Ἀποκάλυψις Ἰωάννου 5

Ἐπίσης εἶδα στὸ δεξὶ χέρι τοῦ Καθημένου πάνω στὸ θρόνο ἕνα βιβλίο (σὲ σχῆμα κυλίνδρου) γραμμένο ἀπὸ μέσα καὶ ἀπ’ ἔξω (καὶ ἀπὸ τὶς δύο δηλαδὴ πλευρές), τελείως σφραγισμένο μὲ ἑπτὰ σφραγίδες.

Καὶ εἶδον εἰς τὴν δεξιὰν χεῖρα τοῦ Θεοῦ, ποὺ ἐκάθητο ἐπάνω εἰς τὸν θρόνον, βιβλίον γραμμένον καὶ εἰς τὰς δύο σελίδας τῶν φύλλων του, σφραγισμένον μὲ ἑπτὰ σφραγῖδας.

Καὶ εἶδα εἰς τὴν δεξιὰν ἀπλωμένην χεῖρα τοῦ Θεοῦ, ὁ ὁποῖος ἐκάθητο ἐπάνω εἰς τὸν θρόνον, βιβλίον γραμμένον καὶ εἰς τὰς δύο σελίδας τοῦ κάθε φύλλου του, κατεσφραγισμένον μὲ ἑπτὰ σφραγῖδας.

Εἶδα ἀκόμη ἕνα ἀγγελο ἰσχυρό, ποὺ διαλαλοῦσε μεγαλοφώνως· «Ποιός εἶναι ἄξιος νὰ λύσῃ τὶς σφραγῖδες καὶ ν’ ἀνοίξῃ τὸ βιβλίο;».

Καὶ εἶδον ἄγγελον δυνατόν, ποὺ διεκήρυττε μὲ μεγάλην φωνήν· Ποῖος εἶναι ἄξιος νὰ ἀνοίξῃ τὸ βιβλίον καὶ νὰ λύσῃ τὰς σφραγῖδας του; Ποῖος θὰ ἠμπορέσῃ νὰ κατανοήσῃ τὸ περιεχόμενον τοῦ βιβλίου, ποὺ περιέχει τὰ περὶ τοῦ κόσμου σωτηριώδη σχέδια τοῦ Θεοῦ, καὶ νὰ γίνῃ ἐκτελεστὴς τῶν σχεδίων τούτων;

Καὶ εἶδα ἕνα δυνατὸν ἄγγελον νὰ διαλαλῇ μὲ μεγάλην φωνήν· «ποιὸς εἶναι ἱκανὸς νὰ ἀποσφραγίσῃ τὸ βιβλίον τοῦτο καὶ νὰ ἐννοήσῃ τὸ περιεχόμενον αὐτοῦ καὶ νὰ ἐκτελέσῃ τὰ μυστηριώδη σχέδια τοῦ Θεοῦ, ποῦ εἶναι γραμμένα εἰς αὐτό;»

Δὲν μποροῦσε δὲ κανεὶς στὸν οὐρανό, οὔτε πάνω στὴ γῆ, οὔτε κάτω ἀπὸ τὴ γῆ ν’ ἀνοίξῃ τὸ βιβλίο, οὔτε ἀκόμη νὰ τὸ ἀτενίζῃ.

Καὶ δὲν ἠμποροῦσε κανεὶς οὔτε ἀπὸ τοὺς ἐν οὐρανῷ Ἀγγέλους καὶ ἁγίους, οὔτε ἀπὸ τοὺς ἐν τῇ γῆ ἀνθρώπους, οὔτε ἀπὸ τὰς ὑποκάτω τῆς γῆς ὑποχθονίους δυνάμεις νὰ ἀνοίξῃ τὸ βιβλίον, ἀλλ’ οὐδὲ κἂν νὰ ἀτενίσῃ αὐτό.

