Κατὰ Ματθαίον 6

«Προσέχετε νὰ μὴ κάνετε τὴν ἐλεημοσύνη σας μπροστὰ στοὺς ἀνθρώπους γιὰ νὰ σᾶς δοῦν. Ἀλλιῶς, δὲν θὰ ἔχετε μισθὸ ἀπὸ τὸν οὐράνιο πατέρα σας.

Προσέχετε νὰ μὴ κάνετε τὴν ἐλεημοσύνην σας ἐμπρὸς εἰς τοὺς ἀνθρώπους, διὰ νὰ σᾶς ἴδουν καὶ σᾶς θαυμάσουν. Εἰ δ’ ἄλλως ἀνταμοιβὴν δὲν ἔχετε πλησίον τοῦ Πατρός σας, ποὺ εἶναι εἰς τοὺς οὐρανούς.

Προσέχετε νὰ μὴν κάνετε τὴν ἐλεημοσύνην σας ἐμπρὸς εἰς τὰ μάτια τῶν ἀνθρώπων, διὰ νὰ σᾶς ἴδουν καὶ σᾶς θαυμάσουν καὶ νὰ σᾶς ἐπαινέσουν· διότι ἔτσι δὲν ἔχετε κανένα μισθὸν ἀπὸ τὸν Πατέρα σας τὸν ἐπουράνιον.

Ὅταν λοιπὸν κάνῃς ἐλεημοσύνη, μὴ τὴν διαλαλήσῃς, ὅπως κάνουν οἱ ὑποκριταὶ στὶς συναγωγὲς καὶ στοὺς δρόμους, γιὰ νὰ θαυμασθοῦν καὶ νὰ ἐπαινεθοῦν ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους. Ἀληθινὰ σᾶς λέγω, ἔχουν λάβει πλήρως τὸ μισθό τους (ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους· ἀπὸ τὸ Θεὸ δὲν θὰ λάβουν τίποτε).

Ὅταν λοιπὸν κάνῃς ἐλεημοσύνην, μὴ τὸ διαφημίσῃς σὰν μὲ σάλπιγγα, ποὺ σημαίνει ἐμπρὸς ἀπὸ σέ, καθὼς κάνουν οἱ ὑποκριταὶ εἰς τὰς συναγωγὰς καὶ εἰς τοὺς δρόμους, διὰ νὰ δοξασθοῦν ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους. Ἀληθῶς σᾶς λέγω, ὅτι ἐπῆραν ἐξ ὁλοκλήρου τὴν ἀμοιβήν των, εἶναι δὲ αὐτὴ ὁ παρὰ τῶν ἂνθρώπων ἔπαινος, ποὺ ἐπεδίωξαν.

Ὅταν λοιπὸν σὺ κάμνῃς ἐλεημοσύνην, μὴ τὴν διαλαλῇς παντοῦ διασαλπίζοντάς της, ὅπως κάμνουν οἱ ὑποκριταὶ εἰς τὰς συναγωγὰς καὶ τοὺς πλατεῖς δρόμους, διὰ νὰ δοξασθοῦν ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους. Ἀληθινὰ σᾶς λέγω ὅτι παίρνουν αὐτοὶ ὁλόκληρον τὸν μισθόν των, (δηλαδὴ ἀπολαμβάνουν ὡς ἀμοιβήν των τὸν ἔπαινον ἀπὸ τοὺς ἄλλους).

Ὅταν δὲ σὺ κάνῃς ἐλεημοσύνη, νὰ μὴ γνωρίζῃ τὸ ἀριστερό σου χέρι τί κάνει τὸ δεξί σου,

Σὺ ὅμως, ὅταν κάνῃς ἐλεημοσύνην, ἂς μὴ μάθῃ τὸ ἀριστερό σου χέρι, τὶ κάνει τὸ δεξί σου χέρι,

Σὺ δέ, ὅταν κάνῃς ἐλεημοσύνην, νὰ τὴν προσφέρῃς μὲ τόσην μυστικότητα, ὥστε τὸ ἀριστερό σου χέρι νὰ μὴ μάθῃ τὸ καλό ποὺ κάνει τὸ δεξί σου.

γιὰ νὰ εἶναι ἡ ἐλεημοσύνη σου στὰ κρυφά, καὶ ὁ πατέρας σου, ποὺ βλέπει στὰ κρυφά, θὰ σοῦ ἀποδώσῃ στὰ φανερά».

διὰ νὰ μείνῃ ἡ ἐλεημοσύνη σου εἰς τὰ κρυφά. Καὶ ὁ Πατήρ σου, ποὺ βλέπει εἰς τὰ κρυφά, θὰ σοῦ δώσῃ τὴν ἀμοιβὴν εἰς τὰ φανερά.

Διὰ νὰ μείνῃ ἔτσι ἡ ἐλεημοσύνη σου μυστικὴ καὶ ἄγνωστος· καὶ ὁ Πατήρ σου, ποὺ βλέπει καὶ τὰ πλέον ἀπόκρυφα ἔργα, θὰ σοῦ δώσῃ τὴν ἀμοιβὴν ἐνώπιον ὅλου τοῦ κόσμου.

«Ἐπίσης, ὅταν προσεύχεσαι, νὰ μὴν εἶσαι ὅπως οἱ ὑποκριταί, διότι ἀρέσκονται νὰ στέκωνται ὄρθιοι καὶ νὰ προσεύχωνται στὶς συναγωγὲς καὶ στὶς γωνίες τῶν ὁδῶν (στὰ σταυροδρόμια), γιὰ νὰ φανοῦν στοὺς ἀνθρώπους. Ἀληθινὰ σᾶς λέγω, ὅτι ἔχουν λάβει πλήρως τὸ μισθό τους.

Καὶ ὅταν προσεύχεσαι, δὲν πρέπει νὰ εἶσαι, καθὼς εἶναι οἱ ὑποκριταί. Διότι τοὺς ἀρέσει νὰ στέκωνται ὄρθιοι εἰς τὰς συναγωγὰς καὶ εἰς τὰς γωνίας τῶν πλατειῶν καὶ νὰ προσεύχονται, διὰ νὰ φανοῦν εἰς τοὺς ἀνθρώπους. Ἀληθῶς σᾶς λέγω, λαμβάνουν ἐδῶ ἐξ ὁλοκλήρου τὴν ἀμοιβήν τους.

