Ἰωάννου Α' 2

Παιδάκια μου, αὐτὰ σᾶς γράφω γιὰ νὰ μὴν ἁμαρτήσετε. Ἀλλὰ καὶ ἂν κανεὶς ἁμαρτήσῃ, ἔχουμε συνήγορο πρὸς τὸν Πατέρα, τὸν Ἰησοῦ Χριστὸ τὸν εὔσπλαχνο.

Ἀγαπητά μου παιδιά, σᾶς γράφω αὐτὰ διὰ νὰ μὴ πέσετε ποτὲ εἰς ἁμαρτίαν. Ἀλλὰ καὶ ἐὰν κανεὶς ἁμαρτήσῃ ἐξ ἀδυναμίας, δὲν πρέπει νὰ ἀπελπισθῇ. Ἔχομεν μεσίτην καὶ συνήγορον πλησίον του Πατρὸς τὸν Ἰησοῦν Χριστόν, τὸν δίκαιον καὶ ἀπολύτως ἀναμάρτητον, ὁ ὁποῖος διὰ τὴν ἀναμαρτησίαν καὶ ἁγιὀτητά του ἔχει παρρησίαν πρὸς τὸν Θεόν.

Παιδάκια μου, ἀγαπητά μου παιδιά, σᾶς τὰ γράφω αὐτά, διὰ νὰ ἀποφύγετε τὴν ἁμαρτίαν. Ἐὰν ὅμως κανεὶς παρασυρθῇ καὶ ἁμαρτήσῃ, ἂς μὴ ἀπελπισθῇ κάτω ἀπὸ τὸ βάρος τῆς ἁμαρτίας. Διότι ἔχομεν πλησίον τοῦ οὐρανίου Πατρὸς μεσίτην καὶ συνήγορον ἀπείρου ἀξίας, καθὸ ἀπολύτως δίκαιον καὶ ἀναμάρτητον, τὸν Ἰησοῦν Χριστόν.

Αὐτὸς δὲ εἶναι ἐξιλαστήριο θῦμα γιὰ τὶς ἁμαρτίες μας. Ὄχι δὲ μόνο γιὰ τὶς δικές μας, ἀλλὰ καὶ γιὰ ὅλου τοῦ κόσμου.

Καὶ ὁ Ἰησους αὐτὸς εἶναι θῦμα, ποὺ μὲ τὸ αἷμα του ἐξιλεώνει τὸν Θεὸν διὰ τὰς ἁμαρτίας μας· καὶ ὄχι μόνον διὰ τὰς ἰδικάς μας ἁμαρτίας, ἀλλὰ καὶ διὰ τὰς ἁμαρτίας ὅλου τοῦ κόσμου, ὁ ὁποῖος ἀρκεῖ νὰ πιστεύσῃ καὶ θὰ συγχωρηθῇ.

Καὶ αὐτὸς μὲ τὴν λυτρωτικήν του θυσίαν ἐξιλεώνει τὸν Θεὸν διὰ τῆς ἁμαρτίας μας· καὶ ὄχι μόνον διὰ τὰς ἰδικά μας ἁμαρτίας, ἀλλὰ καὶ διὰ τὰς ἁμαρτίας ὅλου τοῦ κόσμου (ἐφ’ ὅσον ὅλος ὁ κόσμος ἤθελε πιστεύσει εἰς αὐτόν).

Ἀπ’ αὐτὸ δὲ δυνάμεθα νὰ εἴμεθα βέβαιοι, ὅτι τὸν γνωρίσαμε (τὸν ἀγαπήσαμε), ἐὰν δηλαδὴ τηροῦμε τὶς ἐντολές του.

Ἀλλὰ διὰ νὰ γίνῃ μεσίτης μας καὶ ἀρχιερεύς μας ὁ Χριστός, πρέπει νὰ τὸν ἀναγνωρίσωμεν ὡς τοιοῦτον καὶ νὰ ἔλθωμεν εἰς στενὴν σχέσιν μὲ αὐτόν. Μὲ αὐτὸ δὲ καὶ μόνον μανθάνομεν καὶ πληροφορούμεθα, ὅτι ἔχομεν στενὴν γνωριμίαν καὶ σχέσιν μὲ τὸν Χριστόν, ἐὰν τηρῶμεν τὰς ἐντολάς του.

Καὶ διὰ τοῦτο ἀκριβῶς, διότι ἐθυσίσε τὸν εὐατόν του, ἵνα ἡμεῖς λάβωμεν ἐξιλέωσιν τῶν ἀματιῶν μας, γνωρίζομεν τὸν Χριστὸν καὶ συνδεόμεθα μὲ αὐτόν. Ἀπὸ αὐτὴν δὲ τὴν στενὴν γνωριμίαν καὶ σχέσιν πληροφορούμεθα, ὅτι τὸν ἔχομεν γνωρίσει καλῶς, ἐὰν τηροῦμεν τὰς ἐντολάς του.

Ὅποιος λέγει, «τὸν γνώρισα» («τὸν ἀγάπησα»), ἀλλὰ δὲν τηρεῖ τὶς ἐντολές του, εἶναι ψεύτης, καὶ σ’ αὐτὸν ἡ ἀλήθεια δὲν ὑπάρχει.

Ἐκεῖνος ποῦ λέγει· Εὑρίσκομαι εἰς στενὴν γνωριμίαν καὶ οἰκειότητα μὲ αὐτόν, καὶ συγχρόνως δὲν τηρῶ τὰς ἐντολάς του, εἶναι ψεύστης καὶ δὲν ὑπάρχει μέσα εἰς τὸν ἄνθρωπον αὐτὸν ἡ ἀλήθεια.

Ἐκεῖνος που λέγει, ἔχω γνωρίσει πλέον καὶ συνδεθῆ μὲ τὸν Θεόν, ἀλλὰ δὲν τηρεῖ τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ, αὐτὸς εἶναι ψεύστης καὶ δὲν ὑπάρχει μέσα του ἡ ἀλήθεια.

