Κατὰ Ἰωάννην 15

«Ἐγὼ εἶμαι τὸ κλῆμα τὸ ἀληθινό, καὶ ὁ Πατέρας μου εἶναι ὁ γεωργός.

Ἐγώ εἶμαι ἡ κληματαριὰ ἡ πραγματικὴ καὶ ἄφθαρτος καὶ πνευματικὴ καὶ διὰ τῆς Ἐκκλησίας, τῆς ὁποῖας θὰ εἶμαι ἡ κεφαλή, θὰ ἀντικαταστήσω καὶ θὰ ξανακαινουργώσω τὴν παλαιὰν ἄμπελον τῆς συναγωγῆς· καὶ ὁ Πατήρ μου εἶναι ὁ ἀμπελουργός.

Ἐγώ εἶμαι ἡ ἀληθινὴ κληματαριὰ (καὶ ὄχι ἡ παλαιὰ καὶ ἄκαρπος ἄμπελος τῆς ἑβραϊκῆς συναγωγῆς, τὴν ὁποίαν ὁ Πατὴρ μετέφερε ἀπὸ τὴν Αἴγυπτον καὶ ἐφύτευσεν ἐδῶ, ὅπως λέγει καὶ ὁ ψαλμωδός). Ἐγὼ εἶμαι ἡ ἀληθινὴ ἄμπελος καὶ ὁ Πατήρ μου εἶναι ὁ ἀμπελουργός.

Κάθε κληματόβεργα σ’ ἐμένα, ποὺ δὲν φέρει καρπό, τὴν ἀφαιρεῖ, καὶ κάθε μία, ποὺ φέρει καρπό, τὴν καθαρίζει (κλαδεύει), γιὰ νὰ καρποφορήσῃ περισσότερο.

Κάθε ἄνθρωπον, ποὺ σὰν ἄλλος κλάδος καὶ σὰν κλῆμα πνευματικὸν εἶναι μὲν ἑνωμένος μὲ ἐμὲ διὰ τῆς πίστεως, δὲν παράγει ὅμως καρποὺς ἀρετῆς, ὁ ἀμπελουργὸς Πατήρ μου τὸν ἀποκόπτει καὶ τὸν ἀποχώριζει ἀπὸ τὴν κληματαριά. Καὶ κάθε πνευματικὸν κλῆμα, ποὺ εἶναι καρποφόρον, τὸ καθαρίζει καὶ τὸ κλαδεύει διὰ νὰ φέρῃ περισσότερον καρπόν.

Κάθε κλῆμα, ποὺ εἶναι ἐνωμένο μὲ ἐμέ, ἀλλὰ δὲν φέρει καρπόν, τὸ κόβει καὶ τὸ ἀφαιρεῖ ὁ Πατήρ. Κάθε κλῆμα, τὸ ὁποῖον φέρει καρπόν, τὸ καθαρίζει καὶ τὸ περιποιεῖται, διὰ νὰ φέρῃ περισσότερον καρπόν. (Κάθε ἄνθρωπον, ποὺ λέγει ὅτι πιστεύει εἰς ἐμέ, ἀλλὰ δὲν ἔχει ὡς καρπὸν τῆς πίστεώς του τὴν ἀρετήν, τὸν ἀποκόπτει καὶ τὸν ἀποχωρίζει ἀπὸ ἕμενα ὁ Πατήρ. Ἐξ ἀντιθέτου, τὸν πιστόν, ποὺ ἔχει ἔργα ἀρετῆς, τὸν φωτίζει, τὸν ἐνισχύει, τὸν καθαρίζει, ὥστε νὰ κάμῃ περισσότερα ἐνάρετα ἔργα).

Σεῖς εἶσθε ἤδη καθαροὶ ἐξ αἰτίας τοῦ λόγου ποὺ σᾶς δίδαξα.

Σεῖς δὲ τώρα εἶσθε καθαροί. Καὶ σᾶς ἔχει καθαρίσει ὁ λόγος τῆς ἀληθείας, τὸν ὁποῖον σᾶς ἔχω εἴπει καὶ διδάξει. Εἶσθε λοιπὸν πνευματικὰ κλήματα, καθαρισμένα καὶ ἑτοιμασμένα, διὰ νὰ παραγάγετε καρπόν.

Καὶ σεῖς χάρις εἰς τὴν διδασκαλίαν ποὺ σᾶς ἔχω διδάξει, εἶσθε καθαροί, εἶσθε σὰν πνευματικὰ κλήματα περιποιημένα καὶ καρποφόρα.

Μείνετε ἑνωμένοι μαζί μου, καὶ ἐγὼ θὰ εἶμαι ἑνωμένος μαζί σας. Ὅπως ἡ κληματόβεργα δὲν δύναται νὰ φέρῃ καρπὸ ἀφ’ ἑαυτῆς, ἐὰν δὲν μείνῃ στὸ κλῆμα, ἔτσι οὔτε σεῖς, ἐὰν δὲν μείνετε σ’ ἐμένα.

