Κατὰ Ματθαίον 4

Τότε ὁ Ἰησοῦς ὡδηγήθηκε στὴν ἔρημο ἀπὸ τὸ Πνεῦμα, γιὰ νὰ δεχθῇ πειρασμοὺς ἀπὸ τὸ Διάβολο.

Τότε ὁ Ἰησοῦς ὡδηγήθη ἀπὸ ἐσωτερικὴν παρακίνησιν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος εἰς τὴν ἔρημον, διὰ να πειρασθῇ ὑπὸ τοῦ διαβόλου καὶ ἀγωνισθῇ νικηφόρως κατ’ αὐτοῦ.

Τότε ὁ Ἰησοῦς ὠδηγήθη ἀπὸ τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον εἰς κάποιο ὑψηλότερον μέρος τῆς ἐρήμου, διὰ νὰ πειρασθῇ ὡς ἄνθρωπος ἀπὸ τὸν διάβολον (καὶ νικήσῃ ἐξ ὁλοκλήρου αὐτόν).

Καί, ἀφοῦ νήστευσε σαράντα ἡμέρες καὶ σαράντα νύχτες, ὕστερα πείνασε.

Καὶ ἀφοῦ ἐνήστευσεν ἐπὶ τεσσαράκοντα ἡμέρας καὶ νύκτας συνεχῶς, χωρὶς να φάγῃ τίποτε κατὰ τὴν περίοδον αὐτήν, ὕστερον ἐπείνασε.

Καὶ ἀφοῦ ἐνήστευσε κατὰ συνέχειαν τεσσαράκοντα ἡμέρας καὶ νύκτας, ὕστερα (καὶ ὡς ἄνθρωπος ποὺ ἦτο) ἐπείνασε.

Τότε τὸν πλησίασε ὁ πειράζων (ὁ Διάβολος) καὶ εἶπε· «Ἐὰν εἶσαι Υἱὸς τοῦ Θεοῦ, δῶσε διαταγὴ νὰ γίνουν αὐτοὶ οἱ λίθοι ἄρτοι».

Καὶ τότε τὸν ἐπλησίασεν αὐτός, ποὺ ἔργον ἔχει να πειράζει καὶ νὰ ὠθῇ τὸν ἄνθρωπον εἰς τὴν ἁμαρτίαν, καὶ τοῦ εἶπεν· Ἐὰν εἶσαι υἱὸς τοῦ Θεοῦ, ὅπως ἐμαρτύρησεν ἡ φωνή, ποὺ ἠκούσθη εἰς τὸν Ἰορδάνην, δεῖξε το μὲ θαῦμα. Εἰπὲ οἱ λίθοι αὐτοὶ να γίνουν ἄρτοι.

Τότε ὁ διάβολος, ποὺ ἔχει ὡς ἔργον τὸ νὰ πειράζῃ τοὺς ἀνθρώπους, τὸν ἐπλησίασεν ὑπούλως καὶ τοῦ εἶπεν· «ἐὰν εἶσαι Υἱὸς τοῦ Θεοῦ (ὅπως εἶπεν ἡ φωνή που ἠκούσθη ἀπὸ τὸν οὐρανὸν εἰς τὸν Ἰορδάνην) θαυματούργησε, πὲς νὰ γίνουν αὐτοὶ οἱ λίθοι ἄρτοι, διὰ νὰ φάγῃς».

Αὐτὸς δὲ ἀποκρίθηκε καὶ εἶπε· «Εἶναι γραμμένο, ὅτι ὁ ἄνθρωπος δὲν ζῇ μὲ ἄρτο μόνο, ἀλλὰ μὲ κάθε λόγο, ποὺ βγαίνει ἀπὸ τὸ στόμα τοῦ Θεοῦ».