Καὶ ὅταν προσεύχεσαι, δὲν πρέπει νὰ μιμῆσαι τοὺς ὑποκριτάς. Διότι αὐτοὶ εὐχαριστοῦνται καὶ ἐπιδιώκουν νὰ στέκουν ὄρθιοι καὶ νὰ προσεύχωνται εἰς τὰς συναγωγὰς καὶ εἰς τὰς γωνίας τῶν πλατειῶν, ἐκεῖ δηλαδὴ ποὺ εἶναι πολὺς κόσμος, διὰ νὰ ἐπιδειχθοῦν. Άληθινὰ σᾶς λέγω, ὅτι παίρνουν ἔτσι τὴν ἀνταμοιβήν των ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους.

Ἀλλὰ σύ, ὅταν πρόκειται νὰ προσευχηθῇς, ἔμπα στὸ ἰδιαίτερο δωμάτιό σου καὶ κλεῖσε τὴν πόρτα καὶ προσευχήσου στὸν πατέρα σου, ὁ ὁποῖος εἶναι παρὼν στὰ κρυφά, καὶ ὁ πατέρας σου, ποὺ βλέπει στὰ κρυφά, θὰ σοῦ ἀποδώσῃ στὰ φανερά.

Σὺ ὅμως, ὅταν πρόκειται νὰ προσευχηθῇς, ἔμβα εἰς τὸ ἰδιαίτερον σου δωμάτιον, καὶ ἀφοῦ κλείσῃς τὴν θύραν σου κάμε τὴν προσευχήν σου εἰς τὸν Πατέρα σου, ποὺ εἶναι ἀόρατος καὶ κρυμμένος· καὶ ὁ Πατήρ σου, ποὺ βλέπει εἰς τὰ κρυφά, θὰ σοῦ ἀποδώσῃ τὴν ἀνταμοιβήν σου εἰς τὰ φανερά.

Σὺ ὅμως, ὅταν θέλῃς νὰ προσευχηθῇς, προτίμα τὸ ἰδιαίτερον δωμάτιόν σου, κλεῖσε τὴν θύραν καὶ κάμε τὴν προσευχήν σου εἰς τὸν Πατέρα σου, ποὺ εἶναι ἀόρατος καὶ σὰν κρυμμένος. Καὶ ὁ Πατήρ σου, ποὺ βλέπει καὶ τὰ πλέον ἀπόκρυφα, θά σοῦ ἀποδώσῃ εἰς τὰ φανερὰ τὴν ἀμοιβήν σου.

Ὅταν δὲ προσεύχεσθε, νὰ μὴ φλυαρῆτε, ὅπως οἱ εἰδωλολάτρες, διότι νομίζουν, ὅτι μὲ τὴν πολυλογία τους θὰ εἰσακουσθοῦν.

Ὅταν δὲ προσεύχεσθε, μὴ ζητεῖτε μὲ μηχανικὴν καὶ δεισιδαίμονα ἐπανάληψιν λέξεων, ποὺ δὲν τὰς παρακολουθεῖ ἢ καὶ δὲν τὰς κατανοεῖ ἡ διάνοιά σας, αἰτήματα ἀνόητα, καθὼς κάνουν οἱ ἐθνικοί. Διότι αὐτοὶ φαντάζονται, ὅτι ἡ ἀνόητος πολυλογία των θὰ ἐπιδράσῃ μαγικῶς καὶ θὰ εἰσακουσθοῦν.

Ὅταν δὲ προσεύχεσθε, μὴ πολυλογεῖτε καὶ φλυαρεῖτε, χωρὶς νὰ παρακολουθῆτε καὶ νὰ καταλαβαίνετε αὐτά ποὺ λέτε, ὅπως κάνουν οἱ ἐθνικοί· διότι αὐτοὶ φαντάζονται ὅτι θὰ εἰσακουσθοῦν μὲ ἕνα τρόπον μαγικὸν χάρις εἰς τὴν πολυλογίαν των.

Νὰ μὴ γίνετε λοιπὸν ὅμοιοι μ’ αὐτούς. Ἄλλωστε ὁ πατέρας σας γνωρίζει ποιά πράγματα χρειάζεσθε, προτοῦ σεῖς ζητήσετε ἀπ’ αὐτόν.

Μὴ γίνετε λοιπὸν ὅμοιοι πρὸς αὐτούς. Διότι ὁ Πατήρ σας γνωρίζει ἐκεῖνα, ποὺ ἔχετε ἀνάγκην, προτοῦ σεῖς νὰ τοῦ τὰ ζητήσετε.

Μὴ ὁμοιάσετε λοιπόν μὲ αὐτούς· διότι ὁ Πατήρ σας γνωρίζει ἀπὸ ποιὰ πράγματα ἔχετε ἀνάγκην, πρὶν τοῦ τὰ ζητήσετε.

Ἔτσι δὲ νὰ προσεύχεσθε ἐσεῖς· Οὐράνιε πατέρα μας, νὰ δοξάζεται τὸ ὄνομά σου·

Σεῖς λοιπὸν κατ’ ἀντίθεσιν πρὸς τοὺς ἐθνικοὺς πρέπει νὰ προσεύχεσθε κατὰ τὸν ἀκόλουθον τρόπον· Πατέρα μας, ποὺ εἶσαι πανταχοῦ παρών, ἀλλ’ ἐξαιρετικὰ εἰς τοὺς οὐρανοὺς δεικνύεις τὴν παρουσίαν σου, ἂς ἀναγνωρισθῇ ἡ ἁγιότης σου, ὥστε νὰ δοξασθῇ καὶ νὰ λατρευθῇ ἀξίως τὸ Ὄνομά σου.

Σεῖς λοιπὸν ἔτσι νὰ προσεύχεσθε· Πάτερ ἡμῶν, ποὺ εἷσαι πανταχοῦ παρών, ἀλλὰ ἐξαιρετικὰ εἰς τοὺς οὐρανοὺς κάνεις αἰσθητὴν τὴν παρουσίαν σου, ἂς ἀναγνωρισθῇ ἡ ἁγιότης σου καὶ ἂς δοξασθῇ καὶ ἂς λατρευθῇ άξίως τὸ ὂνομά σου ἀπ’ ὅλα τὰ λογικὰ ὄντα τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς.