Μείνατε ἑνωμένοι μὲ ἐμέ, διὰ νὰ μένω καὶ ἐγὼ ἑνωμένος μὲ σᾶς. Καθὼς τὸ κλῆμα δὲν ἠμπορεῖ νὰ φέρῃ ἀπὸ τὸν ἑαυτόν του καρπόν, ἐὰν δὲν μείνῃ προσκολλημένον εἰς τὴν κληματαριάν, ἔτσι οὔτε καὶ σεῖς δὲν θὰ καρποφορήσετε ἔργα ἀρετῆς καὶ ἁγιότητος, ἐὰν δὲν μείνετε ἑνωμένοι μὲ ἐμέ.

Μείνετε, λοιπόν, ἐνωμένοι μὲ ἐμὲ καὶ ἐγὼ μὲ σᾶς. Ὅπως τὸ κλῆμα δὲν ἠμπορεῖ ἀπὸ τὸν ἑαυτόν του νὰ φέρῃ καρπόν, ἐὰν δὲν μείνῃ ἐνωμένον μὲ τὴν κληματαριά, ἔτσι καὶ σεῖς δὲν ἠμπορεῖτε νὰ πράττετε ἔργα ἀρετῆς, ἐὰν δὲν μείνετε ἐνωμένοι μὲ ἐμέ.

Ἐγὼ εἶμαι τὸ κλῆμα, ἐσεῖς οἱ κληματόβεργες. Ὅποιος μένει ἑνωμένος μ’ ἐμένα καὶ ἐγὼ μ’ αὐτόν, αὐτὸς φέρει καρπὸ πολύ, ἐνῷ χωρὶς ἐμένα δὲν δύνασθε νὰ κάνετε τίποτε.

Ἐγὼ εἶμαι ἡ κληματαριὰ καὶ σεῖς εἶσθε οἱ κλάδοι της. Ἐκεῖνος ποὺ μένει ἑνωμένος μαζί μου καὶ μένω καὶ ἐγὼ μέσα του, αὐτὸς φέρει ἄφθονον καὶ ἐκλεκτὸν καρπόν, διότι χωρὶς ἐμὲ καὶ χωρὶς νὰ ἔχετε τὴν ζωτικὴν δύναμιν, ποὺ πηγάζει ἀπὸ ἐμέ, δὲν ἠμπορεῖτε νὰ κάνετε τίποτε διὰ τὴν δικαίωσιν καὶ τὸν ἐξαγιασμόν σας.

Ἐγὼ εἶμαι ἡ κληματαριὰ καὶ σεῖς εἶσθε τὰ κλήματα. Ἐκεῖνος ποὺ μένει ἐνσωματωμένος εἰς ἐμὲ καὶ ἐγὼ εἰς αὐτόν, αὐτὸς καὶ μόνον φέρνει πολὺν καρπόν. Διότι χωρὶς ἐμέ, χωρὶς τὴν σωτήριον χάριν μου καὶ τὴν ζωτικὴν ἐνέργειάν μου, δὲν ἠμπορεῖτε νὰ κάνετε τίποτε τὸ ἀγαθόν.

Ἐὰν κάποιος δὲν μείνῃ ἑνωμένος μ’ ἐμένα, ἐξάπαντος θὰ πεταχθῇ ἔξω, ὅπως ἡ κληματόβεργα, καὶ θὰ ξεραθῇ. Αὐτὲς τὶς κληματόβεργες μαζεύουν καὶ ρίχνουν στὴ φωτιὰ καὶ καίονται.

Ὅποιος δὲν μείνῃ ἑνωμένος μαζί μου, ὡρισμένως θὰ πεταχθῇ ἔξω ὅπως καὶ τὸ ἄκαρπον καὶ ἄχρηστον κλῆμα. Καὶ τότε θὰ ξεραθῇ καὶ δὲν θὰ τοῦ μείνῃ κανὲν ἴχνος χάριτος καὶ πνευματικῆς δυνάμεως καὶ ζωῆς. Καὶ τὰ πνευματικὰ κλήματα, ποῦ ἐξεράθησαν ἔτσι, τὰ μαζεύουν οἱ ἄγγελοι καὶ τὰ ρίπτουν εἰς τὸ πῦρ τῆς κολάσεως καὶ ἐκεῖ καίονται συνεχῶς καὶ ἐξακολουθητικῶς.

Ὅποιος δὲν μείνει ἐνωμένος μαζῆ μου, ἔχει ἤδη πεταχθῆ ἔξω, ὅπως τὸ ἄχρηστο κλῆμα καὶ θὰ ξηραθῇ καὶ ὅπως οἱ ἄνθρωποι μαζεύουν τὰ κομμένα κλήματα, τὰ ρίπτουν εἰς τὸ πῦρ καὶ τὰ καίουν, ἔτσι καὶ ἐκεῖνοι, ποὺ χωρισμένοι ἀπὸ ἐμὲ μένουν ἄκαρποι καὶ ἄχρηστοι, θὰ ριφθοῦν ἀπὸ τοὺς ἀγγέλους εἰς τὸ πῦρ τῆς αἰωνίου κολάσεως.

