Ἀποκάλυψις Ἰωάννου 22

Καὶ μοῦ ἔδειξε (ὁ ἄγγελος) ποταμὸ ὕδατος ζωῆς, λαμπρὸ σὰν κρύσταλλο, ποὺ πήγαζε ἀπὸ τὸ θρόνο τοῦ Θεοῦ καὶ τοῦ Ἀρνίου.

Καὶ μοῦ ἔδειξεν ὁ ἄγγελος ποταμὸν γεμᾶτον ἀπὸ νερό, ποὺ δίδει ζωὴν ἀθάνατον. Καὶ ὁ ποταμὸς αὐτὸς ἦτο διαυγὴς καὶ λαμπρὸς σὰν τὸ κρύσταλλον, καὶ ἔβγαινεν ἀπὸ τὸν θρόνον τοῦ Θεοῦ καὶ τοῦ Ἀρνίου, σύμβολον τῆς ζωοποιούσης τὰ πάντα θείας χάριτος.

Καὶ ὁ ἄγγελος μοῦ ἔδειξε τὸν ποταμὸν τοῦ ὕδατος τῆς ζωῆς, διαυγῆ καὶ λαμπρὸν σὰν τὸ κρύσταλλον, ὁ ὁποῖος ἐπήγαζε καὶ ἐξεχύνετο ἀπὸ τὸν θρόνον τῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ καὶ τοῦ Ἀρνίου.

Στὸ μέσο τῆς πλατείας αὐτῆς (τῆς πόλεως) καὶ ἀπὸ τὸ ἕνα καὶ ἀπὸ τὸ ἄλλο μέρος τοῦ ποταμοῦ ἦταν τὸ δένδρο τῆς ζωῆς, ποὺ καρποφορεῖ δώδεκα φορές, κάθε μῆνα ἀποδίδοντας τὸν καρπό του. Καὶ τὰ φύλλα τοῦ δένδρου χρησιμεύουν γιὰ τὴ θεραπεία τῶν ἐθνῶν.

Καὶ εἰς τὸ μέσον τῆς πλατείας τῆς πόλεως καὶ τοῦ ποταμοῦ δένδρον ζωῆς, ποὺ τριγύρω καὶ ἀπ’ ἐδῶ καὶ ἀπ’ ἐκεῖ ἐποτίζετο ἀπὸ τὸν ποταμὸν καὶ ἔβγαζε δώδεκα φορὰς καρπούς, κάθε μῆνα ἐκαρποφόρει καὶ ἔδιδε τὸν καρπόν του. Σύμβολον τοῦ Χριστοῦ, ἡ μετὰ τοῦ ὁποίου ἕνωσις καὶ κοινωνία θὰ μεταδίδῃ τὴν ζωὴν τὴν μακαρίαν καὶ ἀθάνατον εἰς τὰ ἐκ τῶν καρπῶν τοῦ δένδρου τρεφόμενα τέκνα τοῦ Θεοῦ, τὰ διὰ τῆς πίστεως υἱοθετηθέντα. Καὶ τὰ φύλλα τοῦ δένδρου θὰ χρησιμοποιοῦνται διὰ τοὺς ἐξ ἐθνῶν πολιτευθέντας κατὰ τὸν νόμον τῆς συνειδήσεως, μὴ γνωρίσαντας ὅμως τὸν Χριστὸν καὶ μὴ υἱοθετηθέντας δι’ αὐτοῦ.

Καὶ εἰς τὸ μέσον τῆς πλατείας τῆς πόλεως καὶ τοῦ ποταμοῦ, ποτιζόμενον ἀπ’ ἐδῶ καὶ ἀπ’ ἐκεῖ ἀπὸ τὰ ὕδατα τοῦ ποταμοῦ, ὑπῆρχε τὸ δένδρον τῆς ζωῆς, τὸ ὁποῖον ἔκαμνε δώδεκα καρπούς· κάθε μῆνα ἔδιδε τὸν καρπὸν του, καὶ τὰ φύλλα τοῦ δένδρου αὐτοῦ προορίζονται διὰ τοὺς ἐθνικούς (ποὺ ἐρρύθμιζαν τὴν ζωὴν των σύμφωνα μὲ τὸν νόμον τῆς συνειδήσεως, διότι δὲν εἶχαν γνωρίσει τὸν Χριστόν).

