Πέτρου Β' 2

Παρουσιάσθηκαν δὲ καὶ ψευδοπροφῆτες στὸ λαό, ὅπως καὶ σὲ σᾶς θὰ παρουσιασθοῦν ψευδοδιδάσκαλοι. Αὐτοὶ μὲ τρόπο δόλιο θὰ εἰσαγάγουν αἱρέσεις ποὺ ὁδηγοῦν στὴν ἀπώλεια, θὰ ἀρνοῦνται καὶ αὐτὸν τὸν Δεσπότη (τὸν Κύριο) ποὺ τοὺς ἀγόρασε, καὶ ἔτσι θὰ ἐπιφέρουν κατὰ τοῦ ἑαυτοῦ τους γρήγορη ἀπώλεια.

Ἀνεφάνησαν δὲ καὶ ψευδοπροφῆται μεταξὺ τοῦ Ἰουδαϊκοῦ λαοῦ, καθὼς καὶ μεταξύ σας θὰ παρουσιασθοῦν εἰς τὸ μέλλον ψευδοδιδάσκαλοι, ποὺ μὲ πανουργίαν θὰ εἰσαγάγουν πλανεμένος διδασκαλίας καταστρεπτικάς. Θὰ ἀρνοῦνται δὲ οἱ ψευδοδιδάσκαλοι οὗτοι καὶ αὐτὸν τὸν δεσπότην, ποὺ τοὺς ἐξηγόρασε μὲ τὸ αἷμα του, καὶ θὰ ἐπιφέρουν ἔτσι κατὰ τοῦ ἑαυτοῦ των ταχεῖαν καταστροφήν.

Ἐκτὸς ὅμως τῶν ἀληθινῶν προφητῶν ἀνεφάνησαν καὶ ψευδοπροφῆται εἰς τὸν ἰουδαϊκὸν λαόν, ὅπως ἄλλωστε καὶ μεταξύ σας θὰ παρουσιασθοῦν ψευδοδιδάσκαλοι, οἱ ὁποῖοι μὲ πολλὴν ἐπιτηδειότητα καὶ πανουργίαν θὰ προσπαθήσουν νὰ εἰσαγάγουν καὶ διαδώσουν ὀλεθρίας αἱρέσεις. Θὰ ἀρνοῦνται δὲ καὶ θὰ παραμερίζουν αὐτὸν τὸν Κύριον καὶ Δεσπότην, ποὺ τοὺς ἐξηγόρασεν ἀπὸ τὴν αἰωνίαν καταδίκην μὲ τὸ αἷμα του, καὶ θὰ ἐπισύρουν ἐναντίον τοῦ ἑαυτοῦ των ταχείαν καταστροφήν.

Τὶς δὲ ἀσέλγειές τους θὰ ἀκολουθήσουν πολλοί, καὶ ἐξ αἰτίας των ἡ ὁδὸς τῆς ἀληθείας (ἡ χριστιανικὴ πίστι) θὰ δυσφημηθῇ.

Καὶ πολλοὶ θὰ ἀκολουθήσουν τὰς ποικίλας μορφὰς τῆς ἀσελγείας, εἰς τὰς ὁποίας θὰ παρακινοῦν μὲ τὴν διδασκαλίαν τους οἱ ψευδοδιδάσκαλοι οὗτοι. Καὶ δι’ αὐτοὺς ἡ χριστιανικὴ πίστις καὶ ζωή, ποὺ εἶναι ὁ δρόμος τῆς ἀληθείας, ὁ ὁποῖος ὁδηγεῖ εἰς τὴν οὐράνιον βασιλείαν, θὰ βλασφημηθῇ καὶ θὰ κακολογηθῇ.

Καὶ πολλοὶ θὰ παρασυρθοῦν ἀπὸ τοὺς δολίους αὐτοὺς αἱρετικοὺς καὶ θὰ ἀκολουθήσουν τὰς διαφόρους αὐτῶν ἀκολασίας. Ἐξ αἰτίας δὲ ὅλων αὐτῶν θὰ βλασφημηθῇ καὶ θὰ κακολογηθῇ ὁ δρόμος τῆς χριστιανικῆς ἀληθείας, ποὺ ὁδηγεῖ εἰς τὸν ἁγιασμὸν καὶ τὴν ὁμοίωσιν πρὸς τὸν Θεόν.

Ἀπὸ ἄπληστη δὲ ἰδιοτέλεια θὰ σᾶς ἐκμεταλλευθοῦν μὲ πλαστοὺς λόγους. Καὶ ἡ καταδίκη τους, ἀπὸ τοὺς παλαιοὺς χρόνους ἀποφασισμένη, δὲν θὰ μείνῃ ἀνεκτέλεστη, καὶ ἡ ἀπώλειά τους δὲν θὰ μείνῃ ἀνενέργητη.