Καὶ κανείς, οὔτε ἀπὸ τοὺς ἀγγέλους καὶ τοὺς ἁγίους τοῦ οὐρανοῦ, οὔτε ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους τῆς γῆς, οὔτε ἀπὸ τοὺς νεκροὺς καὶ τὰς ὑποχθονίους δυνάμεις, ἠμπόρεσε νὰ κατανοήσῃ τὸ βιβλίον, οὒτε κἂν καὶ νὰ ἀτενίζῃ αὐτό.

Καὶ ἐγὼ ἔκλαιγα πολύ, διότι δὲν βρέθηκε κανεὶς ἄξιος ν’ ἀνοίξῃ τὸ βιβλίο, οὔτε νὰ τὸ ἀτενίζῃ.

Καὶ ἐγὼ ἔκλαιον πολύ, ἐπειδὴ δὲν εὑρέθη κανεὶς ἄξιος οὔτε νὰ ἀνοίξῃ τὸ βιβλίον οὔτε νὰ ἀτενίσῃ αὐτό.

Καὶ ἐγὼ ἔκλαια, ἔκλαια πολύ, διότι δὲν εὑρέθη κανεὶς ἱκανὸς νὰ κατανοήσῃ τὸ περιεχόμενον τοῦ βιβλίου, οὔτε κἂν καὶ νὰ ἀτενίσῃ αὐτό.

Τότε ἕνας ἀπὸ τοὺς πρεσβυτέρους μοῦ λέγει· «Νὰ μὴ κλαίῃς. Ἰδοὺ ὁ Λέων, ποὺ προέρχεται ἀπὸ τὴ φυλὴ τοῦ Ἰούδα, ὁ Βλαστὸς τοῦ Δαβίδ, νίκησε [Σημ.: Ἤ, ἴσχυσε, ἔλαβε ἰσχύ] (διὰ τοῦ ἀπολυτρωτικοῦ ἔργου του), ὥστε νὰ δύναται νὰ λύσῃ τὶς ἑπτὰ σφραγῖδες τοῦ βιβλίου καὶ νὰ τὸ ἀνοίξῃ».

Καὶ ἕνας ἀπὸ τοὺς πρεσβυτέρους, ποὺ ἀντιπροσωπεύουν τὴν ἐν οὐρανοῖς θριαμβεύουσαν Ἐκκλησίαν, μοῦ εἶπε· Μὴ κλαίῃς· ἰδοὺ ἐνίκησε διὰ τοῦ σταυρικοῦ του θανάτου καὶ ἔλαβε δύναμιν ὁ λέων, ποὺ κατάγεται ἀπὸ τὴν φυλὴν τοῦ Ἰούδα, ὁ κατὰ τὸ ἀνθρώπινον ἀπόγονος τοῦ Δαβίδ, ὁ Ἰησοῦς Χριστός, διὰ νὰ ἀνοίξῃ τὸ βιβλίον καὶ τὰς ἑπτὰ σφραγῖδας του.

Καὶ ἔνας ἀπὸ τοὺς πρεσβυτέρους μοῦ λέγει· «μὴ κλαίῃς· ἰδοὺ ἐνίκησε ἰσχυρὸς σὰν λέων αὐτὸς ποὺ κατάγεται ἀπὸ τὴν φυλὴν Ἰούδα, ὁ ἀπόγονος τοῦ Δαυῒδ κατὰ τὸ ἀνθρώπινον, ὁ Ἰησοῦς Χριστός, ὥστε νὰ ἀνοίξῃ τὸ βιβλίον καὶ νὰ λύσῃ τὰς ἑπτὰ σφραγῖδας του».

Τότε εἶδα ἐνώπιον τοῦ θρόνου καὶ τῶν τεσσάρων ζῳομόρφων ὄντων, καθὼς καὶ ἐνώπιον τῶν πρεσβυτέρων, νὰ στέκεται ἕνα Ἀρνίο, ποὺ ἔφερε σημεῖα τῆς σφαγῆς (τῆς θυσίας). Εἶχε ἑπτὰ κέρατα καὶ ἑπτὰ μάτια, ποὺ εἶναι τὰ ἑπτὰ πνεύματα τοῦ Θεοῦ, ποὺ ἀποστέλλονται σ’ ὅλη τὴ γῆ.

