Κατὰ Λουκάν 24

Κατὰ δὲ τὴν πρώτη ἡμέρα τῆς ἑβδομάδος (τὴν Κυριακὴ) ἀπὸ τὰ βαθειὰ χαράματα ἦλθαν στὸ μνῆμα φέροντας τὰ ἀρώματα, ποὺ εἶχαν ἑτοιμάσει, καὶ ἦταν μαζί τους καὶ μερικὲς ἄλλες.

Κατὰ τὴν πρώτην ἡμέραν τῆς ἑβδομάδος, μὲ τὰ βαθειὰ χαράματα ἦλθον αἱ γυναῖκες εἰς τὸ μνῆμα φέρουσαι τὰ ἀρώματα, ποὺ ἡτοίμασαν. Καὶ μαζί των ἦλθον καὶ μερικαὶ ἄλλαι.

Κατὰ τὴν πρώτην δὲ ἡμέραν τῆς ἑβδομάδος, ἐνῶ ἦσαν ἀκόμη βαθειὰ χαράματα, ἦλθον εἰς τὸ μνῆμα οἱ γυναῖκες μὲ τὰ ἀρώματα, ποὺ εἶχαν ἑτοιμάσει, καὶ μερικαὶ ἄλλαι μαζῆ των.

Βρῆκαν δὲ τὸ λίθο ἀποκυλισμένο ἀπὸ τὸ μνῆμα,

Εὗρον δὲ τὴν πέτραν, ποὺ ἔφραζε τὸ μνημεῖον, κυλισμένην μακρὰν ἀπὸ αὐτό.

Εὐρῆκαν δὲ τὸν λίθον, ποὺ ἔκλειε τὸ μνημεῖον, κυλισμένον πέρα ἀπὸ αὐτό.

καὶ ὅταν μπῆκαν (στὸ μνῆμα), δὲν βρῆκαν τὸ σῶμα τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ.

Καὶ ὅταν ἐμβῆκαν εἰς τὸ μνημεῖον, δὲν εὗρον τὸ σῶμα τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ.

Καὶ ὅταν ἐμπῆκαν, δὲν εὐρῆκαν τὸ σῶμα τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ.

Καὶ ἐνῷ βρίσκονταν σὲ ἀπορία γι’ αὐτό, ἰδοὺ δύο ἄνδρες παρουσιάσθηκαν σ’ αὐτὲς μὲ ἀστραφτερὲς στολές.

Καὶ συνέβη, ἐνῷ αὐταὶ εὑρίσκοντο εἰς μεγάλην ἀπορίαν διὰ τὸ συμβὰν αὐτό, καὶ ἰδοὺ δύο ἄγγελοι παρουσιάσθησαν αἴφνης εἰς αὐτὰς ὡς ἄνδρες μὲ στολάς, ποὺ ἤστραπτον ἀπὸ τὴν λαμπρότητα.

Ἐνῶ δὲ εὑρίσκοντο εἰς ἀπορίαν διὰ τὸ γεγονὸς αὐτὸ καὶ ἰδοὺ παρουσιάσθησαν ἔξαφνα εἰς αὐτὰς δύο ἄνδρες μὲ στολάς, ποὺ ἄστραφταν ἀπὸ λαμπρότητα.

Ἐνῷ δὲ κυριεύθηκαν ἀπὸ φόβο καὶ ἔσκυβαν τὸ πρόσωπό τους στὴ γῆ, εἶπαν σ’ αὐτές· «Γιατί ζητεῖτε μεταξὺ τῶν νεκρῶν ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος εἶναι ὁ Ζῶν;

Ἐνῷ δὲ αὐταὶ ἔγιναν καταφοβισμέναι καὶ ἔγερναν τὸ πρόσωπόν των εἰς τὴν γῆν ἐξ εὐλαβείας, ἀλλὰ καὶ διότι δὲν ἀντεῖχον εἰς τὴν λάμψιν τῶν ἀγγέλων, εἶπον οὔτοι πρὸς αὐτάς· διατί ζητεῖτε μεταξὺ τῶν νεκρῶν αὐτόν, ποὺ τώρα πλέον εἶναι ζωντανός;

Ἐνῶ δὲ αὐτὰς τὰς κατέλαβε μεγάλος φόβος καὶ ἔγερναν τὸ πρόσωπον των μὲ εὐλάβειαν εἰς τὴν γῆν, εἶπον ἐκεῖνοι πρὸς αὐτάς· «διατί ζητεῖτε μεταξὺ τῶν νεκρῶν αὐτὸν ποῦ εἶναι ὁλοζώντανος;

Δὲν εἶναι ἐδῶ, ἀλλ’ ἀναστήθηκε. Θυμηθῆτε, ὅτι σᾶς μίλησε, ὅταν ἀκόμη ἦταν στὴ Γαλιλαία,

Δὲν εἶναι ἐδῶ, ἀλλ’ ἀνεστήθη. Ἐνθυμηθῆτε πῶς σᾶς ὡμίλησε καὶ τί σᾶς εἶπεν, ὅταν ἀκόμη ἦτο εἰς τὴν Γαλιλαίαν,

Δὲν εὑρίσκεται ἐδῶ, ἀλλὰ ἀναστήθηκε· ἐνθυμηθῆτε, τί σᾶς εἶπε, ὅταν ἀκόμη ἦτο εἰς τὴν Γαλιλαίαν.

λέγοντας, ὅτι πρόκειται ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου νὰ παραδοθῇ σὲ χέρια ἀνθρώπων ἀσεβῶν καὶ νὰ σταυρωθῇ, καὶ τὴν τρίτη ἡμέρα νὰ ἀναστηθῇ».

λέγων, ὅτι σύμφωνα μὲ τὸ προκαθωρισμένον σχέδιον τοῦ Θεοῦ πρέπει ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου νὰ παραδοθῇ εἰς χεῖρας ἀνθρώπων ἁμαρτωλῶν καὶ νὰ σταυρωθῇ καὶ τὴν τρίτην ἡμέραν ἀπὸ τοῦ θανάτου του νὰ ἀναστηθῇ.

Σᾶς εἶπε ὅτι σύμφωνα μὲ τὴν βουλὴν τοῦ Θεοῦ πρέπει ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου νὰ παραδοθῇ εἰς χεῖρας ἁμαρτωλῶν ἀνθρώπων καὶ νὰ σταυρωθῇ καὶ τὴν τρίτη ἡμέρα θὰ ἀναστηθῇ».

Καὶ θυμήθηκαν τὰ λόγια του.

Καὶ αἱ Μυροφόροι ἐνεθυμήθησαν τότε τοὺς λόγους τοῦ Κυρίου.

Καὶ θυμήθηκαν τότε τὰ λόγια τοῦ Κυρίου.

Καὶ ὅταν ἐπέστρεψαν ἀπὸ τὸ μνῆμα, ἀνέφεραν ὅλα αὐτὰ στοὺς ἕνδεκα (ἀποστόλους) καὶ σ’ ὅλους τοὺς λοιπούς.

Καὶ ἀφοῦ ἐπέστρεψαν ἀπὸ τὸ μνημεῖον, ἀνήγγειλαν ὅλα αὐτὰ εἰς τοὺς ἕνδεκα καὶ εἰς ὅλους τοὺς ἄλλους, ποὺ ἦσαν μαζὶ μὲ τοὺς Ἀποστόλους.

