Πράξεις Ἀποστόλων 1

Τὸ πρῶτο βιβλίο συνέγραψα, Θεόφιλε, γιὰ ὅλα, ὅσα ὁ Ἰησοῦς ἔπραξε καὶ δίδαξε, ἀπὸ τὴν ἀρχὴ

Τὸ πρῶτον βιβλίον, τὸ ὁποῖον καλεῖται Εὐαγγέλιον, συνέγραψα, ὦ Θεοφίλε, διὰ νὰ ἐξιστορήσω εἰς αὐτὸ περιληπτικῶς ὅλα, ὅσα ἔκαμε καὶ ἐδίδαξεν ὁ Ἰησοῦς ἀπὸ τὴν ἀρχὴν τῆς δημοσίας δράσεώς του

Ἐγώ, ὦ Θεόφιλε, εἰς τὸ πρῶτον βιβλίον ποὺ ἔγραψα, δηλαδὴ εἰς τὸ Εὐαγγέλιον, ἔκαμα λόγον δι’ ὅλα ὅσα ἔπραξε καὶ ἐδίδαξεν ὁ Ἰησοῦς ἀπὸ τὴν ἀχὴν

μέχρι τὴν ἡμέρα ποὺ ἀνελήφθη, ἀφοῦ μὲ Πνεῦμα Ἅγιο ἔδωσε ἐντολὲς στοὺς ἀποστόλους ποὺ ἐξέλεξε.

μέχρι τῆς ἡμέρας, κατὰ τὴν ὁποίαν ἀνελήφθη εἰς τοὺς οὐρανούς, ἀφοῦ προηγουμένως μὲ συνεργὸν καὶ τὸ Ἅγιον Πνεῦμα ἔδωκεν ἐντολὰς εἰς τοὺς ἀποστόλους, τοὺς ὁποίους ὁ ἴδιος ἐξέλεξεν.

μέχρι τὴν ἡμέραν, ποὺ ἀνελήφθη εἰς τοὺς οὐρανούς, ἀφοῦ προηγουμένως ἔδωκε, διὰ μέσου τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ἐντολὰς εἰς τοὺς Ἀποστόλους, τοὺς ὁποίους ὁ ἴδιος εἶχεν ἐκλέξει.

Σ’ αὐτοὺς καὶ ἀπέδειξε τὸν ἑαυτό του ζωντανὸ μετὰ τὸ θάνατό του μὲ πολλὰ τεκμήρια. Γιὰ σαράντα ἡμέρες ἐμφανιζόταν σ’ αὐτοὺς καὶ μιλοῦσε γιὰ τὴ βασιλεία τοῦ Θεοῦ.

Εἰς αὐτοὺς δὲ τοὺς ἰδίους παρουσίασε τὸν ἑαυτόν του ζωντανὸν μετὰ τὸ πάθημά του. Καὶ διὰ μέσου πολλῶν ἀποδείξεων τοὺς ἐβεβαίωσεν, ὅτι πράγματι ἦτο ζωντανός. Παρουσιάζετο δὲ κατὰ διαλείμματα ἐπὶ τεσσαράκοντα ἡμέρας, κατὰ τὰς ὁποίας ἐνεφανίζετο εἰς αὐτοὺς καὶ ὡμίλει περὶ τῶν ἀληθειῶν καὶ μυστηρίων τῶν ἀναφερομένων εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ.

Εἰς αὐτοὺς δὲ καὶ παρουσίασε τὸν εὐατόν του ζωντανόν, ὕστερα ἀπὸ τὸ σωτήριον πάθος του, καὶ ἔδωσε πολλὰς ἀποδείξεις, ὅτι ἦτο πράγματι ζωντανός. Ἐπὶ σαράντα δὲ ἡμέρας παρουσιάζετο εἰς αὐτοὺς καὶ τοὺς ἐδίδασκε ἀληθείας περὶ τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ.

Καὶ παρουσιαζόμενος σὲ σύναξί τους τοὺς εἶπε· «Νὰ μὴν ἀπομακρυνθῆτε ἀπὸ τὰ Ἱεροσόλυμα, ἀλλὰ νὰ περιμένετε νὰ ἐκπληρώσῃ ὁ Πατέρας τὴν ὑπόσχεσι, γιὰ τὴν ὁποία ἀκούσατε ἀπὸ μένα.

Καὶ ἐνῷ ἔτρωγε μαζί τους τὴν αὐτὴν μὲ ἐκείνους τροφήν, τοὺς ἔδωκε τὴν παραγγελίαν νὰ μὴ ἀπομακρύνωνται ἀπὸ τὰ Ἱεροσόλυμα, ἀλλὰ νὰ περιμένουν τὴν πραγματοποίησιν τῆς ὑποσχέσεως περὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, τὸ ὁποῖον θὰ ἔστελλεν ὁ Πατὴρ καὶ τὴν ὁποίαν ὑπόσχεσιν, ἔλεγεν εἰς αὐτοὺς ὁ ἀναστὰς Κύριος, ἠκούσατε ἀπὸ τὸ στόμα μου.