Ἐὰν μείνετε σ’ ἐμένα, καὶ τὰ λόγια μου μείνουν σ’ ἐσᾶς, ὅ,τι θέλετε ζητήσετε, καὶ θὰ γίνῃ σ’ ἐσᾶς.

Ἐὰν παραμείνετε ἑνωμένοι μὲ ἐμὲ καὶ ἐὰν οἱ λόγοι μου μείνουν εἰς τὸ βάθος τῶν καρδιῶν σας ὡς παντοτεινὸς φωτισμὸς καὶ ὁδηγός σας, ὁ,τιδήποτε θέλετε ὑπὸ τὸ φῶς τῶν λόγων μου, ζητήσατέ το διὰ προσευχῆς καὶ θὰ σᾶς γίνῃ. Μὴ ἀμφιβάλλετε δὲ ὅτι, ὅταν θὰ τοῦ ζητήσετε νὰ σᾶς βοηθήσῃ διὰ νὰ παραγάγετε τὸν καρπὸν τῆς ἀρετῆς καὶ ἁγιότητος, θὰ εἰσακουσθῇ τὸ αἴτημά σας.

Ἐὰν μείνετε ἐνωμένοι μαζῆ μου καὶ τὰ λόγια μου μείνουν ὡς θησαυρὸς τῆς καρδιᾶς σας καὶ κατεύθυνσις εἰς τὴν ζωήν σας, κάθε τι ἀγαθὸν ποὺ θέλετε, ζητήσατέ το καὶ θὰ γίνῃ πρὸς χάριν σας.

Γι’ αὐτὸ δοξάσθηκε ὁ Πατέρας μου, διότι φέρατε καρπὸ πολύ, ὥστε ν’ ἀναδειχθῆτε μαθηταί μου».

Ἀκριβῶς διὰ τούτου ὁ Πατήρ μου θὰ δοξοσθῇ πραγματικῶς, ἐὰν φέρετε πολὺν καρπὸν ἀρετῆς καὶ γίνετε τέλειοι μαθηταί μου.

Αὐτὴ εἶναι ἡ δόξα τοῦ Πατρός μου, νὰ φέρετε σεῖς πολλοὺς καρποὺς ἀρετῆς καὶ νὰ γίνετε ἄξιοι μαθηταί μου.

«Ὅπως μὲ ἀγάπησε ὁ Πατέρας, καὶ ἐγὼ ἀγάπησα ἐσᾶς. Μείνετε στὴν ἀγάπη μου.

Ὁ σύνδεσμος δέ, ποὺ μᾶς ἐνώνει σὰν κλήματα μὲ τὴν κληματαριάν, εἶναι σύνδεσμος ἀγάπης. Πράγματι. Καθὼς μὲ ἡγάπησεν ὁ Πατήρ, ὅταν ἔγινα ἄνθρωπος καὶ ἔδειξα ὑπακοὴν εἰς αὐτόν, ἔτσι καὶ ἐγὼ σᾶς ἡγάπησα. Ἐξακολουθήσατε νὰ μένετε εἰς τὴν ἀγάπην μου δεικνυόμενοι ἄξιοι αὐτῆς.

Ὅπως μὲ ἔχει ἀγαπήσει ὁ Πατήρ, ἔτσι καὶ ἐγὼ σᾶς ἠγάπησα. Μείνετε, λοιπόν, εἰς τὴν ἀγάπην μου αὐτήν, νὰ φανῆτε ἄξιοι αὐτῆς.

Ἐὰν τηρήσετε τὶς ἐντολές μου, θὰ μείνετε στὴν ἀγάπη μου, ὅπως ἐγὼ τήρησα τὶς ἐντολὲς τοῦ Πατέρα μου καὶ μένω στὴν ἀγάπη του.

Θὰ μείνετε δὲ εἰς τὴν ἀγάπην ποὺ σᾶς ἔχω, ἐὰν φυλάξετε τὰς ἐντολάς μου, καθὼς καὶ ἐγὼ, ἀφ’ ὅτου ἔγινα καὶ ἄνθρωπος, ἔχω τηρήσει τὰς ἐντολὰς τοῦ Πατρός μου καὶ μένω εἰς τὴν ἀγάπην του, ἐξακολουθῶν πάντοτε νὰ τοῦ εἶμαι ἀγαπητός, χωρὶς ποτὲ ἡ πρὸς ἐμὲ ἀγάπη του νὰ ὀλιγοστεύῃ.

Θὰ μείνετε δὲ εἰς τὴν ἀγάπη μου, ἐὰν φυλάξετε καὶ ἐφαρμόσετε εἰς τὴν ζωήν σας τὰς ἐντολάς μου, ὅπως ἐγὼ ἔχω τηρήσει τὰς ἐντολὰς τοῦ Πατρός μου καὶ μένω πάντοτε εἰς τὴν ἄπειρον ἀγάπην του.

