Κατὰ Ἰωάννην 21

Μετὰ ἀπ’ αὐτὰ ὁ Ἰησοῦς φανέρωσε τὸν ἑαυτό του πάλι στοὺς μαθητὰς στὴ λίμνη τῆς Τιβεριάδος. Καὶ τὸν φανέρωσε ὡς ἑξῆς·

Μετὰ ταῦτα ἐφανέρωσε τὸν ἑαυτόν του πάλιν ὁ Ἰησοῦς εἰς τοὺς μαθητάς του εἰς τὴν λίμνην τῆς Τιβεριάδος. Τὸν ἐφανέρωσε δὲ κατὰ τὸν ἑξῆς τρόπον.

Ἔπειτα ἀπὸ αὐτά, ἐφανέρωσε τὸν εὐατόν του πάλιν ὁ ἰησοῦς κοντὰ εἰς τὴν λίμνην τῆς Τιβεριάδος· ἐφανερώθηκε δὲ ὡς ἐξῆς·

Ἦταν μαζὶ ὁ Σίμων Πέτρος, καὶ ὁ Θωμᾶς ὁ λεγόμενος Δίδυμος, καὶ ὁ Ναθαναὴλ ἀπὸ τὴν Κανᾶ τῆς Γαλιλαίας, καὶ οἱ υἱοὶ τοῦ Ζεβεδαίου, καὶ ἄλλοι δύο ἀπὸ τοὺς μαθητάς του.

Ἦσαν μαζὶ ὁ Σίμων Πέτρος, καὶ ὁ Θωμᾶς, ποὺ ἐλέγετο Δίδυμος, καὶ ὁ Ναθαναήλ, ποὺ κατήγετο ἀπὸ τὴν Κανᾶ τῆς Γαλιλαίας, καὶ οἱ υἱοὶ τοῦ Ζεβεδαίου, καὶ ἄλλοι δύο ἀπὸ τοὺς μαθητάς του.

Ἦσαν μαζῆ ὁ Σίμων Πέτρος καὶ ὁ Θωμᾶς, ποὺ ἐλέγετο Δίδυμος, καὶ ὁ Ναθαναήλ, ποὺ κατήγετο ἀπὸ τὴν Κανᾶ τῆς Γαλιλαίας, καὶ οἱ υἱοὶ τοῦ Ζεβεδαίου καὶ ἄλλοι δύο ἀπὸ τοὺς μαθητάς του.

Τοὺς λέγει ὁ Σίμων Πέτρος· «Πηγαίνω νὰ ψαρέψω». Τοῦ λέγουν· «Ἐρχόμεθα καὶ μεῖς μαζί σου». Πῆγαν καὶ μπῆκαν στὸ πλοῖο ἀμέσως, ἀλλ’ ἐκείνη τὴ νύκτα δὲν ἔπιασαν τίποτε.

Λέγει εἰς αὐτοὺς ὁ Σίμων Πέτρος· Πηγαίνω νὰ ψαρέψω. Λέγουν εἰς αὐτὸν ἐκεῖνοι· Ἐρχόμεθα καὶ μεῖς μαζί σου. Ἐβγῆκαν λοιπὸν ἀπὸ τὸ κατάλυμά των πρὸς τὴν θάλασσαν καὶ ἐμβῆκαν ἀμέσως εἰς τὸ πλοῖον καὶ ἤρχισαν νὰ ψαρεύουν. Καὶ κατ’ ἐκείνην τὴν νύκτα δὲν ἔπιασαν τίποτε.

Λέγει εἰς αὐτοὺς ὁ Σίμων Πέτρος· «πηγαίνω νὰ ψαρέψω». Λέγουν εἰς αὐτὸν καὶ ἐκεῖνοι· «ἐρχόμαστε καὶ ἡμεῖς μαζῆ σου». Ἐβγῆκαν, λοιπόν, πρὸς τὴν θάλασσαν, ἐμπῆκαν ἀμέσως εἰς τὸ πλοῖον καὶ ἤρχισαν νὰ ρίπτουν τὰ δίκτυα. Ἐκείνη ὅμως τὴν νύκτα δὲν ἔπιασαν τίποτε.

Ὅταν δὲ πλέον ἔγινε πρωί, ὁ Ἰησοῦς ἐμφανίσθηκε στὴν ἀκρογιαλιά, ἀλλ’ οἱ μαθηταὶ δὲν κατάλαβαν, ὅτι εἶναι ὁ Ἰησοῦς.

Ὅταν δὲ πλέον ἔγινε πρωΐ, ἐστάθη ὁ Ἰησοῦς στὴν ἀκρογιαλιά. Οἱ μαθηταὶ ὅμως δὲν ἀντελήφθησαν, ὅτι αὐτός, ποὺ ἐστέκετο, ἦτο ὁ Ἰησοῦς.

Ὅταν δὲ πλέον ἔγινε πρωΐ, ἐστάθηκεν ὁ Ἰησοῦς εἰς τὴν παραλίαν. Οἱ μαθηταὶ ὅμως δὲν ἀντελήφθησαν ὅτι αὐτὸς εἶναι ὁ Ἰησοῦς.

