Κατὰ Ματθαίον 19

Ὅταν δὲ τελείωσε ὁ Ἰησοῦς αὐτοὺς τοὺς λόγους, ἀναχώρησε ἀπὸ τὴ Γαλιλαία καὶ ἦλθε στὴν περιοχὴ τῆς Ἰουδαίας πέρα ἀπὸ τὸν Ἰορδάνη.

Καὶ συνέβη, ὅταν ἐτελείωσεν ὁ Ἰησοῦς τοὺς λόγους αὐτούς, ἀνεχώρησεν ἀπὸ τὴν Γαλιλαίαν καὶ ἦλθεν εἰς τὰ σύνορα τῆς Ἰουδαίας πέραν ἀπὸ τὸν Ἰορδάνην.

Ὅταν δὲ ἐτελείωσεν ὁ Ἰησοῦς τὰς ὁμιλίας αὐτάς, ἀνεχώρησε ἀπὸ τὴν Γαλιλαίαν καὶ ἦλθε εἰς τὰ ὅρια τῆς Ἰουδαίας πέραν ἀπὸ τὸν Ἰορδάνην.

Καὶ τὸν ἀκολούθησαν πλήθη πολλά, καὶ τοὺς θεράπευσε ἐκεῖ.

Καὶ τὸν ἠκολούθησαν πλήθη λαοῦ πολλὰ καὶ ἐθεράπευσεν αὐτοὺς ἐκεῖ.

Καὶ ἠκολούθησαν αὐτὸν πλήθη πολλὰ καὶ ἐθεράπευσεν ἐκεῖ τοὺς μεταξὺ αὐτῶν ἀσθενεῖς.

Καὶ ἦλθαν σ’ αὐτὸν οἱ Φαρισαῖοι, γιὰ νὰ τὸν δοκιμάσουν μὲ σκοπὸ δόλιο, καὶ τοῦ εἶπαν· «Ἄραγε ἐπιτρέπεται στὸν ἄνθρωπο νὰ χωρίσῃ τὴ γυναῖκα του γιὰ ὁποιαδήποτε αἰτία;».

Καὶ τὸν ἐπλησίασαν οἱ Φαρισαῖοι καὶ μὲ τὸν δόλιον σκοπὸν νὰ εὔρουν ἀφορμὴν διὰ νὰ τὸν κατηγορήσουν, ἐζήτησαν τὴν γνώμην του λέγοντες εἰς αὐτὸν ἄραγε ἐπιτρέπεται εἰς τὸν ἄνθρωπον νὰ χωρίσῃ τὴν γυναῖκα του διὰ κάθε ἀφορμὴν καὶ αἰτίαν;

Καὶ οἱ Φαρισαῖοι προσῆλθαν εἰς αὐτὸν μὲ σκοπὸν νὰ τὸν παγιδεύσουν καὶ τὸν ἐκθέσουν μὲ τὰς δολίας ἐρωτήσεις των, καὶ τὸν ἠρώτησαν, ἐὰν ἐπιτρέπεται εἰς ἕνα ἄνδρα νὰ διώξῃ τὴν γυναῖκα του διὰ κάθε αἰτίαν, ποὺ αὐτὸς ἤθελεν εὕρει;

Αὐτὸς δὲ τοὺς ἀπάντησε· «Δὲν διαβάσατε, ὅτι ὁ Δημιουργὸς ἀπὸ τὴν ἀρχὴ τοὺς ἔκανε ἀρσενικὸ καὶ θηλυκὸ καὶ εἶπε (διὰ τοῦ Ἀδάμ),

Ὁ δὲ Ἰησοῦς ἀπεκρίθη καὶ τοὺς εἶπε· Δὲν ἀνεγνώσατε εἰς τὸ βιβλίον τῆς Γενέσεως ὅτι ὁ Θεός, ποῦ ἐδημιούργησε τὰ πάντα, ἔκαμεν ἐξ ἀρχῆς τὸ πρῶτον ἀνδρόγυνον ἀπὸ ἕνα ἄνδρα καὶ ἀπὸ μίαν γυναῖκα; Ἐὰν ὁ Δημιουργὸς ἐνομοθέτει τότε καὶ τὸ διαζύγιον, δὲν θὰ ἐδημιούργει μίαν μόνον ἀλλὰ περισσοτέρας γυναῖκας διὰ τὸν ἕνα ἄνδρα. Καὶ εἶπε τότε Ἀδὰμ ἐμπνεόμενος ἀπὸ τὸν Θεόν·

Ἀπεκρίθη δὲ καὶ εἶπεν εἰς αὐτούς· «δὲν ἐδιαβάσατε εἰς τὸ πρῶτον βιβλίον τῆς Γραφῆς ὅτι ὁ δημιουργὸς εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς ἔπλασεν ἄνδρα καὶ γυναῖκα, ὡς ἕνα ἀνδρόγυνο καὶ εἶπε·

