Κατὰ Λουκάν 1

Ἐπειδὴ πολλοὶ ἐπιχείρησαν νὰ συντάξουν διήγησι γιὰ τὰ γεγονότα, ποὺ συνέβησαν σ’ ἐμᾶς,

Ἐπειδὴ, ὡς γνωστόν, πολλοὶ ἀπεπειράθησαν νὰ συναρμολογήσουν διήγησιν τῶν γεγονότων καὶ διδασκαλιῶν, ποὺ μὲ βεβαιότητα εἶναι γνωστὰ εἰς ἡμᾶς τοὺς πιστούς,

Ἐπειδὴ πολλοὶ ἐπεχείρησαν νὰ συντάξουν διήγησιν περὶ τῶν διδασκαλιῶν καὶ τῶν γεγονότων, τὰ ὁποῖα εἰς ἡμᾶς τοὺς πιστοὺς εἶναι γνωστὰ μὲ ἀκρίβειαν καὶ βεβαιότητα,

συμφώνως πρὸς ὅσα παρέδωσαν σ’ ἐμᾶς ἐκεῖνοι, ποὺ ἐξ ἀρχῆς ὑπῆρξαν αὐτόπτες καὶ διάκονοι τοῦ Λόγου,

καθὼς μᾶς τὰ παρέδωσαν μὲ τὴν προφορικήν των διδασκαλίαν ἐκεῖνοι, ποὺ ἀπὸ τὴν ἀρχὴν τοῦ μεσσιακοῦ ἔργου τοῦ Σωτῆρος ἔγιναν αὐτόπται μάρτυρες αὐτοῦ καὶ ὑπηρέται τοῦ κηρύγματός του,

ὅπως μᾶς τὰ παρέδωσαν προφορικῶς ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ὑπῆρξαν ἀπὸ τὴν ἀρχὴν τοῦ μεσσιανικοῦ ἔργου τοῦ Σωτῆρος αὐτόπται μάρτυρες αὐτοῦ καὶ ὑπηρέται τοῦ κηρύγματός του,

φάνηκε καλὸ καὶ σ’ ἐμένα, ποὺ ἔχω παρακολουθήσει ὅλα ἐξ ἀρχῆς μὲ ἀκρίβεια, νὰ τὰ γράψω σ’ ἐσένα μὲ τὴ σειρά, ἐξοχώτατε Θεόφιλε,

ἐφάνη καὶ εἰς ἐμὲ καλόν, ὁ ὀποῖος ἔχω ἐξετάσει καὶ παρακολουθήσει μὲ προσοχὴν καὶ ἀκρίβειαν ὅλα ἐξ ἀρχῆς, ὅσα σχετίζονται πρὸς τὸ εὐαγγέλιον, νὰ σοῦ γράψω ταῦτα μὲ τὴν σειράν των, ἐκλαμπρότατε Θεόφιλε,

ἐφάνηκε καλὸν καὶ εἰς ἐμέ, ὁ ὁποῖος ἔχω παρακολουθήσει ἀπὸ τὴν ἀρχήν, μὲ προσοχὴν καὶ ἀκρίβειαν, ὅσα ἀναφέρονται εἰς τὴν ζωὴν καὶ τὸ ἔργον τοῦ Σωτῆρος, νὰ σοῦ τὰ γράψω μὲ τὴν σειράν των, εὐγενέστατε Θεόφιλε.

γιὰ νὰ μάθῃς τὴν ἀλήθεια τῶν πραγμάτων, γιὰ τὰ ὁποῖα εἶχες πληροφορίες.

διὰ νὰ γνωρίσῃς σαφῶς καὶ μὲ ἀκρίβειαν τὴν ἀσφαλῆ καὶ βεβαίαν ἀλήθειαν τῶν λόγων τῆς πίστεως, τοὺς ὁποίους διὰ ζώσῃς φωνῆς ἐδιδάχθης.

Καὶ τοῦτο, διὰ νὰ γνωρίσῃς μὲ σαφήνειαν καὶ ἀκρίβειαν τὴν ἀσφαλῆ καὶ βεβαίαν ἀλήθειαν τῆς διδασκαλίας, τὴν ὁποίαν προφορικῶς ἔχεις διδαχθῇ.

Κατὰ τὶς ἡμέρες τοῦ Ἡρῴδη τοῦ βασιλέως τῆς Ἰουδαίας ἦταν κάποιος ἱερεύς, ποὺ ὠνομαζόταν Ζαχαρίας, ἀπὸ τὴν ἱερατικὴ τάξι τοῦ Ἀβιά. Καὶ ἡ γυναῖκα του ἦταν μία ἀπὸ τὶς ἀπογόνους τοῦ Ἀαρών, καὶ ὠνομαζόταν Ἐλισάβετ.

Ἔζησε κατὰ τὰς ἡμέρας τοῦ Ἡρῴδου τοῦ βασιλέως τῆς Ἰουδαίας κάποιος ἱερεύς, ποὺ ἐλέγετο Ζαχαρίας, ἀπὸ τὴν τάξιν τῶν λειτουργῶν τοῦ ναοῦ, ἡ ὁποία κατήγετο ἀπὸ τὸν ἱερέα Ἀβιά. Καὶ ἡ γυναῖκα του ἦτο ἀπὸ τοὺς ἀπογόνους τοῦ Ἀαρών, καὶ τὸ ὄνομά της ἦτο Ἐλισάβετ.

Ἐζοῦσε κατὰς ἡμέρας τοῦ Ἡρῴδου, τοῦ βασιλέως τῆς Ἰουδαίας, ἕνας ἱερεύς, ὀνόματι Ζαχαρίας, ὁ ὁποῖος ἀνῆκε εἰς τὴν ἱερατικὴν τάξιν, ποὺ εἶχε τὸ ὄνομα τοῦ ἱερέως Ἀβιά, καὶ ἡ γυναίκα του, ἡ ὁποία ἐλέγετο Ἐλισάβετ, κατήγετο ἀπὸ τοὺς ἀπογόνους τοῦ Ἀαρών, δηλαδὴ ἀπὸ ἱερατικὴν τάξιν.

Ἦταν δὲ καὶ οἱ δύο εὐσεβεῖς ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ. Βάδιζαν συμφώνως πρὸς ὅλες τὶς ἐντολὲς καὶ τὰ παραγγέλματα τοῦ Κυρίου, ὥστε νὰ εἶναι ἄμεμπτοι.

Ἦσαν δὲ καὶ οἱ δύο ἐνάρετοι ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ, ὁ ὁποῖος ἐρευνᾷ καὶ γνωρίζει τὰς καρδίας ὅλων, καὶ ἐπολιτεύοντο σύμφωνα μὲ ὅλας ἐν γένει τὰς ἐντολὰς καὶ τὰ παραγγέλματα τοῦ Κυρίου, ἄμεμπτοι εἰς ὅλα καὶ ἐλεύθεροι ἀπὸ κάθε σοβαρὰν ἐνοχήν.

Ἦσαν δὲ καὶ οἱ δύο ἐνάρετοι ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ καὶ ἐζοῦσαν σύμφωνα μὲ ὅλας τὰς ἐντολὰς καὶ τὰ παραγγέλματα τοῦ Κυρίου, ἄμεμπτοι εἰς ὅλα καὶ ἀνεπίληπτοι.

Ἀλλὰ δὲν εἶχαν τέκνο, διότι ἡ Ἐλισάβετ ἦταν στεῖρα. Ἦταν δὲ καὶ οἱ δύο περασμένης ἡλικίας.

Καὶ δὲν εἶχαν τέκνον, διότι ἡ Ἐλισάβετ ἦτο στεῖρα, ἐπὶ πλέον δὲ καὶ οἱ δύο ἦσαν ἀρκετὰ προχωρημένοι εἰς τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς των.

Δὲν ὑπῆρχε ὅμως εἰς αὐτοὺς τέκνον, διότι ἡ Ἐλισάβετ ἦτο στεῖρα καὶ οἱ δύο ἦσαν ἀρκετὰ προχωρημένοι εἰς τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς των.

Ὅταν δὲ ἦλθεν ἡ σειρὰ νὰ ἐφημερεύσῃ ἡ δική του (ἱερατικὴ) τάξι, καὶ τελοῦσε τὰ ἱερατικά του καθήκοντα πρὸς τὸ Θεό,

Ἐνῷ δὲ ὁ Ζαχαρίας ἐτέλει ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ τὴν ἱερατικήν του λειτουργίαν κατὰ τὴν σειρὰν τῆς τάξεως καὶ πατριᾶς τῶν ἱερέων, εἰς τὴν ὁποίαν ἀνῆκε, συνέβη τὸ ἑξῆς:

Καθὼς δὲ ὁ Ζαχαρίας ὑπηρετοῦσε ὡς ἱερεὺς ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ εἰς τὸν ναόν, ὅταν εἶχε ἔλθει ἡ σειρὰ τῆς ἱερατικῆς τάξεως εἰς τὴν ὁποίαν ἀνῆκε,

ἐξελέγη μὲ κλῆρο, ὅπως συνηθιζόταν στὸ ἱερατεῖο, γιὰ νὰ εἰσέλθῃ στὸ ναὸ τοῦ Κυρίου καὶ νὰ θυμιάσῃ.

Σύμφωνα πρὸς τὴν κρατοῦσαν μεταξὺ τοῦ ἱερατείου συνήθειαν τοῦ νὰ ἐκλέγεται διὰ κλήρου ὁ ἱερεύς, ὁ ὁποῖος θὰ προσέφερε τὸ θυμίαμα, ἔλαχεν εἰς τὸν Ζαχαρίαν ὁ κλῆρος νὰ ἔμβῃ εἰς τὸν ναὸν τοῦ Κυρίου καὶ νὰ προσφέρῃ θυμίαμα ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου τῶν θυμιαμάτων.

τοῦ ἔλαχε μὲ κλῆρον, σύμφωνα μὲ τὴν κρατοῦσα συνήθειαν μεταξὺ τῶν ἱερέων, νὰ εἰσέλθῃ εἰς τὸν ναόν, δηλαδὴ εἰς τὰ ἅγια καὶ νὰ προσφέρῃ τὴν θυσίαν τοῦ θυμιάματος.

Ὅλο δὲ τὸ πλῆθος τοῦ λαοῦ προσευχόταν ἔξω (ἀπὸ τὸ ναὸ) κατὰ τὴν ὥρα τοῦ θυμιάματος.

Καὶ ὅλον τὸ πλῆθος τοῦ λαοῦ εὑρίσκετο συναθροισμένον καὶ προσηύχετο ἐκεῖ ἔξω εἰς τὰ προαύλια τοῦ ναοῦ τὴν ὥραν, ποὺ ἐκαίετο τὸ θυμίαμα.

Καὶ ὅλον τὸ πλῆθος τοῦ λαοῦ ἦτο κατὰ τὴν ὥραν τῆς προσφορᾶς τοῦ θυμιάματος ἔξω εἰς τὴν αὐλὴν τοῦ ναοῦ καὶ προσηύχετο.

Φανερώθηκε δὲ σ’ αὐτὸν ἄγγελος Κυρίου, καὶ στεκόταν στὰ δεξιὰ τοῦ θυσιαστηρίου τοῦ θυμιάματος.