Καὶ οἱ ψευδοδιδάσκαλοι αὐτοὶ θὰ ἐμπορευθοῦν εἰς βάρος σας ἐπιδιώκοντες αἰσχρὰ κέρδη μὲ συλλογισμοὺς τῆς ἐπινοήσεώς των ἀνακατευμένους μὲ φαινομενικὸν καὶ πλαστὸν ζῆλον. Κατὰ τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν ἡ καταδίκη δὲν παραμένει ἀδρανής, ἀλλ’ ἐνηργήθη ἀπὸ παλαιοὺς χρόνους κατὰ πολλῶν ὁμοίων των καὶ ἡ ἀπώλειά των δὲν εἶναι δυσκίνητος σὰν τὸν ἄνθρωπον ποὺ νυστάζει, ἀλλὰ ἀναβάλλεται ὑπὸ τοῦ μακροθύμου Κριτοῦ, ἕως ὅτου ἐκσπάσῃ τρομερά.

Καὶ οἱ ψευδοδιδάσκαλοι αὐτοί, σὰν ἀπατεῶνες καὶ δόλιοι ἔμποροι, διὰ νὰ ἐπιτύχουν εἰς βάρος σας αἰσχρὰ κέρδη, θὰ σᾶς ἐκμεταλλευθοῦν μὲ ψευδεῖς διδασκαλίας, τὰς ὁποίας θὰ συλλαμβάνῃ καὶ θὰ πλάθῃ ἡ νοσηρά των διάνοια. Ἐναντίον αὐτῶν ἡ καταδίκη δὲν θὰ βραδύνη, ὅπως καὶ εἰς τὴν παλαιὰν ἐποχὴν δὲν ἐβράδυνε ἐναντίον ἄλλων ὁμοίων των, καὶ ἡ ἀπώλειά των δὲν κοιμᾶται (ἀλλὰ θὰ ἐκσπάσῃ βαρεῖα ἐναντίον των, ὅταν σταματήσῃ πλέον ἡ μακροθυμία τοῦ Θεοῦ).

Ἀφοῦ, ὡς γνωστόν, ὁ Θεὸς δὲν φείσθηκε ἀγγέλων, ὅταν ἁμάρτησαν, ἀλλὰ τοὺς ἔδεσε μὲ ἁλυσίδες σκότους καὶ τοὺς φυλάκισε, καὶ κρατοῦνται γιὰ νὰ δικασθοῦν·

Διότι, ἐὰν ὁ Θεὸς ἀκόμη καὶ τοὺς ἀγγέλους, ὅταν ἡμάρτησαν, δὲν ἐλογάριασεν, ἀλλὰ ἁλυσοδεμένους εἰς τὸ σκότος τοὺς ἔρριψεν εἰς τὸν τάρταρον καὶ τοὺς παρέδωκε νὰ φυλάττωνται διὰ νὰ δικασθοῦν κατὰ τὴν ἡμέραν τῆς κρίσεως·

Διότι, ἐὰν ὁ Θεὸς δὲν ἐλυπήθη καὶ δὲν ἐλογάριασε καὶ αὐτοὺς ἀκόμη τοὺς ἀγγέλους ποὺ εἶχαν ἁμαρτήσει, ἀλλὰ μὲ φοβερὲς ἁλυσίδες δεμένους τοὺς ἔρριψε εἰς τὸ βαθὺ σκοτάδι τοῦ ταρτάρου καὶ τοὺς παρέδωσε νὰ φρουροῦνται διὰ τὴν ἡμέραν τῆς κρίσεως·

καὶ ἀφοῦ δὲν φείσθηκε τοῦ ἀρχαίου κόσμου (παρὰ τὸ μέγα πλῆθος του), ἀλλὰ φύλαξε μόνο μαζὶ μὲ ἑπτὰ ἄλλους ὄγδοο τὸν Νῶε, κήρυκα σωτηρίας, ἐνῷ στὸν κόσμο τῶν ἀσεβῶν ἐπέφερε κατακλυσμὸ (ὁ Νῶε δηλαδὴ μὲ τὴν κατασκευὴ τῆς κιβωτοῦ ἐπὶ μακρὸν χρόνον, ἀλλ’ ἀσφαλῶς καὶ μὲ τὸ λόγο, κήρυττε σωτηρία, διασώθηκαν ὅμως μόνον ὀκτώ, διότι οἱ ἀσεβεῖς ἔμειναν ἀμετανόητοι)·

καὶ ἐὰν τὸν παλαιὸν κόσμον, ποὺ ἔζησε πρὸ τοῦ κατακλυσμοῦ, δὲν τὸν ἐλυπήθη, ἀλλὰ τὸν Νῶε μὲ ἑπτὰ ἄλλους, ὄγδοον αὐτὸν τῆς δικαιοσύνης κήρυκα εἰς τὴν γενεάν του, ἐφύλαξεν ἀπὸ τὴν καταστροφήν, ὅταν ἐπέφερε κατακλυσμὸν εἰς τὸν κόσμον τῶν ἀσεβῶν·