Ὁ δὲ Ἰησοῦς ἀπεκρίθη καὶ εἶπεν· Εἶναι γραμμένον εἰς τὸ Δευτερονόμιον: δὲν θὰ διατηρηθῇ εἰς τὴν ζωὴν ὁ ἄνθρωπος διὰ μόνου τοῦ ἄρτου, ἄλλα μὲ κάθε προσταγήν, ποὺ θὰ ἐξέλθῃ ἀπὸ τὸ στόμα τοῦ Θεοῦ. Ὅταν τὸ εἶπη ὁ Θεός, καὶ χωρὶς τροφὴν ἀκόμη θὰ ζήσῃ ὁ ἄνθρωπος.

Ὁ δὲ Ἰησοῦς ἀπάντησεν· «εἶναι γραμμένον εἰς τὴν Παλαιὰν Διαθήκην· Ὁ ἄνθρωπος δὲν θὰ ζῇ με ἄρτον μόνον, ἀλλὰ καὶ με κάθε λόγον ποὺ βγαίνει ἀπὸ τὸ στόμα τοῦ Θεοῦ». (Ὅταν δὲ ὁ Θεὸς τὸ εἴπῃ, ζῇ ὁ ἄνθρωπος καὶ χωρὶς τροφήν).

Τότε ὁ Διάβολος τὸν παίρνει καὶ τὸν φέρνει στὴν ἁγία πόλι, καὶ τὸν στήνει στὸ ἄκρο τῆς στέγης τοῦ ναοῦ

Τότε ὁ διάβολος τὸν παρέλαβε καὶ σηκωμένον διὰ μέσου τοῦ ἀέρος τὸν ἔφερεν εἰς τὴν ἁγίαν πόλιν Ἱερουσαλὴμ καὶ τὸν ἔστησεν ὄρθιον εἰς τὴν κορνίζαν τῆς στέγης τοῦ ναοῦ, ποὺ ἦτο τόσον ὑψηλά, ὥστε ἐζαλίζετο κανείς, ἐὰν ἀπ’ ἐκεῖ ἔβλεπε πρὸς τὰ κάτω,

Τότε παραλαμβάνει αὐτὸν ὁ διάβολος καὶ διὰ τοῦ ἀέρος τὸν φέρνει εἰς τὴν ἁγίαν πόλιν, τὴν Ἱερουσαλήμ, καὶ τὸν τοποθετεῖ εἰς τὸ ἄκρο τῆς στέγης τοῦ ναοῦ τοῦ Σολομῶντος.

καὶ τοῦ λέγει· «Ἐὰν εἶσαι Υἱὸς τοῦ Θεοῦ, ρίξε τὸν ἑαυτό σου κάτω, διότι εἶναι γραμμένο, ὅτι θὰ δώσῃ ἐντολὴ στοὺς ἀγγέλους του γιὰ σένα καὶ θὰ σὲ πιάσουν στὰ χέρια, γιὰ νὰ μὴ κτυπήσῃς τὸ πόδι σου σὲ πέτρα».

καὶ λέγει εἰς αὐτόν· Ἐὰν εἶσαι υἱὸς τοῦ Θεοῦ, ρῖψε τὸν ἑαυτόν σου κάτω, διὰ νὰ δειχθῇ φανερὰ εἰς ὅλους ἡ πρὸς σὲ ἀγάπη καὶ προστασία τοῦ Πατρός σου. Διότι ἔχει γραφῆ εἰς τοὺς Ψαλμούς, ὅτι ὁ Θεὸς θὰ δώσῃ ἐντολὴν διὰ σὲ εἰς τοὺς ἀγγέλους του καὶ αὐτοὶ θὰ σὲ σηκώσουν εἰς τὰς χεῖρας, διὰ νὰ μὴ κτυπήσῃς εἰς λίθον τὸν πόδα σου, καὶ νὰ μὴ σοῦ συμβῇ ἡ παραμικρὰ βλάβη.

