Πράξεις Ἀποστόλων 24

Μετὰ πέντε δὲ ἡμέρες κατέβηκε ὁ ἀρχιερεὺς Ἀνανίας μαζὶ μὲ τοὺς πρεσβυτέρους καὶ κάποιο δικηγόρο Τέρτυλλο καὶ ἔκαναν καταγγελία στὸν ἡγεμόνα κατὰ τοῦ Παύλου.

Ὕστερον δὲ ἀπὸ πέντε ἡμέρας κατέβη ἀπὸ τὰ Ἱεροσόλυμα εἰς τὴν Καισάρειαν ὁ ἀρχιερεὺς Ἀνανίας μὲ τοὺς πρεσβυτέρους καὶ μὲ κάποιον δικηγόρον ποὺ ἐλέγετο Τέρτυλλος, καὶ ἔδωκαν εἰς τὸν ἡγεμόνα καταγγελίαν κατὰ τοῦ Παύλου.

Ἔπειτα δὲ ἀπὸ πέντε ἡμέρας κατέβηκε ὁ ἀρχιερεὺς Ἀνανίας εἰς τὴν Καισάρειαν μαζῆ μὲ τοὺς πρεσβυτέρους καὶ μὲ κάποιον δικηγόρον, ὀνόματι Τέρτυλλον, οἱ ὁποῖοι καὶ κατέθεσαν εἰς τὸν ἐπίτροπον καταγγελίαν ἐναντίον τοῦ Παύλου.

Καὶ ὅταν αὐτὸς κλήθηκε, ἄρχισε ὁ Τέρτυλλος νὰ κατηγορῇ λέγοντας·

Ἀφοῦ δὲ ἐκλήθη οὗτος νὰ παρουσιασθῇ ἐνώπιον τοῦ ἡγεμόνος καὶ τῶν κατηγόρων του, ἤρχισεν ὁ Τέρτυλλος νὰ τὸν κατηγορῇ λέγων·

Ἀφοῦ δὲ ἐκλήθη ὁ Παῦλος, ἤρχισε ὁ Τέρτυλλος νὰ τὸν κατηγορῇ λέγων·

«Ἐξοχώτατε Φῆλιξ! Πολλὴ εἰρήνη ἀπολαμβάνουμε ἐξ αἰτίας σου, καὶ μεγάλα ἔργα γίνονται σ’ αὐτὸ τὸ ἔθνος μὲ τὴ φροντίδα σου. Αὐτὸ καὶ πάντοτε καὶ παντοῦ ἀναγνωρίζουμε μὲ ὅλη τὴν εὐγνωμοσύνη.

Ἐπειδή, ἐξοχώτατε Φήλιξ, ἀπολαμβάνομεν διὰ τῆς διοικήσεώς σου πολλὴν εἰρήνην καὶ γίνονται μεγάλαι ἐπιτυχίαι καὶ ἔργα δράσεως ἐπωφελῆ εἰς τὸ ἔθνος αὐτὸ διὰ τῆς προνοητικότητος καὶ προβλέψεώς σου, γίνονται δὲ ταῦτα εἰς κάθε εὐκαιρίαν καὶ περίστασιν καὶ εἰς κάθε τόπον, ἀποδεχόμεθα καὶ ἐπικροτοῦμεν τὴν εὐεργετικὴν αὐτὴν δρᾶσιν σου μὲ πᾶσαν εὐγνωμοσύνην.

«Ἐπειδή, εὐγενέστατε Φῆλιξ, ἀπολαμβάνομεν χάρις εἰς σὲ πολλὴν εἰρήνην καὶ γίνονται μεγάλα ἔργα εἰς τὸ ἔθνος τοῦτο, χάρις εἰς τὴν ἰδικήν σου φροντίδα, εἰς κάθε περίστασιν καὶ εἰς ὅλας τὰς περιοχὰς τὰ βλέπομεν καὶ τὰ δεχόμεθα μὲ κάθε εὐγνωμοσύνην.

Ἀλλὰ γιὰ νὰ μὴ σὲ κουράζω περισσότερο, παρακαλῶ ν’ ἀκούσῃς μὲ τὴν καλωσύνη σου ὅσα συντόμως θὰ εἰποῦμε.