Τοὺς λέγει δὲ ὁ Ἰησοῦς· «Παιδιά, μήπως ἔχετε κάτι γιὰ προσφάγι;». Τοῦ ἀποκρίθηκαν· «Ὄχι».

Σὰν νὰ ἦτο λοιπὸν ξένος καὶ ἄγνωστος διαβάτης, λέγει πρὸς αὐτοὺς ὁ Ἰησοῦς· Παιδιά, μήπως ἔχετε κανένα ψάρι γιὰ προσφάγι; Ἀπεκρίθησαν εἰς αὐτόν· Ὄχι.

Λέγει, λοιπόν, εἰς αὐτοὺς ὁ Ἰησοῦς σὰν ἄγνωστος διαβάτης καὶ μὲ τὴν συνηθισμένην τότε οἰκειότητα μεταξὺ τῶν ἀνθρώπων, «παιδιά, μήπως ἔχετε κανένα ψάρι γιὰ προσφάγι;» Τοῦ ἀπήντησαν· «ὄχι· δὲν ἔχομεν τίποτε».

Ἐκεῖνος δὲ τοὺς εἶπε· «Ρίξετε στὰ δεξιὰ μέρη τοῦ πλοίου τὸ δίκτυ, καὶ θὰ βρῆτε». Ἔρριξαν λοιπόν, καὶ δὲν μποροῦσαν πλέον νὰ τὸ τραβήξουν ἀπὸ τὸ πλῆθος τῶν ψαριῶν (ποὺ εἶχε πιάσει).

Ἐκεῖνος δὲ τότε εἶπε πρὸς αὐτούς· Ρίψατε τὸ δίκτυον εἰς τὰ δεξιὰ τοῦ πλοίου καὶ θὰ εὕρετε. Ἔρριψαν λοιπὸν σύμφωνα μὲ τὴν σύστασιν αὐτὴν καὶ δὲν ἠμπόρεσαν νὰ τραβήξουν ἐπάνω τὸ δίκτυον ἀπὸ τὸ πλῆθος τῶν ψαριῶν, ποὺ εἶχε πιάσει.

Ἐκεῖνος τότε τοὺς εἶπε· «ρίξτε τὸ δίκτυ εἰς τὰ δεξιὰ μέρη τοῦ πλοίου καὶ θὰ βρῆτε ψάρια». Ἔρριξαν τότε τὸ δίκτυ καὶ ἐπιασαν τόσον πολλά, ὥστε δὲν ἠμπόρεσαν πλέον νὰ σηκώσουν τὸ δίκτυον καὶ νὰ τὸ τραβήξουν ἐπάνω εἰς τὸ πλοῖον ἀπὸ τὸ πλῆθος τῶν ψαριῶν.

Λέγει τότε στὸν Πέτρο ὁ μαθητὴς ἐκεῖνος, ποὺ ἀγαποῦσε ἰδιαιτέρως ὁ Ἰησοῦς· «Ὁ Κύριος εἶναι!». Ὁ δὲ Σίμων Πέτρος, ὅταν ἄκουσε ὅτι ὁ Κύριος εἶναι, φόρεσε καὶ ζώσθηκε τὸν ἐπενδύτη, διότι ἦταν γυμνός, καὶ ρίχτηκε στὴ λίμνη,

Κατόπιν λοιπὸν ἀπὸ τὴν πρωτοφανῆ αὐτὴν ἐπιτυχίαν, λέγει ὁ μαθητὴς ἐκεῖνος, τὸν ὁποῖον ἠγάπα ὁ Ἰησοῦς, εἰς τὸν Πέτρον· Αὐτός, ποὺ τὸν ἐνομίσαμεν ὡς ξένον, εἶναι ὁ Κύριος. Ὁ Σίμων Πέτρος λοιπόν, ὅταν ἤκουσεν, ὅτι ἐκεῖ ἦτο ὁ Κύριος, ἐφόρεσε βιαστικὰ καὶ ἐζώσθη τὸν ἐργατικὸν σάκκον του, διότι μέχι τῆς στιγμῆς ἐκείνης ἦτο σχεδὸν γυμνός· καὶ ὁρμητικός, καθὼς ἦτο, ἐρρίφθη εἰς τὴν θάλασσαν, διὰ νὰ συναντήσῃ τὸ συντομώτερον τὸν Διδάσκαλον.

Ὁ μαθητὴς ἐκεῖνος, τὸν ὁποῖον ἀγαποῦσε ἰδιαιτέρως ὁ Ἰησοῦς, ἐθυμήθηκε τότε καὶ ἄλλην, πρὸ τριῶν ἐτῶν, θαυμαστὴν ἁλιείαν πλήθους ψαριῶν καὶ λέγει εἰς τὸν Πέτρον· «αὐτὸς εἶναι ὁ Κύριος». Ὅταν, λοιπόν, ὁ Σίμων Πέτρος ἤκουσε ὅτι αὐτὸς ποὺ στέκεται ἐκεῖ εἶναι ὁ Κύριος, ἔρριξε ἐπάνω του καὶ ἐζώστηκε τὸν ἐπενδύτην. Διότι ἦτο σχεδὸν γυμνὸς κατὰ τὰς ὥρας τοῦ ψαρέματος. Ἐρρίφθη εἰς τὴν θάλασσαν, διὰ νὰ ἔλθῃ ὅσον ἠμποροῦσε συντομώτερα πρὸς τὸν Κύριον.

