Κατὰ Ματθαίον 14

Ἐκεῖνο τὸν καιρὸ ὁ Ἡρῴδης ὁ τετράρχης ἄκουσε τὴ φήμη τοῦ Ἰησοῦ

Κατ’ ἐκεῖνον τὸν καιρὸν ἤκουσεν ὁ Ἡρῴδης ὁ Ἀντίπας, ὁ τετράρχης τῆς Γαλιλαίας καὶ Περαίας, τὴν φήμην τοῦ Ἰησοῦ

Κατὰ τὸν καιρὸν ἐκεῖνος ὁ Ἡρώδης Ἀντίπας, ὁ τετράρχης τῆς Γαλιλαίας, ἐπληροφορήθη τὴν φήμην τοῦ Ἰησοῦ,

καὶ εἶπε στοὺς αὐλικούς του· «Αὐτὸς εἶναι ὁ Ἰωάννης ὁ Βαπτιστής. Αὐτὸς ἀναστήθηκε ἐκ νεκρῶν, καὶ γι’ αὐτὸ οἱ θαυματουργικὲς δυνάμεις ἐνεργοῦν δι’ αὐτοῦ».

καὶ εἶπεν εἰς τοὺς αὐλικούς του αὐτὸς εἶναι ὁ Ἰωάννης ὁ βαπτιστής· αὐτὸς ἀνεστήθη ἐκ νεκρῶν μὲ νέαν ἀποστολὴν ἀπὸ τὸν Θεὸν καὶ δι’ αὐτὸ αἱ ὑπερφυσικαὶ δυνάμεις ἐνεργοῦν διὰ μέσου αὐτοῦ.

καὶ εἶπεν εἰς τοὺς ἀνθρώπους τοῦ περιβάλλοντός του· «αὐτὸς εἶναι ὁ Ἰωάννης ὁ Βαπτιστής, τὸν ὁποῖον ἐγὼ ἀποκεφάλισα· αὐτὸς ἀνεστήθη ἐκ τῶν νεκρῶν καὶ διὰ τοῦτο ἐνεργοῦν δι’ αὐτοῦ αἱ θαυματουργικαὶ δυνάμεις».

Ὁ Ἡρῴδης, ὡς γνωστόν, ἔπιασε τὸν Ἰωάννη καὶ τὸν ἔδεσε καὶ τὸν ἔβαλε στὴ φυλακὴ ἐξ αἰτίας τῆς Ἡρῳδιάδος τῆς γυναίκας τοῦ Φιλίππου τοῦ ἀδελφοῦ του.

Εἰπὲ δὲ ὁ Ἡρῴδης περὶ τοῦ Ἰωάννου, ὅτι ἀνεστήθη ἐκ νεκρῶν, διότι ὁ Ἡρῴδης τὸν εἶχε θανατώσει· ἀφοῦ δηλαδὴ συνέλαβε τὸν Ἰωάννην, τὸν ἔδεσε καὶ τὸν ἔβαλεν εἰς τὴν φυλακὴν ἐξ αἰτίας τῆς Ἡρῳδιάδος, ἡ ὁποία ἦτο σύζυγος τοῦ Φιλίππου τοῦ ἀδελφοῦ του, καὶ συνέζη τώρα μὲ τὸν Ἡρῴδην.

Διότι ὁ Ἡρώδης εἶχε συλλάβει τὸν Ἰωάννην, τὸν ἔδεσε καὶ τὸν ἔρριψεν εἰς τὴν φυλακὴν ἐξ αἰτίας τῆς Ἡρωδιάδος, μὲ τὴν ὁποίαν παρανόμως συζοῦσε, διότι αὐτὴ ἦτο σύζυγος τοῦ ἀδελφοῦ του Φιλίππου.

Διότι ὁ Ἰωάννης τοῦ ἔλεγε· «Δὲν σοῦ ἐπιτρέπεται νὰ συζῇς μ’ αὐτή».

Διότι τοῦ ἔλεγεν ὁ Ἰωάννης· Δὲν σοῦ ἐπιτρέπεται ἀπὸ τὸν νόμον τοῦ Θεοῦ νὰ ἔχῃς αὐτὴν σύζυγον.

Ἐπειδὴ ἔλεγεν εἰς αὐτὸν ὁ Ἰωάννης· «δέν σοῦ ἐπιτρέπεται νὰ συζῇς μὲ αὐτήν».

