Ἰούδα

Ἐγὼ ὁ Ἰούδας, δοῦλος τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ ἀδελφὸς τοῦ Ἰακώβου, ἀπευθύνομαι στοὺς ἐκλεκτούς, ποὺ ἔχετε ἐκλεγῆ ἀπὸ τὸ Θεὸ πατέρα (μας) καὶ διαφυλαχθῆ ἀπὸ τὸν Ἰησοῦ Χριστό.

Ἐγὼ ὁ Ἰούδας, ποὺ εἶμαι δοῦλος τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἀδελφὸς δὲ τοῦ Ἰακώβου, γράφω τὴν ἐπιστολὴν αὐτήν, πρὸς τοὺς προσκαλεσμένους εἰς τὴν χριστιανικῶν πίστιν, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἁγιασθῆ ἀπὸ τὸν Θεόν καὶ Πατέρα καὶ ἔχουν διαφυλαχθῆ ἀπὸ τόσους ἠθικοὺς κινδύνους διὰ νὰ ἀνήκουν εἰς τὸν Ἰησοῦν Χριστόν.

Ἐγὼ ὁ Ἰούδας, δοῦλος τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἀδελφὸς δὲ τοῦ Ἰακώβου, πρὸς τοὺς κεκλημένους εἰς τὴν χριστιανικὴν πίστιν, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἁγιασθῇ ἀπὸ τὸν Θεὸν καὶ Πατέρα καὶ ἔχουν διαφυλαχθῆ ἀπὸ τὸν κίνδυνον καὶ τὸν μολυσμὸν τῆς ἁμαρτίας πρὸς χάριν τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ,

Τὸ ἔλεος καὶ ἡ εὐλογία καὶ ἡ ἀγάπη εἴθε νὰ πληθύνωνται σὲ σᾶς.

Εἴθε νὰ πλεονάσουν εἰς σᾶς τὸ ἔλεος καὶ ἡ εἰρήνη καὶ ἡ ἀγάπη.

εὔχομαι νὰ αὐξάνῃ καὶ νὰ πλεονάζῃ εἰς σᾶς τὸ ἔλεος καὶ ἡ εἰρήνη καὶ ἡ ἀγάπη.

Ἀγαπητοί, πολὺ ἐπιθυμώντας νὰ σᾶς γράψω γιὰ τὴ σωτηρία ποὺ εἶναι γιὰ ὅλους, αἰσθάνθηκα τὴν ἀνάγκη νὰ σᾶς γράψω γιὰ νὰ σᾶς προτρέψω ν’ ἀγωνίζεσθε πάνω στὴν Πίστι (γιὰ τὴν Πίστι δηλαδή), ποὺ μιὰ γιὰ πάντα παραδόθηκε στοὺς ἁγίους (στοὺς πιστούς).

Ἀγαπητοί, ἐνῶ εἶχον σφοδρὸν πόθον νὰ σᾶς γράψω περὶ τῆς κοινῆς σωτηρίας, ποὺ εἰς ὅλους μᾶς ἐχάρισεν ὁ Χριστός, ἠναγκάσθην ἀπὸ τὰς περιστάσεις νὰ σᾶς γράψω διὰ νὰ σᾶς προτρέψω νὰ ἀγωνίζεσθε μὲ δύναμιν ὑπὲρ τῆς πίστεως, ἡ ὁποία διὰ τοῦ προφορικοῦ κηρύγματος παρεδόθη μιὰ φορὰ γιὰ πάντα εἰς τοὺς Χριστιανούς.

Ἀγαπητοί, μολονότι ᾐσθανόμην μεγάλον πόθον καὶ ἐνδιαφέρον νὰ σᾶς γράψω διὰ τὴν σωτηρίαν, τὴν ὁποίαν εἰς ὅλους μᾶς χαρίζει ὁ Χριστός, εὐρέθηκα καὶ εἰς τὴν ἀνάγκην ἀπὸ αὐτὰ ταῦτα τὰ πράγματα νὰ σᾶς γράψω, διὰ νὰ σας παρακαλέσω καὶ σᾶς προτρέψω νὰ ἀγωνίζεσθε μὲ δύναμιν καὶ ἐπιμονὴν ὑπὲρ τῆς πίστεως, ἡ ὁποία ἅπαξ διὰ παντὸς ἔχει παραδοθῇ εἰς τοὺς Χριστιανούς.

Διότι παρεισέφρησαν μερικοὶ ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ἀπὸ παλαιοὺς χρόνους (λόγῳ τῆς κακῆς προαιρέσεως ποὺ εἶχαν) ἦταν προωρισμένοι γι’ αὐτὸ τὸ κακό, νὰ εἶναι δηλαδὴ ἀσεβεῖς, ποὺ μεταβάλλουν τὴ χάρι τοῦ Θεοῦ μας σὲ ἀσέλγεια, καὶ ἀρνοῦνται τὸ μόνο Δεσπότη καὶ Κύριό μας Ἰησοῦ Χριστό.

