Κατὰ Λουκάν 3

Κατὰ τὸ δέκατο πέμπτο δὲ ἔτος τῆς διακυβερνήσεως τοῦ Καίσαρος Τιβερίου, ὅταν ἡγεμὼν τῆς Ἰουδαίας ἦταν ὁ Πόντιος Πιλᾶτος, καὶ τετράρχης τῆς Γαλιλαίας ὁ Ἡρῴδης, ὁ δὲ Φίλιππος ὁ ἀδελφός του ἦταν τετράρχης τῆς Ἰτουραίας καὶ τῆς Τραχωνίτιδος χώρας, καὶ ὁ Λυσανίας ἦταν τετράρχης τῆς Ἀβιληνῆς,

Κατὰ δὲ τὸ δέκατον πέμπτον ἔτος τῆς αὐτοκρατορίας τοῦ Τιβερίου Καίσαρος, ὅταν ἦτο ἡγεμὼν εἰς τὴν Ἰουδαῖαν ὁ Πόντιος Πιλᾶτος, καὶ τετράρχης εἰς τὴν Γαλιλαῖαν ὁ Ἡρῴδης Ἀντίπας, ὁ δὲ Φίλιππος ὁ ἀδελφός του ἦτο τετράρχης τῆς Ἰτουραίας καὶ τῆς Τραχωνίτιδος χώρας, καὶ ὁ Λυσανίας ἦτο τετράρχης τῆς Ἀβιληνῆς,

Κατὰ δὲ τὸ δέκατον πέμπτον ἔτος τῆς αὐτοκρατορίας τοῦ Τιβερίου Καίσαρος, ὅταν ἡγεμὼν τῆς Ἰουδαίας ἦτο ὁ Πόντιος Πιλᾶτος, καὶ τετράρχης τῆς Γαλιλαίας ὁ Ἡρῴδης Ἀντίπας, ὁ δὲ Φίλιππος, ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ, τετράρχης τῆς Ἰτουραίας καὶ τῆς Τραχωνίτιδος χώρας καὶ ὁ Λυσανίας τετράρχης τῆς Ἀβιληνῆς,

κατὰ τὴν ἀρχιερατεία τοῦ Ἄννα καὶ τοῦ Καϊάφα, ἦλθε πρόσταγμα τοῦ Θεοῦ στὸν Ἰωάννη τὸν υἱὸ τοῦ Ζαχαρία στὴν ἔρημο,

ἐπὶ τῶν ἀρχιερέων Ἄννα καὶ Καϊάφα ἦλθε διαταγὴ τοῦ Θεοῦ πρὸς τὸν Ἰωάννην τὸν υἱὸν τοῦ Ζαχαρίου εἰς τὴν ἔρημον, ὅπου ἔμενεν οὗτος.

ὅταν ἀρχιερεῖς εἰς Ἱεροσόλυμα ἦσαν ὁ Ἄννας καὶ ὁ Καϊάφας, διέταξεν ὁ Θεὸς τὸν Ἰωάννην τὸν υἱὸν τοῦ Ζαχαρίου, ποὺ ἔμενεν εἰς τὴν ἔρημον,

καὶ κατόπιν τούτου (ὁ Ἰωάννης) ἦλθε σ’ ὅλη τὴν περιοχὴ τοῦ Ἰορδάνου καὶ κήρυττε βάπτισμα μετανοίας γιὰ ἄφεσι τῶν ἁμαρτιῶν,

Καὶ κατόπιν τῆς θείας ταύτης κλήσεως ἦλθεν ὁ Ἰωάννης εἰς ὅλα τὰ περίχωρα τοῦ Ἰορδάνου καὶ μὲ τὸ κήρυγμά του προέτρεπε τὸν λαὸν νὰ βαπτισθῇ βάπτισμα συνοδευόμενον μὲ μετάνοιαν πρὸς τὸν σκοπόν, τοῦ νὰ ἐπιτύχουν οἱ βαπτιζόμενοι τὴν ἄφεσιν τῶν ἁμαρτιῶν των, τὴν ὁποίαν θὰ τοὺς ἐξησφάλιζεν ὁ μετ’ ὀλίγον ἐρχόμενος Μεσσίας.

καὶ ἦλθεν εἰς ὅλην τὴν περιοχὴν τοῦ Ἰορδάνου, κηρύσσων πρὸς τὸν λαὸν τοῦ Ἰσραὴλ καὶ προτρέπων αὐτοὺς νὰ βαπτισθοῦν βάπτισμα μετανοίας, διὰ νὰ πάρουν ἄφεσιν ἁμαρτιῶν ποὺ θὰ τοὺς ἔδιδεν ἐντὸς ὀλίγου ὁ Μεσσίας.

καθὼς εἶναι γραμμένο στὸ βιβλίο τῶν λόγων τοῦ Ἡσαΐου τοῦ προφήτου ποὺ εἶπε· Φωνὴ ἑνός, ποὺ φωνάζει δυνατὰ στὴν ἔρημο, Ἑτοιμάσετε τὴν ὁδὸ γιὰ νὰ διαβῇ ὁ Κύριος, ἰσιάξετε τοὺς δρόμους του γιὰ νὰ περάσῃ.