Ἀλλὰ σ’ ὅποιον τηρεῖ τὸ λόγο του, ὄντως σ’ αὐτὸν ἡ ἀγάπη πρὸς τὸ Θεὸ ἔχει βρεῖ ἐφαρμογή. Ἀπ’ αὐτὸ δυνάμεθα νὰ ἔχωμε τὴ βεβαιότητα, ὅτι εἴμεθα σ’ αὐτόν.

Εἰς ἐκεῖνον ὅμως ποὺ τηρεῖ τὸν λόγον αὐτοῦ, τοῦ Χριστοῦ, ἀληθῶς ἀνεπτύχθη εἰς τέλειον βαθμὸν ἡ πρὸς τὸν Θεὸν ἀγάπη. Μὲ αὐτὸ γνωρίζομεν, ὅτι εἴμεθα ἐνωμένοι μὲ αὐτόν.

Ἐκεῖνος ὅμως ποὺ ὑπηρετεῖ τὸ θέλημα τοῦ Χριστοῦ, αἰσθάνεται καὶ ἔχει βεβαίαν τὴν πληροφορίαν, ὅτι πράγματι ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ ὑπάρχει πλήρης καὶ τελεία μέσα του. Κατ’ αὐτὸν δὲ τὸν τρόπον καὶ γνωρίζομεν, ὅτι εἴμεθα ἠνωμένοι μὲ αὐτόν.

Ὅποιος λέγει, ὅτι μένει σ’ αὐτόν, ὀφείλει, ὅπως ἐκεῖνος ἔζησε, ἔτσι καὶ αὐτὸς νὰ ζῇ.

Ἐκεῖνος ποὺ λέγει, ὅτι μένει καὶ ζῇ ἐν τῷ Χριστῷ ὡς εἱς ἄλλην πνευματικὴν ἀτμόσφαιραν, ἔχει ὑποχρέωσιν, καθὼς ἐκεῖνος ἐπολιτεύθη καὶ συμπεριεφέρθη, ἔτσι καὶ αὐτὸς νὰ συμπεριφέρεται καὶ νὰ ζῇ.

Ἐκεῖνος ποὺ λέγει, ὅτι μένει καὶ ζῇ ἐν τῷ Χριστῷ, ἔχει καθῆκον νὰ ζῇ καὶ φέρεται, ὅπως ἔζησε καὶ συμπεριεφέρθη μεταξύ μας ὁ Χριστός.

Ἀδελφοί, δὲν σᾶς γράφω καινούργια διδασκαλία, ἀλλὰ διδασκαλία παλαιά, ποὺ εἴχατε ἀπὸ τὴν ἀρχή. Ἡ διδασκαλία ἡ παλαιὰ εἶναι τὸ κήρυγμα, ποὺ ἀκούσατε ἀπὸ τὴν ἀρχὴ.

Ἄδελφοί, δὲν σᾶς γράφω ἐντολὴν νέαν, ἀλλὰ τὴν ἐντολὴν τῆς ἀγάπης, ἡ ὁποῖα εἶναι παλαιὰ καὶ τὴν ὁποῖαν εἴχατε ἐξ ἀρχῆς τῆς χριστιανικῆς ἐπιστροφῆς καὶ ζωῆς σας· ἡ ἐντολὴ ἡ παλαιὰ εἶναι τὸ εὐαγγελικὸν κήρυγμα, ποὺ ἐξ ἀρχῆς ἠκούσατε καὶ τὸ ὁποῖον εἶναι κήρυγμα ἀγάπης.

Ἀδελφοί, δὲν σᾶς γράφω νέαν, ἄγνωστον ἐντολήν, ἀλλ’ ἐντολὴν παλαιάν, τὴν ὁποίαν ἔχετε ἀκούσει ἀπὸ τὴν ἀρχήν, ποὺ ἐπιστεύσατε καὶ ἐπιστρέψατε πρὸς τὸν Χριστόν. Καὶ ἡ ἐντολὴ αὐτὴ ἡ παλαιὰ εἶναι τὸ κήρυγμα τοῦ Εὐαγγελίου, ποὺ ἔχετε ἀκούσει ἐξ ἀρχῆς, καὶ τὸ ὁποῖον εἶναι κήρυγμα ἀγάπης.

Ἐν τούτοις ἡ διδασκαλία, ποὺ σᾶς γράφω, εἶναι καινούργια, (ἡ χριστιανικὴ διδασκαλία παραμένει πάντοτε καινούργια, σύγχρονη καὶ ἐφαρμόσιμη). Αὐτὸ ἀποδεικνύεται ἀληθὲς ἀπ’ αὐτὸν (τὸν Χριστό) καὶ ἀπὸ σᾶς (τοὺς πιστούς), ἀφοῦ τὸ σκοτάδι φεύγει, καὶ τὸ φῶς τὸ ἀληθινὸ ἤδη φωτίζει (ἀφοῦ δηλαδὴ μὲ τὴ δύναμι τοῦ Χριστοῦ καὶ τὴν πίστι τῶν χριστιανῶν ἡ πλάνη ὑποχωρεῖ καὶ ὁ χριστιανισμὸς ἐπικρατεῖ).

Ἀλλ’ ἡ ἐντολὴ αὐτὴ ἡ παλαιὰ εἶναι συγχρόνως καὶ ἐντολὴ νέα. Καὶ νέαν λοιπὸν ἐντολὴν σᾶς γράφω. Ὅτι δὲ ἡ ἐντολὴ τῆς ἀγάπης εἶναι καὶ νέα ἐντολή, ἀποδεικνύεται ἀληθὲς τόσον ἐν τῷ προσώπω τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὁ ὁποῖος ἐδίδαξε καὶ ἐφήρμοσεν αὐτὴν ὑπὸ νέαν τελείαν μορφήν, ὅσον καὶ ἐν τῷ προσώπῳ ὑμῶν τῶν Χριστιανῶν, εἰς τὸν βίον τῶν ὁποίων παρουσιάζονται τὰ νέα ἐξαίρετα ἀποτελέσματά της. Καὶ εἶναι ὄντως ἐξαίρετα τὰ ἀποτελέσματα ταῦτα. Διότι τὸ ἠθικὸν σκότος τῆς ἁμαρτίας καὶ τῆς πλάνης φεύγει καὶ τὸ πνεῦμα καὶ ἡ διδασκαλία τοῦ Χριστοῦ, ποὺ εἶναι τὸ φῶς τὸ ἀληθινόν, φωτίζει τώρα τὸν κόσμον.