Καὶ λέγει πρὸς αὐτόν· «ἐὰν εἶσαι Υἱὸς τοῦ Θεοῦ, ρίξε τὸν ἑαυτόν σου κάτω· διότι εἶναι γραμμένον, ὅτι ὁ Θεὸς θὰ δώσῃ ἐντολὴν εἰς τοὺς ἀγγέλους πρὸς χάριν σου καὶ αὐτοὶ θά σὲ σηκώσουν εἰς τὰ χέρια των ἀμέσως με προσοχήν, μήπως τυχὸν καὶ κτυπήσῃ τὸ πόδι σου πρὸς κάποιον λίθον. (Τὰ δὲ πλήθη, ποὺ εἶναι συγκετρωμένα εἰς τὰς αὐλὰς τοῦ ναοῦ, θὰ ἴδουν τὸ θαῦμα καὶ θὰ πιστεύσουν)».

Τοῦ εἶπε ὁ Ἰησοῦς· «Πάλι εἶναι γραμμένο, Νὰ μὴ προκαλέσῃς τὸν Κύριο τὸ Θεό σου».

Εἶπεν ες αὐτὸν ὁ Ἰησοῦς· Ναί· ἀλλ’ ἔχει γραφῆ πάλιν· Δὲν θὰ ἐκθέσῃς εἰς κίνδυνον τὸν ἑαυτόν σου διὰ νὰ δοκιμάσῃς καὶ βεβαιωθῇς διὰ τῶν πραγμάτων, ἐὰν Κύριος ὁ Θεός σου θὰ σὲ προστατεύσῃ.

Ἀπάντησεν εἰς αὐτὸν ὁ Ἰησοῦς· «εἶναι ἐπίσης γραμμένον· Δὲν θὰ ἐκθέσης τὸν ἑαυτόν σου εἰς κίνδυνον, διὰ νὰ δικιμάσῃς τὸν Θεόν» (καὶ νὰ πεισθῇς τάχα με χειροπιαστὰ γεγονότα, ὅτι πράγματι σε ἀγαπᾷ καὶ σὲ προστατεύει).

Πάλι ὁ Διάβολος τὸν παίρνει καὶ τὸν φέρνει σ’ ἕνα πολὺ ψηλὸ βουνό, καὶ τοῦ δείχνει ὅλα τὰ βασίλεια τοῦ κόσμου καὶ τὰ μεγαλεῖα τους

Πάλιν παρέλαβεν αὐτὸν ὁ διάβολος καὶ τὸν μετέφερεν εἰς ὄρος πολὺ ὑψηλὸν καὶ δεικνύει εἰς αὐτὸν σὰν εἰς πανόραμα ὅλα τὰ βασίλεια τοῦ τότε κόσμου καὶ τὰ πλούτη καὶ τὴν μεγαλοπρέπειαν τῶν πόλεών των καὶ τὸ πλῆθος τῶν κατοίκων των καὶ ὅλην τὴν δόξαν των.

Πάλιν παραλαμβάνει αὐτὸν ὁ διάβολος καὶ διὰ τοῦ ἀέρος τὸν μεταφέρει εἰς ἕνα πανύψηλον ὄρος καὶ ἀπὸ ἐκεῖ τοῦ δικνύει πανοραματικῶς ὅλα τὰ βασίλεια τοῦ κόσμου, τὰ πλούτη, τὰ μεγαλεῖα καὶ τὴν ἄλλην δόξαν των.

καὶ τοῦ λέγει· «Ὅλα αὐτὰ θὰ σοῦ τὰ δώσω, ἐὰν πέσῃς καὶ μὲ προσκυνήσῃς».

Καὶ εἶπεν εἰς αὐτόν· Ὡς ἄρχων καὶ κυρίαρχος το κόσμου τούτου θὰ σοῦ δώσω ὅλα αὐτὰ ποὺ βλέπεις, ἐὰν πέσῃς κατὰ γῆς καὶ μὲ προσκυνήσῃς ἀναγνωρίζων με ὡς κύριον σου.

Καὶ τοῦ λέγει· «ὅλα αὐτὰ εἶναι ἰδικά μου καὶ θὰ σοῦ τὰ δώσω, ἐάν μὲ ἀναγνωρίσῃς ὡς κύριόν σου καὶ πέσῃς κατὰ γῆς καὶ μὲ προσκυνήσῃς».