Αὐτὰ σᾶς εἶπα, γιὰ νὰ μείνῃ ἡ χαρά μου σὲ σᾶς, καὶ ἡ χαρά σας νὰ εἶναι πλήρης.

Σᾶς εἶπα αὐτά, ἴνα ἡ χαρὰ τὴν ὁποῖαν ἔχω ἐγὼ αἰσθανόμενος, ὅτι εἶμαι ἀγαπητὸς ἀπὸ τὸν Πατέρα, μεταδοθῇ καὶ εἰς σᾶς καὶ μείνῃ μέσα σας. Καὶ οὕτω ἡ χαρά σας θὰ γίνῃ πλήρης καὶ τελεία, διότι ὅπως ἐγώ, ἔτσι καὶ σεῖς, ποῦ θὰ εἶσθε ἑνωμένοι μὲ ἐμέ, θὰ αἰσθάνεσθε, ὅτι εἶσθε ἀγαπητοὶ ἀπὸ τὸν Πατέρα, καὶ θὰ χαίρετε, ὅπως χαίρω καὶ ἐγώ.

Αὐτὰ σᾶς τὰ εἶπα, διὰ νὰ μεταδοθῇ καὶ μείνῃ εἰς σᾶς ἡ ἰδική μου χαρὰ καὶ νὰ γίνῃ ἔτσι πλήρης καὶ τελεία ἡ χαράς σας.

Αὐτὴ εἶναι ἡ δική μου ἐντολή, νὰ ἀγαπᾶτε ὁ ἕνας τὸν ἄλλο, ὅπως σᾶς ἀγάπησα.

Δὲν εἶναι δὲ ἀνάγκη νὰ σᾶς εἴπω πολλὰ διὰ τὰς ἐντολάς, τὰς ὁποῖας πρέπει νὰ τηρήσετε, διὰ νὰ μείνετε εἰς τὴν ἀγάπην ἐμοῦ καὶ τοῦ Πατρός μου, ἡ ὁποῖα θὰ σᾶς καταστήσῃ καὶ συμμετόχους τῆς χαρᾶς μου. Μία εἶναι ἡ ἐντολὴ ἡ ἰδική μου· αὐτὴ καὶ μόνη: Νὰ ἀγαπᾶτε ὁ ἕνας τὸν ἄλλον, καθὼς ἐγὼ σᾶς ἠγάπησα.

Ἐπαναλαμβάνω καὶ τονίζω· αὐτὴ εἶναι ἡ ἰδική μου ἐντολή, νὰ ἀγαπᾶτε ὁ ἕνας τὸν ἄλλον, ὅπως καὶ ἐγὼ σᾶς ἠγάπησα.

Κανεὶς δὲν ἔχει ἀγάπη μεγαλύτερη ἀπ’ αὐτή, νὰ θυσιάζῃ δηλαδὴ κανεὶς τὴ ζωή του γιὰ τοὺς φίλους του.

Μεγαλυτέραν ἀγάπην πρὸς τοὺς φίλους κανεὶς δὲν ἔχει ἀπὸ αὐτήν, ἤτοι ἀπὸ τὸ νὰ δώσῃ τὴν ζωήν του χάριν τῶν φίλων του.

Μεγαλυτέραν ἀγάπην ἀπὸ αὐτὴν κανεὶς δὲν ἔχει, ὥστε τὴν ζωήν του νὰ δώσῃ χάριν τῶν φίλων του.

Σεῖς εἶσθε φίλοι μου, ἐὰν κάνετε ὅσα ἐγὼ σᾶς παραγγέλλω.

Σεῖς, πρὸς τοὺς ὁποῖους δεικνύω μὲ τὴν θυσίαν τῆς ζωῆς μου τὴν τελείαν καὶ ἀνυπέρβλητον ἀγάπην μου, εἶσθε φίλοι μου, καὶ θὰ ἐξακολουθῆτε νὰ εἶσθε φίλοι μου, ἐὰν πράττετε ὅσα ἐγὼ σᾶς παραγγέλλω.

Σεῖς δέ, διὰ τοὺς ὁποίους ἐγὼ θυσιάζομαι, εἶσθε φίλοι μου καὶ θὰ εἶσθε πάντοτε φίλοι μου, ἐὰν πράττετε ὅσα ἐγὼ σᾶς παραγγέλλω.

Δὲν σᾶς ὀνομάζω πλέον δούλους, διότι ὁ δοῦλος δὲν γνωρίζει τί κάνει ὁ κύριός του. Ἀλλὰ σᾶς ὠνόμασα φίλους, διότι σᾶς ἔκανα γνωστὰ ὅλα, ὅσα ἄκουσα ἀπὸ τὸν Πατέρα μου.

