Κατὰ Μάρκον 13

Καθὼς δὲ (ὁ Ἰησοῦς) ἔβγαινε ἀπὸ τὸν ἱερὸ περίβολο τοῦ ναοῦ, ἕνας ἀπὸ τοὺς μαθητάς του τοῦ λέγει· «Διδάσκαλε, κοίταξε πόσο ἐκλεκτοὶ λίθοι καὶ πόσο μεγαλοπρεπῆ κτίρια!».

Καὶ ὅταν αὐτὸς ἔβγαινεν ἀπὸ τὸν ἱερὸν περίβολον τοῦ ναοῦ, τοῦ εἶπεν ἕνας ἀπὸ τοὺς μαθητάς του· Διδάσκαλε, κύτταξε, τὶ ὡραία μάρμαρα καὶ πόσον λαμπρὰ κτίρια εἶναι αὐτὰ ἐδῶ.

Καὶ καθὼς ἔβγαιναν ἀπὸ τὴν αὐλὴν τοῦ ναοῦ, τοῦ εἶπεν ἔνας ἀπὸ τοὺς μαθητάς του· «διδάσκαλε, κύτταξε, τί ὡραῖα μάρμαρα καὶ πόσον μεγαλοπρεπῆ κτίρια εἶναι αὐτά»!

Ὁ δὲ Ἰησοῦς τοῦ εἶπε τότε· «Βλέπεις αὐτὰ τὰ μεγάλα κτίρια; Δὲν θὰ μείνῃ ἐδῶ λίθος πάνω σὲ λίθο, ἀλλὰ θὰ γκρεμισθῇ».

Καὶ ὁ Ἰησοῦς ἀπεκρίθη καὶ τοῦ εἶπε· Βλέπεις αὐτὰ τὰ μεγάλα κτίρια; Δὲν θὰ μείνῃ πέτρα ἐπάνω εἰς τὴν πέτραν, ποὺ νὰ μὴ κρημνισθῇ κάτω.

Καὶ ὁ Ἰησοῦς ἀπήντησε καὶ τοῦ εἶπε· «βλέπεις αὐτὰς τὰς μεγάλας οἰκοδομάς· δὲν θὰ μείνῃ ἐδῶ πέτρα ἐπάνω εἰς τὴν πέτραν, ποὺ νὰ μὴ κρημνισθῇ».

Καὶ ὅταν καθόταν στὸ Ὄρος τῶν Ἐλαιῶν, ἀπέναντι ἀπὸ τὸ ναό, ὁ Πέτρος καὶ ὁ Ἰάκωβος καὶ ὁ Ἰωάννης καὶ ὁ Ἀνδρέας τὸν ρώτησαν ἰδιαιτέρως·

Καὶ ἐνῷ ὁ Ἰησοῦς ἐκάθητο εἰς τὸ ὄρος τῶν Ἐλαιῶν, ἀπέναντι τοῦ ναοῦ, τὸν ἠρώτων ἰδιαιτέρως ὁ Πέτρος καὶ ὁ Ἰάκωβος καὶ ὁ Ἰωάννης καὶ ὁ Ἀνδρέας·

Καὶ ἐνῶ ἐκάθητο εἰς τὸ ὄρος τῶν Ἐλαιῶν ἀπέναντι ἀπὸ τὸν ναόν, τὸν ἠρώτησαν ἰδιαιτέρως ὁ Πέτρος, ὁ Ἰάκωβος, ὁ Ἰωάννης καὶ ὁ Ἀνδρέας,

«Πές μας, πότε θὰ γίνουν αὐτά, καὶ ποιό θὰ εἶναι τὸ προαγγελτικὸ σημεῖο, ὅταν πρόκειται νὰ συμβοῦν ὅλα αὐτά;».

Εἰπέ μας, πότε θὰ γίνουν αἱ καταστροφαὶ τῶν λαμπρῶν κτιρίων ποὺ εἶπες, καὶ ποῖον εἶναι τὸ σημάδι ποὺ θὰ φανῇ, ὅταν πρόκειται νὰ συντελεσθοῦν ὅλα αὐτά;

«Πές μας, πότε θὰ συμβοῦν αὐτὰ καὶ ποιὸ θὰ εἶναι τὸ σημεῖον, ὅταν πρόκειται ὅλα αὐτὰ νὰ πραγματοποιηθοῦν;»

Ὁ δὲ Ἰησοῦς ἀπαντώντας ἄρχισε νὰ τοὺς λέγῃ· «Προσέχετε μήπως σᾶς πλανήσῃ κανείς.

Ὁ δὲ Ἰησοῦς τοὺς ἀπεκρίθη καὶ ἤρχισε νὰ λέγῃ· Προσέχετε νὰ μὴ σᾶς πλανήσῃ κανείς.

Ὁ δὲ Ἰησοῦς ἀπήντησε καὶ ἤρχισε νὰ τοὺς λέγῃ· «προσέχετε, μήπως τυχὸν κανεὶς σᾶς παραπλανήσῃ.

Διότι πολλοὶ θὰ ἔλθουν διεκδικώντας τὴν ἰδιότητά μου καὶ θὰ λέγουν, “Ἐγὼ εἶμαι (ὁ Μεσσίας)”, καὶ πολλοὺς θὰ πλανήσουν.

Σᾶς κάνω δὲ προσεκτικούς, διότι πολλοὶ θὰ ἔλθουν, ποὺ θὰ διεκδικοῦν καὶ θὰ οἰκειοποιοῦνται τὸ ἰδικόν μου ὄνομα καὶ τὸν ἰδικόν μου τίτλον καὶ θὰ λέγουν, ὅτι ἐγὼ εἶμαι ὁ Μεσσίας, καὶ θὰ πλανήσουν πολλούς.