Καὶ ἐνῷ ἤθελε νὰ τὸν φονεύσῃ, φοβήθηκε τὸ λαό, διότι τὸν θεωροῦσαν προφήτη.

Καὶ ἐνῷ εἰς τὰς ἀρχάς, παρακινούμενος ἀπὸ τὴν Ἡρῳδιάδα, ἤθελε νὰ τὸν φονεύσῃ, ἐφοβήθη τὰ πλήθη τοῦ λαοῦ, διότι ἐθεώρουν καὶ ἐσέβοντο αὐτὸν ὡς προφήτην.

Καὶ ἐνῶ ἤθελε νὰ τὸν θανατώσῃ, δὲν τὸν ἐθανάτωνε, διότι ἐφοβεῖτο τὰ πλήθη τοῦ λαοῦ, τὰ ὁποῖα ἐθεωροῦσαν τὸν Ἰωάννην ὡς προφήτην.

Ἀλλ’ ὅταν ἑωρτάζονταν τὰ γενέθλια τοῦ Ἡρῴδη, χόρεψε ἡ θυγατέρα τῆς Ἡρῳδιάδος στὴν ἑορταστικὴ αὐτὴ ἐκδήλωσι καὶ ἄρεσε στὸν Ἡρῴδη.

Ἀλλ’ ὅταν ἑωρτάζοντο τὰ γενέθλια τοῦ Ἡρῴδου, ἐχόρευσεν ἡ κόρη τῆς Ἠρῳδιάδος εἰς τὸ μέσον τῶν προσκαλεσμένων εἰς τὸ τραπέζι καὶ ἄρεσεν ὁ χορός της εἰς τὸν Ἡρῴδην.

Ὅταν ὅμως ὁ Ἡρώδης ἑώρταζε τὰ γενέθλιά του, ἐχόρευσε μὲ τέχνην καὶ προκλητικότητα ἡ κόρη τῆς Ἡρωδιάδος, ἡ Σαλώμη, ἐνώπιον τῶν προσκεκλημένων καὶ ἤρεσεν ὁ χορός της εἰς τὸν Ἡρώδην.

Γι’ αὐτὸ τῆς ὑποσχέθηκε μὲ ὅρκο νὰ τῆς δώσῃ ὅ,τι θὰ τοῦ ζητήσῃ.

Δι’ αὐτὸ τῆς ὑπεσχέθη μὲ ὅρκον νὰ τῆς δώσῃ κάθε τι ποὺ θὰ ἐζήτει.

Διὰ τοῦτο ὑπεσχέθη εἰς αὐτὴν μὲ ὅρκον δημοσίᾳ, νὰ τῆς δώσῃ ὀ,τιδήποτε καὶ ἂν τοῦ ζητήσῃ.

Καὶ αὐτή, κατόπιν συμβουλῆς τῆς μητέρας της, λέγει· «Δός μου ἐδῶ στὸ πιάτο τὸ κεφάλι τοῦ Ἰωάννου τοῦ Βαπτιστοῦ».

Αὐτὴ δὲ ὁδηγηθεῖσα ἀπὸ τὴν μητέρα της· Δός μοι, εἶπεν, ἐδῶ ἐπάνω εἰς τὸ πιάτο, τὴν κεφαλὴν Ἰωάννου τοῦ βαπτιστοῦ.

Ἐκείνη δὲ καθοδηγηθεῖσα ἀπὸ τὴν μητέρα της εἶπε· «δός μου ἐδῶ ἐπάνω εἰς τὸ πιάτο τὸ κεφάλι τοῦ Ἰωάννου τοῦ Βαπτιστοῦ».

Λυπήθηκε δὲ ὁ βασιλεύς, ἀλλὰ γιὰ τοὺς ὅρκους καὶ τοὺς συνδαιτυμόνες διέταξε νὰ δοθῇ (τὸ κεφάλι τοῦ Ἰωάννου).

Καὶ ἐλυπήθη ὁ βασιλεύς, διὰ τοὺς ὅρκους ὅμως καὶ δι’ ἐκείνους, ποὺ ἐκάθηντο μαζὶ εἰς τὸ τραπέζι, εἰς τοὺς ὁποίους ἦτο ἐκτεθειμένος καὶ δὲν ἤθελε νὰ παρουσιασθῇ, ὅτι ἠθέτει τὸν λόγον του καὶ τὸν ὅρκον του, ἔδωκε διαταγὴν νὰ δοθῇ ἡ κεφαλὴ τοῦ Ἰωάννου.