Καὶ εἶναι ἀνάγκη νὰ ἀγωνίζεσθε διὰ τὴν πίστιν αὐτήν, διότι ὕπουλα καὶ δόλια εἰσεχώρησαν εἰς τὴν Ἐκκλησίαν μερικοὶ ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι πρὸ πολλοῦ χρόνου εἶχον προφητευθῆ καὶ καθορισθῆ εἰς τὰς Γραφάς, ὅτι θὰ ἀνεφαίνοντο καὶ θὰ κατεδικάζοντο εἰς τὴν κατάκρισιν καὶ τιμωρίαν αὐτήν, περὶ τῆς ὁποίας θὰ ὁμιλήσω κατωτέρω. Εἶναι ἀσεβεῖς, ποὺ διαστρέφουν καὶ παραχαράττουν τὴν χάριν τοῦ φωτισμοῦ τῆς ἀληθείας, τὴν ὁποίαν μᾶς ἔδωκε δωρεὰν ὁ Θεός. Τὴν παραχαράττουν καὶ τὴν νοθεύουν ζητοῦντες ἐπιχειρήματα ἐξ αὐτῆς πρὸς δικαιολογίαν βίου ἀκολάστου καὶ ἀνηθίκου. Καὶ ἀρνοῦνται τὸν ἕνα καὶ μόνον Δεσπότην καὶ Κύριόν μας Ἰησοῦν Χριστόν.

Καὶ τοῦτο, διότι μὲ τρόπον δόλιον καὶ ἀπατηλὸν εἰσεχώρησαν εἰς τὴν Ἐκκλησίαν μερικοὶ ἄνθρωποι, διὰ τοὺς ὁποίους ἡ Γραφὴ πρὸ πολλοῦ χρόνου εἶχε προφυτεύσει καὶ ὁρίσει, ὅτι θα ἔπαιρναν ἐπάνω τους αὐτὴν τὴν φοβερὰ καταδίκην. Ἀσεβεῖς αὐτοί, νοθεύουν καὶ διαστρέφουν τὴν δωρεὰν καὶ τὴν ἀλήθειαν, ποὺ μᾶς ἔχει δώσει ὁ Θεός, ζητοῦντες μὲ σοφιστικὰ καὶ πονηρὰ ἐπιχειρήματα νὰ δικαιολογήσουν τὴν φαυλότητα καὶ ἀνηθικότητα αὐτῶν καὶ ἀρνούμενοι τὸν ἕνα καὶ μόνον Δεσπότην καὶ Κύριον μας, τὸν Ἰησοῦν Χριστόν.

Θέλω δὲ νὰ σᾶς ὑπενθυμίσω, ἂν καὶ ἤδη τὸ γνωρίζετε, ὅτι ὁ Κύριος, ἂν καὶ ἔσωσε τὸ λαὸ ἀπὸ τὴ χώρα τῆς Αἰγύπτου, ἔπειτα ἀφάνισε ὅσους δὲν ἔδειξαν πίστι.

Θέλω δὲ νὰ σᾶς ὑπενθυμίσω, ἂν καὶ σεῖς ἐμάθετε τοῦτο μιὰ φορὰ για πάντα, ὅτι ὁ Κύριος, ἀφοῦ ἔσωσε διὰ θαυμάτων τὸν ἰουδαϊκὸν λαὸν ἀπὸ τὴν γῆν τῆς Αἰγύπτου, ἔπειτα ὅσους δὲν ἐπίστευσαν, κατεδίκασε νὰ ἀποθάνουν εἰς τὴν ἔρημον, χωρὶς νὰ ἀπολαύσουν τὴν γῆν τῆς ἐπαγγελίας.

Θέλω δὲ νὰ σᾶς ὑπενθυμίσω, μολονότι σεῖς τὸ ἔχετε μάθει καλὰ ἅπαξ διὰ παντός, ὅτι ὁ Κύριος ἀφοῦ πρῶτον διὰ πλήθους θαυμάτων ἔσωσε τὸν Ἰσραηλιτικὸν λαὸν ἀπὸ τὴν χώραν τῆς Αἰγύπτου, ἔπειτα ὅσους δὲν ἐπίστευσαν τοὺς κατεδίκασε νὰ ἀποθάνουν εἰς τὴν ἔρημον.

Καὶ τοὺς ἀγγέλους, ποὺ δὲν ἐφύλαξαν τὸ ὑπούργημά τους, ἀλλ’ ἐγκατέλειψαν τὴ θέσι τους, ἔχει φυλάξει δεμένους μὲ αἰώνια δεσμὰ μέσα στὸ σκοτάδι, γιὰ νὰ δικασθοῦν κατὰ τὴ μεγάλη ἡμέρα (τῆς Δευτέρας Παρουσίας).

Καὶ τοὺς ἀγγέλους, ποὺ δὲν ἐφύλαξαν τὸ ὑψηλόν τους ἀξίωμα, ἀλλ’ ἐγκατέλιπον τὴν ἐν οὐρανοῖς κατοικίαν των καὶ ζωήν, τοὺς ἔχει φυλάξει διὰ νὰ δικασθοῦν κατὰ τὴν μεγάλην ἡμέραν τῆς παγκοσμίου Κρίσεως δεμένους ὑπὸ σκότος πνευματικὸν καὶ παντελῆ ἄγνοιαν τῆς θείας χάριτος καὶ ἀληθείας μὲ δεσμὰ αἰώνια, ποὺ δὲν θὰ συντριβοῦν ποτέ.