Καὶ καμμία συμφορὰ δὲν θὰ συμβῇ πλέον. Καὶ ὁ θρόνος τοῦ Θεοῦ καὶ τοῦ Ἀρνίου θὰ εἶναι σ’ αὐτὴ (τὴν πόλι), καὶ οἱ δοῦλοι αὐτοῦ (τοῦ Θεοῦ καὶ τοῦ Ἀρνίου) θὰ λατρεύουν αὐτόν,

Καὶ δὲν θὰ εἶναι πλέον ἐκεῖ οἰοσδήποτε ἀφορισμὸς ἢ ἔξωσις σὰν αὐτήν, ποὺ ἔγινεν ἄλλοτε ἀπὸ τὸν Παράδεισον. Καὶ ὁ θρόνος τοῦ Θεοῦ καὶ τοῦ Ἀρνίου θὰ εἶναι μέσα εἰς τὴν πόλιν αὐτήν. Καὶ οἱ δοῦλοι του θὰ τὸν λατρεύσουν.

Καὶ δι’ ἐκείνους ποὺ θὰ εἰσέλθουν εἰς τὴν ἁγίαν πόλιν, δὲν ὑπάρχει κανένας φόβος ἐξώσεώς των. Καὶ ὁ θρόνος τοῦ Θεοῦ καὶ τοῦ Ἀρνίου θὰ ὑπάρχῃ αἰωνίως εἰς τὴν πόλιν αὐτήν, καὶ οἱ δοῦλοι τοῦ Θεοῦ θὰ τὸν λατρεύσουν,

καὶ θὰ βλέπουν τὸ πρόσωπό του (τὴ μορφή του), καὶ τὸ ὄνομά του θὰ εἶναι στὰ μέτωπά τους.

Καὶ θὰ ἴδουν τὸ πρόσωπόν του καὶ τὴν δόξαν του καὶ θὰ φέρουν τὸ ὄνομά του ἐπὶ τῶν μετώπων των ὄχι μόνον εἰς δήλωσιν, ὅτι εἶναι κτῆμα του αἰώνιον, ἀλλὰ καὶ διότι ἡ δόξα τοῦ ὀνόματός του καὶ τοῦ προσώπου του θὰ καθρεπτίζεται καὶ εἰς τὰ ἰδικά των πρόσωπα.

Καὶ θὰ ἴδουν τὸ πρόσωπόν του, τὴν δόξαν τῆς θεότητος του, καὶ θὰ φέρουν μὲ χαρὰν τὸ ὄνομά του ἐπάνω εἰς τὰ μέτωπά των (διὰ νὰ δηλωθῇ ἔτσι, ὅτι ἀνήκουν εἰς αὐτὸν καὶ μετέχουν ὡς ἰδικοί του εἰς τὴν θείαν του δόξαν).

Καὶ νύχτα δὲν θὰ ὑπάρχῃ πλέον, καὶ δὲν θὰ χρειάζεται λύχνος καὶ φῶς ἡλίου, διότι ὁ Κύριος ὁ Θεὸς θὰ τοὺς φωτίζῃ. Καὶ θὰ βασιλεύουν αἰωνίως.

Καὶ νύκτα δὲν θὰ εἶναι πλέον καὶ δὲν θὰ ἔχουν ἀνάγκην νὰ φωτίζωνται ἀπὸ τὸ φῶς λύχνου ὑλικοῦ καὶ ἀπὸ τὸ φῶς τοῦ ἡλίου, διότι Κύριος ὁ Θεὸς θὰ ρίψῃ τὸ φῶς του ἐπ’ αὐτῶν καὶ θὰ τοὺς λαμπρύνῃ. Καὶ θὰ βασιλεύσουν εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων.