“Γι’ αὐτὸ θ’ ἀφήσῃ ὁ ἄνθρωπος τὸν πατέρα του καὶ τὴ μητέρα καὶ θὰ προσκολληθῇ στὴ γυναῖκα του, καὶ θὰ γίνουν οἱ δύο μία σάρκα (ἕνα σῶμα)”;

Διότι μία γυνὴ ἐπλάσθη ἀπὸ τὴν πλευρὰν ἐμοῦ τοῦ ἑνός, δι’ αὐτὸ θὰ ἐγκαταλείψῃ ἄνθρωπος τὸν πατέρα του καὶ τὴν μητέρα του καὶ θὰ προσκολληθῇ εἰς τὴν γυναῖκα του καὶ θὰ γίνουν οἱ δύο μία σάρξ, ἓν σῶμα.

Ἕνεκα τούτου θὰ ἐγκαταλείψῃ ὁ ἄνθρωπος τὸν πατέρα καὶ τὴν μητέρα του καὶ θὰ προσκολληθῇ εἰς τὴν γυναῖκα αὐτοῦ καὶ θὰ εἶναι οἱ δύο μία σάρξ, ἕνα σῶμα;

Ὥστε δὲν εἶναι πλέον δύο, ἀλλὰ μία σάρκα (ἕνα σῶμα). Ἐκεῖνο λοιπόν, ποὺ ὁ Θεὸς ἔζευξε μὲ τὸ ἄλλο, ἄνθρωπος νὰ μὴ χωρίζῃ».

Ὥστε σύμφωνα μὲ τοὺς λόγους αὐτούς, ὅσοι ἔρχονται εἰς γάμον δὲν εἶναι πλέον δύο, ὅπως ἦσαν προτήτερα, ἀλλ’ εἶναι ἕνα σῶμα. Ἐκεῖνο λοιπόν, ποὺ ὁ Θεὸς ἤνωσεν εἰς ἓν σῶμα, ὁ ἄνθρωπος ἂς μὴ τὸ χωρίζῃ.

Ὥστε δὲν εἶναι πλέον δύο, ἀλλὰ μία σάρξ. Τὸ ἀνδρόγυνο λοιπόν, τὸ ὁποῖον ὁ Θεὸς τόσο στενὰ συνήνωσε, ὁ ἄνθρωπος ἂς μὴ τὸ χωρίσῃ. (Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ χωρίσῃ εἰς δύο ἕνα σῶμα καὶ νὰ ζήσῃ τὸ σῶμα αὐτό;»).

Τοῦ λέγουν· «Ἀλλὰ γιατί ὁ Μωυσῆς ἔδωσε ἐντολὴ νὰ δίνῃ ὁ ἄνδρας ἔγγραφο διαζυγίου καὶ νὰ τὴ χωρίζῃ;»

Λέγουσιν εἰς αὐτόν· Διατί λοιπὸν ὁ Μωϋσῆς παρήγγειλε διὰ τὸ διαζύγιον, ὅτι πρέπει νὰ δώσῃ ὁ ἄνδρας ἔγγραφον διαζυγίου εἰς τὴν γυναῖκα καὶ τότε νὰ τὴν χωρίσῃ;

Λέγουν εἰς αὐτόν· «Τότε διατί ὁ Μωϋσῆς ἐπέτρεψε τὸ διαζύγιον καὶ παρήγγειλε νὰ δίδῃ ὁ ἄνδρας εἰς τὴν γυναῖκα γραπτὸν διαζύγιον καὶ νὰ τὴν ἀπολύῃ;»

Τοὺς λέγει· «Ὁ Μωυσῆς βεβαίως σᾶς ἐπέτρεψε νὰ χωρίζετε τὶς γυναῖκες σας λόγῳ τῆς σκληροκαρδίας σας, ἐνῷ ἀπὸ τὴν ἀρχὴ δὲν ἦταν ἔτσι.

Λέγει εἰς αὐτούς· Ὁ Μωϋσῆς ἀπέβλεπεν εἰς τὴν σκληρότητα τῶν καρδιῶν σας καὶ σᾶς ἐπέτρεψε νὰ χωρίσετε τᾶς γυναῖκας σας προλαμβάνων μὲ τὸ διαζύγιον χειρότερα κακά. Διότι μερικοὶ ἀπὸ σᾶς καὶ φόνον ἀκόμη ἢ τὸ δυνατὸν νὰ κάμουν, διὰ νὰ ἁπαλλαγοῦν ἀπὸ τὴν ἀνεπιθύμητον γυναῖκα των. Ἀπὸ τὴν ἀρχὴν τῆς δημιουργίας ὅμως δὲν ἔχει γίνει ἔτσι.