Τότε τοῦ λέγει ὁ Ἰησοῦς· «Ἐξαφανίσου ἀπὸ μπροστά μου, Σατανᾶ! Διότι εἶναι γραμμένο, Τὸν Κύριο τὸν Θεό σου νὰ προσκυνῇς καὶ αὐτὸν μόνο νὰ λατρεύῃς».

Τότε εἶπεν εἰς αὐτὸν ὁ Ἰησοῦς· Φύγε, σατανᾶ. Διότι ἔχει γραφῆ· Κύριον τὸν Θεόν σου θὰ προσκυνήσῃς καὶ αὐτὸν μόνον θὰ λατρεύσῃς.

Τότε λέγει μὲ ἀγανάκτησιν ὁ Ἰησοῦς· «φύγε ἀμέσως ἀπὸ ἐμπρός μου, σατανᾶ. Διότι ἔχει γραφῆ· Κύριον τὸν Θεόν σου θὰ προσκυνήσῃς καὶ αὐτὸν μόνον θὰ λατρεύσῃς».

Τότε ὁ Διάβολος τὸν ἄφησε, καὶ ἰδοὺ ἄγγελοι προσῆλθαν καὶ τὸν διακονοῦσαν.

Τότε ἀφῆκεν αὐτὸν ἀνενόχλητον ὁ διάβολος. Καὶ ἰδοὺ ἄγγελοι ἦλθον πλησίον τοῦ Ἰησοῦ καὶ τὸν ὑπηρέτουν παρέχοντες εἰς αὐτὸν τὰς διακονίας καὶ ἐκδουλεύσεις των.

Τότε ὁ διάβολος (ἔπειτα ἀπὸ τὴν τριπλῆν του ἧτταν) ἀφῆκεν τὸν Ἰησοῦν· καὶ ἰδοὺ ἄγγελοι τοῦ Θεοῦ ἦλθαν πλησίον τοῦ Ἰησοῦ καὶ τὸν ὑπηρετοῦσαν ὡς νικητήν.

Ὅταν δὲ ἄκουσε ὁ Ἰησοῦς, ὅτι ὁ Ἰωάννης φυλακίσθηκε, ἀναχώρησε γιὰ τὴ Γαλιλαία.

Ὅταν δὲ ἤκουσεν ὁ Ἰησοῦς, ὅτι ὁ Ἰωάννης παρεδόθη ὑπὸ τοῦ βασιλέως Ἀντίπα εἰς φυλακήν, ἀνεχώρησεν εἰς τὴν Γαλιλαίαν.

Ὅταν δὲ ὁ Ἰησοῦς ἤκουσεν ὅτι ὁ Ἰωάννης συνελήφθη κατὰ διαταγὴν τοῦ Ἡρῴδου Ἀντίπα καὶ ἐρρίφθη στὴν φυλακήν, ἀνεχώρησεν ἀπὸ τὴν Ἰουδαίαν διὰ τὴν Γαλιλαίαν.

Καὶ ἀφοῦ ἄφησε τὴ Ναζαρέτ, πῆγε καὶ κατοίκησε στὴν Καπερναούμ, ποὺ ἦταν κοντὰ στὴ λίμνη, στὰ σύνορα τῶν φυλῶν Ζαβουλὼν καὶ Νεφθαλείμ,

Καὶ ἀφοῦ ἀφῆκε τὴν Ναζαρέτ, ἦλθε καὶ κατοίκησεν εἰς τὴν Καπερναούμ, ἡ ὁποία ἦτο κτισμένη πλησίον τῆς λίμνης, εἰς τὰ σύνορα τῶν φυλῶν Ζαβουλὼν καὶ Νεφθαλείμ,

Καὶ ἀφοῦ ἐγκατέλειψε τὴν Ναζαρέτ, ἦλθεν καὶ ἐγκατεστάθη εἰς τὴν Καπερναούμ, ἡ ὁποία ἦτο κτισμένη εἰς τὴν παραλίαν τῆς Γεννησαρέτ, εἰς τὰ ὅρια τῶν φυλῶν Ζαβουλὼν καὶ Νεφθαλείμ.