νὰ ἔρχεται ἡ βασιλεία σου (νὰ βασιλεύῃς σὲ μᾶς, νὰ κυβερνᾷς τὴ ζωή μας)· νὰ γίνεται τὸ θέλημά σου, ὅπως στὸν οὐρανό, ἔτσι καὶ στὴ γῆ·

Εἴθε νὰ ἔλθῃ ἡ βασιλεία σου διὰ τῆς ἐλευθέρας καὶ προθύμου μου ὑποταγῆς πάντων τῶν ἀνθρώπων εἰς σέ, ὥστε διὰ τῆς ὑπακοῆς των εἰς τὰ προστάγματά σου νὰ γίνουν οὗτοι πραγματικοὶ καὶ ἐξ ὁλοκλήρου ἀφωσιωμένοι ὑπήκοοί σου. Εἴθε νὰ γίνῃ τὸ θέλημά σου καὶ ἐπὶ τῆς γῆς ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους, ὅπως γίνεται τοῦτο εἰς τὸν οὐρανὸν ἀπὸ τοὺς ἀγγέλους καὶ ἁγίους.

Ἂς ἔλθῃ ἡ βασιλεία σου εἰς τὰς καρδίας ὅλων τῶν ἀνθρώπων, ὥστε ὅλοι νὰ ὑποτάσσωνται με προθυμίαν καὶ μὲ ἀφοσίωσιν εἰς σέ. Δῶσε νὰ ἐκτελῆται τὸ θέλημά σου καὶ εἰς τὴν γῆν ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους, μὲ ὅσην προθυμίαν καὶ ἀκρίβειαν ἐκτελεῖται τοῦτο εἰς τὸν οὐρανὸν ἀπὸ τοὺς ἀγγέλους καὶ ἁγίους.

τὸ ψωμί μας τὸ ἀναγκαῖο γιὰ τὴ ζωὴ δῶσε μας σήμερα·

Τὸν ἄρτον μας, τὸν καθημερινὸν καὶ ἀναγκαῖον διὰ τὴν συντήρησιν τῆς οὐσίας καὶ ὑπάρξεως μας, δός μάς τον σήμερα.

Δῶσε μας σήμερα τὸν ἄρτον τὸν καθημερινὸν καὶ ἀπαραίτητον διὰ τὴν συντήρησίν μας.

καὶ χάρισέ μας τὰ χρέη μας (τὰ ἁμαρτήματά μας), ὅπως καὶ ἐμεῖς χαρίζουμε στοὺς χρεῶστες μας (σ’ ὅσους ἁμάρτησαν σὲ μᾶς).

Καὶ συγχώρησέ μας τὰ ὅσα σοῦ χρεωστοῦμεν λόγῳ τῶν ἀριθμήτων ἁμαρτιῶν μας, καθὼς καὶ ἡμεῖς συγχωροῦμεν ἐκείνους, ποὺ μᾶς εἶναι χρεῶσται λόγῳ ἀδικημάτων, ποὺ μᾶς ἔκαμαν.

Καὶ συγχώρησε τὰ βαρύτατα χρέη μας, δηλαδὴ τὰς ἀναριθμήτους ἁμαρτίας μας, ὅπως καὶ ἡμεῖς συγχωροῦμεν ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι εἶναι ὀφειλέται ἀπέναντί μας έξ αἰτίας τῶν ἀδικημάτων ποὺ μᾶς ἔκαμαν.

Καὶ νὰ μὴν ἐπιτρέψῃς νὰ ὑποκύψωμε σὲ πειρασμό, ἀλλὰ γλύτωσέ μας ἀπὸ τὸν Πονηρό. Διότι δική σου (καὶ ὄχι τοῦ Πονηροῦ) εἶναι ἡ βασιλικὴ ἐξουσία καὶ ἡ δύναμι καὶ ἡ ἰσχὺς στοὺς αἰῶνες. Ἀμήν».

Καὶ μὴ ἐπιτρέψῃς νὰ πέσωμεν εἰς πειρασμόν, ἀλλὰ γλὺτωσέ μας ἀπὸ τὸν πονηρόν, ποὺ μᾶς πολεμεῖ. Ζητοῦμεν δὲ αὐτὰ ἀπὸ Σέ, διότι ἰδική σου εἶναι ἡ βασιλεία καὶ ἡ δύναμις καὶ ἡ δόξα εἰς τοὺς ἀτελευτήτους αἰῶνας. Ἀμήν.

Καὶ μὴ ἐπιτρέψεις νὰ περιπέσωμεν εἰς πειρασμόν, ἀλλὰ γλύτωσέ μας ἀπὸ τὸν πονηρόν. Ζητοῦμεν δὲ αὐτὰ ἀπὸ Σέ, διότι ἰδική σου εἶναι ἡ βασιλεία καὶ ἡ δύναμις καὶ ἡ δόξα εἰς τοὺς ἀτελείωτους αἰῶνας. Ἀμήν.

«Ἐὰν συγχωρήσετε δὲ στοὺς ἀνθρώπους τὰ ἁμαρτήματά τους (πρὸς ἐσᾶς), θὰ συγχωρήσῃ καὶ σ’ ἐσᾶς ὁ πατέρας σας ὁ οὐράνιος.

Πρέπει δέ, ὅταν ζητῆτε τὴν ἄφεσιν τῶν ἁμαρτιῶν σας, συγχωρῆτε καὶ σεῖς τοὺς ἄλλους, διότι, ἐὰν συγχωρήσετε τοὺς ἀνθρώπους τὰ ἁμαρτήματα, ποὺ ἔκαμαν εἰς σᾶς, καὶ ὁ Πατήρ σας ὁ οὐράνιος θὰ συγχωρήσῃ καὶ εἰς σᾶς τὰ ἰδικά σας ἁμαρτήματα.