Καὶ ἀφοῦ ἐπέστρεψαν ἀπὸ τὸ μνημεῖον ἀνήγγειλαν αὐτά, ποὺ εἶδαν καὶ ἄκουσαν, εἰς τοὺς ἕνδεκα καὶ εἰς ὅλους τοὺς ἄλλους μαθητὰς τοῦ Κυρίου, ποὺ εὑρίσκοντο ἐκεῖ.

Αὐτὲς δέ, ποὺ τὰ ἀνέφεραν στοὺς ἀποστόλους, ἦταν ἡ Μαγδαληνὴ Μαρία καὶ ἡ Ἰωάννα καὶ ἡ Μαρία ἡ μητέρα τοῦ Ἰακώβου καὶ οἱ ἄλλες, ποὺ ἦταν μαζί τους.

Αἱ γυναῖκες δέ, ποὺ ἔλεγαν αὐτὰ εἰς τοὺς Ἀποστόλους, ἦσαν ἡ Μαγδαληνὴ Μαρία καὶ ἡ Ἰωάννα καὶ ἡ Μαρία ἡ μήτηρ τοῦ Ἰακώβου καὶ αἱ λοιπαί, ποὺ ἦσαν μαζί των.

Αἱ μυροφόροι δὲ γυναῖκες, ἦσαν ἡ Μαρία ἡ Μαγδαληνὴ καὶ ἡ Ἰωάννα καὶ ἡ Μαρία ἡ μητέρα τοῦ Ἰακώβου καὶ αἱ ἄλλαι, ποὺ ἦσαν μαζῆ των, καὶ ὅλαι ἔλεγαν αὐτὰ εἰς τοὺς Ἀποστόλους.

Ἀλλὰ τὰ λόγια τους φάνηκαν σ’ αὐτοὺς σὰν παραλήρημα καὶ παραμύθι, καὶ δὲν τὶς πίστευαν.

Καὶ ἐφάνησαν εἰς αὐτοὺς σὰν φλυαρία καὶ ἐπινόησίς τῆς φαντασίας οἱ λόγοι τῶν γυναικῶν αὐτῶν καὶ δὲν τὰς ἐπίστευαν.

Καὶ ἐφάνησαν εἰς τοὺς Ἀποστόλους σὰν παραληρήματα φαντασίας τὰ λόγια τῶν γυναικῶν καὶ δὲν ἐπίστευσαν εἰς αὐτάς.

Ὁ Πέτρος ὅμως σηκώθηκε καὶ ἔτρεξε στὸ μνῆμα, καί, ὅταν ἔσκυψε, βλέπει τὰ σάβανα μόνα (χωρὶς τὸ σῶμα), καὶ ἐπέστρεψε ἐκπλησσόμενος καὶ ἀπορώντας γιὰ τὸ γεγονός.

Παρὰ ταῦτα ὅμως ὁ Πέτρος ἐσηκώθη καὶ ἔτρεξεν εἰς τὸ μνημεῖον. Καὶ ἀφοῦ ἔσκυψεν ἀπὸ τὴν θύραν, βλέπει τοὺς νεκρικοὺς ἐπιδέσμους νὰ εἶναι χάμω εἰς τὸ μνημεῖον μόνοι χωρὶς τὸ σῶμα. Καὶ ἐπέστρεψε εἰς τὸ κατάλυμά του θαυμάζων αὐτὸ ποὺ ἔγινε.

Ὁ δὲ Πέτρος ἐσηκώθηκε καὶ ἔτρεξεν εἰς τὸ μνημεῖον. Καὶ ἀφοῦ ἔσκυψεν ἀπὸ τὴν εἴσοδον, βλέπει τίς λωρίδες ἀπὸ σινδόνι, μὲ τίς ὁποῖες εἶχε τυλιχθῇ τὸ σῶμα τοῦ Κυρίου νὰ εἶναι κάτω εἰς τὸ μνημεῖον μόνες, χωρὶς τὸ σῶμα καὶ ἐπέστρεψεν εἰς τὸ σπίτι θαυμάζων τὸ γεγονός.

Καὶ ἰδοὺ δύο ἀπ’ αὐτοὺς τὴν ἡμέρα αὐτὴ πήγαιναν σ’ ἕνα χωριό, ποὺ ἀπέχει ἑξήντα στάδια (περίπου ἕνδεκα χιλιόμετρα) ἀπὸ τὴν Ἱερουσαλὴμ καὶ ὀνομάζεται Ἐμμαούς.

Καὶ ἰδοὺ δύο ἀπὸ τοὺς μαθητὰς αὐτοὺς τοῦ Ἰησοῦ ἔβγαιναν κατὰ τὴν αὐτὴν ἡμέραν εἰς κάποιο χωρίον, ποὺ ἀπεῖχεν ἀπὸ τὴν Ἱερουσαλὴμ ἑξήκοντα στάδια, περίπου ἕνδεκα σημερινὰ χιλιόμετρα· καὶ ἐκαλεῖτο τὸ χωρίον τοῦτο Ἐμμαούς.

Καὶ ἰδού, δύο ἀπὸ τοὺς μαθητὰς ἐπήγαιναν αὐτὴν τὴν ἡμέραν εἰς κάποιο χωριό, ποὺ ἀπεῖχε ἀπὸ τὴν Ἱερουσαλὴμ ἕνδεκα περίπου χιλιόμετρα καὶ τὸ ὁποῖον ἐλέγετο Ἐμμαούς.

Καὶ μιλοῦσαν μεταξύ τους γιὰ ὅλα αὐτὰ τὰ συμβάντα.

Καὶ αὐτοὶ ὡμίλουν μεταξύ των δι’ ὅλα αὐτά, ποὺ εἶχαν συμβῇ, ἤτοι διὰ τὰ περιστατικὰ τοῦ θανάτου καὶ τῆς ταφῆς τὸν Ἰησοῦ, καθὼς καὶ διὰ τὰ ὅσα ἀνήγγειλαν εἰς τοὺς μαθητὰς αἱ Μυροφόροι.

Καὶ αὐτοὶ συνωμιλοῦσαν μεταξύ των δι’ ὅλα αὐτὰ τὰ γεγονότα.

Καὶ ἐνῷ μιλοῦσαν καὶ συζητοῦσαν, ὁ ἴδιος ὁ Ἰησοῦς πλησίασε καὶ πήγαινε μαζί τους.

Καὶ συνέβη, ἐνῷ αὐτοὶ ὡμίλουν καὶ συνεζήτουν, αὐτὸς ὁ ἴδιος ὁ Ἰησοῦς ἐπλησίασε καὶ ἐπήγαινε μαζί των.

Καὶ ἐνῶ αὐτοὶ συνωμιλοῦσαν καὶ συζητοῦσαν περὶ τοῦ Ἰησοῦ, ὁ ἴδιος ὁ Ἰησοῦς τοὺς ἐπλησίασε καὶ ἐπήγαινε μαζῆ των.

Ἀλλ’ οἱ ὀφθαλμοί τους κρατοῦνταν γιὰ νὰ μὴ τὸν ἀναγνωρίσουν.

Καὶ εἴτε διότι ἡ μορφὴ τοῦ ἀναστάντος Κυρίου εἶχε ἀλλάξει, εἴτε διότι ἀπὸ ὑπερφυσικὴν δύναμιν ἠμποδίζοντο αἱ αἰσθήσεις των, ἦσαν κρατημένα τὰ μάτια των διὰ νὰ μὴ τὸν ἀναγνωρίσουν.