Λέγει εἰς αὐτοὺς ὅτι ὁ «Μωϋσῆς ἐπέτρεψε εἰς σᾶς νὰ χωρίζετε τὰς γυναῖκα σας, ἕνεκα τῆς σκληροκαρδίας σας, (διὰ νὰ προλάβῃ χειρότερα ἐγκλήματα, τὰ ὁποῖα ἠμπορούσατε νὰ διαπράξετε, διὰ νὰ ἀπαλλαγῆτε ἀπὸ τὴν ἀνεπιθύμητον σύζυγον). Ἀλλὰ ἀπὸ τὴν ἀρχὴν τῆς δημιουργίας δὲν εἶχε γίνει ἔτσι.

Σᾶς βεβαιώνω δέ, ὅτι ὅποιος θὰ χωρίσῃ τὴ γυναῖκα του ὄχι γιὰ ἀνηθικότητα, καὶ θὰ νυμφευθῇ ἄλλη, διαπράττει μοιχεία. Ἀλλὰ καὶ ἐκεῖνος, ποὺ θὰ νυμφευθῇ χωρισμένη, διαπράττει μοιχεία».

Σᾶς λέγω δέ, ὅτι ὅποιος τυχὸν χωρίσῃ τὴν γυναῖκα του διὰ πᾶσαν ἄλλην αἰτίαν, καὶ ὅχι λόγῳ πορνείας, καὶ λάβῃ εἰς γάμον ἄλλην, διαπράττει μοιχείαν, ἤτοι ἁμαρτάνει κατὰ τοῦ θεσμοῦ τοῦ γάμου καὶ προδίδει τὴν συζυγικὴν πίστιν. Καὶ ἐκεῖνος, ποῦ θὰ λάβῃ εἰς γάμον χωρισμένην, διαπράττει μοιχείαν, διότι συνδέεται μὲ γυναῖκα, ποῦ ἀνῆκει εἰς ἄλλον.

Σᾶς λέγω δὲ τοῦτο· ὅτι ὅποιος χωρίσει τὴν γυναῖκα αὐτοῦ, δι’ οἱανδήποτε ἄλλην αἰτίαν πλὴν τῆς πορνείας, καὶ νυμφεφθῇ ἄλλην, διαπράττει μοιχείαν· καὶ ἐκεῖνος ποὺ θὰ λάβῃ ὡς σύζυγον διαζευγμένην γυναῖκα, διαπράττει μοιχείαν».

Τοῦ λέγουν οἱ μαθηταί του· «Ἐὰν ἔτσι ἔχῃ τὸ πρᾶγμα τῆς σχέσεως τοῦ ἀνδρὸς μὲ τὴ γυναῖκα, δὲν συμφέρει νὰ ἔρχεται κανεὶς σὲ γάμο».

Λέγουσιν εἰς αὐτὸν οἱ μαθηταί του· Ἐὰν ὁ λόγος τοῦ διαζυγίου τοῦ ἀνδρὸς μετὰ τῆς γυναικὸς ἔχῃ οὕτω, καὶ μία μόνον εἶναι ἡ αἰτία, διὰ τὴν ὁποίαν ἐπιτρέπεται τὸ διαζύγιον, τότε δὲν συμφέρει νὰ ἔρχεται κανεὶς εἰς γάμον.

Λέγουσιν εἰς αὐτὸν οἱ μαθηταί του· «ἐὰν ἔτσι ἔχουν τὰ πράγματα, ἐὰν τόσον στενὴ εἶναι ἡ σχέσις τοῦ ἀνδρογύνου καὶ μία μόνη ἡ αἰτία ποὺ δικαιολογεῖ τὸ διαζύγιον, τότε δὲν συμφέρει νὰ ἔρχεται κανεὶς εἰς γάμον».

Ἐκεῖνος δὲ τοὺς εἶπε· «Δὲν εἶναι ὅλοι σὲ θέσι νὰ δεχθοῦν αὐτὸ τὸ λόγο (γιὰ τὴν ἀγαμία), ἀλλ’ ἐκεῖνοι, στοὺς ὁποίους ἔχει δοθῆ.

Ὁ δὲ Κύριος εἶπεν εἰς αὐτούς· Δὲν χωρεῖ εἰς τὸ μυαλὸ καὶ εἰς τὴν καρδία ὅλων ὁ λόγος αὐτὸς τῆς ἀγαμίας, ἀλλ’ ἐκεῖνοι μόνον τὸν νοιώθουν καὶ τὸν ἐγκολπώνονται, εἰς τοὺς ὁποίους ἔχει δοθῇ ἀπὸ τὸν Θεὸν ὡς χάρισμα νὰ μείνουν ἄγαμοι.

Ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν εἰς αὐτούς· «δὲν παραδέχονται ὅλοι μὲ τὸν νοῦν καὶ τὴν καρδίαν τὸν λόγον αὐτόν, ἀλλὰ ἐκεῖνοι εἰς τοὺς ὁποίους ἔχει δοθῇ ἀπὸ τὸν Θεὸν τὸ χάρισμα νὰ μποροῦν νὰ μείνουν ἄγαμοι καὶ ἁγνοί.