Ἀλλὰ πάλιν τὴν παλαιὰν ἐντολὴν σᾶς τὴν γράφω τώρα καὶ ὡς νέαν, ὅπως καὶ πράγματι εἶναι. Καὶ αὐτὸ φαίνεται τόσον διὰ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὁ ὁποῖος τὴν ἐδίδαξε καὶ τὴν ἐφήρμοσε εἰς τὸν τέλειον βαθμόν, φαίνεται καὶ ἀπὸ σᾶς, ποὺ τὴν ἐφαρμόζετε μεταξύ σας. Αὐτὴ δὲ ἡ ἀγάπη μὲ τὰ λαμπρά της ἀποτελέσματα μᾶς πληροφορεῖ, ὅτι τὸ σκότος τῆς πλάνης καὶ τῆς ἁμαρτίας παρέρχεται, τὸ δὲ ἀληθινὸν φῶς τῆς γνώσεως καὶ τῆς ἀρετῆς φωτίζει τώρα τὸν κόσμον.

Ὅποιος λέγει, ὅτι εἶναι στὸ φῶς, ἀλλὰ μισεῖ τὸν ἀδελφό του, ἕως τώρα εἶναι στὸ σκοτάδι.

Ἐκεῖνος ποὺ λέγει, ὅτι ζῇ μέσα εἰς το ἠθικὸν φῶς, συγχρόνως ὅμως μισεῖ τὸν ἀδελφόν του Χριστιανόν, αὐτὸς ἀκόμη καὶ τώρα, ὁπότε τὸ ἀληθινὸν φῶς φωτίζει, εὑρίσκεται μέσα εἰς το ἠθικὸν σκότος.

Ἐκεῖνος ὅμως ποὺ λέγει, ὅτι ὑπάρχει καὶ ζῇ μέσα εἰς αὐτὸ τὸ φῶς, ἀλλὰ μισεῖ τὸν ἀδελφόν του, αὐτὸς μέχρι τῆς ὥρας ποὺ εὑρίσκεται μέσα εἰς μίαν τέτοια καταστάσῃ ζῇ ὄχι εἰς τὸ φῶς, ἀλλὰ μέσα εἰς τὸ σκοτάδι.

Ὅποιος ἀγαπᾷ τὸν ἀδελφό του, μένει στὸ φῶς, καὶ πρόσκομμα γι’ αὐτὸν δὲν ὑπάρχει (αὐτὸς δὲν σκοντάφτει καὶ δὲν πέφτει).

Μόνον ἐκεῖνος ποὺ ἀγαπᾷ τὸν ἀδελφόν του μένει μέσα εἰς το ἠθικὸν φῶς καὶ οὔτε δίδει ἀφορμὴν σκανδάλου καὶ πτώσεως εἰς τὸν ἀδελφόν του, οὔτε αὐτὸς πικραίνεται ἢ ὅπωσδήποτε σκανδαλίζεται ἀπὸ τὸν ἀδελφόν του.

Ἐξ ἀντιθέτου, ἐκεῖνος ποὺ ἀγαπᾷ εἰλικρινῶς τὸν ἀδελφόν του, αὐτὸς μένει πράγματι καὶ ζῇ εἰς τὸ φῶς τοῦ Χριστοῦ καὶ οὔτε σκάνδαλον γίνεται αὐτὸς διὰ τὸν ἄλλον οὔτε ὁ ἴδιος σκανδαλίζεται καὶ πικραίνεται ἐκ μέρους τῶν ἄλλων.

Ὅποιος ὅμως μισεῖ τὸν ἀδελφό του εἶναι στὸ σκοτάδι, καὶ περιπατεῖ στὸ σκοτάδι, καὶ δὲν ξέρει ποῦ πηγαίνει, διότι τὸ σκοτάδι τύφλωσε τὰ μάτια του.

Ἐκεῖνος ὅμως, ποὺ μισεῖ τὸν ἀδελφόν του, εἶναι βυθισμένος εἰς τὸ πνευματικὸν καὶ ἠθικὸν σκότος καὶ ἡ συμπεριφορά του εἶναι συμπεριφορὰ σκοτεινὴ καὶ ἔνοχος. Καὶ ὅμοιος πρὸς τυφλὸν δὲν ξεύρει ποῦ πηγαίνει καὶ κινδυνεύει νὰ χαθῇ, διότι τὸ ἠθικὸν σκότος τῆς ἁμαρτίας ἐτύφλωσε τὰ μάτια τῆς ψυχῆς του.

Ὅποιος ὅμως μισεῖ τὸν ἀδελφόν του, εὑρίσκεται μέσα εἰς τὸ σκοτάδι, φέρεται δὲ καὶ ἐνεργεῖ κατὰ τρόπον σκοτεινὸν καὶ ἁμαρτωλόν, καὶ δὲν γνωρίζει ποὺ πηγαίνει, ἀλλὰ σὰν τυφλὸς περιπλανᾶται, διότι τὸ σκότος τῆς ἁμαρτωλῆς ζωῆς ἔχει τυφλώσει τὰ μάτια τῆς ψυχῆς του.

Σᾶς γράφω, παιδάκια μου, ὅτι σᾶς ἔχουν συγχωρηθῆ οἱ ἁμαρτίες χάρι στ’ ὄνομά του.

