Κατὰ Μάρκον 11

Ὅταν δὲ πλησίασαν στὴν Ἱερουσαλήμ, στὴ Βηθσφαγῆ καὶ στὴ Βηθανία, κοντὰ στὸ Ὄρος τῶν Ἐλαιῶν, ἔστειλε δύο ἀπὸ τοὺς μαθητάς του

Καὶ ὅταν ἐπλησίασαν εἰς Ἱερουσαλήμ, ἐκεῖ ὅπου ἦσαν ἡ Βηθσφαγῆ καὶ ἡ ἀπέναντι αὐτῆς Βηθανία, πλησίον τοῦ ὄρους τῶν Ἐλαιῶν, ἀπέστειλε δύο ἀπὸ τοὺς μαθητάς του

Καὶ ὅταν ἐπλησίασαν εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ, ἐκεῖ ποὺ ἦταν ἡ Βηθσφαγῆ καὶ Βηθανία, κοντὰ εἰς τὸ ὄρος τῶν Ἐλαιῶν, ἔστειλε ὁ Κύριος δύο ἀπὸ τοὺς μαθητάς του

λέγοντας σ’ αὐτούς· «Πηγαίνετε στὸ ἀπέναντί σας χωριὸ καὶ ἀμέσως φθάνοντας στὴν εἴσοδό του θὰ βρῆτε ἕνα πουλάρι δεμένο, στὸ ὁποῖο κανεὶς ἄνθρωπος δὲν ἔχει καθήσει. Νὰ τὸ λύσετε καὶ νὰ τὸ φέρετε.

καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς· Πηγαίνετε εἰς τὸ ἀπέναντί σας χωριὸ καὶ ἀμέσως ὅταν θὰ ἐμβαίνετε εἰς αὐτό, θὰ εὕρετε πουλάρι δεμένον, ἐπὶ τοῦ ὁποίου δὲν ἔχει καθίσει ἕως τώρα κανένας ἄνθρωπος. Ἀφοῦ τὸ λύσετε, φέρετέ το ἐδῶ.

καὶ τοὺς εἶπε· «πηγαίνετε εἰς τὸ χωριό, ποὺ εἶναι ἀπέναντί σας, καὶ ἀμέσως καθὼς θὰ μπαίνετε εἰς αὐτό, θὰ βρῆτε ἕνα πουλάρι δεμένο, ἐπάνω εἰς τὸ ὁποῖον κανένας ἄνθρωπος ἕως τώρα δὲν ἔχει καθίσει. Λῦστε το καὶ φέρτε το ἐδῶ.

Καὶ ὅταν κάποιος σᾶς πῇ, “Γιατί τὸ κάνετε αὐτό;”, νὰ εἰπῆτε, ὅτι ὁ Κύριος τὸ χρειάζεται, καὶ ἀμέσως θὰ τὸ στείλῃ πάλι ἐδῶ».

Καὶ ἐὰν σᾶς εἴπῃ κανείς· Διατί τὸ κάνετε αὐτό; Εἴπατε, ὅτι ὁ Κύριος τὸ χρειάζεται. Καὶ γρήγορα θὰ σᾶς τὸ ἐπιστρέψῃ καὶ θὰ τὸ ἀποστείλῃ πάλιν ἐδῶ.

Καὶ ἐὰν κανεὶς σᾶς ἐρωτήσῃ, διατί τὸ κάμνετε αὐτό; Εἰπέτε του, ὅτι ὁ Κύριος τὸ χρειάζεται, καὶ πολὺ σύντομα θὰ τὸ ξαναστείλῃ πάλιν ἐδῶ».

Πῆγαν δὲ καὶ βρῆκαν τὸ πουλάρι δεμένο κοντὰ στὴν εἴσοδο ἔξω στὸ δρόμο, καὶ τὸ ἔλυσαν.

Ἐπῆγαν δὲ καὶ ηὗραν τὸ πουλάρι δεμένον πλησίον τῆς θύρας ἔξω εἰς τὸ μέρος, ποὺ ὁ δρόμος τοῦ χωριοῦ διεσταυρώνετο μὲ τὴν εἴσοδον τοῦ σπιτιοῦ καὶ τὸ ἔλυσαν.

Ἐπῆγαν πράγματι οἱ μαθηταὶ καὶ εὐρῆκαν τὸ πουλάρι δεμένο εἰς τὴν θύραν ἔξω πρὸς τὸ μέρος τοῦ δρόμου καὶ τὸ ἔλυσαν.

Μερικοὶ δὲ ἀπ’ αὐτούς, ποὺ ἦταν ἐκεῖ, τοὺς εἶπαν· «Τί κάνετε αὐτοῦ; Γιατί λύετε τὸ πουλάρι; (Τί θὰ κάνετε καὶ λύετε τὸ πουλάρι;)».

Καὶ μερικοὶ ἀπὸ ἐκείνους, ποὺ ἔστεκαν ἐκεῖ, τοὺς ἔλεγον· Τί κάνετε σεῖς αὐτοῦ, ποὺ λύετε τὸ πουλάρι;

Καὶ μερικοὶ ἀπὸ ἐκείνους ποὺ ἔστεκαν ἐκεῖ, ἔλεγαν εἰς αὐτούς· «τί κάνετε καὶ λύετε τὸ πουλάρι;»

Αὐτοὶ δὲ τοὺς ἀπάντησαν ὅπως τοὺς εἶπε ὁ Ἰησοῦς, καὶ ἐκεῖνοι τοὺς ἄφησαν.