Καὶ ἐστενοχωρήθη μὲν ὁ βασιλεύς, ἀλλὰ διὰ τοὺς ὅρκους καὶ διὰ νὰ μὴ ἐκτεθῇ εἰς τοὺς συνδαιτημόνας ὡς ἐπίορκος, διέταξε νὰ δοθῇ ἡ κεφαλὴ τοῦ Ἰωάννου.

Καὶ ἔστειλε καὶ ἀποκεφάλισε τὸν Ἰωάννη στὴ φυλακή.

Καὶ ἀφοῦ ἔστειλε δήμιον, ἀπεκεφάλισε τὸν Ἰωάννην εἰς τὴν φυλακήν.

Καὶ ἔστειλε δήμιον καὶ ἀποκεφάλισε τὸν Ἰωάννην εἰς τὴν φυλακήν.

Καὶ φέρθηκε τὸ κεφάλι του σὲ πιάτο, καὶ δόθηκε στὸ κορίτσι, καὶ τὸ ἔφερε στὴ μητέρα της.

Καὶ ἐφέρθη ἡ κεφαλή του ἐπάνω εἰς πιάτο καὶ ἐδόθη εἰς τὸ κοράσιον, καὶ τὴν ἔφερεν ἐκεῖνο εἰς τὴν μητέρα του.

Καὶ ἔφεραν τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ ἐπάνω εἰς ἕνα πιάτο καὶ τὴν ἔδωσαν εἰς τὴν κόρην καὶ ἐκείνη τὴν ἔφερεν εἰς τὴν μητέρα της.

Καὶ πῆγαν οἱ μαθηταί του καὶ πῆραν τὸ σῶμα καὶ τὸ ἔθαψαν. Ἔπειτα πῆγαν καὶ ἀνήγγειλαν τὸ συμβὰν στὸν Ἰησοῦ.

Καὶ ἐπῆγαν οἱ μαθηταὶ τοῦ Ἰωάννου εἰς τὴν φυλακὴν καὶ ἐσήκωσαν τὸ σῶμα του καὶ τὸ ἔθαψαν. Καὶ μετὰ τὴν ταφὴν ἦλθαν καὶ ἀνήγγειλαν εἰς τὸν Ἰησοῦν τὸ συμβάν.

Ἐπῆγαν κατόπιν οἱ μαθηταὶ τοῦ Ἰωάννου, ἐπῆραν τὸ σῶμα αὐτοῦ καὶ τὸ ἔθαψαν. Ἔπειτα δὲ ἦλθαν εἰς τὸν Ἰησοῦν καὶ ἀνήγγειλαν εἰς αὐτὸν τὸ θλιβερὸν γεγονός.

Ὅταν δὲ ἄκουσε ὁ Ἰησοῦς, ἀναχώρησε ἀπ’ ἐκεῖ μὲ πλοῖο γιὰ ἔρημο τόπο μόνος. Ἀλλ’ ὅταν τὸ ἄκουσαν τὰ πλήθη τοῦ λαοῦ, τὸν ἀκολούθησαν πεζοπορώντας ἀπὸ τὶς πόλεις.

Ὅταν δὲ ἤκουσε ταῦτα ὁ Ἰησοῦς, ἀνεχώρησεν ἀπ’ ἐκεῖ διὰ πλοίου εἰς ἔρημον τόπον, ὥστε νὰ μείνῃ μόνος μὲ τοὺς μαθητάς του. Καὶ ὅταν ἤκουσαν τὰ πλήθη τοῦ λαοῦ, ὅτι ἀπεχώρησεν εἰς ἔρημον τόπον, τὸν ἠκολούθησαν πεζοὶ ἀπὸ τὰς πόλεις.

Ὅταν δὲ ὁ Ἰησοῦς ἤκουσε αὐτά, ἀνεχώρησε ἀπὸ ἐκεῖ μὲ πλοῖον εἰς ἔρημον τόπον, ὅπου ἔμεινε μόνος μὲ τοὺς μαθητάς του. Ὅταν ὅμως ἐπληροφορήθησαν τὰ πλήθη τὴν ἀναχώρησιν τοῦ Ἰησοῦ, τὸν ἠκολούθησαν πεζῇ ἀπὸ τὰς πόλεις.

Βγῆκε δὲ ὁ Ἰησοῦς καὶ εἶδε πολὺ λαό, καὶ τοὺς σπλαγχνίσθηκε, καὶ θεράπευσε τοὺς ἀρρώστους των.