Δὲν σᾶς λέγω πλέον δούλους. Διότι ὁ δοῦλος χρησιμοποιεῖται ὡς ἁπλοῦν ὄργανον ἀπὸ τὸν κύριόν του καὶ δὲν γνωρίζει, ποῖον σκοπὸν καὶ ποῖον λόγον ἔχει ἐκεῖνο, ποὺ πράττει δι’ αὐτοῦ ὁ κύριός του. Σᾶς ὠνόμασα δὲ φίλους, διότι ὅλα, ὅσα ἤκουσα ἀπὸ τὸν Πατέρα μου, σᾶς τὰ ἐγνωστοποίησα, διότι σᾶς θέλω συνεργάτας μου διὰ νὰ συνεχίσετε μὲ πλήρη ἐπίγνωσιν τὸ ἔργον μου.

Δὲν σᾶς λέγω πλέον δούλους, διότι ὁ δοῦλος δὲν γνωρίζει τί πράττει ὁ κύριός του. Σᾶς ὠνόμασα δὲ καὶ σᾶς ὀνομάζω φίλους μου, διότι κατέστησα εἰς σᾶς γνωστὰ ὅλα ὅσα ἤκουσα ἀπὸ τὸν Πατέρα μου καὶ ἐπομένως ἔχετε πολλὴν γνῶσιν τοῦ τί πράττω καὶ πρὸς ποῖον σκοπὸν πράττω ἐγώ.

Δὲν μὲ ἐξελέξατε σεῖς, ἀλλ’ ἐγὼ σᾶς ἐξέλεξα, καὶ σᾶς ὥρισα γιὰ νὰ πηγαίνετε καὶ νὰ φέρετε καρπό, καὶ ὁ καρπός σας νὰ μένῃ, ὥστε, ὅ,τι ζητήσετε ἀπὸ τὸν Πατέρα στὸ ὄνομά μου, νὰ σᾶς τὸ δώσῃ.

Δὲν μὲ ἐξελέξατε σεῖς, ἀλλ’ ἐγὼ σᾶς ἐξέλεξα, καὶ σᾶς ἐγκατέστησα εἰς τὸ ὑψηλὸν ἔργον σας, διὰ νὰ ὑπάγετε πρὸς πλήρωσιν τῆς ἀποστολῆς σας καὶ σὰν καλὰ κλήματα νὰ παράγετε καρπόν, ὁδηγοῦντες πλήθη πολλὰ εἰς τὴν σωτηρίαν καὶ ὁ καρπός σας αὐτὸς νὰ μένῃ αἰωνίως, διότι αἰώνιαι καὶ ἄφθαρτοι εἶναι καὶ αἱ ψυχαί, αἱ ὁποῖαι θὰ σωθοῦν μὲ τὸ κήρυγμά σας καὶ τὸ ἔργον σας. Σᾶς ἐγκατέστησα εἰς τὸ ἀποστολικὸν ἀξίωμα καὶ σᾶς ἔδωκα τὸ προνόμιον καὶ τὴν χάριν τοῦ νὰ σᾶς δίδῃ καὶ πραγματοποιῇ ὁ Πατήρ μου κάθε τι, ποὺ θὰ τοῦ ζητῆτε διὰ προσευχῆς, ὡς πιστοὶ ἑνωμένοι μὲ ἐμέ.

Δὲν μὲ ἐξελέξατε σεῖς, ἀλλ’ ἐγὼ σᾶς ἐξέλεξα ἀνάμεσα ἀπ’ ὅλους τοὺς ἄλλους καὶ σᾶς ἔθεσα εἰς τὸ ὑψηλὸν ἔργον τοῦ Ἀποστόλου, διὰ νὰ ὑπάγετε καὶ κηρύξετε τὸ Εὐαγγέλιον καὶ νὰ κάμετε ἔτσι καρπὸν σὰν τὰ καλὰ κλήματα τῆς ἀμπέλου. Καὶ ὁ καρπός σας αὐτός, ἡ σωτηρία ἀθανάτων ψυχῶν, θὰ μένῃ αἰώνιος. Σᾶς ἔδωσα τὸ μέγα προνόμιον, ὥστε ὅ,τι ζητήσετε ἀπὸ τὸν Πατέρα ἐν τῷ ὀνόματί μου, νὰ σᾶς τὸ δίδῃ.

Αὐτὰ σᾶς λέγω, γιὰ ν’ ἀγαπᾶτε ὁ ἕνας τὸν ἄλλο».

Σᾶς δίδω τὰς παραγγελίας αὐτὰς διὰ νὰ ἀγαπᾶτε ὁ ἕνας τὸν ἄλλον. Ἔτσι ἑνωμένοι διὰ τῆς ἀγάπης θὰ παρουσιασθῆτε ἰσχυροὶ καὶ ἀνίκητοι εἰς ὅσους θὰ σᾶς μισοῦν.

Αὐτὰς τὰς ἐντολὰς σᾶς δίδω, νὰ ἀγαπᾶτε ὁ ἔνας τὸν ἄλλον καὶ νὰ μένετε ἐνωμένοι καὶ ἰσχυροὶ μὲ τὴν ἀγάπην αὐτήν.