ἐνῷ οἱ ἄλλοι μαθηταὶ ἦλθαν μὲ τὸ πλοιάριο σύροντας τὸ δίκτυ μὲ τὰ ψάρια. Δὲν ἦταν δὲ μακριὰ ἀπὸ τὴν ξηρά, ἀλλ’ ἀπεῖχαν διακοσίους περίπου πήχεις (ἑκατὸ περίπου μέτρα).

Οἱ ἄλλοι μαθηταὶ ὅμως ἦλθαν πρὸς τὸν Ἰησοῦν μὲ τὸ πλοιάριον· διότι δὲν ἦσαν μακρὰν ἀπὸ τὴν ξηράν, ἀλλ’ ἀπεῖχον περίπου διακόσιες πήχεις. Καὶ ἦλθαν σύροντες τὸ γεμᾶτον ἀπὸ τὰ συλληφθέντα ψάρια δίκτυον.

Οἱ ἄλλοι ὅμως μαθηταὶ ἦλθαν μὲ τὸ πλοιάριον, διότι δὲν ἀπεῖχαν πολὺ ἀπὸ τὴν ξηράν, ἀλλὰ περίπου διακόσιες πῆχες, δηλαδὴ ἑκατὸ περίπου μέτρα. Καὶ ἦλθαν σύροντες τὸ δίκτυ, ποὺ ἦτο γεμᾶτο ψάρια.

Ὅταν δὲ ἀποβιβάσθηκαν στὴν ξηρά, βλέπουν ἐκεῖ ἕνα σωρὸ ἀπὸ ἀναμμένα κάρβουνα καὶ ἕνα ψάρι ἐπάνω, καὶ ἄρτο.

Εὐθὺς λοιπὸν ὡς ἀπεβιβάσθησαν εἰς τὴν ξηράν, κάθυγροι καὶ κατάκοποι καὶ πεινασμένοι, βλέπουν ἕτοιμον κατὰ γῆς σωρὸν ἀπὸ κάρβουνα ἀναμμένα καὶ ἐπάνω εἰς αὐτὸν ἕνα ψάρι καὶ χωριστὰ εἰς μικρὰν ἀπόστασιν ἕνα ἄρτον. Ηὗραν δηλαδὴ φωτιά, διὰ νὰ θερμανθοῦν καὶ ξηρανθοῦν τὰ ἐνδύματά των, καὶ φαγητὸν διὰ τὸ πρωϊνόν τους.

Ἀμέσως δὲ μόλις ἐβγῆκαν εἰς τὴν ξηράν, βρεγμένοι καὶ πεινασμένοι, βλέπουν ἀναμμένα κάρβουνα σωρὸν καὶ ἐπάνω εἰς αὐτὰ ψάρι καὶ κοντὰ εἰς τὴν φωτιὰ ψωμί.

Τοὺς λέγει ὁ Ἰησοῦς· «Φέρετε ἀπὸ τὰ ψάρια, ποὺ πιάσατε τώρα».

Καὶ διὰ νὰ συμπληρωθῇ τὸ πρωϊνὸν αὐτὸ καὶ ἀπὸ τὸ προϊὸν τοῦ κόπου των, λέει εἰς αὐτοὺς ὁ Ἰησοῦς· Φέρετε καὶ ἀπὸ τὰ ψάρια, ποὺ ἐπιάσατε τώρα.

Λέγει εἰς αὐτοὺς ὁ Ἰησοῦς· «φέρτε καὶ ἀπὸ τὰ ψάρια, ποὺ ἐπιάσατε τώρα».

Ἀνέβηκε (στὸ πλοιάριο) ὁ Σίμων Πέτρος καὶ τράβηξε τὸ δίκτυ στὴν ξηρά, γεμᾶτο ἀπὸ μεγάλα ψάρια, ἑκατὸν πενήντα τρία. Καὶ ἐνῷ ἦταν τόσο πολλά, τὸ δίκτυ δὲν σχίσθηκε.

Ἐπειδὴ δὲ τὸ δίκτυον ἦτο ἀκόμη μέσα εἰς τὴν λίμνην καὶ ἕνεκα τοῦ βάρους του ἦτο δύσκολον νὰ τραβηχθῇ, ἀνέβη ὁ Σίμων Πέτρος ὡς ἐμπειρότερος ἀπὸ τοὺς ἄλλους εἰς τὸ πλοιάριον καὶ ἐτράβηξε τὸ δίκτυον εἰς τὴν ξηράν, γεμᾶτον ἀπὸ ψάρια μεγάλα ἑκατὸν πεντήκοντα τρία. Καίτοι δὲ ἦσαν τόσον πολλὰ τὰ ψάρια, δὲν ἐσχίσθη τὸ δίκτυον.