Διότι πολλοὶ θὰ ἔλθουν παίρνοντες ὡς ἰδικόν των τὸ ὄνομά μου καὶ λέγοντες, ὅτι ἐγὼ εἶμαι ὁ Μεσσίας, καὶ πολλοὺς θὰ πλανήσουν.

Ὅταν δὲ θ’ ἀκούετε πολέμους καὶ εἰδήσεις γιὰ πολέμους, νὰ μὴ ταράσσεσθε. Διότι πρόκειται νὰ γίνουν (αὐτά), ἀλλὰ δὲν εἶναι ἀκόμη τὸ τέλος.

Ὅταν δὲ ἀκούσετε πολέμους καὶ εἰδήσεις, ὅτι γίνονται πόλεμοι εἰς ἄλλας χώρας, μὴ ταράττεσθε νομίζοντες, ὅτι αὐτὰ εἶναι σημάδια, ποὺ προαναγγέλλουν τὸ τέλος. Διότι σύμφωνα πρὸς τὸ σοφὸν καὶ σωτήριον σχέδιον τοῦ Θεοῦ πρέπει νὰ γίνουν αὐτά, ἀλλ’ ἀκόμη δὲν ἔφθασε τὸ τέλος.

Ὅταν δὲ ἀκούσετε πολέμους καὶ εἰδήσεις περὶ πολέμων, μὴ ταραχθῆτε. Διότι σύμφωνα μὲ τὸ σχέδιον τοῦ Θεοῦ πρέπει νὰ γίνουν αὐτά, ἀλλ’ ἀκόμη δὲν θὰ ἔχῃ φθάσει τὸ τέλος.

Θὰ ξεσηκωθῇ δὲ ἔθνος ἐναντίον ἔθνους καὶ βασίλειο ἐναντίον βασιλείου, καὶ θὰ γίνουν σεισμοὶ σὲ διαφόρους τόπους, καὶ θὰ συμβοῦν πεῖνες καὶ ἀναστατώσεις.

Διότι θὰ σηκωθῇ τὸ ἕνα ἔθνος κατὰ τοῦ ἄλλου ἔθνους, καὶ τὸ ἐν βασίλειον ἐναντίον τοῦ ἄλλου βασιλείου. Καὶ θὰ γίνουν σεισμοὶ ἐδῶ καὶ ἐκεῖ, καὶ θὰ συμβοῦν πεῖνες μεγάλες καὶ ταραχαί.

Διότι θὰ ἐξεγερθῇ ἕνα ἔθνος ἐναντίου ἄλλου ἔθνους καὶ ἕνα βασίλειον ἐναντίον ἄλλου βασιλείου καὶ θὰ γίνουν σεισμοὶ εἰς διαφόρους περιοχὰς καὶ θὰ συμβοῦν στερήσεις καὶ πεῖνες καὶ ταραχές.

Αὐτὰ θὰ εἶναι ἀρχὴ δεινῶν καὶ πόνων. Νὰ προσέχετε δὲ σεῖς τοὺς ἑαυτούς σας. Διότι θὰ σᾶς παραδώσουν σὲ συνέδρια, καὶ στὶς συναγωγές τους θὰ σᾶς δείρουν, καὶ μπροστὰ σὲ ἡγεμόνες καὶ βασιλεῖς θὰ σταθῆτε ὡς κατηγορούμενοι ἐξ αἰτίας μου, γιὰ νὰ δώσετε σ’ αὐτοὺς μαρτυρία (γιὰ μένα).

Ἀλλ’ αὐτὰ θὰ εἶναι ἡ ἀρχὴ πόνων καὶ δεινῶν. Προσέχετε δὲ σεῖς τοὺς ἑαυτούς σας λόγῳ τῶν δοκιμασιῶν, ποὺ θὰ ὑποβληθῆτε. Διότι θὰ σᾶς παραδώσουν εἰς συνέδρια, καὶ θὰ σᾶς δείρουν εἰς συναγωγὰς καὶ θὰ σταθῆτε ὡς κατηγορούμενοι ἐμπρὸς εἰς ἡγεμόνας καὶ βασιλεῖς δι’ ἐμέ, διὰ νὰ δώσετε μαρτυρίαν περὶ ἐμοῦ ποὺ νὰ τὴν ἀκούσουν καὶ αὐτοί, καὶ νὰ τοὺς δοθῇ εὐκαιρία νὰ μετανοήσουν καὶ νὰ πιστεύσουν, ὥστε νὰ μὴ προφασίζωνται ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῆς Κρίσεως, ὅτι δὲν ἤκουσαν κήρυγμα.

Αὐτὰ ὅμως θὰ εἶναι ἡ ἀρχὴ πόνων καὶ δεινῶν. Ἀλλὰ σεῖς προσέχετε τοὺς ἑαυτούς σας, διότι θὰ ὑποστῆτε πολλὰς δοκιμασίας· οἱ ἐχθροὶ τοῦ Εὐαγγελίου θὰ σᾶς παραδώσουν εἰς συνέδρια καὶ δημοσίᾳ εἰς τὰς συναγωγάς των θὰ σᾶς δείρουν καὶ θὰ σταθῆτε ὡς κατηγορούμενοι ἐμπρὸς εἰς ἄρχοντας καὶ βασιλεῖς ἕνεκα τῆς πίστεώς σας εἰς ἐμέ, διὰ νὰ μαρτυρήσετε ἐνώπιον αὐτῶν τὴν ἀλήθεια τοῦ Εὐαγγελίου.

Καὶ προτοῦ ἔλθῃ τὸ τέλος, πρόκειται νὰ κηρυχθῇ τὸ εὐαγγέλιο σὲ ὅλα τὰ ἔθνη.