Ὑπάρχουν δὲ εὐνοῦχοι (ἀνίκανοι γιὰ γάμο), ποὺ γεννήθηκαν ἔτσι ἀπὸ τὴν κοιλιὰ τῆς μάνας. Καὶ ὑπάρχουν εὐνοῦχοι, ποὺ εὐνουχίσθηκαν ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους. Καὶ ὑπάρχουν εὐνοῦχοι, ποὺ οἱ ἴδιοι εὐνούχισαν τοὺς ἑαυτούς των (μὲ αὐστηρὴ ἐγκράτεια καὶ ἀποχὴ ἀπὸ τὸ γάμο) γιὰ τὴ βασιλεία τῶν οὐρανῶν. Ὅποιος μπορεῖ νὰ τὸ δεχθῇ, ἂς τὸ δεχθῇ».

Λέγω δέ, ὅτι μόνον ἐκεῖνοι ἐγκολπώνονται τὸν λόγον αὐτὸν εἰς ὅσους ἐδόθη ὡς χάρισμα, διότι ὑπάρχουν εὐνοῦχοι, ποὺ ἀπὸ τὴν κοιλίαν τῆς μητέρας των ἐγεννήθηκαν ἔτσι· καὶ συνεπῶς εἶναι φύσει ἀνίκανοι νὰ ἔλθουν εἰς γάμον· καὶ ὑπάρχουν εὐνοῦχοι, ποῦ εὐνουχίσθησαν ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους· καὶ ἔγιναν ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους ἀνίκανοι διὰ γάμον· καὶ εἶναι ἄλλοι εὐνοῦχοι, ποὺ διὰ τοῦ σωφρονισμένου λογισμοῦ ἐπεβλήθησαν εἰς τὸν ἑαυτόν τους καὶ εὐνούχισαν τὸν ἑαυτόν τους δι’ αὐτοπροαιρέτου ἀποχῆς ἀπὸ τὸν γάμον καὶ αὐστηρὰς ἐγκρατείας. Αὐτοὶ παραμένουν ἄγαμοι καὶ παρθένοι διὰ νὰ ἐργασθοῦν χωρὶς κανένα περισπασμὸν διὰ τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν καὶ διὰ νὰ τὴν κερδήσουν εὐκολώτερον. Ὅποιος μπορεῖ νὰ νοιώσῃ καὶ νὰ βάλῃ εἰς ἐφαρμογὴν τὸν λόγον αὐτόν, ἂς τὸν νοιώσῃ καὶ ἂς τὸν ἐφαρμόσῃ.

Διότι ὑπάρχουν εὐνοῦχοι, οἱ ὁποῖοι ἐγεννήθησαν τέτοιοι ἐκ κοιλίας μητρός. Καὶ ὑπάρχουν εὐνοῦχοι, οἱ ὁποῖοι εὐνουχίσθησαν ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους. (Καὶ οἱ μὲν καὶ οἱ δὲ εἶναι ἀνίκανοι διὰ γάμον καὶ κατ’ ἀνάγκην μένουν ἄγαμοι). Ὕπάρχουν ὅμως καὶ ἄλλοι εὐνοῦχοι οἱ ὁποῖοι διὰ νὰ ἀφοσιωθοῦν εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ καὶ κερδήσουν ἀσφαλέστερα τὴν σωτηρίαν, ἠγωνίσθησαν κατὰ τῆς ἐμφύτου ὁρμῆς, αὐτοπροαιρέτως ἀπέχουν ἀπὸ τὸν γάμον καὶ ζοῦν ἰσοβίως ἁγνοὶ καὶ παρθένοι. Ὅποιος ἠμπορεῖ νὰ παραδεχθῇ καὶ νὰ ἐφαρμόσῃ τὸν λόγον αὐτόν, ἂς προχωρήσῃ εἰς τὸν δρόμον τῆς σωφροσύνης καὶ ἁγνότητος».

Τότε ἔφεραν σ’ αὐτὸν παιδιά, γιὰ νὰ τὰ εὐλογήσῃ θέτοντας ἐπάνω τους τὰ χέρια, καὶ νὰ προσευχηθῇ. Ἀλλ’ οἱ μαθηταὶ τοὺς ἐπέπληξαν.

Τότε τοῦ ἔφεραν μικρὰ παιδιά, διὰ νὰ βάλῃ ἐπάνω τους τᾶς χεῖρας του καὶ νὰ προσευχηθῇ ὑπὲρ αὐτῶν. Οἱ μαθηταὶ ὅμως τοὺς ἐπέπληξαν.