Τὰ δὲ μάτια των ἐμποδίζοντο ἀπὸ κάποια ὑπερφυσικὴν δύναμιν, διὰ νὰ μὴ τὸν ἀναγνωρίσουν.

Εἶπε δὲ πρὸς αὐτούς· «Ποιά εἶναι αὐτὰ τὰ πράγματα, γιὰ τὰ ὁποῖα συζητεῖτε μεταξύ σας στὸ δρόμο σας καὶ εἶσθε σκυθρωποί;».

Εἶπε δὲ πρὸς αὐτούς· Ποῖα εἶναι τὰ ζητήματα αὐτά, τὰ ὁποῖα συζητεῖτε μεταξύ σας καὶ ἀνταλλάσσετε ἐπ’ αὐτῶν τὰς σκέψεις σας, ἐνῷ περιπατεῖτε, καὶ διὰ τὰ ὁποῖα εἶσθε σκυθρωποί;

Εἶπε δὲ πρὸς αὐτούς· «ποῖοι εἶναι αὐτοὶ οἱ λόγοι καὶ ποιὰ εἶναι τὰ θέματα, τὰ ὁποῖα καθὼς περιπατεῖτε, συζητεῖτε ματαξύ σας καὶ εἶσθε σκυθρωποί;»

Ἀπαντώντας δὲ ὁ ἕνας, ποὺ ὠνομαζόταν Κλεόπας, τοῦ εἶπε· «Σὺ μόνος κατοικεῖς στὴν Ἱερουσαλὴμ καὶ δἐν ἔμαθες ὅσα ἔγιναν σ’ αὐτὴ τὶς ἡμέρες αὐτές;».

Ἀπεκρίθη δὲ ὁ ἕνας, ποὺ ὠνομάζετο Κλεόπας, καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν· Σὺ μόνος ἀπὸ τοὺς ξένους, ποὺ ἦλθαν νὰ προσκυνήσουν κατὰ τὸ Πάσχα, διαμένεις εἰς τὴν Ἱερουσαλὴμ καὶ δὲν ἔμαθες ὅσα ἔγιναν ἐν αὐτῇ κατὰ τὰς ἡμέρας αὐτάς;

Ἀπεκρίθη δὲ ὁ ἔνας, ποὺ ἐλέγετο Κλεόπας καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν· «σὺ μόνος σὰν προσκυνητὴς κατοικεῖς τὸν καιρὸν αὐτὸν εἰς τὴν Ἱερουσαλὴμ καὶ δὲν ἔμαθες ὅσα ἔγιναν εἰς αὐτὴν κατὰ τὰς ἡμέρας αὐτάς;»

Καὶ εἶπε σ’ αὐτούς· «Ποιά;». Αὐτοὶ δὲ τοῦ εἶπαν· «Τὰ σχετικὰ μὲ τὸν Ἰησοῦ τὸ Ναζωραῖο, ποὺ ὑπῆρξε προφήτης δυνατὸς σὲ ἔργα καὶ λόγους ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ καὶ ὅλου τοῦ λαοῦ,

Καὶ εἶπεν εἰς αὐτοὺς ὁ Ἰησοῦς· Ποῖα; Αὐτοὶ δὲ τοῦ εἶπαν· Αὐτὰ ποὺ ἔγιναν μὲ τὸν Ἰησοῦν τὸν Ναζωραῖον, ὁ ὁποῖος ὑπῆρξε προφήτης καὶ ἀπεδείχθη ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ καὶ ὅλου τοῦ λαοῦ δυνατὸς καὶ εἰς ἔργα ὑπερφυσικὰ καὶ εἰς διδασκαλίαν θεόπνευστον καὶ τελείαν.

Καὶ εἶπεν εἰς αὐτούς· «ποῖα;» Ἐκεῖνοι δὲ τοῦ εἶπαν· «τὰ περὶ τοῦ Ἰησοῦ τοῦ Ναζωραίου, ὁ ὅποιος ἀνεδείχθη προφήτης ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ καὶ ὅλου τοῦ λαοῦ, δυνατὸς εἰς ἔργα θαυμαστὰ καὶ εἰς διδασκαλίαν πρωτάκουστον.

καὶ πῶς οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ ἄρχοντές μας τὸν παρέδωσαν γιὰ νὰ ὑποστῇ θανατικὴ ποινή, καὶ τὸν σταύρωσαν.

Δὲν ἔμαθες ἀκόμη καὶ μὲ ποῖον τρόπον τὸν παρέδωκαν οἱ Ἀρχιερεῖς καὶ οἱ ἄρχοντές μας εἰς καταδίκην θανάτου καὶ τὸν ἐσταύρωσαν;

Δὲν ἔμαθες καὶ πῶς τὸν παρέδωκαν οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ ἄρχοντες μας εἰς θανατικὴν καταδίκην καὶ τὸν ἐσταύρωσαν;

Ἐμεῖς δὲ ἐλπίζαμε, ὅτι αὐτὸς εἶναι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος πρόκειται νὰ λυτρώσῃ τὸν Ἰσραήλ. Ἀλλά, παρ’ ὅλα αὐτά, αὐτὴ εἶναι ἡ τρίτη σήμερα ἡμέρα, ἀφότου ἔγιναν αὐτά (καὶ φῶς δὲν βλέπουμε).

Ἡμεῖς δὲ ἠλπίζαμεν, ὅτι αὐτὸς εἶναι ὁ Μεσσίας, ποὺ μέλλει νὰ ἐλευθερώσῃ τὸν Ἰσραὴλ καὶ νὰ ἀποκαταστήσῃ τὸ βασίλειόν του. Ἀλλ’ ἡ ἐλπίς μας αὐτὴ ἐκλονίσθη, διότι ἐκτὸς ἀπὸ τὴν σταύρωσίν του καὶ ἀπὸ ὅλα τὰ ἄλλα ποὺ ἔγιναν, εἶναι ἡ τρίτη ἡμέρα σήμερον, ἀφ’ ὅτου συνέβησαν αὐτὰ καὶ δὲν εἴδομεν ἀκόμη τίποτε, ποὺ νὰ στηρίξῃ τὰς ἐλπίδας μας.

Καὶ ὅμως ἡμεῖς ἠλπίζαμεν, ὅτι αὐτὸς εἶναι ὁ Μεσσίας, ποὺ θὰ ἐλευθέρωνε τὸν Ἰσραήλ. Ἀλλὰ μαζῆ μὲ ὅλα αὐτά, ποὺ σοῦ εἴπαμε, ἰδοὺ ὅτι εἶναι ἡ τρίτη ἡμέρα σήμερα ἀπὸ τότε ποὺ ἔγιναν αὐτά, καὶ δὲν εἴδαμε ἀκόμη τίποτε, ποὺ νὰ δικαιολογῇ τὰς ἐλπίδας μας.

