Πέτρου Β' 3

Αὐτή, ἀγαπητοί, εἶναι τώρα ἡ δεύτερη ἐπιστολὴ ποὺ σᾶς γράφω. Μ’ αὐτὲς προσπαθῶ νὰ διεγείρω μὲ ὑπόμνησι τὴν καθαρὴ διάνοιά σας,

Ταύτην τὴν ἐπιστολήν, ἀγαπητοί, δευτέραν ἐντὸς ὀλίγου, ὕστερα ἀπὸ τὴν πρώτην, γράφω εἰς σᾶς. Καὶ εἰς τὰς δύο ταύτας ἐπιστολάς, διὰ τῆς ὑπενθυμίσεως, τὴν ὁποίαν δι’ αὐτῶν σᾶς κἀνω, καθιστῶ προσεκτικὴν τὴν διάνοιάν σας, τὴν εἰλικρινῆ καὶ καθαρὰν ἀπὸ τὴν πλάνην καὶ τὰ πάθη,

Αὐτὴν τώρα, ἀγαπητοί, δευτέραν πλέον ἐπιστολὴν σᾶς γράφω. Καὶ διὰ τῶν δύο αὐτῶν ἐπιστολῶν προσπαθῶ νὰ κρατῶ ἄγρυπνον καὶ προσεκτικὴν τὴν εἰλικρινὴ διάνοιάν σας μὲ τὴν ὑπόμνησιν, ποὺ σᾶς κάμνω,

γιὰ νὰ ἐνθυμηθῆτε τὰ λόγια ποὺ προεῖπαν οἱ ἁγιοι προφῆτες καὶ τὴ διδασκαλία τῶν ἀποστόλων σας, ποὺ εἶναι διδασκαλία τοῦ Κυρίου καὶ Σωτῆρος.

διὰ νὰ ἐνθυμηθῆτε τοὺς λόγους, ποὺ ἐλέχθησαν εἰς τὸ παρελθὸν ἀπὸ τοὺς ἁγίους προφήτας, καθὼς καὶ τὴν ἠθικὴν διδασκαλίαν τῶν Ἀποστόλων σας, ἡ ὁποία εἶναι καὶ διδασκαλία τοῦ Κυρίου καὶ Σωτῆρος μας.

διὰ νὰ ἐνθυμηθῆτε τὰ λόγια, τὰ ὁποῖα εἶχαν προφητευθῆ εἰς τοὺς καιροὺς τῆς Παλ. Διαθήκης ἀπὸ τοὺς ἁγίους προφήτας, καθὼς ἐπίσης καὶ τὴν διδασκαλίαν τῶν Ἀποστόλων σας, ἡ ὁποία εἶναι θέλημα καὶ διδασκαλία του Κυρίου καὶ Σωτῆρος μας.

Τοῦτο δὲ πρῶτα νὰ ξέρετε, ὅτι στὶς ἔσχατες ἡμέρες θὰ ἔλθουν ἐμπαῖκτες, ποὺ θὰ βαδίζουν σύμφωνα μὲ τὶς δικές τους ἐπιθυμίες (μὲ τὰ δικά τους θελήματα),

Πρέπει δὲ νὰ ἐνθυμηθῆτε καὶ νὰ κρατῆτε ζωηρὰς εἰς τὴν μνήμην σας τὰς διδασκαλίας αὐτάς, διὰ νὰ μὴ παρασυρθῆτε εἰς πλάνας. Διότι πρέπει πρωτίστως νὰ ξεύρετε τοῦτο· ὅτι δηλαδὴ θὰ ἔλθουν κατὰ τὸν πρὸ τῆς δευτέρας παρουσίας χρόνον ἄνθρωποι ἀσεβεῖς, ποὺ θὰ ἐμπαίζουν τὰ ἱερώτατα καὶ θὰ πορεύωνται σύμφωνα μὲ τὰς σαρκικὰς ἐπιθυμίας των.

