Ἰωάννου Β' 1

Ἐγὼ ὁ πρεσβύτερος ἀπευθύνομαι στὴν ἐκλεκτὴ κυρία (τοπικὴ ἐκκλησία) καὶ στὰ τέκνα της, ποὺ ἐγὼ ἀγαπῶ ἀληθινά, καὶ ὄχι μόνον ἐγώ, ἀλλὰ καὶ ὅλοι, ὅσοι ἔχουν γνωρίσει τὴν ἀλήθεια.

Ὁ κατὰ τὴν ἡλικίαν καὶ τὸ ἀξίωμα πρεσβύτερος γράφω τὴν ἐπιστολὴν ταύτην πρὸς ἐκλεκτὴν κυρίαν καὶ τὰ τέκνα της· πρὸς Ἐκκλησίαν ἐκλεγεῖσαν ἀπὸ τὸν Θεόν καὶ πρὸς τὰ πιστὰ μέλη της, ποὺ ἐγὼ τοὺς ἀγαπῶ ἀγάπην, ἡ ὁποία ἐμπνέεται καὶ κυριαρχεῖται ὑπὸ τῆς ἀληθείας. Καὶ ὄχι μόνον ἐγὼ ἀγαπῶ αὐτούς, ἄλλα καὶ ὅλοι ὅσοι ἔχουν γνωρίσει τὴν πνευματικὴν ἀλήθειαν, ποὺ μᾶς ἀπεκάλυψεν ὁ Χριστός.

Εγώ, ὁ μεγαλύτερος κατὰ τὴν ἡλικίαν καὶ κατὰ τὸ ἀξίωμα, τὸ ὁποῖον μοῦ ἔχει δώσει ὁ Θεός, γράφω πρὸς τὴν ἐκλεκτήν κυρίαν καὶ τὰ τέκνα της, πρὸς τὴν Ἐκκλησίαν δηλαδὴ τοῦ Θεοῦ καὶ τὰ πιστὰ αὐτῆς μέλη, ποὺ ἐγὼ τοὺς ἀγαπῶ μὲ τὴν ἀληθινὴν καὶ εἰλικρινὴ ἀγάπην. Καὶ ὄχι μόνον ἐγὼ τοὺς ἀγαπῶ, ἀλλὰ καὶ ὅλοι ὅσοι ἔχουν γνωρίσει καὶ δεχθῆ τὴν ἀλήθειαν τοῦ Χριστοῦ.

Σᾶς ἀγαποῦμε χάρι στὴν ἀλήθεια, ἡ ὁποία βρίσκεται σὲ μᾶς, καὶ εἴθε νὰ εἶναι μαζί μας πάντοτε.

Καὶ σᾶς ἀγαπῶμεν διὰ τὴν ἀλήθειαν, ἡ ὁποία μένει μέσα μᾶς καὶ κυριαρχεῖ ἐφ’ ὁλοκλήρου τῆς ζωῆς μας. Καὶ ἡ ἀλήθεια αὐτὴ θὰ εἶναι μαζί μας αἰωνίως καὶ τὸ ψεῦδος τῆς αἱρέσεως καὶ τῆς πλάνης δὲν θὰ εὕρῃ ποτὲ εἴσοδον εἰς τὰς ψυχάς μας.

Καὶ ἀκριβῶς διὰ τὴν ἀλήθειαν αὐτήν, ἡ ὁποία μένει καὶ βασιλεύει εἰς τὰς καρδίας σας καὶ κατευθύνει τὴν ζωὴν σας, σᾶς ἀγαπῶμεν. Καὶ ἡ ἀλήθεια αὐτὴ θὰ εἶναι μαζῆ σας πάντοτε, αἰώνιος καὶ ἀναφαίρετος θησαυρός.

Εἴθε νὰ εἶναι μαζί σας χάρι, ἔλεος, εὐλογία ἀπὸ τὸ Θεὸ Πατέρα (μας) καὶ ἀπὸ τὸν Κύριο Ἰησοῦ Χριστό, τὸν Υἱὸ τοῦ Πατρός, μαζί μὲ ἀρετὴ καὶ μάλιστα ἀγάπη [Σημ.: Ἤ, μαζὶ μὲ καλωσύνη καὶ ἀγάπη].

Εἴθε νὰ εἶναι, καὶ ὡρισμένως θὰ εἶναι μαζί σας χάρις, ἔλεος, εἰρήνη ἀπὸ τὸν Θεόν Πατέρα καὶ ἀπὸ τὸν Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν, τὸν Υἱὸν τοῦ Πατρός, καὶ νὰ συνοδεύωνται ταῦτα μὲ γνῶσιν τῆς ἀληθείας καὶ μὲ ἄσκησιν τῶν ἔργων τῆς ἀγάπης.