Ἀνέβηκε ὁ Σίμων Πέτρος εἰς τὸ πλοιάριον καὶ ἐτράβηξε εἰς τὴν ξηρὰν τὸ δίκτυ, γεμᾶτο ἀπὸ ἑκατὸν πενήντα τρία μεγάλα ψάρια. Καὶ ἐνῶ τόσον πολλὰ καὶ μεγάλα ἦσαν τὰ ψάρια, δὲν ἐσχίσθηκε τὸ δίκτυον.

Τοὺς λέγει ὁ Ἰησοῦς· «Ἐλᾶτε νὰ προγευματίσετε». Κανεὶς δὲ ἀπὸ τοὺς μαθητὰς δὲν θεωροῦσε σωστὸ νὰ τὸν ἐξετάσῃ ρωτώντας, «Σὺ ποιός εἶσαι;», διότι (δὲν ἀμφέβαλλαν, ἀλλ’) ἦταν πεπεισμένοι, ὅτι εἶναι ὁ Κύριος.

Λέγει εἰς αὐτοὺς ὁ Ἰησοῦς· Ἔλθετε τώρα νὰ πάρετε τὸ πρωϊνόν σας. Ἐν τῷ μεταξὺ δὲ κανεὶς ἀπὸ τοὺς μαθητὰς δὲν ἐτόλμα νὰ τὸν ἐξετάσῃ καὶ νὰ τὸν ἐρωτήσῃ· Ποῖος εἶσαι σύ; Διότι ἤξευραν, ὅτι εἶναι ὁ Κύριος. Καὶ συνεπῶς ᾐσθάνοντο ἀπέναντι τοῦ φόβον καὶ βαθὺν σεβασμόν.

Λέγει εἰς αὐτοὺς ὁ Ἰησοῦς· «ἐλᾶτε τώρα νά φᾶτε τὸ πρωϊνὸ σας φαγητό». Κανεὶς δὲ ἀπὸ τοὺς μαθητὰς δὲν ἐτολμοῦσε νὰ τὸν ἐξετάσῃ καὶ νὰ τὸν ἐρωτήσῃ, ποιὸς εἶσαι σύ, διότι ὅλοι ἐγνώριζαν πολὺ καλὰ ὅτι αὐτὸς εἶναι ὁ Κύριος.

Ἔρχεται δὲ ὁ Ἰησοῦς καὶ λαμβάνει τὸν ἄρτο καὶ δίνει σ’ αὐτούς, καὶ τὸ ψάρι ὁμοίως.

Ἀφοῦ λοιπὸν κατόπιν τῆς προσκλήσεως τοῦ Ἰησοῦ ἦλθαν οἱ μαθηταὶ νὰ φάγουν, ἔρχεται ὁ Ἰησοῦς καὶ παίρνει εἰς τὰς χεῖρας του τὸν ἄρτον καὶ ἐμοίρασε τοῦτον εἰς αὐτούς, ὁμοίως δὲ καὶ τὸ ὀψάριον.

Ἔρχεται λοιπὸν ὁ Ἰησοῦς καὶ παίρνει τὸ ψωμὶ εἰς τὰ χέρια του καὶ τοὺς τὸ ἐμοίρασε, ἐπίσης δὲ καὶ τὸ ψάρι.

Αὐτὴ ἦταν ἡ τρίτη ἕως τότε φορά, ποὺ ὁ Ἰησοῦς φανερώθηκε στοὺς μαθητάς του, ἀφ’ ὅτου ἀναστήθηκε ἐκ νεκρῶν.

Αὐτὴ ἦτο ἡ τρίτη φορὰ ἕως τότε, ποὺ ἐφανερώθη ὁ Ἰησοῦς εἰς συναθροισμένους τοὺς μαθητάς του, ἀφ’ ὅτου ἀνεστήθη ἐκ νεκρῶν.

Αὐτὴ ἦτο ἡ τρίτη φορά, ποὺ ἐφανερώθηκε ὁ Ἰησοῦς εἰς συγκεντρωμένους μαθητάς του, ἀπὸ τὴν ἡμέραν ποὺ ἀνεστήθη ἐκ νεκρῶν.

Ὅταν δὲ προγευμάτισαν, λέγει ὁ Ἰησοῦς στὸ Σίμωνα Πέτρο· «Σίμων, υἱὲ τοῦ Ἰωνᾶ, μὲ ἀγαπᾷς περισσότερο ἀπ’ αὐτούς;». Τοῦ λέγει· «Ναί, Κύριε, σὺ ξέρεις, ὅτι σὲ ἀγαπῶ». Τοῦ λέγει· «Βόσκε τὰ ἀρνία μου».