Καὶ εἶδον εἰς τὸ μέσον τοῦ θρόνου τοῦ Θεοῦ καὶ τῶν τεσσάρων ζῴων καὶ εἰς τὸ μέσον τῶν πρεσβυτέρων νὰ στέκεται ἕνα ἀρνίον ζωντανόν, ποὺ ἔφερε τὰ σημάδια τῆς ἱλαστηρίου σφαγῆς του, μετὰ τὴν ὁποίαν ἐζωντάνευσε πάλιν. Τὸ ἀρνίον αὐτὸ εἶχε κέρατα ἑπτὰ καὶ μάτια ἑπτά, τὰ ὁποῖα εἶναι τὸ σύνολον τῶν χαρισμάτων τοῦ Πνεύματος τοῦ Θεοῦ, ποὺ ἀποστέλλονται εἰς ὅλην τὴν γῆν. Μὲ ἄλλα λόγια ὁ Ἰησοῦς Χριστός, ὁ Ἀμνὸς τοῦ Θεοῦ, ποὺ ἐθυσιάσθη δι’ ἡμᾶς, εἶναι δύναμις καὶ σοφία Θεοῦ, καὶ στέλλει αὐτὸς εἰς ἡμᾶς τοὺς ἀνθρώπους τὸν Παράκλητον καὶ τὰς δωρεάς του.

Καὶ εἶδα εἰς τὸ μέσον τοῦ θρόνου τοῦ Θεοῦ καὶ τῶν τεσσάρων ζώων καὶ εἰς τὸ μέσον τῶν πρεσβυτέρων, ποὺ ἐκπροσωποῦν τὴν Ἐκκλησίαν, νὰ στέκεται γεμᾶτο ζωὴν ἕνα Ἀρνίον, ποὺ ἐφαίνετο σὰν σφαγμένο, διότι εἶχε σημάδια τῆς σφαγῇς του. Καὶ αὐτὸ εἶχε ἑπτὰ κέρατα (σύμβολα τῆς βασιλικῆς ἐξουσίας καὶ δυνάμεώς του) καὶ ἑπτὰ μάτια, ποὺ συμβολίζουν τὰ ἀναρίθμητα χαρίσματα τοῦ Πνεύματος τοῦ Θεοῦ, ποὺ ἀποστέλλονται εἰς τοὺς πιστοὺς ὅλης τῆς γῆς. (Τὸ ἀρνίον ἦτο ὁ Ἰησοῦς Χριστός, ποὺ ἐσφάγη ἐπὶ τοῦ σταυροῦ καὶ ἐτάφη καὶ ἀνεστήθη καὶ ἐδοξάσθη εἰς τὸν θρόνον τοῦ Πατρὸς καὶ ἔλαβε καὶ ὡς ἄνθρωπος βασιλικὴν ἐξουσίαν καὶ στέλλει τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον μὲ τὰ ἀνεκτίμητά του χαρίσματα πρὸς τοὺς ἀνθρώπους).

Καὶ πῆγε καὶ ἔλαβε τὸ βιβλίο ἀπὸ τὸ δεξὶ χέρι τοῦ Καθημένου πάνω στὸ θρόνο.

Καὶ ἦλθε τὸ Ἀρνίον καὶ ἔλαβε θριαμβευτικῶς τὸ βιβλίον ἀπὸ τὴν δεξιὰν χεῖρα Ἐκείνου, ποὺ ἐκάθητο εἰς τὸν θρόνον.

Καὶ ἦλθε καὶ ἐπῆρε τὸ κατεσφραγισμένο βιβλίον ἀπὸ τὸ δεξὶ χέρι ἐκείνου, ποὺ ἐκάθητο εἰς τὸν ἔνδοξον θρόνον.