καὶ ἐὰν τὸν παλαιὸν ἐκεῖνον κόσμον τῆς ἐποχῆς τοῦ κατακλυσμοῦ δὲν ἐλυπήθη, ἀλλὰ διεφύλαξε μόνον τὸν Νῶε καὶ ἑπτὰ ἄλλους ἀπὸ τὴν καταστροφήν, ὅταν ἐξαπέλυσε τὸν κατακλυσμὸν εἰς τὸν κόσμον τῶν ἀσεβῶν·

καὶ ἀφοῦ τὶς πόλεις τῶν Σοδόμων καὶ τῆς Γομόρρας μὲ τὸ νὰ μεταβάλῃ σὲ στάχτη τιμώρησε μὲ ἐξαφάνισι, καὶ ἔτσι ἔθεσε παράδειγμα γι’ αὐτούς, ποὺ θὰ ἀσεβοῦσαν στὸ μέλλον,

καὶ ἐὰν τὰς πόλεις τῶν Σοδόμων καὶ τῆς Γομόρρας μετέβαλεν εἰς στάκτην καὶ κατεδίκασε νὰ μένουν διὰ παντὸς κατεστραμμένοι καὶ τὰς ἔθεσε φοβερὸν παράδειγμα εἰς ἐκείνους, ποὺ εἰς τὸ μέλλον θὰ ἔζων ἀσεβῶς·

καὶ ἐὰν τὰς πόλεις τῶν Σοδόμων καὶ τῆς Γομόρρας τὰς ἔκαψε καὶ τὰς ἔκαμε στάκτην καὶ τὰς κατεδίκασε εἰς τὴν φοβερὰν αὐτὴν καταστροφήν, νὰ μένουν ὡς παράδειγμα τῆς θείας ὀργῆς πρὸς ἐκείνους, ποὺ θὰ ἐζοῦσαν εἰς τὸ μέλλον μὲ ἀσέβειαν καὶ φαυλότητα·

ἐνῷ ἔσωσε τὸν εὐσεβῆ Λώτ, ποὺ ὑπέφερε ἀπὸ τὴν ἀσελγῆ διαγωγὴ τῶν διεστραμμένων· -

καὶ ἐὰν ἐγλύτωσε τὸν δίκαιον Λώτ, ὅταν κατεπιέζετο καὶ ὑπέφερεν ἀπὸ τὴν συμπεριφορὰν ἐκείνων, ποὺ μὲ τὴν ἀσωτίαν καὶ ἀσέλγειάν των παρεβίαζον τὸν φυσικὸν νόμον·

καὶ ἐὰν τὸν δίκαιον Λὼτ τὸν ἐγλύτωσε ὅταν ἐταλαιπωρεῖτο καὶ ὑπέφερε ἀπὸ τὴν φαύλην συμπεριφορὰν καὶ ζωὴν ἐκείνων, ποὺ μὲ τὰς βδελυρὰς ἀκολασίας των καταπατοῦσαν καὶ παρεβίαζαν τοὺς φυσικοὺς θεσμοὺς τῆς συνειδήσεως,

μὲ ὅσα δηλαδὴ ἔβλεπε καὶ ἄκουε ὁ εὐσεβὴς αὐτὸς ἄνθρωπος, κατοικώντας ἀνάμεσά τους, καθημερινῶς προκαλοῦσε βασανισμὸ στὴν εὐσεβῆ ψυχή του ἐξ αἰτίας τῶν ἀνόμων ἔργων τους - ·

καὶ τὸν ἐγλύτωσεν ὁ Θεός, διότι βλέπων μὲ τὰ μάτια του τὰ ἄσεμνα παραδείγματα καὶ μὲ τὰ αὐτιά του ἀκούων τὰς αἰσχρότητας ὁ δίκαιος ἐκεῖνος Λώτ, ὅταν ἑκατοικοῦσεν ἐν μέσῳ τῶν ἀσεβῶν αὐτῶν, μὲ τὰ παράνομα ἔργα των ἔθετε καθημερινῶς εἰς δοκιμασίαν τὴν ψυχήν του, ποὺ παρέμεινε δικαία καὶ δὲν παρεσύρθη,

- διότι ὁ δίκαιος Λὼτ βλέπων μὲ τὰ μάτια του καὶ ἀκούων καθημερινῶς τὰς φαυλότητας ἐκείνων ἐν μέσῳ τῶν ὁποίων κατοικοῦσε, ἔθετεν εἰς δοκιμασίαν καὶ βάσανον κάθε ἡμέραν τὴν δικαίαν ψυχὴν του μὲ τὰ παράνομα ἔργα των, χωρὶς καθόλου νὰ παρασυρθῇ ἀπὸ τὸ ἐλεεινὸν παράδειγμά των - .