Καὶ ὁ Ἰησοῦς, ὅταν ἐβγῆκεν ἀπὸ τὸ ἐρημικὸν καταφύγιόν του, εἶδε πολὺν λαὸν καὶ τοὺς συνεπάθησε πολὺ καὶ ἐθεράπευσε τοὺς ἀρρώστους των.

Καὶ ὅταν ἐβγῆκεν ὁ Ἰησοῦς ἀπὸ ἐκεῖ ποὺ ἔμενεν, εἶδε πολὺν λαόν, ἐπλαγχνίσθη αὐτοὺς καὶ ἐθεράπευσεν ὅλους ὅσοι ἦσαν ἄρωστοι.

Ὅταν δὲ πλησίαζε νὰ βραδυάσῃ, προσῆλθαν σ’ αὐτὸν οἱ μαθηταί του καὶ εἶπαν· «Ὁ τόπος εἶναι ἔρημος καὶ ἡ ὥρα ἤδη περασμένη. Δῶσε διαταγὴ νὰ φύγουν τὰ πλήθη, γιὰ νὰ πᾶνε στὰ χωριὰ καὶ ν’ ἀγοράσουν τρόφιμα νὰ φᾶνε».

Ὅταν δὲ ἐπλησίαζε νὰ βραδυάσῃ, προσῆλθον εἰς αὐτόν οἱ μαθηταί του λέγοντες· Εἶναι ἔρημος ὁ τόπος καὶ ἡ ὤρα πλέον ἐπέρασε. Δῶσε διαταγὴν νὰ διαλυθοῦν τὰ πλήθη τοῦ λαοῦ, διὰ νὰ ὑπάγουν εἰς τὰ χωρία καὶ νὰ ἀγοράσουν διὰ τοὺς ἑαυτούς των τροφάς.

Ἀργὰ δὲ τὸ ἀπόγευμα προσῆλθαν οἱ μαθηταὶ καὶ τοῦ εἶπαν· «ὁ τόπος εἶναι ἔρημος καὶ ἡ ὥρα ἔχει περάσει· διέλυσε τὰ πλήθη, ὥστε νὰ πᾶνε εἰς τὰ γύρω χωριὰ καὶ νὰ ἀγοράσουν διὰ τὸν ἑαυτόν τους τροφάς».

Ἀλλ’ ὁ Ἰησοῦς τοὺς εἶπε· «Δὲν χρειάζεται νὰ φύγουν. Δῶστε τους ἐσεῖς νὰ φᾶνε».

Ὁ Ἰησοῦς ὅμως τοὺς εἶπε δὲν ἔχουν ἀνάγκην νὰ ἀπέλθουν καὶ νὰ ἀγοράσουν τρόφιμα. Δώσατέ τους σεῖς νὰ φάγουν.

Ὁ δὲ Ἰησοῦς τοὺς εἶπεν· «δὲν ἔχουν ἀνάγκην νὰ πᾶνε· δῶστέ τους σεῖς νὰ φάγουν». (Καὶ εἶπε τοῦτο, διὰ νὰ δώσῃ εὐκαιρίαν εἰς τοὺς μαθητὰς νὰ δείξουν τὴν ἀγάπην των, ἀλλὰ καὶ διὰ νὰ τοὺς προπαρασκευάσῃ ψυχολογικῶς διὰ τὸ θαῦμα).

Ἀλλ’ αὐτοὶ τοῦ λέγουν· «Δὲν ἔχουμε ἐδῶ παρὰ πέντε ψωμιὰ καὶ δύο ψάρια».

Ἀλλ’ ἐκεῖνοι τοῦ εἶπον· Δὲν ἔχομεν ἐδῶ παρὰ πέντε ψωμιὰ καὶ δύο ψάρια.

Ἐκεῖνοι δὲ τοῦ εἶπαν· «ἐδῶ δὲν ἔχομεν παρὰ μόνον πέντε ἄρτους καὶ δύο ψάρια».

Αὐτὸς δὲ εἶπε· «Φέρτε μου αὐτὰ ἐδῶ».

Ὁ δὲ Κύριος εἶπε· Φέρετέ τά μου ἐδῶ.

Ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπε «φέρετέ τα ἐδῶ εἰς ἐμέ».

