Ἀποκάλυψις Ἰωάννου 6

Κοίταξα δέ, ὅταν τὸ Ἀρνίο ἄνοιξε τὴν πρώτη ἀπὸ τὶς ἑπτὰ σφραγῖδες. Καὶ ἄκουσα τὸ πρῶτο ἀπὸ τὰ τέσσερα ζῳόμορφα ὄντα νὰ λέγῃ μὲ φωνὴ σὰν βροντῆς· «Ἔλα».

Καὶ εἶδα, ὅταν ἤνοιξε τὸ Ἀρνίον τὴν πρώτην ἀπὸ τὰς ἑπτὰ σφραγῖδας, τὸ πρῶτον ἀπὸ τὰ τέσσερα ζῷα, ποὺ ὡς λειτουργικὰ πνεύματα λαμβάνουν μέρος εἰς τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ θείου σχεδίου, τὸ ἤκουσα νὰ λέγῃ μὲ φωνήν, ποὺ ὠμοίαζε πρὸς βροντήν· Ἔλα.

Καὶ εἶδα, ὅτι τὸ Ἀρνίον ἤνοιξε πράγματι τὴν πρώτην ἀπὸ τὰς ἑπτὰ σφραγῖδας. Καὶ ἤκουσα τὸ πρῶτον ἀπὸ τὰ τέσσαρα ζῶα, ποὺ διακονοῦν εἰς τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ, νὰ λέγῃ μὲ φωνὴν ἰσχυράν, σὰν βροντήν· «ἔλα».

Καὶ κοίταξα, καὶ νὰ ἕνας λευκὸς ἵππος, καὶ ὁ ἀναβάτης του κρατοῦσε τόξο. Καὶ τοῦ δόθηκε στεφάνι. Καὶ βγῆκε γεμᾶτος ἰσχὺ καὶ γιὰ νὰ ἰσχύσῃ (νὰ νικήσῃ).

Καὶ εἶδα, καὶ ἰδοὺ ἕνα ἄλογον ἄσπρο, καὶ ἐκεῖνος, ποὺ ἐκάθητο ἀπ’ αὐτοῦ, εἶχε τόξον. Καὶ τοῦ ἐδόθη στέφανος, σύμβολον τῆς νίκης καὶ τῆς βασιλείας του. Καὶ ὁ καβαλλάρης αὐτός, ποὺ ἐξεικόνιζε τὸ κήρυγμα τοῦ Εὐαγγελίου, ἐβγῆκεν ἀμέσως νικητὴς καὶ θὰ ἐξηκολούθει νὰ νικᾷ μέχρι τέλους.

Καὶ εἶδα· καὶ ἰδοὺ ἕνα κατάλευκο ἄλογο. Καὶ ἐκεῖνος ποὺ ἐκάθητο ἐπάνω εἰς αὐτό, εἶχε τόξον, σύμβολον τῆς δυνάμεώς του. Καὶ τοῦ ἐδόθη στέφανος, σύμβολον τῆς νίκης του καὶ τῆς βασιλικῆς ἐξουσίας του. Καὶ ἀμέσως μόλις ἐξῆλθε, ἤρχισε νὰ νικᾷ καὶ θὰ ἐξακολουθῇ νὰ νικᾷ μέχρι συντελείας τῶν αἰώνων. (Ἡ εἰκὼν συμβολίζει τὸ κήρυγμα τοῦ Εὐαγγελίου, τὸ ὁποῖον ἀπ’ ἀρχῆς νικᾷ καὶ θὰ νικᾷ τὸ κακὸν καὶ τὸν πονηρὸν εἰς σωτηρίαν τῶν ἀνθρώπων. Εἶναι ἡ νίκη, ἡ νικήσσασα τὸν κόσμον).

Καὶ ὅταν ἄνοιξε τὴ δεύτερη σφραγῖδα, ἄκουσα τὸ δεύτερο ζῳόμορφο ὄν νὰ λέγῃ· «Ἔλα».