Καὶ καθὼς συνανεστρέφετο καὶ συνέτρωγε συχνὰ μὲ αὐτούς, τοὺς ἔδωκε παραγγελίαν· «νὰ μὴ ἀπομακρύνεσθε ἀπὸ τὴν Ἱερουσαλήμ, ἀλλὰ νὰ περιμένετε τὴν ἐκπλήρωσιν τῆς ὑποσχέσεως τοῦ Πατρός, τὴν ἀποστολὴν δηλαδὴ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, διὰ τὴν ὁποίαν μὲ ἔχετε ἀκούσει νὰ σᾶς ὁμιλῶ.

Διότι ὁ μὲν Ἰωάννης βάπτισε μὲ νερό, σεῖς δὲ σὲ λίγες ἡμέρες θὰ βαπτισθῆτε μὲ Πνεῦμα Ἅγιο».

Εἶναι δὲ ἀνάγκη νὰ περιμένετε, ὅπως λάβετε τὸ Ἅγιον Πνεῦμα, διότι ὁ Ἰωάννης μὲν ἐβάπτισε μὲ ἁπλοῦν νερὸν καὶ τὸ βάπτισμα τοῦ συνεπῶς δὲν εἶχε τὴν δύναμιν νὰ ἀναγεννήσῃ ἐκείνους, ποὺ τὸ ἐλάμβανον. Σεῖς ὅμως θὰ βαπτισθῆτε μὲ τὸ Ἅγιον Πνεῦμα ὄχι πολλὰς ἡμέρας ὕστερον ἀπὸ αὐτάς, ποὺ διερχόμεθα.

Διότι ὁ μὲν Ἰωάννης ἐβάπτισε μὲ νερὸ μόνον, χωρὶς νὰ μεταδώσῃ ἀναγέννησιν καὶ πνευματικὴν ζωήν. Σεῖς ὅμως θὰ βαπτισθῆτε μὲ τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον, ὕστερα ἀπὸ ὀλίγας ἡμέρας».

Ἐκεῖνοι δὲ ὅλοι μαζὶ τὸν πλησίασαν καὶ τὸν ρώτησαν· «Κύριε, θ’ ἀποκαταστήσῃς τὸν καιρὸ τοῦτο τὴ βασιλεία στὸν Ἰσραήλ;».

Ὕστερον λοιπὸν ἀπὸ τὰς ἐλπίδας αὐτάς, ποὺ ἔδωκεν ὁ Χριστὸς εἰς τοὺς μαθητάς του, ἦλθαν ὅλοι μαζὶ καὶ τὸν ἠρώτων λέγοντες· Κύριε, εἰπέ μας, ἐὰν κατὰ τὸ χρονικὸν διάστημα τῶν ἡμερῶν αὐτῶν πρόκειται νὰ ἀποκαταστήσῃς εἰς τὴν παλαιάν της δύναμιν καὶ δόξαν τὴν βασιλείαν διὰ τὸν Ἰσραήλ;

Ἔπειτα ἀπὸ αὐτὰ τὰ λόγια τοῦ Κυρίου ἦλθαν ὅλοι μαζῆ οἱ μαθηταὶ πρὸς αὐτὸν καὶ τὸν ἠρώτησαν λέγοντες· «Κύριε, πές μας, ἐὰν εἰς τὸν καιρὸν τοῦτον, ποὺ διερχόμεθα, πρόκειται νὰ ἀποκαταστήσῃς πάλιν ἔνδοξον τὴν βασιλείαν τοῦ Ἰσραήλ;»

Τοὺς εἶπε δέ· «Δὲν ἀνήκει σὲ σᾶς νὰ γνωρίζετε χρόνους ἢ καιρούς, τοὺς ὁποίους ὁ Πατέρας ἔθεσε στὴ δική του ἐξουσία.

Ὁ Ἰησοῦς ὅμως εἶπε πρὸς αὐτούς· Δὲν ἀνήκει εἰς σᾶς καὶ δὲν εἶναι ἰδικόν σας δικαίωμα νὰ γνωρίσετε τὰ χρόνια ἢ τοὺς ὡρισμένους μῆνας καὶ ἡμέρας, τὰ ὁποῖα ὁ Πατὴρ ἐκράτησεν εἰς τὴν ἀποκλειστικὴν ἐξουσίαν του, ὥστε αὐτὸς μόνος νὰ τὰ γνωρίζῃ καὶ αὐτὸς μόνος νὰ φέρῃ εἰς πέρας ὅσα κατὰ τὴν διαρκειαν αὐτῶν θὰ συντελεσθοῦν.