Καὶ τοὺς ἀγγέλους, οἱ ὁποῖοι δὲν διεφύλαξαν τὴν ἀρχικὴν αὐτῶν ἁγνότητα καὶ ἁγιότητα, τὸ ὑψηλὸν των ἀγγελικὸν ἀξίωμα, ἀλλ’ ἐγκατέλειψαν τὴν οὐρανίαν αὐτῶν κατοικίαν καὶ ζωήν, τοὺς ἔχει φυλάξει δεμένους μὲ τὰ αἰώνια σκοτεινὰ δεσμὰ τῆς βαρείας ἐνοχῆς των, διὰ νὰ δικασθοῦν κατὰ τὴν μεγάλην ἐκείνην ἡμέραν τῆς κρίσεως.

Ὡσαύτως τὰ Σόδομα καὶ τὰ Γόμορρα καὶ οἱ γειτονικὲς πόλεις, ποὺ ὁμοίως μὲ τούτους (τοὺς αἱρετικοὺς) παραδόθηκαν στὴν ἀνηθικότητα καὶ διέπραξαν παρὰ φύσιν ἁμαρτίες, εἶναι ἐνώπιόν μας παράδειγμα μὲ τὴν τιμωρία τους μὲ φωτιὰ ἀπὸ τὸν οὐρανό.

Ὅπως τὰ Σόδομα καὶ τὰ Γόμορρα καὶ αἱ τριγύρω των πόλεις, ποὺ κατὰ τὸν ὅμοιον τρόπον πρὸς τοὺς ἀσεβεῖς αὐτούς, περὶ τῶν ὁποίων ὡμίλησα ἀνωτέρω, παρέδωκαν ἑαυτὰς εἰς τὴν πορνείαν καὶ ἐπῆγαν ὀπίσω ἀπὸ ἄλλην σάρκα καὶ παρεσύρθησαν εἰς παρὰ φύσιν ἀσελγείας, εἶναι ἐνώπιόν μας παράδειγμα ἁμαρτωλῶν, οἱ ὁποῖοι ἐτιμωρήθησαν μὲ τὴν ποινὴν τῆς φωτιᾶς, ποὺ τοὺς ἔκαυσεν ἀμετακλήτως καὶ γιὰ πάντα.

Ὅπως ἐπίσης τὰ Σόδομα καὶ τὰ Γόμορα καὶ αἱ ὁλόγυρά των πόλεις, αἱ ὁποῖαι κατὰ τρόπον ὅμοιον μὲ τοὺς ἀσεβεῖς, περὶ τῶν ὁποίων ἔγραψα πάρα πάνω, παρεδόθησαν, εἰς τὴν πορνείαν καὶ ἔτρεξαν πρὸς παρὰ φύσιν ἀσελγείας εἰς ἄλλα σώματα καὶ διεφθάρησαν καὶ ἐβεβηλώθησαν, εἶναι ἐνώπιόν μας παράδειγμα διεστραμμένων ἀνθρώπων, ποὺ ἐτιμωρήθησαν μὲ τὸ καταστρεπτικὸν πῦρ, ποὺ ἡ θεία ὀργὴ ἔστειλεν ἐξ οὐρανοῦ.

Παρὰ ταῦτα ὁμοίως καὶ αὐτοὶ συνουσιαζόμενοι, μολύνουν μὲν τὴ σάρκα, ἀρνοῦνται δὲ τὸν Κύριο [Σημ.: Ἤ, τὴν αὐθεντία τοῦ Κυρίου] καὶ ἐκφράζονται ὑβριστικὰ γιὰ ἔνδοξα πράγματα.

Παρὰ τὰ φοβερὰ ὅμως παραδείγματα ταῦτα ὁμοίως καὶ αὐτοὶ οἱ σημερινοὶ ἀσεβεῖς παραπλανῶνται ἀπὸ τὰς φαντασίας καὶ τὰ ὄνειρα ποὺ βλέπουν καὶ ὅταν δὲν κοιμῶνται, καὶ τὸ μὲν σῶμα τους μολύνουν μὲ τὰς αἰσχράς των πράξεις, τὴν ἐξουσίαν δὲ καὶ τὸ μεγαλεῖον τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ ἀπορρίπτουν, περιυβρίζουν δὲ καὶ τοὺς ἀγγέλους, ποὺ ἔχουν τόσον μεγάλην δόξαν.

Κατὰ ἕνα ὅμοιον τρόπον καὶ αὐτοὶ οἱ ἀσεβεῖς παραπλανώνται ἀπὸ τὰ ἁμαρτωλὰ ὄνειρα τῆς ἐξημμένης φαντασίας των, καὶ τὸ μὲν σῶμα μολύνουν μὲ τὰς αἰσχρὰς πράξεις, τὴν μεγαλειώδη δὲ ἐξουσίαν τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ ἀπορρίπτουν, ὑβρίζουν δὲ καὶ χλευάζουν τοὺς ἐνδόξους ἀγγέλους.

Ἀντιθέτως ὁ Μιχαὴλ ὁ ἀρχάγγελος, ὅταν ἀντιδικώντας μὲ τὸ Διάβολο συνδιαλεγόταν γιὰ τὸ σῶμα τοῦ Μωυσῆ, δὲν τόλμησε νὰ ἐκφέρῃ ὑβριστικὴ κρίσι, ἀλλ’ εἶπε· Ἂς σὲ ἐπιτιμήσῃ ὁ Κύριος.