Καὶ ἦλθεν ὁ Ἰωάννης νὰ κάμῃ ἕνα τέτοιο κήρυγμα σύμφωνα μὲ ὅσα ἔχουν γραφῆ εἰς τὸ βιβλίον, ποὺ περιέχει τοὺς θεοπνεύστους λόγους τοῦ προφήτουἩσαΐου, ὁ ὁποῖος εἶπε· Φωνὴ ἀνθρώπου, ὁ ὁποῖος κράζει εἰς τὴν ἔρημον καὶ λέγει· Ἑτοιμάσατε τὸν δρόμον, διὰ τοῦ ὁποίου θὰ ἔλθῃ πρὸς σᾶς ὁ Κύριος· κάμετε ἴσιους καὶ ὁμαλοὺς τοὺς δρόμους, ἀπὸ τοὺς ὁποίους θὰ περάσῃ, καθαρίζοντες μὲ τὴν μετάνοιαν τὸ ἐσωτερικόν σας διὰ νὰ δεχθῇ τὸν Κύριον·

Αὐτὸ δὲ τὸ ἔργον τοῦ Ἰωάννου εἶχε προαναγγελθῆ εἰς τὸ βιβλίον, ποὺ περιέχει τὰ θεόπνευστα λόγια τοῦ Ἡσαΐου, ὁ ὁποῖος εἶχε προφητεύσει· «Θὰ ἀκουσθῇ φωνὴ ἀνθρώπου, ὁ ὁποῖος κράζει εἰς τὴν ἔρημον καὶ λέγει, ἑτοιμάσατε τὴν ὁδὸν τοῦ Κυρίου, κάμετε ἴσους καὶ ὁμαλοὺς τοὺς δρόμους του, ἀπὸ τοὺς ὁποίους θὰ περάσῃ (προπαρασκευάσατε δηλαδὴ τὰς καρδίας σας, διὰ νὰ σᾶς ἐπισκεφθῇ ὁ Λυτρωτής).

Κάθε φαράγγι θὰ γεμίσῃ μὲ χῶμα καὶ κάθε βουνὸ καὶ λόφος θὰ χαμηλώσῃ (θὰ ἰσοπεδωθῇ), καὶ τὰ στραβὰ θὰ γίνουν ἴσια καὶ οἱ ἀνώμαλοι δρόμοι θὰ γίνουν ὁμαλοί.

κάθε χαράδρα καὶ λαγκάδι θὰ γεμίσῃ καὶ θὰ σκεπασθοῦν τὰ χάσματά του καὶ κάθε μεγάλο βουνὸν καὶ κάθε μικρὸς λόφος θὰ χαμηλώσῃ, ὥστε τὸ ἔδαφος νὰ γίνῃ παντοῦ ὁμαλόν. Καὶ ἔτσι τὰ στραβὰ καὶ ἀνώμαλα θὰ ἰσάξουν καὶ θὰ εὐθυγραμμισθοῦν καὶ οἱ πετρώδεις δρόμοι θὰ γίνουν ὁμαλοὶ καὶ μαλακοί. Κάθε δηλαδὴ ἔλλειψις εὐλαβείας καὶ εἰλικρινείας καὶ ἀρετῆς, ποὺ γεννᾷ ἠθικὸν χάσμα εἰς τὰς ψυχάς, καὶ κάθε ἐγωϊσμὸς καὶ ἀλαζονεία, ποὺ σὰν ἄλλο βουνὸν ὑψώνεται εἰς τὰς καρδίας τῶν ἀνθρώπων, καὶ κάθε ἀνωμαλία καὶ τραχύτης καὶ δυστροπία, ποὺ προέρχεται ἀπὸ τὰ πάθη τῆς ἁμαρτίας, πρέπει νὰ ἑξαλειφθοῦν καὶ νὰ γίνουν αἱ ψυχαὶ σὰν ἄλλοι δρόμοι καὶ πλατεῖαι ὁμαλαὶ καὶ ἰσοπεδωμέναι διὰ νὰ γίνῃ μέσα εἰς αὐτὰς ἡ ὑποδοχὴ τοῦ μεγάλου βασιλέως, ὁ ὁποῖος ἔρχεται,

Κάθε φάραγγι θὰ γεμίσῃ (θὰ σκεπασθοῦν δηλαδὴ τὰ χάσματα, ποὺ ἡ ἔλλειψις τῆς ἀρετῆς δημιουργεῖ εἰς τὰς ψυχάς) καὶ κάθε ὄρος καὶ βουνὸ θὰ χαμηλώσῃ καὶ θὰ ἰσοπεδωθῇ (κάθε δηλαδὴ ἐγωϊσμὸς καὶ ὑψηλοφροσύνη, ποὺ ἐμποδίζει τὴν λυτρωτικὴ χάριν τοῦ Θεοῦ, θὰ ἐξαλειφθῇ καὶ θὰ σβήσῃ ἀπὸ τὰς ψυχάς) τὰ στραβὰ καὶ ἀνώμαλα μονοπάτια θὰ γίνουν εὐθεῖα ὁδὸς καὶ οἱ πετρώδεις δρόμοι ὁμαλοί. (Ἀνωμαλίαι καὶ τραχύτητες καὶ ἰδιοτροπίαι ποὺ δημιουργοῦν τὰ πάθη, θὰ φύγουν ἀπὸ τὰς ψυχάς, διὰ νὰ ὑποδεχθοῦν αὐταὶ τὸν Σωτῆρα).

Καὶ τότε κάθε ἄνθρωπος θὰ ἰδῇ τὴ σωτηρία, ποὺ προσφέρει ὁ Θεός.

καὶ τότε, ὅταν συντελεσθῇ ἡ ἠθικὴ αὐτὴ προπαρασκευή, κάθε καλοδιάθετος ἄνθρωπος, μολονότι φέρει τὴν ἀδύνατον σάρκα, θὰ ἴδῃ καὶ θὰ ἀπολαύσῃ τὸ μέσον τῆς σωτηρίας, τὸ ὁποῖον διὰ τῆς ἐνανθρωπήσεως τοῦ Χριστοῦ ᾠκονόμησεν ὁ Θεός.

Καὶ ὅταν θὰ πραγματοποιηθῇ αὐτὴ ἡ ἠθικὴ προπαρασκευή, τότε κάθε καλοπροαίρετος ἄνθρωπος θὰ ἰδῇ καὶ θὰ ἀπολαύσῃ τὴν σωτηρίαν ποὺ στέλνει ὁ Θεός».