Καὶ ὅταν τὸ Ἀρνίον ἤνοιξε τὴν δευτέραν σφραγῖδα, ἤκουσα τὸ δεύτερον ζῷον νὰ λέγῃ· Ἔλα νὰ ἴδῃς.

Καὶ ὅταν τὸ Ἀρνίον ἤνοιξε τὴν δευτέραν σφραγῖδα, ἤκουσα τὸ δεύτερον ζῶον νὰ λέγῃ· «ἔλα».

Καὶ βγῆκε ἄλλος ἵππος, κόκκινος, καὶ στὸν ἀναβάτη του δόθηκε ἐξουσία ν’ ἀφαιρέσῃ τὴν εἰρήνη ἀπὸ τὴ γῆ καὶ νὰ σφάξῃ ὁ ἕνας τὸν ἄλλο. Τοῦ δόθηκε δὲ μεγάλη μάχαιρα.

Καὶ ἐβγῆκεν ἄλλο ἄλογον κοκκινωπὸν καὶ εἰς ἐκεῖνον, ποὺ ἐκάθητο ἐπ’ αὐτοῦ καὶ ἐξεπροσωπεῖ τὸν πόλεμον, ἐδόθη ἡ ἄδεια ἀπὸ τὸν Θεὸν νὰ πάρῃ τὴν εἰρήνην ἀπὸ τὴν γῆν, καὶ νὰ σφαγοῦν ἀναμεταξύ τους οἱ ἄνθρωποι. Καὶ πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτὸν τοῦ ἐδόθη μάχαιρα μεγάλη.

Καὶ ἐβγῆκεν ἄλλος ἵππος κόκκινος, (ποὺ συμβολίζει τοὺς αἱματηροὺς ἐξωτερικοὺς καὶ ἐμφυλίους πολέμους), καὶ εἰς ἐκεῖνον, ποὺ ἐκάθητο ἐπάνω εἰς αὐτὸν τὸν ἵππον παρεχωρήθη ἀπὸ τὸν Θεὸν ἡ ἄδεια, νὰ ἀφαιρέσῃ τὴν εἰρήνην ἀπὸ τὴν γῆν καὶ νὰ σφαγοῦν μεταξύ των οἱ ἄνθρωποι. Καὶ ἐδόθη εἰς αὐτὸν μάχαιρα μεγάλη (σύμβολον τοῦ ὀλέθρου).

Καὶ ὅταν ἄνοιξε τὴν τρίτη σφραγῖδα, ἄκουσα τὸ τρίτο ζῳόμορφο ὄν νὰ λέγῃ· «Ἔλα». Καὶ κοίταξα, καὶ νὰ ἕνας ἵππος μαῦρος, καὶ ὁ ἀναβάτης του κρατοῦσε ζυγαριὰ στὸ χέρι του.

Καὶ ὅταν τὸ Ἀρνίον ἤνοιξε τὴν τρίτην σφραγῖδα, ἤκουσα τὸ τρίτον ζῷον νὰ λέγῃ· Ἔλα νὰ ἴδῃς. Καὶ εἶδα· καὶ ἰδοὺ ἕνα ἄλογον μαῦρον καὶ ἐκεῖνος, ποὺ ἐκάθητο ἐπ’ αὐτοῦ, ἐξεπροσώπει τὴν πεῖναν καὶ τοὺς λιμούς, καὶ εἶχε ζυγαριὰν εἰς τὸ χέρι του.

Καὶ ὅταν τὸ Ἀρνίον ἤνοιξε τὴν τρίτην σφραγῖδα, ἤκουσα τὸ τρίτον ζῶον νὰ λέγῃ· «ἔλα». Καὶ εἶδα· καὶ ἰδοὺ ἕνα μαῦρο ἄλογο (ποὺ συμβολίζει τὰς στερήσεις καὶ τοὺς λιμούς) καὶ ἐκεῖνος ποὺ ἐκάθητο ἐπάνω του, εἶχε ζυγαριὰ εἰς τὸ χέρι του.