Σᾶς γράφω, παιδάκια μου, τὴν ἐπιστολὴν αὐτήν, διότι ἔχουν συγχωρηθῆ αἱ ἁμαρτίαι σας διὰ τῆς πίστεως εἰς το ὄνομά Του.

Παιδάκια μου, ἀγαπητά μου παιδιά, σᾶς γράφω αὐτὰ σὰν πιστοὶ Χριστιανοί ποὺ εἶσθε, ἔχουν συγχωρηθῇ αἱ ἁμαρτίαι σας διὰ τῆς πίστεώς σας εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Σᾶς γράφω, πατέρες, ὅτι ἔχετε γνωρίσει ἐκεῖνον, ποὺ ὑπάρχει ἐξ ἀρχῆς (Οἱ ἡλικιωμένοι γνωρίσατε τὸν πλέον ἡλικιωμένο, τὸν Παλαιὸ τῶν ἡμερῶν). Σᾶς γράφω, νέοι μου, ὅτι ἔχετε νικήσει τὸν Πονηρό.

Γράφω εἰς σᾶς, ποὺ διὰ τὴν ἡλικίαν σας καὶ διὰ τὴν χριστιανικήν σας πεῖραν ἀξίζει νὰ ὀνομάζεσθε πατέρες, διότι λόγω τῆς προόδου σας εἰς τὴν χριστιανικὴν ζωὴν ἔχετε γνωρίσει καλὰ τὸν Λόγον, ὁ ὁποῖος εἶναι ἐξ ἀρχῆς καὶ ἀνάρχως πρὸς τὸν Πατέρα. Γράφω εἰς σᾶς, νεώτεροι, διότι ἔχετε νικήσει τὸν πονηρὸν κατὰ τοὺς διαφόρους πειρασμοὺς τῆς νεαρᾶς σας ἡλικίας.

Γράφω εἰς σᾶς, τοὺς προωδευμένους χριστιανούς, ποὺ διὰ τὴν ἡλικίαν καὶ τὴν χριστιανικήν σας ζωὴν σᾶς ταιριάζει νὰ λέγεσθε πατέρες, διότι ἔχετε γνωρίσει καλὰ τὸν πρὸ πάσης ἀρχῆς αἰώνιον λόγον τοῦ Θεοῦ. Γράφω εἰς σᾶς, νέοι, διότι ἔχετε νικήσει τὸν πονηρὸν εἰς τοὺς διαφόρους πειρασμούς, ποὺ σᾶς ἔχει φέρει.

Σᾶς ἔγραψα [Σημ.: Ἐπιστολικὸς ἀόριστος], παιδάκια μου, ὅτι ἔχετε γνωρίσει τὸν Πατέρα. Σᾶς ἔγραψα [Σημ.: Ἐπιστολικὸς ἀόριστος], πατέρες, ὅτι ἔχετε γνωρίσει ἐκεῖνον, ποὺ ἦταν ἐξ ἀρχῆς. Σᾶς ἔγραψα [Σημ.: Ἐπιστολικὸς ἀόριστος], νέοι μου, ὅτι εἶσθε ἰσχυροί, καὶ (διότι) ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ μένει μέσα σας (ἰσχύει μέσα σας), καὶ ἔχετε νικήσει τὸν Πονηρό.

Σᾶς ἔγραψα, παιδιά μου, διότι ἔχετε γνωρίσει διὰ τῆς πείρας καὶ τῆς στενῆς σχέσεως τὸν ἐν οὐρανοῖς Πατέρα. Σᾶς ἔγραψα, πατέρες, διότι ἔχετε γνωρίσει καλὰ τὸν Χριστόν, ὁ ὁποῖος ὑπάρχει ἀπ’ ἀρχῆς ἀϊδίως. Σᾶς ἔγραψα, νέοι, διότι, παρὰ τὸ ἄωρον τῆς ἡλικίας σας, εἶσθε πνευματικῶς ἰσχυροὶ καὶ ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ μένει μέσα σας καὶ ἔχετε νικήσει τὸν πονηρόν, ποὺ ἰδιαιτέρως ἐπιβουλεύεται τὴν νεότητα.

Ἔχω γράψει εἰς σᾶς παιδιά μου, διότι ἐγνωρίσατε τὸν Θεὸν Πατέρα, ὄχι μόνον ἀπὸ τὴν θεωρητικὴν διδασκαλίαν, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὴν προσωπικήν σας διὰ τῆς πίστεως καὶ τῆς ἀρετῆς πεῖραν. Σᾶς ἔγραψα, πατέρες, διότι ἔχετε γνωρίσει τὸν προαιώνιον Λόγον τοῦ Θεοῦ, τὸν Χριστόν. Σᾶς ἔγραψα, νέοι, διότι εἶσθε ἰσχυροὶ εἰς τὴν πνευματικὴν ζωὴν καὶ ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ μένει μέσα σας καὶ καρποφορεῖ καὶ ἔχετε νικήσει τὸν πονηρόν.

Νὰ μὴν ἀγαπᾶτε τὸν κόσμο, μήτε τὰ πράγματα τοῦ κόσμου. Ἐὰν κανεὶς ἀγαπᾷ τὸν κόσμο, μέσα του δὲν ὑπάρχει ἡ ἀγάπη, ποὺ θέλει ὁ Πατέρας.

Μὴ ἀγαπᾶτε τὸν μάταιον καὶ μακρὰν τοῦ Θεοῦ εὑρισκόμενον κόσμον, μηδὲ τὰς ἐν τῷ κόσμω ἀπολαύσεις, ποὺ ἀποχωρίζουν τὸν ἄνθρωπον ἀπὸ τὸν Θεόν. Ἐὰν κανεὶς ἀγαπᾷ τὸν κόσμον, ἡ πρὸς τὸν ἐν οὐρανοῖς Πατέρα ἀγάπη δὲν ὑπάρχει μέσα του.