Ἀλλὰ καὶ εἰς ὅλα τὰ ἔθνη πρέπει σύμφωνα μὲ τὸ θεῖον σχέδιον νὰ κηρυχθῇ προηγουμένως τὸ Εὐαγγέλιον, διὰ νὰ εἶναι τὸ κήρυγμα τοῦτο ἔλεγχος δι’ ἐκείνους ποὺ δὲν θὰ πιστεύσουν.

Σύμφωνα ἀκόμη μὲ τὸ θεῖον σχέδιον θὰ κηρυχθῇ τὸ Εὐαγγέλιον προηγουμένως εἰς ὅλα τὰ ἔθνη.

Ὅταν δὲ σᾶς ὁδηγοῦν γιὰ νὰ σᾶς παραδώσουν (στὶς ἀρχὲς καὶ ἐξουσίες), νὰ μὴ φροντίζετε προηγουμένως γιὰ τὸ τί θὰ εἰπῆτε, οὔτε κἂν νὰ σκέπτεσθε προηγουμένως, ἀλλ’ ὅ,τι σᾶς δοθῇ ἐκείνη τὴν ὥρα, αὐτὸ νὰ λέγετε. Διότι δὲν εἶσθε σεῖς ποὺ ὁμιλεῖτε, ἀλλὰ τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιο.

Ὅταν δὲ σᾶς ὁδηγήσουν διὰ νὰ σᾶς παραδώσουν εἰς τὰ συνέδρια καὶ δικαστήρια, μὴ ζαλίζεσθε ἐκ προτέρου μὲ τὴν σκέψιν καὶ φροντίδα, τί θὰ εἴπετε πρὸς ἀπολογίαν σας καὶ μὴ προμελετᾶτε τίποτε. Ἀλλ’ ἐκεῖνο ποὺ θὰ σᾶς δοθῇ καὶ θὰ σᾶς ἔλθῃ εἰς τὸν νοῦν κατ’ ἐκείνην τὴν ὥραν τῆς ἀπολογίας σας, αὐτὸ νὰ λέγετε. Καὶ θὰ εἶναι τοῦτο ἡ πλέον κατάλληλος ἀπολογία σας. Διότι δὲν θὰ εἶσθε σεῖς ποὺ θὰ ὁμιλῆτε, ἀλλὰ τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον ποὺ θὰ σᾶς φωτίζῃ.

Ὅταν δὲ σᾶς ὁδηγήσουν καὶ σᾶς παραδώσουν εἰς δικαστήρια, μὴ πολυφροντίζετε καὶ μὴ στενοχωρεῖσθε ἐκ τῶν προτέρων τί θὰ ἀπολογηθῆτε, καὶ μὴ προμελετᾶτε τίποτε. Ἀλλὰ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ σᾶς δοθῇ ἀπὸ τὸν Θεὸν καὶ θὰ ἔλθῃ εἰς τὸν νοῦ σας κατὰ τὴν ὥρα ἐκείνην, αὐτὸ νὰ λέγετε. Διότι δὲν θὰ εἶσθε σεῖς, ἐκεῖνοι ποὺ θὰ ὁμιλοῦν, ἀλλὰ τὸ Ἅγιον Πνεῦμα.

Θὰ παραδώσῃ δὲ ἀδελφὸς ἀδελφὸ σὲ θάνατο καὶ πατέρας τέκνο, καὶ θὰ ἐπαναστατήσουν τέκνα ἐναντίον γονέων καὶ θὰ τοὺς θανατώσουν.

Θὰ παραδώσῃ δὲ εἰς θάνατον ὁ ἄπιστος ἀδελφὸς τὸν πιστὸν ἀδελφὸν καὶ ὁ ἄπιστος πατὴρ τὸ πιστὸν τέκνον του. Θὰ ἐπαναστατήσουν δὲ τὰ παιδιά, ποὺ δὲν ἐπίστευσαν, κατὰ τῶν πιστῶν γονέων των καὶ θὰ τοὺς θανατώσουν.

Θὰ παραδώσῃ δὲ εἰς θάνατον ὁ ἀδελφὸς τὸν ἀδελφὸν καὶ ὁ πατέρας τὸ τέκνον καὶ θὰ ἐπαναστατήσουν τὰ ἄπιστα παιδιὰ ἐναντίον τῶν εὐσεβῶν γονέων καὶ θὰ τοὺς θανατώσουν.

Καὶ θὰ μισῆσθε ἀπ’ ὅλους γιὰ τὸ ὄνομά μου. Καὶ ὅποιος θὰ ὑπομείνῃ μέχρι τέλος, αὐτὸς θὰ σωθῇ».

Καὶ θὰ μισῆσθε ἀπὸ ὅλους, ἐπειδὴ θὰ πιστεύσετε εἰς τὸ ὄνομά μου· Ἐκεῖνος δὲ ποὺ θὰ δείξῃ ὑπομονὴν μέχρι τέλους τῆς ζωῆς του, αὐτὸς καὶ μόνον θὰ σωθῇ.

Καὶ θὰ εἶσθε οἱ μισούμενοι ἀπὸ ὅλους τοὺς ἀσεβεῖς, ἐπειδὴ θὰ πιστεύετε εἰς τὸ ὄνομά μου. Ἀλλά, ἐκεῖνος ποὺ θὰ ὑπομείνῃ ἕως τὸ τέλος τῆς ζωῆς του, αὐτὸς θὰ σωθῇ.