Εἶναι καὶ θὰ εἶναι πάντοτε μαζῆ σας ἡ χάρις, τὸ ἔλεος, ἡ εἰρήνη ἀπὸ τὸν Θεὸν Πατέρα καὶ ἀπὸ τὸν Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν, τὸν Υἱὸν τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρός. Αὐταὶ δὲ αἱ δωρεαὶ τοῦ Θεοῦ ἂς ὑπάρχουν μέσα σας συνυφασμέναι μὲ τὴν ἀλήθειαν καὶ μὲ τὴν ἐνεργὸν ἀγάπην.

Πολὺ χάρηκα, διότι βρῆκα ὡρισμένα ἀπὸ τὰ τέκνα σου νὰ ζοῦν μὲ ἀρετή [Σημ.: Ἤ, μὲ καλωσύνη], συμφώνως πρὸς τὴ διδασκαλία ποὺ λάβαμε ἀπὸ τὸν Πατέρα.

Ἐχάρην πάρα πολύ, διότι ηὗρα μερικὰ ἀπὸ τὰ τέκνα σου νὰ βαδίζουν ἐμπνεόμενα καὶ καθοδηγούμενα ἀπὸ τὴν ἀλήθειαν του εὐαγγελίου, σύμφωνα μὲ τὴν ἐντολήν, ποὺ ἐλάβομεν ἀπὸ τὸν Θεόν Πατέρα διὰ μέσου τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὁ ὁποῖος ἐξ ὀνόματος τοῦ Πατρός του ὡμίλησε καὶ μᾶς ἐδίδαξε τὴν ἀλήθειαν αὐτήν.

Ἐχάρηκα πάρα πολύ, διότι προσωπικῶς ἐγνώρισα μερικὰ ἀπὸ τὰ τέκνα σου καὶ τὰ εὑρῆκα νὰ πορεύωνται καὶ νὰ ζοῦν κατὰ τὴν ἀλήθειαν τοῦ Εὐαγγελίου, σύμφωνα μὲ τὴν ἐντολὴν ποὺ ἐλάβαμεν ἀπὸ τὸν Θεὸν Πατέρα διὰ μέσου τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Καὶ τώρα σὲ παρακαλῶ, κυρία, ὄχι σὰν νὰ σοῦ γράφω καινούργια διδασκαλία, ἀλλ’ αὐτὴ ποὺ εἴχαμε ἀπὸ τὴν ἀρχή, ν’ ἀγαποῦμε ὁ ἕνας τὸν ἄλλο.

Καὶ τώρα σὲ παρακαλῶ, κυρία, ὄχι σὰν νὰ σοῦ ἔγραφα κάποιαν ἐντολὴν νέαν, ἀλλὰ τὴν ἐντολήν, ποὺ εἴχαμεν ἐξ ἀρχῆς, ἤτοι νὰ ἀγαπώμεθα μεταξύ μας.

Καὶ τώρα σὲ παρακαλῶ, κυρία, ὄχι σὰν νὰ σοῦ γράφω κάποια νέα ἐντολήν, ἀλλὰ τὴν ἐντολὴν ποὺ εἴχαμεν λάβει εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς, νὰ ἀγαπῶμεν ὁ ἕνας τὸν ἄλλον.

Καὶ αὐτὴ εἶναι ἡ ἀγάπη, νὰ ζοῦμε συμφώνως πρὸς τὶς ἐντολές του. Ἡ διδασκαλία (δὲν ἄλλαξε, δὲν εἶναι ἄλλη, ἀλλ’) εἶναι αὐτή, ἀκριβῶς ὅπως ἀκούσατε ἀπὸ τὴν ἀρχή, γιὰ νὰ ζῆτε μὲ αὐτὴ (νὰ τὴν κρατῆτε διὰ βίου).

Καὶ εἰς τοῦτο συνίσταται ἡ ἀγάπη, εἰς τὸ νὰ συμπεριφερώμεθα καὶ πολιτευώμεθα σύμφωνα μὲ τὰς ἐντολάς του. Ἡ ἀγάπη αὐτὴ εἶναι ἡ κυρία καὶ περιεκτικὴ ὅλων τῶν ἄλλων ἐντολή, καθὼς ἠκούσατε ἐξ ἀρχῆς τοῦ εὐαγγελικοῦ κηρύγματος, ἵνα βαδίζετε ἐμπνεόμενοι ἀπὸ αὐτὴν καὶ συμμορφούμενοι πρὸς αὐτήν.

