Κατὰ Ματθαίον 1

Βιβλίο τῆς ἱστορίας τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἀπογόνου τοῦ Δαβίδ, ποὺ ἦταν ἀπόγονος τοῦ Ἀβραάμ.

Κατάλογος γενεαλογικός, εἰς τὸν ὁποῖον καταφαίνεται πόθεν κατάγεται ὁ Ἰησοῦς Χριστός, ὁ ἀπόγονος τοῦ Δαβίδ, ὁ ὁποῖος πάλιν ἦτο ἀπόγονος τοῦ Ἀβραάμ.

Βιβλίον τῆς γενεαλογίας τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἀπογόνου κατὰ τὸ ἀνθρώπινον τοῦ βασιλέως Δαυΐδ, ὁ ὁποῖος πάλιν ὑπῆρξεν ἀπόγονος τοῦ πατριάρχου Ἀβραάμ.

[Σημ.: Ὁμιλοῦμε γιὰ φυσικὴ γενεαλογία τοῦ Ἰησοῦ ἐν ἀντιθέσει πρὸς τὴ νομικὴ γενεαλογὶα τοῦ Ἰησοῦ κατὰ τὸν εὐαγγελιστὴ Λουκᾶ, γ' 23-38]. Ὁ Ἀβραὰμ γέννησε τὸν Ἰσαάκ, ὁ δὲ Ἰσαὰκ γέννησε τὸν Ἰακώβ, ὁ δὲ Ἰακὼβ γέννησε τὸν Ἰούδα καὶ τοὺς ἀδελφούς του,

Ὁ Ἀβραὰμ ἐγέννησε τὸν Ἰσαάκ, ὁ Ἰσαὰκ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἰακώβ, ὁ Ἰακὼβ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἰούδαν καὶ τοὺς ἀδελφούς του,

Διότι ὁ Ἀβραὰμ ἐγέννησε τὸν Ἰσαάκ, ὁ Ἰσαὰκ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἰακώβ, ὁ δὲ Ἰακὼβ ἐγέννησε τὸν Ἰούδαν καὶ τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ.

ὁ δὲ Ἰούδας γέννησε τὸν Φαρὲς καὶ τὸν Ζαρὰ ἀπὸ τὴ Θάμαρ, ὁ δὲ Φαρὲς γέννησε τὸν Ἐσρώμ, ὁ δὲ Ἐσρὼμ γέννησε τὸν Ἀράμ,

ὁ Ἰούδας δὲ ἐγέννησε διδύμους τὸν Φαρὲς καὶ τὸν Ζαρὰ ἀπὸ τὴν νύμφην του Θάμαρ, ὁ Φαρὲς δὲ ἐγέννησε τὸν Ἐσρώμ, ὁ Ἐσρὼμ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἀράμ,

Ὁ Ἰούδας δὲ ἐγέννησε ἀπὸ τὴν νύμφην αὐτοῦ Θάμαρ τοὺς διδύμους Φαρὲς καὶ Ζαρά, ὁ Φαρὲς δὲ ἐγέννησε τὸν Ἐσρώμ, ὁ Ἐσρὼμ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἀράμ.

ὁ δὲ Ἀρὰμ γέννησε τὸν Ἀμιναδάβ, ὁ δὲ Ἀμιναδὰβ γέννησε τὸν Ναασσών, ὁ δὲ Ναασσὼν γέννησε τὸν Σαλμών,

ὁ Ἀρὰμ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἀμιναδάβ, ὁ Ἀμιναδὰβ δὲ ἐγέννησε τὸν Ναασσών, ὁ Ναασσὼν δὲ ἐγέννησε τὸν Σαλμών,

Ὁ Ἀρὰμ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἀμιναδάβ, ὁ Ἀμιναδὰβ δὲ ἐγέννησε τὸν Ναασσών, ὁ Ναασσὼν δὲ ἐγέννησε τὸν Σαλμών.