Ἐφανερώθη δὲ εἰς αὐτὸν ἄγγελος Κυρίου, ὁ ὁποῖος ἐστέκετο εἰς τὰ δεξιὰ τοῦ θυσιαστηρίου, ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἔκαιαν τὸ θυμίαμα.

Παρουσιάσθη δὲ εἰς αὐτὸν ἄγγελος Κυρίου, ὄρθιος εἰς τὰ δεξιὰ τοῦ θυσιαστηρίου, ἐπάνω εἰς τὸ ὁποῖον ἔκαιε τὸ θυμίαμα.

Καὶ ταράχθηκε ὁ Ζαχαρίας ὅταν εἶδε, καὶ τὸν κυρίευσε φόβος.

Καὶ ἐταράχθη ὁ Ζαχαρίας, ὅταν τὸν εἶδε, καὶ φόβος ἐκυρίευσεν αὐτόν.

Καὶ ἐταράχθη ὁ Ζαχαρίας ὅταν τὸν εἶδε καὶ φόβος ἔπεσε ἐπάνω του.

Τοῦ εἶπε δὲ ὁ ἄγγελος· «Μὴ φοβᾶσαι, Ζαχαρία! Διότι εἰσακούσθηκε ἡ δέησί σου, καὶ ἡ γυναῖκα σου ἡ Ἐλισάβετ θὰ σοῦ γεννήσῃ υἱὸ καὶ θὰ τὸν ὀνομάσῃς Ἰωάννη.

Τοῦ εἶπε δὲ ὁ ἄγγελος· Μὴ φοβᾶσαι, Ζαχαρία. Τουναντίον χαῖρε, διότι εἰσακούσθῃ ἀπὸ τὸν Θεὸν ἡ παράκλησις, τὴν ὁποίαν πολλὰς φορὰς ἕως τώρα ἔκαμες. Καὶ ἡ γυναῖκα σου ἡ Ἐλισάβετ θὰ σοῦ γεννήσῃ τέκνον, καὶ θὰ καλέσῃς τὸ ὄνομά του Ἰωάννην.

Εἶπε δὲ πρὸς αὐτὸν ὁ ἄγγελος· «μὴ φοβῆσαι, Ζαχαρία· διότι ἡ δέησίς σου ἔγινε ἀκουστὴ ἀπὸ τὸν Θεὸν καὶ ἡ γυναίκα σου Ἐλισάβετ θά σοῦ γεννήσῃ παιδὶ καὶ θὰ καλέσῃς τὸ ὄνομά του Ἰωάννην.

Καὶ θὰ ἔχῃς χαρὰ καὶ ἀγαλλίασι. Καὶ πολλοὶ θὰ χαροῦν γιὰ τὴ γέννησί του.

Καὶ θὰ δοκιμάσῃς χαρὰν καὶ ἀγαλλίασιν καὶ πολλοί, ὅταν θὰ ἀκούσουν τὸ προφητικὸν κήρυγμά του, θὰ χαροῦν διὰ τὴν γέννησίν του.

Καὶ θὰ εἶναι αὐτὸ τὸ γεγονὸς χαρὰ καὶ ἀγαλλίασις διὰ σέ, καὶ πολλοί, ὅταν ἀργότερα ἀκούσουν τὸ κήρυγμά του, θὰ χαροῦν διὰ τὴν γέννησίν του.

Θὰ εἶναι δὲ μεγάλος μπροστὰ στὰ μάτια τοῦ Κυρίου. Καὶ κρασὶ καὶ ἄλλα μεθυστικὰ ποτὰ δὲν θὰ πιῇ. Καὶ θὰ γεμίσῃ ἀπὸ Πνεῦμα Ἅγιο ἀκόμη ἀπὸ τὴν κοιλία τῆς μητέρας του.

Θὰ προκληθῇ δὲ ἡ μεγάλη αὐτὴ χαρά, διότι θὰ εἶναι πραγματικῶς μέγας ἄνθρωπος, ἀπὸ αὐτὸν τὸν Κύριον ἀνεγνωρισμένος τοιοῦτος. Καὶ δὲν θὰ πίῃ οἶνον ἢ ἄλλο μεθυστικὸν ποτόν. Καὶ θὰ τοῦ δοθοῦν ἄφθονα τὰ χαρίσματα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ἀπὸ αὐτὸν ἀκόμη τὸν καιρόν, ποὺ θὰ εἶναι εἰς τὴν κοιλίαν τῆς μητέρας του.

Διότι αὐτὸς θὰ ἀναδειχθῇ μέγας ἐνώπιον τοῦ Κυρίου καὶ δὲν θὰ πιῇ ποτὲ οἶνον ἢ ἄλλο οἰνοπνευματῶδες ποτόν. Καὶ ἀπὸ τὸν καιρὸν ἀκόμη, ποὺ θὰ εὑρίσκεται εἰς τὴν κοιλίαν τῆς μητρός του, θὰ λάβῃ πλούσια τὰ χαρίσματα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.

Καὶ πολλοὺς ἀπὸ τοὺς Ἰσραηλῖτες θὰ ἐπιστρέψῃ στὸν Κύριο τὸ Θεό τους.

Καὶ πολλοὺς ἀπὸ τοὺς ἀπογόνους τοῦ Ἰσραήλ, ποὺ ἔχουν ἀπομακρυνθῆ καὶ ἀποπλανηθῆ ἀπὸ τὸν Θεὸν μὲ τὰς ἁμαρτίας των, θὰ τοὺς ἐπαναφέρῃ διὰ τῆς μετανοίας εἰς τὸν ἐνανθρωπήσαντα Κύριον, τὸν Θεόν τους.

Καὶ πολλοὺς ἀπὸ τοὺς ἀπογόνους τοῦ Ἰσραὴλ θὰ ἐπαναφέρῃ μετανοημένους εἰς τὸν Κύριον καὶ Θεόν των.

Αὐτὸς δὲ θὰ προπορευθῇ ἀπ’ αὐτὸν (τὸν Κύριο τὸ Θεὸ) μὲ ἰσχὺ καὶ δύναμι Ἠλιού (τοῦ προφήτου Ἠλία δηλαδή), γιὰ νὰ ἐπιστρέψῃ καρδιὲς γονέων στὰ τέκνα, καὶ ἀπειθεῖς στὴ φρόνησι τῶν εὐσεβῶν, καὶ ἔτσι νὰ ἑτοιμάσῃ γιὰ τὸν Κύριο λαὸ μὲ προορισμό».

Καὶ αὐτὸς θὰ προπορευθῇ ἐνώπιον αὐτοῦ τοῦ θεανθρώπου Μεσσίου, μὲ τὸ αὐτὸ προφητικὸν χάρισμα τοῦ Πνεύματος καὶ μὲ τὴν αὐτὴν παρρησίαν καὶ ἄφοβον δραστηριότητα, τὴν ὁποίαν εἶχε καὶ ὁ Ἠλίας. Καὶ θὰ χρησιμοποιῇ ταῦτα διὰ νὰ ξαναγυρίσῃ εἰς τὰ παιδιὰ τὰς καρδίας τῶν πατέρων, ποὺ ἐψυχράνθησαν καὶ ἔχασαν καὶ αὐτὴν τὴν φυσικὴν στοργήν των, καὶ νὰ θερμάνῃ ἔτσι καὶ σφίξῃ στενώτερον τοὺς οἰκογενειακοὺς δεσμούς· ἀκόμη δὲ τοὺς ἀπειθεῖς καὶ δυστρόπους νὰ τοὺς ἐπαναφέρῃ εἰς τὰς σκέψεις καὶ εἰς τὸ φρόνημα τῶν δικαίων, μεταβάλλων αὐτοὺς εἰς ἐναρέτους. Καὶ ἔτσι νὰ ἑτοιμάσῃ εἰς τὸν Κύριον λαὸν θρησκευτικῶς καὶ ἠθικῶς προπαρασκευασμένον, ἵνα ὑποδεχθῇ καὶ ἐγκολπωθῇ αὐτὸν ὡς Σωτῆρα.

Καὶ αὐτὸς θὰ προηγηθῇ ὀλίγον χρόνον ἐνωρίτερον ἐμπρὸς ἀπὸ τὸν Μεσσίαν, μὲ τὸ προφητικὸν πνεῦμα καὶ τὴν δύναμιν τοῦ Ἡλιού. Διὰ νὰ ξαναγυρίσῃ τίς σκληρυμμένες καρδιὲς τῶν πατέρων, γεμᾶτες τώρα στοργήν, πρὸς τὰ τέκνα των, καὶ τοὺς ἀπειθεῖς νὰ τοὺς ἐπαναφέρῃ εἰς τὴν σύνεσιν καὶ τὰ φρονήματα τῶν δικαίων καὶ νὰ ἑτοιμάσῃ ἔτσι εἰς τὸν Κύριον λαὸν προπαρασκευασμένον διὰ νὰ ὑποδεχθῇ τὸν Σωτῆρα.

Εἶπε δὲ ὁ Ζαχαρίας πρὸς τὸν ἄγγελο· «Πῶς θὰ πεισθῶ γι’ αὐτό; Διότι ἐγὼ εἶμαι ἡλικιωμένος καὶ ἡ γυναῖκα μου ἐπίσης περασμένης ἡλικίας».

Καὶ εἶπεν ὁ Ζαχαρίας πρὸς τὸν ἄγγελον· Μὲ ποῖον σημεῖον θὰ βεβαιωθῶ περὶ αὐτοῦ, ποὺ μοῦ λέγεις; Φαίνεται τοῦτο ἀπίθανον καὶ ἀπίστευτον, διότι ἐγὼ εἶμαι γέρων καὶ ἡ γυναῖκα μου εἶναι περασμένης ἡλικίας.

Καὶ εἶπεν ὁ Ζαχαρίας πρὸς τὸν ἄγγελον· «κατὰ ποῖον τρόπον θὰ γνωρίσω μὲ βεβαιότητα αὐτό, ποὺ μοῦ λέγεις; Διότι ἐγὼ εἶμαι γέρων καὶ ἡ γυναίκα μου ἔχει προχωρήσει πλέον εἰς τὴν ἡλικίαν της».

Καὶ ὁ ἄγγελος ἀποκρίθηκε καὶ τοῦ εἶπε· «Ἐγὼ εἶμαι ὁ Γαβριήλ, ποὺ παρίσταμαι ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ, καὶ μὲ ἀπέστειλε γιὰ νὰ μιλήσω σὲ σένα καὶ νὰ σοῦ ἀναγγείλω αὐτὰ τὰ εὐχάριστα.

Καὶ ὁ ἄγγελος ἀπεκρίθη καὶ τοῦ εἶπεν· Ἐγὼ εἶμαι ὁ Γαβριήλ, ποὺ παραστέκομαι ἐμπρὸς εἰς τὸν Θεόν, διὰ νὰ τὸν ὑπηρετῶ ὡς ἕνας ἀπὸ τοὺς ἀρχαγγέλους του. Καὶ ἐστάλην ἀπὸ τὸν Θεὸν νὰ σοῦ ὁμιλήσω καὶ νὰ σοῦ φέρω τὰς χαροποιοὺς αὐτὰς εἰδήσεις.

