Κατὰ Ματθαίον 24

Ξεκίνησε δὲ ὁ Ἰησοῦς καὶ ἔφευγε ἀπὸ τὸ ναό. Τότε πλησίασαν οἱ μαθηταί του γιὰ νὰ τοῦ δείξουν τὰ κτίρια τοῦ ναοῦ.

Καὶ ἀφοῦ ἐβγῆκεν ὁ Ἰησοῦς, ἔφευγεν ὁριστικῶς πλέον ἀπὸ τὸ ἱερὸν διὰ νὰ μὴ ἐπανέλθῃ εἰς αὐτό. Καὶ τότε ἐπλησίασαν οἱ μαθηταί του διὰ νὰ τοῦ δείξουν τὰς οἰκοδομὰς τοῦ ἱεροῦ.

Καὶ καθὼς ἐξῆλθεν ὁ Ἰησοῦς καὶ ἔφευγεν ὁριστικῶς πλέον ἀπὸ τὸν ναόν, τὸν ἐπλησίασαν οἱ μαθηταὶ διὰ νὰ τοῦ δείξουν τὰς ὡραίας οἰκοδομὰς τοῦ ναοῦ.

Ὁ δὲ Ἰησοῦς τοὺς εἶπε· «Δὲν βλέπετε ὅλα αὐτά; Ἀληθινὰ σᾶς λέγω, δὲν θὰ μείνῃ ἐδῶ λιθάρι πάνω σὲ λιθάρι, ἀλλὰ θὰ γκρεμισθῇ».

Ὁ δὲ Ἰησοῦς τοὺς εἶπε· Δὲν βλέπετε μὲ θαυμασμὸν ὅλα αὐτὰ τὰ ὡραῖα κτίρια; Ἐν πάσῃ ἀληθείᾳ σᾶς διαβεβαιῶ, ὅτι δὲν θὰ μείνῃ πέτρα ἐπάνω εἰς τὴν πέτραν, ποὺ νὰ μὴ κρημνισθῇ κάτω.

Ὁ δὲ Ἰησοῦς τοὺς εἶπεν· «δὲν βλέπετε μὲ θαυμασμὸν ὅλα τὰ ὡραῖα αὐτὰ κτίρια; Σᾶς διαβεβαιώνω, ὅτι δὲν θὰ μείνῃ ἐδῶ πέτρα ἐπάνω στὴν πέτρα, ποὺ νὰ μὴ μεταβληθῇ εἰς συντρίμματα».

Καὶ ὅταν αὐτὸς καθόταν στὸ Ὄρος τῶν Ἐλαιῶν, τὸν πλησίασαν οἱ μαθηταὶ ἰδιαιτέρως καὶ εἶπαν· «Πές μας, πότε θὰ συμβοῦν αὐτά, καὶ ποιό θὰ εἶναι τὸ σημεῖο τῆς παρουσίας σου καὶ τοῦ τέλους τοῦ κόσμου;».

Καὶ ἐνῷ αὐτὸς ἐκάθητο εἰς τὸ ὄρος τῶν Ἐλαιῶν, τὸν ἐπλησίασαν οἱ μαθηταὶ ἰδιαιτέρως καὶ εἶπαν· Εἰπέ μας, πότε θὰ γίνουν ὅλα αὐτὰ καὶ ποῖον εἶναι τὸ σημάδι, ποὺ θὰ προαναγγέλλῃ τὴν ἔνδοξόν σου παρουσίαν καὶ τὸ ὁριστικὸν τέλος τοῦ κόσμου αὐτοῦ;

Καὶ ἐνῶ αὐτὸς ἐκάθητο εἰς τὸν ὄρος τῶν Ἐλαιῶν, τὸν ἐπλησίασαν οἱ μαθηταὶ ἰδιαιτέρως καὶ τοῦ εἶπαν· «πές μας, πότε θὰ γίνουν αὐτὰ καὶ ποιὸ θὰ εἶναι τὸ σημεῖον, ποὺ θὰ προαναγγέλῃ τὴν ἔνδοξον παρουσίαν σου καὶ τὸ τέλος τοῦ κόσμου;»

Ἀποκρίθηκε δὲ ὁ Ἰησοῦς καὶ τοὺς εἶπε· «Προσέχετε νὰ μὴ σᾶς πλανήσῃ κανείς.

Καὶ ἀπεκρίθη ὁ Ἰησοῦς καὶ τοὺς εἶπε· Προσέχετε νὰ μὴ σᾶς πλανήσῃ κανείς.

Καὶ ἀπεκρίθη ὁ Ἰησοῦς καὶ τοὺς εἶπε· «προσέχετε μήπως τυχὸν σᾶς πλανήσῃ κανείς.

Διότι πολλοὶ θὰ ἔλθουν διεκδικώντας τὴν ἰδιότητά μου (ὡς Μεσσία) καὶ θὰ λέγουν, “Ἐγὼ εἶμαι ὁ Χριστός (ὁ Μεσσίας)”, καὶ πολλοὺς θὰ πλανήσουν.

Διότι θὰ ἔλθουν πολλοί, ποὺ θὰ διεκδικοῦν καὶ θὰ οἰκειοποιοῦνται τὸ ὄνομα τοῦ Μεσσίου, τὸ ὁποῖον εἶναι ἰδικόν μου, καὶ θὰ λέγουν· ἐγὼ εἶμαι ὁ Χριστός. Καὶ θὰ πλανήσουν πολλούς.

Διότι πολλοὶ θὰ ἔρθουν μὲ τὸ ἰδικόν μου ὄνομα καὶ θὰ λέγουν· ἐγὼ εἶμαι ὁ Χριστὸς καὶ θὰ παρασύρουν πολλοὺς εἰς τὸν δρόμον τῆς πλάνης.

Μέλλετε δὲ ν’ ἀκούετε πολέμους καὶ φῆμες γιὰ πολέμους. Προσέχετε νὰ μὴ ταράσσεσθε, διότι πρόκειται ὅλα νὰ γίνουν, ἀλλὰ δὲν εἶναι ἀκόμη τὸ τέλος.

Μέλλετε δὲ νὰ ἀκούετε πολέμους καὶ εἰδήσεις περὶ πολέμων, ποὺ θὰ γίνωνται εἰς ἄλλας χώρας. Προσέχετε, μὴ ταράσσεσθε νομίζοντες, ὅτι αὐτὰ εἶναι σημάδια, ποὺ προαναγγέλλουν τὸ τέλος, διότι σύμφωνα μὲ τὰς βουλὰς τῆς θείας προνοίας πρέπει ὅλα αὐτὰ νὰ γίνουν, ἀλλ’ ἀκόμη δὲν εἶναι οὔτε τὸ τέλος τοῦ κόσμου οὔτε ἡ καταστροφὴ τῆς Ἱερουσαλὴμ καὶ τοῦ ναοῦ της, ποὺ προεικονίζει καὶ προτυπώνει τὴν συντέλειαν τοῦ κόσμου.

Θὰ ἀκούσετε δὲ πολέμους καὶ φῆμες περὶ πολέμων, ποὺ γίνονται μακράν. Προσέχετε, μὴ ταράσσεσθε, νομίζοντες ὅτι αὐτὰ εἶναι σημεῖα τοῦ τέλους. Διότι πρέπει ὅλα νὰ πραγματοποιηθοῦν, ἀλλὰ ἀκόμα δὲν θὰ ἔλθῃ τὸ τέλος.