Πρέπει δὲ νὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψιν σας ὅτι, ἂν καὶ σεῖς συγχωρῆτε μὲ ὅλην σας τὴν καρδιὰ τὰ ἁμαρτήματα ποὺ ἔκαμαν εἰς σᾶς οἱ ἄλλοι, καὶ ὁ Πατήρ σας ὁ οὐράνιος θὰ συγχωρήσῃ τὰ ἰδικά σας ἁμαρτήματα.

Ἀλλ’ ἐὰν δὲν συγχωρήσετε στοὺς ἀνθρώπους τὰ ἁμαρτήματά τους, οὔτε ὁ πατέρας σας θὰ συγχωρήσῃ τὰ ἁμαρτήματά σας».

Ἐὰν ὅμως δὲν συγχωρήσετε εἰς τοὺς ἀνθρώπους τὰ πρὸς σᾶς ἁμαρτήματά των, οὔτε ὁ Πατήρ σας θὰ συγχωρήσῃ τὰς πρὸς αὐτὸν ἁμαρτίας σας.

Ἐὰν ὅμως δὲν δώσετε συγχώρησιν εἰς τοὺς ἀνθρώπους διὰ τὰ ἁμαρτήματά των, τότε οὔτε ὁ Πατήρ σας θὰ συγχωρήσῃ τὰς ἰδικά σας ἁμαρτίας.

«Ὅταν δὲ νηστεύετε, μὴ γίνεσθε ὅπως οἱ ὑποκριταὶ σκυθρωποί, διότι ἀφήνουν ἄπλυτα καὶ ἀτημέλητα τὰ πρόσωπά τους, γιὰ νὰ φανοῦν στοὺς ἀνθρώπους ὅτι νηστεύουν. Ἀληθινὰ σᾶς λέγω, ὅτι ἔχουν λάβει πλήρως τὸ μισθό τους.

Ὅταν δὲ νηστεύετε, μὴ γίνεσθε σὰν τοὺς ὑποκριτὰς σκυθρωποὶ καὶ περίλυποι. Διότι ἀλλοιώνουν τὰ πρόσωπά των καὶ προσλαμβάνουν ὄψιν καὶ ἔκφρασιν καταβεβλημένου ἀπὸ τὰς στερήσεις ἀνθρώπου, διὰ νὰ φανοῦν εἰς τοὺς ἀνθρώπους ὅτι νηστεύουν. Ἀληθινὰ σᾶς λέγω, ὅτι ἔλαβαν ἐξ ὁλοκλήρου ἀπὸ τοὺς ἐπαίνους τῶν ἀνθρώπων τὴν ἀμοιβήν των.

Ὅταν δὲ νηστεύητε, μὴ γίνεσθε ὅπως οἱ ὑποκριταί, σκυθρωποὶ καὶ κατηφεῖς, διότι αὐτοὶ ἀλλοιώνουν καὶ μαραίνουν τὸ πρόσωπόν των, παίρνουν τὴν ἐμφάνισιν ἀδυνατισμένου ἀνθρώπου, διὰ νὰ φανοῦν εἰς τοὺς ἄλλους ὅτι νηστεύουν· ἀληθινὰ σᾶς λέγω ὅτι ἀπολαμβάνουν ὁλόκληρον τὸν μισθόν των,δηλαδὴ τοὺς ἐπαίνους τῶν ἀνθρώπων.

Σὺ δέ, ὅταν νηστεύῃς, ἄλειψε τὸ κεφάλι σου (περιποιήσου τὰ μαλλιά σου) καὶ νίψε τὸ πρόσωπό σου,

Σὺ ὅμως, ὅταν νηστεύης, ἄλειψε τὴν κεφαλήν σου καὶ νίψε τὸ πρόσωπόν σου, ὥστε νὰ φαίνεσαι χαρούμενος.

Σὺ ὅμως, ὅταν νηστεύῃς, περιποιήσου τὴν κόμην σου καὶ νίψε τὸ πρόσωπόν σου, ὅπως συνηθίζεις.

γιὰ νὰ μὴ φανῇς στοὺς ἀνθρώπους ὅτι νηστεύεις, ἀλλὰ στὸν πατέρα σου, ποὺ εἶναι παρὼν στὰ κρυφά (καὶ τὰ βλέπει). Ὁ δὲ πατέρας σου, ποὺ βλέπει στὰ κρυφά, θὰ σοῦ ἀποδώσῃ στὰ φανερά».

Καὶ νὰ μὴ φανῇς εἰς τοὺς ἀνθρώπους, ὅτι νηστεύεις. Ἀλλὰ νὰ φανῇ ἡ νηστεία σου μόνον εἰς τὸν Πατέρα σου, ποὺ εἶναι μὲν ἀόρατος, ἀλλ’ εὑρίσκεται παρὼν καὶ εἰς αὐτὰ τὰ ἀπόκρυφα μέρη. Καὶ ὁ Πατήρ σου, ποὺ βλέπει εἰς τὰ κρυφά, θὰ σοῦ ἀποδώσῃ τὴν ἀμοιβήν σου εἰς τὰ φανερά.

Διὰ νὰ μὴ φανῇς εἰς τοὺς ἀνθρώπους ὅτι νηστεύεις, ἀλλὰ εἰς τὸν Πατέρα σου τὸν ἐπουράνιον, ὁ ὁποῖος εὑρίσκεται ἀόρατος παντοῦ καὶ εἰς τὰ πλέον ἀπόκρυφα μέρη. Καὶ ὁ Πατήρ σου, ποὺ βλέπει καὶ τὰ κρυπτά, θά σοῦ ἀποδώσῃ εἰς τὰ φανερὰ τὴν ἀμοιβήν σου.

«Μὴ θησαυρίζετε γιὰ τοὺς ἑαυτούς σας θησαυροὺς πάνω στὴ γῆ, ὅπου σκόρος καὶ σκουλήκι τοὺς ἀφανίζουν, καὶ ὅπου κλέπτες κάνουν διάρρηξι καὶ τοὺς κλέβουν.