Καὶ ἀποκριθεὶς ὁ ἄγγελος τοῦ εἶπεν· «ἐγὼ εἶμαι ὁ Γαβριήλ ποὺ παρίσταμαι ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ καὶ ἀπεστάλην ἀπὸ αὐτὸν νὰ σοῦ ὁμιλήσω καὶ νὰ σοῦ ἀναγγείλω τὰς χαρμοσύνους ταύτας εἰδήσεις.

Καὶ ἰδοὺ θὰ εἶσαι βωβὸς καὶ δὲν θὰ μπορῇς νὰ μιλήσῃς μέχρι τὴν ἡμέρα, ποὺ θὰ γίνουν αὐτά, ἐπειδὴ δὲν πίστευσες στοὺς λόγους μου, οἱ ὁποῖοι θὰ ἐκπληρωθοῦν στὸν καιρό τους».

Καὶ ἀφοῦ ζητεῖς σημεῖον, ἰδού, ἔχεις αὐτό, ὄχι ὅμως ὅπως τὸ θέλεις: Θὰ εἶσαι βωβὸς καὶ δὲν θὰ ἠμπορῇς νὰ ὁμιλήσῃς μέχρι τῆς ἡμέρας, ποὺ θὰ γίνουν αὐτά, δηλαδὴ ἡ γέννησις τοῦ παιδίου καὶ ἡ ὀνομασία αὐτοῦ. Καὶ σοῦ ἐπιβάλλεται ἡ τιμωρία αὐτή, ἐπειδὴ δὲν ἐπίστευσες εἰς τοὺς λόγους μου, οἱ ὁποῖοι θὰ πραγματοποιηθοῦν ἐξ ὁλόκλήρου εἰς τὸν καιρόν τους.

Καὶ ἐφ’ ὅσον ζητεῖς σημεῖον, διὰ νὰ πιστεύσῃς, ἰδοὺ θὰ εἶσαι βωβὸς καὶ δὲν θὰ ἠμπορῇς νὰ ὁμιλήσῃς μέχρι τὴν ἡμέραν, ποὺ θὰ πραγματοποιηθοῦν αὐτά. Καὶ τοῦτο, διότι δὲν ἐπίστευσες εἰς τοὺς λόγους μου, οἱ ὁποῖοι ὀπωσδήποτε θὰ πραγματοποιηθοῦν εἰς τὸν καιρόν των».

Ὁ δὲ λαὸς περίμενε τὸ Ζαχαρία καὶ ἀποροῦσε, διότι ἔμενε πολλὴ ὥρα μέσα στὸ ναό.

Καὶ ὁ λαὸς ἐν τῷ μεταξὺ ἐξηκολούθει νὰ περιμένῃ τὸν Ζαχαρίαν. Καὶ εὑρίσκοντο ὅλοι εἰς ἀπορίαν, διότι ἐβράδυνε καὶ ἠργοπορεῖ οὗτος μέσα εἰς τὸν ναόν.

Ὁ δὲ λαὸς ἐξακολουθοῦσε νὰ περιμένῃ τὸν Ζαχαρίαν καὶ ἀποροῦσαν ὅλοι διὰ τὴν ἀργοπορίαν μέσα εἰς τὸν ναόν.

Καὶ ὅταν βγῆκε, δὲν μποροῦσε νὰ τοὺς μιλήσῃ, καὶ κατάλαβαν, ὅτι εἶχε δεῖ ὀπτασία μέσα στὸ ναό. Τοὺς ἔκανε δὲ νεύματα καὶ παρέμενε βωβός.

Ὅταν δὲ ὁ Ζαχαρίας ἐβγῆκεν ἀπὸ τὸ θυσιαστήριον, δὲν ἠδύνατο νὰ τοὺς ὁμιλήσῃ καὶ νὰ ἀπαντήσῃ εἰς ὅσους τὸν ἠρώτων διὰ τὴν ἀργοπορίαν του. Καὶ ἐκατάλαβαν, δὴ εἶχεν ἴδει ὀπτασίαν μέσα εἰς τὸν ναόν. Καὶ αὐτὸς ἐξηκολούθει νὰ συνεννοῆται μὲ αὐτοὺς διὰ νευμάτων καὶ ἔμενε κωφὸς καὶ ἄλαλος.

Ὅταν δὲ αὐτὸς ἐβγῆκε, δὲν ἠμποροῦσε νὰ ὁμιλήσῃ πρὸς αὐτοὺς καὶ ἐκατάλαβαν ὅτι εἶχεν ἰδεῖ κάποιαν ὀπτασίαν μέσα εἰς τὸν ναόν. Καὶ αὐτὸς ἔκανε συνεχῶς νοήματα πρὸς αὐτοὺς καὶ ἕμενε κωφὸς καὶ ἄλαλος.

Καὶ ὅταν συμπληρώθηκαν οἱ ἡμέρες τῆς ἱερατικῆς ὑπηρεσίας του, πῆγε στὸ σπίτι του.

Καὶ ὅταν συνεπληρώθησαν αἱ ἡμέραι, ποὺ ἦτο ὑποχρεωμένος νὰ λειτουργῇ εἰς τὸν ναόν, συνέβη νὰ ἀναχωρήσῃ ἀπὸ τὰ Ἱεροσόλυμα καὶ ἐπῆγεν εἰς τὸ σπίτι του.

Καὶ ὅταν ἐτελείωσαν αἱ ἡμέραι τῆς ὑπηρεσίας του εἰς τὸν ναὸν ἀνεχώρησε καὶ ἦλθεν εἰς τὸ σπίτι του.

Μετὰ δὲ ἀπὸ τὶς ἡμέρες αὐτὲς συνέλαβεν ἡ Ἐλισάβετ ἡ γυναῖκα του, καὶ ἔκρυβε τὴν ἐγκυμοσύνη της ἐπὶ πέντε μῆνες,

Ὕστερα δὲ ἀπὸ αὐτὰς τὰς ἡμέρας ἔμεινεν ἔγκυος ἡ σύζυγος του ἡ Ἐλισάβετ, καὶ ἐπὶ μήνας πέντε ἔκρυπτεν ἐπιμελῶς τὸν ἑαυτόν της ἀπὸ συστολὴν διὰ τὴν ἐγκυμοσύνην της.

Ἔπειτα δὲ ἀπὸ τὰς ἡμέρας αὐτὰς ἔμεινεν ἔγκυος ἡ γυναῖκα του ἡ Ἐλισάβετ καὶ ἔκρυπτε ἐπιμελῶς τὸν ἑαυτόν της ἐπὶ πέντε μῆνας.

καὶ (ἔπειτα) ἔλεγε· «Ἔτσι ἔκανε σὲ μένα ὁ Κύριος κατὰ τὶς ἡμέρες (τῆς περασμένης ἡλικίας μου), κατὰ τὶς ὁποῖες ἐπέβλεψε μὲ εὐμένεια, γιὰ ν’ ἀφαιρέσῃ τὴ ντροπή μου (γιὰ τὴν ἀτεκνία μου) μεταξὺ τῶν ἀνθρώπων».

Ἀλλ’ ὅταν πλέον δὲν ἠδύνατο νὰ κρυβῇ, ἔλεγεν εἰς αὐτοὺς ποὺ τὴν συνέχαιρον, ὅτι ἔτσι εἰς ἡλικίαν περασμένην μου ἔχει κάμει τὸ καλὸ αὐτὸ ὁ Θεὸς κατὰ τὰς ἡμέρας αὐτάς, ποὺ ἐπέβλεψε μὲ εὐμένειαν διὰ νὰ ἀφαιρέσῃ τὴν στείρωσιν καὶ ἀτεκνίαν μου, ἡ ὁποία μοῦ ἔφερεν ἐντροπὴν μεταξὺ τῶν ἀνθρώπων.

Καὶ ὅταν τὸ γεγονὸς ἔγινε πλέον φανερόν, ἔλεγεν ἡ Ἐλισάβετ ὅτι «ἔτσι μοῦ ἔχει κάμει τὸ καλὸ αὐτὸ ὁ Κύριος εἰς τὰς ἡμέρας τῆς γεροντικῆς μου ἡλικίας, κατὰ τὰς ὁποίας ἐπέβλεψε μὲ καλωσύνην καὶ εὐδόκησε νὰ μοῦ ἀφαιρέσῃ τὴν ἐντροπὴν τῆς ἀτεκνίας μου μεταξὺ τῶν ἀνθρώπων».

Κατὰ τὸν ἕκτο δὲ μῆνα (τῆς ἐγκυμοσύνης τῆς Ἐλισάβετ) ὁ Θεὸς ἀπέστειλε τὸν ἄγγελο Γαβριὴλ σὲ μία πόλι τῆς Γαλιλαίας ὀνομαζομένη Ναζαρέτ,

Κατὰ δὲ τὸν ἕκτον μῆνα τῆς ἐγκυμοσύνης τῆς Ἐλισάβετ ἀπεστάλη ἀπὸ τὸν Θεὸν ὁ ἄγγελος Γαβριήλ εἰς μίαν πόλιν τῆς Γαλιλαῖας, ποὺ ἐλέγετο Ναζαρέτ,

Κατὰ δὲ τὸν ἕκτον μῆνα ἀπὸ τότε ποὺ εἶχε μείνει ἔγκυος ἡ Ἐλισάβετ, ἐστάλη ἀπὸ τὸν Θεὸν ὁ ἄγγελος Γαβριὴλ εἰς μίαν πόλιν τῆς Γαλιλαίας, ὀνόματι Ναζαρέτ,

πρὸς μία παρθένο μνηστευμένη μὲ ἄνδρα ὀνομαζόμενο Ἰωσὴφ ἀπὸ τὸ γένος τοῦ Δαβίδ, τὸ δὲ ὄνομα τῆς παρθένου ἦταν Μαριάμ.

πρὸς μίαν κόρην ἀρραβωνισμένην πρὸς ἄνδρα, τοῦ ὁποίου τὸ ὄνομα ἦτο Ἰωσήφ. Καὶ ἡ κόρη αὐτὴ κατήγετο ἀπὸ τὸ γένος τοῦ Δαβίδ. Καὶ τὸ ὄνομα τῆς κόρης ἦτο Μαριάμ.

πρὸς μίαν παρθένον, μνηστευομένην μὲ ἄνδρα ὀνόματι Ἰωσήφ, ἡ ὁποία κατήγετο ἀπὸ τὸ γένος Δαυΐδ. Καὶ ἡ παρθένος ὠνομάζετο Μαριάμ.

Καὶ ὅταν ὁ ἄγγελος παρουσιάσθηκε σ’ αὐτὴν εἶπε· Χαῖρε σύ, ποὺ εἶσαι γεμάτη ἀπὸ χάρι! Ὁ Κύριος εἶναι μαζί σου. Εὐλογημένη εἶσαι σὺ περισσότερο ἀπ’ ὅλες τὶς γυναῖκες.

Καὶ ἀφοῦ ἐμβῆκεν ὁ ἄγγελος εἰς τὸ δωμάτιον της τῆς εἶπε· Χαῖρε σύ, ἡ ὁποία ἔχεις λάβει πολλὰς καὶ ἐξαιρετικὰς χάριτας ἀπὸ τὸν Θεόν. Ὁ Κύριος εἶναι μαζί σου καὶ αὐτὸς σὲ ἐχαρίτωσε. Ἔχεις εὐλογηθῆ σύ, ὅσον καμμία ἄλλη ἀπὸ τὰς γυναῖκας.