Τότε ἔφεραν πρὸς αὐτὸν μικρὰ παιδιά, διὰ νὰ βάλῃ ἐπάνω εἰς τὰ κεφάλια τὰ χέρια του, νὰ τὰ εὐλογήσῃ καὶ νὰ προσευχηθῇ δι’ αὐτά. Οἱ μαθηταὶ ὅμως, διὰ νὰ μὴ ἐνοχληθῇ ὁ διδάσκαλός των, ἐπέπληξαν ἐκείνους ποὺ τὰ ἔφεραν.

Ὁ Ἰησοῦς ὅμως εἶπε· «Ἀφῆστε τὰ παιδιὰ καὶ μὴ τὰ ἐμποδίζετε νὰ ἔλθουν πρὸς ἐμένα. Διότι ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν εἶναι γι’ αὐτούς, ποὺ εἶναι σὰν αὐτά».

Ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν· Ἀφήσατε τὰ παιδιὰ καὶ μὴ τὰ ἐμποδίζετε νὰ ἔλθουν πρὸς ἐμέ· διότι δι’ αὐτούς, ποὺ θὰ γίνουν σὰν αὐτά, εἶναι ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν.

Ἀλλὰ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν· «ἀφῆστε τὰ παιδιὰ καὶ μὴ τὰ ἐμποδίζετε νὰ ἔλθουν πρὸς ἐμέ. Διότι εἰς αὐτά, καὶ εἰς ἐκείνους ποὺ ὁμοιάζουν μὲ αὐτὰ ὡς πρὸς τὴν ἁπλότητα καὶ τὴν ἀθωότητα, ἀνήκει ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν».

Καὶ ἀφοῦ τὰ εὐλόγησε θέτοντας ἐπάνω τους τὰ χέρια, ἀναχώρησε ἀπ’ ἐκεῖ.

Καὶ ἀφοῦ ἔβαλε τὰς χεῖρας του ἐπάνω τους πρὸς εὐλογίαν, ἔφυγεν ἀπ’ ἐκεῖ.

Καὶ ἀφοῦ ἔβαλε τὰ χέρια ἐπάνω τους καὶ τὰ εὐλόγησε, ἀνεχώρησε ἀπὸ ἐκεῖ.

Καὶ ἰδοὺ κάποιος τὸν πλησίασε καὶ τοῦ εἶπε· «Διδάσκαλε ἀγαθέ, τί ἀγαθὸ νὰ κάνω γιὰ νὰ ἔχω ζωὴ αἰώνια;».

Καὶ ἰδοὺ ἔνας τὸν ἐπλησίασε καὶ τοῦ εἶπε· Διδάσκαλε ἀγαθέ, τί ἀγαθὸν καὶ τί καλὸν νὰ κάμω διὰ νὰ ἔχω ζωὴν αἰώνιον;

Καὶ ἰδοὺ ἔνας προσῆλθε εἰς αὐτὸν καὶ τοῦ εἶπε· «διδάσκαλε ἀγαθέ, τί ἀγαθὸν πρέπει νὰ κάμω, διὰ νὰ ἔχω ζωὴν αἰώνιον;»

Αὐτὸς δὲ τοῦ εἶπε· «Γιατί μὲ λέγεις ἀγαθό (ἀφοῦ μὲ θεωρεῖς ἁπλῶς ἄνθρωπο); Κανεὶς δὲν εἶναι ἀγαθός, παρὰ ἕνας, ὁ Θεός. Ἂν θέλῃς δὲ νὰ μπῇς στὴν (αἰώνια) ζωή, τήρησε τὶς ἐντολές».

Ὁ δὲ Κύριος τοῦ εἶπε· Ἀφοῦ ἀπευθύνεσαι πρὸς ἐμὲ ὡς εἰς ἄνθρωπον ἀπλοῦν, διατί μὲ λέγεις ἀγαθόν; Κανεὶς δὲν εἶναι ἀπὸ τὸν ἑαυτόν του καὶ πραγματικὰ ἀγαθὸς παρὰ μόνον ἕνας, ὁ Θεός. Ἐὰν ὅμως θέλῃς νὰ ἔμβῃς εἰς τὴν αἰώνιον καὶ μακαρίαν ζωήν, φύλαξε καθ’ ὅλον τὸν βίον σου τὰς ἐντολάς.

Ὁ δὲ Ἰησοῦς τοῦ εἶπε· «τί μὲ λέγεις ἀγαθόν, ἀφοῦ μὲ νομίζεις ἁπλοῦν ἄνθρωπον; Κανεὶς δὲν εἶναι ἀπόλυτα ἀγαθός, εἰ μὴ μόνον ἔνας, ὁ Θεός. Ἐὰν δὲ θέλῃς νὰ εἰσέλθῃς εἰς τὴν αἰώνιον ζωήν, τήρησε τὰς ἐντολάς».