Ὁ Ἰησοῦς ὅμως τοὺς εἶπε· «δὲν εἶναι ἰδικόν σας ἔργον καὶ δικαίωμα νὰ γνωρίσετε τὰ χρόνια ἢ τοὺς ὡρισμένους καιρούς, τοὺς ὁποίους ὁ Πατὴρ ἐκράτησε εἰς τὴν ἰδικήν του ἐξουσίαν καὶ παγγνωσίαν.

Ἀλλὰ θὰ λάβετε δύναμι, ὅταν ἔλθῃ ἐπάνω σας τὸ Ἅγιο Πνεῦμα, καὶ θὰ μοῦ εἶσθε μάρτυρες (κήρυκες) στὴν Ἱερουσαλήμ, καὶ σ’ ὅλη τὴν Ἰουδαία καὶ Σαμάρεια, καὶ ὣς τὰ πέρατα τῆς γῆς».

Θὰ λάβετε ὅμως ἐνίσχυσιν καὶ δύναμιν, ὅταν ἔλθῃ ἐπάνω σας τὸ Ἅγιον Πνεῦμα καὶ θὰ εἶσθε μάρτυρες τοῦ βίου μου καὶ τῆς διδασκαλίας μου καὶ εἰς τὴν Ἱερουσαλὴμ καὶ εἰς ὅλην τὴν Ἰουδαίαν καὶ εἰς τὴν Σαμάρειαν καὶ ἕως τὸ ἔσχατον καὶ τὸ πλέον μακρυνὸν σημεῖον τῆς γῆς.

Θὰ λάβετε ὅμως δύναμιν, ὅταν ἔλθῃ εἰς σᾶς τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον, καὶ τότε θὰ γίνετε μάρτυρές μου, οἱ ὁποῖοι θὰ διδάξετε τὰ περὶ ἐμοῦ εἰς τὴν Ἱερουσαλὴμ καὶ ὅλην τὴν Ἰουδαίαν καὶ Σαμάρειαν καὶ ἕως τὰ πλέον μακρυνὰ καὶ ἀπομονωμένα σημεῖα τῆς γῆς».

Καὶ ἀφοῦ εἶπε αὐτά, καθὼς αὐτοὶ κοίταζαν, ὑψώθηκε ἀπὸ τὴ γῆ, καὶ ἕνα σύννεφο τὸν παρέλαβε ἀπὸ κάτω καὶ τὸν ἀπέκρυψε ἀπὸ τὰ μάτια τους.

Καὶ ἀφοῦ εἶπεν αὐτά, ἐνῷ ἐκεῖνοι τὸν ἔβλεπαν, ὑψώθη πρὸς τὰ ἐπάνω καὶ σύννεφον παρουσιάσθη σὰν ἄλλο ὄχημα ὑποκάτω του καὶ τὸν ἐπῆρεν ἀπὸ τὰ μάτια τους.

Καὶ ἀφοῦ εἶπεν αὐτά, ἐνῶ ἐκεῖνοι τὸν ἔβλεπαν, ὑψώθηκε εἰς τὰ ἐπάνω καὶ ἕνα σύννεφον ὁλόφωτον τὸν παρέλαβε ἐκ τῶν κάτω καὶ τὸν ἀπέκρυψε ἀπὸ τὰ μάτια των.

Καὶ καθὼς ἀτένιζαν στὸν οὐρανὸ παρακολουθώντας τὴν ἀνοδικὴ πορεία του, ἰδοὺ δύο ἄνδρες παρουσιάσθηκαν σ’ αὐτοὺς μὲ λευκὴ ἐνδυμασία,

Καὶ ἐνῷ εἶχαν καρφωμένα τὰ βλέμματά τους εἰς τὸν οὐρανόν, τότε ἀκριβῶς, ποὺ ἀνέβαινεν ἐκεῖ ὁ Κύριος, ἰδοὺ δύο ἄγγελοι, ποὺ ἐνεφανίσθησαν ὡς ἄνδρες, ἐστάθησαν κοντά τους μὲ φορέματα λευκά.

Καὶ καθὼς ἐκεῖνος ἀνελαμβάνετο καὶ οἱ μαθηταὶ εἶχαν καρφωμένα τὰ βλέμματα των εἰς τὸν οὐρανόν, ἰδοὺ ἐστάθησαν κοντά των ντυμένοι ὁλόλευκα φορέματα δύο ἄνδρες, οἱ ὁποῖοι ἦσαν ἄγγελοι ἐκ τοῦ οὐρανοῦ,

καὶ εἶπαν· «Ἄνδρες Γαλιλαῖοι! Τί στέκεσθε ἐδῶ κοιτάζοντας στὸν οὐρανό; Αὐτὸς ὁ Ἰησοῦς, ποὺ ἔφυγε ἀπὸ σᾶς καὶ ἀνέβηκε στὸν οὐρανό, ἔτσι θὰ ἔλθῃ, ὅπως τὸν εἴδατε νὰ πορεύεται στὸν οὐρανό».