Ὅμως συνέβη καὶ αὐτό· μερικὲς γυναῖκες ἀπὸ τὸν κύκλο μας μᾶς ἐξέπληξαν, διότι πῆγαν πολὺ πρωὶ στὸ μνῆμα

Ἀλλὰ καὶ κάτι ἄλλο, ποὺ ἐν τῷ μεταξὺ συνέβη, ηὔξησε τὴν ἀπορίαν μας. Μερικαὶ τουτέστι γυναῖκες ἀπὸ τὸν κύκλον ἡμῶν τῶν πιστῶν μαθητῶν του μᾶς ἐξέπληξαν. Διότι ἐπῆγαν πολὺ πρωῒ εἰς τὸ μνημεῖον

Ἀλλὰ καὶ κάτι ἄλλο συνέβη· μερικαὶ δηλαδὴ γυναῖκες ἀπὸ τὸν κύκλον μας μᾶς ἐξέπληξαν, διότι ἐπῆγαν κατὰ τὰ χαράματα εἰς τὸ μνημεῖον

καὶ δὲν βρῆκαν τὸ σῶμα του, καὶ ἐπέστρεψαν καὶ εἶπαν, ὅτι εἶδαν καὶ ὀπτασία ἀγγέλων, οἱ ὁποῖοι λέγουν, ὅτι αὐτὸς ζῇ.

καὶ ἀφοῦ δὲν ηὗραν ἐκεῖ τὸ σῶμα του, ἦλθαν καὶ εἶπαν, ὅτι εἶδον καὶ ὀπτασίαν ἀγγέλων, οἱ ὁποῖοι λέγουν, ὅτι ὁ Ἰησοῦς ζῇ.

καὶ ἐπειδὴ δὲν εὗρον ἐκεῖ τὸ σῶμα του, ἦρθαν καὶ εἶπαν ὅτι εἶδαν καὶ ὀπτασία ἀγγέλων, οἱ ὁποῖοι λέγουν ὅτι ὁ Ἰησοῦς ζῇ.

Καὶ πῆγαν μερικοὶ ἀπὸ τοὺς δικούς μας στὸ μνῆμα καὶ βρῆκαν τὰ πράγματα ἔτσι, ὅπως καὶ οἱ γυναῖκες εἶπαν, ἀλλ’ αὐτὸν δὲν τὸν εἶδαν».

Καὶ ἐπῆγαν εἰς τὸ μνημεῖον μερικοὶ ἀπὸ τοὺς δικούς μας καὶ ηὗραν τὰ πράγματα ἔτσι, καθὼς τὰ εἶπαν καὶ αἱ γυναῖκες. Δηλαδὴ εὗρον ἀνοικτὸν τὸ μνημεῖον, αὐτὸν ὅμως τὸν Ἰησοῦν δὲν τὸν εἶδον.

Ἐπῆγαν ἐπίσης εἰς τὸ μνημεῖον καὶ μερικοὶ ἀπὸ αὐτούς, ποὺ εἶναι μαζῆ μας, καὶ εὐρῆκαν τὰ πράγματα, ὅπως τὰ εἶχαν εἴπει αἱ γυναῖκες· εἶδαν ἀνοικτὸν μὲν τὸ μνημεῖον, ὄχι ὅμως καὶ τὸν Ἰησοῦν».

Τότε αὐτὸς τοὺς εἶπε· «Ὦ σεῖς, ποὺ δὲν ἔχετε νοῦ, καὶ ἡ καρδιά σας ἀργεῖ νὰ πιστεύσῃ σὲ ὅλα ὅσα εἶπαν οἱ προφῆτες!

Καὶ τότε αὐτὸς εἶπε πρὸς τοὺς δύο μαθητάς· Ὦ ἄνθρωποι, ποὺ δὲν ἔχετε νοῦν φωτισμένον διὰ νὰ κατανοῇ τὰς γραφάς, καὶ ποὺ ἔχετε καρδίαν βραδυκίνητον καὶ δύσκολον εἰς τὸ νὰ πιστεύετε εἰς ὅλα, ὅσα ἐλάλησαν οἱ προφῆται.

Καὶ τότε ὁ Ἰησοῦς εἶπε πρὸς αὐτούς· «ὦ ἀνόητοι, ποὺ ἔχετε βραδυκίνητη τὴν καρδιὰ εἰς τὸ νὰ πιστεύετε ὅλα ὅσα ἐλάλησαν οἱ προφῆται.

Αὐτὰ δὲν ἔπρεπε νὰ πάθῃ ὁ Χριστὸς (ὁ Μεσσίας) καὶ ἔτσι νὰ εἰσέλθῃ στὴ σφαῖρα τῆς δόξης του;».

Σύμφωνα μὲ τὴν βουλὴν καὶ τὸ σχέδιον τοῦ Θεοῦ, τὰ ὁποῖα προεκήρυξαν οἱ προφῆται, δὲν ἔπρεπε αὐτὰ νὰ πάθῃ ὁ Χριστὸς καὶ διὰ τῶν παθημάτων τούτων νὰ εἰσέλθῃ εἰς τὴν δόξαν του, ἡ ὁποία ἤρχισε διὰ τῆς ἀναστάσεως καὶ θὰ τελειωθῇ διὰ τῆς ἀναλήψεώς του;

Αὐτὰ δὲν ἔπρεπε, σύμφωνα μὲ τὴν βουλὴν τοῦ Θεοῦ, νὰ πάθῃ ὁ Χριστὸς καὶ νὰ εἰσέλθῃ κατόπιν εἰς τὴν δόξαν του, ἡ ὁποία καὶ ἤρχισε μὲ τὴν ἀνάστασίν του;»

Καὶ ἀφοῦ ἄρχισε ἀπὸ τὸ Μωυσῆ καὶ ἀπ’ ὅλους τοὺς προφῆτες, μὲ ὅλα τὰ Γραφικὰ χωρία ἐξηγοῦσε σ’ αὐτοὺς τὰ σχετικὰ μὲ τὸν ἑαυτό του.

Καὶ ἀφοῦ ἤρχισεν ἀπὸ τὰς προφητείας καὶ τὰς προεικονίσεις, ποὺ περιέχονται εἰς τὰ συγγράμματα τοῦ Μωϋσέως καὶ ἔλαβεν ἀκολούθως ἀπὸ ὅλους τοὺς προφήτας τὰ εἰς τὸν Μεσσίαν ἀναφερόμενα χωρία, ἐξηγοῦσεν ἐν συνεχείᾳ εἰς αὐτοὺς τὰς προφητείας, ποὺ ἀνεφέροντο εἰς τὸν ἑαυτόν του.

Καὶ ἀφοῦ ἤρχισε ἀπὸ τὸν Μωϋσέα καὶ ἐν συνεχείᾳ ἀπὸ ὅλους τοὺς προφήτας, ἐξηγοῦσε λεπτομερῶς εἰς αὐτοὺς ὅλας τὰς προφητείας τῶν Γραφῶν, ποὺ ἀνεφέρεντο εἰς αὐτόν.

Καὶ πλησίασαν στὸ χωριὸ ποὺ πήγαιναν, καὶ αὐτὸς προσποιήθηκε, ὅτι θὰ πήγαινε μακρύτερα.

Καὶ ἐπλησίασαν εἰς τὸ χωρίον, εἰς τὸ ὁποῖον οἱ δύο μαθηταὶ ἐσκόπευαν νὰ ὑπάγουν. Καὶ αὐτὸς ἐφάνη, ὅτι θὰ ἐπροχώρει μακρύτερα. Πράγματι δὲ θὰ ἐχωρίζετο ἀπὸ αὐτούς, ἐὰν αὐτοὶ δὲν ἐπέμεναν νὰ τὸν κρατήσουν.