Τοῦ λέγει· «Ποιές;». Ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπε· «Τὸ νὰ μὴ φονεύσῃς, νὰ μὴ μοιχεύσῃς, νὰ μὴ κλέψῃς, νὰ μὴ ψευδομαρτυρήσῃς,

Λέγει εἰς αὐτόν· Ποίας ἐντολάς; Ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπε· τὸ νὰ μὴ φονεύσῃς, νὰ μὴ μοιχεύσῃς, νὰ μὴ κλέψῃς, νὰ μὴ ψευδομαρτυρήσῃς,

Λέγει εἰς αὐτόν· «ποίας;» Ὁ δὲ Ἰησοῦς τοῦ εἶπε· «τὰς γνωστάς, δηλαδὴ τὸ νὰ μὴ φονεύσῃς, νὰ μὴ μοιχεύσῃς, νὰ μὴ κλέψῃς, νὰ μὴ ψευδομαρτυρήσῃς,

νὰ τιμᾷς τὸν πατέρα καὶ τὴ μητέρα, καὶ ν’ ἀγαπᾷς τὸν πλησίον σου σὰν τὸν ἑαυτό σου».

τίμα τὸν πατέρα καὶ τὴν μητέρα καὶ νὰ ἀγαπήσῃς τὸν πλησίον σου σὰν τὸν ἑαυτόν σου.

τίμα τὸν πατέρα σου καὶ τὴν μητέρα σου. Καὶ νὰ ἀγαπήσῃς τὸν πλησίον σου, ὅπως τὸν εὐατόν σου».

Τοῦ λέγει ὁ νέος· «Ὅλα αὐτὰ τὰ φύλαξα ἀπὸ τὴν παιδική μου ἡλικία. Σὲ τί ἀκόμη ὑστερῶ;».

Λέγει εἰς αὐτὸν ὁ νέος, ὁ ὁποῖος δὲν εἶχε διδαχθῇ ποία εἶναι καὶ πῶς ἐφαρμζεται ἢ πρὸς τὸν πλησίον ἀγάπη· Ὅλα αὐτὰ τὰ ἐφύλαξα ἀπὸ τότε, ποὺ ἤμουν νέος. Τί μοῦ λείπει ἀκόμη;

Λέγει εἰς αὐτὸν ὁ νέος μὲ κάποιαν προχειρότητα· «ὅλα αὐτὰ τὰ ἔχω τηρήσει ἀπὸ τὴν νεανική μου ἡλικίαν· τί μοῦ λείπει ἀκόμη διὰ νὰ γίνω ἄξιος τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν;»

Τοῦ εἶπε ὁ Ἰησοῦς· «Ἂν θέλῃς νὰ εἶσαι τέλειος, πήγαινε πώλησε τὰ ὑπάρχοντά σου καὶ δῶσε σὲ πτωχούς, καὶ θὰ ἔχῃς θησαυρὸ στὸν οὐρανό, καὶ ἔλα νὰ μὲ ἀκολουθήσῃς».

Εἶπεν εἰς αὐτὸν ὁ Ἰησοῦς· Ἐὰν θέλῃς νὰ εἶσαι τέλειος, πήγαινε, πώλησε τὰ ὑπάρχοντά σου καὶ μοίρασέ τα εἰς τοὺς πτωχοὺς καὶ θὰ ἔχῃς θησαυρὸν εἰς τοὺς οὐρανούς. Καὶ ἔλα νὰ μὲ ἀκολουθήσῃς.

Εἶπε εἰς αὐτὸν ὁ Ἰησοῦς· «Ἐὰν θέλῃς νὰ εἶσαι τέλειος, πήγαινε, πώλησε τὰ ὑπάρχοντά σου, μοίρασέ τα εἰς τοὺς πτωχοὺς καὶ θὰ ἀποκτήσῃς θησαυρὸν εἰς τὸν οὐρανόν, καὶ ἔλα ἀκολούθησέ με».

Ἀλλ’ ὅταν ὁ νέος ἄκουσε αὐτὸ τὸ λόγο, ἔφυγε λυπημένος, διότι εἶχε μεγάλη περιουσία.

Ὅταν ὅμως ὁ νέος ἤκουσε τὸν λόγον αὐτόν, ἔφυγε λυπημένος, διότι εἶχε πολλὰ κτήματα καὶ ἡ καρδία του ἦτο κολλημένη εἰς αὐτά.

Ἀλλ’ ὅταν ὁ νέος ἤκουσε αὐτὸν τὸν λόγον, ἔφυγε λυπημένος, διότι εἶχε πολλὰ κτήματα καὶ ἡ καρδιά του ἦταν κολλημένη εἰς αὐτά.

Τότε ὁ Ἰησοῦς εἶπε στοὺς μαθητάς του· «Ἀληθινὰ σᾶς λέγω, ὅτι δυσκόλως πλούσιος θὰ μπῇ στὴ βασιλεία τῶν οὐρανῶν.

