶ τὸ θηρίο, αὐτοὶ θὰ μισήσουν τὴν πόρνη καὶ θὰ τὴν ἐρημώσουν καὶ θὰ τὴ γυμνώσουν καὶ θὰ φάγουν τὶς σάρκες της καὶ θὰ τὴν κατακαύσουν μὲ φωτιά.

Ἀλλὰ τὸ κράτος τῆς ἁμαρτίας φέρει πάντοτε μέσα του τὰ σπέρματα τῆς σαπίλας καὶ τῆς ἀποσυνθέσεως καὶ τῆς αὐτοδιαλύσεως. Καὶ ἑκάστη νέα κοσμοκρατορία θεμελιώνεται ἐπάνω εἰς τὰ ἐρείπια τῆς προηγουμένης, τὴν ὁποίαν διεδέχθη, ἀφοῦ προηγουμένως τὴν κατέστρεψεν. Ἔτσι θὰ γίνῃ καὶ μὲ τὴν ρωμαϊκὴν κοσμοκρατορίαν. Τὰ δέκα κέρατα, ποὺ εἶδες, δηλαδὴ οἱ δέκα βασιλεῖς καὶ τὸ θηρίον ποὺ ἐμπνέει καὶ τούτους, αὐτοὶ θὰ μισήσουν τὴν πόλιν Ρώμην, τὴν πόρνην, ποὺ ἐξεικονίζει τὴν ἠθικὴν Βαβυλῶνα κάθε ἐποχῆς. Καὶ θὰ τὴν κάμουν ἐρημωμένην καὶ γυμνήν, διότι θὰ διαρπάσουν τὸν πλοῦτον της καὶ θὰ φάγουν τὰς σάρκας τῆς διαμοιράζοντες τὴν ἐπικράτειάν της καὶ τὰς χώρας της καὶ θὰ τὴν κατακαύσουν μὲ φωτιά.

Καὶ τὰ δέκα κέρατα, ποὺ εἶδες καὶ τὰ ὁποῖα συμβολίζουν δέκα βασιλεῖς καὶ τὸ θηρίον, ποὺ τοὺς ἐμπνέει, ὅλοι αὐτοὶ θὰ μισήσουν τὴν διεφθαρμένην Ρώμην καὶ τὴν κοσμοκρατορίαν της, θὰ ἐξεγερθοῦν ἐναντίον της, (διότι ἀνάμεσα εἰς τοὺς κακοὺς κυριαρχεῖ κατὰ κανόνα τὸ ἀνθρωποκτόνον καὶ καταστρεπτικὸν μῖσος) καὶ θὰ τὴν κάμουν ἔρημον καὶ γυμνὴν ἀπὸ τὰ πλούτη καὶ τὴν δόξαν της, θὰ καταφάγουν τὰς σάρκας της (θὰ διαμοιρασθοῦν δηλαδὴ μεταξύ των τὰς περιοχάς της) καὶ θὰ τὴν κατακαύσουν μὲ φωτιάν.

Διότι ὁ Θεὸς ἔβαλε στὶς καρδιές τους νὰ κάνουν τὸ θέλημά του καὶ νὰ ἐνεργήσουν ὁμοφώνως καὶ νὰ δώσουν τὴ βασιλικὴ δύναμί τους στὸ θηρίο, μέχρις ὅτου πραγματοποιηθοῦν οἱ λόγοι τοῦ Θεοῦ.

Διότι ὁ Θεὸς ἐνέβαλεν εἰς τὰς καρδίας των νὰ γίνουν ὄργανα τῶν σχεδίων του καὶ νὰ κάμουν τὴν βουλήν του, καὶ νὰ συμφωνήσουν καὶ νὰ δώσουν τὴν βασιλείαν τους εἰς τὸ θηρίον, ἕως ὅτου πραγματοποιηθοῦν τελείως οἱ περὶ τοῦ θηρίου προφητικοὶ λόγοι τοῦ Θεοῦ.

Διότι ὁ Θεός, (ποὺ ὑποτάσσει καὶ τοὺς κακοὺς εἰς τὰ σχέδια του) ἔδωσεν εἰς τὰς καρδίας των βουλὴν καὶ ἀπόφασιν νὰ κάμουν τὸ θέλημά του καὶ νὰ συμφωνήσουν μὲ μίαν γνώμην μεταξύ των καὶ νὰ δώσουν τὴν βασιλείαν των εἰς τὸ θηρίον, μέχρις ὅτου λάβουν πλήρη πραγματοποίησιν οἱ λόγοι τοῦ Θεοῦ.

Ἡ δὲ γυναῖκα, ποὺ εἶδες, εἶναι ἡ πόλι ἡ μεγάλη, ἡ ὁποία βασιλεύει πάνω στοὺς βασιλεῖς τῆς γῆς».

Καὶ ἡ γυναῖκα, ποὺ εἶδες, εἶναι ἡ πόλις ἡ μεγάλη τῆς Ρώμης, ἡ ὁποία βασιλεύει τώρα ἐπὶ τῶν βασιλέων τῆς γῆς, ἀλλὰ τὴν ὁποίαν μετ’ ὀλίγον οἱ βασιλεῖς αὐτοὶ θὰ τὴν καταστρέψουν.

Καὶ ἡ γυναῖκα, τὴν ὁποίαν εἶδες, εἶναι ἡ πόλις ἡ μεγάλη, ἡ Ρώμη, ἡ ὁποία ἐκτείνει τώρα τὴν κυριαρχίαν της ἐπάνω εἰς τοὺς βασιλεῖς τῆς γῆς», (διὰ νὰ θερίσῃ μετ’ ὀλίγον τὴν καταστροφήν της ἀπὸ αὐτοὺς τούτους τοὺς βασιλεῖς).