Διὰ νὰ μὴ λέγω δὲ περισσότερα διὰ τὴν ἀξιέπαινον δρᾶσιν σου καὶ μὲ αὐτὰ σὲ κουράζω περισσότερον, εἰσέρχομαι είς τὴν ἐξέτασιν τῆς καταγγελίας καὶ παρακαλῶ νὰ ἀκούσῃς μὲ τὴν εὐμένειάν σου, ὅσα μὲ συντομίαν θὰ εἴπωμεν.

Διὰ νὰ μὴ σὲ ἐνοχλῶ δὲ περισσότερον, διηγούμενος τὰ ἔργα σου, σὲ παρακαλῶ νὰ ἀκούσῃς μὲ εὐμένειαν αὐτά, ποὺ μὲ συντομίαν θὰ σοῦ εἴπωμεν.

Λοιπὸν διαπιστώσαμε, ὅτι αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος εἶναι πληγὴ καὶ συμφορά. Παρακινεῖ σὲ ἐξέγερσι ὅλους τοὺς Ἰουδαίους σ’ ὁλόκληρο τὸν κόσμο. Καὶ εἶναι πρωτοστάτης τῆς αἱρέσεως τῶν Ναζωραίων.

Ἐὕρομεν δηλαδὴ τὸν ἄνθρωπον αὐτὸν κακοποιὸν καὶ σωστὴν πληγήν, ποὺ διαταράττει τὴν τάξιν εἰς τὰς ἐπαρχίας καὶ διεγείρει ταραχὴν μεταξὺ ὅλων τῶν Ἰουδαίων, ποὺ εἶναι εἰς ὁλόκληρον τὸν κόσμον. Εἶναι δὲ καὶ ἀρχηγὸς τῆς θρησκευτικῆς μερίδος τῶν Ναζωραίων.

Διότι εὑρήκαμεν αὐτὸν τὸν ἄνθρωπον πολὺ ἐπικίνδυνον διὰ τὸν λαόν, ἀληθινὴν πληγήν, νὰ ἀναταράσσῃ καὶ νὰ ἐξερεθίζῃ εἰς στάσιν ὅλους τοὺς Ἰουδαίους, ἀνὰ τὰς διαφόρους ἐπαρχίας, νὰ εἶναι δὲ ἡ ψυχὴ καὶ ὁ πρωτοστάτης τῆς αἱρέσεως τῶν Ναζωραίων.

Αὐτὸς καὶ τὸ ναὸ ἀποπειράθηκε νὰ βεβηλώσῃ. Γι’ αὐτὸ καὶ τὸν συλλάβαμε καὶ θελήσαμε νὰ τὸν δικάσωμε συμφώνως μὲ τὸ νόμο μας.

Ἀπεπειράθη δὲ οὗτος καὶ τὸ ἱερόν μας νὰ βεβηλώσῃ, καὶ δι’ αὐτὸ τὸν συνελάβομεν καὶ ἠθελήσαμεν νὰ τὸν καταδικάσωμεν σύμφωνα μὲ τὸν ἰδικόν μας νόμον.

Αὐτὸς ἐπεχείρησε νὰ βεβηλώσῃ καὶ τὸ ἱερόν. Δι’ αὐτὸ καὶ τὸν ἐπιάσαμε· καὶ ἠθελήσαμεν σύμφωνα μὲ τὸν Νόμον μας νὰ τὸν δικάσωμεν.

Ἀλλὰ ἦρθε ὁ Λυσίας ὁ χιλίαρχος καὶ τὸν ἅρπαξε ἀπὸ τὰ χέρια μας μὲ πολλὴ βία,

Καταφθάσας ὅμως ὁ χιλίαρχος Λυσίας τὸν ἥρπασε ἀπὸ τὰς χεῖρας μας μὲ πολλὴν βίαν

Ἀλλὰ κατέφθασε ὁ Λυσίας ὁ χιλίαρχος καὶ τὸν ἥρπασε ἀπὸ τὰ χέρια μας μὲ πολλὴν βίαν.

καὶ διέταξε νὰ ἔλθουν οἱ κατήγοροί του σ’ ἐσένα. Ἀπ’ αὐτὸν, ἀφοῦ ὁ ἴδιος ἐξετάσῃς, θὰ μπορέσῃς νὰ μάθῃς τὴν ἀλήθεια γιὰ ὅλα αὐτά, γιὰ τὰ ὁποῖα ἐμεῖς τὸν κατηγοροῦμε».