Καὶ ἀφοῦ διέταξε τὰ πλήθη νὰ ξαπλώσουν στὰ χορτάρια, πῆρε τὰ πέντε ψωμιὰ καὶ τὰ δύο ψάρια, ὕψωσε τὰ μάτια του στὸν οὐρανὸ καὶ εὐλόγησε, καὶ ἔκοψε καὶ ἔδωσε στοὺς μαθητὰς τὰ ψωμιά, καὶ οἱ μαθηταὶ στὰ πλήθη.

Καὶ ἀφοῦ παρεκίνησε τὰ πλήθη τοῦ λαοῦ νὰ ἑξαπλωθοῦν εἰς τὴν πρασινάδα, ἐπῆρε τὰ πέντε ψωμιὰ καὶ τὰ δύο ψάρια, καί, ἀφοῦ ἐσήκωσε τὰ μάτια του εἰς τὸν οὐρανόν, ηὐχαρίστησε καὶ ἐπεκαλέσθη τὸν Πατέρα του καὶ ἀφοῦ ἔκοψε τὰ ψωμιά, τὰ ἔδωκεν εἰς τοὺς μαθητὰς καὶ οἱ μαθηταὶ εἰς τὰ πλήθη τοῦ λαοῦ.

Καὶ ἀφοῦ συνέστησε εἰς τὰ πλήθη νὰ καθήσουν ἐπάνω εἰς τὰ χόρτα, ἐπῆρε τοὺς πέντε ἄρτους καὶ τὰ δύο ψάρια, ἐσήκωσε τὰ μάτια εἰς τὸν οὐρανόν, διὰ νὰ εὐχαριστήσῃ τὸν οὐράνιον Πατέρα, εὐλόγησε, ἔκοψε τοὺς ἄρτους εἰς κομμάτια καὶ τὰ ἔδωσε εἰς τοὺς μαθητὰς καὶ οἱ μαθηταὶ εἰς τοὺς ὄχλους.

Καὶ ἔφαγαν ὅλοι καὶ χόρτασαν, καὶ σήκωσαν τὸ περίσσευμα ἀπὸ τὰ κομμάτια δώδεκα κοφίνια πλήρη.

Καὶ ἔφαγαν ὅλοι καὶ ἐχόρτασαν, καὶ ἐσήκωσαν ὅ,τι ἐπερίσσευσεν ἀπὸ τὰ κομμάτια, δώδεκα κοφίνια γεμᾶτα.

Ἔφαγαν δὲ ὅλοι καὶ ἐχόρτασαν καὶ ἐμάζευσαν ὅ,τι ἐπερίσσευσεν ἀπὸ τὰ κομμάτια, δώδεκα κοφίνια γεμᾶτα.

Ἐκεῖνοι δέ, ποὺ ἔφαγαν, ἦταν περίπου πέντε χιλιάδες ἄνδρες, ἐκτὸς ἀπὸ τὶς γυναῖκες καὶ τὰ παιδιά.

Ἐκεῖνοι δὲ ποὺ ἔφαγαν ἦσαν περίπου πέντε χιλιάδες ἄνδρες, χωρὶς νὰ συνυπολογίζωνται εἰς τὸν ἀριθμὸν αὐτὸν γυναῖκες καὶ παιδιά.

Ἐκεῖνοι δὲ ποὺ ἔφαγαν ἦσαν πέντε περίπου χιλιάδες, ἐκτὸς ἀπὸ τὰς γυναῖκας καὶ τὰ παιδιά.

Ἀμέσως δὲ ὁ Ἰησοῦς ἀνάγκασε τοὺς μαθητάς του νὰ μποῦν στὸ πλοῖο καὶ νὰ πᾶνε πρωτύτερα ἀπ’ αὐτὸν στὸ ἀπέναντι μέρος, γιὰ νὰ διαλύσῃ ἐν τῷ μεταξὺ τὰ πλήθη.

Καὶ ἀμέσως ὁ Ἰησοῦς διὰ νὰ μὴ παρασυρθοῦν οἱ μαθηταί του ἀπὸ τὸν ἐνθουσιασμὸν τοῦ πλήθους, ποὺ ἤθελε νὰ τὸν ἀνακηρύξῃ βασιλέα, ἠνάγκασεν αὐτοὺς νὰ ἔμβουν εἰς τὸ πλοῖον καὶ νὰ περάσουν προτήτερα ἀπὸ αὐτὸν εἰς τὸ ἀπέναντι μέρος τῆς λίμνης, ἕως ὅτου αὐτὸς διαλύσῃ τὰ πλήθη τοῦ λαοῦ.