Καὶ ἄκουσα φωνὴ σὰν ἀνάμεσα στὰ τέσσερα ζῳόμορφα ὄντα, ἡ ὁποία ἔλεγε· «Ἕνα δηνάριο γιὰ μία χοίνικα σιτάρι (ἕνα ἡμερομίσθιο γιὰ ἕνα κιλὸ σιτάρι!). Ἐπίσης ἕνα δηνάριο γιὰ τρεῖς χοίνικες κριθάρι (ἕνα ἡμερομίσθιο γιὰ τρία κιλὰ κριθάρι!). Τὸ δὲ λάδι καὶ τὸ κρασὶ νὰ μὴ βλάψῃς [Σημ.: Ἤ, νὰ μὴ στερήσῃς].

Καὶ ἤκουσα σὰν φωνὴν ἀπὸ τὸ μέσον τῶν τεσσάρων ζώων νὰ λέγῃ· ἕνα κιλὸν σίτου νὰ ὑπερτιμηθῇ λόγῳ τῆς ἐλλείψεως, ὥστε νὰ πωλῆται ἕνα δηνάριον, δηλαδὴ δύο περίπου χρυσᾶς δραχμὰς καὶ τρία κιλὰ κριθαριοῦ ἕνα δηνάριον· καὶ εἰς τὸ ἔλαιον καὶ τὸν οἶνον μὴ φέρῃς στέρησιν, ἀλλ’ ἄφησέ τα ἀφθονώτερα.

Καὶ ἤκουσα σὰν φωνὴν ἀνάμεσα ἀπὸ τὰ τέσσαρα ζῶα νὰ λέγῃ· «ἕνα κιλὸν σίτου ἔφθασε νὰ πωλῆται, λόγῳ τοῦ λιμοῦ, ἕνα δηνάριον καὶ τρία κιλὰ κριθαριοῦ, ἕνα δηνάριον. Τὸ ἔλαιον ὅμως καὶ τὸν οἶνον μὴ τὰ στερήσῃς· ἂς τὰ ἔχουν μὲ κάποιαν ἀφθονίαν».

Καὶ ὅταν ἄνοιξε τὴν τετάρτη σφραγῖδα, ἄκουσα φωνὴ τοῦ τετάρτου ζῳόμορφου ὄντος, τὸ ὁποῖον ἔλεγε· «Ἔλα».

Καὶ ὅταν τὸ Ἀρνίον ἤνοιξε τὴν τετάρτην σφραγῖδα, ἤκουσα τὴν φωνὴν τοῦ τετάρτου ζώου νὰ λέγῃ· Ἔλα νὰ ἴδῃς.

Καὶ ὅταν τὸ ἀρνίον ἤνοιξε τὴν τετάρτην σφραγῖδα, ἤκουσα τὴν φωνὴν τοῦ τετάρτου ζώου νὰ λέγῃ· «ἔλα».

Καὶ κοίταξα, καὶ νὰ ἕνας κιτρινιάρικος ἵππος, καὶ ὁ ἀναβάτης του ὠνομαζόταν Θάνατος, καὶ ὁ ᾍδης τὸν ἀκολουθοῦσε. Καὶ τοῦ δόθηκε ἐξουσία πάνω στὸ τέταρτο τῆς γῆς, γιὰ νὰ φονεύσῃ μὲ ρομφαία καὶ μὲ πεῖνα καὶ μὲ θανατικὸ καὶ μὲ τὰ θηρία τῆς γῆς.