Καὶ νύχτα δὲν θὰ ὑπάρχη πλέον ἐκεῖ, ούτε καὶ καμμία ἀνάγκη λύχνου καὶ φωτός ηλίου, διότι Κύριος ὁ Θεὸς θὰ φωτίζῃ αὐτοὺς μὲ τὸ ἀπρόσιτον ὑπέρλαμπρον αὐτοῦ φῶς, καὶ θὰ βασιλεύσουν εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων.

Καὶ μοῦ λέγει (ὁ Ἰησοῦς)· «Αὐτοὶ οἱ λόγοι εἶναι ἀξιόπιστοι καὶ ἀληθινοί. Διότι ὁ Κύριος ὁ Θεὸς τῶν χαρισμάτων τῶν προφητῶν ἀπέστειλε τὸν ἄγγελό του, γιὰ νὰ φανερώσῃ στοὺς δούλους του ὅσα πρόκειται νὰ γίνουν συντόμως.

Καὶ μοῦ εἶπεν ὁ ἄγγελος· Αὐτοὶ οἱ λόγοι, ποὺ περιέχονται εἰς ὁλόκληρον τὸ βιβλίον, εἶναι ἀξιόπιστοι καὶ ἀληθεῖς. Καὶ ὁ Κύριος καὶ ὁ Θεὸς τῶν πνευματικῶν χαρισμάτων τῶν προφητῶν ἀπέστειλε τὸν ἄγγελόν του, ποὺ ἐμεσολάβησε διὰ νὰ καθοδηγηθῆς, διὰ νὰ δείξῃ εἰς τοὺς δούλους του, τὰ πιστὰ μέλη της ἐπὶ γῆς στρατευομένης Ἐκκλησίας, ἐκεῖνα ποὺ σύμφωνα μὲ τὸ θεῖον σχέδιον πρέπει νὰ γίνουν γρήγορα.

Καὶ μοῦ εἶπεν ὁ ἄγγελος· «ὅλοι αὐτοὶ οἱ λόγοι, ποὺ περιέχονται εἰς τὸ βιβλίον, εἶναι ἀπολύτως ἀξιόπιστοι καὶ ἀληθινοί. Καὶ Κύριος ὁ Θεὸς τῶν ἀγγέλων καὶ τῶν προφητῶν ἔστειλε τὸν ἄγγελόν του νὰ δείξῃ εἰς τοὺς δούλους του, εἰς τοὺς πιστοὺς δηλαδὴ τῆς Ἐκκλησίας, ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα, σύμφωνα μὲ τὴν θείαν βουλήν του, θὰ πραγματοποιηθοῦν σύντομα».

Καὶ ἰδοὺ ἔρχομαι συντόμως. Μακάριος (εὐτυχής) ὁ τηρητὴς τῶν λόγων τῆς προφητείας αὐτοῦ τοῦ βιβλίου».

Καὶ ἰδοὺ ἔρχομαι γρήγορα, λέγει ὁ Χριστός. Μακάριος εἶναι ἐκεῖνος, ποὺ φυλάττει τοὺς λόγους τῆς προφητείας, ποὺ περιέχονται εἰς τὸ βιβλίον αὐτό.

«Καὶ ἰδού, λέγει ὁ Χριστός, ἔρχομαι γρήγορα. Μακάριος εἶναι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος τηρεῖ τὰς προφητείας, ποὺ εἶναι γραμμένες εἰς τὸ βιβλίον τοῦτο».

Ἐγὼ δὲ ὁ Ἰωάννης εἶμαι ὁ αὐτήκοος καὶ αὐτόπτης μάρτυς αὐτῶν. Καὶ ὅταν ἄκουσα καὶ εἶδα, ἔπεσα νὰ προσκυνήσω μπροστὰ στὰ πόδια τοῦ ἀγγέλου, ποὺ μοῦ φανέρωνε αὐτά.

Καὶ εἶμαι ἐγώ, ὁ Ἰωάννης, ποὺ ἤκουα καὶ ἔβλεπα αὐτά. Καὶ ὅταν τὰ ἤκουσα καὶ τὰ εἶδα, ἔπεσα νὰ προσκυνήσω ἐμπρὸς εἰς τὰ πόδια τοῦ ἀγγέλου, ποὺ μοῦ τὰ ἔδειχνε.