Αὐτὴ δὲ εἶναι καὶ εἰς τοῦτο συνίσταται ἡ ἀγάπη, νὰ ζῶμεν καὶ νὰ συμπεριφερώμεθα σύμφωνα μὲ τὰς ἐντολὰς τοῦ Θεοῦ. Ἡ ἀγάπη αὐτὴ εἶναι ἡ μεγάλη καὶ βασικὴ ἐντολή, ὅπως ἔχετε ἀκούσει εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς, ἀπὸ τότε ποὺ ἐδιδάχθητε τὸ Εὐαγγέλιον, διὰ νὰ πορεύεσθε καὶ νὰ ζῆτε μέσα εἰς τὴν ἀγάπην.

Διότι πολλοὶ πλάνοι ἐμφανίσθηκαν στὸν κόσμο, ποὺ δὲν παραδέχονται τὸν ἐρχομὸ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ μὲ σάρκα. Τέτοιος εἶναι ὁ κατ’ ἐξοχὴν πλάνος καὶ ὁ Ἀντίχριστος.

Πρέπει δὲ νὰ βαδίζετε τὸν δρόμον τῆς ἀγάπης καὶ νὰ μὴ εἶσθε διεσπασμένοι, διότι ἀνεφάνησαν εἰς τὸν κόσμον πολλοί, ποὺ διδάσκουν πλάνας καὶ πλανοῦν μὲ αὐτὰς τοὺς πιστούς. Οἱ πλάνοι αὐτοὶ δὲν ὁμολογοῦν, ὅτι ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς ἑξακολουθεῖ ὡς ἀρχιερεύς μας νὰ εἶναι εἰς τοὺς οὐρανοὺς μὲ πραγματικὴν σάρκα καὶ φύσιν ἀνθρωπίνην καὶ μὲ αὐτὴν πρόκειται νὰ ἔλθῃ ὡς Κριτής. Αὐτός, ποὺ δὲν ὁμολογεῖ τὴν ἀλήθειαν αὐτήν, εἶναι ὁ κατ’ ἐξοχὴν ἀπατεὼν καὶ ὁ ἀντίχριστος.

Ἀγωνίζεσθε νὰ κρατῆτε τὴν ἀλήθειαν καὶ τὴν ἀγάπην, διότι πολλοὶ πλανεμένοι εἰσήλθαν μέσα εἰς τὸν κόσμον, οἱ ὁποῖοι δὲν παραδέχονται καὶ δὲν ὁμολογοῦν, ὅτι ὁ Ἰησοῦς Χριστός, ὁ Σωτὴρ ἡμῶν, θα ἔλθῃ πάλιν ὡς Θεὸς καὶ ἄνθρωπος νὰ κρίνῃ τὸν κόσμον. Αὐτός ποὺ δὲν παραδέχεται τὴν ἀλήθειαν αὐτὴν εἶναι ὁ ἀντίχριστος, ὁ πλανεμένος, ποὺ προσπαθεῖ νὰ ἐξαπατήσῃ τοὺς ἀνθρώπους.

Προσέχετε τοὺς ἑαυτούς σας, γιὰ νὰ μὴ χάσωμε τοὺς κόπους μας, ἀλλὰ νὰ λάβωμε πλήρη τὴν ἀνταμοιβή μας.

Προσέχετε πολὺ τοὺς ἑαυτούς σας, διὰ νὰ μὴ χάσωμεν ὅσα ἔχομεν ἐργασθῆ, ἀλλὰ λάβωμεν πλήρη καὶ τελείαν ἀνταμοιβήν.

Παρακολουθεῖτε καὶ προσέχετε πολὺ τοὺς ἑαυτούς σας, διὰ νὰ μὴ χάσωμεν ὅσα ἕως τώρα ἔχομεν ἐργασθῇ, ἀλλὰ νὰ πάρωμεν πλήρη καὶ ὁλόκληρον τὸν μισθόν μας.

Καθένας, ποὺ ἐκτρέπεται καὶ δὲν μένει στὴ διδασκαλία τοῦ Χριστοῦ, Θεὸ δὲν ἔχει. Ὅποιος μένει στὴ διδασκαλία τοῦ Χριστοῦ, αὐτὸς καὶ τὸν Πατέρα καὶ τὸν Υἱὸ ἔχει.

Καθένας ποὺ βγαίνει ἔξω καὶ δὲν μένει μέσα εἰς τὴν διδαχὴν τοῦ Χριστοῦ διὰ τῆς ἀκριβοῦς τηρήσεως αὐτῆς, αὐτὸς δὲν ἔχει τὸν Θεόν, άλλ’ εἶναι χωρισμένος ἀπὸ αὐτόν. Ἐκεῖνος, ποὺ μένει εἰς τὴν διδαχὴν τοῦ Χριστοῦ, αὐτὸς καὶ τὸν Πατέρα καὶ τὸν Υἱὸν ἔχει, διότι οὗτος ἔγινε ναὸς τοῦ Θεοῦ.