Καὶ εἶπαν οὗτοι πρὸς αὐτούς· Ἄνδρες Γαλιλαῖοι, διατί στέκεσθε καὶ παρατηρεῖτε μὲ βλέμμα ἀκίνητον εἰς τὸν οὐρανόν; Ὁ Ἰησοῦς αὐτός, ὁ ὁποῖος ἀνελήφθη ἀπὸ σᾶς εἰς τὸν οὐρανόν, θὰ ἔλθῃ κατὰ τὸν ἴδιον τρόπον, μὲ τὸ σῶμα του δηλαδὴ καὶ καθήμενος ἐπάνω εἰς σύννεφον, ὅπως καὶ τώρα γεμᾶτοι θαυμασμὸν καὶ κατάπληξιν τὸν εἴδατε νὰ πηγαίνῃ εἰς τὸν οὐρανόν.

καὶ εἶπαν πρὸς αὐτούς· «ἄνδρες Γαλιλαίοι, διατί ἐσταθήκατε ἐδῶ μὲ τὰ μάτια καρφωμένα εἰς τὸν οὐρανόν; Αὐτὸς ὁ Ἰησοῦς, ὁ ὁποῖος πρὸ ὀλίγου ἀνελήφθη ἐκ μέσου ὑμῶν εἰς τὸν οὐρανόν, θὰ ἔλθῃ καὶ πάλιν ἔτσι, ὅπως τὸν εἴδατε ἔνδοξον ἐπάνω εἰς ἕνα σύννεφον νὰ πηγαίνῃ πρὸς τὸν οὐρανόν».

Τότε ἐπέστρεψαν στὴν Ἱερουσαλὴμ ἀπὸ τὸ ὄρος, ποὺ λέγεται Ἐλαιών, ποὺ εἶναι κοντὰ στὴν Ἱερουσαλήμ, σὲ ἀπόστασι πορείας Σαββάτου (ἑνὸς καὶ μισοῦ σχεδὸν χιλιομέτρου).

Τότε οἱ Ἀπόστολοι ἐπέστρεψαν εἰς τὴν Ἱερουσαλὴμ ἀπὸ τὸ ὄρος, ποὺ ἐλέγετο Ἐλαιών, καὶ εἶναι πλησίον τῆς Ἱερουσαλήμ εἰς ἀπόστασιν τὀσην, ὅση ἐπετρέπετο να βαδίσουν οἱ Ἰουδαῖοι κατὰ τὸ Σάββατον.

Τότε οἱ μαθηταὶ ἐπέστρεψαν εἰς τὴν Ἱερουσαλὴμ ἀπὸ τὸ ὄρος, ποὺ ἐλέγετο Ἐλαιὼν καὶ τὸ ὁποῖον εἶναι πλησίον τῆς Ἱερουσαλήμ, εἰς ἀπόστασιν ἑνὸς καὶ κάτι χιλιομέτρου, ὅσον δηλαδὴ ἐπετρέπετο εἰς τοὺς Ἰσραηλίτας νὰ βαδίσουν κατὰ τὴν ἡμέραν τοῦ Σαββάτου.

Καὶ ὅταν μπῆκαν στὴν πόλι, ἀνέβηκαν στὸ ὑπερῷο, ὅπου ἔμεναν ὁ Πέτρος καὶ ὁ Ἰάκωβος καὶ ὁ Ἰωάννης καὶ ὁ Ἀνδρέας, ὁ Φίλιππος καὶ ὁ Θωμᾶς, ὁ Βαρθολομαῖος καὶ ὁ Ματθαῖος, ὁ Ἰάκωβος τοῦ Ἀλφαίου καὶ ὁ Σίμων ὁ Ζηλωτὴς καὶ ὁ Ἰούδας τοῦ Ἰακώβου.

Καὶ ὅταν ἐμβῆκαν εἰς τὴν πόλιν, ἀνέβησαν εἰς τὸ ὑπερῷον, εἰς τὸ ἐπάνω δηλαδὴ πάτωμα τοῦ σπιτιοῦ, ὅπου τακτικὰ συνηθροίζοντο ὅλοι οἱ πιστοὶ καὶ ὅπου συνηντῶντο καὶ ὁ Πέτρος καὶ ὁ Ἰάκωβος καὶ ὁ Ἰωάννης καὶ ὁ Ἀνδρέας, ὁ Φίλιππος καὶ ὁ Θωμάς, ὁ Βαρθολομαῖος καὶ ὁ Ματθαῖος, ὁ Ἰάκωβος ὁ υἱὸς τοῦ Ἀλφαίου καὶ ὁ Σίμων ὁ Ζηλωτὴς καὶ ὁ Ἰούδας ὁ υἱὸς τοῦ Ἰακώβου.