Καὶ ἐγώ, ποὺ ἤκουσα καὶ εἶδα ὅλα αὐτά, εἶμαι ὁ Ἰωάννης. Καὶ ὅταν τὰ ἤκουσα καὶ τὰ εἶδα, γεμᾶτος ἱερὸν δέος καὶ εὐλάβειαν δι’ αὐτά, ἔπεσα νὰ προσκυνήσω ἐμπρὸς εἰς τὰ πόδια τοῦ ἀγγέλου, ποὺ μοῦ τὰ ἔδειχνε.

Ἀλλὰ μοῦ λέγει· «Πρόσεχε, μή! Εἶμαι σύνδουλος μὲ σένα καὶ τοὺς ἀδελφούς σου τοὺς προφῆτες καὶ τοὺς τηρητὰς τῶν λόγων αὐτοῦ τοῦ βιβλίου. Τὸ Θεὸ νὰ προσκυνήσῃς».

Καὶ μοῦ εἶπεν ἐκεῖνος· Πρόσεξε· μὴ κάνῃς αὐτό, ποὺ σκέπτεσαι. Εἶμαι σύνδουλος ἰδικός σου καὶ τῶν ἀδελφῶν σου τῶν προφητῶν καὶ σύνδουλος ἐκείνων ποὺ φυλάττουν τοὺς λόγους τοῦ βιβλίου αὐτοῦ. Τὸν Θεὸν προσκύνησε.

Καὶ μοῦ εἶπεν ὁ ἄγγελος· «πρόσεξε, μὴ κάμῃς κάτι τέτοιο· διότι ἐγὼ εἶμαι σύνδουλος ἰδικός σου καὶ τῶν προφητῶν καὶ ὅλων ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι φυλάσσουν τὰ λόγια τοῦ βιβλίου τούτου. Τὸν Θεὸν προσκύνησε».

Ἐπίσης μοῦ λέγει· «Μὴ κρατήσῃς μυστικοὺς τοὺς λόγους τῆς προφητείας αὐτοῦ τοῦ βιβλίου. Διότι ὁ καιρὸς πλησιάζει.

Καὶ μοῦ εἶπεν ὁ Χριστὸς διὰ τοῦ ἀγγέλου· Μὴ σφραγίσῃς καὶ μὴ κρατήσῃς μυστικούς, ἀλλὰ δημοσίευσε τοὺς προφητικοὺς λόγους τοῦ βιβλίου αὐτοῦ. Διότι ὁ καιρὸς τῆς πραγματοποιήσεώς των πλησιάζει.

Καὶ μοῦ εἶπεν ὁ Χριστός· «μὴ σφραγίσῃς, μὴ κρατήσῃς κρυμμένους καὶ μυστικοὺς τοὺς λόγους τῶν προφητειῶν, ποὺ περιέχονται εἰς τὸ βιβλίον τοῦτο, ἀλλὰ ἀνακοίνωσέ τους καὶ διάδωσέ τους· διότι ὁ καιρὸς τῆς πραγματοποιήσεώς των πλησιάζει».

Ὁ κακοποιὸς ἂς κακοποιήσῃ περισσότερο, καὶ ὁ ρυπαρὸς ἂς γίνῃ ρυπαρὸς περισσότερο (ἐλεύθερος εἶναι). Ἀλλὰ καὶ ὁ καλὸς ἂς κάνῃ τὸ καλὸ περισσότερο, καὶ ὁ καθαρὸς ἂς γίνῃ καθαρὸς περισσότερο».

Κανενὸς ἡ θέλησις καὶ ἡ ἐλευθερία δὲν βιάζεται. Ἂς κάμῃ ὁ καθένας ὅ,τι τοῦ ἀρέσει. Ἐκεῖνος ποὺ ἁμαρτάνει, ἂν θέλῃ, ἂς ἁμαρτήσῃ ἀκόμη, καὶ ἐκεῖνος ποὺ εἶναι ἀκάθαρτος ἀπὸ τὰ ρυπαρὰ ἔργα τῆς σαρκός, ἂς γίνῃ περισσότερον ρυπαρός, ἂν τοῦ ἀρέσῃ. Ἀλλὰ καὶ ὁ δίκαιος ἂς ἐπιτελέσῃ ἔργα δικαιοσύνης καὶ ἀρετῆς περισσότερα. Καὶ ὁ ἅγιος ἂς ἁγιασθῇ ἀκόμη.