καὶ διέταξεν οἱ κατηγοροί του νὰ ἔλθουν ἐνώπιόν σου. Παρ’ αὐτοῦ τοῦ Λυσίου, ἀφοῦ προηγουμένως σὺ ὁ ἴδιος ἐνεργήσῃς ἀνάκρισιν, θὰ δυνηθῇς νὰ μάθῃς ἐπακριβῶς ὅλα αὐτά, διὰ τὰ ὁποῖα ἡμεῖς κατηγοροῦμεν τὸν Παῦλον.

Διέταξε δὲ νὰ ἔλθουν οἱ κατήγοροί του ἐνώπιόν σου. Ἀπὸ τὸν ἴδιον δὲ τὸν Λυσίαν, ἐὰν κάμῃς ἔρευναν καὶ ἀνάκρισιν, θὰ γνωρίσῃς πολὺ καλὰ ὅλα αὐτά, διὰ τὰ ὁποῖα ἡμεῖς τὸν κατηγοροῦμε».

Ἐπιτέθηκαν δὲ μαζὶ καὶ οἱ Ἰουδαῖοι (οἱ ἄρχοντες), βεβαιώνοντας ἐντόνως, ὅτι ἔτσι ἔχουν τὰ πράγματα.

Συνεφώνησαν δὲ πρὸς τὸν Τέρτυλλον καὶ οἱ ἄρχοντες τῶν Ἰουδαίων ἐπιβεβαιώσαντες ἐντόνως, ὅτι ἔτσι εἶχον τὰ πράγματα.

Συνεφώνησαν δὲ καὶ οἱ παριστάμενοι Ἰουδαῖοι λέγοντες ὅτι ἔτσι ἀκριβῶς ἔχουν τὰ πράγματα.

Ἀκολούθως δὲ ὁ Παῦλος, ἀφοῦ ὁ ἡγεμὼν τοῦ ἔκανε νεῦμα νὰ μιλήσῃ, εἶπε· «Γνωρίζοντας ὅτι πολλά ἔτη εἶσαι δικαστὴς σ’ αὐτὸ τὸ ἔθνος, μὲ καλλίτερη διάθεσι ἀπολογοῦμαι γιὰ τὸν ἑαυτό μου.

Ἀκολούθως δὲ ὁ Παῦλος, ὅταν ὁ ἡγεμὼν τοῦ ἔκαμε νεῦμα νὰ ὁμιλήσῃ, ἀπήντησε τὰ ἑξῆς· Γνωρίζων ὅτι ἀπὸ πολλὰ ἔτη εἶσαι δικαστὴς εἰς τὸ ἔθνος αὐτό, μὲ καλὴ καὶ ἥσυχη καρδία λέγω, τὰ ὅσα πρὸς ὑπεράσπισίν μου πρέπει νὰ ἀπολογηθῶ.

Ὁ δὲ Παῦλος, ὅταν ὁ ἡγεμὼν τοῦ ἔκαμε νεῦμα νὰ ὁμιλήσῃ, ἀπεκρίθη· «Ἐπειδὴ γνωρίζω, ὅτι ἀπὸ πολλὰ χρόνια εἶσαι δικαστὴς εἰς τὸ ἔθνος τοῦτο, μὲ πρόθυμον διάθεσιν καὶ μὲ ἐμπιστοσύνην ἀπολογοῦμαι ἐνώπιόν σου διὰ τὰ περὶ ἐμέ.

Δύνασαι νὰ ἐξακριβώσῃς, ὅτι δὲν εἶναι περισσότερες ἀπὸ δώδεκα ἡμέρες, ἀφ’ ὅτου ἀνέβηκα νὰ προσκυνήσω στὴν Ἱερουσαλήμ.

Καὶ ἀπολογοῦμαι μὲ τέτοια αἰσθήματα, διότι σύ, ποὺ τόσην δικαστικὴν πεῖραν ἔχεις καὶ γνωρίζεις καλῶς τὸ ἔθνος μας, δύνασαι νὰ πληροφορηθῇς μὲ τὴν ἀνάκρισίν σου, ὅτι δὲν ἐπέρασαν περισσότεροι ἀπὸ δώδεκα ἡμέραι ἀπὸ τὴν ἡμέραν, ποὺ ἀνέβην εἰς τὰ Ἱεροσόλυμα διὰ νὰ προσκυνήσω.