Αὐτοὶ δὲ εἶπαν ὅπως τοὺς παρήγγειλεν ὁ Ἰησοῦς. Καὶ τοὺς ἀφῆκαν νὰ τὸ πάρουν.

Ἐκεῖνοι δὲ ἀπήντησαν, ὅπως τοὺς εἶχε παραγγείλει ὁ Ἰησοῦς καὶ τοὺς ἀφῆκαν.

Καὶ ἔφεραν τὸ πουλάρι στὸν Ἰησοῦ, καὶ ἔβαλαν ἐπάνω του τὰ ἐνδύματά τους, καὶ κάθησε ἐπάνω του.

Καὶ ἔφεραν τὸ πουλάρι εἰς τὸν Ἰησοῦν καὶ ἔβαλαν ἐπάνω εἰς αὐτὸ τὰ ἐξωτερικά των ἐνδύματα καὶ ἐκάθισεν ἐπ’ αὐτοῦ ὁ Ἰησοῦς.

Καὶ ἔφεραν τὸ πουλάρι πρὸς τὸν Ἰησοῦν καὶ ἔβαλαν ἐπάνω εἰς αὐτὸ τὰ ἐνδύματά των καὶ ἐκάθισεν ὁ Ἰησοῦς εἰς αὐτό.

Πολλοὶ δὲ ἔστρωσαν τὰ ἐνδύματά τους στὸ δρόμο, καὶ ἄλλοι ἔκοβαν κλάδους ἀπὸ τὰ δένδρα καὶ τοὺς ἔστρωναν στὸ δρόμο.

Πολλοὶ δὲ ἔστρωσαν τὰ ροῦχα των εἰς τὸν δρόμον διὰ νὰ περάσῃ ἐπ’ αὐτῶν ὁ Ἰησοῦς, ἄλλοι δὲ ἔκοπταν ἀπὸ τὰ δένδρα κλάδους μὲ παχὺ φύλλωμα καὶ τοὺς ἔστρωναν εἰς τὸν δρόμον.

Πολλοὶ δὲ ἔστρωναν τὰ ἐνδύματά των εἰς τὸν δρόμον διὰ νὰ περάσῃ ὁ Ἰησοῦς, ἄλλοι δὲ ἔκοβαν ἀπὸ τὰ δένδρα πυκνόφυλλα κλωνάρια καὶ τὰ ἔστρωναν εἰς τὸν δρόμον.

Καὶ ἐκεῖνοι ποὺ προπορεύονταν καὶ ἐκεῖνοι ποὺ ἀκολουθοῦσαν φώναζαν δυνατὰ καὶ ἔλεγαν· «Δόξα! Εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐκ μέρους τοῦ Κυρίου.

Καὶ ἐκεῖνοι, ποὺ ἐπήγαιναν ἐμπρός, καὶ ἐκεῖνοι ποὺ ἀκολουθοῦσαν, ἐφώναζαν δυνατὰ καὶ ἔλεγον· Δόξα καὶ ὕμνος ἀνήκει εἰς τὸν ἀπόγονον τοῦ Δαβίδ· εὐλογημένος ἀπὸ τὸν Θεὸν εἶναι αὐτός, ποὺ ἔρχεται σταλμένος ἀπὸ τὸν Κύριον.

Καὶ ἐκεῖνοι ποὺ ἐπήγαιναν μπροστὰ καὶ ἐκεῖνοι ποὺ ἀκολουθοῦσαν (καταληφθέντες ἀπὸ ἀκράτητον ἐνθουσιασμόν) ἐφώναζαν δυνατὰ καὶ ἔλεγαν· «δόξα καὶ ὕμνος· εὐλογημένος ἂς εἶναι ὁ Μεσσίας, ποὺ ἔρχεται ἐν ὀνόματι Κυρίου, διὰ νὰ σώσῃ τὸν κόσμον.

Εὐλογημένη ἡ βασιλεία τοῦ πατέρα μας Δαβίδ, ποὺ ἔρχεται στὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου. Δόξα στὸν Ὕψιστο!».

Εὐλογημένη καὶ δοξασμένη νὰ εἶναι ἡ βασιλεία τοῦ προπάτορός μας Δαβίδ, ποὺ ἔρχεται καὶ πρόκειται μετ’ ὀλίγον νὰ ἀναστηλωθῇ κατ’ ἐντολὴν καὶ πρὸς δόξαν τοῦ Κυρίου, ποὺ μᾶς τὴν στέλλει. Δόξα σοι ἂς κράζουν καὶ οἱ ἐν τοῖς ὑψίστοις τοῦ οὐρανοῦ ἄγγελοι.

Εὐλογημένη νὰ εἶναι ἡ βασιλεία τοῦ προπάτορός μας Δαυΐδ, ἡ ὁποία ἔρχεται ἐν ὀνόματι Κυρίου· δοξολογίαν ἂς ψάλλουν οἱ ἄγγελοι, ποὺ εἶναι ἐν ὑψίστοις».