Κρατεῖτε αὐτὰ ὡς πολύτιμον θησαυρόν, ἔχοντες ὑπ’ ὅψιν σας τοῦτο πρῶτον, ὅτι δηλαδὴ θὰ ἔλθουν, κατὰ τοὺς τελευταίους καιρούς, ἄνθρωποι σκληρυμένοι εἰς τὴν ἁμαρτίαν, ποὺ θὰ πορεύωνται καὶ θὰ ζοῦν σύμφωνα μὲ τὰς πονηράς των ἐπιθυμίας καὶ οἱ ὁποῖοι θὰ ἐμπαίζουν τὴν διδασκαλίαν τοῦ Κυρίου.

καὶ θὰ λέγουν· «Ποῦ εἶναι ἡ ὑπόσχεσι τῆς παρουσίας του; Ἀφ’ ὅτου πέθαναν οἱ πατέρες μας, ὅλα παραμένουν ἔτσι, ὅπως ἦταν ἀπὸ τὴν ἀρχὴ τοῦ κόσμου (οἱ νεκροὶ δὲν ἀναστήθηκαν καὶ ἡ δευτέρα παρουσία δὲν ἔγινε)».

Καὶ θὰ λέγουν οἱ ἄνθρωποι αὐτοί· Ποὺ εἶναι καὶ πῶς δὲν ἐπραγματοποιήθη ἡ ὑπόσχεσις περὶ τῆς δευτέρας παρουσίας του; Διότι ἀπὸ τὴν ἐποχήν, ποὺ ἀπέθαναν οἱ πατέρες καὶ παλαιοί μας πρόγονοι, ὅλα μένουν ἔτσι, ὅπως τὰ βλέπομεν ἀπὸ τὴν ἀρχὴν τῆς δημιουργίας.

Θὰ λέγουν δὲ πρὸς σᾶς· «ποῦ εἶναι ἡ ὑπόσχεσις τοῦ Χριστοῦ, περὶ Δευτέρας Παρουσίας; Τίποτε δὲν ἔγινεν ἀκόμη. Διότι ἀπὸ τὴν ἡμέραν, ποὺ οἱ πατέρες καὶ οἱ πρόγονοί μας ἀπέθαναν, ὅλα μένουν ἔτσι, ὅπως ἦσαν ἀπὸ τὴν ἀρχὴν τῆς δημιουργίας».

Ἀλλὰ λησμονοῦν θεληματικὰ τοῦτο, ὅτι οἱ οὐρανοὶ ὑπῆρχαν ἀπὸ παλαιὰ καὶ ἡ γῆ διαμορφωμένη μέσα ἀπὸ τὸ νερὸ καὶ ἀνάμεσα στὸ νερὸ μὲ τὸ λόγο τοῦ Θεοῦ.

Λέγουν ὅμως αὐτά, διότι ἐξ αἰτίας τῆς θεληματικῆς των τυφλώσεως τοὺς διαφεύγει τοῦτο· ὅτι δηλαδή οἱ οὐρανοὶ ὑπῆρχον πρὸ πολλοῦ, ἐξ ἀρχῆς τῆς δημιουργίας, καθὼς καὶ ἡ γῆ, ἡ ὁποία ἔγινε καὶ ὑπάρχει διὰ τοῦ παντοδυνάμου λόγου τοῦ Θεοῦ, ἀφοῦ ἀπὸ τὸ νερὸν ἐβγῆκε καὶ ἐν μέσῳ τῶν θαλασσῶν ἐστηρίχθη.

Τυφλωμένοι ὅμως αὐτοὶ ἀπὸ τὰ ἁμαρτωλά τους πάθη λησμονοῦν τοῦτο, ὅτι δηλαδὴ οἱ οὐρανοὶ ὑπῆρχαν ἀπὸ πολὺ παλαιοὺς χρόνους καθὼς καὶ ἡ γῆ, ἡ ὁποία μὲ τὸν παντοδύναμον λόγον τοῦ Θεοῦ, ἔγινε καὶ ὑφίσταται, ἀφοῦ ἀπὸ τὸ ὕδωρ ἐβγῆκε καὶ διὰ τοῦ ὕδατος ὑπάρχει.