Καὶ τοῦτο, διότι ἠμπορεῖς σὺ νὰ πληροφορηθῇς, ὅτι δὲν εἶναι περισσότερες ἀπὸ δώδεκα ἡμέρες ἀπὸ τότε ποὺ ἀνέβηκα εἰς Ἰεροσόλυμα, διὰ νὰ προσκυνήσω.

Καὶ οὔτε στὸ ναὸ μὲ βρῆκαν νὰ συζητῶ μὲ κάποιον ἢ νὰ παρακινῶ τὸ λαὸ σὲ ἐπανάστασι, οὔτε στὶς συναγωγές, οὔτε στὴν πόλι.

Καὶ οὔτε μὲ εὗρον νὰ συζητῶ μὲ ὁποιονδήποτε ἐντὸς τοῦ ἱεροῦ ἢ νὰ προκαλῶ στασιαστικὴν σύναξιν λαοῦ πουθενά, οὔτε εἰς τὰς συναγωγάς, οὔτε εἰς ὁποιονδηποτε σημεῖον τῆς πόλεως.

Καὶ οὔτε εἰς τὸ ἱερὸν μὲ εὐρῆκαν νὰ συζητῶ μὲ κανένα ἢ νὰ κάνω συναγερμὸν τοῦ ὄχλου οὔτε εἰς τὰς συναγωγὰς οὔτε εἰς ὁποιονδήποτε ἄλλο μέρος τῆς πόλεως.

Οὔτε δύνανται νὰ ἀποδείξουν αὐτὰ, γιὰ τὰ ὁποῖα τώρα μὲ κατηγοροῦν.

Οὔτε ἡμποροῦν νὰ ἀποδείξουν ἐκεῖνα, διὰ τὰ ὁποῖα τώρα μὲ κατηγοροῦν.

Οὔτε ἠμποροῦν νὰ ἀποδείξουν αὐτά, διὰ τὰ ὁποῖα τώρα μὲ κατηγοροῦν.

Σοῦ ὁμολογῶ δὲ τοῦτο, ὅτι σύμφωνα μὲ τὴν Ὁδό (τὴ Χριστιανικὴ Πίστι), ποὺ αὐτοὶ ὀνομάζουν αἵρεσι, ἔτσι λατρεύω τὸ Θεὸ τῶν πατέρων μου, πιστεύοντας σὲ ὅλα, ὅσα εἶναι γραμμένα στὸ νόμο καὶ στοὺς προφῆτες,

Ὁμολογῶ ὅμως τοῦτο εἰς σέ, ὅτι σύμφωνα μὲ τὴν θρησκείαν, τὴν ὁποίαν αὐτοὶ ἀποκαλοῦν αἵρεσιν, ἔτσι λατρεύω καὶ εἶμαι ἀφωσιωμένος εἰς τὸν Θεόν, τὸν ὁποῖον ἐλάτρευαν καὶ οἱ πατέρες μας Ἰουδαῖοι, καὶ συγχρόνως πιστεύω εἰς ὅλα, ὅσα διδάσκονται ἀπὸ τὸν νόμον καὶ εἶναι γραμμένα εἰς τοὺς προφήτας.

Ὁμολογῶ ὅμως εἰς σὲ τοῦτο· ὅτι σύμφωνα μὲ τὴν νέαν πίστιν, τὴν χριστιανικήν, τὴν ὁποίαν αὐτοὶ ὀνομάζουν αἵρεσιν, ἔτσι λατρεύω τὸν Θεὸν τῶν πατέρων μας, πιστεύων εἰς ὅλα ὅσα διατάσσει ὁ Νόμος καὶ εἰς ὅσα εἴνα γραμμένα εἰς τοὺς προφήτας.

ἐλπίζοντας στὸ Θεὸ γιὰ ὅ,τι καὶ αὐτοὶ περιμένουν, ὅτι δηλαδὴ θὰ γίνῃ ἀνάστασι νεκρῶν, καὶ καλῶν καὶ κακῶν.