Μὴ μαζεύετε χάριν τοῦ ἑαυτοῦ σας θησαυροὺς ἐπὶ τῆς γῆς, ὅπου ὁ σκόρος καὶ ἡ φθορὰ τῆς σαπίλας ἢ τῆς σκωρίας ἀφανίζουν τὰ ἀποθηκευόμενα εἴδη τοῦ πλούτου καὶ ὅπου κλέπται διατρυποῦν τοὺς τοίχους τῶν θησαυροφυλακίων σας καὶ τὰ κλέπτουν.

Μὴ συσσωρεύετε διὰ τὸν ἑαυτόν σας θησαυροὺς ἐδῶ εἰς τὴν γῆν, ὅπου ὁ σκόρος καὶ ἡ ἀποσύνθεσις καταστρέφουν καὶ ἀφανίζουν, καὶ ὅπου οἱ κλέπται διατρυποῦν τοίχους καὶ χρηματοκιβώτια καὶ κλέπτουν.

Ἀλλὰ νὰ θησαυρίζετε γιὰ τοὺς ἑαυτούς σας θησαυροὺς στὸν οὐρανό, ὅπου οὔτε σκόρος οὔτε σκουλήκι ἀφανίζει, καὶ ὅπου κλέπτες δὲν κάνουν διάρρηξι καὶ δὲν κλέβουν.

Μαζεύετε δὲ διὰ τοὺς ἑαυτούς σας θησαυροὺς εἰς τὸν οὐρανόν, ὅπου οὔτε σκόρος οὔτε σαπίλα καὶ σκωριὰ ἀφανίζουν τὰ θησαυριζόμενα καὶ ὅπου κλέπται δὲν τρυποῦν τοὺς τοίχους τῶν θησαυροφυλακίων οὔτε κλέπτουν.

Νὰ θησαυρίζετε ὅμως διὰ τὸν ἑαυτόν σας καὶ νὰ ἀποταμιεύετε θησαυροὺς εἰς τὸν οὐρανόν, ὅπου οὔτε ὁ σκόρος οὔτε ἡ σαπίλα ἀφανίζουν, καὶ ὅπου οἱ κλέπται δὲν τρυποῦν τοίχους καὶ δὲν κλέπτουν.

Ὅπου δὲ εἶναι ὁ θησαυρός σας, ἐκεῖ θὰ εἶναι καὶ ἡ καρδιά σας».

Πρέπει δὲ νὰ θησαυρίζετε θησαυροὺς εἰς τὸν οὐρανόν, διὰ νὰ εἶναι καὶ ἡ καρδία σας προσκολλημένη εἰς τὸν Θεὸν καὶ εἰς τὰ οὐράνια. Διότι ἐκεῖ, ὅπου θὰ εἶναι ὁ θησαυρός σας, θὰ εἶναι καὶ ἡ καρδία σας.

Διότι, ὅπου εἶναι ὁ θησαυρός σας, ἐκεῖ θὰ εἶναι καὶ ἡ καρδία σας (Εἰς τὸν οὐρανὸν ὁ θησαυρός σας, εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ ἡ καρδία σας).

«Ὁ λύχνος τοῦ σώματος εἶναι ὁ ὀφθαλμός. Ἐὰν δὲ ὁ ὀφθαλμός σου εἶναι ὑγιής, ὅλο τὸ σῶμα σου θὰ εἶναι φωτεινό.

Δὲν εἶναι δὲ μικρὰ συμφορὰ ἡ καρδία σας καὶ ὁ νοῦς σας νὰ κολλήσουν εἰς τὰ γήϊνα καὶ τὰ μάταια. Διὰ νὰ τὸ καταλάβετε, σᾶς φέρω μίαν εἰκόνα. Ὁ λύχνος, ποὺ δίδει φῶς εἰς τὸ σῶμα, εἶναι τὸ μάτι· ὅπως καὶ ὁ λύχνος, ποὺ φωτίζει τὴν ψυχήν, εἶναι ὁ νοῦς· ἐὰν λοιπὸν τὸ μάτι εἶναι ὑγιές, ὅλον τὸ σῶμα σου θὰ εἶναι γεμᾶτον φῶς, σὰν νὰ ἦτο ὁλόκληρον τὸ σῶμα σου μάτι· ἔτσι θὰ φωτίζεται καὶ ἡ ψυχή σου, ἐὰν ὁ νοῦς σου καὶ ἡ καρδία σου δὲν ἔχουν τυφλωθῆ ἀπὸ τὴν φιλαργυρίαν καὶ τὴν προσκόλλησιν εἰς τὰ μάταια.

Ὁ λύχνος, ποὺ φωτίζει καὶ ἐξυπηρετεῖ τὸ σῶμα, εἶναι τὸ μάτι (λύχνος δὲ ποὺ φωτίζει τὴν ψυχὴν εἶναι ὁ νοῦς, τὸ λογικὸν ποὺ σᾶς ἔχει δώσει ὁ Θεός). Ἐὰν λοιπὸν τὸ μάτι εἶναι γερὸ καὶ καθαρό, ὅλον τὸ σῶμα θὰ φωτίζεται, θὰ εἶναι φωτεινὸν (ἔτσι θὰ φωτίζεται καὶ ἡ ψυχή σου, ἐὰν ὁ νοῦς καὶ ἡ καρδία σου δὲν ἔχουν τυφλωθῆ ἀπὸ τὴν προσκόλλησιν εἰς τοὺς ἐπιγείους θησαυρούς).

Ἐὰν δὲ ὁ ὀφθαλμός σου εἶναι βλαμμένος καὶ τυφλωμένος, ὅλο τὸ σῶμα σου θὰ εἶναι σκοτεινό. Ἐὰν δὲ τὸ ἐσωτερικό σου φῶς (ὁ νοῦς, ἡ συνείδησι) εἶναι σκοτάδι, τὸ σκοτάδι πόσο θὰ εἶναι;».

Ἐὰν ὅμως τὸ μάτι σου εἶναι βλαμμένον καὶ τυφλωμένον, ὅλον τὸ σῶμα σου θὰ εἶναι βυθισμένον εἰς τὸ σκότος. Ἐὰν λοιπὸν ἐκεῖνο, ποὺ σοῦ ἐδόθη διὰ νὰ μεταδίδῃ φῶς εἰς σέ, γίνῃ σκότος, εἰς πόσον σκότος θὰ βυθισθῇς; Κάτι ἀνάλογον θὰ συμβῇ, ἐὰν καὶ ὁ νοῦς σου σκοτισθῇ ἀπὸ τὴν προσκόλλησιν εἰς τὸν πλοῦτον. Εἰς πόσον σκότος ἠθικὸν θὰ βυθισθῇ τότε ἡ ψυχή σου!