Ἔλεγε δὲ στὰ πλήθη, ποὺ ἔβγαιναν καὶ πήγαιναν γιὰ νὰ βαπτισθοῦν ἀπ’ αὐτόν· «Τέκνα γεννημένα ἀπὸ ὀχιές! Ποιός σᾶς εἶπε, ὅτι θὰ ξεφύγετε ἀπὸ τὴ μέλλουσα ὀργή;

Ἔλεγε λοιπὸν ὁ Ἰωάννης εἰς τὰ πλήθη τοῦ λαοῦ ποὺ ἔβγαιναν διὰ νὰ βαπτισθοῦν ὑπ’ αὐτοῦ· Ἀπόγονοι τῶν φαρμακερῶν ὀχιῶν, ποὺ ἔχετε τὴν κακίαν κληρονομικήν, διότι καὶ οἱ πρόγονοί σας ἦσαν γεμᾶτοι ἀπὸ τὸ δηλητήριον τῆς πονηρίας καὶ μοχθηρίας, ποῖος σᾶς συνεβούλευσε καὶ σᾶς ἐδείξε τὸν δρόμον νὰ φύγετε καὶ νὰ σωθῆτε ἀπὸ τὴν ὀργήν, ποὺ πρόκειται μετ’ ὀλίγον νὰ ξεσπάσῃ;

Ἔλεγε δὲ ὁ Ἰωάννης εἰς τὰ πλήθη τοῦ λαοῦ, ποὺ ἔβγαιναν ἀπὸ τὰς πόλεις καὶ ἤρχοντο νὰ βαπτισθοῦν ἀπὸ αὐτόν· «κακοὶ ἀπόγονοι ἀπὸ φαρμακερὲς ὀχιές, σεῖς ποὺ ἔχετε κληρονομήσει τὴν κακίαν τῶν προγόνων σας, ποιὸς σᾶς ὑπέδειξε τὸν τρόπον, διὰ νὰ ἀποφύγετε τὴν ὀργὴν τῆς θείας δικαιοσύνης, ποὺ πρόκειτε ἐντὸς ὀλίγου νὰ ξεσπάσῃ;

Κάνετε λοιπὸν ἔργα, ποὺ εἶναι καρποὶ μετανοίας, καὶ μὴν ἀρχίσετε νὰ λέτε γιὰ τοὺς ἑαυτούς σας, Πατέρα ἔχουμε τὸν Ἀβραάμ. Διότι σᾶς λέγω, ὅτι ὁ Θεὸς δύναται ἀπ’ αὐτοὺς τοὺς λίθους νὰ βγάλῃ τέκνα γιὰ τὸν Ἀβραάμ.

Μόνον τὸ βάπτισμα δὲν σᾶς ὠφελεῖ. Ἐὰν λοιπὸν θέλετε νὰ σωθῆτε ἀπὸ τὴν ὀργήν, κάμετε ἔργα ἀγαθά, τὰ ὁποῖα εἶναι καρποὶ ἄξιοι τῆς ἀληθοῦς μετανοίας, καὶ δείξατε μὲ πράξεις ἐναρέτους τὴν εἰλικρινῆ μετάνοιάν σας καὶ μὴν ἀρχίσετε νὰ λέγετε μέσα σας· Πατέρα ἔχομεν τὸν Ἀβραάμ· διότι σᾶς λέγω, ὅτι ὁ Θεὸς ἔχει τὴν δύναμιν ἀπὸ τὸ πλέον ἀκατάλληλον ὑλικόν, ἀκόμη καὶ ἀπὸ τοὺς λίθους αὐτοὺς νὰ ἀναστήσῃ ἀπογόνους εἰς τὸν Ἀβραάμ.

Ἐὰν μὲ τὴν καρδιά σας δέχεσθε εἰλικρινῶς τὸ βάπτισμα τῆς μετανοίας καὶ θέλετε νὰ σωθῆτε ἀπὸ τὴν ὀργήν, κάμετε ἔργα ἀγαθά, ἄξια καὶ σύμφωνα μὲ τὴν μετάνοιάν σας. Καὶ μὴν αρχίσετε νὰ λέγετε μεταξύ σας μὲ ἀλαζονείαν· Ἔχομεν πατέρα τὸν Ἀβραάμ. Διότι σᾶς λέγω τοῦτο, ὅτι ἠμπορεῖ ὁ Θεὸς καὶ ἀπὸ τοὺς λίθους αὐτοὺς νὰ ἀναδείξῃ τέκνα εἰς τὸν Ἀβραάμ.

Ἤδη δὲ καὶ τὸ τσεκούρι εἶναι κοντὰ στὴ ρίζα τῶν δένδρων· καὶ κάθε δένδρο, ποὺ δὲν κάνει καρπὸ καλό, κόβεται σύρριζα καὶ ρίχνεται στὴ φωτιά.

Τώρα δὲ καὶ ὁ πέλεκυς τῆς θείας κρίσεως καὶ ὀργῆς εὑρίσκεται κοντὰ εἰς τὴν ρίζαν τῶν δένδρων, ἕτοιμος νὰ κόψῃ σύρριζα κάθε ἄνθρωπον, ποὺ ὁμοιάζει πρὸς ἄκαρπον δένδρον. Κάθε δένδρον, ποὺ δὲν κάνει καρπὸν καλόν, κόπτεται ἀπὸ τὸ βάθος του καὶ ρίπτεται εἰς τὸ πῦρ. Αὐτὸ θὰ πάθῃ καὶ κάθε ἄνθρωπος, ποὺ δὲν ἔχει καρπὸν ἀρετῆς.

Τώρα δὲ καὶ ὁ πέλεκυς τῆς θείας κρίσεως εὑρίσκεται κοντὰ εἰς τὴν ρίζαν τῶν δένδρων· κάθε λοιπὸν δένδρον, ποὺ δὲν παράγει καρπὸν καλόν, κόβεται καὶ ξερριζώνεται καὶ ρίπτεται εἰς τὴν φωτιά».

Τὸν ρωτοῦσαν δὲ τὰ πλήθη λέγοντας· «Τί νὰ κάνωμε λοιπόν;».