Ἔχω δὲ ἐλπίδα στηριζομένην εἰς τὰς ὑποσχέσεις τοῦ Θεοῦ αὐτὴν ἀκριβῶς, τὴν ὁποίαν καὶ αὐτοὶ οἱ ἴδιοι περιμένουν. Ἐλπίζω δηλαδή, ὅπως ἐλπίζουν καὶ αὐτοί, ὅτι μέλλει νὰ γίνῃ ἀνάστασις νεκρῶν, καὶ τῶν δικαίων καὶ τῶν ἀδίκων.

Ἔχω πίστιν καὶ ἐλπίδα εἰς τὸν Θεόν, τὴν ὁποίαν καὶ αὐτοὶ οἱ ἴδιοι ἔχουν καὶ συμμερίζονται, ὅτι δηλαδὴ θὰ γίνῃ ἀνάστασις νεκρῶν, δικαίων καὶ ἀδίκων.

Γι’ αὐτὸ δὲ καὶ ἐγὼ ἀγωνίζομαι νὰ ἔχω πάντοτε καθαρὴ συνείδησι ἀπέναντι στὸ Θεὸ καὶ στοὺς ἀνθρώπους.

Διότι δὲ περιμένω νὰ γίνῃ ἀνάστασις τῶν νεκρῶν, διὰ τοῦτο καὶ ἐγὼ ἐργάζομαι καὶ μοχθῶ προσπαθῶν νὰ ἔχω πάντοτε συνείδησιν ἐλευθέραν ἀπὸ κάθε μομφὴν καὶ τύψιν τόσον ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ, ὅσον καὶ ἐνώπιον τῶν ἀνθρώπων.

Ἀκριβῶς δὲ διότι ἔχω αὐτὴ τὴν ἐλπίδα, ἐργάζομαι προσπαθῶν νὰ ἔχω πάντοτε συνείδησιν ἀγαθήν, χωρὶς καμμίαν τύψιν ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ καὶ ἐνώπιον τῶν ἀνθρώπων.

Ὕστερα δὲ ἀπὸ πολλά ἔτη ἦλθα γιὰ νὰ κάνω ἐλεημοσύνες καὶ προσφορὲς στὸ ἔθνος μου,

Ὕστερα δὲ ἀπὸ ἀπουσίαν ἀρκετῶν ἐτῶν ἦλθα πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν εἰς τὰ Ἱεροσόλυμα διὰ νὰ φέρω ἐλεημοσύνας διὰ τὸ ἔθνος μου καὶ διὰ νὰ προσφέρω θυσίας εἰς τὸν ναόν.

Ἀφοῦ δὲ ἀπουσίασα ἀρκετὰ ἔτη, ἦρθα εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ, διὰ νὰ φέρω ἐλεημοσύνας εἰς τὸ ἔθνος μου καὶ νὰ προσφέρω θυσίας εἰς τὸν ναόν.

ὁπότε μὲ βρῆκαν στὸ ναὸ νὰ ἔχω τελέσει ἁγνισμό, ὄχι μὲ ὄχλο οὔτε μὲ θόρυβο, μερικοὶ Ἰουδαῖοι ἀπὸ τὴν Ἀσία.

Ἐνῷ δὲ ἐγὼ ἐφρόντιζα δι’ αὐτὰ ποὺ ἦλθα, μὲ ηὗραν ἐν τῷ ἱερῷ ὅχι νὰ βεβηλώνω αὐτό, ἀλλὰ νὰ ἐπιτελῶ τὰς τελετὰς τοῦ ἁγνισμοῦ καὶ νὰ εἶμαι καθαρισμένος μὲ μερικοὺς ναζιραίους. Καὶ ἐπὶ πλέον μὲ ηὗραν ὄχι αὐτοί, ποὺ μὲ κατηγοροῦν τώρα, ἀλλὰ μερικοὶ ἀπὸ τὴν Μικρὰν Ἀσίαν Ἰουδαῖοι. Καὶ ὄχι ἀνακατευμένον μὲ ὄχλον, οὔτε μέσα εἰς ταραχὴν καὶ θόρυβον, ἀλλὰ μὲ ηὗραν μοναχόν.

Εἰς αὐτὰ ἀκριβῶς τὰ ἔργα μου μὲ εὐρῆκαν εἰς τὸ ἱερὸν νὰ ἐκπληρώνω ὅσα διὰ τὸν ἁγνισμὸν εἶναι καθιερωμένα, ὄχι μὲ ὄχλον οὔτε μὲ ἀναταραχὴν καὶ ἀναστάτωσιν. Μὲ εὐρῆκαν δὲ μερικοὶ Ἰουδαῖοι ἀπὸ τὴν Ἀσίαν,

Αὐτοὶ ἔπρεπε νὰ εἶναι παρόντες ἐνώπιόν σου καὶ νὰ κατηγοροῦν, ἐὰν θὰ εἶχαν κάτι ἐναντίον μου.