Καὶ ὅταν εἰσῆλθαν εἰς τὴν πόλιν, ἀνέβηκαν εἰς τὸ γνωστὸν ὑπερῷον, ὅπου συνήθως συνηντῶντο καὶ παρέμεναν οἱ μαθηταί, ὁ Πέτρος καὶ ὁ Ἰάκωβος καὶ ὁ Ἰωάννης καὶ ὁ Ἀνδρέας, ὁ Φίλιππος καὶ ὁ Θωμᾶς, ὁ Βαρθολομαῖος καὶ ὁ Ματθαῖος, ὁ Ἰάκωβος ὁ υἱὸς τοῦ Ἀλφαίου καὶ ὁ Σίμων ὁ Ζηλωτὴς καὶ ὁ Ἰούδας ὁ υἱὸς τοῦ Ἰακώβου.

Ὅλοι αὐτοὶ μὲ μιὰ ψυχὴ ἐπιδίδονταν στὴν προσευχὴ καὶ στὴ δέησι μαζὶ μὲ γυναῖκες, μάλιστα καὶ τὴ Μαρία τὴ μητέρα τοῦ Ἰησοῦ, καὶ μαζὶ μὲ τοὺς ἀδελφούς του.

Αὐτοὶ ὅλοι μὲ μίαν ψυχὴν καὶ καρδίαν καὶ μὲ τὰ αὐτὰ αἰσθήματα καὶ διαθέσεις παρέμεναν ἀκούραστοι καὶ καρτερικοὶ εἰς τὴν προσευχὴν καὶ εἰς τὴν δέησιν μαζὶ μὲ τὰς εὐσεβεῖς γυναῖκας, ποὺ ἠκολούθησαν τὸν Κύριον ἀπὸ τὴν Γαλιλαίαν, καὶ μὲ τὴν Μαρίαν τὴν μητέρα τοῦ Ἰησοῦ καὶ μαζὶ μὲ τοὺς νομιζομένους ἀδελφούς του.

Ὅλοι αὐτοὶ μὲ μιὰ ψυχὴ καὶ μὲ μιὰ καρδιά ἀκούραστα προσηύχοντο καὶ ἐδέοντο εἰς τὸν Θεὸν μαζῆ καὶ μὲ ἄλλας εὐσεβεῖς γυναῖκας, ποὺ εἶχαν ἀκολουθήσει τὸν Κύριον, ὅπως ἐπίσης μαζῆ μὲ τὴν Μαρίαν τὴν μητέρα τοῦ Ἰησοῦ καὶ μὲ αὐτούς, ποὺ ἐνομίζοντο ἀδελφοί του.

Αὐτὲς δὲ τὶς ἡμέρες σηκώθηκε ὁ Πέτρος ἀνάμεσα στοὺς μαθητάς, - καὶ ἦταν πλῆθος προσώπων μαζί, περίπου ἑκατὸν εἴκοσι, - καὶ εἶπε·

Καὶ κατὰ τὰς ἡμέρας αὐτάς, ποὺ ἐπηκολούθησαν εἰς τὴν Ἀνάληψιν τοῦ Κυρίου, ἐσηκώθη ὁ Πέτρος ἐν μέσῳ τῶν μαθητῶν καὶ εἶπεν· (Ἦσαν δὲ συνηθροισμένοι εἰς τὸ αὐτὸ μέρος περίπου ἑκατὸν εἴκοσι πρόσωπα).

Καὶ κατὰ τὰς ἡμέρας αὐτὰς ἐσηκώθηκε ὁ Πέτρος εἰς τὸ μέσον τῶν μαθητῶν καὶ εἶπε· ἦσαν δὲ ἐκεῖ συνηθροισμένοι ἑκατὸν εἴκοσι περίπου πρόσωπα·

«Ἀδελφοί! Δὲν ἦταν δυνατὸ νὰ μὴν ἐκπληρωθοῦν αὐτοὶ οἱ λόγοι τῆς Γραφῆς, ποὺ προεῖπε τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιο μὲ τὸ στόμα τοῦ Δαβὶδ γιὰ τὸν Ἰούδα, ποὺ ἔγινε ὁδηγὸς σ’ ἐκείνους, ποὺ συνέλαβαν τὸν Ἰησοῦ.

Ἄνδρες ἀδελφοί· Ἀφοῦ ἦτο θεόπνευστος, ἔπρεπε νὰ πραγματοποιηθῇ ἐπακριβῶς καὶ ἐξ ὁλόκληρου ὁ λόγος τῆς Γραφῆς, τὸν ὁποῖον προεῖπε τὸ Ἅγιον Πνεῦμα διὰ τοῦ στόματος τοῦ Δαβὶδ περὶ τοῦ Ἰούδα, ὁ ὁποῖος κατήντησε νὰ γίνῃ ὁδηγὸς ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι συνέλαβον τὸν Ἰησοῦν.