Καὶ ὅταν ἔλαβε τὸ βιβλίο, τὰ τέσσερα ζῳόμορφα ὄντα καὶ οἱ εἰκοσιτέσσερες πρεσβύτεροι ἔπεσαν μπροστὰ στὸ Ἀρνίο, ἔχοντας καθένας κιθάρα καὶ χρυσὰ θυμιατήρια γεμᾶτα θυμιάματα, τὰ ὁποῖα εἶναι οἱ προσευχὲς τῶν ἁγίων (τῶν μελῶν τῆς Ἐκκλησίας).

Καὶ ὅταν ἔλαβε τὸ βιβλίον καὶ κατέδειξε μὲ τὸν τρόπον αὐτόν, ὅτι θὰ ἀπεσφράγιζε καὶ θὰ ἤνοιγεν αὐτό, τότε τὰ τέσσαρα ζῶα καὶ οἱ εἰκοσιτέσσαρες πρεσβύτεροι ἔπεσαν ἐμπρὸς εἰς τὸ Ἀρνίον. Ὁ καθένας δὲ ἀπὸ τοὺς πρεσβυτέρους εἶχε κιθάραν καὶ φιάλες χρυσὲς γεμᾶτες ἀπὸ θυμιάματα, τὰ ὁποῖα εἶναι αἱ προσευχαὶ τῶν Χριστιανῶν, ποὺ ἀποτελοῦν τὴν ὅλην Ἐκκλησίαν.

Καὶ ὅταν ἐπῆρε τὸ βιβλίον, τὰ τέσσαρα ζῶα καὶ οἱ εἴκοσι τέσσαρες πρεσβύτεροι (κατανοήσαντες πλέον ὅτι αὐτὸ ἦτο ἄξιον νὰ ἀνοίξῃ τὸ βιβλίον) ἔπεσαν εἰς προσκύνησιν ἐμπρὸς εἰς τὸ Ἀρνίον. Καὶ εἶχε ὁ κάθε πρεσβύτερος κιθάραν, διὰ νὰ ψάλλῃ ὕμνους δοξολογίας, καὶ φιάλες χρυσές, γεμᾶτες ἀπὸ εὐώδη θυμιάματα, τὰ ὁποῖα εἶναι αἱ προσευχαὶ τῶν Χριστιανῶν.

Καὶ ψάλλουν (ἀντιφωνικῶς, πρῶτα οἱ εἰκοσιτέσσερες πρεσβύτεροι, ἄνθρωποι, καὶ κατόπιν τὰ τέσσερα ζῳόμορφα ὄντα, ἄγγελοι) καινούργιο ὕμνο λέγοντας· - Ἄξιος εἶσαι ποὺ ἔλαβες τὸ βιβλίο καὶ θὰ ἀνοίξῃς τὶς σφραγῖδες του, διότι θυσιάσθηκες καὶ μᾶς ἐξαγόρασες γιὰ τὸ Θεὸ μὲ τὸ αἷμα σου ἀπὸ κάθε φυλὴ καὶ γλῶσσα καὶ λαὸ καὶ ἔθνος, -

Καὶ ψάλλουν οἱ πρεσβύτεροι ὕμνον νέον λέγοντες: Εἶσαι ἄξιος νὰ παραλάβῃς τὸ βιβλίον καὶ νὰ ἀνοίξῃς τὰς σφραγῖδας του, διότι ἐσφάγῃς ἐπὶ τοῦ σταυροῦ καὶ μὲ τὸ αἷμα σου μᾶς ἐξηγόρασες, διὰ νὰ μᾶς κάμῃς κτῆμα τοῦ Θεοῦ ὅσους ἐπίστευσαν ἀπὸ κάθε φυλὴν καὶ γλῶσσαν καὶ λαὸν καὶ ἔθνος.