Ἔτσι ὁ Ἰησοῦς μπῆκε στὰ Ἱεροσόλυμα καὶ πῆγε στὸν ἱερὸ περίβολο τοῦ ναοῦ. Καὶ ἀφοῦ κοίταξε γύρω του τὰ πάντα, ἐπειδὴ ἦταν πλέον ἀργά, βγῆκε καὶ πῆγε στὴ Βηθανία μαζὶ μὲ τοὺς δώδεκα.

Καὶ εἰσῆλθεν ὁ Ἰησοῦς εἰς τὰ Ἱεροσόλυμα καὶ εἰς τὸν ἱερὸν περίβολον τοῦ ναοῦ. Καὶ ἀφοῦ μὲ ἀγανάκτησιν ἐκύτταξε τριγύρω ὅλα, ἐπειδὴ ἦτο πλέον ἡ ὥρα προχωρημένη, ἐβγῆκεν εἰς τὴν Βηθανίαν μαζὶ μὲ τοὺς δώδεκα.

Καὶ εἰσῆλθεν εἰς Ἱεροσόλυμα ὁ Ἰησοῦς καὶ εἰς τὸ ἱερόν· καὶ ἀφοῦ παρετήρησε τριγύρω ὅλα, ἐπειδὴ ἢ ὥρα ἦτο πλέον προχωρημένη, ἐβγῆκεν εἰς τὴν Βηθανίαν μαζῆ μὲ τοὺς δώδεκα.

Τὴν ἄλλη δὲ ἡμέρα, ὅταν βγῆκαν ἀπὸ τὴ Βηθανία, πείνασε.

Καὶ τὴν αὐριανὴν ἡμέραν, ἀφοῦ ἐβγῆκαν ἀπὸ τὴν Βηθανίαν διὰ νὰ ἐπανέλθουν εἰς τὰ Ἱεροσόλυμα, ἐπείνασεν ὁ Ἰησοῦς.

Καὶ τὴν αὐριανὴν ἡμέραν, ἀφοῦ εἶχαν βγῆ ἀπὸ τὴν Βηθανίαν, διὰ νὰ ἐπιστρέψουν εἰς Ἱερουσαλήμ, ὁ Κύριος ἐπείνασε.

Καὶ ὅταν ἀπὸ μακριὰ εἶδε μιὰ συκιὰ μὲ φύλλα, κατευθύνθηκε πρὸς αὐτήν, μήπως βρῇ τίποτε σ’ αὐτή. Ἀλλ’ ὅταν ἔφθασε σ’ αὐτή, δὲν βρῆκε τίποτε, παρὰ φύλλα. Δὲν ἦταν δὲ ὁ καιρός, ποὺ ὡριμάζουν τὰ σῦκα (Δὲν βρῆκε δηλαδὴ οὔτε ἀνώριμα σῦκα).

Καὶ ἀφορμὴν λαμβάνων ἀπὸ τὴν πεῖναν του, σὰν εἶδεν ἀπὸ μακρυὰ μίαν συκῆν ποὺ εἶχε φύλλα, ἦλθε. Καὶ ὅπως ἐνόμισαν οἱ μαθηταί, ἦλθε, μήπως εὕρῃ τίποτε εἰς αὐτὴν διὰ νὰ φάγῃ. Ὁ σκοπός του ὅμως ἦτο νὰ χρησιμοποιήσῃ τὴν συκῆν ὡς σύμβολον καὶ ὡς μέσον ἐποπτικῆς διδασκαλίας. Καὶ ὅταν ἦλθε πλησίον της, δὲν ηὗρε τίποτε παρὰ φύλλα· διότι δὲν ἦτο ἡ ἐποχὴ τῶν σύκων. Ἀλλ’ ἡ συκῆ ἐκείνη οὔτε ἄωρα σῦκα εἶχεν ἐπάνω της.

Καθὼς δὲ ἀπὸ μακρυὰ εἶδε μιᾷ συκιὰ γεμάτη φύλλα, ἦλθε μήπως τυχὸν καὶ εὕρῃ κανένα καρπὸν εἰς αὐτήν. Ὅταν ὅμως ἦλθε κοντά της, δὲν εὑρῆκε τίποτε παρὰ μόνον φύλλα, διότι δὲν ἦτο ὁ καιρὸς τῶν σύκων.

Καὶ τότε εἶπε σ’ αὐτή· «Ποτὲ πλέον κανεὶς νὰ μὴ φάγῃ καρπὸ ἀπὸ σένα». Καὶ ἄκουαν οἱ μαθηταί του.

Καὶ διὰ νὰ δώσῃ μάθημα περὶ τοῦ ποία θὰ εἶναι ἡ τύχη κάθε ἀνθρώπου, ἀκάρπου σὰν τὴν συκῆν, ἀπεκρίθη ὁ Ἰησοῦς καὶ τῆς εἶπε· Νὰ μὴ φάγῃ πλέον κανεὶς ἀπὸ σένα καρπὸν εἰς τὸν αἰῶνα. Σὰν νὰ ἔλεγε καὶ εἰς τὴν συναγωγὴν τῶν Ἰουδαίων, ποὺ τότε εἶχε νὰ ἐπιδείξῃ μόνον φύλλα καὶ ἐξωτερικοὺς τύπους, ὄχι δὲ καὶ καρποὺς ἀρετῆς: Κανεὶς νὰ μὴ ἀπολαύσῃ ἀπὸ σὲ πνευματικὸν ἀγαθόν, ἀλλὰ ἐφ’ ὅσον ἐπιμένεις νὰ δεικνύῃς ἀπιστίαν εἰς ἐμέ, νὰ μείνῃς στεῖρα αἰωνίως. Καὶ ἤκουαν οἱ μαθηταὶ τὴν κατάραν αὐτὴν τοῦ Ἰησοῦ κατὰ τῆς συκῆς.