Καὶ εἶδα καὶ ἰδοὺ ἕνα ἄλογον κίτρινον καὶ ἐκεῖνος, ποὺ ἐκάθητο ἐπ’ αὐτοῦ, ἐξεπροσώπει τὰς μολυσματικὰς ἀσθενείας καὶ ἐπιδημίας, καὶ εἶχεν ὄνομα ὁ θάνατος. Καὶ ἀκολουθοῦσε μαζί του ὁ Ἅδης διὰ νὰ παραλαμβάνῃ τὰς ψυχὰς ἐκείνων, ποὺ θὰ ἀπέθαιναν. Καὶ τοῦ ἐδόθη ἐξουσία ἐπὶ τοῦ τετάρτου τῶν κατοίκων τῆς γῆς, νὰ τοὺς φονεύσῃ μὲ ρομφαίαν καὶ μὲ πεῖναν καὶ μὲ θάνατον καὶ νὰ κατασπαραχθοῦν μερικοὶ ἀπὸ τὰ θηρία τῆς γῆς.

Καὶ εἶδα· Καὶ ἰδοὺ ἕνα κίτρινο ἄλογο, (ποὺ συμβολίζει τὰς ἐπιδημίας καὶ τὸ θανατικό) καὶ ἐκεῖνος ποὺ ἐκάθητο ἐπάνω εἰς αὐτό, εἶχεν ὄνομά του: Ὁ θάνατος. Καὶ ἀκολουθοῦσε μαζῆ του ὁ Ἅδης, διὰ νὰ μαζεύῃ τὰς ψυχὰς ἐκείνων, ποὺ θὰ ἐπέθαιναν. Καὶ παρεχωρήθη εἰς αὐτὸν ἀπὸ τὸν Θεὸν ἡ ἐξουσία ἐπάνω εἰς τὸ τέταρτον τῶν κατοίκων τῆς γῆς, νὰ τοὺς φονεύσῃ μὲ τὴν μάχαιραν καὶ μὲ τὸν λιμὸν καὶ μὲ τὸ θανατικὸ καὶ μὲ τὰ θηρία τῆς γῆς, ποὺ θὰ κατασπαράξουν μερικούς.

Καὶ ὅταν ἄνοιξε τὴν πέμπτη σφραγῖδα, εἶδα κάτω ἀπὸ τὸ (οὐράνιο) θυσιαστήριο τὶς ψυχὲς τῶν σφαγιασμένων γιὰ τὸ λόγο τοῦ Θεοῦ καὶ γιὰ τὴ μαρτυρία ποὺ ἔδιναν γιὰ τὸ Ἀρνίο.

Καὶ ὅταν τὸ Ἀρνίον ἤνοιξε τὴν πέμπτην σφραγῖδα, εἶχε γίνει ἐν τῷ μεταξὺ διωγμὸς τῶν Χριστιανῶν ἐπὶ τῆς γῆς, κατὰ τὸν ὁποῖον ἐμαρτύρησαν πολλοί. Καὶ εἶδα κάτω ἀπὸ τὸ οὐράνιον θυσιαστήριον τὰς ψυχὰς ἐκείνων, ποὺ εἰς κάθε ἐποχὴν εἶχαν σφαγῇ διὰ τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ καὶ διὰ τὴν μαρτυρίαν, τὴν ὁποίαν παρέλαβαν ἀπὸ τὸν Χριστὸν καὶ τὴν ἐκράτησαν στερεά.

Καὶ ὅταν τὸ Ἀρνίον ἤνοιξε τὴν πέμπτην σφραγῖδα, εἶδα κάτω ἀπὸ τὸ οὐράνιον θυσιαστήριον τὰς ψυχὰς τῶν μαρτύρων, ποὺ εἶχαν σφαγῆ κατὰ τοὺς διωγμοὺς διὰ τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ καὶ διὰ τὴν μαρτυρίαν τοῦ Ἀρνίου, τὴν ὁποίαν εἶχαν παραλάβει καὶ ἐκρατοῦσαν ὡς ἀνεκτίμητον θησαυρόν.