Ἔπρεπε δὲ αὐτοί, ποὺ μὲ ηὗραν, νὰ εἶναι παρόντες ἐνώπιόν σου καὶ νὰ κατηγοροῦν, ἐὰν τυχὸν ἔχουν κάτι ἐνάντιόν μου νὰ καταγγείλουν.

οἱ ὁποῖοι ἔπρεπε καὶ νὰ παρουσιασθοῦν ἐνώπιόν σου καὶ νὰ καταθέσουν κατηγορίαν, ἐὰν βέβαια ὑποτεθῇ ὅτι ἔχουν κάτι ἐναντίον νὰ καταθέσουν.

Ἢ αὐτοὶ ἐδῶ ἂς ποῦν, ποιὸ ἀδίκημα βρῆκαν σὲ μένα, ὅταν παρουσιάσθηκα ἐνώπιον τοῦ συνεδρίου,

Ἤ ἀφοῦ ἐκεῖνοι ἀπουσιάζουν, ἂς εἴπουν ἐπὶ τέλους αὐτοὶ ἐδῶ οἱ ἴδιοι, ποῖον ἀδίκημα εὗρον εἰς ἐμέ, ὅταν παρουσιάσθην ἐνώπιον τοῦ συνεδρίου.

Ἢ ἐπὶ τέλους, ἂς ποῦν αὐτοὶ ἐδῶ, ποῖον ἀδίκημα εὐρῆκαν εἰς ἐμέ, ὅταν ἐστάθηκα ὡς κατηγορούμενος εἰς τὸ συνέδριόν των.

ἐκτὸς καὶ ἂν εἶναι ἀδίκημα ἕνας λόγος, ποὺ φώναξα δυνατά, ὅταν στεκόμουν ἐνώπιόν τους· “Ἐγὼ δικάζομαι σήμερα ἀπὸ σᾶς, ἐπειδὴ πιστεύω στὴν ἀνάστασι τῶν νεκρῶν”».

Δὲν ηὗραν κανὲν ἀδίκημα, ἐκτὸς ἐὰν εἶναι ἀδίκημα μία φωνή, τὴν ὁποίαν δυνατὰ ἐφώναξα, ὅταν ἔστεκα ἐν μέσῳ αὐτῶν, ὅτι ἐγὼ δικάζομαι σήμερον ἀπὸ σᾶς, ἐπειδὴ πιστεύω εἰς τὴν ἀνάστασιν τῶν νεκρῶν.

Ἐκτὸς ἐὰν ἀδίκημα θεωροῦν μίαν φωνήν, ποὺ ἐφώναξα δυνατὰ ὄρθιος ἐν μέσῳ αὐτῶν, ὅτι ἐγὼ δικάζομαι σήμερα ἀπὸ σᾶς περὶ ἀναστάσεως νεκρῶν».

Ὅταν δὲ ἄκουσε αὐτὰ ὁ Φῆλιξ, ἀνέβαλε τὴν ὑπόθεσί τους, γιὰ νὰ μάθῃ ἀκριβέστερα γιὰ τὴν Ὁδό (τὴ Χριστιανικὴ Πίστι), καὶ εἶπε· «Ὅταν κατεβῇ ὁ Λυσίας ὁ χιλίαρχος, θ’ ἀποφασίσω γιὰ τὴν ὑπόθεσί σας».

Ὅταν δὲ ὁ Φήλιξ ἤκουσε ταῦτα, ἀνέβαλε νὰ ἐκδώσῃ ἀπόφασιν. Ἔπραξε δὲ τοῦτο, διότι ἔχων ἀκριβεστέραν γνῶσιν περὶ τῆς νέας θρησκείας καὶ πίστεως, ἀντελήφθη, ὅτι ἀναιτίως κατεφέροντο οἱ Ἰουδαῖοι κατὰ τοῦ Παύλου. Καὶ μὴ θέλων νὰ δυσαρεστήσῃ αὐτοὺς εἶπεν· Ὅταν ὁ χιλίαρχος Λυσίας καταβῇ θὰ ἐξετάσω καὶ θὰ μάθω ἀκριβῶς τὴν ὑπόθεσίν σας.