Καὶ τὸν ἠρώτων τὰ πλήθη καὶ τοῦ ἔλεγαν· Τί λοιπὸν πρέπει νὰ κάμωμεν, διὰ νὰ σωθῶμεν ἀπὸ τὴν ὀργήν;

Καὶ τὸν ἐρωτοῦσαν τὰ πλήθη· «τί λοιπὸν νὰ κάμωμεν, διὰ νὰ σωθῶμεν ἀπὸ τὴν ὀργὴν τοῦ Θεοῦ;»

Καὶ ἀπαντώντας τοὺς ἔλεγε· «Ὅποιος ἔχει δύο χιτῶνες, ἂς δώσῃ σ’ ἐκεῖνον ποὺ δὲν ἔχει, καὶ ὅποιος ἔχει τρόφιμα, ἂς κάνῃ τὸ ἴδιο».

Ἀπεκρίθη δὲ καὶ τοὺς εἶπεν· Ἐκεῖνος ποὺ ἔχει δύο ὑποκάμισα, ἂς τὰ μοιρασθῇ μὲ ἐκεῖνον ποὺ δὲν ἔχει. Καὶ ἐκεῖνος ποὺ ἔχει τροφάς, ἂς κάμῃ καὶ αὐτὸς τὸ ἴδιο καὶ ἂς τὰς μοιρασθῇ μὲ ἐκεῖνον ποὺ πεινᾷ.

Ἀπήντησε δὲ καὶ τοὺς εἶπε· «αὐτὸς ποὺ ἔχει δύο χιτῶνας, ἂς δώσῃ τὸν ἕνα εἰς ἐκεῖνον ποὺ δὲν ἔχει, καὶ ἐκεῖνος ποὺ ἔχει τροφάς, ἂς κάμῃ τὸ ἴδιο».

Ἦλθαν δὲ καὶ τελῶνες γιὰ νὰ βαπτισθοῦν καὶ τοῦ εἶπαν· «Διδάσκαλε, τί νὰ κάνωμε;».

ἮλΘαν δὲ μεταξὺ τῶν ἄλλων καὶ τελῶναι νὰ βαπτισθοῦν καὶ εἶπαν πρὸς αὐτόν· Διδάσκαλε, τί νὰ κάμωμεν;

Ἦλθαν δὲ καὶ τελῶναι νὰ βαπτισθοῦν καὶ εἶπαν πρὸς αὐτόν· «διδάσκαλε τί νὰ κάμωμεν;»

Αὐτὸς δὲ τοὺς εἶπε· «Νὰ μὴν εἰσπράττετε τίποτε περισσότερο ἀπ’ ὅ,τι σᾶς ἔχουν διατάξει».

Ἐκεῖνος δὲ τοὺς εἶπε· Μὴν εἰσπράττετε τίποτε παραπάνω ἀπὸ ἐκεῖνο, ποὺ σᾶς ἔχει διαταχθῇ ἀπὸ τὸν νόμον νὰ εἰσπράττετε.

Ἐκεῖνος δὲ τοὺς εἶπε· «μὴ εἰσπράττετε τίποτε παραπάνω ἀπὸ ἐκεῖνο, ποὺ ἔχει ὁρισθῇ ἀπὸ τὸν νόμον».

Τὸν ρωτοῦσαν δὲ καὶ στρατιωτικοὶ λέγοντας· «Καὶ ἐμεῖς τί νὰ κάνωμε;». Καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς· «Ἀπὸ κανένα νὰ μὴ πάρετε τίποτε παράνομα καὶ ἐκβιαστικά, ἀλλὰ ν’ ἀρκῆσθε στὸ μισθό σας».

Τὸν ἠρώτων δὲ καὶ στρατιωτικοὶ καὶ ἔλεγαν· Καὶ ἡμεῖς τί νὰ κάμωμεν; Καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς· μὴ κατηγορήσετε ψευδῶς κανένα καὶ μὴ ἐκβιάσετε διὰ τοῦ φόβου καὶ τῆς ἀπειλῆς διὰ νὰ ἀποσπάσετε χρήματα ἐξ αὐτοῦ· καὶ νὰ ἀρκῆσθε εἰς τὸν μισθόν, ποὺ σᾶς δίδει τὸ δημόσιον.

Ἐρωτοῦσαν δὲ αὐτὸν καὶ οἱ ὑπηρετοῦντες ὡς στρατιῶται, λέγοντες· «καὶ ἡμεῖς τί νὰ κάμωμεν;» Καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς· «κανένα νὰ μὴ συκοφαντήσετε, κανένα νὰ μὴ ἐκφοβήσετε μὲ ἀπειλάς, διὰ νὰ τοῦ ἀποσπάσετε χρήματα, καὶ νὰ ἀρκῆσθε εἰς τὸν μισθόν σας».

Ἐπειδὴ δὲ ὁ λαὸς εἶχε τὴ μεσσιακὴ προσδοκία καὶ ὅλοι σκέπτονταν μέσα τους γιὰ τὸν Ἰωάννη, μήπως αὐτὸς εἶναι ὁ Χριστός (ὁ Μεσσίας),

Ἐνῷ δὲ ὁ λαὸς ἐπερίμενε τὸν Μεσσίαν καὶ ἐσυλλογίζοντο ὅλοι μέσα εἰς τὰς διανοίας των διὰ τὸν Ἰωάννην, μήπως ἦτο αὐτὸς ὁ Χριστός,

Ἐνῶ δὲ ὁ λαὸς ἐπερίμενε τὸν Μεσσίαν καὶ ἐσκέπτοντο μέσα των διὰ τὸν Ἰωάννην, μήπως αὐτὸς εἶναι ὁ Χριστός,

μίλησε ὁ Ἰωάννης σὲ ὅλους λέγοντας· «Ἐγὼ μὲν σᾶς βαπτίζω μὲ νερό· ἀλλ’ ἔρχεται ὁ ἰσχυρότερός μου, τοῦ ὁποίου δὲν εἶμαι ἄξιος νὰ λύσω τὸ λουρὶ τῶν ὑποδημάτων· αὐτὸς θὰ σᾶς βαπτίσῃ μὲ Πνεῦμα Ἅγιο καὶ φωτιά.