Καὶ ἀμέσως ὁ Ἰησοῦς ἠνάγκασε τοὺς μαθητὰς νὰ εἰσέλθουν εἰς τὸ πλοῖον καὶ νὰ πᾶνε πρὸ αὐτοῦ εἰς τὸ ἀπέναντι μέρος, μέχρις ὅτου αὐτὸς ἀπολύσῃ τὰ πλήθη τοῦ λαοῦ. (Τοῦτο δὲ τὸ ἔκαμε διὰ νὰ μὴ παρασυρθοῦν καὶ οἱ μαθηταὶ ἀπὸ τὸν ἄκριτον ἐνθουσιασμὸν τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, ποὺ ἤθελαν νὰ τὸν ἀνακηρύξουν βασιλέα).

Καὶ ἀφοῦ διέλυσε τὰ πλήθη, ἀνέβηκε στὸ ὄρος γιὰ νὰ προσευχηθῇ μόνος. Καὶ ὅταν βράδυασε, ἦταν ἐκεῖ μόνος.

Καὶ ἀφοῦ διέλυσε τὰ πλήθη, ἀνέβη εἰς τὸ βουνὸν διὰ νὰ προσευχηθῇ μόνος του. Ὅταν δὲ ἐβράδυασε καλά, ἦτο ἐκεῖ μοναχός.

Ἀφοῦ δὲ διέλυσε τὰ πλήθη, ἀνέβη εἰς τὸ ὄρος, διὰ νὰ προσευχηθῇ μόνος καὶ ἀπερίσπαστος. Ὅταν δὲ ἄρχισε νὰ νυκτώνῃ, ἦτο μόνος.

Τὸ δὲ πλοῖο ἤδη βρισκόταν στὸ μέσο τῆς λίμνης καὶ πάλευε μὲ τὰ κύματα, διότι ὁ ἄνεμος ἦταν ἀντίθετος.

Τὸ δὲ πλοῖον εἶχε προχωρήσει πλέον εἰς τὸ μέσον τῆς λίμνης καὶ συνεταράσσετο ἀπὸ τὰ κύματα. Διότι ἦτο ἐναντίος ὁ ἄνεμος.

Τὸ δὲ πλοῖον εὑρίσκετο εἰς τὸ μέσον τῆς θαλάσσης καὶ ἐταλαιπωρεῖτο πολὺ ἀπὸ τὰ κύματα, διότι ἦτο ἀντίθετος ὁ ἄνεμος.

Κατὰ τὴν τετάρτη δὲ βάρδια τῆς νύχτας (ὥρα 3-6) πῆγε πρὸς αὐτοὺς ὁ Ἰησοῦς περιπατώντας πάνω στὴ λίμνη.

Κατὰ δὲ τὸ τελευταῖον τρίωρον τῆς νυκτός, ὁπότε παρελάμβανε τὴν στρατιωτικὴν φρουρὰν τὸ τέταρτον τμῆμα τῶν σκοπῶν, ἔφυγεν ἀπὸ τὸ ὄρος καὶ ἦλθε πρὸς αὐτοὺς ὁ Ἰησοῦς, περιπατῶν ἐπάνω εἰς τὴν θάλασσαν, σὰν νὰ ἦτο αὐτὴ ξηρά.

Κατὰ δὲ τὰ χαράματα, τὸ τέταρτον τρίωρον τῆς νυκτός, κατὰ τὸν χρόνον ποὺ ἡ τετάρτη βάρδια τῶν φρουρῶν ἀνελάμβανε ὑπηρεσίαν, ἦλθεν ὁ Ἰησοῦς πρὸς τοὺς μαθητὰς περιπατῶν ἐπάνω εἰς τὴν θάλασσαν.

Καὶ ὅταν οἱ μαθηταὶ τὸν εἶδαν νὰ περιπατῇ πάνω στὴ λίμνη, ταράχθηκαν νομίζοντας ὅτι εἶναι φάντασμα, καὶ ἀπὸ τὸ φόβο τους ἔβγαλαν κραυγή.

Καὶ ὅταν τὸν εἶδαν οἱ μαθηταὶ νὰ περιπατῇ ἐπάνω εἰς τὴν θάλασσαν, ἐταράχθησαν λέγοντες, ὅτι αὐτὸ ποὺ ἔβλεπαν εἶναι φάντασμα. Καὶ ἀπὸ τὸν φόβον τους ἀφῆκαν κραυγήν.