Ἀφοῦ δὲ ὁ ἄγγελος εἰσῆλθεν εἰς τὸ σπίτι, εἶπε πρὸς αὐτήν· «χαῖρε σύ, ποὺ ἔλαβες μεγάλας καὶ ἐξαιρετικὰς χάριτας ἀπὸ τὸν Θεόν· ὁ Κύριος εἶναι μαζῆ σου. Εἶσαι σὺ εὐλογημένη ὅσον καμμία ἄλλη μεταξὺ τῶν γυναικῶν».

Ἀλλ’ αὐτή, ὅταν εἶδε, ταράχθηκε πολὺ ἀπὸ τὸ λόγο του καὶ σκεπτόταν ἀπὸ ποῦ ἄραγε προέρχεται καὶ ποῦ ἀποβλέπει ὁ χαιρετισμὸς αὐτός.

Αὐτὴ δέ, ὅταν εἶδε τὸν ἄγγελον, ἐταράχθη πολὺ ἀπὸ τὸν λόγον ποὺ τῆς εἶπε καὶ ἐσκέπτετο μέσα της, ποίαν σημασίαν καὶ ποῖον σκοπὸν νὰ εἶχεν ὁ χαιρετισμὸς αὐτός.

Αὐτὴ δέ, ὅταν εἶδε τὸν ἄγγελον, ἐταράχθη πολὺ ἀπὸ τὰ λόγια του καὶ ἐσκέπτετο μέσα της τί σημαίνει καὶ ποῖον σκοπὸν ἔχει αὐτὸς ὁ χαιρετισμός.

Ὁ δὲ ἄγγελος τῆς εἶπε· «Μὴ φοβᾶσαι, Μαριάμ! Διότι ἔτυχες εὐνοίας ἀπὸ τὸ Θεό.

Καὶ εἶπεν ὁ ἄγγελος εἰς αὐτήν· Μὴ φοβῆσαι, Μαριάμ. Τουναντίον πρέπει νὰ χαρῇς, διότι ἐκρίθης ἀξία ἐξαιρετικῆς εὐνοίας ἀπὸ τὸν Θεόν.

Καὶ εἶπεν ὁ ἄγγελος πρὸς αὐτήν· «μὴ φοβᾶσαι, Μαριάμ, διότι εὐρῆκες ἐξαιρετικὴν εὔνοιαν καὶ εὐλογίαν ἐκ μέρους τοῦ Θεοῦ.

Καὶ ἰδοὺ θὰ συλλάβῃς στὴν κοιλία καὶ θὰ γεννήσῃς υἱό, καὶ θὰ τὸν ὀνομάσῃς Ἰησοῦ.

Καὶ ἰδοὺ ἡ χάρις ἡ ἐξαιρετική, ποὺ δὲν τὴν ἔλαβε ποτὲ καμμία ἅλλη γυναῖκα καὶ τὴν ὁποίαν μόνον σὺ ἠξιώθης νὰ λάβῃς· θὰ συλλάβῃς εἰς τὴν κοιλίαν σου καὶ θὰ γεννήσῃς υἱὸν καὶ θὰ καλέσῃς τὸ ὄνομά του Ἰησοῦν.

Καὶ ἰδοὺ θὰ συλλάβῃς καὶ θὰ γεννήσῃς υἱὸν καὶ θὰ καλέσῃς τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἰησοῦν.

Αὐτὸς θὰ εἶναι μέγας καὶ Υἱὸς τοῦ Ὑψίστου θὰ ὀνομασθῇ. Καὶ θὰ τοῦ δώσῃ ὁ Κύριος ὁ Θεὸς τὸ θρόνο τοῦ Δαβὶδ τοῦ πατέρα του (τοῦ προγόνου του),

Οὗτος θὰ εἶναι μέγας καὶ διὰ τὴν ἁγιότητα καὶ διὰ τὸ ἀξίωμά του. Καὶ μολονότι διὰ τῆς ἐνανθρωπήσεώς του θὰ ἐξομοιωθῇ πρὸς τοὺς ἀνθρώπους, θὰ ἀναγνωρισθῇ Υἱός τοῦ Θεοῦ, τοῦ ὑψηλοτέρου καὶ ἀνωτέρου ἀπὸ ὅλα καὶ ἐξουσιάζοντος αὐτά. Καὶ θὰ τὸν ἀνυψώσῃ Κύριος ὁ Θεὸς καὶ ὡς ἄνθρωπον. Καὶ θὰ τοῦ δώσῃ τὸν θρόνον τοῦ προπάτορός του Δαβίδ.

Αὐτὸς θὰ εἶναι μέγας διὰ τὴν ἁγιότητα καὶ τὸ ἔργον του. Καὶ θὰ ὀνομασθῇ ὁ κατ’ ἐχοχὴν Υἱὸς τοῦ ὑψίστου. Καὶ θὰ δώσῃ εἰς αὐτὸν Κύριος ὁ Θεὸς τὸν θρόνον τοῦ προπάτορός του Δαυΐδ.

καὶ θὰ βασιλεύῃ στὸν οἶκο τοῦ Ἰακὼβ παντοτινά, καὶ τῆς βασιλείας του δὲν θὰ ὑπάρξῃ τέλος».

Καὶ θὰ βασιλεύσῃ εἰς τοὺς αἰῶνας ὡς ἀθάνατος καὶ παντοτεινὸς ἀρχιερεὺς καὶ βασιλεὺς ἐπὶ τῶν πιστῶν ὅλων τῶν γενεῶν, οἱ ὁποῖοι θ’ ἀποτελοῦν τὴν πνευματικὴν καὶ ἀληθῆ οἰκογένειαν τοῦ Ἰακώβ, καὶ ἡ βασιλεία του δὲν θὰ ἔχῃ τέλος ὅπως τῶν ἐπιγείων βασιλέων, ἀλλὰ θὰ εἶναι ἀτελεύτητος καὶ παντοτεινὴ σὰν αὐτήν, ποὺ μόνος ὁ Θεὸς βασιλεύει.

Καὶ θὰ βασιλεύσῃ εἰς τοὺς αἰῶνας ὡς αἰώνιος βασιλεὺς εἰς ὅλας τὰς γενεὰς τῶν πιστῶν, ποὺ θὰ ἀποτελοῦν τὴν νέαν πνευματικὴν οἰκογένειαν τοῦ Ἰακώβ. Καὶ ἡ βασιλεία του δὲν θὰ λάβῃ τέλος».

Εἶπε δὲ ἡ Μαριὰμ πρὸς τὸν ἄγγελο· «Πῶς αὐτὸ θὰ συμβῇ σ’ ἐμένα, ἀφοῦ δὲν συνευρίσκομαι μὲ ἄνδρα;».

Εἶπε δὲ ἡ Μαριὰμ πρὸς τὸν ἄγγελον· Πῶς θὰ γίνῃ τὸ πρωτοφανὲς καὶ πρωτάκουστον αὐτὸ καὶ πῶς θὰ συλλάβω καὶ θὰ γεννήσω, ἀφοῦ δὲν γνωρίζω ἄνδρα;

Εἶπε δὲ ἡ Μαριὰμ πρὸς τὸν ἄγγελον· «πῶς θὰ γίνῃ τὸ πρωτάκουστον τοῦτο, νὰ γεννήσω υἱόν, ἀφοῦ δὲν γνωρίζω ἄνδρα;

Καὶ ὁ ἄγγελος τῆς ἀπάντησε· «Πνεῦμα Ἅγιο θὰ ἔλθῃ ἐπάνω σου καὶ δύναμι τοῦ Ὑψίστου θὰ σὲ ἐπισκιάσῃ. Γι’ αὐτὸ καὶ τὸ ἅγιο παιδί, ποὺ θὰ γεννηθῇ, θὰ εἶναι Υἱὸς τοῦ Θεοῦ (ὄχι υἱὸς ἀνδρός).

Καὶ ὁ ἄγγελος ἀπεκρίθη καὶ τῆς εἶπε· τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον, ποὺ θὰ σὲ καθαρίσῃ ἀπὸ τὸ προπατορικὸν ἁμάρτημα καὶ θὰ σὲ ἑξαγιάσῃ, θὰ ἔλθῃ εἰς σὲ καὶ δύναμις τοῦ Ὑψίστου θὰ ρίψῃ τὴν δημιουργικὴν καὶ προστατευτικὴν σκέπην καὶ σκιάν της ἐπὶ σοῦ. Δι’ αὐτὸ δὲ καὶ τὸ ἀπολύτως ἀναμάρτητον καὶ ἅγιον βρέφος, ποὺ κατὰ τὸν ὑπερφυσικὸν αὐτὸν τρόπον θὰ γεννηθῇ, θὰ ἀναγνωρισθῇ ὅτι εἶναι αὐτὸς ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ.

Καὶ ἀπεκρίθη ὁ ἄγγελος καὶ τῆς εἶπε· «τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον ποὺ θὰ σὲ ἀπαλλάξῃ ἀπὸ τὸ προπατορικὸν ἁμάρτημα καὶ θὰ σὲ ἐξαγιάσῃ, θὰ ἔλθῃ εἰς σὲ καὶ ἡ δημιουργικὴ δύναμις τοῦ Ὑψίστου θὰ σὲ περικαλύψῃ καὶ θὰ σὲ διαποτίσῃ. Δι’ αὐτὸ καὶ τὸ ἀπολύτως ἅγιον καὶ ἀναμάρτητον βρέφος, τὸ ὁποῖον κατὰ τὸν ὑπερφυσικὸν αὐτὸν τρόπον θὰ γεννηθῇ ἀπὸ σέ, θὰ κληθῇ, διότι θὰ εἶναι, ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ.

Ἰδοὺ δὲ ἡ Ἐλισάβετ ἡ συγγενής σου ἔχει συλλάβει καὶ αὐτὴ υἱὸ στὰ γεράματά της, καὶ νὰ αὐτή, ποὺ τὴν ἔλεγαν στεῖρα, τώρα εἶναι στὸν ἕκτο μῆνα της.

Καὶ διὰ νὰ βεβαιωθῇς περὶ τοῦ ὅτι θὰ γίνῃ πράγματι τὸ μέγα αὐτὸ θαῦμα εἰς σέ, σοῦ γνωστοποιῶ ἕνα ἄλλο μικρότερον μὲν θαῦμα, τὸ ὁποῖον ὅμως δὲν θὰ τὸ ἐπερίμενες. Ἰδοὺ ἡ συγγενής σου Ἐλισάβετ ἔχει συλλάβει καὶ αὐτὴ υἱὸν εἰς τὴν γεροντικήν της ἡλικίαν. Καὶ ὁ μῆνας αὐτὸς εἶναι ὁ ἕκτος μῆνας τῆς ἐγκυμοσύνης τῆς γυναικὸς αὐτῆς, ποὺ ἕως τώρα τὴν ἔλεγαν ὅλοι στεῖραν.