ἀπεκρίθη ὁ Ἰωάννης εἰς ὅλους καὶ εἶπεν· Ἐγὼ μὲν σᾶς βαπτίζω μὲ ἁπλὸν καὶ κοινὸν νερόν, Ἔρχεται ὅμως ἐκεῖνος, ποὺ λόγῳ τοῦ ἀξιώματός του καὶ τῆς θείας φύσεώς του εἶναι δυνατώτερος ἀπὸ ἐμέ, τοῦ ὁποίου δὲν εἶμαι ἐγὼ ἄξιος νὰ λύσω οὔτε τὸ λωρίον τῶν ὑποδημάτων του. Αὐτὸς θὰ σᾶς βαπτίσῃ μὲ Πνεῦμα Ἅγιον καὶ μὲ τὸ καθαρτικὸν πῦρ τῆς χάριτος.

ἀπεκρίθη ὁ Ἰωάννης εἰς ὅλους, λέγων· «ἐγὼ μὲν σᾶς βαπτίζω μὲ νερό, ἔρχεται ὅμως ὁ ἰσχυρότερός μου, τοῦ ὁποίου ἐγὼ δὲν εἶμαι ἄξιος νὰ λύσω τὸ λωρὶ τῶν ὑποδημάτων του· αὐτὸς θὰ σᾶς βαπτίσῃ μὲ Πνεῦμα Ἅγιον καὶ μὲ τὸ ἁγιαστικὸν πῦρ τῆς χάριτος.

Τὸ φτυάρι του εἶναι στὸ χέρι του, καὶ θὰ καθαρίσῃ τελείως τὸ ἁλῶνι του, καὶ θὰ συνάξῃ τὸ σιτάρι στὴν ἀποθήκη του, ἐνῷ τὸ ἄχυρο θὰ κατακαίῃ μὲ φωτιὰ ποὺ δὲν θὰ σβήνῃ».

Κρατεῖ εἰς τὴν χεῖρα φτυάρι καὶ λιχνίζει. Ἡ δικαία του κρίσις δηλαδὴ εἶναι ἕτοιμος νὰ λειτουργήσῃ. Καὶ θὰ καθαρίσῃ τελείως τὸ ἁλώνιόν του, ἤτοι τὸν κόσμον ὁλόκληρον. Καὶ θὰ συνάξῃ τὸν σῖτον του εἰς τὴν ἀποθήκην, δηλαδὴ τοὺς ἐναρέτους εἰς τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν, τὸ δὲ ἄχυρον, ἤτοι τοὺς ἀμετανοήτους, θὰ κατακαύσῃ μὲ φωτιά, ποὺ δὲν σβήνει ποτέ.

Αὐτὸς κρατεῖ τὸ φτυάρι εἰς τὸ χέρι του καὶ θὰ ξεκαθαρίσῃ τὸ ἁλώνι του καὶ θὰ συγκεντρώσῃ τὸ σιτάρι εἰς τὴν ἀποθήκην του (τοὺς δικαίους δηλαδὴ εἰς τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν), τὸ δὲ ἄχυρον (τοὺς ἀμετανοήτους δηλαδὴ ἁμαρτωλούς), θὰ τοὺς κατακαύσῃ μὲ φωτιά, ποὺ δὲν σβήνει ποτέ».

Καὶ ἄλλα δὲ πολλὰ διδάσκοντας κήρυττε στὸ λαό.

Πολλὰ λοιπὸν καὶ ἄλλα ἔλεγε προτρέπων καὶ παρηγόρων τὸν λαόν, ποὺ εὑρίσκετο εἰς ἀθλιότητα πνευματικήν, καὶ ἐκήρυττε πρὸς αὐτὸν τὴν χαροποιὸν εἴδησιν, ὅτι ἔρχεται μετ’ ὀλίγον ὁ Σωτήρ.

Πολλὰ μὲν λοιπὸν καὶ ἄλλα ἐδίδασκε προτρέπων εἰς μετάνοιαν καὶ παρηγορῶν τοὺς θλιβομένους ἀπὸ τὴν ἁμαρτίαν καὶ ἐκήρυττε πρὸς τὸν λαὸν τὸ χαρμόσυνον μήνυμα τῆς ἐλεύσεως τοῦ Χριστοῦ.

Ὁ δὲ Ἡρῴδης ὁ τετράρχης, ἐπειδὴ ἐλεγχόταν ἀπ’ αὐτὸν γιὰ τὴν Ἡρῳδιάδα τὴ γυναῖκα τοῦ ἀδελφοῦ του καὶ γιὰ ὅλα τὰ κακὰ ποὺ ἔκανε ὁ Ἡρῴδης,

Ἀλλ’ ὁ τετράρχης Ἡρῴδης, ἐπειδὴ ἠλέγχετο ἀπὸ τὸν Ἰωάννην διὰ τὴν Ἡρῳδιάδα τὴν γυναῖκα τοῦ ἀδελφοῦ τοῦ Φιλίππου, μὲ τὴν ὁποίαν συνέζη παρανόμως, καθὼς καὶ δι’ ὅλα τὰ κακὰ καὶ παράνομα ἔργα, ποὺ εἶχε κάμει ὁ Ἡρῴδης,

Ὁ δὲ Ἡρῴδης ὁ τετράρχης, ἐπειδὴ ἠλέγχετο ἀπὸ τὸν Ἰωάννην, διότι συζοῦσε παρανόμως μὲ τὴν Ἡρῳδιάδα, τὴν γυναῖκα τοῦ ἀδελφοῦ του, ὅπως καὶ δι’ ὅλα τὰ πονηρὰ ἔργα, ποὺ εἶχε κάμει,

σ’ ὅλα αὐτὰ πρόσθεσε καὶ τοῦτο, δηλαδὴ ἔκλεισε τὸν Ἰωάννη στὴ φυλακή.