Καὶ μὲ ἔντονον ὕφος εἶπεν εἰς αὐτήν· «ποτὲ πλέον εἰς τὸν αἰῶνα τὸν ἅπαντα νὰ μὴ φάγῃ κανεὶς καρπὸν ἀπὸ σένα». Καὶ οἱ μαθηταί του ἤκουσαν αὐτὰ (χωρὶς καὶ νὰ ἠμποροῦν νὰ ἐννοήσουν ὅτι ἡ ἄκαρπος συκῆ ἐσυμβόλιζε τὴν ἄκαρπον συναγωγὴν τῶν Ἑβραίων, ἡ ὁποία ἐξωτερικῶς μόνον τύπους εἶχε νὰ παρουσιάσῃ καὶ ὄχι ἀρετήν, καὶ ἡ ὁποία θὰ ἕμενε πλέον εἰς τὸν αἰῶνα στεῖρα καὶ ἄκαρπος).

Καὶ ὅταν ἦλθαν πάλι στὰ Ἱεροσόλυμα, ὁ Ἰησοῦς μπῆκε στὸν ἱερὸ περίβολο τοῦ ναοῦ καὶ ἄρχισε νὰ διώχνῃ ὅσους πωλοῦσαν καὶ ἀγόραζαν στὸν ἱερὸ αὐτὸ περίβολο, καὶ τὰ τραπέζια τῶν ἀργυραμοιβῶν ἀνέτρεψε, καθὼς καὶ τὰ καθίσματα τῶν πωλητῶν τῶν περιστεριῶν.

Καὶ ἔρχονται πάλιν εἰς τὰ Ἱεροσόλυμα. Καὶ ἀφοῦ ἐμβῆκεν ὁ Ἰησοῦς εἰς τὸν ἱερὸν περίβολον τοῦ ναοῦ, ἤρχισε νὰ βγάζῃ ἔξω ἐκείνους, ποὺ ἐπώλουν καὶ ἠγόραζον μέσα εἰς τὸ ἱερόν, καὶ ἀναποδογύρισε τὰ τραπέζια τῶν ἀργυραμοιβῶν, ποὺ ἀντήλλασσαν τὰ ξένα νομίσματα μὲ Ἰουδαϊκὰ διὰ τὴν πληρωμὴν τοῦ φόρου τοῦ ναοῦ, καθὼς καὶ τὰ καθίσματα ἐκείνων ποὺ ἐπώλουν τὰς περιστεράς.

Καὶ ἔρχονται πάλιν εἰς τὰ Ἱεροσόλυμα καὶ ὅταν εἰσῆλθεν ὁ Ἰησοῦς εἰς τὴν μεγάλην αὐλὴν τοῦ ναοῦ, ἤρχισε νὰ διώχνῃ ἔξω ἀπὸ ἐκεῖ τοὺς πωλοῦντας καὶ τοὺς ἀγοράζοντας μέσα εἰς τὴν ἱερὰν ἐκείνην περιοχήν. Καὶ τὰ τραπέζια τῶν ἀργυραμοιβῶν (αὐτῶν ποὺ ἀντήλλασσαν τὰ ξένα νομίσματα μὲ ἰουδαϊκά, μὲ τὰ ὁποῖα καὶ μόνον ἔπρεπε νὰ καταβάλεται ὁ φόρος τοῦ ναοῦ) τὰ ἀναποδογύρισε, ὅπως ἐπίσης καὶ τὰ καθίσματα ἐκείνων, ποὺ πωλοῦσαν τὰ περιστέρια διὰ τὰς θυσίας.

Καὶ δὲν ἄφηνε νὰ μεταφέρῃ κανεὶς διὰ μέσου τοῦ ἱεροῦ περιβόλου τοῦ ναοῦ κανένα πρᾶγμα.

Καὶ δὲν ἄφινε νὰ μεταφέρῃ κανεὶς διὰ μέσου τοῦ ἱεροῦ περιβόλου τοῦ ναοῦ κανένα οἰκιακὸν ἔπιπλον ἢ ἀγγεῖον.

Καὶ δὲν ἄφινε νὰ μεταφέρῃ κανεὶς διὰ μέσου τῆς αὐλῆς τοῦ ναοῦ κανένα οἰκιακὸν σκεῦος ἢ δοχεῖον.

Καὶ τοὺς δίδασκε λέγοντας· «Δὲν λέγει ἡ Γραφή, “Ὁ οἶκος μου θὰ εἶναι οἶκος προσευχῆς γιὰ ὅλα τὰ ἔθνη”; Ἀλλὰ σεῖς τὸν κάνατε “σπήλαιο λῃστῶν”».