Καὶ ἐπλησίασαν εἰς τὸ χωρίον, ὅπου οἱ δύο μαθηταὶ ἐπήγαιναν καὶ αὐτὸς ἐφαίνετο ὅτι προχωροῦσε μακρύτερα.

Ἀλλὰ τὸν πίεσαν λέγοντας· «Μεῖνε μαζί μας, διότι πλησιάζει νὰ βραδυάσῃ, καὶ ἡ ἡμέρα τελειώνει». Καὶ πῆγε μέσα (στὸ χωριό), γιὰ νὰ μείνῃ μαζί τους.

Ἀλλ’ αὐτοὶ τὸν ἠνάγκασαν διὰ παρακλήσεων λέγοντες· Μεῖνε μαζί μας, διότι πλησιάζει νὰ βραδυάσῃ καὶ ἔχει προχωρήσει ἡ ἡμέρα πολὺ πρὸς τὴν δύσιν τοῦ ἡλίου. Καὶ ἐμβῆκε εἰς τὸ σπίτι διὰ νὰ μείνῃ μαζί των.

Αὐτοὶ ὅμως μὲ τίς ἐπίμονες παρακλήσεις των τὸν ἠνάγκασαν νὰ μείνῃ, λέγοντες· «μεῖνε μαζῆ μας, διότι πλησιάζει ἡ ἑσπέρα καὶ ἡ ἡμέρα ἔχει προχωρήσει πρὸς τὴν δύσιν». Καὶ ἐμπῆκε εἰς τὸ σπίτι νὰ μείνῃ μαζῆ τους.

Καὶ ὅταν κάθησε μαζί τους στὸ τραπέζι, πῆρε τὸν ἄρτο καὶ τὸν εὐλόγησε, καὶ τὸν τεμάχισε καὶ τοὺς ἔδινε.

Καὶ τότε συνέβη τοῦτο· Ὅταν αὐτὸς κατεκλίθη μαζί των εἰς τὴν τράπεζαν τοῦ φαγητοῦ, ἀφοῦ ἐπῆρε εἰς τὰς χεῖρας του τὸν ἄρτον, εὐλόγησε δι’ εὐχαριστίας τὸν Θεόν, ὅπως συνήθιζαν νὰ κάνουν πρὸ τοῦ φαγητοῦ, καὶ ἀφοῦ τὸν ἔκοψε εἰς τεμάχια, ἔδιδεν εἰς αὐτούς.

Καὶ ἐνῷ ἐξηπλώθη κοντὰ εἰς τὸ τραπέζι τοῦ φαγητοῦ μαζῆ μὲ αὐτούς, ἐπῆρε τὸν ἄρτον, τὸν εὐλόγησε εὐχαριστῶν τὸν Θεόν, ὅπως συνήθιζε νὰ κάνῃ πρὸ τοῦ φαγητοῦ, καὶ ἀφοῦ τὸν ἔκοψε εἰς κομμάτια, ἔδιδε εἰς αὐτούς.

Τότε ἄνοιξαν τὰ μάτια τους καὶ τὸν ἀναγνώρισαν, ἀλλ’ αὐτὸς ἔγινε ἄφαντος ἀπ’ αὐτούς.

Ὅταν δὲ εἶδαν τὴν εὐλογίαν καὶ τὸν τεμαχισμὸν τοῦ ἄρτου νὰ γίνεται κατὰ τὸν τρόπον, ποὺ ἐσυνήθιζεν ὁ Διδάσκαλός των, τότε καὶ δι’ ἐπενεργείας θείας ἤνοιξαν τὰ μάτια των καὶ ἀνεγνώρισαν καλῶς αὐτόν. Ἀλλὰ τὴν στιγμὴν ἐκείνην καὶ αὐτὸς ἔγινεν ἄφαντος ἀπὸ αὐτούς.

Τὴν στιγμὴν αὐτήν, ὅταν εἶδαν τὸν τρόπον τῆς εὐλογίας καὶ τοῦ τεμαχισμοὺ τοῦ ἄρτου, ἤνοιξαν μὲ θεῖον φωτισμὸν τὰ μάτια των καὶ ἀνεγνώρισαν ἀμέσως τὸν διδάσκαλον των. Ἀλλὰ αὐτὸς ἔγινε ἀμέσως ἄφαντος ἀπὸ αὐτούς.

Εἶπαν τότε μεταξύ τους· «Ἡ καρδιά μας δὲν φλογιζόταν μέσα μας, καθὼς μᾶς μιλοῦσε στὸ δρόμο καὶ καθὼς μᾶς ἐξηγοῦσε τὶς Γραφές;».

Καὶ εἶπαν μεταξύ των ὁ ἕνας εἰς τὸν ἄλλον· ἡ καρδία μας δὲν ᾐσθάνετο μέσα μας τὴν πνευματικὴν φλόγα τοῦ θείου ζήλου καὶ τῆς ἀγάπης πρὸς τὸν Χριστὸν καὶ δὲν ἐζεσταίνετο ἀπὸ τὴν θερμότητα τοῦ φωτὸς τῆς θείας ἀληθείας, ὅταν μᾶς ὡμίλει εἰς τὸν δρόμον καὶ μᾶς ἐξήγει τὰς Γραφάς; Πῶς ἠμποδίσθημεν λοιπὸν ἀπὸ τοῦ νὰ τὸν ἀναγνωρίσωμεν ἀμέσως;

Καὶ εἶπαν μεταξύ των· «ἡ καρδία μας δὲν ἐφλογίζετο ἐντὸς ἡμῶν ἀπὸ θεῖον ἐνθουσιασμόν, καθὼς μᾶς ὠμιλοῦσε εἰς τὸν δρόμον καὶ μᾶς ἐφανέρωνε τὰ δυσκολονόητα γιὰ μᾶς νοήματα τῶν Γραφῶν;»

Καὶ σηκώθηκαν τὴν ἴδια ὥρα καὶ ἐπέστρεψαν στὴν Ἱερουσαλήμ, καὶ βρῆκαν συγκεντρωμένους τοὺς ἕνδεκα καὶ τοὺς ἄλλους, ποὺ ἦταν μαζί τους,

Καὶ ἀφοῦ ἐσηκώθησαν κατὰ τὴν αὐτὴν ὥραν τῆς ἑσπέρας. ἐπέστρεψαν εἰς τὴν Ἱερουσαλὴμ καὶ εὗρον συναθροισμένους τοὺς ἕνδεκα Ἀποστόλους καὶ τοὺς ἄλλους, ποὺ ἦσαν μαζί τους,

Καὶ ἀφοῦ ἐσηκώθησαν ἀμέσως αὐτὴν τὴν ὥρα, ἐγύρισαν εἰς τὴν Ἱερουσαλὴμ καὶ εὐρῆκαν συγκεντρωμένους τοὺς ἕνδεκα Ἀποστόλους καὶ τοὺς ἄλλους, ποὺ ἦσαν μαζῆ των.

καὶ ἔλεγαν, ὅτι ὄντως ἀναστήθηκε ὁ Κύριος, καὶ ἐμφανίσθηκε στὸ Σίμωνα.

ὅλοι δὲ αὐτοὶ ἔλεγον, ὅτι πραγματικῶς ἀνέστη ὁ Κύριος καὶ ἐνεφανίσθη εἰς τὸν Σίμωνα.

Ὅλοι δὲ ἔλεγαν, ὅτι πραγματικὰ ἀναστήθηκε ὁ Κύριος καὶ παρουσιάσθηκε εἰς τὸν Σίμωνα.