ὁ δὲ Σαλμὼν γέννησε τὸν Βοὸζ ἀπὸ τὴ Ραχάβ, ὁ δὲ Βοὸζ γέννησε τὸν Ὠβὴδ ἀπὸ τὴ Ρούθ, ὁ δὲ Ὠβὴδ γέννησε τὸν Ἰεσσαί,

ὁ Σαλμὼν δὲ ἐγέννησε τὸν Βοὸζ ἀπὸ τὴν Ραχὰβ τὴν πόρνην, ἡ ὁποία ἐδέχθη εἰς Ἱεριχὼ καὶ ἐφυγάδευσε σῴους τοὺς κατασκόπους τοῦ Ἰησοῦ τοῦ Ναυῆ· ὁ Βοὸζ δὲ ἐγέννησε τὸν Ὠβὴδ ἐκ τῆς Ρούθ, ἡ ὁποία ὡς προσήλυτος Μωαβῖτις κατήγετο ἐξ ἔθνους πολὺ μισητοῦ εἰς τοὺς Ἑβραίους, ὁ Ὠβὴδ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἰεσσαί,

Ὁ Σαλμὼν δὲ ἐγέννησε τὸν Βοὸζ ἀπὸ τὴν τέως ἁμαρτωλὴν Ραχάβ, ὁ Βοὸζ δὲ ἐγέννησε τὸν Ὠβὴδ ἀπὸ τὴν Μωαβίτιδα Ρούθ, ὁ Ὠβὴδ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἰεσσαί.

ὁ δὲ Ἰεσσαὶ γέννησε τὸν Δαβὶδ τὸν βασιλέα. Ὁ δὲ Δαβὶδ ὁ βασιλεὺς γέννησε τὸ Σολομῶντα ἀπὸ τὴ γυναῖκα τοῦ Οὐρία,

ὁ Ἰεσσαὶ δὲ ἐγέννησε τὸν Δαβὶδ τὸν βασιλέα. Δαβὶδ δὲ ὁ βασιλεὺς ἐγέννησε τὸν Σολομῶντα ἀπὸ τὴν γυναῖκα ποὺ ὑπῆρξε σύζυγος τοῦ Οὐρίου, διὰ νὰ καταφαίνεται ὄχι μόνον ἀπὸ τὰς περιπτώσεις τῆς Θάμαρ καὶ τῆς Ραχάβ, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὸ ὀλίσθημα αὐτὸ τοῦ Δαβίδ, ὅτι ἡ ἁμαρτία εἶχεν εἰσχωρήσει καὶ εἰς αὐτοὺς τοὺς προγόνους τοῦ Μεσσίου.

Ὁ Ἰεσσαὶ δὲ ἐγέννησε τὸν βασιλέα Δαυΐδ, ὁ δὲ βασιλεὺς Δαυῒδ ἐγέννησε τὸν Σολομῶντα ἀπὸ τὴν γυναῖκα τοῦ Οὐρίου.

ὁ δὲ Σολομῶν γέννησε τὸν Ροβοάμ, ὁ δὲ Ροβοὰμ γέννησε τὸν Ἀβιά, ὁ δὲ Ἀβιὰ γέννησε τὸν Ἀσά,

Ὁ Σολομὼν δὲ ἐγέννησε τὸν Ροβοάμ, ὁ Ροβοὰμ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἀβιά, ὁ Ἀβιὰ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἀσά,

Ὁ Σολομὼν δὲ ἐγέννησε τὸν Ροβοάμ, ὁ Ροβοὰμ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἀβιά, ὁ Ἀβιὰ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἀσά.

ὁ δὲ Ἀσὰ γέννησε τὸν Ἰωσαφάτ, ὁ δὲ Ἰωσαφὰτ γέννησε τὸν Ἰωράμ, ὁ δὲ Ἰωρὰμ γέννησε τὸν Ὀζίαν,

ὁ Ἀσὰ δὲ ἀπέκτησε τρισέγγονον τὸν Ἰωσαφάτ, ὁ Ἰωσαφὰτ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἰωράμ, ὁ Ἰωρὰμ δὲ ἀπέκτησε τρισέγγονον τὸν Ὀζίαν,

Ὁ Ἀσὰ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἰωσαφάτ, ὁ Ἰωσαφὰτ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἰωράμ, ὁ Ἰωρὰμ δὲ ἐγέννησε τὸν Ὀζίαν.

ὁ δὲ Ὀζίας γέννησε τὸν Ἰωάθαμ, ὁ δὲ Ἰωάθαμ γέννησε τὸν Ἄχαζ, ὁ δὲ Ἄχαζ γέννησε τὸν Ἐζεκία,

ὁ Ὀζίας δὲ ἐγέννησε τὸν Ἰωάθαμ, ὁ Ἰωάθαμ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἄχαζ, ὁ Ἄχαζ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἐζεκίαν,

Ὁ Ὀζίας δὲ ἐγέννησε τὸν Ἰωάθαμ, ὁ Ἰωάθαμ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἄχαζ, ὁ Ἄχαζ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἐζεκίαν.