Ἰδοὺ δὲ ὅτι καὶ ἡ Ἐλισάβετ ἡ συγγενής σου ἔχει συλλάβει καὶ αὐτὴν υἱὸν εἰς τὴν γεροντικήν της ἡλικίαν. Καὶ ὁ μῆνας αὐτὸς εἶναι ὁ ἕκτος τῆς ἐγκυμοσύνης εἰς αὐτήν, τὴν ὁποίαν ἕως τώρα ἔλεγαν στεῖραν.

Διότι δὲν εἶναι ἀδύνατο στὸ Θεὸ κανένα πρᾶγμα».

Καὶ ὅμως εἶναι τώρα ἔγκυος, διότι δὲν εἶναι ἀδύνατον εἰς τὸν Θεὸν κάθε τι θαυμαστὸν καὶ καταπληκτικόν, τὸ ὁποῖον ὁ ἀσθενὴς ἄνθρωπος διὰ λόγου θὰ παρίστανεν ὡς ὑπέρτερον τῶν δυνάμεών του.

Διότι δὲν εἶναι ἀδύνατον εἰς τὸν Θεὸν κάθε τί θαυμαστὸν καὶ ὑπερφυσικόν».

Ἡ δὲ Μαριὰμ εἶπε· «Ἰδοὺ εἶμαι ἡ δούλη τοῦ Κυρίου. Ἂς γίνῃ σὲ μένα συμφώνως πρὸς τὸ λόγο σου». Καὶ ἔφυγε ἀπ’ αὐτὴν ὁ ἄγγελος.

Εἶπε δὲ ἡ Μαριάμ· Ἰδοὺ εἶμαι ἡ δούλη τοῦ Κυρίου, ἡ πρόθυμος νὰ ὑπηρετήσω τὰς βουλάς του. Εἴθε νὰ γίνῃ εἰς ἐμὲ σύμφωνα μὲ αὐτὸ ποὺ εἶπες. Καὶ μετὰ τὸν λόγον της τοῦτον, διὰ τοῦ ὁποίου ἐν πάσῃ ταπεινώσει ἐξεδήλωσε τὴν ὑποταγήν της εἰς τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ καὶ ἐνεπιστεύθη ἑαυτὴν εἰς τὴν πρόνοιάν του, ἔφυγεν ἀπὸ αὐτὴν ὁ ἄγγελος.

Εἶπε δὲ ἡ Μαριάμ· «ἰδοὺ ἡ δούλη τοῦ Κυρίου πρόθυμος νὰ ὑποταχθῶ εἰς τὴν θείαν βουλήν. Ἂς γίνῃ σύμφωνα μὲ τὸν λόγον σου». Καὶ ἀνεχώρησεν ἀπὸ αὐτὴν ὁ ἄγγελος.

Σηκώθηκε δὲ ἡ Μαριὰμ τὶς ἡμέρες αὐτὲς καὶ πῆγε γρήγορα στὴν ὀρεινὴ περιοχὴ σὲ μιὰ πόλι τῆς φυλῆς τοῦ Ἰούδα.

Ἐσηκώθη δὲ ἡ Μαριὰμ κατὰ τὰς ἡμέρας αὐτάς, ποὺ ἐπηκολούθησαν εἰς τὸν εὐαγγελισμόν της, καὶ ἐπῆγε γρήγορα καὶ χωρὶς ἀναβολὴν εἰς τὴν ὀρεινὴν περιοχὴν τῆς Ἰουδαίας, εἰς κάποιαν πόλιν τῆς περιφερείας, εἰς τὴν ὁποίαν κατοικοῦσεν ἡ φυλὴ τοῦ Ἰούδα.

Ἀνεχώρησε δὲ ἡ Μαριὰμ κατὰ τὰς ἡμέρας αὐτάς, ἀμέσως μετὰ τὸν εὐαγγελισμόν της, καὶ ἐπῆγε γρήγορα εἰς τὴν ὀρεινὴν περιοχὴν τῆς Ἰουδαίας, εἰς κάποιαν πόλιν τῆς φυλῆς Ἰούδα.

Καὶ μπῆκε στὸ σπίτι τοῦ Ζαχαρία, καὶ χαιρέτισε τὴν Ἐλισάβετ.

Καὶ ἐμβῆκεν εἰς τὸ σπίτι τοῦ Ζαχαρίου καὶ ἐχαιρέτισεν αὐτὴ πρώτη τὴν Ἐλισάβετ.

Καὶ εἰσῆλθε εἰς τὸ σπίτι τοῦ Ζαχαρίου καὶ ἐχαιρέτησε τὴν Ἐλισάβετ.

Καὶ μόλις ἡ Ἐλισάβετ ἄκουσε τὸ χαιρετισμὸ τῆς Μαρίας, σκίρτησε τὸ βρέφος στὴν κοιλία της. Καὶ γέμισε ἀπὸ Πνεῦμα Ἅγιο ἡ Ἐλισάβετ,

Καὶ συνέβη τὴν στιγμήν, ποὺ ἤκουσεν ἡ Ἐλισάβετ τὸν χαιρετισμὸν τῆς Μαρίας, ἐπήδησε τὸ βρέφος μέσα εἰς τὴν κοιλίαν της. Καὶ ἐπληρώθη ἡ Ἐλισάβετ ἀπὸ Πνεῦμα Ἅγιον.

Καὶ ἀμέσως μόλις ἤκουσεν ἡ Ἐλισάβετ τὸν χαιρετισμὸν τῆς Μαρίας, συνέβη τοῦτο τὸ Θαυμαστόν· ἐσκίρτησε τὸ βρέφος εἰς τὴν κοιλίαν της. Καὶ ἐγέμισε ἀπὸ Πνεῦμα Ἅγιον ἡ Ἐλισάβετ.

καὶ φώναξε μὲ φωνὴ μεγάλη καὶ εἶπε· «Εὐλογημένη εἶσαι σὺ περισσότερο ἀπ’ ὅλες τὶς γυναῖκες, καὶ εὐλογημένος εἶναι ὁ καρπὸς τῆς κοιλίας σου.

Καὶ ἐξ αἰτίας τῆς μεγάλης χαρᾶς καὶ ἐκπλήξεώς της ἐφώναξε μὲ μεγάλην φωνὴν καὶ εἶπεν· Εἶσαι σὺ εὐλογημένη ἀπὸ τὸν Θεὸν περισσότερον ἀπὸ κάθε ἄλλην γυναῖκα. Καὶ εὐλογημένον εἶναι καὶ τὸ ἔμβρυον, ποὺ ἐβλάστησεν ὡς καρπὸς ἄχραντος καὶ παρθενικὸς εἰς τὴν κοιλίαν σου.

Καὶ ἀπὸ τὴν πολλὴν χαράν της ἐφώναξε μὲ μεγάλην φωνὴν καὶ μὲ τὸν φωτισμὸν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος εἶπε· «σὺ εἶσαι ἀπὸ τὸν Θεὸν ἡ ἀσυγκρίτως περισσότερον εὐλογημένη μεταξὺ ὅλων τῶν γυναικῶν καὶ εὐλογημένος εἶναι ὁ καρπὸς τῆς κοιλίας σου.

Καὶ πῶς μοῦ ἔγινε ἡ μεγάλη αὐτὴ τιμὴ νὰ ἔλθῃ πρὸς ἐμένα ἡ μητέρα τοῦ Κυρίου μου;

Καὶ διὰ ποίαν ἀρετὴν ἢ ἀξίαν μου ἔγινεν εἰς ἐμὲ ἡ τιμὴ αὐτή, νὰ ἔλθῃ πρὸς ἐπίσκεψίν μου ἡ μητέρα τοῦ Κυρίου μου;

Καὶ πῶς μοῦ ἔγινε ἡ μεγάλη αὐτὴ τιμὴ νὰ ἔλθῃ εἰς ἐπίσκεψίν μου ἡ μητέρα τοῦ Κυρίου μου;

Ἰδοὺ δέ, μόλις ἡ φωνὴ τοῦ χαιρετισμοῦ σου ἔφθασε στὰ αὐτιά μου, σκίρτησε τὸ βρέφος μὲ ἀγαλλίασι μέσα στὴν κοιλία μου.

Ναί· εἶσαι ἡ μητέρα τοῦ Κυρίου μου, διότι ἰδοὺ μόλις ἦλθεν εἰς τὰ αὐτιά μου ἡ φωνὴ τοῦ χαιρετισμοῦ σου, ἐπήδησε μέσα εἰς τὴν κοιλίαν μου τὸ βρέφος μὲ ἀσυγκράτητον χαράν.

Ἐκατάλαβα ὅτι εἶσαι μητέρα τοῦ Κυρίου μου, διότι ἰδοὺ μόλις ἔφθασεν εἰς τὰ αὐτιά μου ἡ φωνὴ τοῦ χαιρετισμοῦ σου, ἐσκίρτησε μὲ ἀγαλλίασιν τὸ βρέφος μέσα εἰς τὴν κοιλίαν μου.

Καὶ μακαρία εἶναι αὐτὴ ποὺ πίστευσε, ὅτι θὰ ἐκπληρωθοῦν τὰ λόγια τοῦ Κυρίου πρὸς αὐτήν».

Καὶ μακαρία εἶναι ἐκείνη, ποὺ ὅπως σὺ ἐπίστευσεν, ὅτι θὰ λάβουν τελείαν καὶ πλήρη πραγματοποίησιν ἐκεῖνα, ποὺ τῆς ἔχει εἴπει ὁ Κύριος διὰ τοῦ ἀγγέλου του καὶ δὲν ἐπέδειξε τὴν ἀπιστίαν τοῦ τιμωρηθέντος συζύγου μου.

Καὶ μακαρία εἶσαι σύ, ἡ ὁποία ἐπίστευσες, ὅτι θὰ λάβουν πλήρη καὶ τελείαν πραγματοποίησιν ὅσα διὰ τοῦ ἀγγέλου σοῦ ἔχει εἴπει ὁ Κύριος».

Εἶπε δὲ ἡ Μαριάμ· «Δοξάζει ἡ ψυχή μου τὸν Κύριο

Καὶ εἶπεν ἡ Μαριάμ· Ἀνυμνεῖ καὶ δοξάζει ἡ ψυχή μου τὸ μεγαλεῖον τοῦ Κυρίου·

Καὶ εἶπεν ἡ Μαριάμ· «Ὑμνεῖ καὶ δοξάζει ἡ ψυχή μου τὸν Κύριον.

καὶ ξέσπασε τὸ πνεῦμα μου σὲ ὕμνο γιὰ τὸ Θεὸ τὸ σωτῆρα μου,

καὶ ἐχάρη πολὺ τὸ βάθος τῆς καρδίας μου διὰ τὸν Θεόν, ποὺ ἔσωσε καὶ ἐμὲ μαζὶ μὲ ὅλον τὸ ἀνθρώπινον γένος.

Καὶ ἐγέμισε ἀπὸ ἀγαλλίασιν τὸ πνεῦμα μου διὰ τὸν Θεόν, τὸν Σωτῆρα ἐμοῦ καὶ ὅλου τοῦ ἀνθρωπίνου γένους.