καὶ ἔτσι ἐκπληρώθηκε ὁ λόγος τοῦ Ἡσαΐα τοῦ προφήτου, ὁ ὁποῖος λέγει·

διὰ νὰ ἐπαληθεύσῃ καὶ πραγματοποιηθῇ ἐκεῖνο, ποὺ εἶπεν ὁ Θεὸς διὰ μέσου τοῦ προφήτου Ἡσαΐου, ὁ ὁποῖος λέγει·

Καὶ ἐξεπληρώθη ἔτσι αὐτό, ποὺ εἶχε προείπει ὁ προφήτης Ἡσαΐας λέγων·

Ἡ χώρα τῆς φυλῆς Ζαβουλὼν καὶ ἡ χώρα τῆς φυλῆς Νεφθαλείμ, ποὺ ἐκτείνεται κοντὰ στὴ λίμνη, πέρα ἀπὸ τὸν Ἰορδάνη, ἡ Γαλιλαία τῶν ἐθνικῶν (τῶν εἰδωλολατρῶν).

Ἡ χώρα τῆς φυλῆς Ζαβουλὼν καὶ ἡ χώρα τῆς φυλῆς Νεφθαλείμ, ποὺ ἐκτείνεται πλησίον τῆς θαλάσσης καὶ πέραν ἀπὸ τὸν Ἰορδάνην, πρὸς ἀνατολὰς αὐτοῦ, ἡ Γαλιλαία, εἰς τὴν ὁποίαν κατοικοῦν πολλοὶ ἐθνικοί,

«Ἡ περιοχὴ τῆς φυλῆς Ζαβουλὼν καὶ ἡ περιοχὴ τῆς φυλῆς Νεφθαλείμ, ποὺ ἐκτείνεται πλησίον τῆς θαλάσσης τῆς Γεννησαρὲτ καὶ πρὸς ἀνατολὰς τοῦ Ἰορδάνου, ἡ Γαλιλαία ἡ γεμάτη ἀπὸ ἐθνικούς,

ὁ λαὸς ὁ καθηλωμένος στὸ σκοτάδι εἶδε ἥλιο μεγάλο, ναί, στοὺς καθηλωμένους στὴ χώρα μὲ τὸ βαθὺ σκοτάδι τοῦ θανάτου, σ’ αὐτοὺς ἥλιος ἀνέτειλε.

ὁ λαός, ποὺ κάθηται ὡσὰν κρατημένος καὶ ἀκίνητος εἰς τὸ πνευματικὸν σκότος τῆς εἰδωλολατρικῆς πλάνης καὶ τῆς ἀσεβείας, εἶδε φῶς πνευματικὸν μέγα, τὸν Χριστόν, καὶ εἰς ἐκεῖνους, ποὺ κάθηνται εἰς τὴν χώραν, τὴν ὁποίαν σκιάζει τὸ πυκνότατον σκότος τῆς ἁμαρτίας καὶ τοῦ θανάτου, ἔλαμψεν ἐξ οὐρανοῦ φῶς εἰς αὐτούς.

ὁ λαός ποὺ κάθεται εἰς τὸ σκοτάδι τῆς θρησκευτικῆς ἀγνοίας καὶ πλάνης, εἶδε πνευματικὸν φῶς μέγα, τὸν Χριστόν, καὶ εἰς αὐτούς ποὺ κάθονται δοῦλοι ψυχικῶς εἰς τὴν χώραν, ποὺ τὴν σκαπάζει καταθλιπτικὸν τὸ πυκνότατον σκοτάδι τῆς ἁμαρτίας καὶ τοῦ θανάτου, ἀνέτειλε καὶ ἔλαμψε φῶς ἀπὸ τὸν οὐρανόν».