ὁ δὲ Ἐζεκίας γέννησε τὸ Μανασσῆ, ὁ δὲ Μανασσῆς γέννησε τὸν Ἀμών, ὁ δὲ Ἀμὼν γέννησε τὸν Ἰωσία,

ὁ Ἐζεκίας δὲ ἐγέννησε τὸν Μανασσῆ, ὁ Μανασσῆς δὲ ἐγέννησε τὸν Ἀμών, ὁ Ἀμὼν δὲ ἐγέννησε τὸν Ἰωσίαν,

Ὁ Ἐζεκίας δὲ ἐγέννησε τὸν Μανασσῆ, ὁ Μανασσῆς δὲ ἐγέννησε τὸν Ἀμών, ὁ Ἀμὼν δὲ ἐγέννησε τὸν Ἰωσίαν.

ὁ δὲ Ἰωσίας γέννησε τὸν Ἰεχονία καὶ τοὺς ἀδελφούς του κατὰ τὸν καιρὸ τῆς ἐξορίας (τῶν Ἰουδαίων) στὴ Βαβυλῶνα.

ὁ Ἰωσίας δὲ ἐγέννησε τὸν Ἰωαχίμ ἢ Ἰεχονίαν καὶ τοὺς ἀδελφούς του κατὰ τοὺς χρόνους, κατὰ τοὺς ὁποίους συνέπεσεν ἡ αἰχμαλωσία τῶν Ἰουδαίων εἰς τὴν Βαβυλῶνα.

Ὁ Ἰωσίας δὲ ἐγέννησε τὸν Ἰεχονίαν καὶ τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ κατὰ τὴν ἐποχήν, ποὺ ἀπήχθησαν αἰχμάλωτοι εἰς τὴν Βαβυλῶνα οἱ Ἰουδαῖοι.

Μετὰ δὲ τὴν ἐξορία (τῶν Ἰουδαίων) στὴ Βαβυλῶνα ὁ Ἰεχονίας γέννησε τὸν Σαλαθιήλ, ὁ δὲ Σαλαθιὴλ γέννησε τὸ Ζοροβάβελ,

Ὅταν δὲ οἱ Ἰουδαῖοι μετεφέρθησαν ὡς αἰχμάλωτοι εἰς τὴν Βαβυλῶνα, ὁ Ἰεχονίας ἐγέννησε ἐκεῖ τὸν Σαλαθιήλ, ὁ Σαλαθιὴλ δὲ ἐγέννησε τὸν Ζοροβάβελ,

Ἔπειτα δὲ ἀπὸ τὴν βιαίαν αὐτὴν μετανάστευσιν τῶν Ἰουδαίων εἰς Βαβυλῶνα καὶ τὴν ζωήν των ἐκεῖ ὡς αἰχμαλώτων, ὁ Ἰεχονίας ἐγέννησε τὸν Σαλαθιήλ, ὁ δὲ Σαλαθιὴλ ἐγέννησε τὸν Ζοροβάβελ.

ὁ δὲ Ζοροβάβελ γέννησε τὸν Ἀβιούδ, ὁ δὲ Ἀβιοὺδ γέννησε τὸν Ἐλιακείμ, ὁ δὲ Ἐλιακεὶμ γέννησε τὸν Ἀζώρ,

τοῦ Ζοροβάβελ δὲ ἀπόγονος ὑπῆρξεν ὁ Ἀβιούδ, ὁ Ἀβιοὺδ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἐλιακείμ, ὁ Ἐλιακεὶμ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἀζώρ,

Ὁ Ζοροβάβελ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἀβιούδ, ὁ Ἀβιοὺδ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἐλιακείμ, Ἐλιακεὶμ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἀζώρ.

ὁ δὲ Ἀζὼρ γέννησε τὸ Σαδώκ, ὁ δὲ Σαδὼκ γέννησε τὸν Ἀχείμ, ὁ δὲ Ἀχεὶμ γέννησε τὸν Ἐλιούδ,

ὁ Ἀζὼρ δὲ ἐγέννησε τὸν Σαδώκ, ὁ Σαδὼκ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἀχείμ, ὁ Ἀχεὶμ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἐλιούδ,

Ὁ Ἀζὼρ δὲ ἐγέννησε τὸν Σαδώκ, ὁ Σαδὼκ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἀχείμ, ὁ Ἀχεὶμ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἐλιούδ.