(Ὁ καθένας εἶναι ἐλεύθερος νὰ τοὺς δεχθῇ ἢ νὰ τοὺς ἀρνηθῇ. Θὰ βαστάσῃ δι’ αὐτὸ τὴν εὐθύνην του). «Ὁ ἄδικος, ἂς ἐξακολουθήσῃ νὰ διαπράττῃ τὰς ἀδικίας καὶ ἁμαρτίας· ἐλεύθερος εἶναι. Ὁμοίως καὶ ὁ ἀκάθαρτος, ἀπὸ τὰ ρυπαρὰ ἔργα τῆς διαφθορᾶς του ἂς γίνῃ περισσότερον ρυπαρός, ἐὰν αὐτὸ θέλῃ. Ἀλλὰ καὶ ὁ δίκαιος, ποὺ ἔχει δώσει τὴν θέλησίν του εἰς τὸ ἀγαθόν, ἂς πραγματοποιήσῃ περισσοτέραν δικαιοσύνην. Ὁμοίως καὶ ὁ ἅγιος, ἂς ἁγιασθῇ ἀκόμη περισσότερον.

«Ἰδοὺ ἔρχομαι συντόμως, καὶ μαζί μου εἶναι ὁ μισθός μου, γιὰ ν’ ἀποδώσω σὲ καθένα ὅπως θὰ βρεθῇ τὸ ἔργο του.

Ἰδοὺ ἔρχομαι γρήγορα. Καὶ τὸν μισθόν, μὲ τὸν ὁποῖον θὰ ἀνταμείψω τοὺς ἰδικούς μου, τὸν ἔχω μαζί μου, διὰ νὰ ἀποδώσω εἰς τὸν καθένα, ὅπως εἶναι τὸ σύνολον τῶν ἔργων του.

Ἰδοὺ ἔρχομαι γρήγορα καὶ ἔχω μαζῆ μου τὸν μισθόν, διὰ νὰ ἀνταμείψω τὸν καθένα ἀπὸ τοὺς πιστοὺς καὶ ἐναρέτους σύμφωνα μὲ τὰ ἔργα τῆς ζωῆς του καὶ τὴν ὅλην κατάστασιν τῆς καρδίας του.

Ἐγὼ εἶμαι τὸ Α καὶ τὸ Ω, ὁ πρῶτος καὶ ὁ ἔσχατος, ἡ ἀρχὴ καὶ τὸ τέλος (ὁ αἰώνιος)».

Ἔχω δικαίωμα νὰ κρίνω καὶ ἀνταμείψω τὸν καθένα. Διότι ἐγὼ ὁ Ἰησοῦς εἶμαι τὸ ἄλφα καὶ τὸ ὠμέγα, ὁ πρῶτος ποὺ πρὸ πάσης κτίσεως ὑπάρχω, καὶ ὁ ἔσχατος, ποὺ θὰ παραμένω πάντοτε· εἶμαι ἡ δημιουργικὴ ἀρχὴ τῶν κτισμάτων καὶ τὸ τέλος καὶ ὁ ὕψιστος σκοπὸς αὐτῶν.

Ἐγὼ εἶμαι τὸ Α καὶ τὸ Ω, ἡ ἀπειροτελεία ὕπαρξις, ὁ χωρὶς ἀρχὴν πρῶτος καὶ χωρὶς τέλος ἔσχατος. Εἶμαι ὁ αἰώνιος καὶ ἀναλλοίωτος, ἡ δημιουργικὴ ἀρχὴ καὶ αἰτία τῶν πάντων καὶ ὁ ὕψιστος σκοπὸς αὐτῶν».

Μακάριοι (εὐτυχεῖς) οἱ τηρηταὶ τῶν ἐντολῶν του, διότι θὰ ἔχουν δικαίωμα στὸ δένδρο τῆς ζωῆς, καὶ περνώντας τὶς πύλες θὰ εἰσέλθουν στὴν πόλι.