Ὅταν δὲ ὁ Φῆλιξ ἤκουσε αὐτά, ἀνέβαλε νὰ βγάλῃ ἀπόφασιν, καὶ τοῦτο διότι ἐγνώριζε πολὺ καλύτερα τὰ περὶ νέας θρησκείας καὶ ἀντελήφθη ὅτι εἶναι ἀσύστατοι αἱ κατηγορίαι τῶν Ἰουδαίων ἐναντίον τοῦ Παύλου. Εἶπε ὅμως· «Ὅταν ὁ Λυσίας ὁ χιλίαρχος κατεβῇ εἰς τὴν Καισάρειαν, θὰ πληροφορηθῶ καλύτερον τὸ ζήτημά σας».

Ἔδωσε δὲ διαταγὴ στὸν ἑκατόνταρχο νὰ φρουρῆται ὁ Παῦλος, καὶ νὰ διευκολύνεται, καὶ νὰ μὴν ἐμποδίζῃ κανένα ἀπὸ τοὺς δικούς του νὰ τὸν ὑπηρετῇ καὶ νὰ τὸν ἐπισκέπτεται.

Ἔδωκε δὲ καὶ διαταγὰς εἰς τὸν ἑκατόνταρχον νὰ φυλάττεται ὁ Παῦλος καὶ νὰ ἔχῃ ἐλευθερίαν καὶ πᾶσαν σχετικὴν εὐκολίαν, καὶ νὰ μὴ ἐμποδίζῃ ὁ ἑκατόνταρχος κανένα ἀπὸ τοὺς ἀνήκοντας εἰς τὸν Παῦλον καὶ σχετιζομένους πρὸς αὐτὸν νὰ τὸν ὑπηρετοῦν καὶ νὰ ἔρχωνται πρὸς αὐτόν.

Ἔδωσε δὲ διαταγὴν εἰς τὸν ἑκατόνταρχον, νὰ φρουρῆται ὁ Παῦλος, νὰ ἔχῃ σχετικὴν ἐλευθερίαν καὶ εὐκολίαν καὶ νὰ μὴ ἐμποδίζεται κανεὶς ἀπὸ τοὺς ἰδικούς του νὰ τὸν ὑπηρετῇ ἡ νὰ τὸν ἐπισκέπτεται.

Μετὰ δὲ ἀπὸ μερικὲς ἡμέρες ἦλθε ὁ Φῆλιξ μαζὶ μὲ τὴ Δρουσίλλα τὴ γυναῖκα του, ποὺ ἦταν Ἰουδαία, καὶ κάλεσε τὸν Παῦλο καὶ ἄκουσε ἀπ’ αὐτὸν γιὰ τὴν πίστι στὸ Χριστό.

Ὕστερον δὲ ἀπὸ μερικὰς ἡμέρας ἦλθεν εἰς τὸ πραιτώριον ὁ Φήλιξ μαζὶ μὲ τὴν Δρούσιλλαν, τὴν γυναῖκα του, ἡ ὁποία ἦτο Ἰουδαία, καὶ ἔστειλε καὶ ἐκάλεσε τὸν Παῦλον καὶ τὸν ἤκουσε να ὁμιλῇ περὶ τῆς πίστεως εἰς τὸν Ἰησοῦν Χριστόν.

Ἔπειτα δὲ ἀπὸ ὀλίγας ἡμέρας ἦλθε ὁ Φῆλιξ μαζῆ μὲ τὴν σύζυγόν του τὴν Δρούσιλλαν, ἡ ὁποία ἦτο Ἰουδαία, ἐκάλεσε τὸν Παῦλον καὶ τὸν ἤκουσε νὰ ὁμιλῇ περὶ τῆς πίστεως εἰς τὸν Χριστόν.

Καθὼς ὅμως αὐτὸς μιλοῦσε γιὰ δικαιοσύνη καὶ ἐγκράτεια καὶ τὴ μέλλουσα κρίσι, ὁ Φῆλιξ κυριεύθηκε ἀπὸ φόβο καὶ εἶπε· «Πρὸς τὸ παρὸν πήγαινε, καὶ ὅταν θὰ ἔχω πάλι καιρὸ, θὰ σὲ καλέσω».