Καὶ ἐδίδασκε καὶ ἔλεγεν εἰς αὐτούς· Δὲν ἔχει γραφῆ ἀπὸ τὸν προφήτην Ἡσαΐαν, ὅτι ὁ οἶκος μου θὰ ὀνομασθῇ οἶκος προσευχῆς δι’ ὅλα τὰ ἔθνη, τὰ ὁποῖα θὰ ἐπιστρέψουν εἰς ἐμὲ τὸν ἀληθινὸν Θεὸν καὶ θὰ μὲ λατρεύσουν; Σεῖς ὅμως ἐκάματε τὸν οἶκον μου αὐτόν, καθὼς ἔχει γραφῆ ἀπὸ τὸν προφήτην Ἱερεμίαν, σπήλαιον, ὅπου συναθροίζονται λῃσταί, διότι ἐμπορεύεσθε καὶ χρησιμοποιεῖτε πλῆθος ψέματα καὶ ἀπάτας διὰ νὰ κλέψῃ ὁ ἕνας τὸν ἄλλον.

Ἐδίδασκε δὲ καὶ ἔλεγε εἰς αὐτούς· «δὲν ἔχει γραφῆ ἀπὸ τὸν προφήτην Ἡσαΐαν, ὅτι ὁ οἶκος μου θὰ ὀνομασθῇ οἶκος προσευχῆς δι’ ὅλα τὰ ἔθνη, ποῦ θὰ πιστεύσουν εἰς ἐμέ; Σεῖς ὅμως τὸν ἐκάματε σπήλαιον λῃστῶν, ὅπου μὲ ἀπάτην καὶ αἰσχροκέρδειαν κλέπτετε καὶ ἀδικεῖτε ὁ ἔνας τὸν ἄλλον».

Ἄκουσαν δὲ οἱ γραμματεῖς καὶ οἱ Φαρισαῖοι καὶ οἱ ἀρχιερεῖς, καὶ ζητοῦσαν τρόπο νὰ τὸν θανατώσουν. Διότι τὸν φοβοῦνταν, ἐπειδὴ ὅλος ὁ λαὸς ἦταν κατάπληκτος ἀπὸ τὴ διδασκαλία του.

Καὶ ἤκουσαν οἱ γραμματεῖς καὶ οἱ Φαρισαῖοι καὶ οἱ ἀρχιερεῖς τὰ γενόμενα, καὶ ἐπειδὴ ἐθεώρουν τοὺς ἑαυτούς των μόνους ἁρμοδίους διὰ τὴν ἐπίβλεψιν τῆς τάξεως ἐν τῷ ναῷ, ἐθίχθησαν καὶ ἐζήτουν μὲ ποῖον τρόπον νὰ τὸν θανατώσουν. Διότι δὲν ἠδύναντο φανερὰ νὰ τὸν συλλάβουν, ἐπειδὴ ἐφοβοῦντο αὐτόν. Καὶ τὸν ἐφοβοῦντο, διότι ὅλος ὁ λαὸς ἐθαύμαζε πολὺ τὴν διδαχήν του.

Καὶ ἐπληροφορήθησαν οἱ γραμματεῖς καὶ οἱ Φασρισαῖοι καὶ οἱ ἀρχιερεῖς τὰ γεγονότα αὐτὰ καὶ ἠγανάκτησαν (διότι ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἔχαναν τὰ ποσοστά των ἀπὸ τὰς ἀγοραπωλησίας ἐκείνας ἀφ’ ἑτέρου δὲ εἶχαν ἐκτεθῇ εἰς τὸν λαόν, ἐπειδὴ αὐτοὶ εἶχαν τὸ δικαίωμα καὶ τὸ καθῆκον νὰ ἁπαλάξουν τὸν ναὸν ἀπὸ τοὺς πωλοῦντας καὶ ἀγοράζοντας). Καὶ ἐζητοῦσαν πῶς θὰ ἠμποροῦσαν νὰ θανατώσουν αὐτόν. Δὲν ἤθελαν ὅμως φανερὰ νὰ τὸν συλλάβουν, διότι τὸν ἐφοβοῦντο, ἐπειδὴ ὁ λαὸς ἐθαύμαζε πολὺ τὴν διδασκαλίαν του.

Ὅταν δὲ βράδυασε, βγῆκε ἔξω ἀπὸ τὴν πόλι.

Καὶ ὅταν ἐβράδυασεν, ἔβγαινεν ἔξω ἀπὸ τὴν πόλιν διὰ να περνᾷ τὴν νύκτα του ἐκεῖ.

Καὶ ὅταν ἐβράδυαζε, ἔβγαινε ὁ Κύριος ἔξω ἀπὸ τὴν πόλιν.

Καὶ περνώντας τὸ πρωὶ εἶδαν τὴ συκιὰ τελείως ξεραμμένη.

Καὶ τὸ πρωΐ, καθὼς ἐπερνοῦσαν, εἶδαν οἱ μαθηταὶ τὴν συκῆν νὰ εἶναι ξηραμένη ἀπὸ τὰς ρίζας.

Καὶ καθὼς ἐπερνοῦσαν τὸ πρωΐ, εἶδαν οἱ μαθηταὶ τὴν συκιὰν νὰ ἔχῃ ξηρανθῇ ἀπὸ τις ρίζες.

Καὶ θυμήθηκε ὁ Πέτρος καὶ τοῦ λέγει· «Διδάσκαλε, κοίταξε! Ἡ συκιά, ποὺ καταράστηκες, ξεράθηκε».