Μὴ ἀγαπᾶτε τὸν ἁμαρτωλὸν κόσμον οὔτε τὰς ματαίας ἀπολαύσεις καὶ τὰς ἁμαρτωλὰς τέρψεις, ποὺ ὑπάρχουν εἰς τὸν κόσμον καὶ αἱ ὁποῖαι χωρίζουν τὸν ἄνθρωπον ἀπὸ τὸν Θεόν. Ἐὰν κανεὶς ἀγαπᾷ τὸν κόσμον τῆς ἁμαρτίας, ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ Πατρός, δὲν ὑπάρχει μέσα του.

Διότι κάθε τι ποὺ ὑπάρχει στὸν κόσμο, ἡ ἐπιθυμία ποὺ ἔχει ἡ σάρκα (ἡ φιληδονία), καὶ ἡ ἐπιθυμία ποὺ ἔχουν τὰ μάτια (ἡ πλεονεξία), καὶ ἡ ἀλαζονικὴ ἐπιθυμία ποὺ ἔχει ἡ ζωή (ἡ φιλοδοξία), δὲν εἶναι ἀπὸ τὸν Πατέρα, ἀλλ’ εἶναι ἀπὸ τὸν κόσμο.

Καὶ δὲν ἔχει ἡ καρδία τοῦ ἀνθρώπου αὐτοῦ ἀγάπην πρὸς τὸν Θεὸν καὶ Πατέρα, διότι κάθε τι ποὺ ὑπάρχει εἰς τὸν μακρὰν τοῦ Θεοῦ κόσμον, ἤτοι ἡ ἐπιθυμία τῆς διεφθαρμένης φύσεως καὶ σαρκὸς τοῦ ἀνθρώπου καὶ ἡ ἐπιθυμία, ποὺ μᾶς προκαλοῦν, τὰ μάτια μας, καὶ ἡ ἀλαζονική ἐπίδειξις, είς τὴν ὁποίαν σπρώχνουν τἆ πλούτη, ὅλα αὐτὰ δὲν εναι ἀπὸ τὸν Θεὸν καὶ Πατέρα, ἀλλ’ εἶναι ἀπὸ τὸν μακρὰν τοῦ Θεοῦ κόσμον.

Διότι κάθε τι ποὺ ὑπάρχει μέσα εἰς τὸν μακρὰν τοῦ Θεοῦ κόσμον, ὅπως παραδείγματος χάριν εἶναι ἡ διεφθαρμένη σαρκικὴ ἐπιθυμία, ἡ ἁμαρτωλὴ ἐπιθυμία ποὺ εἰσέρχεται εἰς τὴν καρδίαν ἀπὸ τὰ ἀπρόσεκτα μάτια καὶ ἡ ἀλαζονεία τοῦ βίου, αὐτὰ δὲν εἶναι ἀπὸ τὸν Θεὸν καὶ Πατέρα, ἀλλὰ προέρχονται ἀπὸ τὸν ἁμαρτωλὸν κόσμον.

Ὁ δὲ κόσμος παρέρχεται (παύει νὰ ἰσχύῃ), μαζὶ καὶ ἡ ἐπιθυμία του, ἐνῷ ἐκεῖνος, ποὺ ἐκτελεῖ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ, ἰσχύει αἰωνίως.

Καὶ ὁ μάταιος κόσμος παρέρχεται, καθὼς περνὰ καὶ ἡ ἐπιθυμία, τὴν ὁποίαν τὰ ἀγαθὰ καὶ αἱ ἀπολαύσεις του προκαλοῦν. Ἐκεῖνος ὅμως, ποὺ ἐκτελεῖ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ, μένει αἰωνίως καὶ δὲν παρέρχεται.

Καὶ ὁ μάταιος καὶ ἁμαρτωλὸς αὐτὸς κόσμος παρέρχεται, ὅπως καὶ ἡ ἐπιθυμία ποὺ γεννοῦν αἱ προκλητικαὶ τέρψεις του. Ἐκεῖνος ὅμως ποὺ τηρεῖ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ ἔχει τὴν αἰώνιον ζωὴν καὶ μένει αἰωνίως κοντὰ εἰς τὸν Θεόν.

Παιδάκια μου, εἶναι ἔσχατος καιρός [Σημ.: Ἤ, κρίσιμος καιρός]. Καὶ καθὼς ἀκούσατε, ὅτι ὁ Ἀντίχριστος ἔρχεται, καὶ τώρα πολλοὶ ἀντίχριστοι ἔχουν ἔλθει. Ἀπ’ αὐτὸ καταλαβαίνουμε, ὅτι εἶναι ἔσχατος καιρός [Σημ.: Ἤ, κρίσιμος καιρός].

Παιδιά μου, ἔρχομαι τώρα νὰ σᾶς ὑποδείξω ἕνα νέον κίνδυνον. Εἶναι ὥρα κρίσιμος καὶ γεμάτη ἀπὸ κινδύνους ἡ σημερινὴ ἐποχή. Καὶ καθὼς ἠκούσατε ἀπὸ τὸ εὐαγγελικὸν κήρυγμα, ὅτι πρόκειται νὰ ἔλθῃ ὁ ἀντίχριστος, καὶ τώρα ἔχουν ἀναφανῇ πολλοὶ αἱρετικοί, πρόδρομοι τοῦ ἀντιχρίστου. Ἐξ αὐτοῦ λοιπὸν μανθάνομεν, ὅτι ἡ ἐποχή μας εἶναι ἐποχὴ κρίσιμος.

Παιδιά μου, τελευταία καὶ κρίσιμος εἶναι ἡ σημερινὴ ἐποχή. Καὶ καθὼς ἔχετε ἀκούσει ἀπὸ τὴν διδασκαλίαν τῶν Ἀποστόλων, ὅτι ὁ ἀντίχριστος ἔρχεται· καὶ τώρα πολλοὶ ἀντίχριστοι, πλανεμένοι καὶ αἱρετικοί, ὄργανα τοῦ ἀντιχρίστου ἔχουν ἔλθει. Ἀπὸ αὐτό, λοιπόν, μανθάνομεν, ὅτι εἶναι κρίσιμος ἡ ἐποχή μας.