Θὰ ξεσηκωθῇ δὲ ἔθνος ἐναντίον ἔθνους καὶ βασίλειον ἐναντίον βασιλείου, καὶ θὰ ἔλθουν πεῖνες καὶ ἐπιδημίες καὶ σεισμοὶ σὲ διαφόρους τόπους.

Διότι θὰ σηκωθῇ τὸ ἕνα ἔθνος κατὰ τοῦ ἄλλου ἔθνους, καὶ τὸ ἕνα βασίλειον κατὰ τοῦ ἅλλου βασιλείου καὶ θὰ συμβοῦν πεῖνες καὶ μολυσματικοὶ ἐπιδημίαι καὶ σεισμοὶ ἐδῶ καὶ ἐκεῖ.

Διότι θὰ ξεσηκωθῇ τὸ ἕνα ἔθνος ἐνάντιον τοῦ ἄλλου ἔθνους, καὶ τὸ ἕνα βασίλειον ἐναντίον τοῦ ἄλλου βασιλείου καὶ θὰ συμβοῦν στερήσεις καὶ πεῖνες καὶ ἐπιδημικὲς ἀρρώστιες καὶ σεισμοὶ εἰς διαφόρους τόπους.

Ὅλα δὲ αὐτὰ θὰ εἶναι ἀρχὴ δεινῶν καὶ πόνων.

Ὅλα δὲ αὐτὰ εἶναι ἀρχὴ πόνων καὶ δεινῶν.

Ὅλα ὅμως αὐτὰ θὰ εἶναι ἀρχὴ τῶν ταλαιπωριῶν καὶ πόνων.

Τότε θὰ σᾶς παραδώσουν γιὰ νὰ βασανισθῆτε, καὶ θὰ σᾶς θανατώσουν, καὶ θὰ μισῆσθε ἀπ’ ὅλα τὰ ἔθνη ἐξ αἰτίας μου.

Τότε θὰ σᾶς παραδώσουν εἰς θλίψεις καὶ δοκιμασίας. Καὶ θὰ θανατώσουν μερικοὺς ἀπὸ σᾶς, καὶ θὰ σᾶς μισοῦν ὅλα τὰ ἔθνη δι’ ἐμέ, ἐπειδὴ θὰ πιστεύετε εἱς τὸ ὄνομά μου.

Τότε θὰ σᾶς παραδώσουν εἰς θλίψεις καὶ βασανιστήρια καὶ θὰ σᾶς φονεύσουν, καὶ θὰ εἶσθε οἱ μισούμενοι ἀπὸ ὅλα τὰ ἔθνη, διότι θὰ πιστεύετε καὶ θὰ κηρύτετε τὸ ὄνομά μου.

Καὶ τότε θὰ κλονισθοῦν καὶ θ’ ἀποστατήσουν ἀπὸ τὴν πίστι πολλοί, καὶ θὰ καταδώσουν ὁ ἕνας τὸν ἄλλο, καὶ θὰ μισήσουν ὁ ἕνας τὸν ἄλλο.

Καὶ τότε θὰ σκανδαλισθοῦν καὶ θὰ κλονισθοῦν εἰς τὴν πίστιν πολλοί. Καὶ θὰ παραδώσουν ὁ ἔνας τὸν ἄλλον εἰς τοὺς ἀπίστους ἄρχοντας καὶ θὰ μισήσουν ὁ ἔνας τὸν ἄλλον.

Καὶ τότε θὰ κλονισθοῦν πολλοὶ εἰς τὴν πίστιν καὶ θὰ παραδώσουν εἰς τοὺς διώκτας ὁ ἔνας τὸν ἄλλον καὶ θὰ μισηθοῦν μεταξύ των.

Καὶ πολλοὶ ψευδοπροφῆτες (ψευδοδιδάσκαλοι) θὰ ἐμφανισθοῦν, καὶ πολλοὺς θὰ πλανήσουν.

Καὶ θὰ ἀναφανοῦν πολλοὶ ψευδοπροφῆται καὶ θὰ παρασύρουν εἰς τὰς πλανεμένας διδασκαλίας των πολλούς.

Καὶ πολλοὶ ψευδοπροφῆται θὰ ξεπροβάλλουν καὶ θὰ παρασύρουν εἰς τὴν πλάνην πολλούς.

Καὶ ἐπειδὴ θὰ πληθυνθῇ ἡ ἀνομία, θὰ ψυχρανθῇ ἡ ἀγάπη τῶν πολλῶν.

Καὶ ἐπειδὴ θὰ πληθύνῃ ἡ κακία καὶ ἡ φαυλότης, θὰ ψυχρανθῇ ἡ πρὸς τὸν Θεὸν καὶ τὸν πλησίον ἀγάπη τοῦ πλήθους τῶν συνήθων καὶ κατ’ ὄνομα Χριστιανῶν.

Καὶ ἐπειδὴ θὰ ἔχῃ πληθυνθῆ ἡ ἁμαρτία καὶ ἡ κακία, θὰ κρυώσῃ ἡ ἀγάπη τῶν πολλῶν πρὸς τὸν Θεὸν καὶ πρὸς τοὺς ἀνθρώπους. (Ἡ καταπάτησις τοῦ νόμου τοῦ Θεοῦ, ἡ φαυλότης καὶ ἡ διαφθορὰ εἶναι κατάστασις ἰδιοτελείας, ἡ ὁποία συνεπάγεται κατάπτωσιν πνευματικήν, ψῦξιν τῆς ἀγάπης καὶ πρὸς αὐτοὺς ἀκόμη τοὺς οἰκείους, ἀπομάκρυνσιν ἀπὸ τὸν Θεὸν καὶ ἀπιστίαν. Ἡ ἀπιστία εἶναι κατὰ κανόνα γέννημα τῆς ἁμαρτίας).

Ὅποιος δὲ ὑπομείνῃ μέχρι τέλος, αὐτὸς θὰ σωθῇ.

Ἐκεῖνος δὲ ποὺ θὰ δείξῃ ὑπομονὴν μέχρι τέλους τῶν δοκιμασιῶν αὐτῶν, αὐτὸς καὶ μόνον θὰ σωθῇ.

Ἐκεῖνος ὅμως, ὁ ὁποῖος κατὰ τὸ διάστημα τῶν δοκιμασιῶν αὐτῶν θὰ δείξῃ μέχρι τέλους ὑπομονήν, αὐτὸς θὰ σωθῇ.

Καὶ θὰ κηρυχθῇ αὐτὸ τὸ εὐαγγέλιο τῆς βασιλείας (τοῦ Θεοῦ) σ’ ὅλη τὴν οἰκουμένη, γιὰ νὰ εἶναι μαρτυρία γιὰ ὅλα τὰ ἔθνη, καὶ τότε θὰ ἔλθῃ τὸ τέλος».