Καθένας ποὺ παραβαίνει τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ καὶ δὲν μένει μέσα εἰς τὴν διδασκαλίαν τοῦ Χριστοῦ, δὲν ἔχει τὸν Θεὸν μαζῆ του. Ἐξ ἀντιθέτου, ἐκεῖνος ποὺ μένει πιστὸς εἰς τὴν διδασκαλίαν τοῦ Χριστοῦ, αὐτὸς ἔχει μέσα τοῦ κατοικοῦντας τὸν Πατέρα καὶ τὸν Υἱόν.

Ὅποιος ἔρχεται πρὸς ἐσᾶς (ὡς διδάσκαλος) καὶ δὲν φέρει αὐτὴ τὴ διδασκαλία, νὰ μὴ τὸν δέχεσθε στὸ σπίτι, καὶ «Χαίρετε» σ’ αὐτὸν νὰ μὴ λέγετε.

Ἐὰν κανεὶς σᾶς ἐπισκέπτεται καὶ δὲν φέρῃ τὴν διδαχὴν αὐτήν, μὴ δέχεσθε αὐτὸν πρὸς φιλοξενίαν εἰς τὴν οἰκίαν σας καὶ οὔτε χαιρετισμὸν νὰ ἀπευθύνετε πρὸς αὐτόν.

Ἐὰν κανεὶς ἔρχεται πρὸς σᾶς καὶ δὲν ἔχῃ μαζῆ του ὡς ἀκλόνητον πίστιν του αὐτὴν τὴν διδασκαλίαν, μὴ τὸν παίρνετε εἰς τὸ σπίτι σας καὶ οὔτε χαιρετισμὸν νὰ τοῦ ἀπυθύνετε.

Διότι, ὅποιος λέγει σ’ αὐτὸν «Χαίρετε», γίνεται συμμέτοχος στὰ πονηρά του ἔργα.

Διότι ἐκεῖνος, ποὺ χαιρετᾷ αὐτόν, γίνεται συγκοινωνὸς πρὸς τὰ πονηρά του ἔργα, ἐπειδὴ μὲ τὴν σχέσιν του καὶ τὸν χαιρετισμόν του τὸν ἐνθαρρύνει εἰς ἑξακολούθησιν αὐτῶν.

Διότι ἐκεῖνος ποὺ τὸν χαιρετᾷ καὶ τὸν συναναστρέφεται μὲ οἰκειότητα, εἶναι σὰν νὰ τὸν ἀμνηστεύῃ καὶ νὰ τὸν ἐθαρρύνῃ εἰς τὰ πονηρὰ ἔργα καὶ νὰ γίνεται συμμέτοχος εἰς αὐτά.

Εἶχα πολλὰ νὰ σᾶς ἀναφέρω, ἀλλὰ δὲν θέλησα νὰ τ’ ἀναφέρω μὲ χαρτὶ καὶ μὲ μελάνι. Ἐλπίζω δὲ νὰ σᾶς ἐπισκεφθῶ καὶ νὰ μιλήσωμε στόμα μὲ στόμα, γιὰ νὰ εἶναι ἡ χαρά μας πλήρης.

Καίτοι ἔχω πολλὰ νὰ σᾶς γράψω, δὲν ἠθέλησα μὲ χαρτὶ καὶ μελάνι νὰ σᾶς γράψω ταῦτα, ἀλλ’ ἐλπίζω νὰ ἔλθω καὶ νὰ μιλήσω κατ’ εὐθεῖαν στόμα μὲ στόμα, διὰ νὰ εἶναι ἡ χαρά μας τελεία.

Μολονότι ἔχω πολλὰ νὰ σᾶς γράψω, δὲν ἠθέλησα μὲ χαρτὶ καὶ μελάνη νὰ τὰ ἐκθέσω, ἀλλ’ ἐλπίζω νὰ σᾶς ἐπισκευθῶ καὶ νὰ ὁμιλήσω μαζῆ σας ἀπὸ κοντά, στόμα μὲ στόμα, διὰ νὰ εἶναι ἡ χαρᾶ μας πλήρης καὶ τελεία.

Σὲ χαιρετίζουν τὰ τέκνα τῆς ἀδελφῆς σου (τοπικῆς ἐκκλησίας) τῆς ἐκλεκτῆς. Ἀμήν.

Σὲ χαιρετοῦν ἐγκαρδίως τὰ τέκνα τῆς ἐν Χριστῷ ἀδελφῆς σου, ποὺ ἐξελέγη καὶ αὐτὴ ἀπὸ τὸν Θεόν ὅπως σύ. Ἀμήν.

Σὲ χαιρετοῦν τὰ παιδιά τῆς ἐκλεκτῆς ἀδελφῆς σου, τῆς Ἐκκλησίας δηλαδὴ ποὺ εἶναι ἐδῶ. Ἀμήν.