Καὶ ἐνεθυμήθη ὁ Πέτρος καὶ τοῦ εἶπε· Διδάσκαλε, κύτταξε τὴν συκῆν, ποὺ κατηράσθης, ἐξεράθη.

Καὶ ἐθυμήθηκε ὁ Πέτρος τὰ χθεσινὰ λόγια τοῦ Διδασκάλου καὶ τοῦ εἶπε· «διδάσκαλε, κύτταξε· ἡ συκιὰ τὴν ὁποίαν χθὲς κατηράσθης ἔχει ξηρανθῇ».

Ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπε τότε· «Νὰ ἔχετε πίστι στὸ Θεό.

Καὶ ὁ Ἰησοῦς ἀπεκρίθη καὶ τοὺς εἶπε· Μὴ θαυμάζετε διὰ τὸ θαῦμα αὐτό. Νὰ ἔχετε πίστιν καὶ πεποίθησιν εἰς τὸν Θεὸν καὶ εἰς τὴν δύναμίν του.

Καὶ ἀπεκρίθη ὁ Ἰησοῦς καὶ τοῦ εἶπε· νὰ ἔχετε πίστιν εἰς τὸν Θεὸν καὶ τὴν δύναμίν του.

Ἀληθινὰ δὲ σᾶς λέγω, ὅτι, ἐὰν κανεὶς πῇ σ’ αὐτὸ τὸ βουνό, “Σήκω καὶ πέσε στὴ θάλασσα”, καὶ δὲν ἀμφιβάλῃ μέσα του, ἀλλὰ πιστεύσῃ, ὅτι ὅσα λέγει γίνονται, θὰ τοῦ γίνῃ αὐτὸ ποὺ θὰ εἰπῇ.

Σᾶς προτρέπω δὲ ν’ ἀποκτήσετε πίστιν θερμήν, διότι ἀληθῶς σᾶς λέγω, ὅτι εἰς ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος ὄχι πρὸς ἁπλὴν ἐπίδειξιν θαυματουργικῆς δυνάμεως, ἀλλὰ διὰ σοβαρὰν καὶ σπουδαίαν ἀνάγκην θὰ εἴπῃ εἱς τὸ βουνὸ αὐτό, σήκω καὶ πέσε εἰς τὴν θάλασσαν, καὶ δὲν θὰ αἰσθανθῇ δισταγμὸν καὶ ἀμφιβολίαν μέσα εἰς τὴν καρδίαν του, ἀλλὰ θὰ πιστεύσῃ, ὅτι ἐκεῖνα ποὺ λέγει γίνονται διὰ τῆς δυνάμεως τοῦ Θεοῦ, εἰς αὐτὸν ποὺ θὰ ἔχῃ τὴν πίστιν αὐτήν, θὰ γίνῃ ἐκεῖνο ποὺ θὰ εἴπῃ.

Διότι σᾶς διαβεβαιώνω, ὅτι ἐκεῖνος ποὺ ἔχει τέτοιαν πίστιν καὶ θὰ εἴπῃ εἰς τὸ βουνὸ τοῦτο· σήκω καὶ πέσε εἰς τὴν θάλασσαν, καὶ ἐφ’ ὅσον δὲν θὰ αἰσθανθῇ καμμίαν ἀμφιβολίαν εἰς τὴν καρδίαν του, ἀλλὰ θὰ πιστεύσῃ, ὅτι ὅσα εἰς δόξα τοῦ Θεοῦ λέγει γίνονται, θὰ ἴδῃ ὅτι θὰ γίνῃ αὐτό, ποὺ θὰ εἴπῃ.

Γι’ αὐτὸ σᾶς λέγω, ὅλα ὅσα ζητεῖτε ὅταν προσεύχεσθε, νὰ πιστεύετε ὅτι θὰ τὰ λάβετε, καὶ θὰ σᾶς δοθοῦν.

Ἐπειδὴ δὲ ἡ πίστις ἔχει τόσην δύναμιν, διὰ τοῦτο σᾶς λέγω, ὅτι πάντα ὅσα θὰ ζητήσετε, ὅταν προσεύχεσθε, νὰ πιστεύετε ὅτι θὰ τὰ λάβετε, καὶ ὅτι θὰ σᾶς γίνουν ταῦτα ἀπὸ τὸν οὐράνιον Πατέρα.

Διὰ τοῦτο καὶ σᾶς λέγω, ὅτι ὅλα ὅσα μὲ τὴν προσευχήν σας ζητεῖτε, πιστεύετε ὅτι θὰ τὰ λάβετε, καὶ θὰ σᾶς δοθοῦν ἀπὸ τὸν Θεόν.

Καὶ ὅταν στέκεσθε καὶ προσεύχεσθε, νὰ συγχωρῆτε ἐὰν ἔχετε κάτι ἐναντίον κάποιου, γιὰ νὰ σᾶς συγχωρήσῃ τὶς ἁμαρτίες σας καὶ ὁ πατέρας σας ὁ οὐράνιος.

Καὶ ὡς δεύτερον ὅρον διὰ νὰ εἰσακουσθῇ ἡ προσευχή σας, σᾶς συνιστῶ καὶ τοῦτο· ὅταν στέκεσθε καὶ προσεύχεσθε, νὰ συγχωρῆτε, ἐὰν ἔχετε κάτι ἐναντίον κάποιου, διὰ νὰ σᾶς ἀφήσῃ καὶ ὁ Πατήρ σας, ποὺ εἶναι εἰς τοὺς οὐρανούς, τὰ παραπτώματά σας.