«Ἂν ὁ κόσμος σᾶς μισῇ, νὰ λαμβάνετε ὑπ’ ὄψι σας, ὅτι πρὶν ἀπὸ σᾶς μίσησε ἐμένα.

Ἐὰν ὁ μακράν τοῦ Θεοῦ κόσμος σᾶς μισῃ, μὴ ξεχάνετε ποτέ, ὅτι προτήτερα ἀπὸ σᾶς ἐμίσησεν ἐμέ.

Ἐὰν ὁ πονηρὸς καὶ κακὸς κόσμος σᾶς μισῇ, μάθετε ὅτι ἐμὲ πρῶτα ἀπὸ σᾶς ἔχει μισήσει.

Ἐὰν ἤσασθε ἀπὸ τὸν κόσμο, ὁ κόσμος ὡς δικούς του θὰ σᾶς ἀγαποῦσε. Ἀλλὰ διότι δὲν εἶσθε ἀπὸ τὸν κόσμο, ἀλλ’ ἐγὼ σᾶς ξεχώρισα ἀπὸ τὸν κόσμο, γι’ αὐτὸ σᾶς μισεῖ ὁ κόσμος.

Ἐὰν ἤσασθε ἀπὸ τὸν κόσμον καὶ εἴχατε καὶ σεῖς τὰ ἁμαρτωλὰ φρονήματα τοῦ κόσμου, ὁ κόσμος θὰ σᾶς ἠγάπα ὡς ἰδικούς του. Διότι ὅμως δὲν εἶσθε ἀπὸ τὸν κόσμον, ἀλλ’ ἐγὼ σᾶς ἐξέλεξα ἀπὸ μέσα ἀπὸ τὸν κόσμον καὶ σᾶς ἐξεχώρισα ἀπὸ αὐτόν, δι’ αὐτὸ σᾶς μισεῖ ὁ κόσμος.

Ἐὰν σεῖς ἤσαστε ἀπὸ τὸν ἁμαρτωλὸν κόσμον καὶ εἴχατε τὴν ἁμαρτωλὴν ζωὴν τοῦ κόσμου, τότε ὁ κόσμος θὰ σᾶς ἀγαποῦσε, διότι θὰ σᾶς ἐθεωροῦσε ὡς ἰδικούς του. Ἐπειδὴ ὅμως δὲν εἶσθε ἀπὸ τὸν κόσμον, ἀλλ’ ἐγὼ σᾶς ἐδιάλεξα ἀπὸ τὸν κόσμον, διὰ τοῦτο ὁ πονηρὸς καὶ ἀμετανόητος κόσμος σᾶς μισεῖ.

Νὰ ἐνθυμῆσθε τὸ λόγο, ποὺ ἐγὼ σᾶς εἶπα· “Δὲν ὑπάρχει δοῦλος ἀνώτερος ἀπὸ τὸν κύριό του”. Ἂν καταδίωξαν ἐμένα, θὰ καταδιώξουν καὶ σᾶς. Ἂν τήρησαν τὸ λόγο μου, θὰ τηρήσουν καὶ τὸ δικό σας.

Μὴ παραξενεύεσθε ἀπὸ τὸ ὅτι θὰ συναντᾶτε τὸ μίσος αὐτὸ εἰς τὸν κόσμον, ἀλλὰ νὰ ἐνθυμῆσθε τὸν λόγον, ποῦ σᾶς εἶπα· Δὲν ὑπάρχει δοῦλος ἀνώτερος ἀπὸ τὸν κύριόν του. Ἐὰν ἐμὲ τὸν Κύριον κατεδίωξαν, θὰ καταδιώξουν καὶ σᾶς, ποὺ εἶσθε δοῦλοι μου. Ἐὰν ἐφύλαξαν τὸν λόγον μου, θὰ φυλάξουν καὶ τὸν ἰδικόν σας λόγον.

Νὰ ἐνθυμῆσθε δὲ τὸν λόγον, τὸν ὁποῖον ἐγὼ σᾶς εἶπα· δὲν ὑπάρχει δοῦλος ἀνώτερος ἀπὸ τὸν κύριόν του. Ἐὰν ἐμὲ κατεδίωξαν οἱ ἄνθρωποι τοῦ κόσμου, θὰ καταδιώξουν καὶ σᾶς· ἐὰν ἐφύλαξαν τὸν λόγον μου, θὰ φυλάξουν καὶ τὸν ἰδικόν σας.

Ὅλα δὲ αὐτὰ θὰ σᾶς κάνουν ἐξ αἰτίας τοῦ ὀνόματός μου, διότι δὲν γνωρίζουν αὐτόν, ὁ ὁποῖος μὲ ἀπέστειλε.