Ὅταν δὲ τὸν εἶδαν οἱ μαθηταὶ νὰ περιπατῇ ἐπάνω εἰς τὴν θάλασσαν, ἐταράχθησαν καὶ ἔλεγαν ὅτι εἶναι φάντασμα καὶ ἀπὸ τὸν φόβον ἔκραξαν.

Ἀμέσως δὲ ὁ Ἰησοῦς τοὺς μίλησε λέγοντας· «Ἔχετε θάρρος! Ἐγὼ εἶμαι. Μὴ φοβεῖσθε».

Ἀμέσως ὅμως ὡμίλησεν εἰς αὐτοὺς ὁ Ἰησοῦς καὶ εἶπεν· Ἔχετε θάρρος. Ἐγὼ εἶμαι. Μὴ φοβεῖσθε.

Ἀμέσως ὅμως ὡμίλησεν ὁ Ἰησοῦς πρὸς αὐτοὺς καὶ τοὺς εἶπε· «θάρρος, ἐγὼ εἷμαι· μὴ φοβεῖσθε».

Τότε ὁ Πέτρος τοῦ μίλησε καὶ εἶπε· «Κύριε, ἐὰν εἶσαι σύ, διάταξέ με νὰ ἔλθω σὲ σένα (περιπατώντας) πάνω στὰ νερά».

Ἀπεκρίθη δὲ εἰς αὐτὸν ὁ Πέτρος καὶ εἶπε· Κύριε, ἐὰν εἶσαι σύ, διατάξέ με νὰ ἔλθω πρὸς σὲ ἐπάνω εἰς τὰ νερά.

Ἀπεκρίθη δὲ εἰς αὐτὸν ὁ Πέτρος καὶ εἶπε· «Κύριε, ἐὰν εἶσαι σύ, διάταξέ με νὰ ἔλθω πρὸς σὲ περιπατῶν ἐπάνω εἰς τὰ νερά».

Αὐτὸς δὲ εἶπε· «Ἔλα». Τότε ὁ Πέτρος κατέβηκε ἀπὸ τὸ πλοῖο καὶ περιπάτησε πάνω στὰ νερά, γιὰ νὰ πάῃ στὸν Ἰησοῦ.

Ὁ δὲ Κύριος εἶπεν· Ἐλθέ. Καὶ ἀφοῦ κατέβη ἀπὸ τὸ πλοῖον ὁ Πέτρος, περιεπάτησεν ἐπάνω εἰς τὰ νερὰ διὰ νὰ ἔλθῃ πρὸς τὸν Ἰησοῦν.

Ὁ δὲ Κύριος τοῦ εἶπε· «ἔλα». Κατέβηκε ὁ Πέτρος ἀπὸ τὸ πλοῖον καὶ ἐπεριπάτησε ἐπάνω εἰς τὰ νερά, διὰ νὰ ἔλθῃ εἰς τὸν Ἰησοῦν.

Ἀλλὰ βλέποντας τὸν ἄνεμο ἰσχυρὸ φοβήθηκε, καὶ ἀρχίζοντας νὰ βυθίζεται φώναξε δυνατὰ καὶ εἶπε· «Κύριε, σῶσε με!».

Ἀλλ’ ὅταν εἶδε τὸν ἀέρα, ὅτι ἦτο δυνατός, ἐκλονίσθη ἡ πίστις του καὶ ἐφοβήθη, καὶ σὰν ἤρχισε νὰ βουλιάζῃ, ἐφώναξε δυνατὰ καὶ εἶπε· Κύριε, σῶσε με, διότι κινδυνεύω νὰ πνιγῶ.

Ὅταν ὅμως εἶδε τὸν ἄνεμον ἰσχυρόν, ἐφοβήθη, ἐκλονίσθη ἡ πίστις του, ἤρχισε νὰ βυθίζεται καὶ ἐφώναξε δυνατὰ λέγων· «Κύριε σῶσε με».

Ἀμέσως δὲ ὁ Ἰησοῦς ἅπλωσε τὸ χέρι, τὸν ἔπιασε καὶ τοῦ λέγει· «Ὀλιγόπιστε! Γιατί φοβήθηκες;».