Καὶ ἔκραξαν μὲ φωνὴ μεγάλη λέγοντας· «Ἕως πότε, Δέσποτα ἅγιε καὶ δίκαιε, δὲν θὰ κρίνῃς καὶ δὲν θὰ δικαιώσῃς τὸ αἷμα μας ποὺ χύθηκε ἀπὸ τοὺς κατοίκους τῆς γῆς;».

Καὶ ἐφώναξαν μὲ μεγάλην φωνὴν καὶ εἶπαν· Ἕως πότε, Κύριε, ποὺ εἶσαι ὁ δεσπότης καὶ κυρίαρχος, ὁ ἅγιος καὶ ἀληθινός, θὰ μακροθυμῆς καὶ δὲν θὰ κάνῃς κρίσιν καὶ δὲν θὰ ζητῇς ἐκδίκησιν καὶ τιμωρίαν διὰ τὸ ἀδικοχυμένον αἷμα μας ἀπὸ τοὺς κατοικοῦντας ἐπὶ τῆς γῆς;

Καὶ ἔκραξαν μὲ φωνὴν μεγάλην λέγοντες· «ἕως πότε, σὺ Κύριε, ὁ ἀπόλυτος ἐξουσιαστὴς καὶ κυρίαρχος τῶν πάντων, ὁ ἅγιος καὶ ἀληθινός, δὲν κάμνεις δικαίαν κρίσιν καὶ δὲν παίρνεις ἐκδίκησιν καὶ δὲν ἐπιβάλλεις τιμωρίαν διὰ τὸ αἷμα μας, ποῦ ἐχύθη ἀδίκως ἀπὸ τοὺς κατοίκους τῆς γῆς;»

Τότε δόθηκε στὸν καθένα ἀπ’ αὐτοὺς στολὴ λευκὴ καὶ ἐλέγχθη σ’ αὐτοὺς νὰ περιμένουν λίγο χρόνο ἀκόμη, ἕως ὅτου ἐκπληρώσουν τὸν προορισμό τους καὶ οἱ σύνδουλοι καὶ οἱ ἀδελφοί τους, ποὺ μέλλουν νὰ θανατωθοῦν ὅπως καὶ αὐτοί.

Καὶ ἐδόθη εἰς τὸν καθένα τους ἐνδυμασία λευκή, σύμβολον δόξῃς καὶ μακαριότητος, καὶ τοὺς ἐλέχθη νὰ ἀναπαυθοῦν ὀλίγον χρόνον άκόμη ἕως ὅτου συμπληρωθῇ ὁ ὡρισμένος ἀριθμὸς τῶν ἐκλεκτῶν ἀπὸ τοὺς συνδούλους των καὶ ἀδελφούς των, ποὺ ἔμελλον νὰ φονευθοῦν καὶ νὰ μαρτυρήσουν ὅπως ἐμαρτύρησαν καὶ αὐτοί.

Καὶ ἐδόθη εἰς καθένα ἀπὸ αὐτοὺς στολὴ λευκή, ἀγγελική (ποὺ συμβολίζει τὸν θρίαμβον καὶ τὴν δόξαν), καὶ ἐλέχθη εἰς αὐτοὺς νὰ ἀναπαυθοῦν καὶ περιμένουν ὀλίγον ἀκόμη χρόνον, ἕως ὅτου συμπληρώσουν τὸν ἀριθμὸν τῶν μαρτύρων καὶ τῶν ἁγίων οἱ σύνδουλοί των καὶ οἱ ἀδελφοί των, ποὺ ἔμελλον νὰ μαρτυρήσουν καὶ φονευθοῦν ἀπὸ τοὺς διώκτας, ὅπως ἐμαρτύρησαν καὶ αὐτοί.

Καὶ κοίταξα, ὅταν ἄνοιξε τὴν ἕκτη σφραγῖδα. Καὶ ἔγινε σεισμὸς μεγάλος. Καὶ ὁ ἥλιος ἔγινε μαῦρος σὰν πένθιμο ἔνδυμα. Καὶ ἡ σελήνη ὁλόκληρη ἔγινε σὰν αἷμα.