ἀφοῦ αὐτὰ συνέβησαν, ἄρα γνωρίζει ὁ Κύριος νὰ σώζῃ τοὺς εὐσεβεῖς ἀπὸ δοκιμασία, τοὺς δὲ ἀσεβεῖς νὰ κρατῇ ἤδη σὲ κατάστασι (μερικῆς) τιμωρίας γιὰ τὴν ἡμέρα τῆς κρίσεως (καὶ τῆς πλήρους τιμωρίας),

ἐὰν εἰς ὅλας αὐτὰς τὰς περιπτώσεις ἔτσι ἐνήργησεν ὁ Θεός, ἐξάγεται λοιπὸν ἐκ τούτων, ὅτι γνωρίζει καλὰ ὁ Κύριος νὰ ἐλευθερώνῃ ἀπὸ κάθε πειρασμὸν καὶ ἐξωτερικὴν στενοχώριαν τοὺς εὐσεβεῖς, τοὺς δὲ ἀδίκους, καίτοι θὰ τιμωροῦνται καὶ κατὰ τὸν μεταξὺ χρόνον, γνωρίζει νὰ τοὺς φυλάττῃ διὰ τὴν ἡμέραν τῆς Κρίσεως, ὁπότε θὰ τοὺς ἐπιβάλῃ ὁλόκληρον τὴν ἁρμόζουσαν τιμωρίαν.

Ὅλα αὐτὰ μαρτυροῦν, ὅτι γνωρίζει ὁ Κύριος τοὺς μὲν εὐσεβεῖς νὰ τοὺς γλυτώνῃ καὶ νὰ τοὺς σώζῃ ἀπὸ δοκιμασίας καὶ περιπετείας, τοὺς δὲ ἀδίκους, οἱ ὁποῖοι καὶ κατὰ τὴν παροῦσαν ζωὴν βασανίζονται ἀπὸ τὴν ἁμαρτωλότητά των, νὰ τοὺς φυλάττῃ διὰ τὴν μεγάλην ἐκείνην ἡμέραν τῆς Κρίσεως (ὁπότε καὶ θὰ τοὺς ἐπιβάλῃ πλήρη τὴν τιμωρίαν).

προπάντων δὲ ἐκείνους, ποὺ ἀκολουθοῦν βδελυρὲς σαρκικὲς ἐπιθυμίες, καὶ καταφρονοῦν τὸν Κύριο [Σημ.: Ἤ, τὴν αὐθεντία τοῦ Κυρίου]. Θρασεῖς, ἀλαζόνες! Δὲν τρέμουν νὰ χλευάζουν ἔνδοξα πράγματα (δόγματα τῆς πίστεως, μεγαλειότητες τοῦ Κυρίου, ἰδίως τὴν παντοδυναμία του, τὴν ἀνάστασι καὶ τὴ δευτέρα παρουσία του),

Πρὸ παντὸς δὲ φυλάσσει εἰς κρίσιν καὶ καταδίκην ἐκείνους, ποὺ σύρονται ὀπίσω ἀπὸ σάρκα μὲ ἐπιθυμίαν, ποὺ μιαίνει καὶ μολύνει, καὶ ποὺ περιφρονοῦν τὴν ὑπερτάτην ἐξουσίαν καὶ τὸ μεγαλεῖον τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ. Αὐτοὶ πράττουν μὲ θρασεῖαν καὶ αὐθάδη τόλμην τὰ ἄνομα καὶ δὲν τρέμουν, ὅταν βλασφημοῦν τοὺς ἐνδόξους ἀγγέλους καὶ τοὺς ἀποδίδουν πρόστυχα καὶ ὑβριστικὰ πάθη καὶ ἐπιθυμίας σαρκικάς.

Εἰς κρίσιν καὶ αἰωνίαν καταδίκην ὁ Θεὸς κρατεῖ μάλιστα ἐκείνους, ποὺ πορεύονται ὀπίσω ἀπὸ τὰς σαρκικὰς ἡδονὰς μὲ ἐπιθυμίας ποὺ μολύνουν καὶ μιαίνουν, καὶ οἱ ὁποῖοι καταφρονοῦν τὴν κυριότητα καὶ ἐξουσίαν τοῦ παντοδυνάμου Θεοῦ. Αὐτοὶ εἶναι θρασεῖς καὶ ἀδίστακτοι διὰ τὸ κακόν, ἀλαζονικοὶ καὶ ἀναιδεῖς. Δὲν φοβοῦνται καὶ δὲν τρέμουν, ὅταν βλασφημοῦν καὶ χλευάζουν καὶ αὐτοὺς τοὺς ἐνδόξους ἀγγέλους.