Καὶ ὅταν στέκεσθε εἰς προσευχήν, νὰ συγχωρῆτε μὲ ὅλην σας τὴν καρδιά, ἐὰν ἔχετε κάτι ἐναντίον κάποιου, διὰ νὰ συγχωρήσῃ καὶ ὁ Πατήρ σας ὁ οὐράνιος τὰ ἰδικά σας παραπτώματα.

Ἐὰν δὲ ἐσεῖς δὲν συγχωρῆτε, οὔτε ὁ πατέρας σας θὰ συγχωρήσῃ τὶς ἁμαρτίες σας».

Ἐὰν ὅμως σεῖς δὲν συγχωρῆτε καὶ δὲν ἀφίνετε τὰ παραπτώματα τῶν ἀδελφῶν σας, οὔτε ὁ Πατήρ σας, ποὺ εἶναι εἰς τοὺς οὐρανούς, θὰ ἀφήσῃ τὸ παραπτώματά σας.

Ἐὰν δὲ σεῖς δὲν συγχωρῆτε τοὺς ἄλλους διὰ τὰ τυχὸν σφάλματα, ποὺ ἔχουν πράξει ἀπέναντί σας, καὶ ὁ Πατήρ σας ὁ οὐράνιος δὲν θὰ συγχωρήσῃ τὰ ἰδικά σας παραπτώματα».

Ἔρχονται δὲ πάλι στὰ Ἱεροσόλυμα. Καὶ ἐνῷ περιπατοῦσε στὸν ἱερὸ περίβολο τοῦ ναοῦ, ἔρχονται σ’ αὐτὸν οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ γραμματεῖς καὶ οἱ πρεσβύτεροι

Καὶ ἔρχονται πάλιν εἰς τὰ Ἱεροσόλυμα. Καὶ ἐνῷ αὐτός, περιεπάτει εἰς τὸν ἱερὸν περίβολον τοῦ ναοῦ, ἔρχονται πρός, αὐτὸν οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ γραμματεῖς καὶ οἱ προεστοὶ

Καὶ ἔρχονται πάλιν εἰς τὰ Ἱεροσόλυμα καὶ καθὼς αὐτὸς ἐπεριπατοῦσε εἰς τὴν αὐλὴν τοῦ ναοῦ, ἔρχονται πρὸς αὐτὸν οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ γραμματεῖς καὶ οἱ πρεσβύτεροι

καὶ τοῦ λέγουν· «Μὲ ποιά ἐξουσία κάνεις αὐτά; Ἢ ποιός σοῦ ἔδωσε τὴν ἐξουσία αὐτὴ γιὰ νὰ κάνῃς αὐτά;».

καὶ τοῦ λέγουν· Μὲ ποίαν ἐξουσίαν ἐνεργεῖς αὐτά, ποὺ κάνεις; Καὶ ποῖος σοῦ ἔδωκε τὴν ἐξουσίαν αὐτήν, διὰ νὰ διώχνης, ἀπὸ τὸ ἱερὸν τοὺς ἀνθρώπους καὶ νὰ διδάσκῃς μέσα εἰς αὐτό;

καὶ τοῦ λέγουν· «μὲ ποίαν ἐξουσίαν ἐνεργεῖς αὐτά; Ἢ ποιὸς σοῦ ἔδωκε τὴν ἐξουσίαν αὐτὴν νὰ κάνῃς αὐτά, δηλαδὴ νὰ διώχνῃς τοὺς πωλοῦντας καὶ ἀγοράζοντας ἀπὸ τὸ ἱερόν»;

Ὁ δὲ Ἰησοῦς ἀποκρίθηκε καὶ τοὺς εἶπε· «Θὰ σᾶς κάνω καὶ ἐγὼ μιὰ ἐρώτησι, καὶ δῶστε μου τὴν ἀπάντησι, καὶ τότε θὰ σᾶς πῶ μὲ ποιά ἐξουσία κάνω αὐτά.

Ὁ δὲ Ἰησοῦς ἀπεκρίθη καὶ τοὺς εἶπε· Θὰ σᾶς ἐρωτήσω καὶ ἐγὼ ἕνα λόγον. Καὶ δώσατέ μου πρῶτον σεῖς ἀπόκρισιν εἰς τὸν λόγον αὐτόν. Καὶ τότε θὰ σᾶς εἴπω καὶ ἐγὼ μὲ ποίαν ἐξουσίαν ἐνεργῷ αὐτά, ποὺ κάνω.

Ὁ δὲ Ἰησοῦς ἀπεκρίθη καὶ εἶπεν εἰς αὐτούς· «Θὰ σᾶς ἐρωτήσω κι’ ἐγὼ ἕνα λόγον. Δῶστε μου σεῖς ἀπόκρισιν εἰς αὐτόν, καὶ τότε θὰ σᾶς πῶ καὶ ἐγώ, μὲ ποὶαν ἐξουσίαν ἐνεργῷ αὐτά.

Τὸ βάπτισμα τοῦ Ἰωάννου ἦταν ἀπὸ τὸ Θεὸ ἢ ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους; Ἀπαντῆστε μου».