Ἀλλὰ - διὰ νὰ σᾶς δείξω πόσον μὲ τὰς βλασφημίας των αὐτὰς ἁμαρτάνουν οὗτοι - ὁ Μιχαὴλ ὁ ἀρχάγγελος, ὅταν συνδιελέγετο μὲ τὸν διάβολον, ποὺ διεξεδίκει καὶ ἤθελε νὰ πάρῃ ὑπὸ τὴν ἐξουσίαν του τὸ νεκρὸν σῶμα τοῦ Μωϋσέως, δὲν ἐτόλμησε νὰ ἐκφέρῃ καταδικαστικὴν ἀπόφασιν συνοδευομένην μὲ ὑβριστικοὺς καὶ βλασφήμους λόγους κατ’ αὐτοῦ. Ἀλλ’ εἶπεν εἰς τὸν διάβολον· Ἀπὸ τὸν Θεόν νὰ τὸ εὕρῃς καὶ ὁ Κύριος νὰ σὲ ἐπιτιμήσῃ διὰ τὴν ἀδικίαν αὐτὴν ποὺ ἀποτολμᾷς.

Ὁ δὲ Μιχαήλ, ὁ ἀρχάγγελος, ὅταν ἀντηγωνίζετο καὶ συνδιελέγετο μὲ τὸν διάβολον, ὁ ὁποῖος ἤθελε νὰ ἁρπάξῃ τὸ νεκρὸν σῶμα τοῦ Μωϋσέως, δὲν ἐτόλμησε νὰ ἐκφέρῃ ἐναντίον του καταδικαστικὴν κρίσιν μὲ ὑβριστικοὺς καὶ χλευαστικοὺς λόγους. Ἀλλ’ εἶπεν εἰς τὸν διάβολον· «ὁ Κύριος νὰ σὲ τιμωρήσῃ διὰ τὴν δολίαν πρᾶξιν, ποὺ ἐπιχειρεῖς νὰ κάμῃς».

Ἀλλ’ αὐτοί, ὅσα μὲν δὲν γνωρίζουν, χλευάζουν, μὲ ὅσα δὲ ἐνστικτωδῶς σὰν τὰ ἄλογα ζῷα γνωρίζουν, μ’ αὐτὰ διαφθείρονται.

Αὐτοὶ ὅμως, ὅσα μὲν δὲν γνωρίζουν, ἤτοι τὰ πνευματικὰ καὶ τὰ θεῖα, τὰ περιϋβρίζουν καὶ τὰ βλασφημοῦν, ὅσα δὲ μὲ τὰς φυσικάς των αἰσθήσεις καὶ ὀρέξεις γνωρίζουν σὰν τὰ ἄλογα ζῶα, τὰ μεταχειρίζονται καὶ τὰ ἔνεργοῦν διὰ νὰ διαφθείρουν καὶ καταστρέφουν τοὺς ἑαυτούς των.

Αὐτοὶ ὅμως ὅσα μὲν μεγάλα καὶ πνευματικὰ καὶ θεῖα δὲν γνωρίζουν, τὰ ὑβρίζουν καὶ τὰ χλευάζουν, ὅσα δὲ μὲ τὰς φυσικάς των αἰσθήσεις καὶ ἐπιθυμίας, σὰν τὰ ἄλογα ζῶα, γνωρίζουν, μέσα εἰς αὐτὰ διαφθείρονται καὶ καταστρέφονται.

Ἀλλοίμονο σ’ αὐτούς, διότι βάδισαν τὸ δρόμο τοῦ Κάιν, καὶ ἐξετράπησαν μὲ τὴν ἐκτροπὴ τοῦ Βαλαὰμ χάριν ἀμοιβῆς, καὶ χάθηκαν ἀπὸ τὴν ἀνταρσία τοῦ Κορέ.

Ἀλλοίμονον εἰς αὐτούς, διότι ἠκολούθησαν τὸν δρόμον τοῦ Κάϊν καὶ φονεύουν ἠθικῶς τοὺς ἀδελφούς των μὲ τὰς ψευδοδιδασκαλίας των. Ἀλλοίμονόν τους, διότι ἐρρίφθησαν ἀσυγκράτητοι εἰς τὴν πλάνην τοῦ Βαλαὰμ ἕνεκα ὑλικοῦ κέρδους καὶ ἐχάθησαν εἰς τὸν ὄλεθρον τῆς Ἀντιλογίας καὶ ἀπειθείας τοῦ Κορέ.

Ἀλλοίμονον εἰς αὐτούς, διότι ἐβάδισαν τὸν δρόμον τοῦ Κάϊν καὶ ἐγκληματοῦν μὲ τὸ παράδειγμά των καὶ τὰς ψευδολογίας των, ἐναντίον τῶν ἀδελφῶν των. Ἀλλοίμονόν των διότι ἐχύθηκαν ἀσυγκράτητοι εἰς τὴν πλάνην τοῦ Βαλαάμ, ἕνεκα ὑλικοῦ κέρδους, καὶ ἐχάθηκαν μέσα εἰς τὴν ἐπανάστασιν τοῦ Κόρε κατὰ τοῦ Θεοῦ.

Αὐτοὶ εἶναι κηλῖδες στὶς ἀγάπες σας (στὰ κοινὰ δεῖπνα σας). Συντρώγουν μαζί σας χωρὶς συστολή. Βόσκουν τοὺς ἑαυτούς τους [Σημ.: Ἤ, αὐτοποιμαίνονται, δὲν ἀναγνωρίζουν τοὺς ποιμένες τῆς Ἐκκλησίας]. Εἶναι σύννεφα ἄνυδρα, ποὺ παρασύρονται ἀπὸ τοὺς ἀνέμους. Εἶναι δένδρα φθινοπωρινά, ἄκαρπα, δύο φορὲς ξεραμμένα, ξερριζωμένα.