«ἄνδρες ἀδελφοί, ἔπρεπε νὰ ἐκπληρωθῇ ἀκριβῶς ἡ προφητεὶα τῆς Γραφῆς, τὴν ὁποίαν προεῖπε τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον μὲ τὸ στόμα τοῦ Δαυῒδ διὰ τὸν Ἰούδαν, ὁ ὁποῖος ἔγινε ὁδηγὸς ἐκείνων, ποὺ συνέλαβαν τὸν Ἰησοῦν.

Διότι εἶχε συγκαταριθμηθῆ μὲ μᾶς, καὶ ἔλαχε τὴ μερίδα αὐτῆς τῆς διακονίας (τῆς ἀποστολικῆς).

Ἡ προφητεία αὐτὴ ὁμιλεῖ περὶ ἀξιώματος, ἀπὸ τὸ ὁποῖον ἐξέπεσεν ὁ Ἰούδας. Διότι εἶχε συγκαταριθμηθῆ μαζὶ μὲ ἡμᾶς καὶ ἔλαβεν ὅχι ἀπὸ ἰδικήν του ἀξιομισθίαν, ἀλλὰ σὰν λαχεῖον κατὰ θείαν χάριν, τὴν ὁποίαν δὲν ἐξετίμησε, τὸ μερίδιον του εἰς τὴν διακονίαν αὐτὴν τὴν ἀποστολικήν.

Ἡ προφητεία λέγει, ὅτι εἶχε καὶ αὐτὸς συμπεριληφθῆ εἰς τὸν ἀριθμόν μας καὶ ἔλαβεν ἐκ μέρους τοῦ Θεοῦ ὡς τιμητικὴν δωρεάν, ὡσὰν θεῖον λαχνόν, μέρος εἰς τὴν ἀποστολικὴν αὐτὴν διακονίαν.

Αὐτὸς δὲ ἀπέκτησε χωράφι μὲ ἄδικη ἀμοιβή. Ἀλλ’ ἔπεσε μὲ τὸ πρόσωπο κατὰ γῆς, καὶ μὲ κρότο ἔσπασε στὸ μέσο (στὴν κοιλιά), καὶ ξεχύθηκαν ὅλα τὰ σπλάγχνα του.

Αὐτὸς λοιπὸν ἀπέκτησε κάποιο χωράφιον ἀπὸ τὸν μισθὸν καὶ τὴν ἀμοιβήν, μὲ τὴν ὁποίαν ἐπληρώθη ἡ ἀδικία καὶ τὸ ἔγκλημα τῆς προδοσίας του. Καὶ ὅταν ηὐτοκτόνησεν, ἔπεσεν ἀπ’ ἐκεῖ, ποὺ ἐκρεμάσθη, μὲ τὸ πρόσωπον κατὰ γῆς καὶ ἔπαθε διάρρηξιν εἰς τὸ μέσον τοῦ σώματος καὶ ἐχύθησαν ἔξω ὅλα τὰ σπλάγχνα του.

Αὐτὸς μέν, λοιπόν, ἀπέκτησε μὲ τὰ χρήματα τῆς προδοσίας του κάποιο χωράφι. Καὶ ὅταν ἐκρεμάσθη, ἔπεσε πρηνὴς κάτω εἰς τὸ χῶμα, διερράγη εἰς τὸ μέσον τοῦ σώματός του καὶ ἐχύθηκαν ἔξω ὅλα τὰ σπλάγχνα του.

Καὶ ἔγινε γνωστὸ σ’ ὅλους τοὺς κατοίκους τῆς Ἱερουσαλήμ, ὥστε τὸ χωράφι ἐκεῖνο νὰ ὀνομασθῇ στὴ δική τους γλῶσσα Ἀκελδαμᾶ, δηλαδὴ Χωράφι αἵματος.

Καὶ τὸ ἄθλιον αὐτὸ τέλος τοῦ Ἰούδα, καθὼς καὶ τὸ ὅτι ἠγοράσθη ὁ ἀγρὸς μὲ τὴν ἀμοιβὴν τῆς προδοσίας του, ἔγιναν γνωστὰ εἰς ὅλους τοὺς κατοικοῦντας ἐν Ἱερουσαλήμ, ὥστε νὰ ὁνομασθῇ τὸ χωράφι ἐκεῖνο εἰς τὴν ἰδικήν τους Ἀραμαϊκὴν γλῶσσαν Ἀκελδαμᾶ, τουτέστι χωράφιον αἵματος, ἐπειδὴ μὲ τὸ τίμημα τοῦ αἵματος τοῦ Ἰησοῦ εἶχεν ἀγορασθῆ.