Ἀλλ’ ὅλα αὐτὰ θὰ σᾶς τὰ κάμουν, ὄχι διότι θὰ τοὺς πταίετε εἰς τίποτε, ἀλλὰ διὰ τὴν πίστιν, ποὺ ἔχετε καὶ θὰ ὁμολογῆτε εἰς τὸ πρόσωπόν μου, διότι δὲν ἔχουν τὴν ὀρθὴν καὶ ἀληθῆ γνῶσιν περὶ τοῦ Θεοῦ, ὁ ὁποῖος μὲ ἀπέστειλεν εἰς τὸν κόσμον. Ἡ ἄγνοιά των ὅμως αὐτὴ εἶναι ἀδικαιολόγητος.

Ἀλλὰ ὅλα αὐτὰ θὰ κάμουν εἰς σᾶς οἱ ἄνθρωποι διὰ τὴν πίστιν, ποὺ ἔχετε εἰς ἐμὲ νὰ ὁμολογῆτε καὶ νὰ κηρύσσετε τὸ ὄνομά μου, διότι αὐτοὶ δὲν γνωρίζουν - διότι δὲν θέλουν νὰ γνωρίσουν - ἐκεῖνον ποὺ μὲ ἔστειλε.

Ἂν δὲν ἐρχόμουν καὶ δὲν κήρυττα σ’ αὐτούς, δὲν θὰ εἶχαν ἁμαρτία (γιὰ τὴν ἀπιστία τους). Τώρα ὅμως δὲν ἔχουν δικαιολογία γιὰ τὴν ἁμαρτία τους.

Ἐὰν δὲν εἶχον ἔλθει καὶ δὲν τοὺς εἶχον ὁμιλήσει ἀποδεικνύων εἰς αὐτοὺς μὲ τὴν διδασκαλίαν μου καὶ τὰ θαύματά μου, ὅτι εἶμαι ὁ Μεσσίας, δὲν θὰ εἶχον ἁμαρτίαν διὰ τὴν ἀπιστίαν, ποὺ ἔδειξαν εἰς ἐμέ. Τώρα ὅμως δὲν ἔχουν πρόφασιν, ἡ ὁποῖα νὰ δικαιολογῇ τὴν ἁμαρτίαν των. Εἶναι δὲ βαρεῖα καὶ ἀσυγχώρητος ἡ ἁμαρτία των αύτή.

Ἐὰν δὲν εἶχα ἔλθει εἰς τὴν γῆν καὶ δὲν τοὺς εἶχα διδάξει τὴν ἀλήθειαν, δὲν θὰ εἶχαν ἁμαρτίαν διὰ τὴν ἄγνοιαν καὶ ἀπιστίαν των αὐτήν. Τώρα ὅμως δὲν ἔχουν καμμίαν πρόφασιν, ποὺ νὰ δικαιολογῇ τὴν ἁμαρτίαν των. Διὰ τοῦτο καὶ εἶναι ὑπεύθυνοι τιμωρίας ἐκ μέρους τοῦ Θεοῦ.

Ὅποιος μισεῖ ἐμένα, μισεῖ καὶ τὸν Πατέρα μου.

Διότι ἐκεῖνος ποὺ μισεῖ ἐμέ, μισεῖ συγχρόνως καὶ τὸν Πατέρα μου, ὁ ὁποῖος μὲ ἀπέστειλε.

Διότι ἐκεῖνος ποὺ μισεῖ ἐμένα, μισεῖ καὶ τὸν Πατέρα μου.

Ἂν δὲν ἔκανα σ’ αὐτοὺς τὰ ἔργα, ποὺ κανεὶς ἄλλος δὲν ἔκανε, δὲν θὰ εἶχαν ἁμαρτία. Τώρα ὅμως καὶ ἔχουν ἰδεῖ, καὶ ἔχουν μισήσει καὶ ἐμένα καὶ τὸν Πατέρα μου.

Ἐὰν δὲν εἶχα κάμει ἐν μέσῳ αὐτῶν τὰ καταπληκτικὰ καὶ ὑπερφυσικὰ ἔργα, τὰ ὁποῖα κανεὶς ἄλλος ἀπὸ τοὺς ἐν τῇ Π. Διαθήκῃ προφήτας καὶ ἀπεσταλμένους τοῦ Θεοῦ δὲν ἔχει κάμει, δὲν θὰ εἶχαν ἁμαρτίαν. Τώρα ὅμως ἡ ἐνοχή των διὰ τὴν ἀπιστίαν των εἶναι μεγάλη. Διότι καὶ ἔχουν ἴδει τὰ θαύματά μου αὐτὰ καὶ ἔχουν μισήσει καὶ ἐμέ, ἐν τῷ προσώπῳ δὲ ἐμοῦ καὶ τὸν Πατέρα μου.

Ἐὰν δὲν εἶχα κάμει ἐμπρὸς εἰς τὰ μάτια των τόσα καὶ τέτοια ὑπερφυσικὰ ἔργα, τὰ ὁποῖα κανεὶς ἄλλος ποτὲ δὲν ἔκαμε, τότε δὲν θὰ εἶχαν ἁμαρτίαν καὶ ἐνοχήν. Τώρα ὅμως ἔχουν ἁμαρτίαν, διότι καὶ εἶδαν τὰ ἔργα μου καὶ ἐμίσησαν ἐμὲ καὶ τὸν Πατέρα μου, ποὺ μὲ ἔστειλε εἰς τὴν γῆν.