ἐνῷ καὶ ἄγγελοι, ἂν καὶ εἶναι ἀνώτεροι σὲ ἰσχὺ καὶ δύναμι, δὲν ἐκφέρουν ἐνώπιον τοῦ Κυρίου ὑβριστικὴ κρίσι κατ’ αὐτῶν (τῶν αἱρετικῶν);

Καὶ βλασφημοῦν αὐτοὶ τοὺς ἐνδόξους ἀγγέλους, εἰς καιρὸν ποὺ οἱ ἄγγελοι, καίτοι κατὰ τὴν ἰσχὺν καὶ τὴν δύναμιν εἶναι μεγαλύτεροι ἀπὸ τοὺς ἀσθενεῖς ἀνθρώπους, δὲν ἐκφέρουν ἐνώπιον τοῦ Κυρίου κρίσιν ὑβριστικὴν κατὰ τῶν δαιμόνων, οἱ ὁποῖοι διὰ τῆς ἀθανάτου καὶ ἀσωμάτου φύσεώς των διετήρησαν κάποια ἀσθενῆ λείψανα ἀπὸ τὴν παλαιάν τους δόξαν.

Εἰς στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν οἱ ἄγγελοι, ἂν καὶ κατὰ τὴν ἰσχὺν καὶ τὴν δύναμιν εἶναι μεγαλύτεροι, δὲν ἐκφέρουν ἐνώπιον τοῦ Κυρίου κρίσιν ὑβριστικὴν οὔτε καὶ ἐναντίον τῶν πονηρῶν δαιμόνων.

Αὐτοὶ δέ, ὡς ἄλογα ζῷα ἐνστικτώδη, πλασμένα νὰ τρῶνε καὶ νὰ κοπρίζουν, χλευαστικῶς ἐκφραζόμενοι γιὰ πράγματα ποὺ ἀγνοοῦν, λόγῳ τῆς διαφθορᾶς τους θὰ καταστραφοῦν.

Αὐτοὶ δὲ οἱ αἱρετικοί, σὰν ἄλογα ζῶα, τὰ ὁποῖα ἀκολουθοῦν ἀπὸ αὐτὴν τὴν ὥραν τῆς γεννήσεως των τὰς φυσικάς των ὁρμὰς καὶ ὡς ἐκ τούτου πιάνονται εἰς παγίδα φθοροποιὸν καὶ ὀλεθρίαν, θὰ καταστραφοῦν ἀσφαλῶς, ἐπειδὴ βλασφημοῦν εἰς ἐκεῖνα, ποὺ δὲν γνωρίζουν, δηλαδὴ βλασφημοῦν τοὺς ἐνδόξους ἀγγέλους.

Αὐτοὶ δὲ οἱ αἱρετικοί, σὰν ἄλογα ζῶα, γεννημένα διὰ νὰ ἀκολουθοῦν τὰς φυσικὰς ὁρμάς, θὰ καταδικασθοῦν ἀσφαλῶς εἰς φθορὰν καὶ ἀπώλειαν, διότι ὑβρίζουν καὶ βλασφημοῦν, ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἀγνοοῦν, δηλαδὴ τοὺς ἀγγέλους.

Ἔτσι θὰ πληρωθοῦν γιὰ τὴν ἀσέβειά τους. Θεωροῦν εὐτυχία τὴν ἐφήμερη ἀπόλαυσι. Εἶναι κηλῖδες καὶ μιάσματα. Κυλίονται καὶ βρίσκουν ἀπόλαυσι στὶς ἀκολασίες τους. Τολμοῦν νὰ συντρώγουν καὶ συμπίνουν μαζί σας.

Οὗτοι θὰ λάβουν εἰς ἀνταμοιβὴν τὴν τιμωρίαν καὶ τὸν μισθόν, μὲ τὸν ὁποῖον πληρώνεται ἡ ἀδικία. Νομίζουν οἱ ταλαίπωροι ὡς ἀπόλαυσιν τὸ νὰ ὀργιάζουν ὄχι μόνον κατὰ τὴν νύκτα, ἀλλὰ καὶ κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ἡμέρας. Εἶναι ἀκάθαρτοι καὶ στίγματα τῆς Ἐκκλησίας καὶ θεωροῦν ὡς ἀπόλαυσιν καὶ τρυφὴν τὸ νὰ παραπλανήσουν πολλοὺς μὲ τὰς ἀπάτας των καὶ τὰς πλάνας των, τὰς ὁποίας διαδίδουν, ὅταν συντρώγουν μαζί σας εἰς τὰς ἀγάπας.

Θὰ πάρουν δὲ ὡς μισθὸν τὴν πρέπουσαν τιμωρίαν τῆς ἀδικίας των. Αὐτοὶ θεωροῦν ὡς ἡδονὴν καὶ ἀπόλαυσιν τὸ νὰ ὀργιάζουν εἰς τρυφηλὰς διασκεδάσεις, ὄχι μόνον τὴν νύκτα, ἀλλὰ καὶ τὴν ἡμέραν. Εἶναι στίγματα καὶ ὄνειδος τῆς κοινωνίας καὶ θεωροῦν ἀπόλαυσιν καὶ ἡδονὴν νὰ παραπλανοῦν τοὺς ἄλλους μὲ τὰς ἀπάτας των, τὰς ὁποίας μάλιστα θέτουν εἰς κυκλοφορίαν, ὅταν συντρώγουν μαζῆ σας.