Ἀπὸ μᾶς βγῆκαν, ἀλλὰ δὲν ἦταν ἀπὸ μᾶς (δὲν ἦταν γνήσιοι χριστιανοί). Διότι, ἂν ἦταν ἀπὸ μᾶς, θὰ εἶχαν μείνει μαζὶ μὲ μᾶς. Ἀλλ’ ἀποχωρίσθηκαν ἀπὸ μᾶς, γιὰ νὰ γίνῃ φανερό, ὅτι δὲν εἶναι ὅλοι ἀπὸ μᾶς.

Ἀπὸ ἡμᾶς τοὺς Χριστιανοὺς ἐχωρίσθησαν καὶ ἐβγῆκαν ἔξω τῆς Ἐκκλησίας. Ἀλλὰ δὲν ἦσαν πράγματι ἀπὸ ἡμᾶς· δὲν ἦσαν ποτὲ μέλη γνήσια τῆς Ἐκκλησίας. Διότι, ἐὰν τότε, ποὺ ἐφαίνοντο μαζί μας, ἦσαν πράγματι ἀπὸ ἡμᾶς καὶ γνήσια μέλη τῆς Ἐκκλησίας, θὰ εἶχαν μείνει μαζί μας. Ἀλλ’ ἔφυγαν καὶ ἐβγῆκαν ἀπὸ τὴν Ἐκκλησίαν, διὰ νὰ μὴ μείνουν κρυμμένοι, ἀλλὰ διὰ νὰ φανερωθοῦν, ὅτι ὅλοι τους δὲν εἶναι ἀπὸ ἡμᾶς, δὲν εἶναι γνήσιοι Χριστιανοί.

Αὐτοὶ δὲ οἱ ἀντίχριστοι ἀπὸ ἡμᾶς τοὺς Χριστιανοὺς ἐβγῆκαν καὶ ἀπεμακρύνθησαν ἀπὸ τὴν Ἐκκλησίαν. Ἀλλὰ δὲν ἦσαν πράγματι ἀπὸ ἡμᾶς, δὲν ὑπῆρξαν ποτὲ γνήσιοι καὶ ἄδολοι Χριστιανοί, διότι ἐὰν ἦσαν ἀπὸ ἡμᾶς, ἀληθινὰ πιστοὶ εἰς τὸν Χριστόν, θὰ εἶχαν μείνει μαζῆ μας. Κίβδηλοι ὅμως καθὼς ἦσαν, ἐξέκοψαν καὶ ἀπεμακρύνθησαν ἀπὸ τὴν Ἐκκλησίαν τοῦ Χριστοῦ, διὰ νὰ φανερωθοῦν ὅτι δὲν ἦσαν ὅλοι τους ἀπὸ ἡμᾶς.

Ἀλλὰ σεῖς ἔχετε χρῖσμα (Πνεῦμα Ἅγιο) ἀπὸ τὸν Ἅγιο (τὸ Χριστό), καὶ γνωρίζετε ὅλα (τὰ ἀναγκαῖα γιὰ τὴ σωτηρία).

Καὶ πρὸς τί ἑγὼ νὰ σᾶς ὁμιλῶ δι’ αὐτούς; Σεῖς ἔχετε χρῖσμα πνευματικόν, τὸ Ἅγιον Πνεῦμα, ποὺ ἐλάβετε εἰς τὸ βάπτισμά σας ἀπὸ τὸν Ἅγιον, τὸν Ἰησοῦν Χριστόν. Καὶ μὲ τὸν φωτισμόν, ποὺ σᾶς δίδει τὸ χρῖσμα αὐτό, γνωρίζετε ὅλα τὰ σωτηριώδη, ὥστε δύνασθε νὰ διακρίνετε τὰς ψευδοδιδασκαλίας.

Αὐτὴν ἄλλως τε τὴν γνῶσιν καὶ διάκρισιν τὴν ἔχετε καὶ σεῖς. Σεῖς ἔχετε πράγματι πάρει κατὰ τὴν ὥραν τοῦ βαπτίσματός σας πνευματικὸν χρῖσμα, ἀπὸ τὸν ἅγιον, τὸν Ἰησοῦν Χριστόν. Καὶ μὲ τὸν φωτισμὸν αὐτὸν τοῦ Πνεύματος γνωρίζετε ὅλα τὰ ἀναφερόμενα εἰς τὴν σωτηρίαν (καὶ ἠμπορεῖτε νὰ διακρίνετε τὴν πλάνην καὶ τὴν αἵρεσιν).

Δὲν σᾶς γράφω, ὅτι δὲν γνωρίζετε τὴν ἀλήθεια, ἀλλ’ ὅτι τὴ γνωρίζετε, καὶ ὅτι κανένα ψεῦδος δὲν προέρχεται ἀπὸ τὴν ἀλήθεια.

Δι’ αὐτὸ καὶ ἐγὼ σᾶς ἔγραψα τὰ ἀνωτέρω, ὄχι ἐπειδὴ δὲν γνωρίζετε τὴν ἀλήθειαν, ἀλλὰ σᾶς τὰ ἔγραψα, ἐπειδὴ γνωρίζετε αὐτὴν καὶ ἐπειδὴ πᾶν ψεῦδος δὲν ἔχει τὴν πηγήν του εἰς τὴν ἀλήθειαν.

Τὰ παρὰ πάνω σᾶς τὰ ἔγραψα ὄχι διότι δὲν γνωρίζετε τὴν ἀλήθειαν, ἀλλ’ ἀντιθέτως, διότι τὴν γνωρίζετε καὶ διότι κανένα ψεῦδος δὲν προέρχεται ποτὲ ἀπὸ τὴν ἀλήθειαν.