Καὶ θὰ κηρυχθῇ τὸ εὐαγγέλιον αὺτὸ τῆς βασιλείας εἰς ὅλην τὴν οἰκουμένην, διὰ νὰ εἶναι τὸ κήρυγμα τοῦτο ἔλεγχος δι’ ὅλα τὰ ἔθνη, ὅσα δὲν θὰ πιστεύσουν, ὥστε νὰ μὴ δύνανται νὰ προφασισθοῦν, ὅτι δὲν προσεφέρθη καὶ εἰς αὐτοὺς τὸ εὐαγγέλιον. Καὶ τότε θὰ ἔλθῃ τὸ τέλος τοῦ κόσμου, τοῦ ὁποίου εἰκὼν καὶ προτύπωσις θὰ εἶναι τὸ ἐπικείμενον τέλος τῶν Ἱεροσολύμων.

Καὶ θὰ κηρυχθῇ αὐτὸ τὸ Εὐαγγέλιον τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ εἰς ὅλην τὴν οἰκουμένην, ὥστε νὰ εἶναι ἡ καλὴ μαρτυρία πρὸς σωτηρίαν δι’ ὅλα τὰ ἔθνη, καὶ τότε θὰ ἔλθῃ τὸ τέλος.

«Ὅταν δὲ ἰδῆτε τὸ σιχαμερὸ καὶ μισητὸ φαινόμενο, ποὺ προκαλεῖ ἐρήμωσι, γιὰ τὸ ὁποῖο μίλησε ὁ προφήτης Δανιήλ, νὰ εἶναι σὲ τόπο ἅγιο, - ὅποιος διαβάζει ἂς ἐννοήσῃ - ,

Ἀλλὰ τὸ τέλος τοῦ κόσμου θὰ βραδύνῃ ἀκόμη. Ἡ εἰκὼν ὅμως καὶ ἡ προτύπωσις τοῦ τέλους αὐτοῦ, δηλαδὴ ἡ καταστροφὴ τῶν Ἱεροσολύμων, πλησιάζει. Σᾶς δίδω λοιπὸν τὰ σημεῖα, ποὺ θὰ προαναγγέλλουν τὸν σύντομον ἐρχομὸν τῆς καταστροφῆς αὐτῆς. Θὰ ἴδητε πρῶτον τὸ μισητὸν καὶ βέβηλον σίχαμα, ποὺ θὰ προκαλέσῃ τὴν ἐρήμωσιν καὶ τὴν καταστροφὴν τῆς Ἱερουσαλήμ, καὶ τὸ ὁποῖον ἐλέχθη προφητικῶς διὰ τοῦ προφήτου Δανιήλ, νὰ στέκεται εἰς ἅγιον τόπον. Κάθε ἀναγνώστης ἂς τὸ νοιώσῃ καὶ ἂς λάβῃ τὰ μέτρα του. Ἂς ἐννοήσῃ, ὅτι τὸ σίχαμα αὐτὸ θὰ εἶναι πρῶτον μὲν οἱ ζηλωταὶ καὶ οἱ ξιφοφόροι, ποὺ θὰ καταλάβουν τὸ ἱερὸν καὶ θὰ τὸ βεβηλώσουν μὲ τὰς δολοφονίας των καὶ τὰ ἄλλα κακουργήματά των, ὕστερα δὲ καὶ τὰ ρωμαϊκὰ στρατεύματα, ποὺ θὰ ἔλθουν νὰ συμπληρώσουν τὴν βεβήλωσιν αὐτήν.

Ὅταν λοιπὸν θὰ ἰδῆτε τὸ μισητὸν καὶ ἀηδὲς κάθαρμα, ποὺ θὰ ἐπιφέρῃ τὴν ἐρήμωσιν καὶ τὸν ὄλεθρον τῆς Ἱερουσαλήμ, ὅπως ἔχει προφητευθῆ ἀπὸ τὸν Δανιήλ, νὰ στέκεται εἰς τὸν ἅγιον τόπον - κάθε ἀναγνώστης ἂς καταλάβῃ καλὰ αὐτό· Πρόκειται διὰ τοὺς κακούργους ψευδοζηλωτὰς καὶ τοὺς αἱμοχαρεῖς σικαρίους, ποὺ θὰ βεβηλώνουν τὸν ναόν, μὲ ἀναριθμήτους δολοφονίας καὶ ἄλλα κακουργήματα, καὶ τοὺς μισητοὺς Ρωμαίους στρατιώτας μὲ τὰ εἰδωλολατρικά των σήματα.

τότε, ὅσοι θὰ εἶναι στὴν Ἰουδαία, ἂς φεύγουν στὰ ὄρη,

Ὅταν λοιπὸν θὰ ἴδητε τὴν βεβήλωσιν αὐτὴν τοῦ ἱεροῦ νὰ ἀρχίζῃ, τότε ἐκεῖνοι ποὺ θὰ κατοικοῦν εἰς τὰς πόλεις τῆς Ἰουδαίας, ἂς φεύγουν εἰς τὰ βουνὰ διὰ νὰ κρυβοῦν ἐκεῖ.

Τότε, ὅταν θὰ δῆτε αὐτὴν τὴν βεβήλωσιν τοῦ ἱεροῦ, ὅσοι εὑρίσκονται εἰς τὴν Ἰουδαίαν, ἂς φύγουν εἰς τὰ βουνά, διὰ νὰ κρυβοῦν.

ὅποιος θὰ εἶναι στὴν ταράτσα, ἂς μὴ κατεβῇ γιὰ νὰ πάρῃ τὰ πράγματα ἀπὸ τὸ σπίτι του,

Καὶ ἐκεῖνος ποὺ εἶναι ἐπάνω εἰς τὸ ἠλιακωτὸν τοῦ σπιτιοῦ, ἂς μὴ καταβῇ διὰ νὰ πάρῃ ἀπὸ τὸ σπίτι του τὰ πράγματά του, ἀλλ’ ἂς φύγῃ τὸ ταχύτερον.

Ὅποιος εἶναι ἐπάνω εἰς τὴν ταράτσα, ἂς μὴ κατεβῇ εἰς τὸ σπίτι, διὰ νὰ πάρῃ τὰ πράγματά του, ἀλλὰ ἂς φύγῃ ἀμέσως.

καὶ ὅποιος θὰ εἶναι στὸν ἀγρό, ἂς μὴ γυρίσῃ πίσω γιὰ νὰ πάρῃ τὰ ἐνδύματά του.

Καὶ ἐκεῖνος ποὺ μὲ μόνον τὸ ὑποκάμισον ἐργάζεται εἰς τὸ χωράφι, ἂς μὴ γυρίσῃ ὀπίσω διὰ νὰ πάρῃ καὶ τὰ ἐξωτερικά του ἐνδύματα.

Καὶ ἐκεῖνος ποὺ μὲ τὸ πουκάμισο ἐργάζεται εἰς τὸ χωράφι, ἂς μὴ γυρίσῃ πίσῳ νὰ πάρῃ τὰ ἐνδύματά του.

Ἀλλοίμονο δὲ στὶς γυναῖκες, ποὺ θὰ ἐγκυμονοῦν καὶ θὰ θηλάζουν ἐκεῖνες τὶς ἡμέρες.

Ἀλλοίμονον δὲ εἰς τὰς ἐγκύους καὶ εἰς ἐκείνας, ποὺ θὰ θηλάζουν μικρὰ παιδιὰ κατὰ τὰς ἡμέρας ἐκείνας, διότι θὰ εἶναι πολὺ δύσκολον εἰς αὐτὰς καὶ νὰ τρέξουν διὰ νὰ σωθοῦν, ἀλλὰ καὶ νὰ εὕρουν τὰ ἀπαραίτητα διὰ τὸν στηριγμὸν τοῦ ὀργανισμοῦ των.