ὁ δὲ Ἐλιοὺδ γέννησε τὸν Ἐλεάζαρ, ὁ δὲ Ἐλεάζαρ γέννησε τὸν Ματθάν, ὁ δὲ Ματθάν γέννησε τὸν Ἰακώβ,

ὁ Ἐλιοὺδ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἐλεάζαρ, ὁ Ἐλεάζαρ δὲ ἐγέννησε τὸν Ματθάν, ὁ Ματθὰν δὲ ἐγέννησε τὸν Ἰακώβ,

Ὁ Ἐλιοὺδ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἐλεάζαρ, ὁ Ἐλεάζαρ δὲ ἐγέννησε τὸν Ματθάν, ὁ Ματθὰν δὲ ἐγέννησε τὸν Ἰακώβ.

ὁ δὲ Ἰακὼβ γέννησε τὸν Ἰωσὴφ τὸν ἄνδρα τῆς Μαρίας, ἀπὸ τὴν ὁποία γεννήθηκε ὁ Ἰησοῦς, ὁ ὁποῖος λέγεται Χριστός.

ὁ Ἰακὼβ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἰωσήφ, τὸν ἀρραβωνιαστικὸν τῆς Μαρίας. Κατήγετο δὲ καὶ ἡ Μαρία ἀπὸ τὸ αὐτὸ γένος ἀπὸ τὸ ὁποῖον καὶ ὁ Ἰωσήφ. Ἐκ τῆς Μαρίας δὲ αὐτῆς, ἡ ὁποία ἦτο ἀπόγονος τοῦ Δαβὶδ καὶ τοῦ Ἀβραάμ, ἐγεννήθη ὁ Ἰησοῦς, ποῦ ἐπονομάζεται Χριστός.

Ὁ Ἰακὼβ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἰωσήφ, τὸν μνηστῆρα τῆς Μαρίας, ἀπὸ τὴν ὁποίαν ἐγεννήθη ὁ Ἰησοῦς ὁ ὀνομαζόμενος Χριστός.

Ὅλες δὲ οἱ γενεὲς ἀπὸ τὸν Ἀβραὰμ μέχρι τὸ Δαβίδ εἶναι γενεὲς δεκατέσσερες, καὶ ἀπὸ τὸ Δαβὶδ μέχρι τὴν ἐξορία στὴ Βαβυλῶνα γενεὲς δεκατέσσερες, καὶ ἀπὸ τὴν ἐξορία στὴ Βαβυλῶνα μέχρι τὸ Χριστὸ γενεές δεκατέσσερες.

Σύμφωνα λοιπὸν μὲ τὸν ἀνωτέρω κατάλογον ὅλαι αἱ γενεαί, ὅσαι ἔζησαν ἀπὸ τὸν Ἀβραὰμ μέχρι τοῦ Δαβίδ, καθὼς ἀριθμοῦνται ἀπὸ τοὺς συντάκτας τοῦ καταλόγου, εἶναι γενεαὶ δεκατέσσαρες· καὶ αἱ γενεαὶ ἀπὸ τοῦ Δαβὶδ μέχρι τῆς ἐποχῆς, ποὺ οἱ Ἰουδαῖοι μετοίκησαν ὡς αἰχμάλωτοι εἰς τὴν Βαβυλῶνα, εἶναι γενεαὶ δεκατέσσαρες· καὶ αἱ γενεαί, ποῦ ἔζησαν ἀπὸ τὴν ἐποχὴν τῆς μετοικήσεως τῶν Ἰουδαίων εἰς Βαβυλῶνα μέχρι τῶν χρόνων τοῦ Χριστοῦ, εἶναι γενεαὶ δεκατέσσαρες.

Ὅλαι λοιπὸν αἱ γενεαὶ ἀπὸ τὸν Ἀβραὰμ μέχρι τοῦ Δαυῒδ εἶναι γενεαὶ δεκατέσσαρες καὶ ἀπὸ Δαυῒδ μέχρι τῆς μετοικεσίας τῶν Ἰουδαίων ὡς αἰχμαλώτων εἰς τὴν Βαβυλῶνα εἶναι γενεαὶ δεκατέσσαρες καὶ ἀπὸ τῆς μετοικεσίας εἰς τὴν Βαβυλῶνα μέχρι τῶν ἡμερῶν τοῦ Χριστοῦ γενεαὶ πάλιν δεκατέσσαρες.