Ἐὰν ὅμως τὸ μάτι σου εἶναι κατεστραμμένον καὶ ἀνίκανον νὰ ἴδῃ τὸ φῶς, ὅλο τὸ σῶμα σου θὰ εἶναι βυθισμένο εἰς τὸ σκοτάδι. Ἐὰν λοιπὸν τὸ φῶς, ποὺ σοῦ ἔδωκεν ὁ Θεός (ὁ νοῦς δηλαδὴ καὶ ἡ συνείδησις, ἐξ αἰτίας τῆς προσκολλήσεως εἰς τὰ ὑλικὰ ἀγαθά), εἶναι σκοτάδι, τότε τὸ ἠθικὸν σκοτάδι τῆς ψυχῆς σου πόσον πυκνὸν καὶ ἀδιαπέραστον θὰ εἶναι;

«Κανεὶς δὲν δύναται νὰ εἶναι δοῦλος σὲ δύο κυρίους (συγχρόνως), διότι ἢ τὸν ἕνα θὰ μισήσῃ καὶ τὸν ἄλλο θ’ ἀγαπήσῃ, ἢ στὸν ἕνα θὰ προσκολληθῇ καὶ τὸν ἄλλο θὰ καταφρονήσῃ. Δὲν δύνασθε νὰ εἶσθε δοῦλοι καὶ τοῦ Θεοῦ καὶ τοῦ μαμωνᾶ (τοῦ χρήματος)».

Μὴ ἀπατᾶτε δὲ τὸν ἑαυτόν σας μὲ τὴν ἰδέαν, ὅτι εἶναι δυνατὸν καὶ εἰς τὴν γῆν νὰ θησαυρίζῃ κανεὶς καὶ εἰς τὸν Θεὸν νὰ εἶναι προσκολλημένος. Κανεὶς δὲν ἠμπορεῖ νὰ εἶναι δοῦλος συγχρόνως εἰς δύο κυρίους. Διότι ἢ θὰ μισήσῃ τὸν ἕνα καὶ θὰ ἀγαπήσῃ τὸν ἄλλον· ἢ θὰ προσκολληθῇ εἰς τὸν ἕνα καὶ θὰ καταφρονήσῃ τὸν ἄλλον. Δὲν δύνασθε νὰ εἶσθε συγχρόνως δοῦλοι καὶ τοῦ Θεοῦ καὶ τοῦ μαμωνᾶ. Ἢ θὰ μισήσετε τὸν πλοῦτον, διὰ νὰ ἀγαπήσετε τὸν Θεόν, ἢ θὰ προσκολληθῆτε εἰς τὸν πλοῦτον καὶ θὰ καταφρονήσετε τότε τὸν Θεόν.

Κανεὶς δὲν ἠμπορεῖ νὰ ὑπηρετῇ συγχρόνως δύο κυρίους· διότι ἢ θὰ μισήσῃ τὸν ἕνα καὶ θὰ ἀγαπήσῃ τὸν ἄλλον ἢ θὰ προσκολληθῇ εἰς τὸν ἕνα καὶ θὰ καταφρονήσῃ τὸν ἄλλο. Καὶ σεῖς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπηρετῆτε τὸν Θεὸν καὶ τὸν πλοῦτον· ἢ θὰ ἀγαπήσετε τὸν Θεὸν καὶ θὰ περιφρονήσετε τοὺς ἐπιγείους θησαυροὺς ἢ θὰ ὑποδουλωθῆτε εἰς αὐτοὺς καὶ θὰ καταφρονήσετε τὸν Θεόν.

«Γι’ αὐτὸ σᾶς λέγω, μὴν ἀγωνιᾶτε γιὰ τὴ ζωή σας τί θὰ φᾶτε καὶ τί θὰ πιῆτε, οὔτε γιὰ τὸ σῶμα σας τί θὰ ντυθῆτε. Ἡ ζωὴ δὲν εἶναι ἀνώτερη ἀπὸ τὴν τροφή, καὶ τὸ σῶμα ἀπὸ τὸ ἔνδυμα;

Ἀφοῦ λοιπὸν ἡ καρδία σας πρέπει νὰ ἀνήκῃ ἀποκλειστικὰ εἰς τὸν Θεόν, διὰ τοῦτο σᾶς λέγω, κόψατε τὴν ρίζαν τῆς πλεονεξίας καὶ μὴ φροντίζετε μὲ ἀγωνίαν καὶ στενοχωρίαν διὰ τὴν ζωήν σας, τὶ θὰ φάγετε καὶ τί θὰ πίετε, οὔτε διὰ τὸ σῶμα σας, τὶ θὰ ἐνδυθῆτε. Δὲν ἀξίζει ἡ ζωὴ περισσότερον ἀπὸ τὴν τροφὴν καὶ τὸ σῶμα πιὸ πολὺ ἀπὸ τὸ ἔνδυμα; Ὁ Θεὸς λοιπόν, ποὺ σᾶς ἔδωκε τὰ ἀνώτερα ταῦτα, θὰ σᾶς δώσῃ καὶ τὰ κατώτερα, τὴν τροφὴν δηλαδὴ καὶ τὸ ἔνδυμα.