ἐπρόσθεσε καὶ αὐτὸ εἰς ὅλα τὰ ἐγκλήματά του, ἔκλεισε δηλαδὴ τὸν Ἰωάννην εἰς τὴν φυλακήν.

ἐπρόσθεσε καὶ τοῦτο τὸ ἔγκλημα εἰς ὅλα ὅσα εἶχε διαπράξει καὶ ἔκλεισε τὸν Ἰωάννην εἰς τὴν φυλακὴν (διὰ νὰ θέσῃ τέρμα εἰς τοὺς δικαίους ἐλέγχους του).

Ὅταν δὲ βαπτίσθηκε ὅλος ὁ λαός, βαπτίσθηκε δὲ καὶ ὁ Ἰησοῦς καὶ προσευχόταν, ἄνοιξε ὁ οὐρανὸς

Πρὸ τῆς φυλακίσεως ὅμως τοῦ Ἰωάννου, ἀφοῦ εἶχε βαπτισθῇ ὅλος ὁ λαός, ποὺ κατ’ ἐκείνην τὴν στιγμὴν παρευρίσκετο ἐκεῖ, καὶ ὅταν καὶ ὁ Ἰησοῦς ἐβαπτίσθη καὶ προσηύχετο, συνέβη νὰ ἀνοιχθῇ ὁ οὐρανός,

Πρὶν ὅμως φυλακισθῇ ὁ Ἰωάννης καὶ ἀφοῦ ἐβαπτίσθη ὅλος ὁ λαός, ποὺ εἶχεν ἔλθει εἰς τὸν Ἰορδάνην, καὶ ὅταν ὁ Ἰησοῦς ἐβαπτίσθη καὶ προσηύχετο, ἠνοίχθη ὁ οὐρανὸς

καὶ κατέβηκε τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιο μὲ σωματικὴ μορφὴ σὰν περιστέρι ἐπάνω του, καὶ ἦλθε φωνὴ ἀπὸ τὸν οὐρανὸ ποὺ ἔλεγε· Σὺ εἶσαι ὁ Υἱός μου ὁ ἀγαπητός, ἐσένα ἐξέλεξα [Σημ.: Βλέπε τὸ Ἡσ. μβ' 1 ὅπως παρατίθεται στὸ Ματθ. ιβ' 18] (καὶ κατέστησα Μεσσία, Χριστό).

καὶ νὰ καταβῇ ἐπάνω του τὸ Ἅγιον Πνεῦμα, τὸ ὁποῖο ἐνεφανίσθη μὲ σχῆμα καὶ εἶδος ἐξωτερικὸν καὶ σωματικόν, ποὺ ὠμοίαζε πρὸς περιστεράν, χωρὶς ὅμως καὶ νὰ εἶναι πραγματικὴ περιστερά. Καὶ ἦλθε φωνὴ ἀπὸ τὸν οὐρανόν, ἡ ὁποία ἔλεγε· Σὐ εἶσαι ὁ υἱός μου ὁ ἀγαπημένος εἰς σὲ εὐηρεστήθην, διότι καὶ ὡς ἄνθρωπος ἀπολύτως ἀναμάρτητος ἔκαμες πάντοτε τὸ ἀρεστὸν ἐνώπιόν μου.

καὶ κατέβηκε τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον μὲ μορφὴν ἐξωτερικὴν καὶ σωματικὴν ποὺ ἔμοιαζε πρὸς περιστερὰν καὶ ἦλθε φωνὴ ἀπὸ τὸν οὐρανόν, ποὺ ἔλεγε· «σὺ εἶσαι ὁ υἱός μου ὁ ἀγαπητός, εἰς σὲ ἔχω εὐαρεστηθῆ, διότι καὶ ὡς ἄνθρωπος ἐτήρησες ὅλα ὅσα εἶναι ἀρεστὰ εἰς ἐμέ».

Αὐτὸς δὲ ὁ Ἰησοῦς ἦταν τριάντα ἐτῶν, στὴν ἀρχὴ τοῦ τριακοστοῦ ἔτους, καὶ ἦταν, κατὰ τὸ νόμο, υἱὸς τοῦ Ἰωσήφ, υἱοῦ τοῦ Ἡλί,

Καὶ αὐτὸς ὁ Ἰησοῦς, εἰς τὸν ὁποῖον ἀναφέρονται τὰ θαυμαστὰ ταῦτα σημεῖα, ἦτο περίπου τριάκοντα ἐτῶν, ὅταν ἤρχιζε τὸ ἔργον του. Καὶ ἦτο, καθὼς ἐνομίζετο ἀπὸ τοὺς Ἰουδαίους, υἱὸς τοῦ Ἰωσήφ, ὁ ὁποῖος ἦτο υἱὸς τοῦ Ἡλί,

Καὶ αὐτὸς ὁ Ἰησοῦς, διὰ τὸν ὁποῖον ἐλέχθησαν τὰ ἀνωτέρω, ἦτο, ὅταν ἤρχισε τὸ δημόσιον ἔργον του, περίπου τριάκοντα ἐτῶν, υἱός, ὅπως ἐνομίζετο ἀπὸ τοὺς Ἑβραίους, τοῦ Ἰωσήφ, ὁ ὁποῖος ἦτο υἱὸς τοῦ Ἠλί,

υἱοῦ τοῦ Ματθάν, υἱοῦ τοῦ Λευΐ, υἱοῦ τοῦ Μελχί, υἱοῦ τοῦ Ἰωαννᾶ, υἱοῦ τοῦ Ἰωσήφ,

ποὺ ἦτο υἱὸς τοῦ Ματθάν, ὁ ὁποῖος ἦτο υἱὸς τοῦ Λευΐ, υἱοῦ τοῦ Μελχί, ποὺ εἶχε πατέρα τὸν Ἰωαννά, υἱοῦ τοῦ Ἰωσήφ,