Ἀπὸ τότε ἄρχισε ὁ Ἰησοῦς νὰ κηρύττῃ καὶ νὰ λέγῃ· «Μετανοεῖτε, διότι ἔφθασε ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν».

Ἀπὸ τότε ἤρχισεν ὁ Ἰησοῦς νὰ κηρύττῃ συστηματικῶς καὶ νὰ λέγῃ· Μετανοεῖτε, διότι ἐπλησίασαν αἱ ἡμέραι κατὰ τὰς ὁποίας ὁ Μεσσίας μὲ τὴν νέαν, πνευματικήν, ἁγίαν καὶ οὐράνιον ζωήν, ἡ ὁποία θὰ μεταδίδεται ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ του, θὰ ἐγκαθιδρύσῃ καὶ ἐπὶ τῆς γῆς τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν.

Ἀπὸ τότε πλέον ἤρχισεν ὁ Ἰησοῦς νὰ κηρύττῃ δημοσίᾳ καὶ νὰ λέγῃ· «μετανοεῖτε, διότι ἔχει πλησιάσει πλέον ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν, ἡ πνευματικὴ καὶ ἁγία ζωὴ τῆς λυτρώσεως καὶ τῆς μακαριότητος».

Καὶ περιπατώντας κοντὰ στὴ λίμνη τῆς Γαλιλαίας εἶδε δύο ἀδελφούς, τὸ Σίμωνα ποὺ λέγεται Πέτρος καὶ τὸν Ἀνδρέα τὸν ἀδελφό του, νὰ ρίχνουν δίχτυα στὴ λίμνη, διότι ἦταν ἁλιεῖς (ψαρᾶδες).

Ἐνῷ δὲ ἐπεριπάτει πλησίον τῆς θαλάσσης τῆς Γαλιλαίας, εἶδε δύο ἀδελφούς, τὸν Σίμωνα, ποὺ μὲ τὸ ὄνομα, τὸ ὁποῖον τοῦ ἔδωκεν ὁ Κύριος, λέγεται Πέτρος, καὶ τὸν Ἀνδρέαν τὸν ἀδελφόν του, οἱ ὁποῖοι ἔρριπταν δίκτυον εἱς τὴν θάλασσαν, διότι ἦσαν ψαράδες.

Ἐνῶ δὲ περιπατοῦσε εἰς τὴν παραλίαν τῆς θαλάσσης τῆς Γαλιλαίας, εἶδε δύο ἀδελφούς, τὸν Σίμωνα, τὸν ὁποῖον ἀργότερα ὁ ἴδιος ὁ Χριστὸς ὠνόμασε Πέτρον, καὶ τὸν Ἀνδρέαν τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ, οἱ ὁποῖοι ἔριπταν τὸ δίκτυον εἰς τὴν θάλασσαν, διότι ἦσαν ψαράδες·

Καὶ λέγει σ’ αὐτούς: «Ἀκολουθῆστε με καὶ θὰ σᾶς κάνω ἁλιεῖς ἀνθρώπων».

Καὶ λέγει εἰς αὐτούς· Ἀκολουθήσατέ με καὶ θὰ σᾶς κάμω ἱκανοὺς νὰ ψαρεύετε ἀντὶ ψαριῶν ἀνθρώπους, τοὺς ὁποίους μὲ τὸ δίκτυον τοῦ κηρύγματος θὰ ἑλκύετε εἰς τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν.

καὶ λέγει εἰς αὐτούς· «ἀκολουθήσατέ με καὶ ἐγὼ θὰ σᾶς κάμω ἱκανοὺς νὰ ψαρεύετε καὶ νὰ προσελκύετε ἀνθρώπους εἰς τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν με τὸ δίκτυον τοῦ κυρήγματος».

Αὐτοὶ δὲ ἀμέσως ἄφησαν τὰ δίχτυα καὶ τὸν ἀκολούθησαν.