Διὰ τοῦτο ἀκριβῶς καὶ σᾶς λέγω, μὴ φροντίζετε μὲ στενοχωρίαν καὶ ἀγωνίαν διὰ τὴν ζωήν σας, δηλαδὴ διὰ τὸ τί θὰ φάγετε καὶ τὸ τί θὰ πίετε, οὔτε καὶ διὰ τὸ σῶμά σας μὲ τί θὰ ἐνδυθῆτε. Δὲν ἀξίζει ἡ ζωὴ περισσότερον ἀπὸ τὴν τροφὴν καὶ τὸ σῶμα ἀπὸ τὸ ἔνδυμα; (Ὁ Θεός, ποὺ σᾶς ἔδωσε τὸ πολυτιμότερον, δὲν θὰ σᾶς δώσῃ καὶ τὸ κατώτερον;)

Κοιτάξετε στὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ, ὅτι δὲν σπείρουν οὔτε θερίζουν οὔτε ἀποθηκεύουν, ἀλλ’ ὁ πατέρας σας ὁ οὐράνιος τὰ τρέφει. Σεῖς δὲν ὑπερέχετε πολὺ ἀπ’ αὐτά;

Κυττάξατε τὰ πετεινά, ποὺ πετοῦν εἰς τὸν ἀέρα, καὶ ἴδετε, ὅτι αὐτὰ δὲν σπείρουν, οὔτε θερίζουν, οὔτε μαζεύουν εἰς ἀποθήκας διὰ τὸν χειμῶνα ἢ τὸν καιρὸν τῆς στερήσεως. Καὶ ὅμως ὁ Πατήρ σας ὁ ἐπουράνιος τὰ τρέφει. Σεῖς δὲν ἀξίζετε πολὺ περισσότερον ἀπὸ αὐτά;

Παρατηρῆστε τὰ πτηνὰ τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἴδετε ὅτι αὐτὰ οὔτε σπέρνουν οὔτε θερίζουν οὔτε συγκεντρώνουν τροφὰς εἰς ἀποθήκας. Καὶ ὅμως ὁ Πατήρ σας ὁ οὐράνιος τὰ τρέφει. Σεῖς δὲν ἔχετε ἀσυγκρίτως μεγαλυτέραν ἀξίαν ἀπὸ αὐτά;

Ποιός δὲ ἀπὸ σᾶς, ὅσο καὶ ἂν φροντίσῃ, δύναται νὰ προσθέσῃ στὸ ἀνάστημά του ἕνα πῆχυ;

Διὰ νὰ καταλάβετε δέ, πόσον ἀνόητος καὶ ἀνίσχυρος εἶναι ἡ μέριμνά σας αὐτή, σᾶς ἐρωτῶ: Ποῖος ἀπὸ σᾶς, ὀσονδήποτε καὶ ἂν φροντίσῃ, ἠμπορεῖ νὰ προσθέσῃ εἰς τὸ ἀνάστημά του ἕνα πῆχυν; Κανείς. Τί κατορθώνετε λοιπὸν μὲ τὴν μέριμνάν σας;

Ποιὸς δὲ ἀπὸ σᾶς, ὅσας πολλὰς καὶ μεγάλας φροντίδας καὶ ἂν καταβάλῃ, ἠμπορεῖ νὰ προσθέσῃ εἰς τὸ ἀνάστημά του ἕνα πῆχυν;

Καὶ γιὰ ἔνδυμα τί ἀγωνιᾶτε; Παρατηρήσετε τὰ ἄνθη τοῦ ἀγροῦ πόσο ὡραῖα εἶναι. Δὲν κοπιάζουν οὔτε γνέθουν.

Καὶ διὰ τὸ ἔνδυμα διατί κυριεύεσθε ἀπὸ ἀνήσυχον καὶ ἀγωνιώδη φροντίδα; Παρατηρήσατε τὰ ἄνθη, ποὺ φυτρώνουν μόνα των εἰς τὸν ἀγρόν, μὲ ποῖον τρόπον αὐξάνουν. Δὲν κοπιάζουν οὔτε γνέθουν·

Καὶ περὶ τοῦ ἐνδύματος διατί φροντίζετε μὲ τόσην ἀνησυχίαν καὶ ἀγωνίαν; Παρατηρῆστε μὲ προσοχὴν τὰ ἄνθη τοῦ ἀγροῦ, πῶς φυτρώνουν καὶ πῶς αὐξάνουν. Οὔτε κοπιάζουν οὔτε γνέθουν.

Σᾶς λέγω δέ, ὅτι οὔτε ὁ Σολομῶν παρ’ ὅλη τὴ δόξα του ντύθηκε σὰν ἕνα ἀπ’ αὐτά.

καὶ ὅμως σᾶς λέγω, ὅτι οὔτε ὁ σοφὸς εἰς ἐπινοήσεις Σολομών, μὲ ὅλην τὴν ἑξακουσμένην βασιλικὴν μεγαλοπρέπειάν του καὶ τὴν λαμπρὰν καὶ ἔνδοξον περιβολὴν καὶ παράστασίν του, δὲν περιεβλήθη ἔνδυμα τόσον ὠραῖον καὶ θαυμάσιον, ὅπως περιβάλλεται ἕνα ἀπὸ τὰ ἄνθη αὐτά.

Καὶ ὅμως σᾶς λέγω τοῦτο, οὔτε καὶ αὐτὸς ὁ Σολομών με ὅλην του τὴν βασιλικὴν μεγαλοπρέπειαν καὶ δόξαν δὲν ἐφόρεσε ποτὲ ἕνα τόσον περίλαμπρον ἔνδυμα ὡσὰν αὐτό, μὲ τὸ ὁποῖον περιβάλλεται ἕνα ἀπὸ τὰ ταπεινὰ αὐτὰ ἄνθη.

Καὶ ἐὰν τὸ χορτάρι τοῦ ἀγροῦ, ποὺ σήμερα ὑπάρχει καὶ αὔριο ρίχνεται στὸ φοῦρνο (καὶ καίεται), ὁ Θεὸς τόσο ὡραῖα ντύνει, δὲν θὰ δώσῃ ἔνδυμα πολὺ περισσότερο σ’ ἐσᾶς, ὀλιγόπιστοι;

Ἐὰν δὲ ὁ Θεὸς τόσον μεγαλοπρεπῶς ἐνδύῃ τὰ ἀγριόχορταρα, ποὺ φυτρώνουν μόνα των εἰς τὸν ἀγρόν, καὶ ποὺ δὲν ἔχουν προορισμὸν νὰ ζήσουν αἰώνια, ὅπως σεῖς, ἀλλὰ σήμερον ὑπάρχουν καὶ αὔριον ρίπτονται εἰς τὸν φοῦρνον ὡς καύσιμον ὑλικόν, δὲν θὰ δώσῃ ἔνδυμα πολὺ περισσότερον εἰς σᾶς, ὦ ὀλιγόπιστοι;