Ἡ δὲ γέννησι τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ ἔγινε ὡς ἑξῆς. Ἀφοῦ δηλαδὴ ἡ μητέρα του Μαρία μνηστεύθηκε τὸν Ἰωσήφ, προτοῦ συγκατοικήσουν βρέθηκε ἔγκυος ἀπὸ τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιο.

Ἡ γέννησις δὲ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ ἔγινε κατὰ τὸν ἀκόλουθον ὑπερφυσικὸν καὶ πρωτοφανῆ τρόπον. Ὅταν δηλαδὴ ἡ μήτηρ του Μαρία ἠρραβωνίσθη μὲ τὸν Ἰωσήφ, προτοῦ νὰ συγκατοικήσουν ὡς σύζυγοι, εὑρέθη ἡ Μαρία ἔγκυος διὰ δημιουργικῆς ἐπενεργείας τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.

Ἡ δὲ γέννησις τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ ἔγινε κατὰ τὸν ἀκόλουθον ὑπερφυσικὸν τρόπον. Ὅταν δηλαδὴ ἐμνηστεύθη ἡ μήτηρ αὐτοῦ Μαρία μὲ τὸν Ἰωσήφ, χωρὶς νὰ συνοικήσουν ὡς σύζυγοι, εὑρέθη ἔγκυος ἀπὸ τὴν δημιουργικὴν ἐνέργειαν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.

Ὁ δὲ Ἰωσὴφ ὁ ἄνδρας της, ἐπειδὴ ἦταν σπλαχνικὸς καὶ δὲν ἤθελε νὰ τὴν διαπομπεύσῃ, σκέφθηκε νὰ τῆς δώσῃ κρυφὰ διαζύγιο [Σημ.: Ὁμιλοῦμε γιὰ διαζύγιο, διότι ἡ μνηστεία κατὰ τὸ Ἰσραηλινὸ δίκαιο ἰσοδυναμοῦσε μέ γάμο].

Ὁ Ἰωσὴφ δὲ ὁ ἀρραβωνιαστικός της, ὅταν ἀντελήφθη τὴν ἐγκυμοσύνην, ἐπειδὴ ἧτο ἐνάρετος καὶ ἀγαθὸς καὶ δὲν ἤθελε νὰ τὴν διαπομπεύσῃ πρὸς δημόσιον παραδειγματισμόν, ἐσκέφθη νὰ τῆς δώσῃ διαζύγιον μυστικά.

Ὁ δὲ Ἰωσήφ, ὁ μνηστὴρ αὐτῆς, ὅταν ἀντελήφθη τὴν ἐγκυμοσύνην αὐτῆς, ἐπῆρε τὴν ἀπόφασιν νὰ διαλύσῃ τὴν μνηστείαν. Ἐπειδὴ ὅμως ἦτο ἐνάρετος καὶ εὔσπλαγχνος δὲν ἠθέλησε νὰ τὴν διαπομπεύσῃ δημοσίᾳ, ἀλλ’ ἐσκέφθη νὰ τὴν διώξῃ μυστικὰ χωρὶς νὰ ἀνακοινώσῃ εἰς κανένα τὰς ὑποψίας του.

Ἀλλ’ ἐνῷ σκεπτόταν αὐτά, ἰδοὺ ἕνας ἄγγελος τοῦ Κυρίου ἐμφανίστηκε σ’ αὐτὸν σὲ ὄνειρο καὶ εἶπε· «Ἰωσήφ, ἀπόγονε τοῦ Δαβίδ, μὴ διστάσῃς νὰ παραλάβῃς (στὸ σπίτι σου) τὴ Μαριὰμ τὴ γυναῖκά σου· διότι τὸ παιδί, ποὺ συνελήφθη μέσα της, εἶναι ἀπὸ τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιο.