Τὸ βάπτισμα τοῦ Ἰωάννου, ὁ ὁποῖος ἐμαρτύρησε δι’ ἐμὲ καὶ ὑπῆρξε πρόδρομός μου, ἦτο ἀπὸ τὸν οὐρανὸν καὶ ἀπὸ ἐντολὴν τοῦ Θεοῦ, ἢ ἦτο ἀπὸ ἐπινόησιν καὶ ἐντολὴν ἀνθρώπων; Δώσατέ μου ἀπάντησιν εἰς τὸ ἐρώτημά μου αὐτό, διότι ἡ ὀρθὴ ἀπάντησις εἰς αὐτὸ θὰ ρίψῃ φῶς καὶ εἰς τὸ ἰδικόν σας ἐρώτημα.

Τὸ βάπτισμα τοῦ Ἰωάννου (ὁ ὁποῖος ὅπως ξεύρετε ἔδωσε ἐπίσημον μαρτυρίαν γιὰ μένα) ἦτο ἀπὸ τὸν οὐρανόν, κατόπιν δηλαδὴ ἐντολῆς τοῦ Θεοῦ, ἢ ἦτο ἀπατηλὴ ἐπινόησις τῶν ἀνθρώπων; Ἀπαντῆστε μου».

Συζητοῦσαν δὲ μεταξύ τους λέγοντας· «Ἂν ποῦμε, “Ἀπὸ τὸ Θεό”, θὰ εἰπῇ· “Γιατί λοιπὸν δὲν τὸν πιστεύσατε;”.

Καὶ ἐσυλλογίζοντο μέσα τους καὶ ἔλεγαν· Ἐὰν εἴπωμεν, ὅτι ἦτο ἀπὸ τὸν οὐρανόν, θὰ εἴπῃ· διατί λοιπὸν δὲν ἐπιστεύσατε εἰς τὸν Ἰωάννην;

Ἐκεῖνοι τότε ἐσυλλογίζοντο ἀπὸ μέσα των καὶ ἔλεγαν· «ἐὰν ποῦμε, ὅτι ἦτο ἀπὸ τὸν οὐρανόν, θὰ πῇ· διατί λοιπὸν σεῖς δὲν ἐπιστεύσατε εἰς αὐτόν;

Νὰ ποῦμε τότε, “Ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους”;» - Φοβοῦνταν τὸ λαό, διότι ὅλοι πίστευαν, ὅτι ὁ Ἰωάννης ἦταν προφήτης.

Νὰ εἴπωμεν ὅμως, ὅτι ἦτο ἀπὸ ἐντολὴν ἀνθρώπων; Ἐφοβοῦντο τὸν λαὸν νὰ δώσουν μίαν τέτοιαν ἀπάντησιν, διότι ὅλοι ἐθεώρουν τὸν Ἰωάννην, ὅτι πράγματι ἦτο προφήτης.

Ἀλλὰ νὰ εἴπωμεν, ὅτι ἦτο ἀπὸ μίαν ἐπινόησις ἀνθρώπων;» - Ἐφοβοῦντο ὅμως τὸν λαόν, διότι ὅλοι ἀνεξαιρέτως ἐπίστευαν ὅτι ὁ Ἰωάννης ἦτο προφήτης.

Γι’ αὐτὸ ἀπάντησαν στὸν Ἰησοῦ· «Δὲν ξέρουμε». Καὶ ὁ Ἰησοῦς τοὺς εἶπε· «Οὔτε ἐγὼ σᾶς λέγω μὲ ποιά ἐξουσία κάνω αὐτά».

Καὶ αὐτοὶ ποὺ ἰσχυρίζοντο, ὅτι ἦσαν οἱ ἀνεγνωρισμένοι διδάσκαλοι τοῦ Ἰσραήλ, ἀπεκρίθησαν καὶ εἶπαν εἰς τὸν Ἰησοῦν· Δὲν ἠξεύρομεν, πόθεν ἦτο τὸ βάπτισμα τοῦ Ἰωάννου. Καὶ ὁ Ἰησοῦς ἀπεκρίθη καὶ τοὺς εἶπεν· Ἀφοῦ ξεφεύγετε καὶ δὲν εἶσθε εἰλικρινεῖς, οὔτε ἐγὼ σᾶς λέγω μὲ ποίαν ἐξουσίαν καὶ μὲ ποῖον δικαίωμα πράττω αὐτά.

Καὶ τότε αὐτοί (ποὺ ὡς διδάσκαλοι τοῦ λαοῦ ἔπρεπε νὰ διακρίνουν τὸ καλὸν ἀπὸ τὸ κακὸν καὶ νὰ διαφωτίζουν τὸν λαόν) ἀπήντησαν καὶ εἶπαν εἰς τὸν Ἰησοῦν· «δὲν ἠξεύρομεν ἀπὸ ποῦ ἦτο τὸ βάπτισμα τοῦ Ἰωάννου». Καὶ ὁ Ἰησοῦς ἀπεκρίθη καὶ τοὺς εἶπε· «διότι εἶσθε δόλιοι καὶ ἀνειλικρινεῖς οὔτε καὶ ἐγὼ σᾶς λέγω μὲ ποίαν ἐξουσίαν πράττω αὐτά».