διότι πρόσεξε τὴν ταπεινὴ δούλη του. Καὶ ἰδοὺ ἀπὸ τώρα θὰ μὲ μακαρίζουν ὅλες οἱ γενεές,

Ἀνυμνεῖ ἡ ψυχή μου τὸν Κύριον, διότι ἔρριψεν εὐμενὲς βλέμμα εἰς τὴν μικρότητα καὶ ἀσημότητα ἐμοῦ, ποὺ εἶμαι δούλη του. Καὶ διὰ τοῦτο ἰδού, ἀπὸ τώρα θὰ μὲ μακαρίζουν ὅλαι αἱ γενεαὶ τῶν πιστῶν.

Ὑμνολογεῖ ἡ ψυχή μου τὸν Κύριον, διότι ἔρριψε τὸ στοργικόν του βλέμμα εἰς τὴν ταπεινὴν καὶ ἄσημον δούλην του. Καὶ ἰδοὺ ὅτι ἀπὸ τώρα θὰ μὲ μακαρίζουν ὅλαι αἱ γενεαί.

διότι ὁ Δυνατὸς ἔκανε μεγάλα πράγματα σ’ ἐμένα, καὶ δοξασμένο εἶναι τὸ ὄνομά του,

Καὶ θὰ μὲ μακαρίζουν, διότι έφ’ ὅσον μὲ ἠξίωσε νὰ γίνω μητέρα τοῦ Σωτῆρος, ἔκαμεν εἰς ἐμὲ μεγάλα καὶ θαυμαστὰ ἔργα αὐτός, τοῦ ὁποίου εἶναι ἀπεριόριστος ἡ δύναμις καὶ ἅγιον τὸ ὄνομά του. Καὶ ἔτσι μὲ τὰ καταπληκτικὰ εἰς δύναμιν καὶ ἁγιότητα ἔργα του ὄχι μόνον ἀνυψώνει, ἀλλὰ καὶ ἁγιάζει τοὺς ταπεινούς του δούλους.

Διότι ἔκαμε μεγάλα καὶ θαυμαστὰ ἔργα εἰς ἐμὲ ὁ παντοδύναμος Κύριος, τοῦ ὁποίου τὸ ὄνομα εἶναι ἅγιον.

καὶ τὸ ἔλεός του ἐπεκτείνεται σὲ γενεὲς γενεῶν σὲ ὅσους τὸν σέβονται.

Καὶ τὸ ἔλεός του δὲν ἐδείχθη μόνον εἰς ἐμέ, ἀλλ’ εἶναι παντοτεινὸν καὶ μεταβιβάζεται ἀπὸ γενεὰν εἰς γενεὰν εἰς ὅλους ἐκείνους, ποὺ φοβοῦνται αὐτόν.

Τὸ δὲ ἔλεος καὶ ἡ ἀγάπη του ξεχύνονται εἰς γενεὰς γενεῶν πρὸς ὅλους ἐκείνους, ποὺ τὸν φοβοῦνται καὶ τὸν σέβονται.

Κατίσχυσε μὲ τὴ δύναμί του, συνέτριψε ὑπερηφάνους στὸ φρόνημα τῆς ψυχῆς τους.

Πάντοτε καὶ εἰς τὸ παρελθόν, ἄλλα πρὸ παντὸς τώρα διὰ τῆς ἀποστολῆς τοῦ Μεσσίου, ἐποίησεν ἔργα κραταιὰ καὶ δυνατὰ μὲ τὴν παντοδύναμον χεῖρα του· κατενίκησε καὶ διεσκόρπισεν αὐτούς, ποὺ ὑπερηφανεύονται μὲ τὰς σκέψεις καὶ τὰ φαντασμένα σχέδια τῆς ψυχῆς των.

Ἔκαμεν εἰς τὸ παρελθόν, καὶ ἰδίως τώρα, ἔργα κραταιὰ καὶ ἐπέβαλε τὸ θέλημά του μὲ τὴν παντοδύναμον δεξιάν του, κατενίκησε καὶ διεσκόρπισεν αὐτοὺς ποὺ ὑπερηφανεύονται μὲ τὴν ἐπῃρμένην διάνοιαν καὶ καρδίαν των.

Γκρέμισε τυράννους ἀπὸ θρόνους καὶ ὕψωσε ταπεινούς.

Ἔρριψε κάτω ἀπὸ τοὺς θρόνους των ἄρχοντας κραταιοὺς καὶ δυνατοὺς καὶ ἀνύψωσε ταπεινοὺς καὶ περιφρονημένους.

Ἐκρήμνισε ἄρχοντας ἰσχυροὺς ἀπὸ θρόνους καὶ ὕψωσε ταπεινοὺς καὶ ἀδυνάτους.

Πεινασμένους γέμισε μὲ ἀγαθά, καὶ πλουσίους ἔδιωξε μὲ χέρια ἀδειανά.

Ἐχόρτασε μὲ ἀγαθὰ πτωχούς, ποὺ ἐπεινοῦσαν, καθὼς ἔδωκε καὶ ἀφθόνους τὰς πνευματικὰς δωρεὰς τῆς σωτηρίας εἰς ὅσους τὰς ἐπόθησαν πολύ· ἀπ’ ἐναντίας δὲ ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι εἶχαν πλοῦτη ὑλικά, καθὼς καὶ ἐκείνους ποὺ εἶχαν τὴν ἰδέαν, ὅτι κατέχουν τὸν θησαυρὸν τῆς ἀρετῆς, τοὺς ἀπεδίωξε μὲ χέρια ἀδειανά.

Ἐχόρτασε μὲ πλούσια ἀγαθὰ πεινασμένους, καὶ ἀνθρώπους μὲ πολλὰ πλούτη τοὺς ἔδιωξε μὲ ἀδειανὰ τὰ χέρια των.

Βοήθησε τὸν Ἰσραὴλ τὸ δοῦλο του μὲ τὸ νὰ θυμηθῇ νὰ κάνῃ ἔλεος

Ἔπιασε μὲ τὴν προστατευτικήν του χεῖρα καὶ ἐβοήθησε τὸν Ἰσραηλιτικὸν λαόν, τὸν δοῦλον του, καὶ ἀπέδειξεν ἔτσι, ὅτι δὲν ἐλησμόνησεν, ἀλλ’ ἐνεθυμήθη τὸ ἔλεος καὶ τὴν εὐσπλαγχνίαν του,

Ἐπροστάτευσε μὲ τὸν παντοδύναμό του χέρι τὸν Ἰσραηλιτικὸν λαόν, τὸν δοῦλον του, διότι ἐθυμήθηκε τὸ ἔλεος καὶ τὴν εὐσπλαγχνίαν του,

στὸν Ἀβραὰμ καὶ στοὺς ἀπογόνους του παντοτινά, ὅπως εἶχεν ὑποσχεθῇ στοὺς πατέρες μας».

σύμφωνα μὲ ὅσα εἶπεν εἰς τοὺς προπάτοράς μας, εἰς τοὺς ὁποίους ὑπεσχέθη, ὅτι θὰ ἐδείκνυε εἰς τὸν Ἀβραὰμ καὶ τοὺς ἀπογόνους του παντοτεινὸν καὶ αἰώνιον τὸ ἔλεός του.

ὅπως ἄλλωστε εἶχεν εἴπει πρὸς τοὺς πατέρας μας, ὅτι θὰ ἐχάριζε πλούσιον καὶ αἰώνιον τὸ ἔλεός του εἰς τὸν Ἀβραὰμ καὶ τοὺς ἀπογόνους του».

Ἔμεινε δὲ ἡ Μαριὰμ μαζί της (μαζὶ μὲ τὴν Ἐλισάβετ) περίπου τρεῖς μῆνες καὶ ἐπέστρεψε στὸ σπίτι της.

Ἔμεινε δὲ ἡ Μαριὰμ μαζὶ μὲ τὴν Ἐλισάβετ περίπου τρεῖς μῆνας καὶ ὅταν πλέον ἐπλησίασεν ἡ ὥρα νὰ γεννήσῃ αὕτη, ἡ Μαρία ἐπέστρεψεν εἰς τὴν οἰκίαν της.

Ἔμεινε δὲ ἡ Μαριὰμ μαζῆ μὲ τὴν Ἐλισάβετ τρεῖς περίπου μῆνας καὶ ἐπέστρεψε κατόπιν εἰς τὴν οἰκίαν της.

Συμπληρώθηκε δὲ στὴν Ἐλισάβετ ὁ χρόνος νὰ γεννήσῃ καὶ γέννησε υἱό.

Εἰς τὴν Ἐλισάβετ δὲ συνεπληρώθη ὁ χρόνος τῶν ἐννέα μηνῶν διὰ νὰ γεννήσῃ αὐτὴ καὶ ἐγέννησε παιδὶ ἀρσενικόν.

Εἰς δὲ τὴν Ἐλισάβετ συνεπληρώθη ὁ χρόνος νὰ γεννήσῃ καὶ ἐγέννησε υἱόν.

Καὶ ἄκουσαν οἱ γείτονες καὶ οἱ συγγενεῖς της, ὅτι ὁ Κύριος ἔκανε μεγάλο ἔλεος σ’ αὐτή, καὶ συμμετεῖχαν στὴ χαρά της.

Καὶ ἤκουσαν οἱ γείτονές της καὶ οἱ συγγενεῖς της, ὅτι ὁ Κύριος ἔδειξε μέγα καὶ θαυμαστὸν τὸ ἔλεος του εἰς αὐτήν, ἐφ’ ὅσον εἰς τόσον προχωρημένην ἡλικίαν τῆς ἔδωκε τέκνον. Καὶ ἔχαιρον καὶ αὐτοὶ μαζί της.

Καὶ ἤκουσαν οἱ γείτονες καὶ οἱ συγγενεῖς της ὅτι ἔδειξε μέγα καὶ θαυμαστὸν τὸ ἔλεός του ὁ Κύριος εἰς αὐτήν, μὲ τὸ νὰ τῆς χαρίσῃ εἰς τέτοιαν ἡλικίαν υἱόν, καὶ ὅλοι ἔχαιρον μαζῆ της.

Τὴν ὀγδόη δὲ ἡμέρα ἦλθαν νὰ κάνουν περιτομὴ στὸ παιδὶ καὶ ἔλεγαν νὰ τὸ ὀνομάσουν μὲ τὸ ὄνομα τοῦ πατέρα του, Ζαχαρία.

Καὶ συνέβη τὴν ὀγδόην ἡμέραν νὰ ἔλθουν πάλιν οἱ συγγενεῖς καὶ οἱ γείτονες διὰ νὰ κάμουν περιτομὴν εἰς τὸ παιδίον. Καὶ ἐλογάριαζαν νὰ τὸ ὀνομάσουν ἀπὸ τὸ ὄνομα τοῦ πατρός του Ζαχαρίαν.

Καὶ κατὰ τὴν ὀγδόην ἡμέραν ἦλθαν πάλιν οἱ συγγενεῖς καὶ οἱ γείτονες, διὰ νὰ κάμουν περιτομὴν εἰς τὸ παιδίον. Καὶ ὠνόμαζαν αὐτὸ Ζαχαρίαν, μὲ τὸ ὄνομα τοῦ πατρός του.

Ἀλλ’ ἔλαβε τὸ λόγο ἡ μητέρα του καὶ εἶπε· «Ὄχι, ἀλλὰ θὰ ὀνομασθῇ Ἰωάννης».