Τὰ μάτια τους εἶναι κυριευμένα ἀπὸ τὴν αἰσχρὴ γυναῖκα καὶ ἀκαταπαύστως ἁμαρτάνουν. Παρασύρουν ἀστήρικτες ψυχές. Ἔχουν πνεῦμα γυμνασμένο στὴν ἀπάτη καὶ ἐκμετάλλευσι. Ἄνθρωποι καταραμένοι!

Ἔχουν μάτια γεμᾶτα ἀπὸ ἐπιθυμίαν τοῦ νὰ βλέπουν γυναῖκας αἰσχρὰς καὶ πόρνας· μάτια ποὺ ἀκατάπαυστα ἁμαρτάνουν· ἑξαπατοῦν καὶ παρασύρουν μὲ τὰ μάτια αὐτὰ εἰς αἰσχρὰς πράξεις ψυχάς, ποὺ δὲν εἶναι στηριγμέναι εἰς τὴν ἀρετήν· ἔχουν καρδίαν γυμνασμένην εἰς τὴν ἀχόρταστον ἐπιθυμίαν τοῦ χρήματος καὶ τῆς ἡδονῆς. Εἶναι τέκνα τῆς κατάρας.

Ἔχουν μάτια γεμᾶτα ἀπὸ αἰσχρὰς ἐπιθυμίας καὶ τὰ ὁποῖα μάτια συνεχῶς καὶ ἀκαταπαύστως ἁμαρτάνουν. Ἐξαπατοῦν μὲ δελεαστικὰ καὶ ἀπατηλὰ λόγια ψυχάς, ποὺ δὲν εἶναι στηριγμέναι εἰς τὴν πίστιν καὶ τὴν ἀρετήν. Ἔχουν αὐτοὶ καρδίαν γυμνασμένην εἰς τὴν ἀχόρταστον ἐπιθυμίαν τοῦ χρήματος καὶ τῶν ἡδονῶν. Εἶναι τέκνα τῆς κατάρας!

Ἐγκατέλειψαν τὸν ἴσιο δρόμο καὶ μπῆκαν στὸ δρόμο τῆς πλάνης. Ἀκολούθησαν τὸ δρόμο τοῦ Βαλαὰμ τοῦ υἱοῦ τοῦ Βοσόρ, ποὺ ἀγάπησε παράνομο κέρδος,

Ἐγκατέλιπαν τὸν ἴσιον δρόμον καὶ ἐπλανήθησαν. Ἠκολούθησαν δὲ τὸν δρόμον καὶ ἐμιμήθησαν τὴν συμπεριφορὰν τοῦ Βαλαὰμ τοῦ υἱοῦ τοῦ Βοσόρ, ὁ ὁποῖος ἠγάπησε τὸν μισθὸν τῶν ἐργατῶν τῆς ἀδικίας, διότι ἔλαβε χρήματα ἀπὸ τὸν βασιλέα τῶν Μωαβιτῶν, διὰ νὰ καταρασθῇ ἄδικα τὸν εὐλογημένον λαὸν τοῦ Θεοῦ.

Ἀφοῦ ἐγκατέλειψαν τὸν εὐθὺν δρόμον, παρεπλανήθησαν εἰς τὰς ἀδιεξόδους τῆς ἁμαρτίας. Ἠκολούθησαν τὸν δρόμον καὶ τὸ κακὸν παράδειγμα τοῦ Βαλαάμ, υἱοῦ τοῦ Βοσόρ, ὁ ὁποῖος ἠγάπησε μισθὸν τῆς ἀδικίας (ὅταν ἐπῆρε χρήματα ἀπὸ τὸν βασιλέα τῶν Μωαβιτῶν, διὰ νὰ καταρασθῇ ἐν γνώσει του ἄδικα, τὸν λαὸν τοῦ Θεοῦ, τοὺς Ἰσραηλίτας).

καὶ ἐλέγχθηκε γιὰ τὴν παρανομία του. Ὄνος, ποὺ δὲν ἔχει φωνή, μίλησε μὲ ἀνθρώπινη φωνὴ καὶ ἐμπόδισε τὴν παραφροσύνη τοῦ προφήτου.

Ἀλλ’ ἔλαβεν ἔλεγχον καὶ ἐπιτίμησιν διὰ τὴν παρανομίαν του. Ὄνος, ποὺ δὲν εἶχεν ἐκ φύσεως ἔναρθρον φωνήν, ὡμίλησε μὲ φωνὴν ἀνθρώπου καὶ ἠμπόδισε τοῦ προφήτου τὴν παραφροσύνην, ποὺ τὸν ἔσπρωχνε νὰ ἀπειθήσῃ πρὸς τὴν ρητὴν ἀπαγόρευσιν τοῦ Θεοῦ.