Ὅταν δὲ οὗτος ὡμίλει περὶ δικαιοσύνης καὶ περὶ ἐγκρατείας καὶ περὶ τῆς κρίσεως, ἡ ὁποία μέλλει νὰ γίνῃ, κατελήφθη ὑπὸ φόβου ὁ Φήλιξ, διότι καὶ πάντα νόμον δικαιοσύνης εἶχε παραβιάσει καὶ τὴν Δρούσιλλαν εἶχεν ἁρπάσει ἀπὸ τὸν πρῶτον σύζυγον αὐτῆς. Ἕνεκα δὲ τοῦ φόβου τούτου ἀπήντησε πρὸς τὸν Παῦλον: Πρὸς τὸ παρὸν πήγαινε, ὅταν δὲ λάβω πάλιν εὐκαιρίαν, θὰ στείλω νὰ σὲ καλέσω.

Καθὼς ὅμως αὐτὸς ὠμιλοῦσε περὶ δικαιοσύνης καὶ περὶ ἐγκρατείας καὶ περὶ τῆς κρίσεως, ἡ ὁποία ἔμελλε νὰ γίνῃ, ὁ Φῆλιξ, καθὸ ἔνοχος εἰς πολλὰ ἁμαρτήματα, κατελήφθη ἀπὸ φόβον καὶ ἀπήντησεν εἰς τὸν Παῦλον· «Ἐπὶ τοῦ παρόντος πήγαινε καὶ ὅταν εὕρω εὐκαιρίαν θὰ στείλω νὰ σὲ καλέσω πάλιν».

Συγχρόνως δὲ εἶχε καὶ τὴν ἐλπίδα, ὅτι θὰ τοῦ δοθοῦν χρήματα ἀπὸ τὸν Παῦλο γιὰ νὰ τὸν ἀπολύσῃ. Γι’ αὐτὸ καὶ τὸν καλοῦσε καὶ τοῦ μιλοῦσε συχνά.

Συγχρόνως δὲ καὶ ἤλπιζεν ὁ Φήλιξ, ὅτι θὰ δοθοῦν ὑπὸ τοῦ Παύλου χρήματα εἰς αὐτὸν διὰ νὰ τὸν ἀπολύσῃ. Δι’ αὐτὸ καὶ τὸν προσεκάλει συχνάκις διὰ νὰ συνομιλῇ μετ’ αὐτοῦ.

Συγχρόνως ἤλπιζε ὁ Φῆλιξ ὅτι θὰ πάρῃ χρήματα ἀπὸ τὸν Παῦλον, διὰ νὰ τὸν ἀπολύσῃ. Δι’ αὐτὸ δὲ καὶ τὸν προσκαλοῦσε συχνότερα καὶ συνωμιλοῦσε μαζῆ του.

Ὅταν δὲ συμπληρώθηκαν δύο ἔτη (φυλακίσεως τοῦ Παύλου στὴν Καισάρεια), τὸν Φήλικα διαδέχθηκε ὁ Πόρκιος Φῆστος. Θέλοντας δὲ ὁ Φῆλιξ νὰ κάνῃ χάρι στοὺς Ἰουδαίους γιὰ νὰ τοὺς ὑποχρεώσῃ, ἄφησε τὸν Παῦλο φυλακισμένο.

Ὅταν δὲ συνεπληρώθη διετία, ἐστάλη διάδοχος τοῦ Φήλικος ὁ Πόρκιος Φῆστος. Ἐπειδὴ δὲ ἤθελεν ὁ Φήλιξ νὰ ὑποχρεώσῃ τοὺς Ἰουδαίους καὶ νὰ ἑξασφαλίσῃ ὑπὲρ ἑαυτοῦ τὴν εὐγνωμοσύνην των, ἀφῆκε τὸν Παῦλον φυλακισμένον.

Ὅταν δὲ συνεπληρώθησαν δύο χρόνια, ἦλθε διάδοχος τοῦ Φήλικος ὁ Πόρκιος Φῆστος. Ἐπειδὴ δὲ ὁ Φῆλιξ ἤθελε νὰ κάμῃ χάριν εἰς τοὺς Ἰουδαίους καὶ νὰ τοὺς καλοπιάσῃ, ἀφῆκε τὸν Παῦλον φυλακισμένον.