Καὶ ψάλλουν οἱ πρεσβύτεροι νέαν δοξολογίαν, λέγοντες πρὸς τὸ Ἀρνίον· «ἄξιος εἶσαι σὺ νὰ πάρῃς τὸ βιβλίον, νὰ ἀνοίξῃς τὰς σφραγῖδας του, νὰ τὸ ἐννοήσῃς καὶ νὰ τὸ ἑρμηνεύσῃς, διότι ἐσφάγης ἐπάνω εἰς τὸν σταυρὸν καὶ μὲ τὸ τίμιον αἷμα σου μᾶς ἐξηγόρασες ἀπὸ τὴν δουλείαν τῆς ἁμαρτίας καὶ τοῦ πονηροῦ, διὰ νὰ μᾶς παραδώσῃς εἰς τὸν Θεόν, ὡς λυτρωμένα τέκνα του, ὅλους ὅσοι, ἐπίστευσαν εἰς σέ, ἀπὸ κάθε φυλὴν καὶ γλῶσσαν καὶ λαὸν καὶ ἔθνος.

καὶ τοὺς ἔκανες γιὰ τὸ Θεό μας βασιλεῖς καὶ ἱερεῖς καὶ θὰ βασιλεύουν πάνω στὴ γῆ.

Καὶ τοὺς ἔκαμες βασιλεῖς καὶ ἱερεῖς πρὸς δόξαν τοῦ Θεοῦ μας καὶ θὰ γίνουν συμμέτοχοι τῆς βασιλείας του ἐπὶ τῆς γῆς κληρονομοῦντες τὰ αἰώνια ἀγαθά.

Καὶ κατέστησες αὐτοὺς βασιλεῖς καὶ ἱερεῖς πρὸς δόξαν τοῦ Θεοῦ καὶ θὰ βασιλεύσουν μαζῆ του εἰς τὴν ἀγωνιζομένην ἐπὶ τῆς γῆς καὶ εἰς τὴν θριαμβεύουσαν ἐν οὐρανοῖς Ἐκκλησίαν του».

Ἔπειτα κοίταξα καὶ ἄκουσα φωνὴ πολλῶν ἀγγέλων γύρω ἀπὸ τὸ θρόνο καὶ τὰ ζῳόμορφα ὄντα (τοὺς τέσσερες ἀγγέλους) καὶ τοὺς πρεσβυτέρους. Ὁ δὲ ἀριθμός τους ἦταν μυριάδες μυριάδων καὶ χιλιάδες χιλιάδων.

Καὶ εἶδον καὶ ἤκουσα φωνὴν ἀγγέλων πολλῶν γύρω ἀπὸ τὸν θρόνον τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν φωνὴν τῶν ζῶων καὶ τῶν πρεσβυτέρων, καὶ ἦτο ἀνυπολόγιστος ὁ ἀριθμός των, μυριάδες μυριάδων καὶ χιλιάδες χιλιάδων.

Καὶ εἶδα καὶ ἤκουσα ἰσχυροτάτην φωνὴν πολλῶν ἀγγέλων ὁλόγυρα ἀπὸ τὸν θρόνον τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν φωνὴν τῶν τεσσάρων ζώων καὶ τῶν εἴκοσι τεσσάρων πρεσβυτέρων· καὶ ἦτο ἀναρίθμητον τὸ πλῆθος αὐτό, μυριάδες μυριάδων καὶ χιλιάδες χιλιάδων.

Καὶ ἔλεγαν μὲ φωνὴ μεγάλη· «Τὸ Ἀρνίο, ποὺ ἔχει σφαγῆ (θυσιασθῆ), εἶναι ἄξιο νὰ λάβῃ τὰ ἀγαθὰ καὶ τὸν πλοῦτο καὶ τὴ σοφία καὶ τὴ δύναμι καὶ τὴν τιμὴ καὶ τὴ δόξα καὶ τὸν αἶνο».