Καὶ ὁ Ἰησοῦς τότε εἶπεν εἰς τοὺς μαθητάς του· Ἀληθῶς σᾶς λέγω, ὅτι δύσκολα ἄνθρωπος πλούσιος θὰ ἔμβη εἰς τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν.

Ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπε εἰς τοὺς μαθητάς του· «ἀληθινὰ σᾶς λέγω ὅτι πολὺ δύσκολα θὰ εἰσέλθῃ πλούσιος εἰς τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν.

Προχωρῶ δὲ καὶ σᾶς λέγω· Εἶναι εὐκολώτερο καμήλα νὰ περάσῃ ἀπὸ τρύπα βελόνας, παρὰ πλούσιος νὰ μπῇ στὴ βασιλεία τοῦ Θεοῦ».

Πάλιν δὲ σᾶς λέγω, εὐκολώτερον εἶναι νὰ περάσῃ μία γκαμήλα ἀπὸ τὴν τρύπα, ποῦ ἀνοίγει ἡ βελόνα, παρὰ ὁ πλούσιος νὰ ἔμβῃ εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ.

Καὶ πάλιν σᾶς λέγω, εἶναι εὐκολώτερον νὰ περάσῃ γκαμήλα ἀπὸ τὴν τρύπα ποὺ ἀνοίγει ἡ βελόνι, παρὰ πλούσιος νὰ εἰσέλθῃ εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ».

Στὸ ἄκουσμα δὲ τέτοιου λόγου οἱ μαθηταί του αἰσθάνθηκαν πολὺ μεγάλη ἔκπληξι καὶ ἔλεγαν· «Ποιός τότε δύναται νὰ σωθῇ;».

Ἀλλ’ ὅταν ἤκουσαν τοῦτο οἱ μαθηταί του, τοὺς κατέλαβε πολὺ μεγάλη ἔκπληξις καὶ εἶπαν· Ποῖος τάχα ἠμπορεῖ νὰ σωθῇ;

Ὅταν ἄκουσαν οἱ μαθηταὶ τὰ λόγια αὐτά, ἔπεσαν εἰς μεγάλην ἔκπληξιν καὶ μὲ κάποια ἀποκαρδίωσιν εἶπαν· «ποιὸς τάχα ἠμπορεῖ νὰ σωθῇ;»

Ὁ δὲ Ἰησοῦς τοὺς κοίταξε ἐκφραστικὰ καὶ τοὺς εἶπε· «Τοῦτο στοὺς ἀνθρώπους εἶναι ἀδύνατο, ἀλλὰ στὸ Θεὸ εἶναι ὅλα δυνατά».

Ἀφοῦ δὲ ὁ Ἰησοῦς τοὺς ἐκύτταξεν ἐκφραστικά, τοὺς επε· Εἰς τοὺς ἀνθρώπους αὐτὸ εἶναι ἀδύνατον, εἰς τὸν Θεὸν ὅμως ὅλα εἶναι δυνατά. Δύναται λοιπὸν ὁ Θεὸς διὰ τῆς χάριτός του νὰ λύσῃ κάθε καλοπροαιρέτου πλουσίου τοὺς δεσμοὺς τῆς καρδίας του πρὸς τὸ χρῆμα καὶ νὰ καταστήσῃ αὐτὸν ἄξιον τῆς σωτηρίας.

Ὁ δὲ Ἰησοῦς τοὺς ἐκύτταξε κατάματα καὶ εἶπεν· «ἡ σωτηρία εἶναι διὰ τοὺς ἀνθρώπους ἔργον ἀδύνατον, ἀλλὰ εἰς τὸν Θεὸν ὅλα εἶναι δυνατά, ἄρα καὶ ἡ σωτηρία τῶν πλουσίων, ὅπως καὶ ὅλων ἐκείνων οἱ ὁποῖοι κατὰ κάποιον τρόπον ἀνακατεύονται μὲ χρήματα καὶ κτήματα. Ἀρκεῖ νὰ ἔχουν τὴν διάθεσιν τῆς αὐταπαρνήσεως καὶ θυσίας».

Τότε ὁ Πέτρος πῆρε τὸ λόγο καὶ τοῦ εἶπε· «Ἰδοὺ ἐμεῖς τὰ ἀφήσαμε ὅλα καὶ σὲ ἀκολουθήσαμε. Τί λοιπὸν θὰ συμβῇ σ’ ἐμᾶς;».