Ὅταν λοιπὸν ἐπῆραν τὸ πρωϊνό τους, εἶπεν ὁ Ἰησοῦς εἰς τὸν Σίμωνα Πέτρον· Σίμων, υἱὲ τοῦ Ἰωνᾶ, μὲ ἀγαπᾶς περισσότερον ἀπὸ αὐτούς, τοὺς ἄλλους συμμαθητάς σου, ὅπως μοῦ ἔλεγες καυχώμενος κατὰ τὴν νύκτα τῆς συλλήψεώς μου; Ὁ Πέτρος τώρα διδαγμένος ἀπὸ τὸ πάθημά του ἐκφράζεται μὲ γλῶσσαν ταπεινοφροσύνης καὶ λέγει εἰς αὐτόν· Ναί, Κύριε, σὺ γνωρίζεις, ὅτι σὲ ἀγαπῶ. Λέγει εἰς αὐτὸν ὁ Ἰησοῦς· Βόσκε τὰ λογικὰ ἀρνία τῆς πνευματικῆς μου ποίμνης καὶ φρόντιζε νὰ τρέφονται καὶ νὰ οἰκοδομοῦνται ταῦτα μὲ τὴν διδασκαλίαν τῆς ἀληθείας καὶ μὲ κάθε μέσον πνευματικῆς παιδαγωγίας.

Ἀφοῦ, λοιπόν, ἐπῆραν τὸ πρωϊνό τους φαγητό, λέγει εἰς τὸν Σίμωνα Πέτρον ὁ Ἰησοῦς· «Σίμων, παιδὶ τοῦ Ἰωνᾶ, μὲ ἀγαπᾷς περισσότερο ἀπὸ αὐτούς, ὅπως εἶχες ἰσχυρισθῆ κατὰ τὴν νύκτα τῆς συλλήψεώς μου;» Ὁ Πέτρος, χωρὶς τώρα νὰ ὑποτιμήσῃ τὴν ἀγάπην τῶν ἄλλων μαθητῶν, μὲ ταπεινοφροσύνην πολλὴν λέγει· «ναί, Κύριε, σὺ γνωρίζεις ὅτι σὲ ἀγαπῶ». Τοῦ λέγει ὁ Ἰησοῦς· «βόσκε τὰ λογικὰ ἀρνιά μου τῆς πνευματικῆς μου ποίμνης. (Δίδαξε τὴν ἀλήθειαν εἰς τοὺς καλοπροαιρέτους ἀνθρώπους, ποὺ θὰ γίνουν μέλῃ τῆς Ἐκκλησίας μου· θρέψε τους καὶ ἀνάθρεψέ τους μὲ τὴν χάριν τῶν μυστηρίων)».

Τοῦ λέγει πάλι γιὰ δεύτερη φορά· «Σίμων, υἱὲ τοῦ Ἰωνᾶ, μὲ ἀγαπᾷς;». Τοῦ λέγει· «Ναί, Κύριε, σὺ ξέρεις, ὅτι σὲ ἀγαπῶ». Τοῦ λέγει· «Ποίμαινε τὰ πρόβατά μου».

Λέγει εἰς αὐτὸν ὁ Ἰησοῦς πάλιν διὰ δευτέραν φοράν· Σίμων, υἱὲ τοῦ Ἰωνᾶ, μὲ ἀγαπᾷς; Λέγει εἰς αὐτόν· Ναί, Κύριε, σὺ γνωρίζεις, ὅτι σὲ ἀγαπῶ. Λέγει εἰς αὐτὸν ὁ Ἰησοῦς· Ποίμαινε τὰ λογικὰ πρόβατά μου, ἐπιστατῶν καὶ ἀγρυπνῶν διὰ τὴν ἀσφάλειαν καὶ σωτηρίαν των.

Λέγει εἰς αὐτὸν πάλιν δευτέραν φορὰν ὁ Κύριος· «Σίμων, παιδὶ τοῦ Ἰωνᾶ, μὲ ἀγαπᾷς;» Λέγει εἰς αὐτὸν ὁ Πέτρος· «ναί, Κύριε, σὺ γνωρίζεις ὅτι σὲ ἀγαπῶ». Τοῦ λέγει· «ποίμαινε τὰ λογικά μου πρόβατα».

Τοῦ λέγει γιὰ τρίτη φορά· «Σίμων, υἱὲ τοῦ Ἰωνᾶ, μὲ ἀγαπᾷς;». Λυπήθηκε ὁ Πέτρος, διότι τὸν ρώτησε γιὰ τρίτη φορά, «Μὲ ἀγαπᾷς;», καὶ τοῦ ἀπάντησε· «Κύριε, σὺ ξέρεις τὰ πάντα, σὺ ξέρεις, ὅτι σὲ ἀγαπῶ». Τοῦ λέγει ὁ Ἰησοῦς· «Βόσκε τὰ πρόβατά μου.