Ποιός εἶναι ὁ ψεύτης, παρὰ αὐτὸς ποὺ ἔχει τὴν ἄρνησι, ὅτι ὁ Ἰησοῦς δὲν εἶναι ὁ Χριστός (ὁ Μεσσίας); Αὐτὸς εἶναι ὁ Ἀντίχριστος, καὶ ἀρνεῖται τὸν Πατέρα καὶ τὸν Υἱό (Αὐτὸς δηλαδὴ ἐνσαρκώνει τὸ πνεῦμα τοῦ Ἀντιχρίστου).

Ποῖος εἶναι ὁ πραγματικὸς ψεύστης παρὰ ἐκεῖνος, ποὺ ἀρνεῖται ὅτι ὁ Ἰησοῦς εἶναι ὁ ἐνωμένος μὲ τὸν Υἱὸν τοῦ Θεοῦ εἰς ἕνα πρόσωπον Χριστός; Αὐτὸς εἶναι, ποὺ ἐνσαρκώνει τὸ πνεῦμα τοῦ ἀντιχρίστου, αὐτὸς ποὺ ἀρνεῖται τὸν Πατέρα καὶ τὸν Υἱόν, ἀφοῦ δὲν δέχεται τὴν ἀποκάλυψιν, τὴν ὁποίαν περὶ τοῦ Πατρὸς μᾶς ἔκαμεν ὁ Υἱός.

Ποῖος δὲ εἶναι ὁ ψεύτης, παρὰ μόνον ἐκεῖνος ποὺ ἀρνεῖται, ὅτι ὁ Ἰησοῦς εἶναι ὁ ἐνανθρωπήσας Υἱὸς τοῦ Θεοῦ, ὁ Χριστός; Αὐτὸς εἶναι πράγματι ὁ ἀντίχριστος καὶ ὁ ὀπαδὸς τοῦ ἀντιχρίστου, αὐτός ποὺ ἀρνεῖται τὸν Θεὸν Πατέρα καὶ τὸν ἐνανθρωπήσαντα Υἱόν.

Καθένας ποὺ ἀρνεῖται τὸν Υἱό, οὔτε τὸν Πατέρα ἔχει.

Καθένας ποὺ ἀρνεῖται τὸν Υἱόν, δὲν ἔχει καὶ τὸν Πατέρα.

Καθένας ποὺ ἀρνεῖται τὸν Υἱὸν καὶ δὲν τὸν δέχεται ὡς τὸν σαρκωθέντα Λόγον καὶ λυτρωτὴν τοῦ κόσμου, δὲν ἔχει οὔτε καὶ τὸν Πατέρα.

Ἀλλ’ αὐτὸ, ποὺ σεῖς ἀκούσατε ἐξ ἀρχῆς, ἂς μένῃ σὲ σᾶς. Ἂν μείνῃ σὲ σᾶς αὐτὸ, ποὺ ἀκούσατε ἐξ ἀρχῆς, τότε καὶ σεῖς θὰ μείνετε στὸν Υἱὸ καὶ στὸν Πατέρα.

Αὐτὸ λοιπὸν ποὺ ἠκούσατε σεῖς διὰ τοῦ κηρύγματος ἀπὸ τὴν ἀρχήν τοῦ χριστιανικοῦ σας βίου περὶ τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ ἂς μένῃ μέσα σας ἀμετάβλητον καὶ μόνιμον. Ἐὰν μείνῃ μέσα σας αὐτό, ποὺ ἀπὸ τὰς ἀρχὰς ἠκούσατε, καὶ σεῖς θὰ μείνετε εἰς στενὴν σχέσιν καὶ κοινωνίαν μὲ τὸν Υἱὸν καὶ τὸν Πατέρα.

Σεῖς, λοιπόν, αὐτὸ ποὺ ἔχετε ἀκούσει ἀπὸ τὴν ἀρχὴν τῆς ἐπιστροφῆς σας πρὸς τὸν Χριστόν, κρατήσατέ το καλὰ ὥστε να μένῃ ἐντός σας. Ἐὰν δὲ μείνῃ μέσα σας αὐτὸ ποὺ ἀπ’ ἀρχῆς ἔχετε ἀκούσει, καὶ σεῖς τότε θὰ μένετε ἐν τῷ Υἱῷ καὶ ἐν τῷ Πατρὶ εἰς στενὴν σχέσιν καὶ κοινωνίαν.

Αὐτὸ δὲ εἶναι ἐκεῖνο, ποὺ αὐτὸς μᾶς ὑποσχέθηκε, ἡ αἰώνια ζωή.

Καὶ αὐτὴ εἶναι ἡ ὑπόσχεσις, ποὺ μᾶς ὑπέσχέθη ὁ Χριστός, ἡ αἰώνιος ζωή, ἡ ὁποία συνίσταται εἰς τὴν κοινωνίαν καὶ ἕνωσίν μας μὲ τὸν Υἱὸν καὶ μὲ τὸν Πατέρα.

Καὶ αὐτὴ εἶναι ἡ ὑπόσχεσις, τὴν ὁποίαν ὁ ἴδιος ὁ Χριστὸς μᾶς ὑποσχέθη, ἡ ζωὴ δηλαδὴ ἡ αἰώνιος, ἡ τελεία καὶ ἀκατάλυτος ἔνωσίς μας καὶ κοινωνία μὲ τὸν Θεόν.

Σᾶς ἔγραψα αὐτὰ ἐξ αἰτίας αὐτῶν, ποὺ προσπαθοῦν νὰ σᾶς πλανήσουν.

Σᾶς ἔγραψα αὐτὰ δι’ ἐκείνους, ποὺ προσπαθοῦν νὰ σᾶς πλανήσουν μὲ τὰς αἱρετικάς των διδασκαλίας.

Αὐτὰ ἔκρινα νὰ σᾶς γάψω δι’ ἐκείνους, ποὺ προσπαθοῦν νὰ σᾶς παραπλανήσουν μὲ τὰς αἱρετικάς των διδασκαλίας.