Ἀλλοίμονο δὲ εἰς τὰς ἐγκύους καὶ εἰς ὅσας θὰ θηλάζουν μικρὰ παιδιὰ κατὰ τὰς ἡμέρας ἐκείνας, διότι δὲν θὰ τοὺς εἶναι εὔκολον νὰ τρέξουν νὰ σωθοῦν.

Γι’ αὐτὸ νὰ προσεύχεσθε, νὰ μὴ συμβῇ ἡ δοκιμασία, ποὺ θὰ σᾶς ἀναγκάσῃ σὲ φυγή, τὸ χειμῶνα ἢ Σάββατο.

Κάνετε δὲ τὴν προσευχήν σας νὰ μὴ γίνῃ ἡ φυγή σας εἰς χειμωνιάτικην κακοκαιρίαν, ἡ ὁποία θὰ σᾶς γίνεται ἐμπόδιον εἰς τὴν φυγήν· οὔτε νὰ συμπέσῃ ἡ φυγὴ εἰς ἡμέραν Σαββάτου, ποὺ ἀπαγορεύεται νὰ βαδίσετε δρόμον μακρυνόν.

Προσεύχεσθε δὲ νὰ μὴ γίνῃ ἡ φυγή σας αὐτὴ εἰς καιρὸν χειμῶνος οὔτε εἰς ἡμέραν Σαββάτου (κατὰ τὴν ὁποίαν ἀπαγορεύεται ἡ μεγάλη πορεία).

Θὰ εἶναι δὲ τότε θλῖψι μεγάλη, τέτοια ποὺ δὲν ἔγινε ἀπ’ τὴν ἀρχὴ τοῦ κόσμου ἕως τώρα, οὔτε θὰ γίνῃ.

Πρέπει δὲ εἰς τὴν φυγήν σας νὰ μὴ ἐμποδίζεσθε ἀπὸ τίποτε. Διότι τότε θὰ εἶναι θλῖψις μεγάλη, τέτοια ποὺ δὲν ἔχει γίνει ἀπὸ τὴν ἀρχὴν τοῦ κόσμου ἕως τώρα, οὕτε θὰ γίνῃ ποτὲ παρομοία.

Καὶ θὰ φύγετε τότε μὲ μεγάλην βίαν καὶ τρόμον, διότι θὰ συμβῇ θλῖψις τόσον μεγάλη, ὁμοία πρὸς τὴν ὁποίαν οὔτε ἔχει γίνει ἀπὸ τὴν ἀρχὴν τοῦ κόσμου ἕως τώρα οὔτε καὶ θὰ γίνῃ.

Καὶ ἂν δὲν λιγόστευαν οἱ ἡμέρες ἐκεῖνες, δὲν θὰ σῳζόταν κανεὶς ἄνθρωπος. Ἀλλὰ γιὰ τοὺς ἐκλεκτοὺς θὰ λιγοστεύσουν οἱ ἡμέρες ἐκεῖνες».

Καὶ ἂν δὲν ὠλιγόστευεν ὁ ἀριθμὸς τῶν ἡμερῶν ἐκείνων, δὲν θὰ ἐσώζετο κανεὶς ἄνθρωπος. Ἀλλὰ διὰ τοὺς ἐκλεκτούς, διὰ τοὺς ὁποίους ὁ Θεὸς θὰ προνοήσῃ νὰ μὴ ταλαιπωρηθοῦν πολύ, θὰ ὀλιγοστεύσουν αἱ ἡμέραι ἐκεῖναι.

Καὶ ἐὰν δὲν ὠλιγόστευαν αἱ ἡμέραι ἐκεῖναι, δὲν θὰ ἐσώζετο κανένας ἄνθρωπος εἰς τὴν περιοχὴν ἐκείνην. Ἀλλὰ χάριν τῶν ἐκλεκτῶν θὰ περιορισθῇ ὁ ἀριθμὸς τῶν ἡμερῶν ἐκείνων τῆς τρομερᾶς θλίψεως.

«Τότε, ἐὰν κανεὶς σᾶς πῇ, “Νά, ἐδῶ εἶναι ὁ Χριστὸς (ὁ Μεσσίας)” ἢ “ἐκεῖ”, νὰ μὴ πιστεύσετε.

Τότε, ἐὰν σᾶς εἴπῃ κανείς· Νά, ἐδῶ εἶναι ὁ Χριστὸς ἢ ἐδῶ, μὴ πιστεύσητε.

Τότε ἐὰν κανεὶς σᾶς πῇ· Ἰδοὺ ὁ Χριστὸς εἶναι ἐδῶ ἢ ἐκεῖ, μὴ πιστεύσετε.

Διότι θὰ ἐμφανισθοῦν ψευδόχριστοι (ψευδομεσσίες) καὶ ψευδοπροφῆτες (ψευδοδιδάσκαλοι), καὶ θὰ κάνουν μεγάλα καὶ καταπληκτικὰ θαύματα, ὥστε νὰ πλανήσουν, ἂν θὰ εἶναι δυνατό, καὶ αὐτοὺς τοὺς ἐκλεκτούς.

Διότι θὰ ἀναφανοῦν ψευδομεσσίαι καὶ ψευδοπροφῆται καὶ θὰ δείξουν σημάδια μεγάλα καὶ ἔργα καταπληκτικά, ὥστε νὰ πλανήσουν, ἐὰν θὰ εἶναι δυνατόν, καὶ αὐτοὺς τοὺς ἐκλεκτούς.

Διότι θὰ ἀναφανοῦν ψευδόχριστοι καὶ ψευδοπροφῆται καὶ θὰ δώσουν μεγάλα σημεῖα καὶ θὰ κάμουν καταπληκτικὰ ἔργα, ὥστε νὰ πλανήσουν, ἐὰν εἶναι δυνατόν, καὶ αὐτοὺς ἀκόμη τοὺς ἐκλεκτούς.

Ἰδού, σᾶς τὰ προεῖπα.

Ἰδοὺ σᾶς τὰ προεῖπα, ὥστε νὰ μὴ χωρῇ δικαιολογία διὰ τὴν τυχὸν ἀποπλάνησίν σας.

Ἰδοὺ σᾶς τὰ προεῖπα, ὥστε νὰ λάβετε τὰ μέτρα σας.

Ἐὰν λοιπὸν σᾶς ποῦν. “Νά, εἶναι στὴν ἔρημο (ὁ Μεσσίας)”, νὰ μὴ βγῆτε (στὴν ἔρημο). “Νά, εἶναι στὰ ἰδιαίτερα δωμάτια”, νὰ μὴ πιστεύσετε.

Ἐὰν λοιπὸν σᾶς εἶπουν· Ἰδοὺ εἰς τὴν ἔρημον εἶναι ὁ Μεσσίας, μὴ βγῆτε εἰς συνάντησίν του. Ἐὰν πάλιν σᾶς εἶπουν, ἰδοὺ ὁ Χριστὸς εἶναι μέσα εἰς τὰ ἰδιαίτερα δωμάτια, μὴ πιστεύσητε.