Τὸ φρικτὸν αὐτὸ τέλος τοῦ Ἰούδα, ὅπως καὶ ἡ ἀγορὰ τοῦ χωραφιοῦ μὲ τὰ χρήματα τῆς προδοσίας, ἔγιναν γνωστὰ εἰς ὅλους τοὺς κατοίκους τῆς Ἱερουσαλήμ, ὥστε νὰ ὀνομασθῇ ἀπὸ αὐτούς, εἰς τὴν ἰδικήν των γλῶσσαν, τὸ χωράφι ἐκεῖνο Ἀκελδαμᾶ, δηλαδὴ χωράφι ποὺ ἔχει ἀγορασθῇ μὲ τὸ τίμημα αἵματος, τοῦ αἵματος δηλαδὴ τοῦ Χριστοῦ.

Σχετικὰ ἔχει γραφῇ στὸ βιβλίο τῶν Ψαλμῶν· Ἂς γίνῃ ἡ κατοικία του ἔρημη, καὶ κανεὶς νὰ μὴ κατοικῇ σ’ αὐτή· καί· Τὴν ἰδιοκτησία του (τὸ χωράφι του) ἂς λάβῃ ἄλλος».

Καὶ αὐτὰ ὅλα συνέβησαν ἀκριβῶς, ὅπως εἶχαν προφητευθῆ. Διότι εἶχε γραφῆ εἰς τὸ βιβλίον τῶν Ψαλμῶν· ἂς γίνῃ τὸ ἀγρόκτημά του ἔρημον καὶ ἂς μὴ κατοικῇ κανένας εἰς αὐτό· καὶ ἂς λάβῃ ἄλλος τὸ ἀποστολικὸν ἀξίωμά του.

Διότι εἶναι γραμμένο εἰς τὸ βιβλίον τῶν ψαλμῶν· Ἂς γίνῃ ἡ ἀγροτική του οἰκία ἔρημη καὶ κανένας ἂς μὴ κατοικῇ πλέον εἰς αὐτήν· καὶ τὸ ἀποστολικόν του ἀξίωμα ἂς τὸ πάρῃ ἄλλος.

Πρέπει τώρα, ἕνας ἀπ’ αὐτοὺς τοὺς ἄνδρες, ποὺ ἦταν μαζί μας καθ’ ὅλο τὸ χρόνο, κατὰ τὸν ὁποῖο ἔζησε μαζί μας ὁ Κύριος Ἰησοῦς,

Ἀφοῦ λοιπὸν μὲ τὸν θάνατον τοῦ Ἰούδα καὶ τὴν ἐρήμωσιν τοῦ χωραφιοῦ του ἐπληρώθη ἡ πρώτη προφητεία, πρέπει διὰ νὰ πληρωθῇ καὶ ἡ τελευταία αὐτὴ προφητεία νὰ γίνῃ ἀντικατάστασις τοῦ Ἰούδα. Ἀπὸ τοὺς ἄνδρας δηλαδὴ ἐκείνους, ποὺ ἦσαν μαζί μας καὶ παρηκολούθησαν καθ’ ὅλον τὸν χρόνον τῆς δράσεως τοῦ Κυρίου, κατὰ τὸν ὁποῖον ἔμπαινε καὶ ἔβγαινε μεταξύ μας ὁ Κύριος Ἰησοῦς,

Διὰ νὰ ἐκπληρωθῇ καὶ ἡ τελευταία αὐτὴ φράσις τῆς προφητείας, πρέπει νὰ πάρῃ τὴν θέσιν τοῦ Ἰούδα μεταξὺ τῶν Ἀποστόλων ἔνας ἀπὸ τοὺς ἄνδρας ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἦσαν μαζῆ μας ὅλον τὸν καιρόν, ἀπὸ τότε ποὺ ὁ Κύριος εἰσῆλθε εἰς τὴν δημοσίαν δρᾶσιν μέχρι τὴν ἡμέραν, ποὺ ἔφυγε ἀπὸ ἡμᾶς.

ἀπὸ τότε ποὺ βαπτίσθηκε ἀπὸ τὸν Ἰωάννη ὡς τὴν ἡμέρα ποὺ ἀνελήφθη ἀπὸ ἀνάμεσά μας, νὰ γίνῃ μαζὶ μὲ μᾶς μάρτυς τῆς ἀναστάσεώς του».

ἀπὸ τὸν καιρὸν ποὺ ἔκαμε τὴν ἀρχὴν τῆς δημοσίας δράσεώς του, δηλαδὴ ἀπὸ τῆς βαπτίσεώς του ὑπὸ τοῦ Ἰωάννου μέχρι τῆς ἡμέρας κατὰ τὴν ὁποίαν ἀνελήφθη καὶ μᾶς ἔφυγε, ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς λοιπὸν ἕνας πρέπει νὰ ἐκλεγῇ καὶ νὰ γίνῃ μαζὶ μὲ ἡμᾶς μάρτυς τῆς Ἀναστάσεώς του.