Μὲ τὴ χρῆσι δὲ αὐτῶν (τῶν οὐρανῶν δηλαδή, ποὺ ἔβρεξαν καταρρακτωδῶς νερό, καὶ τῆς γῆς, ποὺ δέχθηκε τὸ νερὸ) ὁ τότε κόσμος κατακλύσθηκε ἀπὸ νερὸ καὶ καταστράφηκε.

Μὲ τὸ νερὸν δὲ καὶ μὲ τὸν προστακτικὸν λόγον τοῦ Θεοῦ ἔγινεν ὁ κατακλυσμὸς καὶ ἡ γῆ μὲ τοὺς κατοίκους της κατεστράφη πλημμυρισθεῖσα ἀπὸ τὰ νερά.

Μὲ τὸ ἴδιο ἀκριβῶς νερό, κατόπιν διαταγῆς τοῦ Θεοῦ, ὁ τότε ἁμαρτωλὸς κόσμος κατεκλύσθη καὶ κατεστράφη.

Οἱ δὲ σημερινοὶ οὐρανοὶ καὶ ἡ γῆ μὲ τὸ λόγο του διατηροῦνται φυλασσόμενοι γιὰ νὰ παραδοθοῦν στὸ πῦρ κατὰ τὴν ἡμέρα τῆς κρίσεως καὶ τῆς καταστροφῆς τῶν ἀσεβῶν ἀνθρώπων.

Οἱ δὲ σημερινοὶ οὐρανοὶ καὶ ἡ γῆ διὰ τοῦ αὐτοῦ προστακτικοῦ λόγου τοῦ Θεοῦ εἶναι ἀποταμιευμένοι καὶ φυλαγμένοι διὰ τὸ πῦρ, καὶ διατηροῦνται διὰ τὴν ἡμέραν τῆς κρίσεως, ἡ ὁποία θὰ εἶναι καὶ ἡμέρα καταστροφῆς τῶν ἀσεβῶν.

Οἱ δὲ σημερινοὶ οὐρανοὶ καὶ ἡ γῆ μὲ τὸν παντοδύναμον λόγον τοῦ Θεοῦ φυλάσσονται διὰ τὸ πῦρ καὶ διατηροῦνται διὰ τὴν μεγάλην ἡμέραν τῆς Κρίσεως καὶ τῆς καταστροφῆς τῶν ἀσεβῶν ἀνθρώπων.

Ἕνα δὲ πρᾶγμα νὰ μὴ λησμονῆτε, ἀγαπητοί, αὐτὸ ἐδῶ, ὅτι μία ἡμέρα γιὰ τὸν Κύριο εἶναι σὰν χίλια ἔτη, καὶ χίλια ἔτη σὰν ἡμέρα μία.

Ἀλλἀ σᾶς, ἀγαπητοί, ἂς μὴ διαφεύγῃ ἕνα πρᾶγμα, τὸ ἑξῆς· ὅτι μία ἡμέρα ἐνώπιον τοῦ Κυρίου εἶναι ὅσον χίλια ἔτη ἰδικά μας καὶ χίλια ἔτη ἀνθρώπινα σὰν μία ἡμέρα. Εἰς ἡμᾶς τοὺς περιορισμένους ἀνθρώπους οἱ αἰῶνες φαίνονται μακροί. Ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ ὅμως εἶναι ὅσον μία στιγμὴ ἰδικῆ μας.

Ἕνα πρᾶγμα ἂς μὴ διαφεύγῃ τὴν προσοχήν σας, ἀγαπητοί, ὅτι μία ἡμέρα ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ εἶναι ὅσον γιὰ μᾶς τὰ χίλια ἔτη· καὶ χίλια ἔτη δικά μας εἶναι σὰν μιὰ ἡμέρα ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ. (Προσωρινοὶ καὶ ὀλιγοχρόνιοι καθὼς εἴμεθα μᾶς φαίνονται ἀτελείωτοι οἱ αἰῶνες καὶ ἴσως δυσφοροῦμεν).