Ἀλλὰ τὸ χρῖσμα (τὸ Ἅγιο Πνεῦμα), ποὺ σεῖς λάβατε ἀπ’ αὐτὸν (τὸν Χριστό), μένει σὲ σᾶς, καὶ δὲν χρειάζεσθε νὰ σᾶς διδάσκῃ κάποιος. Ἀλλ’ ἐπειδὴ τὸ χρῖσμα, ποὺ εἶναι πάντοτε τὸ αὐτὸ (ἀναλλοίωτο, ἀμετάβλητο), σᾶς διδάσκει γιὰ ὅλα, καὶ εἶναι ἀλήθεια καὶ δὲν εἶναι ψεῦδος, γι’ αὐτό, ὅπως σᾶς δίδαξε, νὰ μείνετε σ’ αὐτόν.

Καὶ σεῖς ἔχετε τὸ πνευματικὸν χρῖσμα, ἤτοι τὸ Ἅγιον Πνεῦμα, ποῦ ἐλάβετε ἀπὸ αὐτὸν τὸν Χριστὸν καὶ μένει τοῦτο μέσα σας, καὶ δι’ αὐτὸ δὲν ἔχετε ἀνάγκην νὰ σᾶς διδάσκῃ κανένας ἄνθρωπος. Ἀλλὰ καθὼς τὸ χρῖσμα, ποὺ μένει πάντοτε τὸ ἴδιον καὶ δὲν ἀλλάσσει ποτέ, σᾶς διδάσκει δι’ ὅλα, καὶ ἡ διδασκαλία του εἶναι ἀληθὴς καὶ δὲν εἶναι ψευδὴς καὶ καθὼς ἐξ ἀρχῆς σᾶς ἐδίδαξεν, ἔτσι πρέπει νὰ μείνετε εἰς αὐτὸν τὸν Χριστὸν καὶ νὰ κρατήσετε στερεὰ τὴν διδασκαλίαν, ποὺ σᾶς ἐδίδαξε τὸ Πνεῦμα.

Καὶ σεῖς ἔχετε τὸ πνευματικὸν χρῖσμα, τὸ Ἅγιον Πνεῦμα μὲ τὰς δωρεάς του ποὺ ἐλάβατε ἀπὸ τὸν Χριστὸν καὶ μένει μέσα σας. Καὶ δι’ αὐτὸ δὲν ἔχετε ἀνάγκην νὰ σᾶς διδάξῃ κανένας ἄνθρωπος, ἀλλ’ ὅπως αὐτὸ τοῦτο τὸ πνευματικὸν χρῖσμα σᾶς διδάσκει γιὰ ὅλα, καὶ κάθε τι ποὺ διδάσκει εἶναι ἀπολύτως ἀληθινὸ καὶ δὲν εἶναι ψευδές, καὶ καθὼς ἐξ ἀρχῆς σᾶς ἔχει διδάξει, ἔτσι πρέπει νὰ μένετε ἐν τῷ Χριστῷ καὶ νὰ κρατῆτε τὴν ἀλήθειαν, ποὺ τὸ Πνεῦμα σας ἔχει ἀποκαλύψει.

Ναὶ τώρα, παιδάκια μου, νὰ μένετε σ’ αὐτόν, ὥστε, ὅταν φανερωθῇ, νὰ ἔχωμε παρρησία (θάρρος) καὶ νὰ μὴν αἰσχυνθοῦμε ἐνώπιόν του κατὰ τὴν παρουσία του.

Καὶ τώρα λοιπόν, παιδάκια μου, μένετε σταθεροὶ εἰς τὴν στενὴν σχέσιν καὶ κοινωνίαν μὲ τὸν Χριστόν, ὥστε ὅταν φανερωθῇ ἐνδόξως νὰ ἔχωμεν θάρρος καὶ πεποίθησιν εἰς αὐτὸν καὶ νὰ μὴ ἐντροπιασθῶμεν ἀποφεύγοντες αὐτὸν ὡς ἔνοχοι κατὰ τὴν δευτέραν του παρουσίαν.

Καὶ τώρα, λοιπόν, παιδιά μου, μένετε σταθεροὶ καὶ ἠνωμένοι μὲ τὸν Χριστόν, ὥστε, ὅταν κατὰ τὴν Δευτέραν Παρουσίαν του φανερωθῇ ἐνδόξως, νὰ ἔχωμεν θάρρος ἀπέναντί του καὶ νὰ μὴ ἐντροπιασθῶμεν (ἀποφεύγοντες αὐτόν), ἕνεκα ἁμαρτίας καὶ ἐνοχῆς, κατὰ τὴν Δευτέραν του Παρουσίαν.

Ἀφοῦ ξέρετε, ὅτι εἶναι ἀγαθὸς, νὰ ξέρετε, ὅτι καθένας, ποὺ πράττει τὸ ἀγαθό, ἔχει γεννηθῆ ἀπ’ αὐτόν.

Καὶ δὲν θὰ ἐντροπιασθῶμεν, ἐάν τοῦ ὁμοιάζωμεν. Καὶ ἔαν ἠξεύρετε, ὅτι εἶναι δίκαιος ὁ Χριστός, γνωρίζετε ἐκ πείρας καὶ ὅτι καθένας, ποὺ ἐφαρμόζει ἐν τῇ πράξει τὴν δικαιοσύνην, ἔχει γεννηθῆ ἀπὸ αὐτὸν καὶ τοῦ ὁμοιάζει, ὅπως κάθε παιδὶ ὁμοιάζει πρὸς τὸν πατέρα του.

Ἐφ’ ὅσον δὲ ξεύρετε καλά, ὅτι ὁ Χριστὸς εἶναι δίκαιος, γνωρίζετε ἐπίσης ἀπὸ τὴν προσωπικήν σας πεῖραν ὅτι καθένας, ὁ ὁποῖος ἐφαρμόζει τὴν δικαιοσύνην εἰς τὴν ζωήν του, ἔχει γεννηθῇ καὶ ἀναγεννηθῇ ἀπὸ αὐτόν.