Μακάριοι εἶναι ἐκεῖνοι, ποὺ ἐκτελοῦν τὰς ἐντολὰς τοῦ Χριστοῦ, λέγει ὁ ἄγγελος, διὰ νὰ εἶναι παντοτεινὸν καὶ διαρκὲς εἰς τὸ μέλλον τὸ δικαίωμά των νὰ τρέφωνται ἀπὸ τὸ δένδρον τῆς αἰωνίου ζωῆς καὶ νὰ ἔμβουν ἀνεμπόδιστα ἀπὸ τὶς πόρτες εἰς τὴν οὐράνιον πόλιν.

Καὶ ὁ ἄγγελος ἐπρόσθεσε· «Μακάριοι εἶναι ἐκεῖνοι, ποὺ τηροῦν τὰς ἐντολὰς τοῦ Χριστοῦ, διὰ νὰ ἔχουν ἔτσι ἐξουσίαν ἀπὸ τὸν Θεὸν καὶ δικαίωμα νὰ τρέφωνται ἀπὸ τὸ δένδρον τῆς ζωῆς καὶ νὰ εἰσέλθουν ἐλεύθερα ἀπὸ τὰς πύλας εἰς τὴν πόλιν τοῦ Θεοῦ, εἰς τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν.

Ἔξω οἱ καταφρονηταὶ καὶ ἀνάξιοι, καὶ οἱ μάγοι, καὶ οἱ ἀνήθικοι (σεξουαλικῶς), καὶ οἱ φονεῖς καὶ οἱ εἰδωλολάτρες (αὐτοὶ ποὺ πράττουν εἰδωλολατρικὰ ἔργα), καὶ καθένας ποὺ ἀγαπᾷ καὶ πράττει τὸ κακό.

Ἔξω καὶ μακρὰν ἀπὸ τὴν πόλιν οἱ ἀδιάντροποι σὰν τὰ σκυλιὰ καὶ οἱ μάγοι καὶ οἱ πόρνοι καὶ οἱ φονεῖς καὶ οἱ εἰδωλολάτραι καὶ καθένας, ποὺ ἀγαπᾷ καὶ πράττει τὴν πλάνην καὶ τὸ ψεῦδος τῆς ἁμαρτίας.

Ἔξω οἱ ἀδιάντροποι σὰν τὰ σκυλιὰ καὶ οἱ ὁποῖοι κατατεμαχίζουν τὴν Ἐκκλησίαν τοῦ Χριστοῦ· ἔξω οἱ μάγοι καὶ οἱ πόρνοι καὶ οἱ φονεῖς καὶ οἱ εἰδωλολάτραι καὶ κάθε ἔνας, ποὺ ἀρνεῖται τὴν ἀλήθειαν, ἀγαπᾷ δὲ καὶ ἀκολουθεῖ τὸ ψεῦδος τῆς ἁμαρτίας».

Ἐγὼ ὁ Ἰησοῦς ἔστειλα τὸν ἄγγελό μου, γιὰ νὰ σᾶς ἀναγγείλῃ αὐτὰ στὶς ἐκκλησίες. Ἐγὼ εἶμαι ὁ βλαστὸς καὶ ὁ ἀπόγονος τοῦ Δαβίδ, τὸ ἄστρο τὸ λαμπρὸ τὸ πρωινό».

Ἐγὼ ὁ Ἰησοῦς ἔστειλα τὸν ἄγγελόν μου διὰ νὰ μαρτυρήσῃ εἰς σᾶς ὅλα αὐτά, ποὺ περιέχονται εἰς τὸ βιβλίον, διὰ νὰ ἀναγνωσθοῦν καὶ γνωστοποιηθοῦν εἰς τὰς Ἐκκλησίας. Ἐγὼ εἶμαι ὁ γνήσιος ἀπόγονος τοῦ Δαβὶδ καὶ κληρονόμος τῶν ἐπαγγελιῶν, ποὺ ἐδόθησαν εἰς αὐτὸν ἀπὸ τὸν Θεόν. Ἐγὼ εἶμαι τὸ ἄστρον τὸ λαμπρὸν τῆς αὐγῆς, ποὺ φέρνω τὴν αἰωνίαν καὶ ἀνέσπερον ἡμέραν τῆς αἰωνίου ζωῆς.