«Ὅταν δὲ ἰδῆτε τὸ συχαμερὸ καὶ μισητὸ φαινόμενο ποὺ προκαλεῖ ἐρήμωσι, γιὰ τὸ ὁποῖο μίλησε ὁ Δανιὴλ ὁ προφήτης, νὰ εἶναι ὅπου δὲν πρέπει, - ὁ ἀναγνώστης ἂς ἐννοήσῃ - , τότε, ὅσοι θὰ εἶναι στὴν Ἰουδαία, ἂς φεύγουν στὰ ὄρη,

Ὅταν δὲ ἴδετε τὸ μισητὸν καὶ βέβηλον σίχαμα, ποὺ θὰ προκαλέσῃ τὴν ἐρήμωσιν καὶ τὴν καταστροφὴν τῆς Ἱερουσαλήμ, τὸ ὁποῖον ἐλέχθη προφητικῶς ὑπὸ Δανιὴλ τοῦ προφήτου, νὰ στέκεται ἐκεῖ ὅπου δὲν πρέπει νὰ σταθῇ - κάθε ἀναγνώστης ἂς τὸ νοιώσῃ καὶ ἂς λάβῃ τὰ μέτρα του· ἂς ἐννοήσῃ δηλαδή, ὅτι τὸ σίχαμα αὐτὸ τώρα, ποὺ γράφεται τὸ Εὐαγγέλιον τοῦτο, εἶναι οἱ ζηλωταί, ποὺ βεβηλώνουν τὸ ἱερὸν μὲ τὰ κακουργήματά των, μετ’ ὀλίγον δὲ καὶ τὰ ρωμαϊκὰ στρατεύματα, ποὺ θὰ συμπληρώσουν τὴν βεβήλωσιν ταύτην - ὅταν λοιπὸν ἴδετε τὸ σίχαμα τοῦτο, τότε ἐκεῖνοι ποὺ κατοικοῦν εἰς τὰς πόλεις τῆς Ἰουδαίας, ἂς φεύγουν εἰς τὰ βουνὰ διὰ νὰ κρυβοῦν ἐκεῖ.

Ὅταν δὲ θὰ ἰδῆτε τὸ μισητὸν καὶ ἀηδὲς κάθαρμα, ποὺ θὰ ἐπιφέρῃ τὴν καταστροφὴν τῆς Ἱερουσαλήμ, ὅπως ἔχει προαναγγελθῇ ἀπὸ τὸν προφήτην Δανιήλ, νὰ στέκεται ἐκεῖ ποὺ δὲν πρέπει - κάθε ἔνας ποὺ θὰ διαβάζῃ αὐτὰ τὰ λόγια, ἂς καταλάβῃ περὶ τίνος πρόκειται (πρόκειται διὰ τοὺς κακούργους ἐπαναστάτας καὶ λῃστὰς Ἑβραίους, ὅπως καὶ διὰ τοὺς Ρωμαίους στρατιώτας, ποὺ θὰ βεβηλώσουν καὶ θὰ καταστρέψουν τὰ πάντα) τότε ὅσοι εἶναι εἰς τὴν Ἰουδαίαν, ἂς φεύγουν εἰς τὰ ὄρη, διὰ νὰ κρυβοῦν.

καὶ ὅποιος θὰ εἶναι στὴν ταράτσα, ἂς μὴ κατεβῇ καὶ ἂς μὴ μπῇ στὸ σπίτι γιὰ νὰ πάρῃ κάτι ἀπὸ τὸ σπίτι του,

Ἐκεῖνος δὲ ποὺ εἶναι ἐπάνω εἰς τὸ ἠλιακωτὸν τοῦ σπιτιοῦ, ἂς μὴ καταβῇ εἰς τὸ σπίτι, οὔτε νὰ ἔμβῃ εἰς αὐτὸ διὰ νὰ πάρῃ κάτι ἀπ’ ἐκεῖ.

Ὅποιος εὑρίσκεται εἰς τὴν ταράτσα τοῦ σπιτιοῦ του, ἂς μὴ κατεβῇ εἰς τὸ σπίτι καὶ ἂς μὴ εἰσέλθῃ μέσα εἰς αὐτό, διὰ να πάρῃ κάτι.

καὶ ὅποιος θὰ εἶναι στὸν ἀγρό, ἂς μὴ γυρίσῃ πίσω γιὰ νὰ πάρῃ τὸ πανωφόρι του.

Καὶ ἐκεῖνος ποὺ μὲ μόνον τὸ ὑποκάμισον εἶναι εἰς τὸ χωράφι καὶ ἐργάζεται ἐκεῖ, ἂς μὴ γυρίσῃ ὀπίσω διὰ νὰ πάρῃ καὶ τὸ ἐξωτερικόν του ἔνδυμα.

Καὶ ἐκεῖνος ποὺ ἐργάζεται εἰς τὸ χωράφι, ἂς μὴ γυρίσῃ πίσῳ, νὰ πάρῃ τὸ ἐξωτερικόν του ἔνδυμα.

Ἀλλοίμονο δὲ στὶς γυναῖκες ποὺ θὰ ἐγκυμονοῦν καὶ θὰ θηλάζουν ἐκεῖνες τὶς ἡμέρες.

Ἀλλοίμονον δὲ εἰς τὰς ἐγκύους καὶ εἰς ἐκείνας, ποὺ θὰ θηλάζουν μικρὰ παιδιὰ κατὰ τὰς ἡμέρας ἐκείνας· διότι θὰ εἶναι πολὺ δύσκολον εἰς αὐτὰς καὶ νὰ τρέξουν διὰ νὰ σωθοῦν καὶ νὰ εὕρουν τὰ ἀπαραίτητα διὰ τὸν στηριγμὸν τοῦ ὀργανισμοῦ των.