Λέγει εἰς αὐτὸν ὁ Ἰησοῦς διὰ τρίτην φοράν· Σίμων, υἱὲ τοῦ Ἰωνᾶ, μὲ ἀγαπᾷς; Ἐπειδὴ δὲ ἐφαίνετο διὰ τῆς νέας αὐτῆς ἐρωτήσεως, ὅτι ὁ Διδάσκαλος ἀμφέβαλλεν ἀκόμη διὰ τὴν ἀγάπην τοῦ Πέτρου, ἐλυπήθη ὁ Πέτρος, διότι εἶπεν εἰς αὐτὸν ὁ Κύριος διὰ τρίτην φοράν· Μὲ ἀγαπᾷς; Καὶ ἐπειδὴ ἡ τριπλὴ ἄρνησις τὸν εἶχε διδάξει νὰ μὴ ἔχῃ πλέον ἐμπιστοσύνην εἰς τὸν ἑαυτόν του, εἶπεν εἰς αὐτόν· Κύριε, σὺ τὰ γνωρίζεις ὅλα, σὺ ἡξεύρεις, ὅτι σὲ ἀγαπῶ. Λέγει εἰς αὐτὸν ὁ Ἰησοῦς· Βόσκε τὰ πρόβατά μου. Καὶ ἀφοῦ μὲ τὴν τριπλῆν αὐτὴν βεβαίωσίν του ὁ Πέτρος ἐπανώρθωσε τὸ ἁμάρτημα τῆς τριπλῆς ἀρνήσεώς του, καὶ ἀποκατεστάθη εἰς τὸ ἀποστολικὸν ἀξίωμα, ὁ Κύριος πληροφορῶν αὐτόν, ὅτι δὲν θὰ τὸν ἠρνεῖτο πλέον, τοῦ προσθέτει:

Λέγει εἰς αὐτὸν τρίτην φορὰν ὁ Κύριος· «Σίμων, υἱὲ τοῦ Ἰωνᾶ, μὲ ἀγαπᾷς;» Ὁ Πέτρος ἐλυπήθηκε, διότι τρεῖς φορὲς τοῦ εἶπε ὁ Ἰησοῦς, «ἀγαπᾶς με;» ἐπειδὴ ἐνόμισε ὅτι ἀμφέβαλλεν ὁ Κύριος διὰ τὴν ἀγάπην του, καὶ τοῦ εἶπε· «Κύριε, σὺ γνωρίζεις τὰ πάντα, σὺ γνωρίζεις ὅτι σὲ ἀγαπῶ». Καὶ ἔπειτα ἀπὸ τὴν τριπλῆν αὐτὴν ὁμολογίαν (ποὺ ἔσβησε ὁριστικὰ πλέον τὴν τριπλῆν του ἄρνησιν καὶ τὸν ἀποκατέστησε εἰς τὸ ἀποστολικόν του ἀξίωμα), ὁ Κύριος τοῦ λέγει· «βόσκε τὰ πρόβατά μου».

Ἀληθινά, ἀληθινὰ σοῦ λέγω, ὅταν ἤσουν νεώτερος, ἔζωνες τὸν ἑαυτό σου καὶ πήγαινες ὅπου ἤθελες. Ἀλλ’ ὅταν γεράσῃς, θὰ ὑψώσῃς τὰ χέρια σου σὲ θέσι ἐκτάσεως, καὶ ἄλλος θὰ σὲ ζώσῃ, καὶ θὰ σὲ φέρῃ ἐκεῖ ποὺ δὲν θέλεις».

Ἀληθῶς, ἀληθῶς σοῦ λέγω, ὅταν ἤσουν νεότερος ἔζωνες μόνος σου τὸν ἑαυτόν σου καὶ ἐβάδιζες, ὅπου ἤθελες. Ὅταν δὲ θὰ γηράσῃς, θὰ ἑξαπλώσῃς τὰς χεῖρας σου καὶ ἄλλος θὰ σὲ ζώσῃ καὶ θὰ σὲ φέρῃ ἐκεῖνος εἰς μέρος, ὅπου δὲν θέλεις. Δηλαδὴ θὰ σὲ ὁδηγήσῃ εἰς τὸ μαρτύριον, τὸ ὁποῖον ἂν καὶ μὲ τὴν προαίρεσίν σου θὰ τὸ ἀσπάζεσαι, λόγῳ ὅμως τῆς φυσικῆς άποστροφῆς τῶν ἀνθρώπων πρὸς τὸν θάνατον, φυσικὰ καὶ σὺ θὰ τὸ ἀποστέργῃς.

Καὶ πληροφορῶν αὐτὸν ὁ Κύριος, ὅτι θὰ μείνῃ πλέον πιστὸς μέχρι θανάτου, τοῦ λέγει· «σὲ διαβεβαιώνω καὶ σὲ πληροφορῶ, ὅτι ὅταν ἤσουν νεώτερος ἔζωνες τὸν ἑαυτόν σου καὶ ἐπήγαινες, ὅπου ἤθελες. Ὅταν ὅμως γηράσῃς θὰ ἀπλώσῃς τὰ χέρια σου καὶ ἄλλος θὰ σὲ ζώσῃ καὶ θὰ σὲ φέρῃ ἐκεῖ, ὅπου δὲν θέλεις· (θὰ σὲ ὁδηγήσῃ δηλαδὴ εἰς σκληρὸν μαρτύριον, τὸ ὁποῖον θὰ δεχθῇς, παρὰ τὴν φυσικὴν ἀποστροφὴν πρὸς τὸν θάνατον)».