Καὶ εἶδα, ὅταν τὸ Ἀρνίον ἤνοιξε τὴν ἕκτην σφραγῖδα, συνέβησαν θεομηνίαι καὶ ἀναστατώσεις φυσικαὶ μεγάλαι, ποὺ ἐτρόμαζαν τοὺς ἐπὶ τῆς γῆς ἀνθρώπους καὶ ἐσήμαιναν ὅλας τὰς θεομηνίας καὶ τοὺς σεισμούς, ποὺ ἐπρόκειτο νὰ γίνουν καθ’ ὅλας τὰς ἐποχάς, καὶ θὰ καταλήξουν εἰς τὴν καταστροφήν, ποὺ θὰ προηγηθῇ τῆς ὁριστικῆς καταλύσεως τοῦ κράτους τοῦ ἀντιχρίστου. Καὶ ἔγινε σεισμὸς μεγάλος καὶ ὁ ἥλιος ἐσκοτίσθη καὶ ἔγινε μαῦρος σὰν σάκκος τρίχινος. Καὶ ἡ σελήνη ὁλόκληρος ἐκοκκίνισε σὰν τὸ αἷμα,

Καὶ ὅταν τὸ Ἀρνίον ἤνοιξε τὴν ἕκτην σφραγῖδα, εἶδα συνταρακτικὰ γεγονότα εἰς τὸν φυσικὸν κόσμον. Ἔγινε σεισμὸς μέγας, ποὺ συνεκλόνισε τὴν γῆν, καὶ ὁ ἥλιος ἔχασε τὸ φῶς του, ἐσκοτίσθη καὶ ἔγινε μαῦρος σὰν σάκκος τρίχινος, καὶ ὅλη ἡ ἐπιφάνεια τῆς σελήνης ἔγινε κατακόκκινη σὰν αἷμα.

Καὶ τὰ ἀστέρια τοῦ οὐρανοῦ ἔπεσαν στῆ γῆ, ὅπως ἡ συκιὰ ρίπτει (καὶ) τὰ ἀνώριμα σῦκα της, ὅταν σείεται ἀπὸ μεγάλον ἄνεμο.

καὶ οἱ ἀστέρες τοῦ οὐρανοῦ ἔπεσαν εἰς τὴν γῆν, ὅπως ρίπτει ἡ συκῆ τὰ ἄγουρα σῦκα της, ὅταν σείεται ἀπὸ μεγάλον ἄνεμον,

Καὶ τὰ ἀστέρια τοῦ οὐρανοῦ ἔπεσαν εἰς τὴν γῆν, ὅπως ἡ συκιά, ποὺ συγκλονιζομένη ἀπὸ σφοδρὸν ἄνεμον ρίχνει τὰ ἄγουρα σῦκα της.

Καὶ ὁ οὐρανὸς ἔφυγε ἀπὸ τὴ θέσι του σὰν βιβλίο (μὲ τὴ μορφὴ κυλίνδρου) ποὺ περιτυλίσσεται. Καὶ κάθε ὄρος καὶ νῆσος μετακινήθηκαν ἀπὸ τὶς θέσεις τους.

καὶ ὁ οὐρανὸς ἄπλωσε καὶ ἐχωρίσθη σὰν βιβλίον, ποὺ διπλώνεται. Καὶ κάθε βουνὸν καὶ νῆσος μετεκινήθησαν ἀπὸ τὰς θέσεις των.

Καὶ ὁ οὐρανὸς ἐξέκοψε καὶ ἐχωρίσθη σὰν βιβλίο, ποὺ τυλίγεται. Καὶ κάθε ὄρος καὶ κάθε νῆσος μετεκινήθησαν ἀπὸ τὸν τόπον των.