Ἀλλ’ ἐπῆρε τὸν πρέποντα ἔλεγχον διὰ τὴν παρανομίαν του αὐτήν. Διότι τὸ ὑποζύγιόν του, ὄνος ἐκ φύσεως ἄφωνος, ὡμίλησε μὲ φωνὴν ἀνθρώπου καὶ ἠμπόδισε τὴν παράφρονα αὐτὴν πρᾶξιν τοῦ προφήτου ἐκείνου.

Αὐτοὶ εἶναι πηγὲς χωρὶς νερό, σύννεφα ποὺ παρασύρονται ἀπὸ ἀνεμοθύελλα, ἄνθρωποι στοὺς ὁποίους τὸ βαθὺ σκοτάδι διατηρεῖται παντοτινό.

Αὐτοὶ εἶναι πηγαί, ποὺ ἐστείρευσαν καὶ δὲν ἔχουν νερό, διότι ἐστερήθησαν τὸ καθαρὸν ὕδωρ τῆς ἀληθείας. Εἶναι σύννεφα ποὺ τὰ σπρώχνουν μὲ βίαν σφοδροὶ καὶ καταστρεπτικοὶ ἄνεμοι. Δι’ αὐτοὺς ἔχει φυλαχθῆ ἡ μαυρίλα τοῦ αἰωνίου σκότους.

Αὐτοὶ εἶναι κατάξερες, χωρὶς νερό, πηγές, σύννεφα ποὺ τὰ σπρώχνουν μὲ ὁρμὴν θυελλώδεις ἄνεμοι. Δι’ αὐτοὺς ἔχει φυλαχθῇ καὶ τοὺς περιμένει τὸ κατάμαυρο αἰώνιον σκοτάδι τοῦ Ἅδου.

Μὲ μεγάλα δὲ καὶ ἐντυπωσιακὰ λόγια, κενὰ καὶ ἀπατηλά, παρασύρουν σὲ σαρκικὲς ἀπολαύσεις, ἀσέλγειες, ἀνθρώπους ποὺ μόλις ξέφυγαν ἀπ’ αὐτοὺς ποὺ ζοῦν σὲ πλάνη.

Καὶ τοὺς ἔχει ἐπιφυλαχθῆ ἡ μαυρίλα αὐτή, διότι μὲ ἐξογκωμένους λόγους γεμάτους ματαιότητα καὶ πλάνην δελεάζουν μὲ τὸ δόλωμα σαρκικῶν ἐπιθυμιῶν καὶ ἀκολασιῶν ἀστηρίκτους πιστούς, οἱ ὁποῖοι ἐχωρίσθησαν πραγματικῶς καὶ ἔφυγαν μακρὰν ἀπὸ τοὺς ἐθνικούς, ποὺ ζοῦν μέσα εἰς τὴν πλάνην.

Διότι αὐτοὶ ὁμιλοῦν μὲ ἐξωγκωμένους κτυπητοὺς λόγους, γεμάτους ψεῦδος καὶ ματαιότητα, καὶ παρασύρουν μὲ τὸ δόλωμα τῶν σαρκικῶν ἐπιθυμιῶν καὶ τῶν ἀκολασιῶν, τοὺς ἀστηρίκτους πιστούς, οἱ ὁποῖοι ἐν τούτοις ἔχουν ὄντως ξεφύγει ἀπὸ τοὺς εἰδωλολάτρας, τοὺς ζῶντας μέσα εἰς τὴν πλάνην τῆς ἁμαρτίας.

Τοὺς μιλοῦν γιὰ ἐλευθερία, ἐνῷ οἱ ἴδιοι εἶναι δοῦλοι τῆς διαφθορᾶς. Διότι ἀπ’ ὅ,τι κανεὶς ἔχει νικηθῇ, σ’ αὐτὸ καὶ ἔχει ὑποδουλωθῇ.

Καὶ ὑπόσχονται εἰς αὐτοὺς ἐλευθερίαν, εἰς καιρὸν ποὺ αὐτοὶ εἶναι δοῦλοι τῆς ἠθικῆς διαφθορᾶς καὶ τῆς ἁμαρτίας. Καὶ εἶναι δοῦλοι, διότι εἰς ἐκεῖνο τὸ πάθος, ἀπὸ τὸ ὁποῖον κανεὶς ἔχει νικηθῆ, εἰς αὐτὸ καὶ ἔχει δουλωθῆ.

Καὶ ὑπόσχονται εἰς αὐτοὺς λύτρωσιν καὶ ἐλευθερίαν, ἐνῶ αὐτοὶ εἶναι δοῦλοι τῆς διαφθορᾶς, ποὺ ὁδηγεῖ εἰς τὴν καταστροφήν. Διότι εἰς ἐκεῖνο τὸ πάθος, ἀπὸ τὸ ὁποῖον κανεὶς ἔχει νικηθῆ, εἰς αὐτὸ καὶ ἔχει ὑποδουλωθῆ.