Καὶ αὐτοὶ διηγοῦνταν ὅσα συνέβησαν καθ’ ὁδόν, καὶ ὅτι τοὺς ἀποκαλύφθηκε κατὰ τὸν τεμαχισμὸ τοῦ ἄρτου.

Καὶ αὐτοὶ οἱ δύο διηγοῦντο τὰ ὅσα συνέβησαν εἰς τὸν δρόμον καὶ πῶς ἀνεγνωρίσθη ἀπὸ αὐτούς, ὅταν ἔκοπτεν εἰς τεμάχια τὸν ἄρτον.

Καὶ οἱ δύο αὐτοὶ διηγοῦντο λεπτεμερῶς ὅσα συνέβησαν εἰς τὸν δρόμον καὶ πῶς ἀνεγνωρίσθη ἀπὸ αὐτοὺς ὁ Κύριος τὴν ὥραν ποὺ ἔκοπτε τὸν ἄρτον.

Ἐνῷ δὲ αὐτοὶ ἔλεγαν αὐτά, ὁ ἴδιος ὁ Ἰησοῦς παρουσιάσθηκε σ’ αὐτοὺς καὶ τοὺς λέγει· «Εὐλογία σὲ σᾶς!».

Ἐνῷ δὲ αὐτοὶ διηγοῦντο αὐτά, αἴφνης αὐτὸς ὁ Ἰησοῦς ἐστάθη ἐν μέσῳ αὐτῶν καὶ λέγει εἰς αὐτούς· Εἴθε νὰ εἶναι εἰς σᾶς εἰρήνη· εἰρήνη μετὰ τοῦ Θεοῦ καὶ μεταξύ σας· εἰρήνη καὶ εἰς τὸ ἐσωτερικόν σας.

Ἐνῶ δὲ αὐτοὶ ὠμιλούσαν περὶ αὐτῶν, αἴφνης ὁ ἴδιος ὁ Ἰησοῦς ἐστάθηκε εἰς τὸ μέσον αὐτῶν καὶ τοὺς λέγει· «εἰρήνη ἂς εἶναι μαζῆ σας».

Κυριεύθηκαν δὲ ἀπὸ τρόμο καὶ φόβο (λόγῳ τῆς αἰφνιδίας καὶ παράδοξης παρουσίας τοῦ Κυρίου «κεκλεισμένων τῶν θυρῶν»), καὶ νόμιζαν, ὅτι βλέπουν φάντασμα.

Ἡ αἰφνίδια ὅμως ἐμφάνισις τοῦ Κυρίου τοὺς κατετάραξε. Καὶ καταληφθέντες ἀπὸ φόβον ἐνόμιζαν, ὅτι ἔβλεπαν ψυχὴν ἀποθαμένου, ποὺ ἦλθεν ἀπὸ τὸν Ἅδην, χωρὶς νὰ ἔχῃ καὶ σῶμα.

Ἐκεῖνοι ἐξαφνιάστηκαν, ἐταράχθησαν καὶ κατελήφθησαν ἀπὸ φόβον, διότι ἐνόμιζαν ὅτι ἔβλεπαν κάποιον πνεῦμα.

Εἶπε δὲ σ’ αὐτούς· «Γιατί εἶσθε ταραγμένοι, καὶ γιατί σκέψεις ἀπιστίας γεννῶνται στὶς διάνοιές σας;

Καὶ εἶπεν ὁ Κύριος εἰς αὐτούς· Διατί εἶσθε ταραγμένοι; Καὶ διατί διαλογισμοὶ ἀμφιβολίας περὶ τοῦ ἂν πράγματι εἶμαι ὁ ἀναστὰς Διδάσκαλός σας, γεννῶνται εἰς τὰς διανοίας σας;

Καὶ εἶπεν ὁ Κύριος εἰς αὐτούς· «διατί εἶσθε ταραγμένοι, καὶ διατί ἀνεβαίνουν εἰς τὰς καρδίας σας διαλογισμοὶ ἀπιστίας;

Κοιτάξετε τὰ χέρια μου καὶ τὰ πόδια μου (γιὰ νὰ βεβαιωθῆτε), ὅτι εἶμαι ἐγὼ ὁ ἴδιος. Ψηλαφήσετέ με καὶ πεισθῆτε, διότι τὸ φάντασμα δὲν ἔχει σάρκα καὶ ὀστᾶ, ὅπως βλέπετε ὅτι ἐγὼ ἔχω».

Ἴδετε τὰς χεῖρας μου καὶ τοὺς πόδας μου, ὅτι φέρουν τὰ σημάδια τῶν καρφιῶν καὶ βεβαιωθῆτε, ὅτι εἶμαι ὁ σταυρωθεὶς Διδάσκαλός σας. Ψηλαφήσατέ με διὰ τῶν χειρῶν σας καὶ βεβαιωθῆτε, ὅτι δὲν εἶμαι ἄσαρκον πνεῦμα. Διότι ἡ ψυχὴ καὶ τὸ φάντασμα τοῦ πεθαμένου δὲν ἔχει σῶμα καὶ ὀστᾶ, καθὼς βλέπετε καὶ πείθεσθε, ὅτι ἔχω ἐγώ.

Ἰδέτε τὰς χεῖρας μου καὶ τοὺς πόδας μου, ποὺ φέρουν τὰ σημάδια ἀπὸ τὰ καρφιά, διὰ νὰ πεισθῆτε ὅτι εἶμαι ἐγὼ ὁ ἴδιος. Ψηλαφήσατέ με μὲ τὰ χέρια σας καὶ ἰδέτε, ὅτι δὲν εἶμαι πνεῦμα, ὅπως νομίζετε, διότι τὸ πνεῦμα δὲν ἔχει σάρκα καὶ ὀστά, ὅπως βλέπετε ἐμὲ νὰ ἔχω».

Καὶ ἀφοῦ εἶπε αὐτό, τοὺς ἔδειξε τὰ χέρια καὶ τὰ πόδια.

Καὶ ἀφοῦ εἶπε τοῦτο, ἔδειξεν εἰς αὐτοὺς τὰς χεῖρας καὶ τοὺς πόδας.

Καὶ ἀφοῦ εἶπε τοῦτο, ἔδειξε εἰς αὐτοὺς τὰς χεῖρας καὶ τοὺς πόδας.

Καὶ ἐπειδὴ ἀκόμη δὲν πίστευαν σὲ τόσο μεγάλης χαρᾶς γεγονὸς καὶ ἐκπλήσσονταν, τοὺς εἶπε· «Ἔχετε κάτι φαγώσιμο ἐδῶ;».

Ἐπειδὴ δὲ αὐτοὶ ἠπίστουν ἀκόμη λόγῳ τῆς χαρᾶς των νομίζοντες, ὅτι ἔβλεπον ὄνειρον, καὶ ἐπειδὴ ἐθαύμαζον διὰ τὰ πρωτοφανῆ ταῦτα καὶ ἀνέλπιστα, τοὺς εἶπεν ὁ Κύριος· Ἔχετε ἐδῶ τίποτε φαγώσιμον διὰ νὰ φάγω καὶ διὰ νὰ πεισθῆτε ἔτσι ἀκόμη περισσότερον, ὅτι δὲν εἶμαι πνεῦμα;

Ἐπειδὴ δὲ ἐκεῖνοι, ἕνεκα τῆς χαρᾶς, ἀπιστοῦσαν ἀκόμη καὶ ἐθαύμαζαν διὰ τὸ καταπληκτικὸν καὶ ἀνέλπιστον αὐτὸ γεγονός, εἶπεν εἰς αὐτοὺς ὁ Κύριος· «μήπως ἔχετε τίποτε φαγώσιμον ἐδῶ;»

Αὐτοὶ δὲ τοῦ ἔδωσαν ἕνα κομμάτι ἀπὸ ψητὸ ψάρι, καὶ ἕνα κομμάτι ἀπὸ κηρήθρα μὲ μέλι,

Αὐτοὶ δὲ τοῦ ἔδωκαν ἕνα τεμάχιον ἀπὸ ψάρι ψημένον καὶ ὀλίγην κηρήθραν.