Ἀλλοίμονον δὲ εἰς τὰς ἐγκύους καὶ εἰς αὐτὰς ποὺ θὰ θηλάζουν κατὰ τὰς ἡμέρας ἐκείνας. Θὰ τοὺς εἶναι πολὺ δύσκολον νὰ τρέξουν καὶ νὰ σωθοῦν.

Νὰ προσεύχεσθε δέ, γιὰ νὰ μὴ γίνῃ ἡ δοκιμασία, ποὺ θὰ σᾶς ἀναγκάσῃ σὲ φυγή, τὸ χειμῶνα.

Κάνετε δὲ τὴν προσευχήν σας νὰ μὴ γίνῃ ἡ φυγή σας εἰς χειμωνιάτικην κακοκαιρίαν, ἡ ὁποία θὰ σᾶς γίνεται ἐμπόδιον εἰς τὴν φυγήν.

Προσεύχεσθε δὲ νὰ μὴ γίνῃ ἡ φυγή σας εἰς κακοκαιρίαν τοῦ χειμῶνος.

Διότι τὶς ἡμέρες ἐκεῖνες θὰ εἶναι τέτοια θλῖψι ποὺ δὲν ἔγινε ἀπ’ τὴν ἀρχὴ τοῦ κόσμου ποὺ ἔκανε ὁ Θεὸς ἕως τώρα, καὶ οὔτε θὰ γίνῃ.

Πρέπει δὲ νὰ μὴ ἐμποδισθῆτε εἰς τὴν φυγήν σας ἀπὸ τίποτε. Διότι αἱ ἡμέραι ἐκεῖναι θὰ εἶναι ὅλαι θλῖψις μεγάλη, τέτοια ποὺ δὲν ἔχει γίνει ἀπὸ τὴν ἀρχὴν τῆς δημιουργίας, τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ὁ Θεός, ἕως τώρα, οὔτε θὰ γίνῃ ποτὲ παρομοία.

Διότι ὅλαι αἱ ἡμέραι ἐκεῖναι θὰ εἶναι θλῖψις βαρεῖα καὶ μεγάλη, ὁμοία πρὸς τὴν ὁποίαν δὲν ἔχει γίνει ἀπὸ τότε ποὺ ἔκτισε ὁ Θεὸς τὸν κόσμον ἕως τώρα καὶ οὔτε θὰ γίνῃ ποτέ.

Καὶ ἂν δὲν λιγόστευε ὁ Κύριος τὶς ἡμέρες ἐκεῖνες, δὲν θὰ σῳζόταν κανεὶς ἄνθρωπος. Ἀλλὰ γιὰ τοὺς ἐκλεκτούς, τοὺς ὁποίους ἐξέλεξε, λιγόστευσε τὶς ἡμέρες ἐκεῖνες».

Καὶ ἐάν ὁ Κύριος δὲν ὠλιγόστευε τὸν άριθμόν τῶν ἡμερῶν ἐκείνων, δὲν θὰ ἐσώζετο κανείς ἄνθρωπος. Ἀλλὰ διὰ τοὺς ἐκλεκτούς, τοὺς ὁποίους ἐξέλεξεν ὁ Θεὸς καὶ ἐνδιαφέρεται νὰ μὴ ταλαιπωρηθοῦν πολύ, ὠλιγόστευσε τὰς ἡμέρας ἐκείνας.

Καὶ ἐὰν ὁ Κύριος δὲν περιώριζε τὸν ἀριθμὸν τῶν ἡμερῶν ἐκείνων, δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ σωθῇ κανένας ἄνθρωπος. Ἀλλὰ πρὸς χάριν τῶν ἐκλεκτῶν, ποὺ αὐτὸς ἐξέλεξε καὶ δὲν θέλει νὰ ταλαιπωρηθοῦν πολύ, περιώρισε τὰς ἡμέρας ἐκείνας.

«Τότε δέ, ἐὰν κανεὶς σᾶς πῇ, “Νά, ἐδῶ εἶναι ὁ Χριστός (ὁ Μεσσίας), νά, ἐκεῖ εἶναι”, νὰ μὴ πιστεύετε.

Καὶ τότε ἐὰν σᾶς εἴπῃ κανείς· Νά, ἐδῶ εἶναι ὁ Χριστός, ἢ νά, ἐκεῖ εἶναι ὁ Χριστός, μὴ τὸν πιστεύετε.

Καὶ τότε ἐὰν κανεὶς σᾶς πῇ· νά, ἐδῶ εἶναι ὁ Χριστός, ἢ ἰδού, ἐκεῖ εἶναι, μὴ τὸ πιστεύσετε.

Διότι θὰ ἐμφανισθοῦν ψευδόχριστοι (ψευδομεσσίες) καὶ ψευδοπροφῆτες (ψευδοδιδάσκαλοι) καὶ θὰ κάνουν μεγάλα καὶ καταπληκτικὰ θαύματα, γιὰ νὰ πλανήσουν, ἂν εἶναι δυνατόν, ἀκόμη καὶ τοὺς ἐκλεκτούς.

Διότι θὰ ἀναφανοῦν ψευδομεσσίαι καὶ ψευδοπροφῆται καὶ θὰ δείξουν σημάδια μεγάλα καὶ ἔργα καταπληκτικά, διὰ νὰ ἀποπλανοῦν, ἐὰν θὰ εἶναι δυνατόν, καὶ αὺτοὺς τοὺς ἐκλεκτούς.

Διότι θὰ ἀναπηδήσουν ψευδόχριστοι καὶ ψευδοπροφῆται καὶ θὰ κάμουν ἐμπρὸς εἰς τοὺς ἀνθρώπους σημεῖα καὶ τέρατα, σημαδιακὰ καὶ καταπληκτικὰ ἔργα, διὰ νὰ παρασύρουν εἰς τὰς πλάνας των, ἂν εἶναι δυνατόν, καὶ αὐτοὺς ἀκόμη τοὺς ἐκλεκτούς.