Αὐτοὶ εἶναι μιάσματα εἰς τὰ κοινά σας δεῖπνα τὰ συνδεδεμένα μὲ τὴν θείαν Εὐχαριστίαν. Συντρώγουν μαζί σας ἐκεῖ χωρὶς κανένα φόβον. Αὐτοὶ δὲν ποιμαίνουν τὸ χριστιανικὸν ποίμνιον, ἀλλὰ ποιμαίνουν τοὺς ἑαυτούς των καὶ παχύνονται εἰς βάρος τοῦ ποιμνίου. Εἶναι σύννεφα χωρὶς νερό, ποὺ σπρώχνονται μὲ βίαν ἀπὸ τοὺς ἀνέμους τῆς πλανημένης διδασκαλίας καὶ τῶν ἀσυγκράτητων παθῶν των. Εἶναι δένδρα τοῦ φθινοπώρου, ποὺ δὲν ἔχουν ἐπάνω τους οὔτε φύλλα· δένδρα ποὺ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παραγάγουν καρπόν, τὰ ὁποῖα ἀπέθανον καὶ ἐξεράθησαν δύο φοράς, μίαν προτοῦ νὰ πιστεύσουν καὶ ἄλλην μίαν μετὰ τὴν ἐπιστροφήν τους εἰς τὸν Χριστόν· δένδρα ποὺ ἐξερριζώθησαν, διότι ἀπεκόπησαν ἀπὸ τὸν Χριστόν.

Αὐτοὶ εἶναι ἐστίαι μολύνσεως εἰς τὰ κοινὰ δεῖπνα σας, τὰ συνδεδεμένα μὲ τὸ μυστήριον τῆς θείας Εὐχαριστίας. Συντρώγουν μαζῆ σας, χωρὶς κανένα φόβον καὶ καμμίαν ἐντροπήν. Αὐτοὶ ποιμένουν κατὰ τὰς ὀρέξεις των τὸν ἑαυτόν των καὶ ζοῦν εἰς βάρος τῶν ἄλλων, χωρὶς νὰ προσφέρουν τίποτε, ἄστατοι καὶ χωρὶς περιεχόμενον, σὰν σύννεφα χωρὶς νερό, ποὺ σπρώχνονται καὶ στροβιλίζονται ἐδῶ καὶ ἐκεῖ ἀπὸ τοὺς ἀνέμους. Εἶναι δένδρα φθινωπορινά, ποὺ καὶ ἂν τύχῃ καὶ ἀνθίσουν, μένουν ὀπωσδήποτε ἄκαρπα, δύο φορὲς πεθαμένα καὶ ξηρά, (μίαν πρὶν πιστεύσουν εἰς τὸν Χριστὸν καὶ δευτέραν, ποὺ ἔχουν ἀπαρνηθῆ καὶ ξεκόψει ἀπ’ τὸν Χριστόν)· δένδρα, ποὺ ἔχουν ξερριζωθῆ ἀπὸ τὴν Ἐκκλησίαν τοῦ Χριστοῦ.

Εἶναι κύματα ἄγρια τῆς θάλασσας, ποὺ ἀφρίζουν καὶ φέρουν στὴν ἐπιφάνεια τὶς ἀσχημίες τους. Εἶναι ἄστρα σκοτεινά, στὰ ὁποῖα τὸ βαθὺ σκοτάδι διατηρεῖται παντοτινό.

Εἶναι κύματα ἄγρια θαλάσσης, τὰ ὁποῖα ὡς ἀφρὸν ἀηδῆ χύνουν ἔξω ἀπὸ τὰς ταρασσομένας ὑπὸ τῶν παθῶν τῆς ἁμαρτίας καρδίας των τὰς αἰσχρὰς πράξεις των, ποὺ προκαλοῦν ἐντροπήν. Εἶναι ἀστέρες ποὺ ἐξέφυγαν ἀπὸ τὴν τροχιάν τους καὶ πλανῶνται ἐδῶ καὶ ἐκεῖ, ἐξαπατῶντες τοὺς ταξιδιώτας ποὺ ζητοῦν νὰ ὁδηγηθοῦν ἀπὸ αὐτούς. Εἰς αὐτοὺς ἔχει ἐπιφυλαχθῆ ὡς αἰωνία τιμωρία των τὸ πυκνὸν σκότος τοῦ Ἅδου.

Εἶναι ἄγρια κύματα θαλάσσης ποὺ χύνουν πρὸς τὰ ἔξω σὰν ἀηδιαστικὸν ἀφρὸν τὰς αἰσχρὰς καὶ ἐπαισχύντους πράξεις των. Εἶναι ἀστέρια, ποὺ πλανῶνται ἔξω ἀπὸ τὴν τροχιάν των ἐδῶ καὶ ἐκεῖ, διὰ νὰ ἐξαπατοῦν τοὺς ταξιδεύοντας, να βαδίζουν δὲ καὶ οἱ ἴδιοι πρὸς τὸν ὄλεθρον. Εἰς αὐτοὺς ἔχει ἐπιφυλαχθῆ αἰωνία ἡ τιμωρία, τὸ πυκνὸν καὶ ἀδιαπέραστον σκότος τοῦ Ἅδου.