Ἐκεῖνοι δὲ τοῦ ἔδωσαν ἕνα κομάτι ψητὸ ψάρι καὶ κηρήθρα.

καὶ πῆρε καὶ ἔφαγε ἐνώπιόν τους.

Καὶ ἀφοῦ τὰ ἐπῆρεν, ἔφαγεν ἐμπρός των, ὄχι διότι εἶχε ἀνάγκην συντηρήσεως τὸ σῶμα του, ἀλλ’ ἔπραξε τοῦτο διὰ νὰ βεβαιώσῃ αὐτούς, ὅτι ὄντως ἀνέστη.

Καὶ ἀφοῦ τὰ ἐπῆρε, ἔφαγε ἐνώπιόν των, ὄχι διότι εἶχε ἀνάγκην τροφῆς τὸ ἀναστημένον σῶμα του, ἀλλὰ διὰ νὰ πεισθοῦν ἐκεῖνοι ὅτι αὐτὸς εἶναι ὄντως ὁ ἀναστημένος διδάσκαλος.

Ὕστερα τοὺς εἶπε· «Αὐτὰ εἶναι τὰ γεγονότα, γιὰ τὰ ὁποῖα μίλησα σὲ σᾶς, ὅταν ἀκόμη ἤμουν μαζί σας, ὅτι πρόκειται δηλαδὴ νὰ ἐκπληρωθοῦν ὅλα τὰ γραμμένα στὸ νόμο τοῦ Μωυσῆ καὶ τοὺς Προφῆτες καὶ τοὺς Ψαλμοὺς γιὰ μένα».

Εἶπε δὲ πρὸς αὐτούς· Αὐτὰ τὰ γεγονότα, ποὺ βλέπετε καὶ σᾶς προκαλοῦν τὸν θαυμασμόν, εἶναι ἡ πραγματοποίησις τῶν λόγων, ποὺ σᾶς εἶπα προφητικῶς, ὅταν ἀκόμη ἤμην μαζί σας ζῶν, προτοῦ νὰ σταυρωθῶ. Σᾶς ἔλεγα δηλαδή, ὅτι σύμφωνα πρὸς τὸ προκαθωρισμένον σχέδιον τοῦ Θεοῦ πρέπει νὰ πληρωθοῦν καὶ νὰ πραγματοποιηθοῦν ὅλα, ὅσα ἔχουν γραφῆ περὶ ἐμοῦ εἰς τὸν νόμον τοῦ Μωϋσέως καὶ εἰς τοὺς προφήτας καὶ εἰς τοὺς ψαλμούς.

Εἶπε δὲ πρὸς αὐτούς· «αὐτὰ ποὺ βλέπετε τώρα καὶ θαυμάζετε, εἶναι ἀκριβῶς ὅσα σᾶς ἔλεγα, ὅταν ἤμουν μαζῆ σας, ὅτι πρέπει δηλαδὴ νὰ ἐκπληρωθοῦν καὶ νὰ πραγματοποιηθοῦν ὅλα ὅσα ἔχουν γραφῆ γιὰ μένα εἰς τὸν νόμον τοῦ Μωϋσέως, εἰς τοὺς προφήτας καὶ εἰς τοὺς ψαλμούς».

Τότε ἄνοιξε τὸ νοῦ τους, γιὰ νὰ καταλαβαίνουν τὶς Γραφές.

Τότε τοὺς μετέδωκε θεῖον φωτισμὸν καὶ τοὺς ἤνοιξε τὸν νοῦν διὰ νὰ ἐννοοῦν τὰς Γραφάς.

Τότε ἐφώτισε καὶ ἤνοιξε αὐτῶν τὸν νοῦν, ὥστε νὰ ἐννοοῦν τὰς Γραφάς.

Καὶ τοὺς εἶπε· «Ἔτσι ἔχει γραφῇ, καὶ ἔτσι ἔπρεπε, νὰ πάθῃ ὁ Χριστός (ὁ Μεσσίας), καὶ ν’ ἀναστηθῇ ἐκ νεκρῶν κατὰ τὴν τρίτη ἡμέρα,

Καὶ ἀφοῦ ἀνέπτυξεν εἰς αὐτοὺς τὰς κυριωτέρας προφητείας, τοὺς εἶπεν, ὅτι ἔτσι ἔχει γραφῆ προφητικῶς εἰς τὰς Γραφάς, καὶ ἔτσι ἔπρεπε σύμφωνα μὲ τὰς προφητείας αὐτὰς νὰ πάθῃ ὁ Χριστὸς καὶ νὰ ἀναστηθῇ τὴν τρίτην ἀπὸ τοῦ θανάτου του ἡμέραν,

Καὶ εἶπεν εἰς αὐτούς· «ὅτι ἔτσι, ὅπως ἀκριβῶς ἔγιναν, εἶναι γραμμένα εἰς τὴν Ἁγίαν Γραφήν, καὶ ἔτσι σύμφωνα μὲ τὸ πάνσοφον σχέδιον τοῦ Θεοῦ, ἔπρεπε νὰ πάθῃ ὁ Χριστὸς καὶ νὰ ἀναστηθῇ ἐκ νεκρῶν τὴν τρίτην ἡμέραν,

καὶ νὰ κηρυχθῇ στὸ ὄνομά του μετάνοια καὶ ἄφεσι ἁμαρτιῶν σὲ ὅλα τὰ ἔθνη, ἀρχίζοντας ἀπὸ τὴν Ἱερουσαλήμ.

καὶ σύμφωνα μὲ ὅσα ἐδιδάχθητε καὶ ἐμάθετε διὰ τὸ ὄνομά μου ὡς τοῦ μόνου Σωτῆρος καὶ λυτρωτοῦ τῶν ἀνθρώπων νὰ κηρυχθῇ μετάνοια καὶ ἄφεσις ἁμαρτίων εἰς ὅλα τὰ Ἔθνη, νὰ ἀρχίσῃ δὲ τὸ κήρυγμα τοῦτο ἀπὸ τὴν Ἱερουσαλήμ.

καὶ νὰ κηρυχθῇ ἐν τῷ ὀνόματι αὐτοῦ εἰς ὅλα τὰ ἔθνη μετάνοια καὶ ἄφεσις ἁμαρτιῶν. Νὰ ἀρχίσῃ δὲ τὸ κήρυγμα ἀπὸ τὴν Ἱερουσαλήμ.

Σεῖς δὲ εἶσθε μάρτυρες αὐτῶν (τῶν γεγονότων).