«Ἐγώ, ὁ Ἰησοῦς, ἔστειλα τὸν ἄγγελόν μου νὰ κηρύξῃ καὶ μαρτυρήσῃ εἰς σᾶς ὅλα αὐτά, ποὺ περιέχονται εἰς τὸ βιβλίον τοῦτο, διὰ νὰ γίνουν γνωστὰ εἰς τὰς Ἐκκλησίας. Ἐγὼ εἷμαι ἡ ρίζα τοῦ Δαυΐδ, ὁ γνήσιος αὐτοῦ ἀπόγονος καὶ κληρονόμος τῶν θείων ἐπαγγελιῶν. Ἐγὼ εἶμαι τὸ λαμπρὸν ἄστρον τῆς αὐγῆς, ὁ ἀνέσπερος ἥλιος τῆς δικαιοσύνης, ποὺ χαρίζω τὴν ἀτελείωτον αἰωνίαν ἡμέραν».

Καὶ τὸ Πνεῦμα καὶ ἡ νύμφη λέγουν· «Ἔλα!». Καὶ ὅποιος ἀκούει, ἂς πῇ· «Ἔλα!». Καὶ ὅποιος διψᾷ, ἂς ἔλθῃ, καὶ ὅποιος θέλει, ἂς λάβῃ ὕδωρ ζωῆς δωρεάν.

Καὶ τὸ Πνεῦμα, ποὺ ἐστάλη καὶ μένει εἰς τὴν νύμφην, καὶ ἡ νύμφη Ἐκκλησία, ποὺ ἐμπνέεται ἀπὸ αὐτό, λέγουν· Ἔλα, Νυμφίε. Καὶ καθένας, ποὺ ἀκούει τοὺς λόγους τῆς προφητείας, ἂς εἴπῃ καὶ αὐτός· Ἔλα, Νυμφίε. Διότι ὁ Χριστὸς εἶναι Νυμφίος ὄχι μόνον διὰ τὴν Ἐκκλησίαν ὁλόκληρον, ἀλλὰ καὶ διὰ τὸν κάθε πιστὸν χωριστά. Καὶ ἐκεῖνος, ποὺ διψᾷ καὶ ποθεῖ τὸν Νυμφίον καὶ τὴν ζωὴν καὶ τὴν χαρὰν ποὺ μεταδίδει αὐτός, ἂς ἔλθῃ· ὅποιος θέλει, ἂς πάρῃ δωρεὰν νερό, ποὺ παρέχει τὴν αἰώνιον ζωήν.

Καὶ τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον καὶ ἡ νύμφη-Ἐκκλησία λέγουν· «ἔλα, Νυμφίε ἔλα». Καὶ καθένας, ποὺ ἀκούει τὰς προφητείας αὐτάς, ἂς εἴπῃ· «ἔλα, Νυμφίε, ἔλα». Καὶ καθένας ποὺ διψᾷ τὸν Νυμφίον Χριστὸν καὶ τὴν αἰωνίαν μακαριότητα ἂς ἔλθῃ· καὶ ὅποιος θέλει, ἂς πάρῃ δωρεὰν τὸ ὕδωρ τῆς ζωῆς.

Διαβεβαιώνω ἐγὼ (ὁ Ἰωάννης) καθένα, ποὺ θὰ ἀκούῃ τοὺς λόγους τῆς προφητείας αὐτοῦ τοῦ βιβλίου· Ἐὰν κανεὶς θέσῃ πάνω σ’ αὐτά, ὁ Θεὸς θὰ θέσῃ πάνω σ’ αὐτὸν τὶς πληγὲς τὶς γραμμένες στὸ βιβλίο τοῦτο.