Αὐτὸ δὲ εἶπε γιὰ νὰ δείξῃ μὲ ποιό εἶδος θανάτου θὰ δοξάσῃ τὸ Θεό (μὲ σταυρικὸ δηλαδὴ θάνατο). Καὶ ἀφοῦ εἶπεν αὐτό, τοῦ λέγει· «Ἀκολούθησέ με».

Ὁ Κύριος λοιπὸν εἶπε τοῦτο σημαίνων μὲ ποῖον εἶδος θανάτου θὰ δοξάσῃ ὁ Πέτρος τὸν Θεόν. Καὶ ἀφοῦ εἶπε τοῦτο, λέγει εἰς αὐτόν· Ἀκολούθει με.

Εἶπε δὲ αὐτὰ τὰ λόγια ὁ Κύριος δηλώνων, μὲ ποῖον θάνατον ἔμελλε νὰ δοξάσῃ ὁ Πέτρος τὸν Θεόν. Καὶ ἀφοῦ εἶπε τοῦτο ὁ Κύριος τοῦ λέγει· «ἀκολούθησε με».

Στράφηκε δὲ ὁ Πέτρος καὶ βλέπει νὰ ἀκολουθῇ (καὶ) ὁ μαθητής, τὸν ὁποῖον ἰδιαιτέρως ἀγαποῦσε ὁ Ἰησοῦς, ὁ ὁποῖος καὶ ἔγειρε κατὰ τὸ δεῖπνο ἐπάνω στὸ στῆθος του καὶ εἶπε, «Κύριε, ποιός εἶναι ἐκεῖνος, ποὺ θὰ σὲ παραδώσῃ;».

Ἐνῷ δὲ ἐβάδιζαν, ἔστρεψεν ὀπίσω ὁ Πέτρος καὶ εἶδε τὸν μαθητήν, ποὺ ἠγάπα ὁ Ἰησοῦς, νὰ ἀκολουθῇ καὶ αὐτός. Ὁ μαθητὴς αὐτὸς ἔπεσε καὶ κατὰ τὸ δεῖπνον ἐπὶ τοῦ στήθους τοῦ Ἰησοῦ καὶ εἶπε· Κύριε, ποῖος εἶναι αὐτός, ποὺ πρόκειται νὰ σὲ παραδώσῃ;

Καθὼς δὲ ἐπροχωροῦσαν, ἐγύρισε ὁ Πέτρος πίσω τὴν κεφαλὴν καὶ βλέπει τὸν μαθητήν, ποὺ ἀγαποῦσε ὁ Ἰησοῦς, νὰ τοὺς ἀκολουθῇ. Ὁ μαθητὴς αὐτὸς ἦτο ἐκεῖνος, ποὺ εἶχε πέσει κατὰ τὸν μυστικὸν δεῖπνον εἰς τὸ στῆθος τοῦ Ἰησοῦ καὶ εἶπε· «Κύριε, ποιὸς εἶναι αὐτὸς ποὺ θὰ σὲ παραδώσῃ;»

Ὅταν ὁ Πέτρος τὸν εἶδε, λέγει στὸν Ἰησοῦ· «Κύριε, καὶ σ’ αὐτὸν τί θὰ συμβῇ;».

Αὐτὸν τὸν μαθητὴν ὅταν τὸν εἶδεν ὁ Πέτρος, λέγει εἰς τὸν Ἰησοῦν· Κύριε, αὐτὸς δὲ τί θὰ γίνῃ καὶ τί τοῦ ἐπιφυλάσσεται;

Αὐτὸν ὅταν τὸν εἶδε ὁ Πέτρος, λέγει εἰς τὸν Ἰησοῦν· «Κύριε, αὐτὸς τί θὰ γίνῃ; Τί θὰ τοῦ συμβῇ εἰς τὸ μέλλον;»

Τοῦ λέγει ὁ Ἰησοῦς· «Ἐὰν θέλω αὐτὸς νὰ ζῇ ἕως ὅτου ἐπανέλθω, τί σ’ ἐνδιαφέρει; Σὺ ἀκολούθησέ με».

Τότε ὁ Ἰησοῦς εἶπεν εἰς τὸν Πέτρον· Ὑπόθεσε, ὅτι θέλω αὐτὸς νὰ μείνῃ εἰς τὴν ζωὴν αὐτὴν μέχρις ὅτου ἔλθω κατὰ τὴν δευτέραν μου παρουσίαν. Τί σὲ ἐνδιαφέρει αὐτὸ καὶ τί ἔχεις νὰ κερδίσῃς σύ, ἐὰν μάθῃς, τί θὰ ἀπογίνῃ αὐτός; Σὺ ἀκολούθει με καὶ φρόντιζε διὰ τὴν ἰδικήν σου σωτηρίαν.

Λέγει ὁ Ἰησοῦς εἰς τὸν Πέτρον· «ἐὰν ἐγὼ θέλω νὰ μένῃ αὐτὸς εἰς τὴν ζωήν, ἕως ὅτου θὰ ἔλθω πάλιν κατὰ τὴν δευτέραν παρουσίαν, τί σὲ ἐνδιαφέρει αὐτό; Τί ἔχεις νὰ ὠφεληθῇς ἀπὸ ἀπόψεως πνευματικῆς, ἐὰν μάθῃς τί θὰ γίνη μὲ τὸν μαθητὴν αὐτόν; Σὺ ἀκολούθησέ με καὶ φρόντισε διὰ τὸν ἑαυτόν σου, δι’ αὐτά ποὺ σοῦ λέγω ἐγὼ καὶ ποὺ ἀφοροῦν ἐσέ».