Ἐὰν λοιπὸν σᾶς ποῦν· Ἰδοὺ εἰς τὴν ἔρημον εὑρίσκεται ὁ Χριστός, μὴ βγῆτε· ἢ ἐὰν σᾶς ποῦν ὅτι ὁ Χριστὸς εὑρίσκεται εἰς τὰ πλέον ἀπόμερα καὶ ἀσφαλῆ δωμάτια, μὴ πιστεύσετε.

Διότι, ὅπως ἡ ἀστραπὴ βγαίνει ἀπ’ τὴν ἀνατολὴ καὶ φαίνεται ὡς τὴ δύσι, ἔτσι θὰ εἶναι καὶ ἡ παρουσία τοῦ Υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου.

Διότι οὔτε κρυμμένος εἰς δωμάτια, οὔτε εἰς μέρος ἐρημικὸν θὰ παρουσιασθῇ ὁ Μεσσίας, ἀλλὰ καθὼς ἡ ἀστραπὴ βγαίνει ἀπὸ τὸ ἀνατολικὸν σημεῖον τοῦ ὁρίζοντος καὶ φαίνεται ἀμέσως ἕως τὸ ἀντίθετον δυτικὸν σημεῖον, ἔτσι θὰ γίνῃ καὶ ἡ παρουσία τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου. Θὰ γίνῃ ἀμέσως παντοῦ καὶ εἰς ὅλους αἰσθητή.

Διότι οὔτε εἰς τὴν ἔρημον οὔτε εἰς σπίτια θὰ παρουσιασθῇ ὁ Χριστός, ἀλλὰ ὅπως ἡ ἀστραπὴ βγαίνει ἀπὸ τὴν ἀνατολὴ καὶ ἀμέσως φαίνεται ἕως τὴν δύσιν, ἔτσι ἀμέσως αἰσθητὴ εἰς ὅλους θὰ γίνῃ καὶ ἡ ἔνδοξος παρουσία τοῦ Υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου.

Ὅπου δὲ θὰ εἶναι τὸ πτῶμα, ἐκεῖ θὰ μαζευθοῦν τὰ ὄρνεα».

Διότι ἐκεῖ ὅπου εἶναι τὸ νεκρὸν πτῶμα, ἐκεῖ θὰ μαζευθοῦν καὶ οἱ ἀετοὶ διὰ νὰ χορτασθοῦν ἀπὸ αὐτό. Μὲ ἄλλα λόγια. Ὅταν ἡ σαπίλα τοῦ κόσμου φθάσῃ εἰς τὸ ἀπροχώρητον, τότε θὰ ἔλθῃ ἄφευκτος καὶ εἰς ὅλους φανερὰ ἡ ἐξ οὐρανοῦ κρίσις καὶ τιμωρία.

Διότι ὅπου εἶναι τὸ πτῶμα, ἐκεῖ θὰ μαζευτοῦν ἀετοί· «ὅπου ὑπάρχει ἠθικὴ σαπίλα καὶ διαφθορά, ἐκεῖ μαζεύονται, διὰ νὰ δράσουν οἱ ἀπατεῶνες, οἱ κλέπται καὶ οἱ ἐγκληματίαι. Εἰς ἐποχὰς ἀποστασίας, παρουσιάζονται ψευδόχριστοι καὶ ψευδοπροφῆται).

«Μετὰ δὲ τὴ θλῖψι τῶν ἡμερῶν ἐκείνων, ἀμέσως ὁ ἥλιος θὰ σκοτισθῇ καὶ ἡ σελήνη θὰ παύσῃ νὰ φέγγῃ, καὶ τὰ ἄστρα θὰ πέσουν ἀπ’ τὸν οὐρανὸ καὶ τὰ συστήματα τῶν ἄστρων τοῦ οὐρανοῦ θὰ καταρρεύσουν.

Ἀμέσως δὲ ὕστερα ἀπὸ τὴν θλῖψιν καὶ τὰς δοκιμασίας τῶν ἡμερῶν ἐκείνων, ὅταν πλέον θὰ πλησιάζῃ ἡ συντέλεια τοῦ κόσμου, ὁ ἥλιος θὰ χάσῃ τὴν λάμψιν του καὶ θὰ σκοτισθῇ, καὶ ἡ σελήνη δὲν θὰ δώσῃ τὸ φῶς της καὶ τὰ ἄστρα θὰ πέσουν ἀπὸ τὸν οὐρανὸν καὶ ὅλος ὁ κόσμος θὰ γίνῃ καινούργιος, καὶ αἱ οὐράνιαι δυνάμεις τῶν ἀγγέλων, αἱ συγκρατοῦσαι ἤδη τὴν τάξιν τοῦ σύμπαντος, θὰ σαλευθοῦν καὶ θὰ μετακινηθοῦν καὶ ἀπὸ τὴν βαθεῖαν των συγκίνησιν δι’ ὅσα θὰ συμβαίνουν κατὰ τὴν δευτέραν παρουσίαν, ἀλλὰ καὶ διότι ἡ παροῦσα μορφὴ τοῦ κόσμου θὰ παρέλθῃ διὰ νὰ ἀνακαινισθῇ τὸ σύμπαν.

Ἀμέσως δέ, ἔπειτα ἀπὸ τὴν θλῖψιν τῶν ἡμερῶν ἐκείνων ὁ ἥλιος θὰ σκοτισθῇ καὶ τὸ γεγγάρι δὲν θὰ δώσῃ τὸ φῶς του καὶ τὰ ἄστρα θὰ πέσουν ἀπὸ τὸν οὐρανὸν καὶ αἱ οὐράνιαι δυνάμεις, αἱ συγκρατοῦσαι τὴν ἁρμονίαν τοῦ σύμπαντος, θὰ σαλευθοῦν.

Καὶ τότε θὰ φανῇ στὸν οὐρανὸ τὸ σημεῖο τοῦ Υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου, καὶ τότε θὰ θρηνήσουν ὅλες οἱ φυλὲς τῆς γῆς, καὶ θὰ ἰδοῦν τὸν Υἱὸ τοῦ ἀνθρώπου νὰ ἔρχεται πάνω στὰ σύννεφα τοῦ οὐρανοῦ μὲ δύναμι καὶ δόξα πολλή.

Καὶ τότε θὰ φανῇ εἰς τὸν οὐρανὸν τὸ σημεῖον, ποὺ θὰ προαναγγέλλῃ τὴν ἐντὸς ὀλίγου ἔλευσιν καὶ παρουσίαν τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου. Καὶ τότε θὰ θρηνήσουν ὅλαι αἱ φυλαὶ τῆς γῆς, ὅσαι δὲν ἐπίστευσαν καὶ θὰ ἴδουν τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου νὰ ἔρχεται καθισμένος εἰς τὰ σύννεφα τοῦ οὐρανοῦ μὲ δύναμιν καὶ συνοδείαν ἀγγέλων καὶ μὲ δόξαν πολλήν.

Καὶ τότε θὰ φανῇ εἰς τὸν οὐρανὸν τὸ σημεῖον τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου, καὶ τότε ὅλαι αἱ φυλαὶ τῆς γῆς, ποὺ δὲν ἐπίστευσαν, θὰ ὀδύρωνται σπαρακτικά, καὶ θὰ ἴδουν τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου νὰ ἔρχεται ἐπάνω εἰς τὰς νεφέλας τοῦ οὐρανοῦ μὲ δύναμιν μεγάλην καὶ δόξαν πολλήν.