Καὶ ἡ μητέρα τοῦ παιδιοῦ φωτιζομένη ἀπὸ τὸ Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ ἀπεκρίθη καὶ εἶπεν· Ὄχι· δὲν θὰ τὸ ὀνομάσετε Ζαχαρίαν, ἀλλὰ θὰ ὀνομασθῇ Ἰωάννης.

Ἡ μητέρα ὅμως τοῦ παιδιοῦ, φωτισμένη ἀπὸ τὸ Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ, εἶπεν· «ὄχι Ζαχαρίας, ἀλλὰ Ἰωάννης θὰ ὠνομασθῇ».

Τότε εἶπαν πρὸς αὐτήν· «Κανεὶς μεταξὺ τῶν συγγενῶν σου δὲν ὀνομάζεται μ’ αὐτὸ τὸ ὄνομα».

Ἀλλ’ εἶπαν ἐκεῖνοι εἰς αὐτήν· ὅτι δὲν εἶναι κανεὶς εἰς τὴν οἰκογένειάν σου, ποὺ νὰ ὀνομάζεται μὲ τὸ ὄνομα αὐτό.

Καὶ εἶπαν ἐκεῖνοι εἰς αὐτὴν ὅτι κανεὶς μεταξὺ τῶν συγγενῶν σου δὲν ὀνομάζεται μὲ τὸ ὄνομα αὐτό.

Ἔκαναν δὲ νεύματα στὸν πατέρα του γιὰ τὸ πῶς θὰ ἤθελε νὰ ὀνομασθῇ.

Ἠρώτων λοιπὸν μὲ νεύματα καὶ σχήματα τὸν πατέρα του, σὰν τὶ ὄνομα ἤθελε νὰ τὸ ὀνομάσουν.

Ἐρωτοῦσαν δὲ μὲ νεύματα τὸν πατέρα του, τί ὄνομα θέλει νὰ δώσουν εἰς αὐτό.

Τότε ζήτησε μιὰ μικρὴ πλάκα καὶ ἔγραψε τὶς λέξεις· «Ἰωάννης εἶναι τὸ ὄνομά του». Καὶ ὅλοι ἀπόρησαν.

Καὶ ἐκεῖνος, ἀφοῦ ἐζήτησε μικρὸν πίνακα, ἔγραψεν αὐτὰς ἀκριβῶς τὰς λέξεις· Ἰωάννης εἶναι τὸ ὄνομά του. Καὶ ἐθαύμασαν ὅλοι διὰ τὴν παράδοξον συμφωνίαν τοῦ Ζαχαρίου μὲ τὴν Ἐλισάβετ.

Καὶ ἐκεῖνος, ἀφοῦ ἐζήτησε μίαν μικρὰν πλάκαν, ἔγραψε τὰς λέξεις· «Ἰωάννης εἶναι τὸ ὄνομά του». Καὶ ὅλοι ἐθαύμασαν.

Ἀμέσως δὲ τὸ στόμα του ἄνοιξε καὶ ἡ γλῶσσα του λύθηκε καὶ μιλοῦσε δοξολογώντας τὸ Θεό.

Ἤνοιξε δὲ ἀμέσως τὸ στόμα τοῦ Ζαχαρίου καὶ ἐλύθη ἡ γλῶσσα του καὶ ὡμίλει πλέον ἐλεύθερα δοξάζων καὶ ἀνύμνων τὸν Θεόν.

Ἀμέσως δὲ ἤνοιξε τὸ στόμα τοῦ Ζαχαρίου καὶ ἐλύθη ἡ γλῶσσα του καὶ ὠμιλοῦσε ἐλεύθερα, δοξολογῶν τὸν Θεόν.

Καὶ ὅλους τοὺς γύρω κατοίκους κατέλαβε δέος, καὶ σ’ ὅλη τὴν ὀρεινὴ περιοχὴ τῆς Ἰουδαίας διαδίδονταν ὅλα αὐτὰ τὰ γεγονότα.

Καὶ ὅλους, ὅσοι κατοικοῦσαν ἐκεῖ τριγύρω, τοὺς ἐκυρίευσε φόβος ἀπὸ τὸ θαῦμα αὐτὸ καὶ διεδόθησαν ὅλα τὰ συμβάντα αὐτά, τὰ ἀναφερόμενα εἰς τὴν ὀνομασίαν τοῦ παιδίου καὶ εἰς τὴν θαυμαστὴν θεραπείαν τῆς ἀφωνίας τοῦ πατρός του, εἰς ὁλόκληρον τὴν ὀρεινὴν περιοχὴν τῆς Ἰουδαίας.

Καὶ ἔπεσεν φόβος εἰς ὅλους αὐτούς, ποὺ κατοικοῦσαν γύρω καὶ διεδόθησαν ὅλα αὐτὰ τὰ θαυμαστὰ γεγονότα εἰς ὅλην τὴν ὀρεινὴν ἐκείνην περιοχὴν τῆς Ἰουδαίας.

Καὶ ὅλοι, ὅσοι ἄκουσαν, σκέπτονταν καὶ ἔλεγαν· «Τί ἄραγε θὰ γίνῃ αὐτὸ τὸ παιδί;». Καὶ τὸ χέρι τοῦ Κυρίου ἦταν μαζί του.

Καὶ ὅσοι τὰ ἤκουσαν τὰ ἔβαλαν μέσα εἰς τὴν καρδίαν των καὶ τὰ ἐχάραξαν βαθειὰ εἰς τὴν μνήμην των λέγοντες· Ὕστερα ἀπὸ ὅλα αὐτά, ποὺ ἔγιναν εἰς τὴν γέννησίν του, τί θὰ γίνῃ ἄραγε τὸ παιδίον αὐτό, εἰς τὸ ὁποῖον ἡ πρόνοια τοῦ Θεοῦ ἐδείχθη τόσον θαυμαστή; Καὶ πράγματι ἡ προστατευτικὴ χεὶρ τοῦ Κυρίου ἦτο μαζί του.

Καὶ ὅσοι τὰ ἤκουσαν, τὰ ἔβαλαν μέσα εἰς τὴν καρδιά των καὶ ἔλεγαν· «τί ἄραγε θὰ γίνῃ τὸ παιδί αὐτό;» Ἡ δὲ προστατευτικὴ καὶ παντοδύναμον χεὶρ τοῦ Κυρίου ἦτο μαζῆ του.

Καὶ ὁ Ζαχαρίας ὁ πατέρας του γέμισε ἀπὸ Πνεῦμα Ἅγιο καὶ προφήτευσε λέγοντας·

Καὶ ὁ Ζαχαρίας ὁ πατέρας του ἐπληρώθη μὲ Πνεῦμα Ἅγιον καὶ ἐπροφήτευσε διὰ τὴν ἔλευσιν τοῦ Μεσσίου καὶ διὰ τὴν ἀποστολὴν τοῦ παιδίου καὶ εἶπεν·

Καὶ ὁ Ζαχαρίας, ὁ πατέρας αὐτοῦ, ἐγέμισε μὲ Πνεῦμα Ἅγιον καὶ ἐπροφήτευσε, λέγων·

«Ἂς εἶναι δοξασμένος ὁ Κύριος, ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραήλ, διότι ἐνδιαφέρθηκε καὶ ἑτοίμασε λύτρωσι γιὰ τὸ λαό του,

Ἄς εἶναι εὐλογημένος καὶ δοξασμένος ὁ Κύριος, τὸν ὁποῖον μόνοι ἀπὸ ὅλα τὰ ἔθνη ἐγνώρισαν καὶ ἐλάτρευσαν οἱ Ἰσραηλῖται καὶ δι’ αὐτὸ καλεῖται ἰδικός των Θεός. Ἂς εἶναι δοξασμένος, διότι ἐπεσκέφθη τὸν λαόν του καὶ συνετέλεσε τὴν ἀπελευθέρωσιν τοῦ λαοῦ του ἐκ τῶν ὁρατῶν καὶ ἀοράτων ἐχθρῶν.

«Ἂς εἶναι εὐλογημένος καὶ δοξασμένος ὁ ἀληθινὸς Θεὸς καὶ προστάτης τοῦ Ἰσραήλ, διότι ἐπεσκέφθη τὸν λαόν του καὶ ἐπραγματοποίησε τὴν ἀπελευθέρωσιν αὐτοῦ ἀπὸ τοὺς διαφόρους ἐχθρούς του.

καὶ ἔκανε γιὰ μᾶς νὰ προέλθῃ δύναμι σωτηρίας ἀπὸ τὸν οἶκο τοῦ Δαβὶδ τοῦ δούλου του,

Καὶ χάριν ἡμῶν ηὐδόκησε νὰ γεννηθῇ εἰς τὴν οἰκογένειαν τοῦ Δαβὶδ τοῦ δούλου του ἰσχυρὰ καὶ ἀκαταγώνιστος δύναμις, ποὺ μᾶς σώζει, δηλαδὴ ὁ Σωτὴρ τοῦ κόσμου, ὁ Χριστός.

Καὶ πρὸς χάριν ἡμῶν ὕψωσε δύναμιν ἀκαταγώνιστον διὰ τὴν σωτηρίαν μας διότι ηὐδόκησε νὰ γεννηθῇ ὁ Σωτὴρ τοῦ κόσμου εἰς τὴν οἰκογένειαν τοῦ Δαυῒδ τοῦ δούλου του.

ὅπως εἶχεν ὑποσχεθῆ μὲ τὸ στόμα τῶν ἁγίων τῶν προφητῶν του ἀπὸ τὴν ἀρχαία ἐποχή.

Καὶ ἤγειρεν ὁ Θεὸς τὸ κέρας τοῦτο τῆς σωτηρίας σύμφωνα μὲ ἐκεῖνα, ποὺ εἶπε καὶ ὑπεσχέθη διὰ τοῦ στόματος καὶ τῆς ὁμοφώνου προκηρύξεως τῶν ἁγίων, δηλαδὴ τῶν προφητῶν, ποὺ εἰς κάθε ἐποχὴν ἀπὸ χρόνων παλαιοτάτων ἀνεφάνησαν.

Ὅπως ἀκριβῶς εἶχε λαλήσει καὶ ὑποσχεθῆ μὲ τὸ στόμα τῶν ἁγίων, τῶν διὰ μέσου τῶν αἰώνων προφητῶν του,

Ἑτοίμασε σωτηρία ἀπ’ τοὺς ἐχθρούς μας καὶ ἀπ’ ὅλους ὅσοι μᾶς μισοῦν,

Οὕτως ἐπιτυγχάνομεν δι’ αὐτοῦ τὴν σωτηρίαν ἀπὸ τοὺς ὁρατοὺς καὶ ἀοράτους ἐχθρούς μας καὶ ἀπὸ τὴν ἐξουσίαν καὶ δύναμιν ὅλων ἐκείνων, ποὺ μᾶς μισοῦν.