Αὐτοὶ δὲ ἀμέσως ἄφησαν τὰ δίκτυα καὶ τὸν ἠκολούθησαν.

Αὐτοὶ ἀμέσως ἐγκατέλειψαν τὰ δίκτυα καὶ τὸν ἠκολούθησαν.

Καὶ ὅταν προχώρησε ἀπ’ ἐκεῖ, εἶδε ἄλλους δύο ἀδελφούς, τὸν Ἰάκωβο τὸν υἱὸ τοῦ Ζεβεδαίου καὶ τὸν Ἰωάννη τὸν ἀδελφό του, μέσα στὸ πλοῖο, μαζὶ μὲ τὸ Ζεβεδαῖο τὸν πατέρα τους, νὰ τακτοποιοῦν τὰ δίκτυά τους, καὶ τοὺς κάλεσε.

Καὶ ἀφοῦ ἐπροχώρησεν ἀπ’ ἐκεῖ, εἶδεν ἄλλους δύο ἀδελφούς, τὸν Ἰάκωβον τὸν υἱὸν τοῦ Ζεβεδαίου καὶ τὸν Ἰωάννην τὸν ἀδελφόν του, νὰ ἑτοιμάζουν τὰ δίκτυά τους μέσα εἰς τὸ πλοῖον μαζὶ μὲ τὸν πατέρα τους Ζεβεδαῖον. Καὶ τοὺς ἐκάλεσεν.

Καὶ προχωρήσας ἀπὸ ἐκεῖ εἶδε δύο ἄλλους ἀδελφούς, τὸν Ἰάκωβον τὸν υἱὸν τοῦ Ζεβεδαίου καὶ τὸν Ἰωάννην τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ νὰ ἑτοιμάζουν μαζῆ μὲ τὸν πατέρα των τὸν Ζεβεδαῖον τὰ δίκτυά των μέσα εἰς τὸ πλοῖον· καὶ τοὺς ἐκάλεσεν.

Καὶ αὐτοὶ ἀμέσως ἄφησαν τὸ πλοῖο καὶ τὸν πατέρα τους καὶ τὸν ἀκολούθησαν.

Αὐτοὶ δὲ παρευθὺς ἄφησαν τὸ πλοῖον καὶ τὸν πατέρα τους καὶ τὸν ἠκολούθησαν.

Αὐτοὶ δέ, χωρὶς ἀναβολήν, ἄφησαν τὸ πλοῖον καὶ τὸν πατέρα των καὶ τὸν ἠκολούθησαν.

Καὶ περιώδευε σ’ ὅλη τὴ Γαλιλαία ὁ Ἰησοῦς διδάσκοντας στὶς συναγωγές τους καὶ κηρύττοντας τὸ εὐαγγέλιο τῆς βασιλείας καὶ θεραπεύοντας κάθε ἀσθένεια καὶ κάθε ἀρρώστεια στὸ λαό.

Καὶ περιώδευεν ὅλην τὴν Γαλιλαίαν ὁ Ἰησοῦς διδάσκων εἰς τὰς συναγωγάς των, ὅπου κάθε Σάββατον ἐμαζεύοντο οἱ Ἑβραῖοι, διὰ νὰ ἀκούσουν τὴν ἀνάγνωσιν τῆς Ἁγίας Γραφῆς καὶ νὰ προσευχηθοῦν. Καὶ ἐκεῖ ἐκήρυττε τὸ χαρμόσυνον ἄγγελμα, ὅτι ἐπλησίαζεν ὁ χρόνος τῆς πνευματικῆς βασιλείας, ποὺ θὰ ἔφερεν εἰς τοὺς ἀνθρώπους τὴν ἀπολύτρωσιν καὶ χαράν· καὶ ἐθεράπευε κάθε εἶδος ἀσθένειαν καὶ ἀδιαθεσίαν μεταξὺ τοῦ λαοῦ.