Προφήτευσε δὲ καὶ γι’ αὐτοὺς ὁ Ἐνώχ, ἕβδομος γενεαλογικὰ ἀπὸ τὸν Ἀδάμ, λέγοντας· Ἰδοὺ ἦλθεν ὁ Κύριος μὲ τὶς μυριάδες τῶν ἁγίων ἀγγέλων του,

Ἐπροφήτευσε δὲ καὶ δι’ αὐτοὺς ὁ Ἐνώχ, ποὺ ἀναφέρεται εἰς τοὺς γενεαλογικοὺς καταλόγους ἕβδομος ἀπὸ τὸν Ἀδὰμ καὶ εἶπε· Ἰδοὺ θὰ ἔλθῃ ὠρισμένως ὁ Κύριος συνοδευόμενος ἀπὸ τὰς πολυπληθεῖς ἁγίας στρατιάς του,

Ἔχει δὲ προφητεύσει δι’ αὐτοὺς καὶ ὁ Ἐνώχ, ἕβδομος εἰς τοὺς γενεαλογικοὺς καταλόγους ἀπὸ τὸν Ἀδάμ, λέγων· «ἰδοὺ ἦλθεν ὁ Κύριος μὲ τὰς μυριάδας τῶν ἁγίων αὐτοῦ ἀγγέλων καὶ δικαίων,

γιὰ νὰ κρίνῃ ὅλους, καὶ νὰ τιμωρήσῃ ὅλους τοὺς ἀσεβεῖς ἀπ’ αὐτοὺς γιὰ ὅλα τὰ ἀσεβῆ ἔργα τους, ποὺ ἔπραξαν ἀσεβῶς φερόμενοι, καὶ γιὰ ὅλα τὰ ἀσεβῆ λόγια, ποὺ εἶπαν ἐναντίον του ἀσεβεῖς ἁμαρτωλοί.

διὰ νὰ κάμῃ κρίσιν ἐναντίον ὅλων τῶν ἁμαρτωλῶν καὶ διὰ νὰ ἐλέγξῃ ὅλους τοὺς ἀσεβεῖς ἐξ αὐτῶν δι’ ὅλα τὰ ἔργα τῆς ἀσεβείας των, τὰ ὁποῖα ἀσεβοῦντες πρὸς τὸν Θεόν διέπραξαν, καὶ δι’ ὅλους τοὺς βλασφήμους λόγους καὶ τὰς διδασκαλίας, ποὺ ἐλάλησαν κατ’ αὐτοῦ ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι μὲ ἀσέβειαν καὶ χωρὶς φόβον Θεοῦ ἁμαρτάνουν.

διὰ νὰ κάμῃ κρίσιν ἐναντίον ὅλων τῶν ἁμαρτωλῶν καὶ νὰ ἐλέγξῃ ὅλους τοὺς ἀσεβεῖς μεταξὺ αὐτῶν, δι’ ὅλα τὰ ἔργα τῆς ἀσεβείας των, μὲ τὰ ὁποῖα ὕβρισαν τὸν Θεόν, καὶ δι’ ὅλα τὰ βλάσφημα καὶ διεστραμμένα λόγια, τὰ ὁποῖα ἁμαρτωλοὶ ἀσεβεῖς εἶπαν ἐναντίον τοῦ Θεοῦ».

Αὐτοὶ εἶναι γογγυσταί, μεμψίμοιροι. Βαδίζουν σύμφωνα μὲ τὶς ἐπιθυμίες τους. Καὶ λέγουν μεγάλα καὶ ἐντυπωσιακὰ λόγια, καὶ κολακεύουν πρόσωπα, γιὰ νὰ καρπωθοῦν ὀφέλη.

Αὐτοὶ γογγύζουν καὶ μεμψιμοιροῦν κατὰ τοῦ Θεοῦ καὶ τῆς προνοίας του, συμπεριφερόμενοι σύμφωνα πρὸς τὰς πονηρὰς καὶ ἀχορτάστους ἐπιθυμίας των. Καὶ τὸ στόμα τους λαλεῖ λόγους ὑπερηφάνους καὶ ἀλαζονικούς, καὶ κολακεύουν μὲ ὑποκριτικὸν θαυμασμὸν πρόσωπα πλούσια καὶ ἰσχυρὰ διὰ τὰ ὑλικὰ ὀφέλη, ποὺ περιμένουν να καρπωθοῦν ἀπὸ αὐτά.

Αὐτοὶ γογγύζουν πάντοτε καὶ μεμψιμοιροῦν ἐναντίον τοῦ Θεοῦ, ζῶντες καὶ συμπεριφερόμενοι σύμφωνα μὲ τὰς ἁμαρτωλὰς ἐπιθυμίας τῆς καρδίας των, τὸ στόμα των λαλεῖ ἀλαζονικὰ καὶ πομπώδη λόγια, προσποιούμενοι ὅτι θαυμάζουν πρόσωπα πλούσια καὶ ἰσχυρά, τὰ ὁποῖα καὶ κολακεύουν, διὰ νὰ ἐπιτύχουν μὲ τὰς κολακείας των ὑλικὰ κέρδη.