Ἀμέσως δὲ ὁ Ἰησοῦς ἤπλωσε τὴν χεῖρα του, τὸν ἔπιασε καὶ τοῦ εἶπε· Ὀλιγόπιστε, διατί ἐδείλιασες;

Ἀμέσως δὲ ὁ Ἰησοῦς ἄπλωσε τὸ χέρι του, τὸν ἔπιασε καὶ τοῦ εἶπε· ὀλιγόπιστε διατί ἐκλονίσθης εἰς τὴν πίστιν καὶ ἐδειλίασες;»

Καὶ ὅταν μπῆκαν στὸ πλοῖο, κόπασε ὁ ἄνεμος.

Καὶ ὅταν ὁ Χριστὸς καὶ ὁ Πέτρος ἐμβῆκαν εἰς τὸ πλοῖον, ἡσύχασεν ὁ ἄνεμος.

Ὅταν δὲ ἀνέβησαν εἰς τὸ πλοῖον, ἔπαυσε ὁ ἄνεμος.

Καὶ ὅσοι ἦταν στὸ πλοῖο ἦλθαν καὶ τὸν προσκύνησαν λέγοντας· «Ἀληθινὰ εἶσαι Υἱὸς τοῦ Θεοῦ».

Αὐτοὶ δέ, ποὺ ἦσαν ἀπὸ προτήτερα εἰς τὸ πλοῖον, ἦλθαν καὶ τὸν ἐπροσκύνησαν μὲ πολλὴν εὐλάβειαν λέγοντες· Ἀληθινά, εἶσαι Υἱὸς τοῦ Θεοῦ.

Οἱ μαθηταί, ποὺ ἦσαν εἰς τὸ πλοῖον, ἦλθαν, ἐγονάτισαν μὲ σεβασμὸν πρὸς αὐτὸν καὶ εἶπαν· «ἀληθινὰ σὺ εἶσαι Υἱὸς τοῦ Θεοῦ».

Ἔτσι, ἀφοῦ διαπεραιώθηκαν, ἦλθαν στὴν περιοχὴ τῆς Γεννησαρέτ.

Καὶ ἀφοῦ ἐπέρασαν ἀπὸ τὸ ἕν μέρος τῆς λίμνης εἰς τὸ ἄλλο, ἦλθαν εἰς τὴν χώραν Γεννησαρέτ.

Καὶ ἀφοῦ διέσχισαν τὴν θάλασσαν, ἦλθαν εἰς τὴν χώραν τῆς Γεννησαρέτ.

Καὶ ὅταν οἱ ἄνθρωποι τοῦ τόπου ἐκείνου τὸν ἀντιλήφθηκαν, ἔστειλαν μήνυμα σ’ ὅλη τὴν περιοχὴ ἐκείνη, καὶ ἔφεραν σ’ αὐτὸν ὅλους τοὺς ἀρρώστους,

Καὶ ὅταν οἱ ἄνθρωποι τοῦ τόπου ἐκείνου τὸν ἀντελήφθησαν, ἔστειλαν ἀπεσταλμένους εἰς ὅλην τὴν περιφέρειαν ἐκείνην διὰ νὰ εἰδοποιήσουν τοὺς κατοίκους της περὶ τῆς ἀφίξεώς του, καὶ τοῦ ἔφεραν ὅλους τοὺς ἀσθενεῖς.

Οἱ δὲ ἄνθρωποι τοῦ τόπου ἐκείνου μόλις τὸν ἀντελήφθησαν, ἔστειλαν ἀγγελιοφόρους εἰς ὅλην τὴν περιοχὴν ἐκείνην, διὰ νὰ ἀναγγείλουν τὴν ἔλευσίν του, καὶ τοῦ ἔφεραν ὅλους τοὺς ἀσθενεῖς.

καὶ τὸν παρακαλοῦσαν νὰ ἀγγίξουν ἔστω τὴν ἄκρη μόνο ἀπὸ τὸ ἔνδυμά του. Καὶ ὅσοι ἄγγιξαν, θεραπεύθηκαν τελείως.

Καὶ τὸν παρεκάλουν νὰ τοὺς ἀφήσῃ νὰ ἐγγίσουν μόνον τὸ ἄκρον τοῦ ἐξωτερικοῦ του ἐνδύματος. Καὶ ὅσοι τὸ ἤγγισαν, ἐθεραπεύθησαν τελείως.

Τὸν παρακαλοῦσαν δὲ νὰ τοὺς ἐπιτρέψῃ, ἔστω καὶ νὰ ἐγγίσουν μόνον τὴν ἄκρη ἀπὸ τὸ ἱμάτιόν του· καὶ ὅσοι τὸ ἤγγισαν ἐθεραπεύθησαν.