Δὲν βραδύνει (νὰ ἔλθῃ) ὁ Κύριος, ὁ ὁποῖος ἔδωσε τὴν ὑπόσχεσι, ὅπως μερικοὶ νομίζουν ὅτι πρόκειται γιὰ βραδύτητα (ὁ Χριστὸς ὡς Κύριος δύναται σὲ ὁποιαδήποτε στιγμὴ νὰ ἐκπληρώσῃ τὴν ὑπόσχεσί του). Ἀλλὰ μακροθυμεῖ ἀπέναντί μας, ἐπειδὴ δὲν θέλει νὰ χαθοῦν μερικοί, ἀλλὰ νὰ ἔλθουν ὅλοι σὲ μετάνοια.

Δὲν βραδύνει λοιπὸν ὁ Κύριος νὰ ἐκπληρώσῃ τὴν ὑπόσχεσίν του, ὅπως μερικοὶ νομίζουν, ὅτι ἡ ἀναβολὴ αὐτὴ προέρχεται ἐξ ἀμελείας, ἀλλὰ δεικνύει μακροθυμίαν εἰς ἡμᾶς, διότι δὲν θέλει οὔτε κὰν ὀλίγοι νὰ ἀπολεσθοῦν,ἀλλὰ θέλει νὰ προσχωρήσουν ὅλοι εἰς μετάνοιαν.

Ὁ Κύριος ὅμως δὲν βραδύνει νὰ ἐκπληρώσῃ τὰς ὑποσχέσεις του, ὅπως μερικοὶ νομίζουν βραδύτητα, ποὺ δὲν βλέπουν τὴν ταχείαν καὶ ἄμεσον ἐκπλήρωσιν. Ἀλλ’ ἂς ἔχουν ὑπ’ ὅψιν των, ὅτι μακροθυμεῖ εἰς ἡμᾶς ὁ Κύριος, διότι δὲν θέλει οὔτε καὶ ὀλίγοι νὰ ἀπολεσθοῦν, ἀλλὰ θέλει νὰ προχωρήσουν ὅλοι εἰς τὴν μετάνοιαν καὶ σωτηρίαν.

Θὰ ἔλθῃ δὲ ἡ ἡμέρα τοῦ Κυρίου (αἰφνιδίως), ὅπως ὁ κλέπτης τὴ νύκτα. Κατ’ αὐτὴ δὲ τὴν ἡμέρα οἱ οὐρανοὶ θὰ παρέλθουν μὲ τρομερὸ πάταγο, καὶ τὰ στοιχεῖα θὰ καοῦν καὶ θὰ διαλυθοῦν, καὶ ἡ γῆ καὶ τὰ ἔργα σ’ αὐτὴ θὰ κατακαοῦν.

Θὰ ἔλθῃ δὲ ἡ ἡμέρα τοῦ Κυρίου, κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ κρίνῃ τὸν κόσμον. Καὶ θὰ ἔλθῃ ἔξαφνα, σὰν τὸν κλέπτην κατὰ τὴν νύκτα. Κατ’ αὐτὴν δὲ τὴν ἡμέραν οἱ οὐρανοὶ μὲ βοὴν καὶ πάταγον θὰ παρέλθουν, τὰ δὲ οὐράνια σώματα διὰ τῆς καύσεως θὰ διαλυθοῦν, καὶ ἡ γῆ καὶ τὰ ἔργα, ποὺ θὰ ὑπάρχουν εἰς αὐτήν, θὰ κατακαοῦν.

Θὰ ἔλθῃ βεβαίως ἡ μεγάλη ἡμέρα τῆς Δευτέρας Παρουσίας τοῦ Κυρίου. Θὰ ἔλθῃ ὅμως ἔξαφνα, σὰν κλέπτης κατὰ τὴν νύκτα. Καὶ κατὰ τὴν ἡμέραν αὐτὴν οἱ οὐρανοὶ θὰ παρέλθουν καὶ θὰ ἐξαφανισθοῦν μὲ ἀπερίγραπτον βοὴν καὶ κρότον. Τὰ δὲ ὑλικὰ στοιχεῖα, ἀπὸ τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦνται οἱ οὐρανοί, θὰ ἀναφλεγοῦν καὶ θὰ διαλυθοῦν καὶ ἡ γῆ καὶ τὰ ἔργα, ποὺ ὑπάρχουν εἰς αὐτήν, θὰ κατακαοῦν.