Ὁ δὲ Ἰησοῦς περιήρχετο τότε ὅλην τὴν Γαλιλαίαν, ἐδίδασκεν εἰς τὰς συναγωγὰς (ὅπου κάθε Σάββατον ἐμαζεύοντο οἱ Ἑβραῖοι) ἐκήρυσσε τὸ χαρμόσυνον ἄγγελμα τῆς πνευματικῆς βασιλείας, ποὺ θὰ ἐγκαθίδρυε, καὶ ἐθεράπευε κάθε ἀσθένειαν καὶ κάθε σωματικὴν ἀδυναμίαν μεταξὺ τοῦ λαοῦ.

Καὶ ἔφθασε ἡ φήμη του σ’ ὅλη τὴ Συρία. Καὶ ἔφεραν σ’ αὐτὸν ὅλους τοὺς ἀσθενεῖς, ποὺ ἔπασχαν ἀπὸ διάφορα νοσήματα καὶ κατέχονταν ἀπὸ βάσανα, καὶ δαιμονιζομένους καὶ σεληνιαζομένους καὶ παραλυτικούς, καὶ τοὺς θεράπευσε.

Καὶ διεδόθη ἡ φήμη του εἰς ὅλην τὴν Συρίαν. Καὶ ἔφεραν εἰς αὐτὸν ὅλους, ὅσοι ὑπέφεραν ἀπὸ ποικίλας νόσους καὶ κατείχοντο ἀπὸ ἀσθενείας βασανιστικάς, καὶ δαιμονιζομένους καὶ σεληνιαζομένους καὶ παραλυτικούς, καὶ τοὺς ἐθεράπευσε.

Καὶ ἐξεχύθη ἡ φήμη αὐτοῦ εἰς ὅλην τὴν Συρίαν. Καὶ ἔφεραν πρὸς αὐτὸν ὅσους ἔπασχαν ἀπὸ διαφόρους ἀσθενείας καὶ ἐβασανίζοντο ἀπὸ πόνους, καὶ τοὺς δαιμονιζομένους καὶ τοὺς σεληνιαζομένους καὶ τοὺς παραλυτικούς· καὶ αὐτὸς τοὺς ἐθεράπευσεν ὅλους.

Καὶ τὸν ἀκολούθησαν πλήθη πολλὰ ἀπὸ τὴ Γαλιλαία καὶ τὴ Δεκάπολι καὶ τὰ Ἱεροσόλυμα καὶ τὴν Ἰουδαία καὶ πέρα ἀπὸ τὸν Ἰορδάνη.

Καὶ τὸν ἠκολούθησαν πολλὰ πλήθη λαοῦ ἀπὸ τὴν Γαλιλαίαν καὶ ἀπὸ τὰς δέκα ἑλληνικὰς πόλεις, ποὺ εἶχαν κτισθῇ κατὰ τὸ πλεῖστον εἰς τὴν ἀνατολικὴν ὄχθην τοῦ Ἰορδάνου, καὶ ἀπὸ τὰ Ἱεροσόλυμα καὶ τὴν Ἰουδαίαν καὶ τὴν χώραν, ποὺ ἐκτείνεται πέραν ἀπὸ τὸν Ἰορδάνην ποταμόν.

Ἐξ αἰτίας δὲ τῆς διδασκαλίας καὶ τῶν θαυμάτων ποὺ ἔκανε, ἠκολούθησαν αὐτὸν πολλὰ πλήθη ἀπὸ τὴν Γαλιλαίαν καὶ ἀπὸ τὰς δέκα ἑλληνικὰς πόλεις (ποὺ εἶχαν κυρίως κτισθῇ πέραν ἀπὸ τὴν ἀνατολικὴν ὄχθην τοῦ Ἱορδάνου), ὅπως ἐπίσης τὸν ἀκολουθοῦσαν καὶ πλήθη ἀπὸ τὰ Ἱεροσόλυμα καὶ τὴν Ἰουδαίαν καὶ ἀπὸ τὴν περιοχήν, ἡ ὁποία ἐκτείνεται ἐκεῖθεν ἀπὸ τὸν Ἰορδάνην.