Ἐγὼ ὁ Ἰωάννης διαβεβαιῶ καθένα, ποὺ ἀκούει τοὺς προφητικοὺς λόγους τοῦ βιβλίου τούτου, ὅτι ἐὰν κανεὶς τολμήσῃ νὰ προσθέσῃ εἰς αὐτά, θὰ προσθέσῃ ὁ Θεὸς ἐπάνω του τὰς πληγάς, ποὺ ἔχουν γραφῆ εἰς τὸ βιβλίον αὐτό.

Ἐγώ, ὁ Ἰωάννης, ὁμολογῶ καὶ διαβεβαιώνω καθένα, ποὺ ἀκούει τὰ λόγια τῶν προφητειῶν τοῦ βιβλίου τούτου, ὅτι ἐὰν κανεὶς προσθέσῃ εἰς αὐτά, θὰ προσθέσῃ ὁ Θεὸς ἐπάνω εἰς αὐτὸν τὰς πληγὰς καὶ τὰς τιμωρίας, ποὺ εἶναι γραμμένες εἰς τὸ βιβλίον τοῦτο.

Καὶ ἐὰν κανεὶς ἀφαιρέσῃ ἀπὸ τοὺς λόγους τοῦ βιβλίου, ποὺ περιέχει αὐτὴ τὴν προφητεία, ὁ Θεὸς θ’ ἀφαιρέσῃ τὸ μερίδιό του ἀπὸ τὸ δένδρο τῆς ζωῆς καὶ ἀπὸ τὴν πόλι τὴν ἁγία, ποὺ ἔχουν περιγραφῇ σ’ αὐτὸ τὸ βιβλίο.

Καὶ ἐὰν κανεὶς τολμήσῃ νὰ ἀφαιρέσῃ ἀπὸ τοὺς λόγους τῆς προφητείας αὐτῆς, θὰ ἀφαιρέσῃ ὁ Θεὸς τὴν μερίδα του ἀπὸ τὸ δένδρον τῆς ζωῆς καὶ ἀπὸ τὴν πόλιν τὴν ἁγίαν. Κανεὶς ἂς μὴ ἀφαιρέσῃ τίποτε ἀπὸ αὐτά, ποὺ ἔχουν γραφῆ εἰς τὸ βιβλίον αὐτό.

Καὶ ἐὰν κανεὶς ἀφαιρέσῃ ἀπὸ τὰ προφητικὰ λόγια τοῦ βιβλίου, θὰ ἀφαιρέσῃ ὁ Θεὸς τὴν μερίδα καὶ τὴν συμμετοχὴν του ἀπὸ τὸ δένδρον τῆς αἰωνίου ζωῆς καὶ ἀπὸ τὴν ἁγίαν πόλιν, ποὺ εἶναι γραμμένα εἰς τὸ βιβλίον αὐτό.

Λέγει ἐκεῖνος, ποὺ ἐπιβεβαιώνει αὐτά· «Ναί, ἔρχομαι συντόμως». «Ἀμήν, ναί, ἔλα, Κύριε Ἰησοῦ!».

Λέγει ὁ Χριστός, ὁ ὁποῖος μαρτυρεῖ αὐτά, ποὺ ἐγράφησαν εἰς τὸ βιβλίον τοῦτο Ναί, ἔρχομαι γρήγορα. Ἀμήν· γένοιτο, ἔλα, Κύριε Ἰησοῦ.

Λέγει ὁ Χριστός, ὁ ὁποῖος μαρτυρεῖ τὴν ἀπόλυτον ἀλήθειαν τῶν προφητειῶν τοῦ βιβλίου. «Ναί, ἔρχομαι γρήγορα». Καὶ ὁ Ἰωάννης μαζῆ μὲ ὅλην τὴν Ἐκκλησίαν ἀπαντοῦν· «ἀμήν· ναί, ἔλα, Κύριε Ἰησοῦ».

Ἡ χάρι τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ νὰ εἶναι μὲ ὅλους τοὺς πιστούς. Ἀμήν.

Ἡ χάρις τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ νὰ εἶναι μὲ ὅλους τοὺς Χριστιανούς. Ἀμήν.

Ἡ χάρις τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ εἴθε νὰ εἶναι μὲ ὅλους τοὺς Χριστιανούς. Ἀμὴν.