Ἀφοῦ δὲ ὅλα αὐτὰ θὰ διαλυθοῦν, ὁποῖοι πρέπει νὰ εἶσθε μὲ τρόπους ἁγίας διαγωγῆς καὶ εὐσεβείας,

Ἀφοῦ λοιπὸν ὅλα αὐτὰ θὰ διαλυθοῦν, πόσον τέλειοι Χριστιανοὶ πρέπει νὰ εἶσθε σεῖς εἰἲς ὅλας τὰς ἐκδηλώσεις ἁγίας διαγωγῆς καὶ εὐσεβείας!

Άφοῦ, λοιπόν, ὅλα αὐτὰ καὶ μὲ τέτοιον τρόπον πρόκειται νὰ διαλυθοῦν, σκεφθῆτε ποῖοι πρέπει νὰ εἶσθε σεῖς οἱ Χριστιανοὶ εἰς τὰς ἁγίας συναναστροφάς σας καὶ τὰ ἔργα τῆς εὐσεβείας.

περιμένοντας καὶ ἐπιθυμώντας ταχὺ τὸν ἐρχομὸ τῆς ἡμέρας τοῦ Θεοῦ, ἐξ αἰτίας τῆς ὁποίας οἱ οὐρανοὶ θὰ διαλυθοῦν διὰ πυρός, καὶ τὰ στοιχεῖα θὰ καοῦν καὶ θὰ λειώσουν!

Καὶ ἔτσι νὰ περιμένετε μὲ εἰρήνην καὶ ἐλπίδα καὶ νὰ προχωρῆτε μὲ ζῆλον πρὸς τὸν ἐρχομὸν τῆς ἡμέρας τοῦ Θεοῦ, ἕνεκα τῆς ὁποίας οἱ οὐρανοὶ θὰ κοκκινίσουν ἀπὸ φωτιὰ καὶ θὰ διαλυθοῦν καὶ τὰ οὐράνια σώματα θὰ κατακαοῦν καὶ θὰ λυώσουν.

Νὰ περιμένετε δὲ ὄχι μὲ φόβον, ἀλλὰ μὲ ἐλπίδα καὶ χαράν, καὶ νὰ προχωρῆτε μὲ ὄρεξιν καὶ ἐνδιαφέρον πρὸς τὴν παρουσίαν τῆς μεγάλης ἐκείνης ἡμέρας τοῦ Θεοῦ, κατὰ τὴν ὁποίαν οἱ οὐρανοὶ φλεγόμενοι ἀπὸ τὸ πῦρ θὰ διαλυθοῦν καὶ τὰ ὑλικὰ στοιχεῖα τοῦ σύμπαντος καιόμενα καὶ αὐτὰ θὰ λυώσουν!

Συμφώνως δὲ πρὸς τὴν ὑπόσχεσί του περιμένουμε νέους οὐρανοὺς καὶ νέα γῆ, στὰ ὁποῖα θὰ ὑπάρχῃ μονίμως τελειότης.

Καινούργιους δὲ οὐρανοὺς καὶ καινούργιαν γῆν σύμφωνα μὲ τὴν ὑπόσχεσίν του περιμένομεν, εἰς τοὺς ὁποίους ἡ ἀρετὴ καὶ ἁγιότης θὰ κατοικῇ.

Ἡμεῖς δέ, οἱ Χριστιανοί, καινούργιους οὐρανοὺς καὶ καινούργιαν γῆν, σύμφωνα μὲ τὴν ὑπόσχεσιν τοῦ Θεοῦ περιμένομεν, εἰς τοὺς ὁποίους πλέον μονίμως θὰ κατοικῇ ἡ δικαιοσύνη καὶ κάθε ἀρετή.