Γι’ αὐτὸ σεῖς προσέχετε! Ἰδού, σᾶς τὰ προεῖπα ὅλα».

Σεῖς ὅμως προσέχετε· ἰδοὺ σᾶς τὰ ἔχω προείπει ὅλα, ὥστε νὰ μὴ χωρῇ δικαιολογία διὰ τὴν τυχὸν ἀποπλάνησίν σας.

Σεῖς ὅμως προσέχετε· ἰδού, σᾶς τὰ προεῖπα ὅλα.

«Ἐκεῖνες δὲ τὶς ἡμέρες, μετὰ τὴ θλῖψι ἐκείνη, ὁ ἥλιος θὰ σκοτισθῇ, καὶ ἡ σελήνη θὰ παύσῃ νὰ φέγγῃ,

Ἀλλὰ κατ’ ἐκείνας τὰς ἡμέρας ὕστερα ἀπὸ τὴν θλῖψιν καὶ τὴν δοκιμασίαν ἐκείνην, ὅταν θὰ πλησιάζῃ πλέον ἡ συντέλεια τοῦ κόσμου, ὁ ἥλιος θὰ χάσῃ τὴν λάμψιν του καὶ θὰ σκοτισθῇ, καὶ ἡ σελήνη δὲν θὰ δώσῃ τὸ φῶς της.

Ἀλλὰ κατὰ τὰς ἡμέρας ἐκείνας, ὕστερα ἀπὸ τὴν θλῖψιν ἐκείνην, ὁ ἥλιος θὰ σκοτισθῇ καὶ ἡ σελήνη δὲν θὰ δώσῃ τὸ φῶς της.

καὶ τὰ ἄστρα θὰ πέσουν ἀπὸ τὸν οὐρανό, καὶ τὰ συστήματα τῶν ἄστρων στοὺς οὐρανοὺς θὰ καταρρεύσουν.

Καὶ τὰ ἄστρα τοῦ οὐρανοῦ θὰ πίπτουν ἔξω ἀπὸ τὴν θέσιν καὶ τὴν τροχιάν των, καὶ αἱ οὐράνιαι δυνάμεις τῶν ἀγγέλων, αἱ συγκρατοῦσαι ἤδη τὴν τάξιν τοῦ σύμπαντος, θὰ σαλευθοῦν καὶ θὰ μετακινηθοῦν ἀπὸ βαθεῖαν συγκίνησιν δι’ ὅσα θὰ συμβαίνουν κατὰ τὴν δευτέραν παρουσίαν, ἀλλὰ καὶ διότι ἡ παροῦσα μορφὴ τοῦ κόσμου θὰ παρέλθῃ, διὰ νὰ ἀνακαινισθῇ τὸ σύμπαν. Θὰ καταπλαγοῦν βλέπουσαι καὶ τὴν οἰκουμένην ὁλόκληρον νὰ ὁδηγῆται εἰς τὸ φοβερὸν κριτήριον.

Καὶ τὰ ἀστέρια θὰ ξεφεύγουν ἀπὸ τὰς τροχιάς των καὶ θὰ πίπτουν ἀπὸ τὸν οὐρανὸν καὶ αἱ δυνάμεις ποὺ συγκρατοῦν τὴν ἁρμονίαν τῶν οὐρανῶν θὰ σαλευθοῦν.

Καὶ τότε θὰ ἰδοῦν τὸν Υἱὸ τοῦ ἀνθρώπου νὰ ἔρχεται πάνω στὰ σύννεφα μὲ πολλὴ δύναμι καὶ δόξα.

Καὶ τότε θὰ ἴδουν τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου, τὸν Θεάνθρωπον Κύριον, νὰ ἔρχεται καθισμένος εἰς σύννεφα μὲ δύναμιν καὶ συνοδείαν ἀγγέλων μεγάλην καὶ μὲ δόξαν πολλήν.

Καὶ τότε θὰ ἰδοῦν τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου νὰ ἔρχεται μέσα εἰς ὁλόφωτα νέφη μὲ δύναμιν καὶ δόξαν πολλήν.

Καὶ τότε θὰ στείλῃ τοὺς ἀγγέλους του καὶ θὰ συνάξῃ τοὺς ἐκλεκτούς του ἀπὸ τὰ τέσσερα σημεῖα τοῦ ὁρίζοντος, ἀπὸ τὸ ἕνα ἕως τὸ ἄλλο ἄκρο τῆς γῆς καὶ τοῦ οὐρανοῦ (ἀπὸ τὰ πέρατα τῆς οἰκουμένης)».

Καὶ τότε θὰ ἀποστείλῃ τοὺς ἀγγέλους του καὶ θὰ μαζεύσῃ δι’ αὐτῶν τοὺς ἐκλεκτούς του ἀπὸ τὰ τέσσαρα σημεῖα τοῦ ὁρίζοντος, ἀπὸ τὸ ἓν ἄκρον τῆς γῆς ἕως τὸ ἀντίθετον ἄκρον τοῦ οὐρανοῦ.

Καὶ τότε θὰ στείλῃ τοὺς ἀγγέλους του καὶ θὰ περιμαζεύσῃ τοὺς ἐκλεκτούς του ἀπὸ τὰ τέσσαρα σημεῖα τοῦ ὁρίζοντος, ἀπὸ τὸ ἕνα ἄκρον τῆς γῆς ἕως τὸ ἄλλο ἄκρον τοῦ οὐρανοῦ.