Καὶ θ’ ἀποστείλῃ τοὺς ἀγγέλους του μὲ σάλπιγγα, ποὺ θὰ σαλπίζῃ δυνατά, καὶ θὰ συνάξουν τοὺς ἐκλεκτούς του ἀπὸ τὰ τέσσερα σημεῖα τοῦ ὁρίζοντος, ἀπὸ τὰ πέρατα τῆς οἰκουμένης».

Καὶ θὰ ἀποστείλῃ τοὺς ἀγγέλους του μὲ σάλπιγγα ποὺ θὰ σημαίνῃ δυνατὰ καὶ θὰ μαζεύσουν τοὺς ἐκλεκτούς του ἀπὸ τὰ τέσσαρα σημεῖα τοῦ ὁρίζοντος, ἀπὸ τὰ ὁποῖα πνέουν οἱ τέσσαρες ἄνεμοι, ἀπὸ τὴν μίαν ἄκρην τοῦ ὁρίζοντος ἕως τὴν ἄλλην ἄκρην.

Καὶ θὰ στείλῃ τοὺς ἀγγέλους του, οἱ ὁποῖοι μὲ φωνὴν μεγάλην, σὰν ἀπὸ ἰσχυρὰν σάλπιγγα, θὰ συγκεντρώσουν τοὺς ἐκλεκτούς του ἀπὸ τὰ τέσσαρα σημεῖα τοῦ ὁρίζοντος, ἀπὸ τὴν μίαν ἄκρην τοῦ οὐρανοῦ ἕως τὴν ἄλλην.

«Ἀπὸ δὲ τὴ συκιὰ διδαχθῆτε παραβολικά. Ὅταν πλέον ὁ κλάδος της γίνῃ ἁπαλὸς καὶ βγάζῃ τὰ φύλλα, γνωρίζετε, ὅτι τὸ θέρος εἶναι πλησίον.

Ἀπὸ δὲ τὴν συκιὰν μάθετε τὴν ὁμοιότητα· ὅταν πλέον ὁ κλάδος της γίνῃ ἁπαλὸς καὶ βγοῦν τὰ φύλλα, γνωρίζετε, ὅτι τὸ θέρος εἶναι πλησίον.

Ἀπὸ τὴν συκῆν δὲ μάθετε τὴν παρομοίωσιν· ὅταν πλέον ὁ κλάδος της γίνῃ μαλακὸς καὶ ἀναβλαστάνῃ τὰ φύλλα, γνωρίζετε ὅτι πλησιάζει τὸ θέρος.

Ἔτσι ἐπίσης σεῖς, ὅταν δῆτε ὅλα αὐτά (τὰ σημεῖα), νὰ ξέρετε, ὅτι κοντὰ εἶναι (τὸ τέλος), στὴν πόρτα.

Ἔτσι καὶ σεῖς· ὅταν ἴδητε νὰ συμβαίνουν ὅλα αὐτὰ τὰ σημεῖα, ποὺ σᾶς προεῖπα, νὰ γνωρίζετε, ὅτι πλησιάζει εἰς τὴν πόρταν, ἔφθασε καὶ θὰ ἐμφανισθῇ ἀμέσως ἡ κρίσις τοῦ Θεοῦ, ποὺ θὰ τιμωρήσῃ τὴν ἀπιστίαν τῶν Ἰουδαίων διὰ καταστροφῆς τῆς Ἱερουσαλήμ.

Ἔτσι καὶ σεῖς, ὅταν ἴδετε ὅλα αὐτά, μάθετε ὅτι ἔφθασε ὁ καιρὸς τῆς κρίσεως τοῦ Θεοῦ, ποὺ θὰ τιμωρήσῃ τοὺς Ἰουδαίους μὲ καταστροφήν.

Ἀληθινὰ σᾶς λέγω, δὲν θὰ παρέλθῃ αὐτὸ τὸ γένος (τὸ ἀνθρώπινο γένος), ἕως ὅτου γίνουν ὅλα αὐτά (ὅσα προεῖπα).

Ἀληθῶς σᾶς λέγω, δὲν θὰ περάσῃ ἢ γενεὰ αὐτὴ προτοῦ γίνουν ὅλα αὐτὰ καὶ προτοῦ πραγματοποιηθῇ καὶ ἡ καταστροφὴ τῆς Ἱερουσαλὴμ καὶ ὅσα περὶ πολέμων καὶ ψευδομεσσιῶν καὶ ψευδοπροφητῶν σᾶς προεῖπον.

Σᾶς διαβεβαιώνω, ὅτι δὲν θὰ περάσῃ ἡ γενεὰ αὐτή, ἕως ὅτου γίνουν ὅλα ὅσα σᾶς προεῖπα διὰ τὴν καταστροφὴν τῆς Ἱερουσαλήμ.

Ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ θὰ παρέλθουν, ἀλλὰ οἱ λόγοι μου δὲν θὰ παρέλθουν (ὁπωσδήποτε θὰ ἐκπληρωθοῦν)».

Ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ, ποῦ σᾶς φαίνονται τόσον μόνιμα καὶ στερεά, θὰ περάσουν καὶ θὰ ἐκλείψουν, οἱ λόγοι μου ὅμως δὲν θὰ περάσουν, ἀλλὰ θὰ ἐπαληθεύσουν ἐπακριβῶς.

Ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ θὰ παρέλθουν, οἱ λόγοι μου ὅμως δὲν θὰ παρέλθουν, ἀλλὰ θὰ πραγματοποιηθοῦν ἐξ ὁλοκλήρου.

«Γιὰ τὴν ἡμέρα δὲ ἐκείνη καὶ ὥρα (συγκεκριμένως καὶ ἀκριβῶς) κανεὶς δὲν γνωρίζει, οὔτε οἱ ἄγγελοι τῶν οὐρανῶν, παρὰ ὁ Πατέρας μου μόνος.

Διὰ τὴν ἡμέραν ὁμως ἐκείνην καὶ τὴν ὥραν, ποὺ θὰ λάβῃ χώραν ἡ δευτέρα παρουσία καὶ ἡ κρίσις, κανεὶς δὲν γνωρίζει πότε ἀκριβῶς θὰ εἶναι αὗται, οὔτε ἀκόμη οἱ οὐράνιοι ἄγγελοι, παρὰ μόνος ὁ Πατήρ μου.

Ὡς πρὸς δὲ τὴν ἡμέραν ἐκείνην καὶ τὴν ὥραν τῆς δευτέρας παρουσίας καὶ τῆς μεγάλης κρίσεως κανεὶς δὲν γνωρίζει τόποτε, οὔτε οἱ ἄγγελοι τῶν οὐρανῶν, εἰ μὴ μόνον ὁ Πατήρ.

Ὅπως δὲ ἦταν οἱ ἡμέρες τοῦ Νῶε, ἔτσι θὰ εἶναι καὶ ἡ παρουσία τοῦ Υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου.

Ναί· κανεὶς δὲν τὴν ξεύρει. Διότι, καθὼς ὑπῆρξαν αἱ ἡμέραι τοῦ Νῶε, ἔτσι θὰ εἶναι καὶ ἡ παρουσία τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου.