Γι’ αὐτό, ἀγαπητοί, περιμένοντας αὐτά, φροντίσετε γιὰ νὰ βρεθῆτε ἀπέναντί του ἀκηλίδωτοι καὶ ἄψογοι μαζὶ μὲ τὴν ἐκτέλεσι τοῦ ἀγαθοῦ (νὰ βρεθῆτε ἐν τάξει ἀρνητικὰ καὶ θετικά).

Διὰ τοῦτο, ἀγαπητοί, περιμένοντες μὲ τρόμον καὶ χαρὰν τὸ ξανακαινούργωμα αὐτὸ τοῦ σύμπαντος, προσπαθήσατε μὲ ζῆλον καὶ σπουδὴν νὰ εὑρεθῆτε ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, ὅταν θὰ ἔλθῃ, ἐλεύθεροι καὶ ἀπὸ τὸν παραμικρὸν μολυσμὸν καὶ ἀπὸ τὴν ἐλαφροτέραν ἠθικὴν κηλῖδα, ὁπότε θὰ εἶσθε καὶ εἰς εἰρηνικὴν κατάστασιν, χωρὶς κανένα τρόμον ἢ φόβον.

Διὰ τοῦτο, ἀγαπητοί, ἐφ’ ὅσον τόσον ὕψιστα καὶ ἐξαίσια γεγονότα περιμένομεν, προσπαθῆστε μὲ ζῆλον καὶ ἐπιμέλειαν νὰ εὑρεθῆτε ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, ὅταν θὰ ἔλθῃ ὡς κριτής, ἄσπιλοι καὶ ἔμεμπτοι (ὁπότε καὶ θὰ ἀντικρύσετε τὸν Κύριον μὲ εἰρήνην καὶ χαράν).

Τὴ δὲ μακροθυμία τοῦ Κυρίου μας νὰ θεωρῆτε σωτηρία, ὅπως καὶ ὁ ἀγαπητός μας ἀδελφὸς Παῦλος σᾶς ἔγραψε μὲ τὴ σοφία ποὺ τοῦ δόθηκε.

Καὶ τὴν μακροθυμίαν τοῦ Κυρίου μας, διὰ τὴν ὁποίαν ἀναβάλλει νὰ ἔλθῃ, νὰ θεωρῆτε ὡς κάτι ποὺ ὁδηγεῖ εἰς σωτηρίαν, καθὼς καὶ ὁ ἀγαπητός μας ἀδελφὸς Παῦλος σύμφωνα μὲ τὴν σοφίαν, ποὺ τοῦ ἐδόθη ἀπὸ τὸν Θεόν, σᾶς ἔγραψε,

Τὸ δὲ γεγονός, ὅτι ὁ Κύριος ἀναβάλλει νὰ ἔλθῃ ἕνεκα τῆς μεγάλης αὐτοῦ μακροθυμίας, νὰ τὸ θεωρήσετε ὡς θεόσδοτον εὐκαιρίαν, ποὺ ὁδηγεῖ πρὸς τὴν σωτηρίαν, ὅπως ὁ ἀγαπητὸς ἀδελφὸς ἡμῶν Παῦλος σᾶς ἔχει γράψει, σύμφωνα μὲ τὴν σοφίαν, ποὺ τοῦ ἔχει δοθῇ ἀπὸ τὸν Θεόν.

Ἔτσι ἔγραψε καὶ σ’ ὅλες τὶς ἐπιστολές, ὁμιλώντας σ’ αὐτὲς γι’ αὐτὰ τὰ θέματα. Σ’ αὐτὲς ὑπάρχουν μερικὰ δυσνόητα, τὰ ὁποῖα οἱ ἀμαθεῖς καὶ ἀστήρικτοι διαστρεβλώνουν, ὅπως καὶ τὶς λοιπὲς Γραφές, μὲ ἀποτέλεσμα τὴ δική τους καταστροφή.

ὅπως κάνει λόγον καὶ εἰς ὅλας τὰς ἐπιστολάς του περὶ τῶν ζητημάτων αὐτῶν, μεταξὺ τῶν ὁποίων εἶναι μερικὰ δυσκολονόητά, τὰ ὁποῖα οἱ ἀμαθεῖς καὶ ἀστήρικτοι διαστρεβλώνουν καὶ παρερμηνεύουν, ὅπως διαστρέφουν καὶ τὰς λοιπὰς γραφάς, μὲ ἀποτέλεσμα τὴν καταστροφὴν καὶ καταδίκην των.