Ὅταν ὅμως αὐτὸς ἐσυλλογίσθη αὐτά, ἰδοὺ ἕνας ἄγγελος τοῦ Κυρίου τοῦ ἐφάνη εἰς τὸ ὄνειρόν του καὶ τοῦ εἶπεν· Ἰωσήφ, ἀπόγονε τοῦ Δαβίδ, μὴ δοκιμάσῃς κανένα δισταγμὸν καὶ φόβον διὰ νὰ παραλάβῃς εἰς τὸν οἶκον σου τὴν Μαριὰμ τὴν μνηστήν σου· διότι ἐκεῖνο, ποῦ ἐγεννήθη μέσα της, προέρχεται ἐκ δημιουργικῆς ἐπενεργείας τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.

Ἐνῶ δὲ αὐτὰ εἶχε εἰς τὸν νοῦν, ἰδοὺ ἕνας ἄγγελος τοῦ Κυρίου παρουσιάσθη εἰς τὸ ὄνειρόν του καὶ τοῦ εἶπεν· Ἰωσήφ, ἀπόγονε τοῦ Δαυΐδ, μὴ διστάσῃς, νὰ παραλάβῃς εἰς τὸν οἶκον σου τὴν Μαριάμ, τὴν ἁγνὴν καὶ πιστὴν μνηστή σου, διότι τὸ παιδίον ποὺ κυοφορεῖται ἐντὸς αὐτῆς ἔχει συλληφθῇ ἀπὸ τὴν δημιουργικὴν ἐνέργειαν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.

Καὶ θὰ γεννήσῃ υἱό, καὶ θὰ τὸν ὀνομάσῃς Ἰησοῦ (ποὺ σημαίνει, ὁ Γιαχβὲ σώζει)· διότι αὐτὸς (ὁ Ἰησοῦς, ὁ Γιαχβὲ σωτὴρ) θὰ σώσῃ τὸ λαό του ἀπὸ τὶς ἁμαρτίες τους.

Θὰ γεννήσῃ δὲ υἱὸν καὶ σύ, ποὺ ἀπὸ τὸν νόμον τὸν Μωσαϊκὸν ἀναγνωρίζεσαι προστάτης καὶ πατέρας του, θὰ καλέσῃς τὸ ὄνομά του Ἰησοῦν, τὸ ὁποῖον εἰς τὴν ἑλληνικὴν μεταφράζεται σωτήρ. Καὶ θὰ τοῦ δώσῃς αὐτὸ τὸ ὄνομα, διότι αὐτὸς θὰ σώσῃ ἀπὸ τὰς ἁμαρτίας του τὸν νέον Ἰσραήλ, ποὺ θὰ τὸν πιστεύσῃ ὡς σωτῆρα καὶ θὰ γίνῃ μὲ τὴν πίστιν αὐτὴν ὁ πραγματικὸς λαός του.

Θὰ γεννήσῃ δὲ υἱόν, καὶ σύ (ὁ ὁποῖος σύμφωνα μὲ τὸν νόμον θεωρεῖσαι προστάτης καὶ πατέρας του) θὰ τὸ ὀνομάσῃς Ἰησοῦν (δηλαδὴ Θεόν-Σωτῆρα) διότι αὐτὸς θὰ σώσῃ πράγματι τὸν λαόν του ἀπὸ τὰς ἁμαρτίας αὐτῶν.

Μὲ ὅλο δὲ αὐτό, ποὺ ἔγινε, ἄρχισε νὰ ἐκπληρώνεται ὁ λόγος τοῦ Κυρίου διὰ τοῦ προφήτου,

Ὅλον δὲ τὸ θαῦμα αὐτὸ τῆς ὑπερφυσικῆς συλλήψεως τῆς Παρθένου ἔγινε, διὰ νὰ λάβῃ πλήρη πραγματοποίησιν καὶ ἐπαλήθευσιν ἐκεῖνο, ποὺ ἐλέχθη ἀπὸ τὸν Κύριον διὰ μέσου τοῦ προφήτου Ἡσαΐου, ὁ ὁποῖος εἶπε πολλοὺς αἰῶνας προτήτερα·

Καὶ ὅλον αὐτὸ τὸ θαυμαστὸν καὶ μοναδικὸν γεγονὸς ἔγινε, διὰ νὰ πραγματοποιηθῇ καὶ ἐπαληθεύσῃ αὐτό, ποὺ εἶχε λεχθῇ ἀπὸ τὸν Κύριον διὰ τοῦ προφήτου Ἡσαΐου·

Ἰδοὺ ἡ παρθένος θὰ συλλάβῃ στὴν κοιλιὰ της, καὶ θὰ γεννήσῃ υἱό, καὶ θὰ τὸν ὀνομάσουν Ἐμμανουήλ». Αὐτὸ (τὸ ὄνομα Ἐμμανουὴλ) μεταφραζόμενο σημαίνει, ὁ Θεὸς εἶναι μαζί μας.