Ὁπως δὲ ὑπῆρξαν αἱ ἡμέραι τοῦ Νῶε, ἔτσι θὰ εἶναι καὶ ἡ παροσία τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου.

Ὅπως δηλαδὴ κατὰ τὶς ἡμέρες ἐκεῖνες, πρὶν ἀπὸ τὸν κατακλυσμό, ἔτρωγαν καὶ ἔπιναν, νυμφεύονταν καὶ νύμφευαν, μέχρι τὴν ἡμέρα, ποὺ μπῆκε ὁ Νῶε στὴν κιβωτό,

Καθὼς δηλαδὴ εἰς τὰς ἡμέρας, ποὺ προηγήθησαν τοῦ κατακλυσμοῦ, ἑξακολουθοῦσαν οἱ ἄνθρωποι νὰ τρώγουν καὶ νὰ πίνουν ἀσυλλόγιστα, νὰ νυμφεύωνται καὶ νὰ ὑπανδρεύουν τὰ παιδιά των, χωρὶς νὰ τοὺς ἔρχεται καμμία σκέψις μετανοίας διὰ τὸν ἁμαρτωλὸν βίον τους, μέχρις ἐκείνης τῆς ἡμέρας, ποὺ ἐμβῆκεν ὁ Νῶε εἰς τὴν κιβωτόν,

Διότι, ὅπως κατὰ τὰς ἡμέρας ποὺ προηγήθησαν ἀπὸ τὸν κατακλυσμὸν οἱ ἄνθρωποι ἔτρωγαν καὶ ἔπιναν ἀσυλλόγιστοι, ἐνυμφεύοντο καὶ ὑπάνδρευαν τὰ παιδιά των μέχρι τῆς ἡμέρας, ποὺ ἐμπῆκε Νῶε εἰς τὴν κιβωτόν,

καὶ δὲν κατάλαβαν, ἕως ὅτου ἦλθε ὁ κατακλυσμὸς καὶ τοὺς σάρωσε ὅλους, ἔτσι θὰ γίνη καὶ ἡ παρουσία τοῦ Υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου.

καὶ δὲν ἐκατάλαβαν, ἕως ὅτου ἦλθεν ὁ κατακλυσμὸς καὶ τοὺς συνεπῆρεν ὅλους, ἔτσι θὰ γίνῃ καὶ ἡ παρουσία τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου ἔξαφνα καὶ χωρὶς νὰ τὴν περιμένουν οἱ ἄνθρωποι τῆς ματαιότητος.

καὶ δὲν ἐκατάλαβαν, ἕως ὅτου ἦλθε ὁ κατακλυσμὸς καὶ τοὺς παρέσυρε ὅλους, ἔτσι ἔξαφνα καὶ ἀπροσδόκητα θὰ γίνῃ καὶ ἡ παρουσία τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου.

Τότε ἀπὸ τοὺς δύο ἄνδρες, ποὺ θὰ βρεθοῦν στὸν ἀγρό, ὁ ἕνας θὰ παραληφθῇ (γιὰ τὸν Παράδεισο) καὶ ὁ ἄλλος θὰ ἐγκαταλειφθῇ (γιὰ τὴν Κόλασι).

Ἡ στενή σας δὲ σχέσις καὶ συμβίωσις εἰς τὴν ζωὴν αὐτὴν δὲν θὰ ἐμποδίσῃ νὰ χωρισθῆτε καὶ νὰ ἔχετε διάφορον τύχην ὁ ἔνας ἀπὸ τὸν ἄλλον κατὰ τὴν δευτέραν παρουσίαν. Πράγματι τότε δύο θὰ εἶναι εἰς τὸν ἀγρόν. Ὁ ἔνας παραλαμβάνεται ἀπὸ τοὺς ἀγγέλους ἐν ἀσφαλείᾳ καὶ ὁ ἄλλος ἀφίνεται ἐκεῖ διὰ νὰ τιμωρηθῇ.

Τότε δύο θὰ εἶναι εἰς τὸν ἀγρόν, ὁ ἔνας, ὁ δίκαιος, παραλαμβάνεται ἀπὸ τοὺς ἀγγέλους εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ ὁ ἄλλος ἀφίνεται, διὰ νὰ τιμωρηθῇ.

Ἀπὸ δύο γυναῖκες, ποὺ θὰ ἀλέθουν στὸ μύλο, ἡ μία θὰ παραληφθῇ (γιὰ τὸν Παράδεισο) καὶ ἡ ἄλλη θὰ ἐγκαταλειφθῇ (γιὰ τὴν Κόλασι).

Δύο γυναῖκες θὰ ἀλέθουν εἰς τὸν αὐτὸν μύλον. Ἡ μία παραλαμβάνεται καὶ ἡ ἄλλη ἀφίνεται.

Δύο ἀλέθουν εἰς τὸν μύλον, ἡ μία παραλαμβάνεται καὶ ἡ ἄλλη ἀφίνεται.

Ἀγρυπνεῖτε λοιπόν, διότι δὲν ξέρετε ποιά ὥρα θὰ ἔλθῃ ὁ Κύριός σας.

Γρηγορεῖτε λοιπόν, διότι δὲν ξεύρετε ποίαν ὥραν ἔρχεται ὁ κύριος σας καὶ συνεπῶς πρέπει νὰ εἶσθε πάντοτε ἕτοιμοι.

Νὰ εἶσθε λοιπὸν ἄγρυπνοι καὶ προσεκτικοὶ καὶ πάντοτε ἕτοιμοι, διότι δὲν γνωρίζετε τὴν ὥρα κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἔρχεται.

Ἐκεῖνο δὲ νὰ ξέρετε, ὅτι, ἐὰν γνώριζε ὁ νοικοκύρης ποιά ὥρα τῆς νύκτας θὰ ἔλθῃ ὁ κλέπτης, θ’ ἀγρυπνοῦσε καὶ δὲν θ’ ἄφηνε νὰ τοῦ διαρρήξῃ τὸ σπίτι του.

Ἐκ πείρας δὲ γνωρίζετε καὶ ἐκεῖνο, ὅτι δηλαδή, ἐὰν ἐγνώριζεν ὁ οἰκοδεσπότης εἰς ποῖον τρίωρον τῆς νυκτὸς ἔρχεται ὁ κλέπτης, θὰ ἀγρυπνοῦσε καὶ δὲν θὰ ἄφινε νὰ τοῦ τρυπήσουν τὸ σπίτι του.

Γνωρίζετε δὲ ἀπὸ τὴν πεῖραν σας καὶ τοῦτο· ὅτι δηλαδή, ἐὰν ἤξευρε ὁ οἰκοδεσπότης, ποίαν ὥραν ἔρχεται ὁ κλέπτης, θὰ ἀγρυπνοῦσε καὶ δὲν θὰ ἄφινε νὰ διαρρήξουν τὸ σπίτι του.

Γι’ αὐτὸ καὶ σεῖς (ποὺ γνωρίζετε, ὅτι ὁ Κύριος ὁπωσδήποτε θὰ ἔλθῃ) νὰ ἑτοιμάζεσθε πάντοτε, διότι ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου θὰ ἔλθῃ τὴν ὥρα, ποὺ δὲν περιμένετε».