πραγματοποιεῖ σωτηρίαν ἀπὸ τοὺς ἐχθρούς μας καὶ ἀπὸ τὸ χέρι ὅλων τῶν ὁρατῶν καὶ ἀοράτων ἐχθρῶν, ποὺ μᾶς μισοῦν,

γιὰ νὰ δείξῃ ἔλεος πρὸς τοὺς πατέρες μας καὶ νὰ ἐνθυμηθῇ τὴν ἁγία ὑπόσχεσί του,

Ἀλλ’ ἐπὶ πλέον ἀνέστησεν αὐτὸ ὁ Θεὸς καὶ διὰ νὰ ἐλεήσῃ τοὺς πατέρας μας, ποὺ περιμένουν τὸν λυτρωτὴν καὶ ἐλευθερωτήν των εἰς τὸν Ἅδην· καὶ διὰ νὰ ἐνθυμηθῇ καὶ ἐκτελέσῃ τὴν ἁγίαν διαθήκην του,

διὰ νὰ ἐλεήσῃ ἔτσι τοὺς πατέρας μας ποὺ περιμένουν κάτω εἰς τὸν Ἅδην τὸν Λυτρωτὴν καὶ διὰ νὰ ἐνθυμηθῇ καὶ ἐκπληρώσῃ τὴν ἁγίαν διαθήκην του,

τὸν ὅρκο ποὺ ἔκανε στὸν Ἀβραὰμ τὸν πατέρα μας, ὥστε νὰ μᾶς ἀξιώσῃ,

τὴν ἔνορκον δηλαδὴ ὑπόσχεσιν καὶ βεβαίωσιν, τὴν ὁποίαν ἔκαμεν εἰς τὸν πατέρα μας Ἀβραάμ.

τὴν ἔνορκον δηλαδὴ διαβεβαίωσιν, τὴν ὁποίαν ἔκαμεν εἰς τὸν πατέρα μας τὸν Ἀβραάμ· νὰ μᾶς δώσῃ καὶ μᾶς ἀξιώσῃ,

ἀφοῦ λυτρωθοῦμε ἀπὸ τὰ χέρια τῶν ἐχθρῶν μας, νὰ τὸν λατρεύωμε χωρὶς φόβο

Τὸ περιεχόμενον δὲ τῆς ἐνόρκου αὐτῆς βεβαιώσεως ἦτο νὰ μᾶς δώσῃ καὶ μᾶς ἀξιώσῃ ὁ Θεὸς νὰ τὸν λατρεύωμεν χωρὶς φόβον, ἀφοῦ ἐλευθερωθῶμεν ἀπὸ τοὺς ἐχθρούς μας, ποὺ μᾶς ἐμπόδιζαν νὰ προσκυνῶμεν τὸν ἀληθινὸν Θεόν.

χωρὶς φόβον καὶ λυτρωμένοι ἀπὸ τοὺς ἐχθρούς μας, νὰ τὸν λατρεύωμεν καὶ νὰ τὸν προσκυνοῦμεν

μὲ ὅ,τι εἶναι εὐσέβεια καὶ ἀρετὴ ἐνώπιόν του ὅλες τὶς ἡμέρες τῆς ζωῆς μας.

Νὰ τὸν λατρεύωμεν δὲ συνεχῶς καὶ ὅλας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς μας μὲ εὐσεβῇ ἐσωτερικὴν διάθεσιν καὶ μὲ ἐξωτερικὸν βίον ἐνάρετον, ὅχι ὑποκριτικὸν καὶ διὰ τὰ μάτια τῶν ἀνθρώπων, ἀλλ’ εἰλικρινῆ καὶ πραγματικὸν καὶ ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ ἀρεστόν.

ὅλας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς μας μὲ ἁγιότητα καρδίας καὶ μὲ ἐνάρετον βίον.

Καὶ σύ, παιδί, θ’ ἀναγνωρισθῇς προφήτης τοῦ Ὑψίστου. Διότι θὰ εἶσαι πρόδρομος τοῦ Κυρίου, γιὰ νὰ ἑτοιμάσῃς τοὺς δρόμους του (γιὰ νὰ διαβῇ),

Καὶ σύ, παιδίον, θὰ ἀναδειχθῇς καὶ θὰ ἀναγνωρισθῇς προφήτης τοῦ Ὑψίστου Θεοῦ. Διότι θὰ προπορευθῇς ἐμπρὸς ἀπὸ τὸν ἐνανθρωπήσαντα Κύριον διὰ νὰ ἑτοιμάσῃς τοὺς δρόμους, διὰ τῶν ὁποίων ὁ Κύριος θὰ πλησιάσῃ πρὸς σωτηρίαν ἕνα ἕκαστον ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους.

Καὶ σύ, παιδίον, θὰ ἀναδειχθῇς καὶ θὰ ὀνομασθῇς προφήτης τοῦ Ὑψίστου. Διότι θὰ προηγηθῇς ἀπὸ τὸν Θεάνθρωπον Λυτρωτήν, διὰ νὰ προετοιμάσῃς τοὺς δρόμους τοῦ ἕργου του, δηλαδὴ νὰ προπαρασκευάσῃς τὰς καρδίας τῶν ἀνθρώπων διὰ τὴν ὑποδοχήν του,

γιὰ νὰ δώσῃς στὸ λαό του γνῶσι σωτηρίας, ποὺ ἐπιτυγχάνεται μὲ τὴν ἄφεσι τῶν ἁμαρτιῶν τους

Ἡ προετοιμασία δὲ αὐτὴ θὰ συνίσταται εἰς τὸ νὰ γνωστοποίησῃς εἰς τὸν λαὸν τοῦ Θεοῦ διὰ τοῦ κηρύγματός σου τὸν ἐλθόντα εἰς τὸν κόσμον Σωτῆρα καὶ τὴν σωτηρίαν, τὴν ὁποίαν ἔφερεν. Ἡ σωτηρία δὲ αὐτὴ δὲν συνίσταται εἰς ἐθνικὰς καὶ πολιτικὰς ἐπιτυχίας καὶ ἀπελευθερώσεις, ἀλλ’ εἰς τὴν ἄφεσιν τῶν ἁμαρτιῶν τοῦ λαοῦ,

καὶ νὰ γνωστοποιήσῃς εἰς τὸν λαὸν αὐτοῦ τὴν σωτηρίαν, τὴν ὁποίαν θὰ τοὺς προσφέρῃ συγχωρώντας τὰς ἁμαρτίας των.

λόγῳ τῆς ἐλεήμονος καρδιᾶς τοῦ Θεοῦ μας, ἐξ αἰτίας τῆς ὁποίας φάνηκε σὲ μᾶς ἥλιος, ποὺ ἀνέτειλε ἀπὸ τὸ ὕψος τοῦ οὐρανοῦ (ὄχι ἀπὸ τὸν ὁρίζοντα),

καὶ παρέχεται οὐχὶ διὰ τὰ ἰδικά μας ἐνάρετα ἔργα, ἀλλὰ διὰ τὰ γεμᾶτα ἔλεος καὶ συμπάθειαν σπλάγχνα τοῦ Θεοῦ μας. Ἕνεκα δὲ τῆς εὐσπλαγχνίας ταύτης τοῦ Θεοῦ μας ἐπεσκέφθη ἐξ οὐρανοῦ λαμπρὰ καὶ θεία ἀνατολή, ὁ ἐξ οὐρανοῦ καταβὰς ἥλιος τῆς δικαιοσύνης Χριστός.

Καὶ τοῦτο ὄχι διὰ τὰ ἐνάρετα ἔργα μας, ἀλλὰ διὰ τὰ γεμᾶτα ἄπειρον ἔλεος καὶ συμπάθειαν σπλάγχνα τοῦ Θεοῦ ἡμῶν. Καὶ ἕνεκα ἀκριβῶς αὐτῆς τῆς ἐσπλαγχνίας μᾶς ἐπεσκέφθη θεία ἀνατολὴ ἀπὸ τὸν οὐρανόν, ὁ ἥλιος τῆς δικαιοσύνης, δηλαδὴ ὁ Χριστός,

γιὰ νὰ φωτίσῃ τοὺς καθηλωμένους στὸ σκοτάδι καὶ στὸ ζόφο τοῦ θανάτου, γιὰ νὰ ὁδηγήσῃ τὰ πόδια μας στὸ δρόμο τῆς σωτηρίας [Σημ.: Ἤ, τοῦ καλοῦ]».

Καὶ ἦλθεν ἡ οὐράνιος αὐτὴ ἀνατολὴ διὰ νὰ φωτίσῃ ἐκείνους ποὺ κάθηνται σὰν κρατημένοι καὶ ἀπηλπισμένοι εἰς τὸ σκότος τῆς πλάνης καὶ τῆς ἀσεβείας καὶ εἰς τὴν σκιὰν τῆς ἁμαρτίας καὶ τοῦ θανάτου· καὶ νὰ ἐνδυναμώσῃ τὴν θέλησίν μας, ποὺ ἕνεκα τῆς ἁμαρτίας ἐξησθένησεν, ὥστε ἡ ἐν γένει ζωή μας νὰ ἔμβῃ σταθερῶς εἰς τὸν ἵσιον δρόμον, ποὺ ὁδηγεῖ ἀσφαλῶς εἰς τὴν κατὰ Θέον εἰρήνην καὶ τὴν αἰωνίαν σωτηρίαν.

διὰ νὰ φωτίσῃ ἐκείνους, ποὺ ἀπηλπισμένοι δοῦλοι εἶναι βυθισμένοι εἰς τὸ σκότος τῆς πλάνης καὶ τὴν σκιὰν τοῦ πνευματικοῦ θανάτου, νὰ κατευθύνῃ καὶ νὰ ἐνισχύῃ τοὺς πόδας ἡμῶν, διὰ νὰ βαδίσωμεν τὸν δρόμον, ποὺ ὁδηγεῖ εἰς τὴν εἰρήνην τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν αἰωνίαν σωτηρίαν».

Τὸ δὲ παιδὶ μεγάλωνε καὶ δυνάμωνε στὸ πνεῦμα, καὶ ζοῦσε στοὺς ἐρημικοὺς τόπους ὡς τὴν ἡμέρα τῆς δημοσίας ἐμφανίσεώς του στὸν Ἰσραήλ.

Τὸ δὲ παιδίον ἐμεγάλωνε σωματικῶς καὶ ἰσχυροποιοῦντο ἡθικῶς αἱ πνευματικαί του δυνάμεις ὑπὸ τὸν φωτισμὸν καὶ τὴν ἐνίσχυσιν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Καὶ ἔμενεν εἰς τὰς ἐρήμους ζῶν μακρὰν τῶν θορύβων τοῦ κόσμου μέχρι τῆς ἡμέρας, ποὺ εἶχεν ὁρισθῇ ἀπὸ τὴν θείαν πρόνοιαν διὰ τὴν φανέρωσιν καὶ ἀνάδειξίν του ὡς προφήτου καὶ ἀπεσταλμένου τοῦ Θεοῦ εἰς τὸν Ἰσραηλιτικὸν λαόν.

Τὸ δὲ παιδίον ἐμεγάλωνε σωματικῶς καὶ ἐδυνάμωνε ἠθικῶς καὶ διανοητικῶς μὲ τὸν φωτισμὸν καὶ τὴν ἐνίσχυσιν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Καὶ ἔμενεν εἰς τὰς ἐρήμους μέχρι τῆς ἡμέρας ποὺ, σύμφωνα μὲ τὸ θεῖον σχέδιον, θὰ ἀνεδεικνύετο προφήτης καὶ ἀπεσταλμένος τοῦ Θεοῦ εἰς τὸν Ἰσραηλιτικὸν λαόν.