«Ἀπὸ δὲ τὴ συκιὰ διδαχθῆτε παραβολικά. Ὅταν πλέον ὁ κλάδος της γίνῃ ἁπαλὸς καὶ βγάζῃ τὰ φύλλα, γνωρίζετε, ὅτι τὸ θέρος εἶναι πλησίον.

Ἀπὸ τὴν συκιὰν δὲ μάθετε κατ’ ἀναλογίαν καὶ ὁμοιότητα αὐτὰ ποὺ θὰ συμβοῦν· ὅταν πλέον ὁ κλάδος της γίνῃ ἁπαλὸς καὶ μαλακὸς καὶ βγοῦν τὰ φύλλα, γνωρίζετε ὅτι τὸ θέρος πλησιάζει.

Ἀπὸ δὲ τὴν συκιὰ μάθετε τὴν παρωμοίωσιν, ποὺ θὰ σᾶς πῶ. Ὅταν τὸ κλωνάρι της γίνῃ ἁπαλὸ καὶ βγοῦν τὰ φύλλα, γνωρίζετε ὅτι πλησιάζει τὸ θέρος.

Ἔτσι ἐπίσης σεῖς, ὅταν δῆτε νὰ γίνωνται αὐτά, νὰ ξέρετε, ὅτι κοντὰ εἶναι (τὸ τέλος), στὴν πόρτα.

Ἔτσι καὶ σεῖς, ὅταν ἴδετε νὰ συμβαίνουν αὐτὰ ποὺ σᾶς προεῖπα, νὰ γνωρίζετε ὅτι πλησιάζει, εἰς τὴν πόρταν ἔφθασε καὶ θὰ ἐμφανισθῇ ἀμέσως ἡ κρίσις τοῦ Θεοῦ, ποὺ θὰ τιμωρήσῃ τὴν ἀπιστίαν τῶν Ἰουδαίων διὰ καταστροφῆς τῆς Ἱερουσαλήμ.

Ἔτσι καὶ σεῖς, ὅταν θὰ ἰδῆτε ὅλα αὐτὰ νὰ πραγματοποιοῦνται, ἐννοήσατε ὅτι εἶναι κοντά, ὅτι ἔφθασε πλέον εἰς τὴν θύραν καὶ θὰ πραγματοποιηθῇ ἡ κρίσις τοῦ Θεοῦ.

Ἀληθινὰ σᾶς λέγω, ὅτι δὲν θὰ παρέλθῃ αὐτὸ τὸ γένος (τὸ ἀνθρώπινο γένος), μέχρις ὅτου γίνουν ὅλα αὐτά.

Ἀληθῶς σᾶς λέγω, ὅτι δὲν θὰ περάσῃ ἡ γενεὰ αὐτὴ προτοῦ γίνουν ὅλα αὐτὰ καὶ προτοῦ πραγματοποιηθῇ καὶ ἡ καταστροφὴ τῆς Ἱερουσαλὴμ καὶ ὅσα περὶ πολέμων καὶ ψευδομεσσιῶν καὶ ψευδοπροφητῶν σᾶς εἶπον.

Σᾶς διαβεβαιώνω, ὅτι δὲν θὰ περάσῃ ἡ γενεὰ αὐτή, μέχρις ὅτου ἔλθουν ὅλα ὅσα σᾶς προεῖπα, δηλαδὴ ἡ καταστροφὴ τῆς Ἱερουσαλήμ, οἱ ψευδόχριστοι καὶ οἱ ψευδοπροφῆται.

Ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ θὰ παρέλθουν, ἀλλὰ οἱ λόγοι μου δὲν θὰ παρέλθουν (ὁπωσδήποτε θὰ ἐκπληρωθοῦν)».

Ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ, ποὺ σᾶς φαίνονται τόσον μόνιμα καὶ στερεά, θὰ περάσουν καὶ θὰ ἐκλείψουν, οἱ λόγοι μου ὅμως δὲν θὰ περάσουν, ἀλλὰ θὰ ἐπαληθεύσουν ἐπακριβῶς.

Ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ, ποὺ σᾶς φαίνωνται τόσο σταθερὰ καὶ ἀμετακίνητα, θὰ περάσουν, οἱ λόγοι μου ὅμως δὲν θὰ περάσουν, ἀλλὰ θὰ πραγματοποιηθοῦν ἀκριβῶς.

«Γιὰ τὴν ἡμέρα δὲ ἐκείνη καὶ τὴν ὥρα (τῆς δευτέρας παρουσίας) κανεὶς δὲν ξέρει, οὔτε οἱ ἄγγελοι στὸν οὐρανό, οὔτε ὁ Υἱός (ὡς ἄνθρωπος), παρὰ ὁ Πατέρας (ὡς Θεός).

Διὰ τὴν ἡμέραν ὅμως ἐκείνην καὶ τὴν ὥραν, ποὺ θὰ γίνῃ ἡ δευτέρα παρουσία καὶ ἡ κρίσις, δὲν ἠξεύρει κανένας πότε ἀκριβῶς θὰ εἶναι αὐταί, οὔτε οἱ ἄγγελοι ποὺ εἶναι εἰς τὸν οὐρανόν, οὔτε ὁ Υἱὸς ὡς ἄνθρωπος, παρὰ μόνον ὁ Πατήρ.

Ὡς πρὸς δὲ τὴν ἡμέραν ἐκείνην ἢ τὴν ὥραν, ποὺ θὰ γίνῃ ἡ δευτέρα παρουσία, κανεὶς δὲν γνωρίζει ἀκριβῶς οὔτε οἱ ἄγγελοι ποὺ εἶναι εἰς τὸν οὐρανὸν οὔτε ὁ Υἱός, ὡς ἄνθρωπος, εἰμὴ μόνον ὁ Πατήρ. (Ὁ Υἱός, ὡς Θεὸς λόγος γνωρίζει τὰ πάντα καὶ τὸν χρόνον τῆς δευτέρας παρουσίας).