Διὰ τοῦτο καὶ σεῖς, ἀφοῦ δὲν ξεύρετε πότε θὰ ἔλθῃ ὁ Κύριος, πρέπει νὰ ἑτοιμάζεσθε διαρκῶς, διότι ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου, ὁ Θεάνθρωπος Κύριος, ἔρχεται δι’ ἕνα ἕκαστον ἀπὸ σᾶς διὰ τοῦ θανάτου καὶ δι’ ὅλους μαζὶ κατὰ τὴν δευτέραν παρουσίαν εἰς ὤραν, ποὺ δὲν περιμένετε.

Διὰ τοῦτο καὶ σεῖς πρέπει νὰ γίνεσθε πάντοτε ἕτοιμοι, διότι εἰς ὥραν ποὺ δὲν φαντάζεσθε ἔρχεται ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου.

«Ποιός ἄραγε εἶναι ὁ ἔμπιστος καὶ συνετὸς δοῦλος, τὸν ὁποῖον ὁ κύριός του ἔκανε προϊστάμενο τῶν ἄλλων δούλων του, γιὰ νὰ τοὺς δίνῃ τὴν τροφὴ στὴν ὥρα της;

Ποῖος ἆρά γε νὰ εἶναι ὁ ἔμπιστος δοῦλος καὶ ὁ μυαλωμένος, εἰς τὸν ὁποῖον ὁ κύριος τοῦ ἔδωκεν εἰδικὴν (ἐν τῇ θρησκευτικῇ κοινωνίᾳ του) ἐξουσίαν καὶ τὸν ἐγκατέστησε διὰ νὰ φροντίζῃ διὰ τοὺς ἄλλους δούλους καὶ διὰ νὰ δίνῃ εἰς αὐτοὺς τὴν ἀνάλογον τροφὴν εἰς τὸν κατάλληλον χρόνον;

Ποιὸς τάχα εἶναι ὁ πιστὸς δοῦλος καὶ συνετός, τὸν ὁποῖον ὁ κύριός του ἐγκατέστησε μὲ ἐξουσίαν νὰ φροντίζῃ διὰ τοὺς ἄλλους δούλους καὶ νὰ δίδῃ εἰς αὐτοὺς τὴν τροφήν των εἰς τὸν κατάλληλον καιρόν;

Εὐτυχὴς ὁ δοῦλος ἐκεῖνος, τὸν ὁποῖο, ὅταν ἔλθῃ ὁ κύριός του, θὰ βρῇ νὰ ἐκτελῇ τὴν ἐντολή του.

Μακάριος θὰ εἶναι ὁ δοῦλος ἐκεῖνος, τὸν ὁποῖον, ὅταν ἔλθῃ ὁ κύριος του, θὰ εὕρῃ νὰ κάνῃ καὶ νὰ συμπεριφέρεται ἔτσι, φρόνιμα δηλαδὴ καὶ πιστά.

Μακάριος θὰ εἶναι ὁ δοῦλος ἐκεῖνος, τὸν ὁποῖον ὁ κύριος του, ὅταν ἔλθῃ, θὰ τὸν εὕρῃ νὰ πράττῃ ἔτσι, πιστὰ καὶ φρόνιμα, μὲ συναίσθησιν τῆς εὐθύνης του.

Ἀληθινὰ σᾶς λέγω, ὅτι θὰ τὸν βάλῃ ὑπεύθυνο σ’ ὅλα τὰ ὑπάρχοντά του».

Ἀληθινὰ σᾶς λέγω, ὅτι θὰ τὸν ἐγκαταστήσῃ ἐπιστάτην καὶ διαχειριστὴν εἰς ὅλα τὰ ὑπάρχοντά του.

Ἀληθινὰ σᾶς λέγω, ὅτι θὰ τὸν ἐγκαταστήσῃ διαχειριστὴν καὶ οἰκονόμον εἰς ὅλην του τὴν περιουσίαν.

«Ἐὰν ἀντιθέτως ἐκεῖνος ὁ δοῦλος, ὁ ὁποῖος εἶναι κακός, εἰπῇ μέσα του, “Θὰ ἀργήσῃ ὁ κύριός μου νὰ ἔλθῃ”,

Ἐὰν ὅμως εἴπῃ ἀπὸ μέσα του ὁ κακὸς ἐκεῖνος δοῦλος· Ἀργεῖ νὰ ἔλθῃ ὁ κύριός μου,

Ἐὰν ὅμως ὁ κακὸς ἐκεῖνος δοῦλος σκεφθῇ καὶ εἴπῃ ἀπὸ μέσα του, ἀργεῖ νὰ ἔλθῃ ὁ κύριός μου,

καὶ ἀρχίσῃ νὰ κτυπάῃ τοὺς συνδούλους του, νὰ τρώγῃ δὲ καὶ νὰ πίνῃ μαζὶ μὲ τοὺς μεθύσους,

καὶ ἀρχίσῃ νὰ χρησιμοποιῆ ἐγωϊστικῶς τὴν ἐξουσίαν του καὶ νὰ κτυπᾷ τοὺς συνδούλους του, νὰ τρώγῃ δὲ καὶ νὰ πίνῃ μὲ ἐκείνους ποὺ μεθοῦν, ζητῶν μὲ κάθε τρόπον νὰ εὐχαριστήσῃ τὸν ἑαυτόν του,

καὶ ἀρχίσει νὰ δέρνῃ τοὺς συνδούλους του καὶ νὰ τρώγῃ καὶ νὰ πίνῃ μὲ τοὺς μεθύσους,

θὰ ἔλθῃ ὁ κύριος τοῦ δούλου ἐκείνου σὲ ἡμέρα, ποὺ δὲν περιμένει, καὶ σὲ ὥρα, ποὺ δὲν γνωρίζει,

θὰ ἔλθῃ ὁ κύριος τοῦ δούλου ἐκείνου εἰς ἡμέραν, ποὺ δὲν περιμένει ἐκεῖνος, καὶ εἰς ὤραν ποὺ δὲν ξεύρει.

θὰ ἔλθῃ ὁ κύριος τοῦ δούλου ἐκείνου εἰς ἡμέραν ποὺ δὲν περιμένει καὶ εἰς ὥραν ποὺ δὲν γνωρίζει.

καὶ θὰ τὸν σχίσῃ στὰ δύο, καὶ θὰ τὸν ρίξῃ στὸν τόπο τῆς τιμωρίας τῶν ὑποκριτῶν. Ἐκεῖ θὰ κλαίῃ καὶ θὰ τρίζῃ τὰ δόντια (ἀπὸ τὸν πόνο)».

Καὶ θὰ τὸν τεμαχίσῃ εἰς τὰ δύο καί, ἀφοῦ πάρῃ τὴν ψυχήν του μὲ αἰφνίδιον θάνατον, θὰ ὁρίσῃ τὴν θέσιν του μαζὶ μὲ τοὺς ὑποκριτάς. Ἐκεῖ θὰ εἶναι ὁ κλαυθμὸς καὶ τὸ τρίξιμο τῶν δοντιῶν.

Καὶ θὰ τὸν σχίσῃ εἰς τὰ δύο καὶ θὰ τὸν βάλῃ μαζῆ μὲ τοὺς ὑποκριτάς· ἐκεῖ θὰ εἶναι ὁ κλαυθμὸς καὶ ὁ τριγμὸς τῶν ὀδόντων.