Τότε ἀπεκρίθη ὁ Πέτρος καὶ τοῦ εἶπεν· Ἰδού, ἡμεῖς ἀφήκαμεν ὅλα καὶ σὲ ἠκολουθήσαμεν. Τί ἄραγε θὰ δοθῇ εἰς ἡμᾶς ὡς ἀμοιβή;

Τότε ἀπεκρίθη ὁ Πέτρος καὶ τοῦ εἶπε· «ἰδοὺ ἡμεῖς ἀφήσαμεν ὅλα καὶ σὲ ἠκολουθήσαμεν. Ποία τάχα θὰ εἶναι ἡ ἀμοιβή μας;»

Ὁ δὲ Ἰησοῦς τοὺς εἶπε· «Ἀλήθεια σᾶς λέγω, ὅτι σεῖς, ποὺ μὲ ἀκολουθήσατε, στὸν καινούργιο κόσμο, ὅταν καθήσῃ ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου πάνω στὸν ἔνδοξο θρόνο του, θὰ καθήσετε καὶ σεῖς πάνω σὲ δώδεκα θρόνους, καὶ θὰ κρίνετε τὶς δώδεκα φυλὲς τοῦ Ἰσραήλ.

Ὁ δὲ Ἰησοῦς τοὺς εἶπεν· Ἀληθῶς σᾶς λέγω, ὅτι σεῖς ποῦ μὲ ἀκολουθήσατε, ὅταν θὰ ξαναγεννηθῇ ὁ κόσμος καὶ θὰ ἔχῃ συντελεσθῇ ἡ ἐκ νεκρῶν ἀνάστασις, ὁπότε θὰ καθήσῃ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου εἰς θρόνον λαμπρόν, ἀντάξιον τῆς δόξῃς του, θὰ καθήσετε καὶ σεῖς εἰς δώδεκα θρόνους δικάζοντες τὰς δώδεκα φυλὰς τοῦ Ἰσραήλ.

Ὁ δὲ Ἰησοῦς ἀπήντησεν εἰς αὐτούς· «σᾶς διαβεβαιώνω ὅτι σεῖς ποὺ μὲ ἔχετε ἀκολουθήσει ἐδῶ εἰς τὴν γῆν, ὅταν εἰς τὴν συντέλεια τῶν αἰώνων ἀναδημιουργηθῇ νέος κόσμος καὶ ἀναστηθοῦν οἱ νεκροὶ καὶ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου καθίσῃ ἐπάνω εἰς τὸν ἔνδοξον θρόνον του, τότε καὶ σεῖς θὰ καθίσετε ἐπάνω εἰς δώδεκα θρόνους, διὰ νὰ κρίνετε τὰς δώδεκα φυλὰς τοῦ Ἰσραήλ.

Καὶ καθένας, ποὺ ἄφησε σπίτια ἢ ἀδελφοὺς ἢ ἀδελφὲς ἢ πατέρα ἢ μητέρα ἢ γυναῖκα ἢ τέκνα ἢ ἀγροὺς γιὰ τ’ ὄνομά μου, θὰ λάβῃ ἑκατονταπλάσια, καὶ θὰ κληρονομήσῃ ζωὴ αἰώνια.

Καὶ καθένας ποὺ ἀφῆκε σπίτια ἢ ἀδελφοὺς ἢ ἀδελφὰς ἢ πατέρα ἢ μητέρα ἢ γυναῖκα ἢ παιδιὰ ἢ χωράφια διὰ νὰ μείνῃ ἐνωμένος καὶ νὰ μὴ χωρισθῇ ἀπὸ ἐμέ, θὰ λάβῃ πολλαπλὰ εἰς τὴν παροῦσαν ζωήν, θὰ κληρονομήσῃ δὲ καὶ τὴν αἰώνιον ζωήν.

Καὶ κάθε ἔνας, ὁ ὁποῖος πρὸς χάριν μου ἀφῆκε οἰκίας ἢ ἀδελφοὺς ἢ ἀδελφὰς ἢ πατέρα ἢ μητέρα ἢ γυναῖκα ἢ χωράφια, θὰ λάβῃ ἐδῶ εἰς τὴν γῆν ἑκατὸ φορὲς περισσότερα καί, τὸ σπουδαιότερον, θὰ κληρονομήσῃ τὴν αἰωνίαν ζωήν.

Πολλοὶ δὲ πρῶτοι θὰ γίνουν τελευταῖοι, καὶ τελευταῖοι θὰ γίνουν πρῶτοι».

Πολλοὶ δέ, ποὺ εἶναι εἰς τὸν κόσμον αὐτὸν πρῶτοι, θὰ εἶναι εἰς τὸν κόσμον τὸν μέλλοντα τελευταῖοι, καὶ πολλοὶ τελευταῖοι θὰ εἶναι ἐκεῖ πρῶτοι.

Πολλοὶ δὲ ποὺ εἰς τὸν κόσμον αὐτόν, ἕνεκα τῶν ἀξιωμάτων τὰ ὁποῖα κατέχουν καὶ ὄχι διὰ τὴν ἀρετήν των, εἶναι πρῶτοι, εἰς τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν θὰ εἶναι τελευταῖοι καὶ πολλοὶ ποὺ εἰς τὸν κόσμον αὐτὸν θεωροῦνται τελευταίοι, θὰ εἶναι ἐκεῖ πρῶτοι.