Προσέχετε, ἀγρυπνεῖτε καὶ προσεύχεσθε! Διότι δὲν ξέρετε πότε εἶναι ὁ καιρός (τῆς δευτέρας παρουσίας).

Νὰ εἶσθε προσεκτικοὶ καὶ ἄγρυπνοι. Καὶ προσεύχεσθε, διότι δὲν ἠξεύρετε, πότε εἶναι ὁ καιρὸς τῆς παρουσίας τοῦ Κυρίου.

Προσέχετε, ἀγρυπνεῖτε καὶ προσεύχεσθε· διότι δὲν γνωρίζετε πότε εἶναι καιρὸς τῆς παρουσίας τοῦ Κυρίου.

Εἶναι ὅπως ἄνθρωπος ἀπόδημος, ποὺ ἄφησε τὸ σπίτι του, καὶ ἐξουσιοδότησε τοὺς δούλους του, καὶ ὥρισε σὲ καθένα τὸ ἔργο του, καὶ στὸ θυρωρὸ ἔδωσε τὴν ἐντολὴ νὰ ἀγρυπνῇ.

Σὰν ἄνθρωπος ξενητευμένος, ποὺ ἀφῆκε τὸ σπίτι του καὶ ἔδωκεν εἰς τοὺς δούλους του τὴν ἐξουσίαν ἐπ’ αὐτοῦ, καὶ εἰς ἕκαστον ὥρισε τὸ ἔργον ποὺ θὰ κάνῃ καὶ εἰς τὸν θυρωρὸν ἔδωσεν ἐντολὴν νὰ εἶναι ἄγρυπνος καὶ νὰ περιμένῃ, ἔτσι καὶ ὁ Μεσσίας θὰ λείπῃ μέχρι τῆς δευτέρας παρουσίας του καὶ εἰς τὸν καθένα ἀπὸ τοὺς δούλους του ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ ἔχει δώσει ἔργον νὰ ἐπιτελῇ περιμένων τὴν ἔλευσιν τοῦ Κυρίου του.

Καὶ διὰ νὰ ἐνοήσετε καλύτερον, θὰ συμβῇ κάτι ἀνάλογον μὲ ἕνα ξενητεμένον ἄνθρωπον, ὁ ὁποῖος ἀφῆκε τὸ σπίτι του, ἐξουσιοδότησε τοὺς δούλους του νὰ τὸ χρησιμοποιοῦν καὶ εἰς τὸν θυρωρὸν ἔδωσε τὴν ἐντολὴν νὰ εἶναι ἄγρυπνος καὶ νὰ περιμένῃ. (Ἔτσι καὶ ὁ Μεσσίας, ἐτακτοποίησε τὰ τῆς Ἐκκλησίας του καὶ ἔχει δώσει ἐντολὴν νὰ εἶναι ὅλοι ἄγρυπνοι καὶ ἕτοιμοι, διὰ νὰ τὸν ὑποδεχθοῦν, ὅταν ἔλθῃ).

Ἀγρυπνεῖτε λοιπόν! Διότι δὲν ξέρετε πότε ὁ κύριος τοῦ σπιτιοῦ ἔρχεται, τὸ βράδυ ἢ τὰ μεσάνυχτα ἢ ὅταν λαλοῦν οἱ πετεινοὶ ἢ τὸ πρωΐ,

Γρηγορεῖτε λοιπόν, διότι δὲν γνωρίζετε, πότε ἔρχεται ὁ Κύριος τῆς οἰκίας. Θὰ ἔλθῃ τὸ βράδυ ἢ τὰ μεσάνυκτα ἢ ὅταν θα λαλοῦν οἱ πετεινοὶ ἢ τὸ πρωί; Δὲν ἠξεύρετε πότε ἔρχετε ὁ Κύριος, εἴτε κατὰ τὴν δευτέραν παρουσίαν του, εἴτε κατὰ τὴν ὤραν τοῦ θανάτου ἑκάστου ἀπὸ σᾶς.

Ἀγρυπνεῖτε λοιπὸν καὶ προσέχετε, διότι δὲν γνωρίζετε πότε ὁ κύριος τοῦ σπιτιοῦ ἔρχεται, ἀργὰ τὸ βράδυ ἢ τὸ μεσονύκτιον ἢ τὰ χαράματα, ὅταν θὰ λαλοῦν οἱ πετινοὶ ἢ τὸ πρωΐ.

μήπως ἔλθῃ αἰφνιδίως καὶ σᾶς βρῇ νὰ κοιμᾶσθε.

Γρηγορεῖτε, μήπως ἔλθῃ ξαφνικὰ καὶ σᾶς εὕρῃ νὰ κοιμᾶσθε.

Ἀγρυπνεῖτε, μήπως τυχὸν ἔλθῃ αἰφνιδίως καὶ σᾶς εὕρῃ νὰ κοιμᾶσθε.

Αὐτὰ δὲ ποὺ λέγω σὲ σᾶς, τὰ λέγω σὲ ὅλους. Ἀγρυπνεῖτε!».

Αὐτὰ δὲ ποὺ σᾶς λέγω, τὰ λέγω δι’ ὅλους τοὺς μέχρι τῆς δευτέρας παρουσίας μου Χριστιανούς. Σᾶς ἐπαναλαμβάνω καὶ πάλιν: Γρηγορεῖτε.

Αὐτὰ δὲ ποὺ λέγω εἰς σᾶς, τὰ λέγω εἰς ὅλους. Γρηγορεῖτε».