Ὅπως ἐπίσης καὶ εἰς ὅλας τὰς ἐπιστολάς του κάμνει λόγον περὶ τῶν μεγάλων αὐτῶν θεμάτων, μεταξὺ τῶν ὁποίων ὑπάρχουν μερικὰ δυσνόητα, ποὺ οἱ ἀμαθεῖς καὶ ἀστήρικτου εἰς τὴν χριστιανικὴν ἀλήθειαν τὰ διαστρεβλώνουν, ὅπως ἄλλωστε διαστρεβλώνουν καὶ τὰς ἄλλας Γραφάς, διὰ νὰ καταλήξουν ἔτσι οἱ ἴδιοι θεληματικὰ εἰς τὴν αἰώνιον ἀπώλειαν.

Ἀλλὰ σεῖς, ἀγαπητοί, καθὼς εἶσθε προειδοποιημένοι, νὰ προφυλάσσεσθε γιὰ νὰ μὴ παρασυρθῆτε στὴν πλάνη τῶν διεστραμμένων ἀνθρώπων καὶ χάσετε τὸ στήριγμά σας.

Σεῖς λοιπόν, ἀγαπητοί, γνωρίζοντες ἐκ προτέρου τὸν κίνδυνον νὰ προφυλάττεσθε, διὰ νὰ μὴ συμπαρασυρθῆτε ἀπὸ τὴν πλάνην τῶν ἀσεβῶν καὶ ἀνόμων ψευδοδιδασκάλων καὶ πέσετε ἔξω ἀπὸ τὴν ἀμετακίνητον θεμελίωσίν σας εἰς τὴν χριστιανικὴν πίστιν καὶ διδασκαλίαν.

Σεῖς λοιπόν, ἀγαπητοί, γνωρίζοντες αὐτὰ ἐκ τῶν προτέρων, νὰ λαμβάνετε τὰ μέτρα σας καὶ νὰ προφυλάσσεσθε, διὰ νὰ μὴ συναρπασθῆτε ἀπὸ τὴν πλάνην τῶν ἀσεβῶν ψευδοδιδασκάλων καὶ ἐκπέσετε ἀπὸ τὸ ἀκλόνητον στήριγμά σας, ἀπὸ τὴν χριστιανικὴν ἀλήθειαν.

Νὰ αὐξάνετε δὲ στὴ χάρι καὶ τὴ γνῶσι τοῦ Κυρίου μας καὶ Σωτῆρος Ἰησοῦ Χριστοῦ. Σ’ αὐτὸν ἀνήκει ἡ δόξα καὶ τώρα καὶ στὸν αἰώνιο καιρό [Σημ.: Ἤ, στὴν αἰωνία ἡμέρα, στὴν ἀτελεύτητη ἡμέρα, στὴν αἰωνιότητα]. Ἀμήν.

Εὔχομαι δὲ νὰ αὐξάνεσθε εἰς τὴν χάριν καὶ εἰς τὴν γνῶσιν, τὴν ὁποίαν δίδει ὁ Κύριος ἡμῶν καὶ Σωτὴρ Ἰησοῦς Χριστός. Ἂς εἶναι εἰς αὐτὸν ἡ δόξα καὶ τώρα καὶ καθ’ ὅλην τὴν ἀτελεύτητον ἡμέραν τῆς αἰωνιότητος. Ἀμήν.

Ἀλλὰ νὰ αὐξάνεσθε συνεχῶς εἰς τὴν χάριν καὶ τὴν γνῶσιν τοῦ Κυρίου ἡμῶν καὶ Σωτῆρος Ἰησοῦ Χριστοῦ. Εἰς αὐτὸν ἂς εἶναι ἡ ἄπειρος δόξα καὶ τώρα καὶ εἰς τὴν ἀνέσπερον ἡμέραν τῆς αἰωνιότητος. Ἀμήν.