Ἀλλὰ σεῖς, ἀγαπητοί, ἐνθυμηθῆτε τὰ λόγια, ποὺ προεῖπαν οἱ ἀπόστολοι τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Σεῖς ὅμως, ἀγαπητοί, ἐνθυμηθῆτε τοὺς λόγους, ποὺ ἔχουν προρρηθῆ ἀπὸ τοὺς ἀποστόλους τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Σεῖς δέ, ἀγαπητοί, ἐνθυμηθῆτε τὰ λόγια τὰ ὁποῖα ἐκ τῶν προτέρων καὶ ὡς προφητικὰ ἔχουν λεχθῇ ἀπὸ τοὺς ἀποστόλους τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Ἐνθυμηθῆτε ὅτι σᾶς ἔλεγαν, ὅτι κατὰ τοὺς ἐσχάτους χρόνους θὰ ἐμφανισθοῦν ἐμπαῖκτες, ποὺ θὰ βαδίζουν σύμφωνα μὲ τὶς ἀσεβεῖς ἐπιθυμίες τους.

Ἐνθυμηθῆτε, ὅτι σᾶς ἔλεγον οἱ ἀπόστολοι, ὅτι κατὰ τὸν πρὸ τῆς δευτέρας παρουσίας χρόνον θὰ ὑπάρχουν ἄνθρωποι, ποὺ θὰ ἐμπαίζουν τὰ ἱερώτατα, οἱ ὁποῖοι θὰ πορεύωνται κατὰ τὰς αἰσχράς των ἐπιθυμίας, ποὺ θὰ τοὺς παρασύρουν εἰς ἀσεβείας.

Ἐνθυμηθῆτε, ὅτι αὐτοὶ σᾶς ἔλεγαν, πὼς κατὰ τοὺς τελευταίους καιρούς, ποὺ θὰ προηγηθοῦν ἀπὸ τὴν παρουσίαν τοῦ Χριστοῦ, θα ὑπάρξουν ἄνθρωποι εἴρωνες καὶ χλευασταὶ ἐναντίον τοῦ Θεοῦ καὶ τοῦ θελήματός του, ποὺ θὰ ζοῦν καὶ θὰ συμπεριφέρονται σύμφωνα μὲ τὰς φαύλας ἐπιθυμίας των, διὰ νὰ διαπράττουν ἔτσι ἀσεβείας.

Αὐτοὶ εἶναι ποὺ κάνουν διάκρισι ἀπὸ τοὺς ἄλλους καὶ παρουσιάζονται ὡς ἀνώτεροι, ἄνθρωποι ποὺ κυριαρχοῦνται ἀπὸ φυσικὰ ἔνστικτα, ποὺ στεροῦνται Πνεύματος.

Αὐτοὶ εἶναι οἱ δημιουργοῦντες τὰ σχίσματα καὶ τὰς διαιρέσεις εἰς τὴν Ἐκκλησίαν· ἄνθρωποι φυσικοί, οἱ ὁποῖοι σύρονται ὑπὸ τῆς ζωώδους φύσεως καὶ δὲν ἔχουν ἀναγεγεννημένας ὑπό του Ἁγίου Πνεύματος τὰς ἀνωτέρας ψυχικάς των δυνάμεις.

Αὐτοὶ εἶναι ποὺ δημιουργοῦν διαιρέσεις εἰς τὴν Ἐκκλησίαν, ἄνθρωποι ζωώδεις ποὺ κυριαρχονται ἀπὸ τὰ κατώτερα ἔνστικτα καὶ οἱ ὁποῖοι οὔτε Πνεῦμα Θεοῦ ἔχουν οὔτε καὶ τὸ ἰδικόν των πνεῦμα ἔχουν καλλιεργημένον καὶ προικισμένον μὲ τὴν θείαν χάριν.

Ἀλλὰ σεῖς, ἀγαπητοί, οἰκοδομώντας τοὺς ἑαυτούς σας πάνω στὴν ἁγιωτάτη Πίστι σας, καὶ προσευχόμενοι μὲ τὴν ἔμπνευσι τοῦ Ἁγίου Πνεύματος,

Σεῖς ὅμως, ἀγαπητοί, ἀντιθέτως πρὸς ἐκείνους οἰκοδομοῦντες τοὺς ἑαυτους σας ἐπάνω εἰς τὸ θεμέλιον τῆς ἁγιωτάτης πίστεως σας διὰ μέσου τῆς προσευχῆς, ποὺ θὰ κάνετε ὑπὸ τὴν ἔμπνευσιν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος,

Σεῖς ὅμως, ἀγαπητοί, οἰκοδομοῦντες τοὺς ἑαυτούς σας ἐπάνω εἰς τὸ θεμέλιον τῆς ἁγιωτάτης πίστεώς σας, προσευχόμενοι μὲ τὸν φωτισμὸν καὶ τὴν ἔμπνευσιν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος,

διατηρήσετε τοὺς ἑαυτούς σας στὴν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ, περιμένοντας τὸ ἔλεος τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ γιὰ ζωὴ αἰώνια.

φυλάξατε καὶ διατηρήσατε τοὺς ἑαυτούς σας εἰς τὴν ἀγάπην τοῦ Θεοῦ, περιμένοντες μετὰ πεποιθήσεως καὶ ἐμπιστοσύνης τὸ ἔλεος τοῦ Κυρίου μᾶς Ἰησοῦ Χριστοῦ, διὰ νὰ ἐπιτύχωμεν δι’ αὐτοῦ τὴν αἰώνιον ζωήν.