ὁ ὁποῖος ἦτο υἱὸς τοῦ Ματθάν, υἱὸς τοῦ Λευΐ, υἱοῦ τοῦ Μελχί, υἱοῦ τοῦ Ἰωννᾶ, υἱοῦ τοῦ Ἰωσήφ,

υἱοῦ τοῦ Ματταθίου, υἱοῦ τοῦ Ἀμώς, υἱοῦ τοῦ Ναούμ, υἱοῦ τοῦ Ἐσλίμ, υἱοῦ τοῦ Ναγγαί,

υἱοῦ τοῦ Ματταθίου, υἱοῦ τοῦ Ἀμώς, υἱοῦ τοῦ Ναούμ, υἱοῦ τοῦ Ἐσλίμ, υἱοῦ τοῦ Ναγγαί,

υἱοῦ τοῦ Ματταθίου, υἱοῦ τοῦ Ἀμώς, υἱοῦ τοῦ Ναούμ, υἱοῦ τοῦ Ἐσλίμ, υἱοῦ τοῦ Ναγγαί,

υἱοῦ τοῦ Μαάθ, υἱοῦ τοῦ Ματταθίου, υἱοῦ τοῦ Σεμεῦ, υἱοῦ τοῦ Ἰωσήχ, υἱοῦ τοῦ Ἰωδᾶ,

ὁ ὁποῖος ἦτο υἱὸς τοῦ Μαάθ, υἱοῦ τοῦ Ματταθίου, υἱοῦ τοῦ Σεμεϋ, υἱοῦ τοῦ Ἰωσήχ, υἱοῦ τοῦ Ἰωδᾶ,

υἱοῦ τοῦ Μαάθ, υἱοῦ τοῦ Ματταθίου, υἱοῦ τοῦ Σεμεΰ, υἱοῦ τοῦ Ἰωσήφ, υἱοῦ τοῦ Ἰωδᾶ,

υἱοῦ τοῦ Ἰωαννάν, υἱοῦ τοῦ Ρησᾶ, υἱοῦ τοῦ Ζοροβάβελ, υἱοῦ τοῦ Σαλαθιήλ, υἱοῦ τοῦ Νηρί,

ποὺ εἶχε πατέρα τὸν Ἰωαννάν, ὁ ὁποῖος ἦτο υἱὸς τοῦ Ρησᾶ, υἱοῦ τοῦ Ζοροβάβελ, ποὺ ἦτο υἱὸς τοῦ Σαλαθιήλ, υἱοῦ τοῦ Νηρί,

υἱοῦ τοῦ Ἰωαννάν, υἱοῦ τοῦ Ρησᾶ, υἱοῦ τοῦ Ζοροβάβελ, υἱοῦ τοῦ Σαλαθιήλ, υἱοῦ τοῦ Νηρί,

υἱοῦ τοῦ Μελχί, υἱοῦ τοῦ Ἀδδί, υἱοῦ τοῦ Κωσάμ, υἱοῦ τοῦ Ἐλμωδάμ, υἱοῦ τοῦ Ἤρ,

υἱοῦ τοῦ Μελχί, υἱοῦ τοῦ Ἀδδί, υἱοῦ τοῦ Κωσάμ, υἱοῦ τοῦ Ἐλμωδάμ, υἱοῦ τοῦ Ἤρ,

υἱοῦ τοῦ Μελχί, υἱοῦ τοῦ Ἀδδί, υἱοῦ τοῦ Κωσάμ, υἱοῦ τοῦ Ἐλμωδάμ, υἱοῦ τοῦ Ἤρ,

υἱοῦ τοῦ Ἰωσῇ, υἱοῦ τοῦ Ἐλιέζερ, υἱοῦ τοῦ Ἰωρείμ, υἱοῦ τοῦ Ματθάτ, υἱοῦ τοῦ Λευΐ,

υἱοῦ τοῦ Ἰωσῆ, υἱοῦ τοῦ Ἐλιέζερ, υἱοῦ τοῦ Ἰωρείμ, υἱοῦ τοῦ Ματθάτ, υἱοῦ τοῦ Λευΐ,

υἱοῦ τοῦ Ἰωσῆ, υἱοῦ τοῦ Ἐλιέζερ, υἱοῦ τοῦ Ἰωρείμ, υἱοῦ τοῦ Ματθάτ, υἱοῦ τοῦ Λευΐ,

υἱοῦ τοῦ Συμεών, υἱοῦ τοῦ Ἰούδα, υἱοῦ τοῦ Ἰωσήφ, υἱοῦ τοῦ Ἰωνᾶ, υἱοῦ τοῦ Ἐλιακείμ,

υἱοῦ τοῦ Συμεών, υἱοῦ τοῦ Ἰούδα, υἱοῦ τοῦ Ἰωσήφ, υἱοῦ τοῦ Ἰωνᾶ, υἱοῦ τοῦ Ἐλιακείμ,

υἱοῦ τοῦ Συμεών, υἱοῦ τοῦ Ἰούδα, υἱοῦ τοῦ Ἰωσήφ, υἱοῦ τοῦ Ἰωνᾶ, υἱοῦ τοῦ Ἐλιακείμ,

υἱοῦ τοῦ Μελεᾶ, υἱοῦ τοῦ Μαϊνάν, υἱοῦ τοῦ Ματταθᾶ, υἱοῦ τοῦ Νάθαν, υἱοῦ τοῦ Δαβίδ,

υἱοῦ τοῦ Μελεᾶ, υἱοῦ τοῦ Μαϊνάν, υἱοῦ τοῦ Ματταθᾶ, υἱοῦ τοῦ Νάθαν, υἱοῦ τοῦ Δαβίδ,

υἱοῦ τοῦ Μελεᾶ, υἱοῦ τοῦ Μαϊνάν, υἱοῦ τοῦ Ματταθᾶ, υἱοῦ τοῦ Νάθαν, υἱοῦ τοῦ Δαυΐδ,