Καὶ ἔλεγαν μὲ φωνὴν μεγάλην· Εἶναι ἄξιον τὸ Ἀρνίον, ποὺ ἔχει σφαγή, νὰ λάβῃ ὅλην τὴν δύναμιν καὶ τὸν πλοῦτον καὶ τὴν σοφίαν καὶ τὴν ἰσχὺν καὶ τὴν τιμὴν καὶ τὴν δόξαν καὶ τὴν εὐχαριστίαν.

Καὶ ἔλεγαν μὲ φωνὴν μεγάλην· «ἄξιον εἶναι τὸ Ἀρνίον, ποὺ ἔχει σφαγῇ, νὰ λάβῃ τὴν δύναμιν καὶ τὸν πλοῦτον καὶ τὴν σοφίαν καὶ τὴν ἰσχὺν καὶ τὴν τιμὴν καὶ τὴν δόξαν καὶ τὴν εὐλογίαν».

Καὶ κάθε δημιούργημα, ποὺ εἶναι στὸν οὐρανὸ καὶ πάνω στὴ γῆ καὶ κάτω ἀπὸ τὴ γῆ καὶ πάνω στὴ θάλασσα, ναὶ ὅλα, ὅσα εἶναι σ’ αὐτά, ἄκουσα νὰ λέγουν· «Στὸν Καθήμενο πάνω στὸ θρόνο καὶ στὸ Ἀρνίο ἀνήκει ὁ αἶνος καὶ ἡ τιμὴ καὶ ἡ δόξα καὶ δύναμι στοὺς ἀπεράντους αἰῶνες».

Καὶ κάθε κτίσμα, ποὺ εἶναι εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ ἐπὶ τῆς γῆς καὶ κάτω ἀπὸ τὴν γῆν καὶ ἐπὶ τῆς θαλάσσης καὶ ὅλα ὅσα ὑπάρχουν ἐπ’ αὐτῶν, ἤκουσα νὰ λέγουν ὅλοι μαζὶ ὡς μία Ἐκκλησία, ὁ οὐράνιος καὶ ὁ ἐπίγειος κόσμος τῶν ἀγγέλων καὶ τῶν ἀνθρώπων· Εἰς τὸν Θεόν, ποὺ κάθηται ἐπὶ τοῦ θρόνου, καὶ εἰς τὸ Ἀρνίον, τὸν Θεάνθρωπον Λυτρωτήν, ἀνήκει ἡ εὐχαριστία καὶ ἡ τιμὴ καὶ ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων.

Καὶ κάθε κτίσμα, ποὺ εἶναι ἐπάνω εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ κάτω εἰς τὴν γῆν καὶ ὑποκάτω ἀπὸ τὴν γῆν καὶ ἐπάνω εἰς τὴν θάλασσαν καὶ ὅλα ὅσα ὑπάρχουν εἰς τὰς περιοχὰς αὐτάς, ἤκουσα νὰ λέγουν ὅλοι μαζῆ, ἄγγελοι καὶ ἄνθρωποι, ἠνωμένος ὁ οὐράνιος καὶ ἐπίγειος κόσμος· «εἰς τὸν Θεόν, ποὺ κάθεται ἐπὶ τοῦ θρόνου, καὶ εἰς τὸ Ἀρνίον, τὸν ἐνανθρωπήσαντα Λόγον τοῦ Θεοῦ, ἀνήκει τὸ κάθε ἐγκώμιον καὶ ἡ τιμὴ καὶ ἡ δόξα καὶ ἡ ἐξουσία εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων».

Καὶ τὰ τέσσερα ζῳόμορφα ὄντα ἔλεγαν· «Ἀμήν». Καὶ οἱ πρεσβύτεροι ἔπεσαν καὶ προσκύνησαν.

Καὶ τὰ τέσσαρα ζῷα ἔλεγον· Ἀμήν. Καὶ οἱ πρεσβύτεροι ἔπεσαν καὶ ἐπροσκύνησαν.

Καὶ τὰ τέσσαρα ζῶα ἔλεγαν· «ἀμήν». Καὶ οἱ πρεσβύτεροι ἔπεσαν καὶ ἐπροσκύνησαν.