φυλάξατε τοὺς ἑαυτούς σας μέσα εἰς τὴν ἀγάπην τοῦ Θεοῦ, περιμένοντες μὲ ἐμπιστοσύνην καὶ ὑπομονὴν τὸ ἔλεος τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, διὰ νὰ ἀξιωθῆτε ἔτσι νὰ εἰσέλθετε εἰς τὴν αἰώνιον ζωήν.

Καὶ ἄλλους μὲν (ἀπὸ τοὺς αἱρετικοὺς) νὰ ἐλέγχετε [Σημ.: Ὀρθὴ ἔννοια τῶν στίχ. 22-23 δίνεται μὲ τὴ γραφὴ «ἐλέγχετε», ὄχι «ἐλεεῖτε»] ἀποχωριζόμενοι ἀπ’ αὐτοὺς (ἀποστρεφόμενοι αὐτούς),

Καὶ εἰς ἄλλους μὲν νὰ δεικνύετε ἔλεος καὶ συμπάθειαν συζητοῦντες μαζί των καὶ πείθοντες αὐτοὺς περὶ τῶν πλανῶν των.

Καὶ εἰς ἄλλους μὲν νὰ δείχνετε ἔλεος καὶ καλωσύνην, συνομιλοῦντες καὶ καθοδηγοῦντες αὐτοὺς εἰς τὴν γνῶσιν τοῦ ἀληθινοῦ Θεοῦ,

ἄλλους δὲ μὲ φόβο νὰ προσπαθῆτε νὰ σώζετε ἁρπάζοντας ἀπὸ τὴ φωτιά, μισώντας ἀκόμη καὶ τὸ ἐνδυμά τους τὸ μολυσμένο ἀπὸ τὴ σάρκα.

Ἄλλους δὲ μὲ φόβον, μήπως βλαβῆτε ἐκ τῆς μετ’ αὐτὸν συναναστροφῆς, νὰ προσπαθῆτε νὰ τοὺς σώσετε, ἀποσπῶντες αὐτοὺς ἀπὸ τὸ πῦρ τοῦ ἔσχατου κινδύνου καὶ μισοῦντες σὰν ἄλλο βρωμερὸν ὑποκάμισον τὸν βίον τὸν μολυσμένον ἀπὸ τὰ πάθη τῆς σαρκός.

ἄλλους δὲ μὲ φόβον καὶ σύνεσιν μήπως καὶ σεῖς βλαβῆτε ἀπὸ τὸ κακὸν των παράδειγμα, ἀγωνισθῆτε νὰ τοὺς σώζετε, ἁρπάζοντες αὐτοὺς ἀπὸ τὴν φωτιὰν τῶν θανασίμων κινδύνων τῆς ἁμαρτίας καὶ μισοῦντες σὰν ρυπαρὸν χιτῶνα τὴν ζωήν, τὴν μολυσμένην ἀπὸ τὰς ἁμαρτίας καὶ τὰ πάθη τῆς σαρκός.

Σ’ ἐκεῖνον δέ, ποὺ ἔχει τὴ δύναμι νὰ σᾶς φυλάξῃ ὥστε νὰ μὴ πέσετε, καὶ νὰ σᾶς στήσῃ μπροστὰ στὴν ἔνδοξη μορφή του ἀμώμους μὲ ἀγαλλίασι,

Εἰς αὐτὸν δέ, ὁ ὁποῖος δύναται νὰ σᾶς φυλάξῃ χωρὶς σκόνταμμα καὶ νὰ σᾶς κάμῃ νὰ σταθῆτε ἄμωμοι κατὰ τὴν ἡμέραν τῆς Κρίσεως ἐμπρὸς εἰς τὴν δόξαν του, γεμᾶτοι χαρὰν καὶ ἀγαλλίασιν διὰ τὴν αἰωνίαν σωτηρίαν σας,

Εἰς αὐτὸν δέ, ὁ ὁποῖος ἠμπορεῖ νὰ σᾶς προφυλάξῃ καὶ διατηρήσῃ ἀπταίστους καὶ νὰ σᾶς παρουσιάσῃ ἐμπρὸς εἰς τὴν ἄπειρον δόξαν τοῦ ἀκηλιδώτους καὶ ἁγνούς, γεμάτους ἀγαλλίασιν,

στὸ μόνο σοφὸ Θεό, τὸ σωτῆρα μας, ἂς ἀποδίδεται ἡ δόξα καὶ τὸ μεγαλεῖο, ἡ δύναμι καὶ ἡ ἰσχὺς καὶ τώρα καὶ σ’ ὅλους τοὺς αἰῶνες. Ἀμήν.

τὸν μόνον σοφὸν Θεόν, τὸν Σωτῆρα μας, ἂς εἶναι δόξα καὶ εὐλαβὴς ἀναγνώρισις τοῦ μεγαλείου τοῦ, κράτος καὶ ἐξουσία καὶ τώρα καὶ εἰς ὅλους τοὺς αἰῶνας. Ἀμήν.

εἰς τὸν μόνον σοφὸν Θεόν, τὸν Σωτῆρα μας, ἂς εἶναι ἡ ἄπειρος δόξα καὶ μεγαλειότης, ἡ ἀπόλυτος κυριαρχία καὶ ἐξουσία καὶ τώρα καὶ εἰς ὅλους τοὺς αἰῶνας. Ἀμὴν.