Ἀλλὰ μ’ αὐτό, ποὺ συνέβη, ἐκπληρώθηκε ὁ λόγος, ποὺ εἶναι γραμμένος στὸ νόμο τους· Μὲ μίσησαν χωρὶς λόγο».

Ἀλλ’ αὐτὸ συνέβη, διὰ νὰ πληρωθῇ ὁ προφητικὸς λόγος, ποὺ ἔχει γραφῆ εἰς τὸν νόμον, ὁ ὁποῖος ἐδόθη εἰς αὐτοὺς καὶ διὰ τὸν ὁποῖον καυχῶνται. Ἐπαληθεύει δηλαδὴ μὲ τὸ μίσος των αὐτὸ ἐκεῖνο, ποὺ λέγουν οἱ εἰς τὸν νόμον περιλαμβανόμενοι ψαλμοί, ὅτι μὲ ἐμίσησαν χωρὶς λόγον καὶ αἰτίαν.

Αὐτὸ ὅμως συνέβη, διὰ νὰ πραγματοποιηθῇ καὶ ὁ προφητικὸς λόγος, ποὺ εἶναι γραμμένος εἰς τὸν νόμον των, ὅτι μὲ ἐμίσησαν δωρεάν.

«Ὅταν δὲ ἔλθῃ ὁ Παράκλητος (ὁ Βοηθός), τὸν ὁποῖο ἐγὼ θὰ στείλω ἀπὸ τὸν Πατέρα, τὸ Πνεῦμα τῆς ἀληθείας, τὸ ὁποῖο ἀπὸ τὸν Πατέρα ἐκπορεύεται, ἐκεῖνος θὰ δώσῃ μαρτυρία γιὰ μένα.

Ἀντιθέτως ὅμως πρὸς τὸ ἀδικαιολόγητον καὶ ἀσυγχώρητον αὐτὸ μίσος τῶν Ἰουδαίων, θὰ φανερωθῇ εἰς τοὺς καλοπροαιρέτους ἀνθρώπους, ποῖος εἶμαι. Ὅταν δηλαδὴ θὰ ἔλθῃ ὁ Παράκλητος, τὸν ὁποῖον ἐγὼ ὡς ὁδηγὸν καὶ βοηθόν σας θὰ σᾶς στείλω ἀπὸ τὸν Πατέρα, τὸ Ἅγιον Πνεῦμα δηλαδή, τὸ ὁποῖον ὡς πηγὴ τῆς ἀληθείας φανερώνει καὶ εἰς τοὺς ἀνθρώπους τὴν ἀλήθειαν καὶ τὸ ὁποῖον ἐκπορεύεται ἀπὸ τοὺς κόλπους τοῦ Πατρός, ὅπως ἀναπηδᾷ ὁ ποταμὸς ἀπὸ τὴν φυσικὴν πηγήν του, ἐκεῖνος θὰ μαρτυρήσῃ περὶ ἐμοῦ.

Ὅταν δὲ ἔλθῃ ὁ Παράκλητος, τὸν ὁποῖον ἐγὼ θὰ στείλω εἰς σᾶς ἐκ μέρους τοῦ Πατρός, τὸ Ἅγιον Πνεῦμα, ποὺ εἶναι ἡ ἀλήθεια καὶ ἡ πηγὴ τῆς ἀληθείας καὶ τὸ ὁποῖον ἐκπορεύεται ἀπὸ τὸν Πατέρα, ἐκεῖνος θὰ μαρτυρήσῃ δι’ ἐμέ.

Ἀλλὰ καὶ σεῖς δίνετε μαρτυρία, διότι ἀπὸ τὴν ἀρχὴ εἶσθε μαζί μου».

Ἀλλὰ καὶ σεῖς θὰ μαρτυρῆτε δι’ ἐμέ, διότι ἀπ’ ἀρχῆς τῆς δημοσίας δράσεώς μου εἶσθε μαζί μου ἄμεσοι μάρτυρες τῆς διδασκαλίας μου καὶ τῶν ἔργων μου, φωτιζόμενοι δὲ τώρα καὶ ἀπὸ τὸν Παράκλητον θὰ δίδετε περὶ ἐμοῦ σύμφωνον μαρτυρίαν πρὸς αὐτόν.

Καὶ σεῖς ἐπίσης θὰ δώσετε τὴν καλὴν μαρτυρίαν, διότι εἶσθε ἀπὸ τὴν ἀρχὴν μαζῆ μου καὶ εἴδατε καὶ ἀκούσατε ὅσα ἐγὼ ἔπραξα καὶ εἶπα καὶ τὰ ὁποῖα μὲ τὸν φωτισμὸν τοῦ Ἅγίου Πνεύματος θὰ ἐννοήσετε βαθύτερα καὶ θὰ τὰ κηρύσσεται μὲ παρρησίαν.