Ἐὰν δὲ ὁ Θεὸς ἐνδύῃ μὲ τόσην λαμπρότητα τὰ χορτάρια τοῦ ἀγροῦ, ποὺ σήμερα ὑπάρχουν καὶ αὔριον ρίπτονται εἰς τὸν φοῦρνον, δὲν θὰ ἐνδύσῃ πολὺ περισσότερον σᾶς, ὀλιγόπιστοι;

Μὴ ἀγχώνεσθε λοιπὸν λέγοντας, τί θὰ φᾶμε ἢ τί θὰ πιοῦμε ἢ τί θὰ ντυθοῦμε;

Μὴ καταληφθῆτε λοιπὸν ποτὲ ἀπὸ ἀνήσυχον φροντίδα λέγοντες, τί θὰ φάγωμεν ἢ τί θὰ πίωμεν ἢ τί θὰ περιβληθῶμεν ὡς ἔνδυμα;

Λοιπὸν μὴ κυριευθῆτε ποτὲ ἀπὸ τὴν ἁνήσυχον μέριμναν καὶ μὴ λέγετε συνεχῶς, τί θὰ φάγωμεν ἢ τί θὰ πίωμεν ἢ τί θὰ ἐνδυθῶμεν;

Ὅλα δὲ αὐτὰ ἐπιδιώκουν (σὰν νὰ εἶναι μέγιστα ἀγαθὰ) οἱ ἐθνικοί (οἱ εἰδωλολάτρες). Γνωρίζει δὲ ὁ πατέρας σας ὁ οὐράνιος, ὅτι ἔχετε ἀνάγκη ἀπὸ ὅλα αὐτά.

Διότι οἱ ἐθνικοὶ καὶ εἰδωλολάτραι, ποὺ ἁγνοοῦν ὁλοτελῶς τὰ ἀσυγκρίτου ἀξίας οὐράνια ἀγαθά, ζητοῦν ὅλα αὐτὰ τὰ μάταια καὶ φθαρτά, ὡς τὰ μόνα σοβαρὰ καὶ ἀπαραίτητα. Σεῖς ὅμως μὴ ἀνησυχῆτε δι’ αὐτά, διότι ὁ Πατήρ σας ὁ οὐράνιος γνωρίζει, ὅτι ἔχετε ἀνάγκην ἀπὸ ὅλα αὐτὰ καὶ συνεπῶς θὰ σᾶς τὰ δώσῃ αὐτός.

Διότι οἱ εἰδωλολάτραι (ποὺ δὲν γνωρίζουν τὰ αἰώνια ἀγαθὰ καὶ τὴν στοργικὴν πρόνοιαν τοῦ Θεοῦ), ἐπιζητοῦν ἀποκλεστικὰ καὶ μόνον αὐτὰ τὰ φθαρτὰ ἀγαθά. Σεῖς ὅμως μὴν κυριεύεσθε ἀπὸ τέτοιες μέριμνες, διότι ὁ Πατήρ σας ὁ οὐράνιος γνωρίζει ὅτι ἔχετε ἀνάγκην ἀπὸ ὅλα αὐτά, καὶ σὰν πανάγαθος, ποὺ εἶναι, θὰ σᾶς τὰ δώσῃ.

Γι’ αὐτὸ πρῶτα νὰ ζητῆτε (γιὰ νὰ λάβετε) τὴ βασιλεία καὶ τὴ δόξα ποὺ δίνει ὁ Θεός, καὶ ὅλα αὐτὰ θὰ σᾶς δοθοῦν ἐπιπροσθέτως.

Ζητεῖτε δὲ πρωτίστως καὶ κυρίως τὰ πνευματικὰ ἀγαθὰ τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν ἀπόκτησιν τῶν ἀρετῶν, ποὺ ὁ Θεὸς ζητεῖ ἀπὸ σᾶς ὡς ὅρον, διὰ νὰ σᾶς χαρίσῃ τὰ ἀγαθὰ ταῦτα, καὶ τότε ὅλα αὐτὰ τὰ ἐπίγεια θὰ σᾶς δοθοῦν μαζὶ μὲ ἐκεῖνα.

Ζητεῖτε δὲ κατὰ πρῶτον καὶ κύριον λόγον τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν ἀρετὴν ποὺ θέλει ἀπὸ σᾶς ὁ Θεός, καὶ ὅλα αὐτὰ τὰ ἐπίγεια ἀγαθὰ θὰ σᾶς δοθοῦν μαζῆ μὲ τὰ ἀνεκτίμητα ἀγαθὰ τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν.

Ἐπίσης νὰ μὴ μεριμνήσετε γιὰ τὴν αὐριανὴ ἡμέρα, διότι ἡ αὐριανὴ ἡμέρα θὰ μεριμνήσῃ ἡ ἴδια γιὰ τὰ δικά της πράγματα. Ἀρκεῖ στὴν (κάθε) ἡμέρα ἡ δική της ταλαιπωρία».

Μὴ κυριευθῆτε λοιπὸν ἀπὸ ἀνήσυχον φροντίδα δι’ ὅσα ἐνδέχεται νὰ παρουσιασθοῦν κατὰ τὴν αὔριον. Διότι ἡ αὐριανὴ ἡμέρα θὰ φροντίσῃ δι’ ὅσα θὰ σᾶς συμβοῦν κατ’ αὐτήν. Ἀρκεῖ διὰ τὴν ἡμέραν ἡ ἰδική της σκοτούρα καὶ ταλαιπωρία.

Λοιπὸν μὴ καταληφθῆτε ποτὲ ἀπὸ τὴν ἁνήσυχον μέριμναν διὰ τὰς ἀνάγκας τῆς αὐριανῆς ἡμέρας. Διότι ἡ αὔριον θὰ φροντίσῃ δι’ ὅσα θὰ χρειασθῆτε κατ’ αὐτήν. Εἰς κάθε ἡμέραν ἀρκοῦν αἱ ἰδικαί της ἀσχολίαι καὶ τὰ ἰδικά της βάσανα.