Δηλαδὴ ἀπὸ τὴν ἡμέραν τῆς βαπτίσεώς του ὑπὸ τοῦ Ἰωάννου, μέχρι καὶ τῆς ἡμέρας, ποὺ ἀνελήφθη εἰς τοὺς οὐρανούς. Αὐτὸς δὲ ποὺ θὰ πάρῃ τώρα τὸ ἀποστολικὸν ἀξίωμα πρέπει νὰ γίνῃ μάρτυς καὶ κήρυξ, μαζῆ μὲ ἡμᾶς, τῆς ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου».

Καὶ πρότειναν δύο, τὸν Ἰωσὴφ τὸ λεγόμενο Βαρσαββᾶ, ποὺ ἐπωνομάσθηκε Ἰοῦστος, καὶ τὸ Ματθία.

Καὶ ἐπρότειναν ὡς ὑποψηφίους δύο, τὸν Ἰωσήφ, ποὺ ἐκαλεῖτο Βαρσαββᾶς, ὁ ὁποῖος ἔλαβε καὶ τὸ ἐπώνυμον Ἰοῦστος, καὶ τὸν Ματθίαν.

Καὶ ἐπρότειναν δύο, τὸν Ἰωσήφ, ποὺ ἐλέγετο Βαρσαββᾶς καὶ ἔλαβε κατόπιν τὸ ἐπώνυμον Ἰοῦστος, καὶ τὸν Ματθίαν.

Καὶ προσευχήθηκαν καὶ εἶπαν· «Σύ, Κύριε, ποὺ γνωρίζεις τὶς καρδιὲς ὅλων, φανέρωσε ποιός εἶναι ὁ ἕνας ἀπ’ αὐτοὺς τοὺς δύο, ποὺ ἐξέλεξες

Καὶ προσευχήθησαν καὶ εἶπαν· Σύ, Κύριε, ποὺ γνωρίζεις τὰς καρδίας ὅλων, φανέρωσε καθαρὰ ἐκεῖνον, ποὺ ἐξέλεξες, ἕνα ἀπὸ αὐτοὺς τοὺς δύο,

Καὶ προσηυχήθησαν οἱ μαθηταὶ καὶ εἶπαν· «Σύ, Κύριε, ποὺ γνωρίζεις τὰς καρδίας ὅλων, φανέρωσε καὶ ἀνάδειξε ἐκεῖνον, ποὺ ἐδιάλεξες, ἕνα ἀπὸ τοὺς δύο τούτους,

γιὰ νὰ πάρῃ σὰν θεῖο λαχνὸ τὴ θέσι αὐτῆς τῆς διακονίας καὶ ἀποστολῆς, ἀπ’ τὴν ὁποία ἐξετράπη ὁ Ἰούδας γιὰ νὰ πάῃ στὸν τόπο ποὺ τοῦ ἅρμοζε».

διὰ νὰ πάρῃ τὸ κατὰ θείαν βουλὴν καὶ χάριν καὶ σὰν ἄλλον λαχνὸν παρεχόμενον ἀξίωμα τῆς διακονίας ταύτης, τουτέστι τὸ ἀποστολικόν, ἀπὸ τὸ ὁποῖον ἐξέπεσεν ὁ Ἰούδας διὰ νὰ ὑπάγῃ εἰς τὸν τόπον τῆς αἰωνίας καταδίκης, ποὺ τοῦ ἤξιζε καὶ τὸν ὁποῖον μόνος του ἐδιάλεξε.

διὰ νὰ λάβῃ, σὰν θεῖον λαχνόν, τὸ ἀξίωμα τῆς ὑπηρεσίας αὐτῆς, δηλαδὴ τὸ ἀποστολικόν, ἀπὸ τὸ ὁποῖον ἐξέπεσε ὁ Ἰούδας, διὰ νὰ πορευθῇ εἰς τὸν τόπον τῆς καταδίκης, ποὺ τοῦ ἥρμοζε».

Καὶ ἔβαλαν κλήρους μὲ τὰ ὀνόματά τους, καὶ ἔπεσε ὁ κλῆρος στὸ Ματθία, καὶ συγκαταριθμήθηκε μαζὶ μὲ τοὺς ἕνδεκα ἀποστόλους.

Καὶ ἔρριψαν κλήρους μὲ τὰ ὀνόματά των καὶ ἔπεσεν ὁ κλῆρος εἰς τὸν Ματθίαν καὶ κατετάχθη οὗτος μὲ τοὺς ἕνδεκα ἀποστόλους.

Καὶ ἔβαλαν κλήρους μὲ τὰ ὀνόματα τῶν δύο καὶ ἔπεσε ὁ κλῆρος εἰς τὸν Ματθίαν, ὁ ὁποῖος καὶ κατετάχθη μαζῆ μὲ τοὺς ἕνδεκα Ἀποστόλους.