Ἐὰν δέ, ἀφοῦ ξέφυγαν ἀπὸ τὰ μιάσματα τοῦ κόσμου μὲ τὴν ἐπίγνωσι τοῦ Κυρίου καὶ Σωτῆρος Ἰησοῦ Χριστοῦ, κατόπιν ἐμπλέκωνται πάλι σ’ αὐτὰ καὶ νικῶνται, τότε ἔγιναν σ’ αὐτοὺς τὰ τελευταῖα χειρότερα ἀπὸ τὰ πρῶτα (κατάντησαν δηλαδὴ σὲ χειρότερη κατάστασι ἀπὸ πρίν).

Ναί, εἶναι δοῦλοι. Διότι, ἐὰν μετὰ τὴν ἀποφυγὴν τῶν αἰσχρῶν καὶ μολυσματικῶν πράξεων τοῦ κόσμου, τὴν ὁποίαν κατώρθωσαν διὰ τῆς πλήρους γνώσεως τοῦ Κυρίου καὶ Σωτῆρος Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἐμπερδεύθησαν πάλιν εἰς τὰ δίκτυα τῶν αἰσχρῶν αὐτῶν πράξεων καὶ νικῶνται ἀπὸ αὐτάς, τότε τὰ τελευταῖα τους ἔγιναν χειρότερα ἀπὸ τὰ προτητερινά.

Διότι ἐάν, ἀφοῦ ἀπέφυγαν τοὺς μολυσμοὺς τοῦ ἁμαρτωλοῦ κόσμου χάρις εἰς τὴν πλήρη γνῶσιν τοῦ Κυρίου καὶ Σωτῆρος Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἐνεπλάκησαν πάλιν καὶ ἔπεσαν εἰς τὰς ἁμαρτωλὰς ἡδονὰς καὶ νικῶνται ἀπὸ αὐτάς, τότε τὸ τελευταῖον των κατάντημα εἶναι χειρότερον ἀπὸ τὸ πρῶτον.

Ἦταν δὲ καλλίτερο γι’ αὐτοὺς νὰ μὴν εἶχαν γνωρίσει τὴν ὁδὸ τῆς εὐσεβείας παρὰ ἀφοῦ τὴ γνώρισαν νὰ ἐγκαταλείψουν τὴν ἁγία διδασκαλία, ποὺ παραδόθηκε σ’ αὐτούς.

Διότι θὰ ἦτο καλύτερον δι’ αὐτοὺς νὰ μὴ εἶχαν γνωρίσει τὸν δρόμον τῆς δικαιοσύνης καὶ τὸν Χριστιανισμόν, παρά, ἀφοῦ τὸν ἐγνώρισαν, νὰ γυρίσουν πάλιν εἰς τὴν παλαιὰν ἁμαρτωλὴν ζωήν τους καὶ νὰ ἀπομακρυνθοῦν ἀπὸ τὴν παραδοθεῖσαν εἰς αὐτοὺς ἁγίαν ἐντολήν, ποὺ περιλαμβάνει τὴν ὅλην ἠθικὴν διδασκαλίαν τοῦ εὐαγγελίου.

Διότι ἦτο πολὺ καλύτερον δι’ αὐτούς, νὰ μὴ εἶχαν γνωρίσει καθόλου τὸν δρόμον τῆς δικαιοσύνης, παρά, ἀφοῦ τὸν ἐγνώρισαν καλά, νὰ φύγουν καὶ νὰ ἀπομακρυνθοῦν ἀπὸ τὸ παραδοθὲν εἰς αὐτοὺς ἅγιον θέλημα τοῦ Κυρίου καὶ νὰ ἐπιστρέψουν εἰς τὴν ἀκαθαρσίαν τῆς ἁμαρτωλότητος.

Συνέβη δὲ σ’ αὐτοὺς ὅ,τι λέγεται στὴν ἀληθινὴ παροιμία, Σκύλος ποὺ ἐπέστρεψε στὸν ἐμετό του, καί, Γουρούνα ποὺ λούσθηκε γιὰ νὰ κυλισθῇ πάλι στὸ βόρβορο.

Ἀλλὰ ἔχει συμβῆ εἰς αὐτοὺς ἐκεῖνο, ποὺ λέγει ἡ ἀληθὴς παροιμία· σκύλος ποὺ ἐγύρισε πάλιν εἰς τὸ ξέρασμά του, καὶ χοῖρος, ἡ ὁποία, ἀφοῦ ἐλούσθη καὶ ἐκαθαρίσθη, ἐκυλίσθη μέσα εἰς τὴν λάσπην καὶ μὲ τὰ συνεχῆ κυλίσματά της ἔγινε περισσότερον ἀκάθαρτος.

Ἔτσι δὲ ἔχει πραγματοποιηθῆ εἰς αὐτοὺς ἐκεῖνο, ποὺ ἡ ἀληθινὴ παροιμία λέγει· «σκυλὶ ποὺ γύρισε πάλι στὸ ξέρασμά του» καὶ χοῖρος, πού, ἀφοῦ ἐλούσθη καὶ ἐκαθαρίσθη, ἐκυλίσθη πάλιν μέσαν εἰς τὴν λάσπην».