υἱοῦ τοῦ Ἰεσσαί, υἱοῦ τοῦ Ὠβήδ, υἱοῦ τοῦ Βοόζ, υἱοῦ τοῦ Σαλμών, υἱοῦ τοῦ Ναασσών,

υἱοῦ τοῦ Ἰεσσαί, υἱοῦ τοῦ Ὠβήδ, υἱοῦ τοῦ Βοόζ, υἱοῦ τοῦ Σαλμών, υἱοῦ τοῦ Ναασσών,

υἱοῦ τοῦ Ἰεσσαί, υἱοῦ τοῦ Ὠβήδ, υἱοῦ τοῦ Βοόζ, υἱοῦ τοῦ Σαλμών, υἱοῦ τοῦ Ναασσῶν,

υἱοῦ τοῦ Ἀμιναδάβ, υἱοῦ τοῦ Ἀράμ, υἱοῦ τοῦ Ἰωράμ, υἱοῦ τοῦ Ἐσρώμ, υἱοῦ τοῦ Φαρές, υἱοῦ τοῦ Ἰούδα,

υἱοῦ τοῦ Ἀμιναδάβ, υἱοῦ τοῦ Ἀράμ, υἱοῦ τοῦ Ἰωράμ, υἱοῦ τοῦ Ἐσρώμ, υἱοῦ τοῦ Φαρές, υἱοῦ τοῦ Ἰούδα,

υἱοῦ τοῦ Ἀμιναδάβ, υἱοῦ τοῦ Ἀράμ, υἱοῦ τοῦ Ἰωράμ, υἱοῦ τοῦ Ἐσρώμ, υἱοῦ τοῦ Φαρές, υἱοῦ τοῦ Ἰούδα,

υἱοῦ τοῦ Ἰακώβ, υἱοῦ τοῦ Ἰσαάκ, υἱοῦ τοῦ Ἀβραάμ, υἱοῦ τοῦ Θάρα, υἱοῦ τοῦ Ναχώρ,

υἱοῦ τοῦ Ἰακώβ, υἱοῦ τοῦ Ἰσαάκ, υἱοῦ τοῦ Ἀβραάμ, υἱοῦ τοῦ Θάρα, υἱοῦ τοῦ Ναχώρ,

υἱοῦ τοῦ Ἰακώβ, υἱοῦ τοῦ Ἰσαάκ, υἱοῦ τοῦ Ἀβραάμ, υἱοῦ τοῦ Θάρα, υἱοῦ τοῦ Ναχώρ,

υἱοῦ τοῦ Σερούχ, υἱοῦ τοῦ Ραγαῦ, υἱοῦ τοῦ Φάλεκ, υἱοῦ τοῦ Ἔβερ, υἱοῦ τοῦ Σαλᾶ,

υἱοῦ τοῦ Σερούχ, υἱοῦ τοῦ Ραγαῦ, υἱοῦ τοῦ Φάλεκ, υἱοῦ τοῦ Ἔβερ, υἱοῦ τοῦ Σαλᾶ,

υἱοῦ τοῦ Σερούχ, υἱοῦ τοῦ Ραγαῦ, υἱοῦ τοῦ Φάλεκ, υἱοῦ τοῦ Ἔβερ, υἱοῦ τοῦ Σαλᾶ,

υἱοῦ τοῦ Καϊνάν, υἱοῦ τοῦ Ἀρφαξάδ, υἱοῦ τοῦ Σήμ, υἱοῦ τοῦ Νῶε, υἱοῦ τοῦ Λάμεχ,

υἱοῦ τοῦ Καϊνάν, υἱοῦ τοῦ Ἀρφαξάδ, υἱοῦ τοῦ Σήμ, υἱοῦ τοῦ Νῶε, υἱοῦ τοῦ Λάμεχ,

υἱοῦ τοῦ Καϊνάν, υἱοῦ τοῦ Ἀρφαξάδ, υἱοῦ τοῦ Σήμ, υἱοῦ τοῦ Νῶε, υἱοῦ τοῦ Λάμεχ,

υἱοῦ τοῦ Μαθουσάλα, υἱοῦ τοῦ Ἐνώχ, υἱοῦ τοῦ Ἰάρεδ, υἱοῦ τοῦ Μαλελεήλ, υἱοῦ τοῦ Καϊνάν,

υἱοῦ τοῦ Μαθουσάλα, υἱοῦ τοῦ Ἐνώχ, υἱοῦ τοῦ Ἰάρεδ, υἱοῦ τοῦ Μαλελεήλ, υἱοῦ τοῦ Καϊνάν,

υἱοῦ τοῦ Μαθουσάλα, υἱοῦ τοῦ Ἐνώχ, υἱοῦ τοῦ Ἰάρεδ, υἱοῦ τοῦ Μαλελεήλ, υἱοῦ τοῦ Καϊνάν,

υἱοῦ τοῦ Ἐνώς, υἱοῦ τοῦ Σήθ, υἱοῦ τοῦ Ἀδάμ, υἱοῦ τοῦ Θεοῦ.

υἱοῦ τοῦ Ἐνώς, υἱοῦ τοῦ Σήθ, υἱοῦ τοῦ Ἀδάμ, ὁ ὁποῖος δὲν ἐγεννήθη ἀπὸ πατέρα ἄνθρωπον, ἀλλ’ ἐπλασεν αὐτὸν κατ’ εὐθεῖαν ὁ Θεός.

υἱοῦ τοῦ Ἐνώς, υἱοῦ τοῦ Σήθ, υἱοῦ τοῦ Ἀδάμ. τὸν ὁποῖον ὡς τέκνον του ἔπλασε κατ’ εὐθεῖαν ὁ Θεός. (Ὁ ἴδιος ὁ Θεὸς διὰ τῆς δημιουργικῆς του δυνάμεως ἔπλασεν ἐν τῇ Παρθένῳ τὸν Ἰησοῦν, τὸν νέον Ἀδάμ).