Σεῖς δὲ εἶσθε μάρτυρες ὅλων αὐτῶν, δηλαδὴ τοῦ κηρύγματός μου, τοῦ βίου μου, τοῦ πάθους μου καὶ τῆς ἀναστάσεώς μου. Καὶ μὲ τὴν μαρτυρίαν, τὴν ὁποίαν θὰ κάνετε περὶ ἐμοῦ, θὰ συντελεσθῇ τὸ μέγα τοῦτο ἔργον τοῦ κηρύγματος μετανοίας καὶ ἀφέσεως ἁμαρτίων εἰς ὅλα τὰ ἔθνη.

Σεῖς δὲ εἶσθε οἱ φιλαλήθεις καὶ ἀξιόπιστοι μάρτυρες, οἱ ὁποῖοι θὰ κηρύξετε καὶ θὰ βεβαιώσετε ὅλα ὅσα ἔχετε ἀκούσει καὶ ὅσα ἔχετε ἰδεῖ ἀπὸ ἐμέ.

Καὶ ἰδοὺ ἐγὼ θὰ ἀποστείλω σὲ σᾶς ὅ,τι ὑποσχέθηκε ὁ Πατέρας μου (τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιο). Σεῖς δὲ καθήσετε στὴν πόλι Ἱερουσαλήμ, ἕως ὅτου ὁπλισθῆτε μὲ δύναμι ἀπὸ τὸν οὐρανό».

Σᾶς ὑπόσχομαι δὲ καὶ ἐγὼ νὰ σᾶς βοηθήσω ἀποτελεσματικῶς εἰς τὸ ἔργον αὐτό. Ἰδοὺ ἐγώ, ποὺ ἀπὸ τώρα εἶμαι καὶ ὡς ἄνθρωπος ὁ βασιλεὺς τοῦ κόσμου καὶ ἡ κεφαλὴ τῆς Ἐκκλησίας, ἀποστέλλω ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἐπάνω σας τὴν ἐπαγγελίαν, τὴν ὁποίαν ὁ Πατὴρ ὑπεσχέθη, δηλαδὴ τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον, περὶ τοῦ ὁποίου οἱ προφῆται προανήγγειλαν, ὅτι θὰ δοθῇ εἰς πᾶσαν σάρκα. Σεῖς δὲ καθίσατε εἰς τὴν πόλιν Ἱερουσαλὴμ καὶ μὴ ἀπομακρυνθῆτε ἐξ αὐτῆς, ἕως ὅτου φορέσετε ὡς πνευματικὸν ἔνδυμα δύναμιν καὶ ἐνίσχυσιν, ποὺ θὰ σᾶς ἔλθῃ ἐξ οὐρανοῦ διὰ τῆς ἐπιφοιτήσεως τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.

Σᾶς ἀναγγέλῳ δέ, ὅτι ἐγὼ σᾶς στέλνω τώρα αὐτό ποὺ ὑπεσχέθη ὁ Πατήρ, δηλαδὴ τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον, διὰ νὰς σᾶς φωτίζῃ καὶ σᾶς ἐνισχύῃ καὶ σᾶς περιφρουρῇ εἰς τὸ ἀποστολικόν σας ἔργον. Σεῖς λοιπὸν καθίσατε εἰς τὴν πόλιν Ἱερουσαλὴμ ἕως ὅτου φορέσετε, σὰν ἄλλο ἔνδυμα, καὶ κάμετε ἰδικήν σας πλέον τὴν σοφίαν καὶ τὴν δύναμιν, ποὺ θὰ σᾶς ἔλθῃ ἀπὸ τὸν οὐρανὸν μὲ τὴν ἐπιφοίτησιν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος».

Τοὺς ὡδήγησε δὲ ἔξω (ἀπὸ τὴν Ἱερουσαλὴμ) σὲ μικρὴ ἀπόστασι πρὸς τὴν κατεύθυνσι τῆς Βηθανίας, καὶ ὕψωσε τὰ χέρια του καὶ τοὺς εὐλόγησε.

Ὅταν δὲ ἐτελείωσε τὰς διδασκαλίας ταύτας, τοὺς ἔβγαλε ἔξω ἀπὸ τὰ Ἱεροσόλυμα, ἕως ποὺ ἐπλησίασαν πρὸς τὴν Βηθανίαν. Καὶ ἀφοῦ ὕψωσε τὰς χεῖρας του τοὺς ηὐλόγησε.

Ἔπειτα δὲ ἀπὸ αὐτὰς καὶ ἄλλας διδασκαλίας, τοὺς ἔβγαλε ἔξω ἀπὸ τὴν πόλιν κάπου ἐκεῖ κοντὰ εἰς τὴν Βηθανίαν, καὶ ἀφοῦ ἐσήκωσε τὰ χέρια του, τοὺς εὐλόγησε.

Καὶ καθὼς τοὺς εὐλογοῦσε, ἀποχωρίσθηκε ἀπ’ αὐτοὺς καὶ ἀνέβαινε στὸν οὐρανό.

Καὶ συνέβη, ἐνῷ αὐτὸς τοὺς ηὐλόγει, ἐχωρίσθη καὶ ἀπεμακρύνθη ἀπὸ αὐτοὺς καὶ ἐφέρετο πρὸς τὰ ἐπάνω, πρὸς τὸν οὐρανόν.

Καὶ συνέβη τοῦτο τὸ θαυμαστόν· ἐνῶ αὐτὸς τοὺς εὐλογοῦσε, ἐχωρίσθη ἀπὸ αὐτοὺς καὶ ἐφέρετο πρὸς τὰ ἐπάνω εἰς τὸν οὐρανόν.

Καὶ αὐτοί, ἀφοῦ τὸν προσκύνησαν, ἐπέστρεψαν στὴν Ἱερουσαλὴμ μὲ χαρὰ μεγάλη,

Καὶ αὐτοί, ἀφοῦ τὸν προσεκύνησαν, ἐπέστρεψαν εἰς Ἱερουσαλὴμ μὲ χαρὰν μεγάλην διὰ τὴν ἔνδοξον ἀνύψωσιν τοῦ διδασκάλου καὶ διὰ τὴν ἐπαγγελίαν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, περὶ τῆς ὁποίας τοὺς ἐβεβαίωσε.

Καὶ αὐτοί, ἀφοῦ τὸν ἐπροσκύνησαν, ἐπέστρεψαν εἰς τὴν Ἱερουσαλὴμ μὲ μεγάλην χαράν.

καὶ ἦταν συνεχῶς στὸ ναό, ὑμνώντας καὶ δοξάζοντας τὸ Θεό. Ἀμήν.

Καὶ ἦσαν πάντοτε, κατὰ τὰς ὤρας τῆς προσευχῆς καὶ λατρείας, εἰς τὸ ἱερόν, ὑμνοῦντες καὶ δοξολογοῦντες τὸν Θεόν. Ἀμήν.

Καὶ ἦσαν συνεχῶς κατὰ τὰς ὥρας τῆς λατρείας εἰς τὸ ἱερὸν ὑμνοῦντες καὶ δοξολογοῦντες τὸν Θεόν. Ἀμήν. (ἐδοξολογοῦσαν τὸν Θεὸν δι’ ὅλα ὅσα εἶδαν καὶ ἤκουσαν κατὰ τὸ διάστημα τῶν τριῶν ἐτῶν, καὶ μάλιστα διὰ τὴν ἔνδοξον ἀνάστασιν καὶ τὴν θριαμβευτικὴν ἀνάληψιν τοῦ Κυρίου).