Διαδόθηκε δὲ στοὺς ἀδελφοὺς αὐτὸς ὁ λόγος, ὅτι ὁ μαθητὴς ἐκεῖνος δὲν πεθαίνει. Ὁ Ἰησοῦς ὅμως δὲν εἶπε σ’ αὐτόν (τὸν Πέτρο), ὅτι δὲν πεθαίνει, ἀλλ’ (ὑποθετικῶς εἶπε), «Ἐὰν θέλω αὐτὸς νὰ ζῇ ἕως ὅτου ἐπανέλθω, τί σ’ ἐνδιαφέρει;».

Ἐκ παρεξηγήσεως λοιπὸν τῶν λόγων τούτων τοῦ Ἰησοῦ διεδόθη μεταξὺ τῶν ἀδελφῶν Χριστιανῶν ἡ φήμη αὐτή, ὅτι δηλαδὴ ὁ μαθητὴς ἐκεῖνος δὲν πεθαίνει. Καὶ δὲν εἶπεν ὁ Ἰησοῦς εἰς τὸν Πέτρον, ὅτι ὁ μαθητὴς αὐτὸς δὲν θὰ ἀποθάνῃ. Ἀλλ’ εἶπεν ὑποθετικῶς· Ἐὰν αὐτὸς θέλω νὰ μένῃ μέχρις ὅτου ἔλθω, τί νοιάζεσαι σύ;

Διαδόθηκε λοιπὸν ἡ φήμη αὐτῇ μεταξὺ τῶν ἀδελφῶν, ὅτι ὁ μαθητὴς ἐκεῖνος δὲν πεθαίνει. Καὶ δὲν εἶπεν εἰς τὸν Πέτρον ὁ Ἰησοῦς ὅτι ὁ μαθητὴς αὐτὸς δὲν πεθαίνει, ἀλλὰ ἐὰν ὑποθέσωμεν, ὅτι θέλω νὰ μένῃ αὐτὸς εἰς τὴν ζωήν, μέχρις ὅτου ἔλθω, αὐτὸ τί ἐνδιαφέρει ἐσένα;

Αὐτὸς εἶναι ὁ μαθητής, ποὺ δίνει μαρτυρία γι’ αὐτά, καὶ ἔγραψε αὐτά, καὶ γνωρίζουμε, ὅτι ἡ μαρτυρία του εἶναι ἀληθινή.

Ὁ μαθητὴς δὲ ἐκεῖνος εἶναι αὐτός, ποὺ ἑξακολουθεῖ καὶ τώρα νὰ δίδῃ μαρτυρίαν δι’ αὐτά, ποὺ ἱστοροῦνται εἰς τὸ Εὐαγγέλιον τοῦτο, καὶ ὁ ὁποῖος κατέγραψε ταῦτα. Καὶ γνωρίζομεν, ὅτι ἡ μαρτυρία του εἶναι ἀληθής.

Αὐτὸς εἶναι ὁ μαθητὴς ἐκεῖνος, ποὺ δίδει τὴν μαρτυρίαν δι’ ὅλα αὐτὰ καὶ ποὺ τὰ ἔγραψεν εἰς τὸ Εὐγγέλιόν του. Καὶ γνωρίζομεν καλὰ ὅτι εἶναι ἀληθινὴ ἡ μαρτυρία του.

Ὑπάρχουν δὲ καὶ ἄλλα πολλά, ποὺ ἔκανε ὁ Ἰησοῦς, ποὺ ἐὰν γραφοῦν ἕνα πρὸς ἕνα, νομίζω, ὅτι οὔτε ὁλόκληρος ὁ κόσμος θὰ χωρέσῃ τὰ γραφόμενα βιβλία. Ἀμήν.

Ὑπάρχουν δὲ καὶ πολλὰ ἄλλα, ὅσα ἔκαμεν ὁ Ἰησοῦς, τὰ ὁποῖα, ἐὰν γράφωνται λεπτομερῶς ἕνα-ἕνα, νομίζω ὅτι καὶ αὐτὸς ὁ κόσμος μὲ ὅλας τὰς βιβλιοθήκας του δὲν θὰ χωρέσῃ τὰ βιβλία ποὺ θὰ γράφονται. Ἀληθῶς.

Ὑπάρχουν δὲ καὶ πολλὰ ἄλλα, ὅσα ἔκαμεν ὁ Ἰησοῦς, τὰ ὁποῖα ἐὰν ἤθελαν γραφῆ ἕνα πρὸς ἕνα, νομίζω ὅτι ὁλόκληρος ὁ κόσμος μὲ τὰς βιβλιοθήκας του δὲ θὰ ἐχωροῦσε τὰ βιβλία, ποὺ θὰ ἐγράφοντο. Πράγματι».