Καὶ οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς καὶ οἱ ἄρχοντες καὶ οἱ στρατηγοὶ καὶ οἱ πλούσιοι καὶ οἱ ἰσχυροὶ καὶ κάθε δοῦλος καὶ ἐλεύθερος κρύφθηκαν στὰ σπήλαια καὶ στοὺς βράχους τῶν βουνῶν.

Καὶ οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς καὶ οἱ μεγιστᾶνες καὶ οἱ ἀνώτεροι ἀξιωματικοὶ τοῦ στρατοῦ καὶ οἱ πλούσιοι καὶ οἱ ἰσχυροὶ τῆς γῆς καὶ κάθε δοῦλος καὶ ἐλεύθερος ἔκρυψαν τοὺς ἑαυτούς των εἰς τὰ σπήλαια καὶ εἰς τὰς πέτρας τῶν βουνῶν,

Καὶ οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς καὶ οἱ μεγιστᾶνες καὶ οἱ ἄρχοντες τῶν στρατῶν καὶ οἱ πλούσιοι καὶ οἱ ἰσχυροὶ καὶ κάθε δοῦλος καὶ κάθε ἐλεύθερος ἔκρυψαν τοὺς ἑαυτούς των εἰς τὰ σπήλαια καὶ ἀνάμεσα ἀπὸ τὶς πέτρες τῶν ὀρέων·

Καὶ λέγουν στὰ βουνὰ καὶ στοὺς βράχους· «Πέσατε ἐπάνω μας καὶ κρύψετέ μας ἀπὸ τὸν Καθήμενο στὸ θρόνο καὶ ἀπὸ τὴν ὀργὴ τοῦ Ἀρνίου,

καὶ ἔλεγον εἰς τὰ βουνὰ καὶ εἰς τὰς πέτρας· Πέσατε ἐπάνω μας καὶ κρύψατέ μας ἀπὸ τὸ φοβερὸν πρόσωπον ἐκείνου, ποὺ κάθεται ἐπὶ τοῦ θρόνου καὶ ἀπὸ τὴν ὀργὴν τοῦ Ἀρνίου.

καὶ ἔλεγαν εἰς τὰ ὄρη καὶ εἰς τοὺς βράχους· «πέσατε ἐπάνω μας καὶ κρύψατέ μας ἀπὸ τὸ φοβερὸν πρόσωπον ἐκείνου, ποὺ κάθεται ἐπάνω εἰς τὸν θρόνον, καὶ ἀπὸ τὴν ὀργὴν τοῦ Ἀρνίου».

διότι ἦλθεν ἡ ἡμέρα ἡ μεγάλη τῆς ὀργῆς του, καὶ ποιός δύναται νὰ σταθῇ (ν’ ἀνθέξῃ);».

Διότι ἦλθεν ἡ ἡμέρα ἡ μεγάλη, ποὺ θὰ ἐκσπάσῃ ἡ ὀργή του. Καὶ ποῖος ἠμπορεῖ νὰ σταθῇ καὶ νὰ τὴν ἀντικρύσῃ;

Διότι ἦλθε ἡ μεγάλη ἡμέρα, ποὺ θὰ ἐκσπάσῃ καὶ θὰ ἐκδηλωθῇ ἡ ὀργὴ αὐτοῦ. Καὶ ποιὸς ἠμπορεῖ νὰ σταθῇ εἰς τὰ πόδια του, ἐμπρὸς εἰς τὸν δικαίως ὠργισμένον Θεόν; (Τὰ συμβολικὰ αὐτὰ γεγονότα ὑποδουλώνουν τὰς διὰ μέσου τῶν αἰώνων ἀναστατώσεις τῆς φύσεως καὶ τὰς θεομηνίας, τὰ δὲ τελευταία καὶ συνταρακώτερα ὅλων ὑποδηλώνουν ἐκεῖνα, ποὺ θὰ προηγηθοῦν ἀπὸ τὴν Δευτέραν Παρουσίαν τοῦ κριτοῦ).