Ἰδοὺ ἡ παρθένος, ποὺ δὲν ἐγνώρισεν ἄνδρα, θὰ συλλάβῃ καὶ θὰ γεννήσῃ υἱὸν καὶ ὅσοι θὰ πιστεύουν εἰς αὐτόν, θὰ τὸν ὀνομάσουν Ἐμμανουήλ, ὄνομα ἑβραϊκόν, ποὺ μεταφράζεται ἑλληνικά. Ὁ Θεὸς εἶναι μαζί μας.

«Ἰδοὺ ἡ ἁγνὴ καὶ ἄμωμος παρθένος θὰ συλλάβῃ καὶ θὰ γεννήσῃ υἱόν, χωρὶς νὰ γνωρίσῃ ἄνδρα, καὶ θὰ ὀνομάσουν αὐτὸν Ἐμμανουήλ, ὄνομα ποὺ σημαίνει· Ὁ Θεὸς εἶναι μαζῆ μας».

Ἀφοῦ δὲ ὁ Ἰωσὴφ σηκώθηκε ἀπὸ τὸν ὕπνο, ἐκανε ὅπως τὸν διέταξε ὁ ἄγγελος τοῦ Κυρίου, καὶ παρέλαβε (στὸ σπίτι του) τὴ γυναῖκα του,

Ὅταν δὲ ὁ Ἰωσὴφ ἐσηκώθη ἀπὸ τὸν ὕπνον, ἔκαμε καθὼς τὸν διέταξεν ὁ ἄγγελος τοῦ Κυρίου. Καὶ παρέλαβεν εἰς τὸν οἶκον του τὴν μνηστήν του,

Ἀμέσως λοιπὸν μόλις ἐσηκώθη ἀπὸ τὸν ὕπνον ὁ Ἰωσήφ, ἔκαμε ὅπως τὸν εἶχε διατάξει ὁ ἄγγελος τοῦ Κυρίου καὶ παρέλαβε εἰς τὸν οἶκόν του μὲ ἐμπιστοσύνην καὶ σεβασμὸν τὴν μνηστήν του.

καὶ δὲν εἶχε σαρκικὴ σχέση μαζὶ της ἕως ὅτου γέννησε τὸν υἱό της τὸν πρωτογέννητο καὶ ἐκλεκτὸ καὶ τὸν ὠνόμασε Ἰησοῦ [Σημ.: Τὸ κείμενο λέγει «τὸν πρωτότοκον». Λέγεται πρωτότοκος ὁ υἱὸς μητέρας ποὺ γεννᾷ γιὰ πρώτη φορὰ ἀσχἐτως ἂν ἀκολουθοῦν ἢ ὄχι ἄλλα τέκνα. Πρωτότοκος ἐπίσης σημαίνει ἐκλεκτός (Ἐξόδ. δ' 22· Ψαλμ. πη' 28· Ἑβρ. ιβ' 23). Ὁ Χριστὸς εἶναι μονογενὴς στὴ μητέρα του (Παροιμ. δ' 3 κατὰ τὸ Ἑβραϊκό) καὶ ἡ μητέρα του εἶναι ἀειπάρθενος (Ἰεζ. μδ' 1-2)].

καὶ δὲν ἦλθεν εἰς σχέσιν συζυγικὴν μαζί της ποτέ, ἄρα δὲ καὶ ἕως ὅτου ἐγέννησε τὸν πρῶτον καὶ μονάκριβον υἱόν της, καὶ ἐκάλεσεν ὁ Ἰωσὴφ τὸ ὄνομά του Ἰησοῦν.

Καὶ ποτὲ δὲν ἐγνώρισεν αὐτὴν ὡς σύζυγον οὔτε καὶ ὅταν ἐγέννησεν αὐτὴ τὸν πρῶτον καὶ μοναδικὸν υἱόν της οὔτε καὶ μετὰ ταῦτα. Καὶ ἐκάλεσεν ὁ Ἰωσὴφ τὸ ὄνομα τοῦ παιδίου Ἰησοῦν.